shān ruì èr hóu guī zhōu zhǔ
邓芮二侯归周主
shī yuē
诗曰：
xī shān rì luò jǐng liáo liáo dà shà jiāng qīng jiè xiǎo tiáo
西山日落景寥寥，大厦将倾借小条。
biàn jí wú gū zāo qū sǐ ōu yáng rè xuè rǎn xiá xiāo
卞吉无辜遭屈死，欧阳热血染霞绡。
jiān xié yòng shì mín shēng sàng yāo niè pín xìng shè jì yáo
奸邪用事民生丧，妖孽频兴社稷摇。
kě xī chéng tāng xiān shì yè qīng qīng sòng rù wǎng lái cháo
可惜成汤先世业，轻轻送入往来潮。
huà shuō ōu yáng chún bèi yī gān zhōu jiāng wéi zài gāi xīn zhǐ shā de kuī jiǎ wāi xié
话说欧阳淳被一干周将围在垓心，只杀得盔甲歪斜。
hàn liú jiā bèi zì liào dǐ dǎng bú zhù bǎ mǎ tiào chū quān zi bài jìn guān zhōng qù le jǐn bì bù chū
汗流浃背，自料抵挡不住，把马跳出圈子，败进关中去了，紧闭不出。
zi yá zài yuán mén yòu jiàn zhé le léi zhèn zi xīn xià shí fēn bù lè
子牙在辕门又见折了雷震子，心下十分不乐。
qiě shuō ōu yáng chún bài jìn guān lái máng shēng diàn zuò xia jiàn biàn jí dǎ shāng fēn fù tā qiě wǎng sī zhái tiáo yǎng yī miàn bǎ léi zhèn zi qiě sòng xià jiān zhōng xiū gào jí wén shū wǎng cháo gē qiú jiù
且说欧阳淳败进关来，忙升殿坐下，见卞吉打伤，吩咐他且往私宅调养，一面把雷震子且送下监中，修告急文书往朝歌求救。
chà guān zài lù shàng zhèng shì chūn jìn xià chū shí jié zěn jiàn de yī lù shàng hǎo guāng jǐng yǒu shī wèi zhèng shī yuē
差官在路上，正是春尽夏初时节，怎见得一路上好光景，有诗为证，诗曰：
qīng hé tiān qì shuǎng chí zhǎo jì hé shēng
清和天气爽，池沼芰荷生。
méi zhú yǔ yú shú mài suí fēng jǐng chéng
梅逐雨余熟，麦随风景成。
cǎo suí huā luò chù yīng lǎo liǔ zhī qīng
草随花落处，莺老柳枝轻。
jiāng yàn xié chú xí shān jī bù zi míng
江燕携雏习，山鸡哺子鸣。
dòu nán dāng rì yǒng wàn wù xiǎn guāng míng
斗南当日永，万物显光明。
huà shuō chà guān zài lù bù fēn xiǎo yè bù yī rì jìn le zhāo gē zài guǎn yì ān xiē
话说差官在路，不分晓夜，不一日进了朝歌，在馆驿安歇。
cì rì jiāng běn jī jìn wǔ mén zhì wén shū fáng tóu dì
次日，将本赍进午门，至文书房投递。
nà rì shì zhōng dài fū è lái kàn běn
那日是中大夫恶来看本。
chà guān jiāng běn chéng shàng
差官将本呈上。
è lái jiē guò shǒu zhèng kàn nà běn zhī jiàn wēi zǐ qǐ lái zhì è lái jiāng ōu yáng chún de běn dì xīng wēi zǐ kàn wēi zǐ dà jīng jiāng shàng bīng zhì lín tóng guān xià dí bīng yǐ lín zhǐ chǐ zhī de tiān zǐ shàng gāo wò bù zhī
恶来接过手，正看那本，只见微子启来至，恶来将欧阳淳的本递兴微子看，微子大惊：“姜尚兵至临潼关下，敌兵已临咫尺之地，天子尚高卧不知。
nài hé
奈何！
nài hé
奈何！
suí bào běn wǎng nèi tíng jiàn jià
”随抱本往内庭见驾。
zhòu wáng zhèng zài lù tái yǔ sān yāo yǐn shàn dāng jià guān qǐ jià yǒu wēi zǐ qǐ hóu zhǐ
纣王正在鹿台与三妖饮膳，当驾官启驾：“有微子启侯旨。
zhòu wáng yuē xuān lái
”纣王曰：“宣来。
wēi zǐ zhì tái shàng jiàn lǐ bì wáng yuē huáng xiōng yǒu hé zòu zhāng
”微子至台上见礼毕，王曰：“皇兄有何奏章？
wēi zǐ zòu yuē jiāng shàng zào fǎn zì lì jī fā xīng bīng zuò pàn jiū hé zhū hóu wàng shēng huò luàn qīn zhàn jiāng tǔ wǔ guān yǐ de sì guān dà bīng jiàn zhūn lín tóng guān xià sǔn bīng shā jiāng dà sì kuáng bào zhēn dié luǎn zhī wēi qí huò bù xiǎo
”微子奏曰：“姜尚造反，自立姬发，兴兵作叛，纠合诸侯，妄生祸乱，侵占疆土，五关已得四关，大兵见屯临潼关下，损兵杀将，大肆狂暴，真迭卵之危，其祸不小。
shǒu guān zhǔ jiàng jù shū gào jí qǐ bì xià yǐ shè jì wéi zhòng rì qīn zhèng shì sù cì shī xíng bù shèng xìng shèn
守关主将具疏告急，乞陛下以社稷为重，日亲政事，速赐施行，不胜幸甚！
wēi zǐ jiāng biǎo chéng shàng
”微子将表呈上。
zhòu wáng jiē biǎo kàn ba dà jīng yuē bù yì jiāng shàng zuò nán sì héng jìng kè zhèn zhī sì guān yě
纣王接表，看罢，大惊曰：“不意姜尚作难肆横，竟克朕之四关也。
jīn bù zǎo zhì shì yǎng yōng zì huàn yě
今不早治，是养痈自患也。
suí chuán zhǐ shàng diàn
”随传旨上殿。
zuǒ yòu dāng jià guān shī shè lóng chē fèng niǎn qǐng bì xià fā jià
左右当驾官施设龙车凤辇：“请陛下发驾。
zhī jiàn jǐng bì chuán hū tiān zǐ yù jià zǎo zhì jīn luán bǎo diàn
”只见警跸传呼，天子御驾早至金銮宝殿。
zhǎng diàn guān yǔ jīn wú dà jiàng máng jiāng zhōng gǔ qí wū bǎi guān duān sù ér jìn bù jué wēi yí yī xīn
掌殿官与金吾大将忙将钟鼓齐呜，百官端肃而进，不觉威仪一新。
zhǐ yīn zhòu wáng yǒu jīng nián wèi zēng lín cháo jīn yī dàn dēng diàn rén xīn gǔ wǔ rú cǐ
只因纣王有经年未曾临朝，今一旦登殿，人心鼓舞如此。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng
怎见得，有赞为证。
zàn yuē
总结说：
yān lóng fèng gé xiāng ǎi lóng lóu
烟笼凤阁，香霭龙楼。
guāng yáo yuè yǐ dòng yún fú cuì huá liú
光摇月扆动，云拂翠华流。
shì chén dēng gōng nǚ shàn shuāng shuāng yìng cǎi
侍臣灯，宫女扇，双双映彩；
kǒng què píng qí lín diàn chǔ chù guāng fú
孔雀屏，麒麟殿，处处光浮。
jìng biān sān xià xiǎng yì guān bài miǎn liú
静鞭三下响，衣冠拜冕旒。
jīn zhāng zǐ shòu chuí tiān xiàng guǎn qǔ jiāng shān wàn wàn qiū
金章紫绶垂天象，管取江山万万秋。
huà shuō zhòu wáng shè cháo bǎi guān wú bù qìng xìng
话说纣王设朝，百官无不庆幸。
cháo hè bì wáng yuē jiāng shàng sì héng yǐ xià líng shàng qīn fàn guān ài yǐ huài zhèn sì guān rú jīn tún bīng yú lín tóng guān xià
朝贺毕，王曰：“姜尚肆横，以下凌上，侵犯关隘，已坏朕四关，如今屯兵于临潼关下。
ruò bù dà fèn gàn gāng yǐ chéng qí wǔ guó fǎ ān zài
若不大奋干刚，以惩其侮，国法安在！
zhòng qīng yǒu hé cè kě tuì zhōu bīng
众卿有何策可退周兵？
yán wèi bì zuǒ bān zhōng shǎn chū yī wèi shàng dài fū li tōng chū bān qǐ zòu yuē chén wén jūn wèi yuán shǒu chén wèi gǔ gōng
”言未毕，左班中闪出一位上大夫李通，出班启奏曰：“臣闻‘君为元首，臣为股肱’。
bì xià píng xī bù yǐ guó shì wéi zhòng tīng chán yuǎn zhōng huāng yín jiǔ sè bǐng qì zhèng shì
陛下平昔不以国事为重，听谗远忠，荒淫酒色，屏弃政事；
yǐ zhì tiān chóu mín yuàn wàn xìng bù bǎo tiān xià sī luàn sì hǎi fēn bēng
以致天愁民怨，万姓不保，天下思乱，四海分崩。
bì xià jīn rì lín xuān shì yǐ wǎn yǐ
陛下今日临轩，事已晚矣。
kuàng jīn zhāo gē qǐ wú zhì néng zhī shì xián jùn zhī rén zhǐ yīn bì xià píng rì bù yǐ zhōng liáng wéi zhòng gù jīn rì yì bù yǐ bì xià wéi zhòng ěr
况今朝歌岂无智能之士，贤俊之人，只因陛下平日不以忠良为重，故今日亦不以陛下为重耳。
jí jīn dōng yǒu jiāng wén huàn yóu hún guān zhòu yè wú nìng
即今东有姜文焕，游魂关昼夜毋宁；
nán yǒu è shùn sān shān guān gōng dǎ shén jí
南有鄂顺，三山关攻打甚急；
běi yǒu chóng hēi hǔ chén táng guān dàn xī jiāng wēi
北有崇黑虎，陈塘关旦夕将危；
xi yǒu jī fā bīng kòu lín tóng guān zhǐ rì kě pò zhēn rú dà shà jiāng qīng yī mù yān néng fú de
西有姬发，兵叩临潼关，指日可破：真如大厦将倾，一木焉能扶得。
chén jīn bù bì fǔ yuè zhī zhū zhí yán mào dú tiān tīng qǐ sù jiā zhěng chì yǐ jiù wēi wáng
臣今不避斧钺之诛，直言冒渎天听，乞速加整饬，以救危亡。
rú bù yǐ chén yán wèi miù chén jǔ bǎo èr chén kě xiān qù lín tóng guān zǔ zhù zhōu bīng zài wèi shāng yì
如不以臣言为谬，臣举保二臣，可先去临潼关，阻住周兵，再为商议。
yuàn bì xià rì xiū dé zhèng qù chán yuǎn nìng jiàn xíng yán tīng zhù kě shǎo wǎn tiān yì yóu bù shī chéng tāng zhī mài ěr
愿陛下日修德政，去谗远佞，谏行言听，庶可少挽天意，犹不失成汤之脉耳。
wáng yuē qīng bǎo jǔ hé rén
”王曰：“卿保举何人？
li tōng yuē chén guān zhòng chén zhī nèi zhǐ yǒu shān kūn ruì jí sù yǒu zhōng liáng zhī xīn fǔ guó shí niàn ruò de cǐ èr chén qián qù kě bǎo wú yú yě
”李通曰：“臣观众臣之内，止有邓昆、芮吉素有忠良之心，辅国实念，若得此二臣前去，可保无虞也。
zhòu wáng zhǔn zòu suí xuān shān kūn ruì jí shàng diàn
”纣王准奏，随宣邓昆、芮吉上殿。
bù yī shí xuān zhì diàn qián cháo hè bì wáng yuē jīn yǒu shàng dài fū li tōng zòu qīng zhōng xīn wèi guó tè jǔ qīng èr rén qián qù lín tóng guān xié shǒu
不一时宣至殿前，朝贺毕，王曰：“今有上大夫李通奏卿忠心为国，特举卿二人前去临潼关协守。
zhèn jiā ěr huáng yuè bái máo tè zhuān kǔn wài
朕加尔黄钺、白旄，特专阃外。
qīng dāng jìn xīn jié lì wu zài bì tuì zhōu bīng yǐ qín zuì shǒu
卿当尽心竭力，务在必退周兵，以擒罪首。
qīng gōng zài shè jì zhèn qǐ xī máo tǔ yǐ bào qīng zāi
卿功在社稷，朕岂惜茅土以报卿哉。
dāng lǐng zhèn mìng
当领朕命。
shān kūn ruì jí kòu shǒu yuē chén gǎn bù jié nú tái zhī lì yǐ bào bì xià zhī yù zhī ēn yě
”邓昆、芮吉叩首曰：“臣敢不竭驽骀之力以报陛下知遇之恩也。
zhòu wáng chuán zhǐ cì èr qīng yán yàn yǐ jiàn zhèn chǒng róng zhì yì
”纣王传旨：“赐二卿筵宴，以见朕宠荣至意。
èr chén kòu tóu xiè ēn xià diàn
”二臣叩头，谢恩下殿。
xū yú zuǒ yòu pù shàng yán xí bǎi guān yǔ èr hóu bǎ zhǎn
须臾，左右铺上筵席，百官与二侯把盏。
wēi zǐ jī zǐ èr wèi diàn xià yě fèng jiǔ yǔ èr hóu gěng yè yán yuē èr wèi jiāng jūn shè jì ān wēi zài cǐ yī xíng quán zhàng jiāng jūn fú chí guó nàn zé guó jiā xìng shèn
微子、箕子二位殿下也奉酒与二侯，哽咽言曰：“二位将军，社稷安危，在此一行，全仗将军扶持国难，则国家幸甚！
èr hóu yuē diàn xià fàng xīn
”二侯曰：“殿下放心。
chén píng rì zhī zhōng gān yì dǎn zhèng bào guó ēn yú jīn rì yě qǐ gǎn yǒu fù huáng shàng wěi tuō zhī lóng zhòng dài fū bǎo jǔ zhī ēn yě
臣平日之忠肝义胆，正报国恩于今日也，岂敢有负皇上委托之隆，众大夫保举之恩也。
jiǔ bì èr rén xiè guò èr wèi diàn xià yǔ zhòng guān cì rì qǐ bīng lí le zhāo gē jìng wǎng mèng jīn dù huáng hé ér lái
”酒毕，二人谢过二位殿下与众官，次日起兵离了朝歌，径往孟津渡黄河而来。
àn xià bù biǎo
按下不表。
qiě shuō tǔ xíng sūn cuī liáng zhì yuán mén kàn jiàn yī shǒu fān fān xià què shì wéi hù de xiáng mó chǔ léi zhèn zi de huáng jīn gùn
且说土行孙催粮至辕门，看见一首旛，旛下却是韦护的降魔杵，雷震子的黄金棍。
tǔ xíng sūn bù zhī qí gù zì sī tā èr rén bīng qì rú hé diū zài cǐ fān xià
土行孙不知其故，自思：“他二人兵器如何丢在此旛下？
wǒ qiě jiàn le yuán shuài zài lái kàn qí zhēn shí
我且见了元帅，再来看其真实。
bào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài èr yùn dū liáng guān děng lìng
”报马报入中军：“启元帅：二运督粮官等令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
tǔ xíng sūn lái zhì zhōng jūn jiàn zi yá háng lǐ bì wèn yuē dì zǐ shì cái dū liáng zhì yuán mén wài jiàn nà guān qián shù yī shǒu fān nà fān xià què yǒu wéi hù léi zhèn zi liǎng jiàn bīng qì zài nà fān xià bù zhī hé gù
”土行孙来至中军，见子牙行礼毕，问曰：“弟子适才督粮至辕门外，见那关前竖一首旛，那旛下却有韦护、雷震子两件兵器在那旛下，不知何故？
zi yá bǎ biàn jí de shì shuō le yī biàn
”子牙把卞吉的事说了一遍。
tǔ xíng sūn bù xìn qǐ yǒu cǐ lǐ
土行孙不信：“岂有此理？
nǎ zhà yuē biàn jí bèi wú dǎ le yī quān zhè jǐ mù jù bù céng chū lái
”哪咤曰：“卞吉被吾打了一圈，这几目俱不曾出来。
tǔ xíng sūn yuē dài wú qù biàn zhī duān dì
”土行孙曰：“待吾去便知端的。
nǎ zhà yuē nǐ bù kě qù guǒ shì nà fān lì hài
”哪咤曰：“你不可去，果是那旛利害。
tǔ xíng sūn zhǐ shì bù xìn
”土行孙只是不信。
nà shí tiān sè jiāng wǎn tǔ xíng sūn jìng chū yíng mén yī tóu wǎng fān xià lái
那时天色将晚，土行孙径出营门，一头往旛下来。
fāng zhì fān xià biàn yī jiāo diē dǎo bù zhī rén shì
方至旛下，便一交跌倒，不知人事。
zhōu yíng shào mǎ bào yú zi yá
周营哨马报于子牙。
zi yá dà jīng
子牙大惊。
zhèng wú kě jì jiào zhī jiàn guān shàng jūn shì jiàn fān xià shuì zháo yí gè ǎi zǐ bào yǔ ōu yáng chún
正无可计较，只见关上军士见旛下睡着一个矮子，报与欧阳淳。
ōu yáng chún mìng kāi guān ná lái
欧阳淳命：“开关拿来。
bù zhī ruò yào ná rén zhǐ shì biàn jí de jiā jiāng ná de qí yú bié rén jiē ná bù dé dào bù dé fān xià qù
”──不知若要拿人，只是卞吉的家将拿的，其余别人皆拿不得，到不得旛下去。
bǐ shí jǐ gè jūn shì zǒu zhì fān xià jù fān shēn diē dǎo bù xǐng rén shì
──彼时几个军士走至旛下，俱翻身跌倒，不醒人事。
guān shàng jūn shì kàn jiàn máng bào zhǔ jiāng
关上军士看见，忙报主将。
ōu yáng chún yì zì jīng yí máng jiào zuǒ yòu qù qǐng biàn jí lái
欧阳淳亦自惊疑，忙叫左右：“去请卞吉来。
biàn jí cǐ shí zài jiā tiáo yǎng shāng hén wén zhǔ shī lái hū huàn zhǐ de miǎn qiǎng jìn fǔ zhōng
”卞吉此时在家调养伤痕，闻主师来呼唤，只得勉强进府中。
ōu yáng chún jiāng qián shì gào sù yī biàn
欧阳淳将前事告诉一遍。
biàn jí yuē cǐ xiǎo shì ěr
卞吉曰：“此小事耳。
mìng jiā jiāng qù bǎ nà ǎi zǐ ná lái jiāng zhòng rén fàng le
”命家将：“去把那矮子拿来，将众人放了。
jiā jiāng chū guān jiāng tǔ xíng sūn bǎng le bǎ zhòng jūn shì tuō chū fān wài
”家将出关，将土行孙绑了，把众军士拖出旛外。
zhòng rén rú zuì fāng xǐng gè gè róu yǎn cā miàn
众人如醉方醒，各各揉眼擦面。
yī shí jiāng tǔ xíng sūn káng jìn kāi lái ná jìn fǔ zhōng
一时将土行孙扛进开来，拿进府中。
ōu yáng chún wèn yuē nǐ shì hé rén
欧阳淳问曰：“你是何人？
tǔ xíng sūn yuē wǒ jiàn fān xià yǒu yī huáng jīn gùn ná qù jiā lǐ shuǎ zǐ bù zhī jiù zài nà lǐ shuì zháo le
”土行孙曰：“我见旛下有一黄金棍，拿去家里耍子，不知就在那里睡着了。
biàn jí zài bàng biān mà yuē nǐ zhè pǐ fū
”卞吉在傍边骂曰：“你这匹夫！
zěn gǎn yǐ yán yǔ lái xì nòng wǒ
怎敢以言语来戏弄我？
mìng zuǒ yòu ná qù zhǎn le
”命左右：“拿去斩了！
zhòng jūn shì ná chū qián mén jǔ dāo jiù zhǎn zhī jiàn tǔ xíng sūn yī niǔ jiù bú jiàn le
”众军士拿出前门，举刀就斩，只见土行孙一扭，就不见了。
zhèng shì
正是：
de xíng miào shù zhēn kān xiàn yī huàng quán shēn rù tǔ zhōng
地行妙术真堪羡，一愰全身入土中。
zhòng jūn shì máng jìn fǔ zhōng lái bào yuē qǐ yuán shuài yì shì fēi cháng
众军士忙进府中来报曰：“启元帅：异事非常！
wǒ děng ná cǐ rén fāng cái xià shǒu nà ǎi zǐ bǎ shēn yī huàng jiù bú jiàn le
我等拿此人，方才下手，那矮子把身一愰，就不见了。
ōu yáng chún yǔ biàn jí yuē zhè gè jiù shì tǔ xíng sūn le dào yào zǐ xì
”欧阳淳与卞吉曰：“这个就是土行孙了，倒要仔细。
bǐ cǐ jīng yì
”彼此惊异。
bù biǎo
不表。
tǔ xíng sūn huí yíng lái jiàn zi yá yuē guǒ rán cǐ fān lì hài dì zǐ zhì fān xià jiù diē dǎo le bù zhī rén shì ruò fēi de xíng zhī shù xìng mìng xiū yǐ
土行孙回营，来见子牙，曰：“果然此旛利害，弟子至旛下就跌倒了，不知人事，若非地行之术，性命休矣。
cì rì biàn jí shāng hén quán yù lǐng jiā jiāng chū guān zhì jūn qián nuò zhàn
”次日，卞吉伤痕痊愈，领家将出关，至军前搦战。
shào mǎ bào rù zǐ yá
哨马报入子牙。
zi yá wèn shuí rén chū mǎ
子牙问：“谁人出马？
nǎ zhà yuàn wǎng dēng fēng huǒ lún yáo huǒ jiān qiāng chū yíng lái
”哪咤愿往，登风火轮，摇火尖枪出营来。
biàn jí jiàn le chóu rén yě bù dá huà yáo huà gān jǐ pī miàn cì lái
卞吉见了仇人，也不答话，摇画杆戟，劈面刺来。
nǎ zhà huǒ jiān qiāng fēn xīn jiù cì
哪咤火尖枪分心就刺。
yī chǎng dà zhàn
一场大战。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
zhàn gǔ shā shēng yáng yīng xióng lín zhàn chǎng
战鼓杀声扬，英雄临战场。
hóng qí rú liè huǒ zhēng fū sì bì máng
红旗如烈火，征夫四臂忙。
zhè yí gè zhǎn kāi yín gān zhàn
这一个展开银杆战；
nà yí gè fā dòng huǒ jiān qiāng
那一个发动火尖枪。
nǎ zhà shī wēi wǔ
哪咤施威武；
biàn jí chěng gāng qiáng
卞吉逞刚强。
zhōng xīn fú shè jì chì dǎn wèi jūn wáng
忠心扶社稷，赤胆为君王。
xiāng féng nán xià shǒu shú zài shú xiān wáng
相逢难下手，孰在孰先亡。
huà shuō biàn jí zhàn nǎ zhà yòu kǒng tā xiān xià shǒu bǎ mǎ yī bō yù xiān wǎng fān xià zǒu lái
话说卞吉战哪咤，又恐他先下手，把马一拨，预先往旛下走来。
kàn guān ruò lùn nǎ zhà yào wǎng fān xià lái tā yě lái de
──看官：若论哪咤要往旛下来，他也来得；
tā shì lián huā huà shēn què wú hún pò rú hé lái bù dé
他是莲花化身，却无魂魄，如何来不得。
zhǐ shì nǎ zhà tiān xìng guāi qiǎo tā yóu kǒng bù miào biàn lì zhù jiǎo kàn biàn jí wǎng fān xià guò qù le tā biàn dēng huí fēng huǒ lún zì yǐ huí yíng
只是哪咤天性乖巧，他犹恐不妙，便立住脚，看卞吉往旛下过去了，他便登回风火轮，自已回营。
bù biǎo
不表。
qiě shuō biàn jí jìn guān lái jiàn ōu yáng chún yán yuē bù cái yù kuāng nǎ zhà wǎng fān xià lái tā jiǎo huá bù lái gǎn wǒ zì jǐ huí yíng qù le
且说卞吉进关来见欧阳淳，言曰：“不才欲诓哪咤往旛下来，他狡猾不来赶我，自己回营去了。
ōu yáng chún yuē shì cǐ nài hé
”欧阳淳曰：“似此奈何？
zhèng yì jiān hū tàn mǎ bào shān ruì èr hóu fèng zhǐ qián lái zhù zhàn qǐng zhǔ jiàng yíng jiē
”正议间，忽探马报：“邓、芮二侯奉旨前来助战，请主将迎接。
ōu yáng chún tóng zhòng jiāng chū fǔ lái yíng jiē
”欧阳淳同众将出府来迎接。
èr hóu máng xià mǎ xié shǒu shàng yín ān diàn
二侯忙下马，携手上银安殿。
xíng lǐ bì èr hóu shàng zuò ōu yáng chún xià péi
行礼毕，二侯上坐，欧阳淳下陪。
shān kūn wèn yuē qián yǒu jiāng jūn gào jí běn zhāng jìn cháo gē tiān zǐ kàn guò tè mìng bù cái èr rén yǔ jiāng jūn xié shǒu cǐ guān
邓昆问曰：“前有将军告急本章进朝歌，天子看过，特命不才二人与将军协守此关。
jīn jiāng shàng chāng jué suǒ zài shòu shǒu jūn wēi yǐ cuò shì quán bù zài zhàn zhī zuì yě
今姜尚猖獗，所在授首，军威已挫，似全不在战之罪也。
jīn lín tóng guān nǎi zhāo gē bǎo zhàng yǔ tā guān bù tóng bì dāng zhòng bīng bǎ shǒu fāng bǎo wú yú
今临潼关乃朝歌保障，与他关不同，必当重兵把守，方保无虞。
lián rì jiāng jūn yǔ zhōu bīng jiāo zhàn shèng fù rú hé
连日将军与周兵交战，胜负如何？
ōu yáng chún yuē chū cì fù jiāng biàn jīn lóng shī lì xìng qí zi biàn jí yǒu yī fān míng yuē yōu hún bái gǔ fān quán zhàng cǐ fān yǐ zǔ zhōu bīng yī cì ná le nán gōng shì èr cì ná le huáng fēi hǔ huáng míng sān cì ná le léi zhèn zi
”欧阳淳曰：“初次副将卞金龙失利，幸其子卞吉有一旛，名曰幽魂白骨旛，全仗此旛，以阻周兵，一次拏了南宫适，二次拏了黄飞虎、黄明，三次拏了雷震子。
shān kūn yuē ná de kě shì fǎn wǔ guān de huáng fēi hǔ
”邓昆曰：“拏的可是反五关的黄飞虎？
ōu yáng chún yuē zhèng shì tā le
”欧阳淳曰：“正是他了。
ōu yáng chún cǐ huí zhèng shì
”欧阳淳此回正是：
wú xīn shuō chū huáng fēi hǔ zhǐ chǐ lín tóng shǔ zi yá
无心说出黄飞虎，咫尺临潼属子牙。
huà shuō shān kūn wèn kě shì wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ
话说邓昆问：“可是武成王黄飞虎？
ōu yáng chún yuē zhèng shì
”欧阳淳曰：“正是。
shān kūn lěng xiào yuē tā jīn rì yě bèi nǐ ná le cǐ jiāng jūn mò dà zhī gōng yě
”邓昆冷笑曰：“他今日也被你拏了，此将军莫大之功也。
ōu yáng chún qiān xiè bù yǐ
”欧阳淳谦谢不已。
shān kūn àn jì zài xīn
邓昆暗记在心。
yuán lái huáng fēi hǔ shì shān kūn liǎng yí fu zhòng jiāng nà lǐ zhī dào
原来黄飞虎是邓昆两姨夫，众将那里知道。
ōu yáng chún zhì jiǔ guǎn dài èr hóu zhòng jiāng yǐn ba gè sàn
欧阳淳治酒管待二侯，众将饮罢，各散。
shān kūn zhì sī zhái mò sī huáng fēi hǔ jīn yǐ bèi qín rú hé jiù tā
邓昆至私宅，默思：“黄飞虎今已被擒，如何救他？
wǒ xiǎng tiān xià bā bǎi zhū hóu jǐn yǐ guī zhōu cǐ guān dà shì jǐn shī liào cǐ guān yān néng zǔ de tā
我想天下八百诸侯，尽已归周，此关大势尽失，料此关焉能阻得他！
bù ruò guī zhōu cǐ wéi shàng cè
不若归周，此为上策。
dàn bù zhī ruì jí rú hé
但不知芮吉如何？
qiě dài míng rì huì guò yī zhàn jiàn jī ér zuò
且待明日会过一战，见机而作。
cì rì èr hóu shàng diàn zhòng jiāng cān yè
”次日，二侯上殿，众将参谒。
ruì jí yuē wú děng fèng zhǐ qián lái dāng yǐ zhōng xīn bào guó
芮吉曰：“吾等奉旨前来，当以忠心报国。
sù chuán lìng bǎ rén mǎ diào chū guān huì jiāng shàng zǎo dìng cí xióng yǐ miǎn wú gū tú tàn
速传令，把人马调出关会姜尚，早定雌雄，以免无辜涂炭。
ōu yáng chún yuē jiāng jūn zhī yán shén shàn
”欧阳淳曰：“将军之言甚善。
lìng biàn jí děng guān zhōng diǎn pào ne hǎn rén mǎ yī qí chū guān
”令卞吉等关中点炮呐喊，人马一齐出关。
shān ruì èr hóu chū le guān wài jiàn le yōu hún bái gǔ fān gāo xuán shù zhàng zǔ zhù zhèng dào
邓、芮二侯出了关外，见了幽魂白骨旛高悬数丈，阻住正道。
biàn jí zài mǎ shàng yuē qǐ shàng èr wèi jiāng jūn bǎ rén mǎ cóng zuǒ lù shàng zǒu bù kě wǎng fān xià qù
卞吉在马上曰：“启上二位将军：把人马从左路上走，不可往旛下去。
cǐ fān bù tóng bié yàng bǎo bèi
此旛不同别样宝贝。
ruì jí yuē jì qù bù dé biàn bù kě zǒu
”芮吉曰：“既去不得，便不可走。
jūn shì jù cóng zuǒ lù zhì zi yá yíng qián duì zuǒ yòu tàn mǎ yuē qǐng wǔ wáng zi yá dá huà
”军士俱从左路至子牙营前，对左右探马曰：“请武王、子牙答话。
shào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài guān zhōng dà shì rén mǎ pái kāi qǐng wǔ wáng yuán shuài dá huà
”哨马报入中军：“启元帅：关中大势人马排开，请武王、元帅答话。
zi yá yuē jì qǐng wǔ wáng dá huà bì yǒu shēn yì
”子牙曰：“既请武王答话，必有深意。
mìng zhòng jūn guān sù qǐng wǔ wáng lín zhèn
”命中军官速请武王临阵。
zi yá chuán lìng diǎn pào ne hǎn
子牙传令：“点炮呐喊。
bǎo dào qí mo dong yuán mén kāi chù gǔ jiǎo qí míng zhōu yíng zhōng rén mǎ qí chū
”宝纛旗磨动，辕门开处，鼓角齐鸣，周营中人马齐出。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
hóng qí shǎn zhuó chū jūn zhōng duì duì yīng xióng qì tǔ hóng
红旗闪灼出军中，对对英雄气吐虹。
mǎ shàng jiāng jūn rú měng hǔ bù xià shì zú shì jiāo lóng
马上将军如猛虎，步下士卒似蛟龙。
téng téng shā qì chōng xiāo hàn ǎi ǎi wēi guāng tòu jiǔ zhòng
腾腾杀气冲霄汉，霭霭威光透九重。
jīn kuī fèng chì guāng huá tǔ yín jiǎ yú lín ruì cǎi héng fú tóu càn làn hóng mò é shù fà guān yáo zhì wěi xióng
金盔凤翅光华吐，银甲鱼鳞瑞彩横，幞头灿烂红抹额，束发冠摇雉尾雄。
wǔ yuè mén rén duō xiāo yǒng nǎ zhà zhèng yìn shì xiān fēng
五岳门人多骁勇，哪咤正印是先锋。
bǎo zhōu miè zhòu yuán róng zhì shā fǎ sēn yán jiāng tài gōng
保周灭纣元戎至，杀法森严姜太公。
huà shuō shān ruì èr hóu zài mǎ shàng jiàn zi yá chū bīng wēi fēng lǐn lǐn shā qì téng téng bié shì yì bān guāng jǐng
话说邓、芮二侯在马上见子牙出兵，威风凛凛，杀气腾腾，别是一般光景；
yòu jiàn nà sān shān wǔ yuè mén rén yī bān r qí qí zhěng zhěng
又见那三山五岳门人，一班儿齐齐整整；
yòu jiàn hóng luó sǎn xià wǔ wáng zuò xiāo yáo mǎ zuǒ yòu yǒu sì xián bā jùn fēn yú liǎng bàng zěn jiàn de wǔ wáng shēng chéng de tiān zǐ yí biǎo fēi sú yǒu shī wèi zhèng shī yuē
又见红罗伞下，武王坐逍遥马，左右有四贤、八俊，分于两傍，怎见得武王生成的天子仪表非俗，有诗为证，诗曰：
lóng fèng fēng zī jiǒng chū qún shén qīng qì wàng dì wáng jūn
龙凤丰姿迥出群，神清气旺帝王君。
sān tíng yún chèn jīn xiá rào wǔ yuè cháo guī zǐ wù fēn
三停匀称金霞遶，五岳朝归紫雾分。
rén cí xiāng jì tóng yáo shùn diào fá chóng guāng guò xià yīn
仁慈相继同尧舜，吊伐重光过夏殷。
bā bǎi shí nián kāi shì yè tè jiāng shí yǔ jiù rú fén
八百十年开世业，特将时雨救如焚。
huà shuō shān ruì èr hóu zài mǎ shàng dà hū yuē lái zhě kě shì wǔ wáng jiāng zǐ yá me
话说邓、芮二侯在马上大呼曰：“来者可是武王、姜子牙么？
zi yá yuē rán yě
”子牙曰：“然也。
yīn ér wèn zhī èr gōng nǎi shì hé rén
”因而问之：“二公乃是何人？
shān kūn yuē wú nǎi shān kūn ruì jí shì yě
”邓昆曰：“吾乃邓昆、芮吉是也。
jiāng zǐ yá nǐ xiǎng xī zhōu bù yǐ rén yì lǐ zhì fǔ guó sì wéi nǎi shàn zì jiàn chēng wáng hào shōu nì pàn wáng jù nì tiān bīng shā jūn fù jiāng yǐ zuì zài bù shè
姜子牙，你想西周不以仁义礼智辅国四维，乃擅自僭称王号，收匿叛亡，拒逆天兵，杀军覆将，已罪在不赦；
jīn yòu dà sì chāng jué qī jūn wǎng shàng wǔ nì bù dào qīn zhàn tiān wáng jiāng tǔ yì yù hé wéi
今又大肆猖獗，欺君罔上，忤逆不道，侵占天王疆土，意欲何为！
dú bù sī shuài tǔ zhī bīn mò fēi wáng chén ér gǎn huáng huò tiān xià hòu shì zhī rén xīn zāi
独不思‘率土之滨，莫非王臣’，而敢簧惑天下后世之人心哉。
ruì jí yòu zhǐ wǔ wáng yuē nǐ xiān wáng sù chēng yǒu dé suī jī qiú yǒu lǐ qī nián gèng wú yī yán yuàn yóu kè shǒu chén jié méng zhòu wáng lián shè guī guó jiā yǐ huáng yuè bái máo tè zhuān zhēng fá qí hóng ēn dé zé kě wèi hòu yǐ
”芮吉又指武王曰：“你先王素称有德，虽羁囚羑里七年，更无一言怨尤，克守臣节，蒙纣王怜赦归国，加以黄钺、白旄，特专征伐，其洪恩德泽，可为厚矣。
ěr děng dāng shì shì chóu bào shàng wèi jǐn juān yá zhī wàn yī
尔等当世世酧报，尚未尽涓涯之万一；
jīn fù sǐ wèi jiǔ shēn tīng jiāng shàng wàng yǔ xún shì gān gē xìng wú míng zhī shī fàn dà nì zhī zuì shì zì qǔ fù zōng miè sì zhī huò huǐ yì hé jí
今父死未久，深听姜尚妄语，寻事干戈，兴无名之师，犯大逆之罪，是自取复宗灭祀之祸，悔亦何及！
jīn tīng wú yán sù fǎn qí gān gē tuì wǒ guān ài qín qí qú kuí xiàn fú shāng jiāo ěr zì guī dài zuì shàng dài ěr yǐ bù sǐ
今听吾言，速反其干戈，退我关隘，擒其渠魁，献俘商郊，尔自归待罪，尚待尔以不死；
bù rán kǒng tiān zǐ dà fèn gàn gāng qīn lǜ liù shī dà zhāng tiān tǎo zhǐ kǒng ěr děng sǐ wú jiào lèi yǐ
不然，恐天子大奋干刚，亲率六师，大张天讨，只恐尔等死无噍类矣。
zi yá xiào yuē èr wèi xián hòu zhǐ zhī shǒu cháng zhī yǔ bù zhī shí wù zhī shuō
”子牙笑曰：“二位贤侯只知守常之语，不知时务之说。
gǔ yún tiān mìng wú cháng wéi yǒu dé zhě jū zhī
古云：‘天命无常，惟有德者居之。
jīn zhòu wáng cán nüè bù dào huāng yín xù bào shā lù dà chén zhū qī qì zǐ jiāo shè bù xiū zōng miào bù xiǎng chén xià huà zhī péng jiā zuò chóu qiāng hài bǎi xìng wú gū yù tiān huì dé zhāng wén zuì yíng è guàn
’今纣王残虐不道，荒淫酗暴，杀戮大臣，诛妻弃子，郊社不修，宗庙不享，臣下化之，朋家作仇，戕害百姓，无辜吁天，秽德彰闻，罪盈恶贯。
huáng tiān zhèn nù tè mìng wǒ zhōu gōng xíng tiān zhī tǎo gù tiān xià zhū hóu xiāng shuài shì zhōu huì yú mèng jīn guān zhèng yú shāng jiāo
皇天震怒，特命我周恭行天之讨，故天下诸侯相率事周，会于孟津，观政于商郊。
èr hóu shàng zhí mí bù wù yóu yǐ kǒu shé xiāng zhēng yé
二侯尚执迷不悟，犹以口舌相争耶。
yǐ wú guān zhī èr hóu rú jì yù zhī kè bù zhī shuí wèi zhī zhǔ
以吾观之，二侯如寄寓之客，不知谁为之主；
yi sù dǎo gē qì àn tóu míng yì bù shī fēng hóu zhī wèi ěr
宜速倒戈，弃暗投明，亦不失封侯之位耳。
sù qǐng zì cái
速请自裁。
shān kūn dà nù mìng biàn jí ná cǐ yě sǒu
”邓昆大怒，命卞吉：“拏此野叟！
biàn jí zòng mǎ yáo jǐ chōng shā guò lái
”卞吉纵马摇戟，冲杀过来。
bàng yǒu zhào shēng shǐ shuāng dāo qián lái dǐ zhù
傍有赵升使双刀前来抵住。
èr rén zhèng jiē zhàn jiān ruì jí chí dāo yě chōng jiāng guò lái
二人正接战间，芮吉持刀也冲将过来。
zhè biān sūn yàn hóng shǐ fǔ dǐ zhù
这边孙焰红使斧抵住。
zhī jiàn wǔ jí cuī kāi mǎ shā lái zhù zhàn
只见武吉摧开马杀来助战。
bàng biān nǎo le xiān xíng nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún xiàn sān shǒu bā bì chōng shā guò lái shì bù kě dāng
傍边恼了先行哪咤，登开风火轮，现三首八臂，冲杀过来，势不可当。
shān kūn jiàn nǎ zhà sān tóu bā bì xiàng mào yì cháng zhǐ xià de shén hún fēi sàn jí máng xiān zǒu chuán lìng míng jīn shōu bīng zhòng jiāng gè jià zhù bīng qì
邓昆见哪咤三头八臂，相貌异常，只吓得神魂飞散，急忙先走，传令鸣金收兵，众将各架住兵器。
zhèng shì
正是：
rén yán jī fā guò yáo shùn yún jí qún xióng zuǒ shèng jūn
人言姬发过尧舜，云集群雄佐圣君。
huà shuō shān kūn huí bīng jìn guān zhì diàn qián zuò xia ōu yáng chún biàn jí děng jù shuō jiāng shàng yòng bīng yǒu fǎ jiāng yǒng bīng xiāo mén xià yòu yǒu xǔ duō sān shān wǔ yuè dào shù zhī shì nán yǐ qǔ shèng jù gè gè zī jiē bù yǐ
话说邓昆回兵进关，至殿前坐下，欧阳淳、卞吉等俱说姜尚用兵有法，将勇兵骁，门下又有许多三山五岳道术之士，难以取胜，俱各各咨嗟不已。
ōu yáng chún zhǐ de zhì jiǔ guǎn dài
欧阳淳只得治酒管待。
zhì yè gè zì guī yú wò suǒ
至夜，各自归于卧所。
qiě shuō shān kūn zhì gēng shēn zì sī rú jīn tiān shí yǐ guī xī zhōu zhòu wáng huāng yín bù dào liàng yì bù jiǔ
且说邓昆至更深，自思：“如今天时已归西周，纣王荒淫不道，谅亦不久；
kuàng huáng fēi hǔ yòu shì liǎng yí bèi xiàn zài cǐ shǐ wú chè zhǒu rú zhī nai hé
况黄飞虎又是两姨，被陷在此，使吾掣肘，如之奈何！
qiě wǔ wáng gōng dé rì shèng yǒu lóng fèng zhī zī tiān rì zhī biǎo zhēn shì yìng yùn zhī zhǔ
且武王功德日盛，有龙凤之姿，天日之表，真是应运之主。
zi yá yòu shàn yòng bīng mén xià yòu shì xiē dào shù zhī kè cǐ guān qǐ néng wèi zhòu wáng jiǔ shǒu zāi
子牙又善用兵，门下又是些道术之客，此关岂能为纣王久守哉。
bù ruò guī zhōu yǐ shùn tiān shí
不若归周，以顺天时。
zhǐ kǒng ruì jí bù cóng nài hé
只恐芮吉不从，奈何！
qiě sì míng rì yǐ yán tiāo tā kàn tā yì sī hé rú zài wéi dào lǐ
且俟明日以言挑他，看他意思何如，再为道理。
jiù sī xiǎng le bàn yè
”就思想了半夜。
bù shuō shān kūn yǐ yǒu yì guī zhōu qiě biǎo ruì jí zì yǔ wǔ wáng jiàn zhèn jìn guān suī shì chī jiǔ xīn xià àn zì chén yín rén yán wǔ wáng yǒu dé guǒ rán qì yǔ bù tóng
不说邓昆已有意归周，且表芮吉自与武王见阵进关，虽是吃酒，心下暗自沉吟：“人言武王有德，果然气宇不同。
zi yá shàn néng yòng bīng guǒ rán mén xià jù shì yì shì
子牙善能用兵，果然门下俱是异士。
jīn sān fēn tiān xià zhōu yǒu qí èr yǎn jiàn de cǐ guān rú hé shǒu
今三分天下，周有其二，眼见得此关如何守！
bù ruò xiàn guān guī xiáng yǐ miǎn bīng gé zhī kǔ
不若献关归降，以免兵革之苦。
zhǐ bù zhī shān kūn xīn shàng rú hé
只不知邓昆心上如何？
qiě màn màn jiāng yán yǔ tàn tā biàn zhī xū shí
且慢慢将言语探他，便知虚实。
liǎng xià lǐ jù gè yǒu yì
”两下里俱各有意。
bù tí
不题。
zhī jiàn cì rì èr hóu shēng diàn zuò xia zhòng jiàng guān cān yè bì shān kūn yuē guān zhōng jiāng guǎ bīng wēi zuó rì lín zhèn guǒ rán jiāng shàng yòng bīng yǒu fǎ suǒ zhù zhě yòu shì xiē dào shù zhī shì
只见次日，二侯升殿坐下，众将官参谒毕，邓昆曰：“关中将寡兵微，昨日临阵，果然姜尚用兵有法，所助者又是些道术之士。
guó shì jiān nán rú zhī nai hé
国事艰难，如之奈何？
biàn jí yuē guó jiā xīng lóng zì yǒu háo jié lái zuǒ yòu qǐ zài rén zhī duō guǎ zāi
”卞吉曰：“国家兴隆，自有豪杰来佐，又岂在人之多寡哉！
shān kūn yuē biàn jiāng jūn zhī yán suī shì dàn mù xià nán zhī nài hé
”邓昆曰：“卞将军之言虽是，但目下难支，奈何？
biàn jí yuē jīn guān wài shàng yǒu cǐ fān zǔ zhù zhōu bīng liào jiāng shàng bù néng guò cǐ
”卞吉曰：“今关外尚有此旛，阻住周兵，料姜尚不能过此。
ruì jí tīng le tā èr rén shuō huà xīn zhōng zì cǔn shān kūn yǐ yǒu yì guī zhōu
”芮吉听了他二人说话，心中自忖：“邓昆已有意归周。
bù jué zhì wǎn yǐn le shù bēi gè sàn
”不觉至晚，饮了数杯，各散。
shān kūn lìng xīn fù rén mì qǐng ruì hóu yǐn jiǔ
邓昆令心腹人密请芮侯饮酒。
ruì jí wén mìng xīn rán ér lái
芮吉闻命，欣然而来。
èr hóu zhí shǒu zhì mì shì xiāng xù
二侯执手至密室相叙。
zuǒ yòu zhǎng qǐ zhú lái
左右掌起烛来。
èr hóu duì miàn chuán bēi
二侯对面传杯。
zhèng shì
正是：
èr hóu yǒu yì guī zhēn zhǔ zì yǒu gāo rén sòng xìn lái
二侯有意归真主，自有高人送信来。
qiě bù yán èr hóu zhèng zài mì shì zhōng yǐn jiǔ yù dài yào shuō xīn shì bǐ cǐ bù hǎo shàn chū qí kǒu
且不言二侯正在密室中饮酒，欲待要说心事，彼此不好擅出其口。
zhī jiàn zi yá zài yíng zhōng yùn chóu qǔ guān yòu duō le nà shǒu fān zǔ zài lù shàng yù bié xún lù jìng yòu bù zhī tā guān zhōng xū shí huáng fēi hǔ děng xià luò wú jì kě shī
只见子牙在营中运筹取关，又多了那首旛，阻在路上，欲别寻路径，又不知他关中虚实，黄飞虎等下落，无计可施。
hū rán xiǎng qǐ tǔ xíng sūn lái suí huàn tǔ xíng sūn fēn fù nǐ jīn wǎn kě jìn guān qù rú cǐ rú cǐ tàn tīng bù dé yǒu wù
忽然想起土行孙来，随唤土行孙吩咐：“你今晚可进关去，……如此如此，探听，不得有误。
tǔ xíng sūn de lìng bǎ jīng shén dǒu sǒu zhì yī gèng shí fēn jìng jìn guān lái
”土行孙得令，把精神抖擞，至一更时分，径进关来。
xiān wǎng jìn zhōng lái kàn nán gōng shì děng sān rén tǔ xíng sūn jiàn kān shǒu de shàng wèi céng shuì bù gǎn wàng dòng què wǎng bié chù xíng zǒu
先往禁中，来看南宫适等三人，土行孙见看守的尚未曾睡，不敢妄动，却往别处行走。
zhī jiàn lái zhì qián miàn tīng de shān ruì èr hóu zài nà xiāng yǐn jiǔ
只见来至前面，听得邓、芮二侯在那厢饮酒。
tǔ xíng sūn biàn duǒ zài dì xià tīng tā men shuō xiē shèn me
土行孙便躲在地下听他们说些甚么。
zhī jiàn shān kūn bǐng tuì zuǒ yòu xiào wèi ruì jí yuē xián dì wǒ men shuō jù xiào huà nǐ shuō jiāng lái hái shì zhōu xìng hái shì zhòu xìng
只见邓昆屏退左右，笑谓芮吉曰：“贤弟，我们说句笑话，你说将来还是周兴，还是纣兴？
nǐ wǒ sī yì gè chū jǐ jiàn bú yào cáng yǐn zǒng wú wài rén zhī dào
你我私议，各出己见，不要藏隐，总无外人知道。
ruì hóu yì xiào yuē xiōng zhǎng xià wèn shǐ dì rú hé gǎn jìn yán
”芮侯亦笑曰：“兄长下问，使弟如何敢尽言。
ruò shuō wǒ děng de shí jiàn hóng yuǎn yòu yǒu suǒ bù gǎn yán
若说我等的识见洪远，又有所不敢言；
ruò shì mó hú yìng dá xiōng zhǎng yòu xiào xiǎo dì shì wú yòng zhī wù dì zhōng nè yú yán
若是模糊应答，兄长又笑小弟是无用之物，弟终讷于言。
shān kūn xiào yuē wǒ yǔ nǐ suī wèi gè xìng qíng tóng gǔ ròu cǐ shí chū jūn zhī kǒu rù wú zhī ěr yòu hé běn xīn zhī bù kě shuō zāi
”邓昆笑曰：“我与你虽为各姓，情同骨肉，此时出君之口，入吾之耳，又何本心之不可说哉。
xián dì wù yí
贤弟勿疑！
ruì jí yuē dà zhàng fū jì yǔ tóng xīn zhī you tán tiān xià zhèng shì ruò bù míng mù zhāng dǎn qīng tǔ yī fān yòu hé qǔ qí néng dān dāng tiān xià shì wèi shí shí wù zhī jùn jié zāi
”芮吉曰：“大丈夫既与同心之友谈天下政事，若不明目张胆倾吐一番，又何取其能担当天下事，为识时务之俊杰哉。
jù dì yú jiàn nǐ wǒ rú jīn suī fèng chì xié tóng shǒu guān bù guò qiáng nì tiān xīn mín yì shì qǐ rén mín zhī suǒ yuàn zhě yě
据弟愚见，你我如今虽奉敕协同守关，不过强逆天心民意，是岂人民之所愿者也！
jīn zhǔ shàng shī dé sì hǎi fēn bēng zhū hóu pàn luàn sī de míng zhǔ tiān xià shì bù bo kě zhī
今主上失德，四海分崩，诸侯叛乱，思得明主，天下事不卜可知。
kuàng zhōu wǔ rén dé bō bù sì hǎi jiāng shàng xián néng fǔ xiāng guó wù yòu yǒu sān shān wǔ yuè dào shù zhī shì wèi zhī yǔ yì shì zhōu rì qiáng shèng tāng rì shuāi ruò jiāng lái jì shāng ér yǒu tiān xià zhě fēi zhōu wǔ ér shuí
况周武仁德播布四海，姜尚贤能，辅相国务，又有三山五岳道术之士为之羽翼，是周日强盛，汤日衰弱，将来继商而有天下者，非周武而谁。
qián zhě huì zhàn qí guī mó qì yǔ yǐ zì bù tóng
前者会战，其规模气宇已自不同。
dàn wǒ děng shòu guó hòu ēn wéi yǐ sǐ bào guó jǐn qí zhí ěr
但我等受国厚恩，惟以死报国，尽其职耳。
chéng zhǎng xiōng xià wèn gù gǎn yǐ shí gào qí tā fēi wǒ zhī yě
承长兄下问，故敢以实告，其它非我知也。
shān kūn xiào yuē xián dì zhè yī fān yì lùn zú jiàn hóng móu yuǎn shí fēi tā rén suǒ kě jí zhě dàn kě xī shēng bù féng shí yù bù dé qí zhǔ ěr
”邓昆笑曰：“贤弟这一番议论，足见洪谋远识，非他人所可及者，但可惜生不逢时，遇不得其主耳。
jiāng lái zhòu wèi zhōu lǔ wú yǔ xián dì bù guò tú rán yī sǐ ér yǐ
将来纣为周掳，吾与贤弟不过徒然一死而已。
yú xiōng gù dāng yǔ cǎo mù tóng xiǔ zhǐ kě xī xián dì bù néng xiào gǔ rén suǒ wèi liáng qín zé mù ér qī xián chén zé zhǔ ér shì yǐ zhǎn xián dì zhī cái
愚兄固当与草木同朽，只可惜贤弟不能效古人所谓‘良禽择木而栖，贤臣择主而仕’，以展贤弟之才。
yán ba zī jiē bù yǐ
”言罢，咨嗟不已。
ruì jí xiào yuē jù dì chá xiōng zhī yì xiōng yǐ yǒu yì guī zhōu gù yǐ yán tàn wǒ ěr
芮吉笑曰：“据弟察兄之意，兄已有意归周，故以言探我耳。
dì yǒu cǐ xīn jiǔ yǐ
弟有此心久矣。
guǒ zhǎng xiōng yǒu yì guī zhōu dì yuàn suí biān dèng
果长兄有意归周，弟愿随鞭镫。
shān kūn máng qǐ shēn wèi zhī yuē fēi bù cái gǎn xù cǐ bù chén zhī xīn zhǐ yǐ tiān mìng rén xīn bo zhī zhōng fēi hǎo xiāo xī ér tú sǐ wú yì ěr
”邓昆忙起身慰之曰：“非不才敢蓄此不臣之心，只以天命人心卜之，终非好消息，而徒死无益耳。
jì xián dì yì yǒu cǐ xīn zhèng suǒ wèi èr rén tóng xīn qí lì duàn jīn zhǐ wú bèi wú mén kě rù nài hé
既贤弟亦有此心，正所谓‘二人同心，其利断金’，只吾辈无门可入，奈何？
ruì jí yuē màn màn xún sī zài chéng jī huì
”芮吉曰：“慢慢寻思，再乘机会。
èr rén zhèng zài shāng yì chóu móu yǐ bèi tǔ xíng sūn zài dì xià tīng de xiáng xì xǐ bù zì shèng sī xiǎng bù ruò chéng cǐ shí huì tā yī huì yǒu hé bù kě
”二人正在商议绸缪，已被土行孙在地下听得详细，喜不自胜，思想：“不若乘此时会他一会，有何不可？
yě shì wǒ jìn guān yī chǎng
也是我进关一场。
yǐn jìn èr hóu guī zhōu yě shì gōng jì
引进二侯归周，也是功绩。
zhèng shì
”正是：
shì jiān wàn shì yóu tiān shù yǐn de xián hòu guī wǔ wáng
世间万事由天数，引得贤侯归武王。
huà shuō tǔ xíng sūn zài hēi yǐng lǐ zuān jiāng shàng lái xiàn chū shēn zi shàng qián yán yuē èr wèi xián hòu qǐng le
话说土行孙在黑影里钻将上来，现出身子，上前言曰：“二位贤侯请了！
yào guī wǔ wáng wú yǔ xián hòu zuò yǐn jìn
要归武王，吾与贤侯作引进。
dào ba jiù bǎ shān ruì èr hóu háo de bàn shǎng wú yán
”道罢，就把邓、芮二侯諕得半晌无言。
tǔ xíng sūn yuē èr hòu bù yào jīng kǒng wú nǎi shì jiāng yuán shuài huī xià èr yùn dū liáng jūn guān tǔ xíng sūn shì yě
土行孙曰：“二侯不要惊恐，吾乃是姜元帅麾下二运督粮军官土行孙是也。
shān ruì èr hóu tīng ba fāng cái dìng shén wèn yuē jiāng jūn hé wéi yín yè zhì cǐ
”邓、芮二侯听罢，方才定神，问曰：“将军何为夤夜至此？
tǔ xíng sūn yuē bù mán xián hòu shuō fèng jiāng yuán shuài jiàng lìng tè lái jìn guān tàn tīng xū shí
”土行孙曰：“不瞒贤侯说，奉姜元帅将令，特来进关探听虚实。
shì cái zài dì xià tīng dé èr wèi xián hòu yǒu yì guī zhōu hèn wú yǐn jìn gù gǎn qīng mào zhì jīng dà jià xìng wú jiàn zuì
适才在地下听得二位贤侯有意归周，恨无引进，故敢轻冒，致惊大驾，幸无见罪。
ruò guǒ zhēn yì guī zhōu bù cái yù wèi xiān róng
若果真意归周，不才预为先容。
wú yuán shuài qiān gōng xià shì jué bù zhì yǒu gū èr hóu zhī měi yì yě
吾元帅谦恭下士，决不致有辜二侯之美意也。
shān ruì èr hóu tīng shuō bù shèng xīn xǐ máng shàng qián xíng lǐ yuē bù zhī jiāng jūn qián lái yǒu shī yíng yà wàng wù jiàn zuì
”邓、芮二侯听说，不胜欣喜，忙上前行礼曰：“不知将军前来，有失迎迓，望勿见罪。
shān kūn fù wǎn tǔ xíng sūn zhī shǒu tàn yuē dà dǐ wǔ wáng rén shèng gù yǒu gōng děng gāo míng zhī shì wèi zhī fǔ bì ěr
”邓昆复挽土行孙之手，叹曰：“大抵武王仁圣，故有公等高明之士为之辅弼耳。
bù cái èr rén zuó rì yīn zài zhèn shàng jiàn wǔ zhǔ yǔ jiāng yuán shuài jù shì shèng dé zhī shì tiān xià bù jiǔ guī zhōu jīn rì huí guān yǔ ruì xián dì shāng yì bù yì wèi jiāng jūn dé zhī shí wú èr rén zhī xìng yě
不才二人昨日因在阵上，见武主与姜元帅俱是盛德之士，天下不久归周，今日回关，与芮贤弟商议，不意为将军得知，实吾二人之幸也。
tǔ xíng sūn yuē shì bù yí chí
”土行孙曰：“事不宜迟。
jiāng jūn kě xiū shū yī fēng sì wǒ xiān bào zhī jiāng yuán shuài hóu jiāng jūn chéng jī xiàn guān yǐ biàn wǒ děng jiē yìng
将军可修书一封，俟我先报知姜元帅，侯将军乘机献关，以便我等接应。
shān kūn jí máng xiàng dēng xià xiū shū dì yǔ tǔ xíng sūn yuē fán jiāng jūn bào zhī jiāng yuán shuài shè fǎ qǔ guān
”邓昆急忙向灯下修书，递与土行孙，曰：“烦将军报知姜元帅，设法取关。
zǎo wǎn jiāng jūn hái jìn guān lái yǐ biàn shāng yì
早晚将军还进关来，以便商议。
tǔ xíng sūn lǐng mìng bǎ shēn zi yī huàng wú yǐng wú xíng qù le
”土行孙领命，把身子一愰，无影无形去了。
èr hóu kàn le mù dèng kǒu dāi zī jiē bù yǐ
二侯看了，目瞪口呆，咨嗟不已。
yǒu shī zàn zhī shī yuē
有诗赞之，诗曰：
àn jìn lín tóng chá shì qí èr hóu gòng yì zhèng féng shí
暗进临潼察事奇，二侯共议正逢时。
xíng sūn yǐn jìn guī míng zhǔ bù fù yuán róng tuō suǒ zhī
行孙引进归明主，不负元戎托所知。
huà shuō tǔ xíng sūn lái zhì zhōng jūn gāng yǒu wǔ gǔ shí fēn zi yá hái zuò zài hòu zhàng zhōng děng tǔ xíng sūn xiāo xī
话说土行孙来至中军，刚有五鼓时分，子牙还坐在后帐中等土行孙消息。
hū rán tǔ xíng sūn lì yú miàn qián zi yá máng wèn qí jìn guān suǒ xíng shì tǐ rú hé
忽然土行孙立于面前，子牙忙问其“进关所行事体如何？
tǔ xíng sūn yuē dì zǐ fèng mìng jìn guān sān jiāng hái zài jìn zhōng yīn kān shǒu rén bù céng shuì bù gǎn xià shǒu fù xíng zhì shān ruì èr hóu mì shì jiàn èr rén gòng yì guī zhōu hèn wú yǐn jìn bèi dì zǐ xiàn shēn jiàn tā èr hóu dà yuè yǒu shū zài cǐ chéng shàng
”土行孙曰：“弟子奉命进关，三将还在禁中，因看守人不曾睡，不敢下手，复行至邓、芮二侯密室，见二人共议归周，恨无引进，被弟子现身见他，二侯大悦，有书在此呈上。
zi yá jiē shū dēng xià guān kàn bù jué dà xǐ cǐ zhēn tiān zi zhī fú yě
”子牙接书，灯下观看，不觉大喜：“此真天子之福也！
zài xíng shè cè yǐ hou xiāo xī
再行设策，以候消息。
lìng tǔ xíng sūn huí zhàng
”令土行孙回帐。
bù biǎo
不表。
qiě shuō shān ruì èr hóu cì rì shēng diàn zuò xia zhòng jiāng lái jiàn
且说邓、芮二侯次日升殿坐下，众将来见。
shān kūn yuē wú èr rén fèng chì xié shǒu cǐ guān yǐ tuì zhōu bīng zuó rì huì zhàn wèi jiàn cí xióng qǐ shì dà jiàng zhī suǒ wéi
邓昆曰：“吾二人奉敕协守此关，以退周兵，昨日会战，未见雌雄，岂是大将之所为。
míng rì zhěng bīng wu zài yī zhàn yǐ tuì zhōu bīng zǎo zǎo bān shī yǐ fù wáng mìng shì wú yuàn yě
明日整兵，务在一战以退周兵，早早班师以复王命，是吾愿也。
ōu yáng chún yuē xián hòu zhī yán shì yě
”欧阳淳曰：“贤侯之言是也。
dāng rì zhěng dùn bīng mǎ yī xiǔ wǎn jǐng
”当日整顿兵马，一宿晚景。
bù tí
不题。
cì rì shān kūn jiǎn diǎn shì zú pào shēng xiǎng chù rén mǎ chū guān zhì zhōu yíng qián nuò zhàn
次日，邓昆检点士卒，炮声响处，人马出关，至周营前搦战。
shān kūn jiàn yōu hún bái gǔ fān shù zài dāng dào jiù zài zhè fān shàng fā huī máng lìng biàn jí jiāng cǐ fān qù le
邓昆见幽魂白骨旛竖在当道，就在这旛上发挥，忙令卞吉：“将此旛去了。
biàn jí dà jīng yuē xián hòu zài shàng cǐ fān shì wú jià zhī bǎo zǔ zhōu bīng quán zài yú cǐ
”卞吉大惊曰：“贤侯在上：此旛是无价之宝，阻周兵全在于此；
ruò qù le cǐ fān lín tóng guān xiū yǐ
若去了此旛，临潼关休矣。
ruì jí yuē wú nǎi shì cháo tíng qīn chāi guān fǎn zǒu xiǎo jìng
”芮吉曰：“吾乃是朝廷钦差官，反走小径；
nǐ wèi piān jiàng dǎo xíng zhōng dào zhōu bīng guān zhī shēn wéi bù yǎ
你为偏将，倒行中道，周兵观之，深为不雅。
zòng yǒu cháng shèng yì wèi bù wǔ
纵有常胜，亦为不武。
lǐ dāng qù le bǐ fān
理当去了比旛。
biàn jí zì sī ruò shì qù le cǐ fān kǒng wú yǐ shèng dí rén
”卞吉自思：“若是去了此旛，恐无以胜敌人；
ruò bù qù bǐ wéi zhǔ jiāng wǒ qǐ kě yǔ zhī kàng lǐ
若不去，彼为主将，我岂可与之抗礼。
jīn jì wèi fù qīn bào chóu qǐ xī cǐ yī fú yě
今既为父亲报仇，岂惜此一符也。
biàn jí mǎ shàng qiàn shēn yuē èr wèi xián hòu bù bì qù fān qǐng huí guān zhōng yī yì zì rán wǎng fǎn wú ài ěr
”卞吉马上欠身曰：“二位贤侯不必去旛，请回关中一议，自然往返无碍耳。
shān ruì èr hóu jù jìn le guān biàn jí máng huà le sān dào líng fú shān ruì èr hóu měi rén yī dào fàng zài fú tóu lǐ miàn ōu yáng chún yī dào fàng zài kuī lǐ fù chū guān lái shù qí wǎng fān xià guò jiù rú xún cháng
”邓、芮二侯具进了关，卞吉忙画了三道灵符，邓、芮二侯每人一道，放在幞头里面，欧阳淳一道放在盔里，复出关来，数骑往旛下过，就如寻常。
èr hóu dà xǐ
二侯大喜；
jí zhì zhōu yíng duì jūn zhèng guān yuē bào nǐ zhǔ jiàng chū lái dá huà
及至周营，对军政官曰：“报你主将出来答话。
tàn mǎ bào rù zhōng jūn zi yá jí máng lǐng zhòng jiāng chū yíng
探马报入中军，子牙即忙领众将出营。
shān kūn dà hū yuē jiāng zǐ yá jīn rì yǔ nǐ gòng jué cí xióng yě
邓昆大呼曰：“姜子牙，今日与你共决雌雄也！
pāi mǎ shā rù zhōng zhèn lái
”拍马杀入中阵来。
zhī jiàn zi yá bèi hòu yǒu huáng fēi biāo huáng fēi bào èr mǎ chōng chū jiē zhù shān ruì èr hóu sī shā
只见子牙背后有黄飞彪、黄飞豹二马冲出，接住邓、芮二侯厮杀。
sì qí xiāng jiāo zhèng zài hān zhàn zhī xià biàn jí kàn bù guò dà hū yuē wú lái zhù zhàn èr hóu wù jù
四骑相交，正在酣战之下，卞吉看不过，大呼曰：“吾来助战，二侯勿惧！
wǔ jí chū mǎ jiē zhù dà zhàn
”武吉出马，接住大战。
zhī jiàn biàn jí bō mǎ wǎng fān xià jiù zǒu
只见卞吉拨马往旛下就走；
wǔ jí bù gǎn
武吉不赶。
zi yá jiàn zhǐ yǒu shān ruì èr hóu xiāng zhàn máng lìng míng jīn liǎng biān gè zì huí jūn
子牙见只有邓、芮二侯相战，忙令鸣金，两边各自回军。
zi yá kàn jiàn shān ruì sì jiāng wǎng fān xià jìng zì qù le xīn zhōng zhuó shí chí yí
子牙看见邓、芮四将往旛下径自去了，心中着实迟疑；
jìn yíng zuò xia chén yín zì sī qián rì zhǐ shì biàn jí yī rén xíng zǒu de yú zé hūn mí
进营坐下，沉吟自思：“前日只是卞吉一人行走得，余则昏迷；
jīn rì rú hé tā sì rén jù wǎng fān xià xíng de
今日如何他四人俱往旛下行得？
tǔ xíng sūn yuē yuán shuài chí yí mò bú shì wéi zhe nà fān xià tā sì rén dōu zǒu de me
”土行孙曰：“元帅迟疑，莫不是为着那旛下他四人都走得么？
zi yá yuē zhèng wèi cǐ shuō
”子牙曰：“正为此说。
tǔ xíng sūn yuē zhè yǒu hé nán hou dì zǐ jīn rì zài wǎng guān nèi qù zǒu yī zāo biàn zhī duān dì
”土行孙曰：“这有何难，候弟子今日再往关内去走一遭，便知端的。
zi yá dà xǐ yuē dāng yi sù xíng
”子牙大喜曰：“当宜速行。
dàng wǎn chū gēng tǔ xíng sūn jìn guān lái zhì shān ruì èr hóu mì shì
”当晚初更，土行孙进关，来至邓、芮二侯密室。
èr hóu jiàn tǔ xíng sūn lái zhì bù shèng dà xǐ yuē zhèng wàng gōng lái
二侯见土行孙来至，不胜大喜曰：“正望公来！
nà fān míng huàn yōu hún bái gǔ fān zài wú fǎ kě zhì
那旛名唤幽魂白骨旛，再无法可治。
jīn rì bèi wǒ èr rén diāo nàn tā tā jiāng yī dào fú yǔ wǒ men dǐng zài tóu shàng wǎng fān xià guò jiù rú píng cháng ān rán wú shì
今日被我二人刁难他，他将一道符与我们顶在头上，往旛下过，就如平常，安然无事。
zú xià kě chí cǐ fú xiàn yǔ jiāng yuán shuài sù sù jìn bīng wú zì yǒu xiàn guān zhī cè yě
足下可持此符献与姜元帅，速速进兵，吾自有献关之策也。
tǔ xíng sūn de fú cí le èr hóu wǎng dà yíng lái jiàn zi yá bèi yán qián shì
”土行孙得符，辞了二侯，往大营来，见子牙备言前事。
zi yá dà xǐ qǔ fú yī kàn zi yá yǐ shí de fú zhōng miào jué qǔ zhū shā shū fú fēn fù zhòng jiāng
子牙大喜，取符一看，子牙已识得符中妙诀，取朱砂书符，吩咐众将。
bù zhī biàn jí jí xiōng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知卞吉吉凶如何，且听下回分解。