miǎn chí xiàn wǔ yuè guī tiān
渑池县五岳归天
shī yuē
诗曰：
miǎn chí xiǎo xiàn yì píng shāng zhǔ jiàng yīng xióng què yì cháng
渑池小县亦屏商，主将英雄却异常。
tǔ wù shén jū zhēn xiān de de xíng miào shù gèng nán liàng
吐雾神驹真鲜得，地行妙术更难量。
èr wáng nián shào yīn tā sǐ wǔ yuè qí móu wéi ěr wáng
二王年少因他死，五岳奇谋为尔亡。
wéi yǒu zhì duō yáng dū yùn téng nuó xiān shā lǎo xuān táng
惟有智多杨督运，腾挪先杀老萱堂。
huà shuō zi yá jiāng suǒ yòng zhī fú huà wán fēn fù jūn zhèng guān léi gǔ zhòng jiāng shàng zhàng cān jiàn
话说子牙将所用之符画完，吩咐军政官擂鼓，众将上帐参见。
zi yá yuē nǐ zhòng jiāng jù gè lǐng fú yī dào cáng zài kuī nèi huò zài fā zhōng yì kě
子牙曰：“你众将俱各领符一道，藏在盔内，或在发中亦可。
míng rì huì zhàn hou tā bài zǒu zhòng jiāng xiān gǎn qù qiǎng le tā de bái gǔ fān rán hòu gōng tā guān ài
明日会战，候他败走，众将先赶去，抢了他的白骨旛，然后攻他关隘。
zhòng jiāng tīng bì lǐng le fú mìng wú bù huān xǐ
”众将听毕，领了符命，无不欢喜。
cì rì zi yá dà duì ér chū yáo zhǐ guān shàng nuò zhàn
次日，子牙大队而出，遥指关上搦战。
tàn mǎ bào zhī shān ruì èr hóu mìng biàn jí chū mǎ
探马报知，邓、芮二侯命卞吉出马。
biàn jí lǐng lìng chū guān kě lián
卞吉领令出关，可怜：
dān xīn wang zuò qiān nián jì sǐ dào lín tóu shàng bù zhī
丹心枉作千年计，死到临头尚不知。
biàn jí shàng mǎ chū guān jìng wǎng fān xià lái dà hū yuē jīn rì dìng ná nǐ chéng gōng yě
卞吉上马出关，径往旛下来，大呼曰：“今日定拿你成功也！
zòng mǎ yáo jǐ zhí bèn zi yá
”纵马摇戟，直奔子牙。
zhī jiàn zi yá zuǒ yòu yī gān dà xiǎo jiàng guān chōng shā guò lái bǎ biàn jí wéi zài gāi xīn luó gǔ qí míng hǎn shēng sì qǐ zhǐ shā de yān wù mí kōng
只见子牙左右一干大小将官冲杀过来，把卞吉围在垓心，锣鼓齐鸣，喊声四起，只杀得烟雾迷空。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
shā qì màn màn suǒ tài huá gē shēng xiǎng liàng luàn jiāo jiā
杀气漫漫锁太华，戈声响亮乱交加。
wǔ guān jīn shǔ xī qí zhǔ wàn zài míng chuí zàn zi yá
五关今属西岐主，万载名垂赞子牙。
huà shuō biàn jí bèi zhòng jiāng kùn zài gāi xīn bù néng dé chū hū rán yī jǐ là zhōng zhào bǐng jiān wō zhào bǐng shǎn kāi biàn jí chéng kōng tiào chū zhèn lái jìng wǎng fān xià táo qù
话说卞吉被众将困在垓心，不能得出，忽然一戟剌中赵丙肩窝，赵丙闪开，卞吉乘空跳出阵来，径往旛下逃去。
zhōu yíng yī gān zhòng jiāng suí hòu gǎn lái
周营一干众将随后赶来。
biàn jí nǎ zhī àn lǐ yǐ lòu xiāo xī shàng zì wàng xiǎng ná rén
卞吉那知暗里已漏消息，尚自妄想拿人。
biàn jí fù dōu huí mǎ cì hou jiā jiāng ná rén zhī jiàn shù jiāng gǎn guò fān xià jìng shā bēn qián lái
卞吉复兜回马，伺候家将拿人，只见数将赶过旛下，径杀奔前来。
biàn jí dà jīng yuē cǐ shì tiān sàng chéng tāng shè jì rú hé cǐ bǎo wú líng yě
卞吉大惊曰：“此是天丧成汤社稷，如何此宝无灵也！
bù gǎn fù zhàn suí bài jìn guān lái bì mén bù chū
”不敢复战，随败进关来，闭门不出。
zi yá yě bù gǎn tā mìng zhū jiāng xiān jiāng cǐ fān shōu le
子牙也不赶他，命诸将先将此旛收了。
wéi hù qǔ le xiáng mó chǔ yòu jiāng léi zhèn zi huáng jīn gùn qǔ le zhǎng gǔ huí yíng
韦护取了降魔杵，又将雷震子黄金棍取了，掌鼓回营。
qiě shuō biàn jí jìn guān lái jiàn shān ruì èr hóu
且说卞吉进关来，见邓、芮二侯。
bù zhī èr hóu zǎo yǐ zì guī zhōu jiù yào xún shì chǔ zhì biàn jí
不知二侯早已自归周，就要寻事处治卞吉。
hū bào biàn jí huí jiàn
忽报：“卞吉回见。
xíng zhì jiē xià ruì jí yuē xiǎng jīn rì biàn jiāng jūn qín yǒu jǐ gè zhōu jiāng
”行至阶下，芮吉曰：“想今日卞将军擒有几个周将。
biàn jí yuē jīn rì mò jiāng huì zhàn zhōu yíng yǒu shí shù yuán dà jiàng wéi guǒ dāng zhōng mò jiāng cì zhòng yī jiāng chéng kōng bài zǒu yǐn rù fān xià yǐ biàn qín ná tā jǐ yuán
”卞吉曰：“今日末将会战，周营有十数员大将围裹当中，末将刺中一将，乘空败走，引入旛下，以便擒拿他几员；
bù zhī hé gù tā zhòng jiāng yī yōng qián lái jù wǎng fān xià guò lái
不知何故，他众将一拥前来，俱往旛下过来。
cǐ nǎi tiān sàng chéng tāng fēi mò jiāng zhàn bù shèng zhī zuì yě
此乃天丧成汤，非末将战不胜之罪也。
ruì jí xiào yuē qián rì qín sān jiāng cǐ fān jiù líng yàn
”芮吉笑曰：“前日擒三将，此旛就灵验；
jīn rì rú hé cǐ fān jiù bù zhǔn le
今日如何此旛就不准了？
shān kūn yuē cǐ wú tā shuō biàn jí jiàn guān nèi bīng wēi jiàng guǎ zhōu bīng shì dà cǐ guān nán yǐ jiǔ shǒu gù yǔ zhōu yíng sī tōng jiǎ shū yī zhèn shǐ zhòng jiāng yī yōng ér rù yǐ xiàn cǐ guān ěr
”邓昆曰：“此无他说，卞吉见关内兵微将寡，周兵势大，此关难以久守，故与周营私通，假输一阵，使众将一拥而入，以献此关耳。
xìng jūn shì suí jí jǐn bì wèi suì zéi jì bù rán wú děng jiē wèi lǔ yǐ
幸军士随即紧闭，未遂贼计，不然，吾等皆为掳矣。
cǐ děng nì zéi liú zhī zhōng shǔ hòu huàn
此等逆贼，留之终属后患。
hè lìng liǎng biān dāo fǔ shǒu ná xià xiāo shǒu shì zhòng
”喝令两边刀斧手：“拿下枭首示众！
kě lián
”可怜！
zhèng shì
正是：
yì diǎn dān xīn chéng huà bǐng yuàn hún kōng zhú dù juān tí
一点丹心成画饼，怨魂空逐杜鹃啼。
biàn jí bù jí fēn biàn bèi zuǒ yòu ná xià tuī chū shuài fǔ shí shí zhǎn le shǒu jí hào lìng
卞吉不及分辨，被左右拿下，推出帅府，实时斩了首级号令。
ōu yáng chún bù zhī qí gù jiàn zhǎn le biàn jí mù dèng kǒu dāi xīn xià máng rán
欧阳淳不知其故，见斩了卞吉，目瞪口呆，心下茫然。
shān ruì èr hóu wèi ōu yáng chún yuē biàn jí bù zhī tiān mìng gù yì dòu liú jūn jī lǐ yi zhǎn shǒu
邓、芮二侯谓欧阳淳曰：“卞吉不知天命，故意逗留军机，理宜斩首。
wǒ èr rén shí duì jiāng jūn shuō fāng jīn chéng tāng qì shù jiāng zhōng huāng yín bù dào rén xīn yǐ lí tiān mìng bù bǎo
我二人实对将军说：方今成汤气数将终，荒淫不道，人心已离，天命不保；
tiān xià zhū hóu jiǔ yǐ guī zhōu zhǐ yǒu cǐ guān zhī gé ěr
天下诸侯久已归周，只有此关之隔耳。
jīn guān zhōng yòu wú dà jiàng zú dǐ zhōu bīng zhōng shì bù néng jù shǒu
今关中又无大将，足抵周兵，终是不能拒守。
bù ruò wǒ děng yǔ jiāng jūn jiāng cǐ guān xiàn yú zhōu wǔ gòng fá wú dào
不若我等与将军将此关献于周武，共伐无道。
zhèng suǒ wèi shùn tiān zhě chāng nì tiān zhě wáng
正所谓‘顺天者昌，逆天者亡’。
qiě zhōu yíng jù shì dào shù zhī shì wǒ děng jiē fēi tā de duì shǒu
且周营俱是道术之士，我等皆非他的对手。
gù rán wǒ yǔ nǐ jù dāng sǐ jūn zhī nán dàn wú dào zhī jūn tiān xià gòng qì zhī nǐ wǒ tú sǐ wú yì ěr
固然我与你俱当死君之难，但无道之君，天下共弃之，你我徒死无益耳。
yuàn jiāng jūn sī zhī
愿将军思之。
ōu yáng chún dà nù mà yuē shí jūn zhī lù bù sī bào běn fǎn yù xiàn guān gān xīn jiàng zéi qū shā biàn jí cǐ zhēn gǒu zhì zhī bù ruò yě
”欧阳淳大怒，骂曰：“食君之禄，不思报本，反欲献关，甘心降贼，屈杀卞吉，此真狗彘之不若也！
wǒ ōu yáng chún qí shǒu kě duàn qí shēn kě suì ér cǐ xīn jué bù fù chéng tāng zhī ēn gān xiào gū ēn fù yì zhī zéi yě
我欧阳淳其首可断，其身可碎，而此心决不负成汤之恩，甘效辜恩负义之贼也！
shān ruì èr hóu dà hē yuē jīn tiān xià zhū hóu jǐn yǐ guī zhōu nán dào jù shì fù chéng tāng zhī ēn zhě
”邓、芮二侯大喝曰：“今天下诸侯尽已归周，难道俱是负成汤之恩者；
zhǐ bù guò wèi dú fū cán nüè shēng mín wàn xìng tú tàn
止不过为独夫残虐生民，万姓涂炭。
zhōu wǔ xìng diào mín fá zuì zhī shī rǔ ān dé yǐ pàn nì mù zhī
周武兴吊民伐罪之师，汝安得以叛逆目之。
zhēn bù shí tiān shí zhī pǐ fū
真不识天时之匹夫！
ōu yáng chún dà hū yuē bì xià wù yòng jiān xié fǎn mài guó qiú róng wú xiān shā cǐ nì zéi yǐ bào jūn ēn
”欧阳淳大呼曰：“陛下误用奸邪，反卖国求荣，吾先杀此逆贼，以报君恩！
zhàng jiàn lái shā shān ruì èr hóu
”仗剑来杀邓、芮二侯。
èr hóu yì zhàng jiàn lái yíng shā zài diàn shàng shuāng zhàn ōu yáng chún
二侯亦仗剑来迎，杀在殿上，双战欧阳淳。
ōu yáng chún rú hé zhàn dé guò bèi ruì jí hǒu yī shēng yī jiàn kǎn dào ōu yáng chún xiāo le shǒu jí
欧阳淳如何战得过，被芮吉吼一声，一剑砍倒欧阳淳，枭了首级。
zhèng shì
正是：
wèi guó wáng shēn quán dà jié èr hóu chá lǐ shùn tiān xīn
为国亡身全大节，二侯察理顺天心。
huà shuō èr hóu shā le ōu yáng chún jiān zhōng fàng chū sān jiāng
话说二侯杀了欧阳淳，监中放出三将。
huáng fēi hǔ shàng diàn lái jiàn shì yí zhàng shān kūn èr rén xiāng huì dà xǐ gè su zhōng cháng
黄飞虎上殿来，见是姨丈邓昆，二人相会大喜，各诉衷肠。
ruì jí chuán lìng sù xíng kāi guān
芮吉传令：“速行开关。
xiān fàng sān jiāng lái dà yíng bào xìn
”先放三将来大营报信。
sān jiāng zhì yuán mén jūn zhèng guān bào rù zhōng jūn zi yá dà xǐ máng lìng jìn zhàng lái
三将至辕门，军政官报入中军，子牙大喜，忙令进帐来。
sān jiāng zhì zhōng jūn jiàn lǐ bì zi yá wèn qí xiáng xì zhī jiàn zuǒ yòu bào shān kūn ruì jí zhì yuán mén tīng lìng
三将至中军见礼毕，子牙问其详细，只见左右报：“邓昆、芮吉至辕门听令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
èr hóu zhì zhōng jūn zi yá yíng xià zuò lái èr hóu xià bài zi yá chān zhù ān wèi yuē jīn rì xián hòu guī zhōu zhēn bù shī xián chén zé zhǔ ér shì zhī zhì
”二侯至中军，子牙迎下座来，二侯下拜，子牙搀住，安慰曰：“今日贤侯归周，真不失贤臣择主而仕之智！
èr hóu yuē qǐng yuán shuài jìn guān ān mín
”二侯曰：“请元帅进关安民。
zi yá chuán lìng cuī rén mǎ jìn guān
”子牙传令，催人马进关。
wǔ wáng yì qǐ jià suí háng
武王亦起驾随行。
dà jūn jiù dì huān hū rén xīn dà yuè
大军就地欢呼，人心大悦。
wǔ wáng lái zhì shuài fǔ chá guò hù kǒu cè jí
武王来至帅府，查过户口册籍；
guān zhōng rén mín fù lǎo jù qiān yáng dàn jiǔ yíng yà wáng shī
关中人民父老，俱牵羊担酒，迎迓王师。
wǔ wáng mìng diàn qián zhì yàn guǎn dài dōng zhēng dà xiǎo zhòng jiāng kào shǎng sān jūn
武王命殿前治宴，管待东征大小众将，犒赏三军。
zhù le shù rì zi yá chuán lìng qǐ bīng wǎng miǎn chí xiàn
住了数日，子牙传令：“起兵往渑池县。
hǎo rén mǎ
”好人马！
yī lù shàng zěn jiàn de yǒu shī zàn zhī shī yuē
一路上怎见得，有诗赞之，诗曰：
shā qì mí kōng qiān lǐ zhǎng jīng qí zhāo zhǎn rì wú guāng
杀气迷空千里长，旌旗招展日无光。
céng céng tiě yuè fēng rú xuě duì duì gāng dāo rèn shì shuāng
层层铁钺锋如雪，对对钢刀刃似霜。
rén shèng dēng shān chái hǔ měng mǎ guò chū shuǐ mǎng lóng gāng
人胜登山豺虎猛，马过出水蟒龙刚。
miǎn chí cǐ jì jiāo bīng rì wǔ yuè qí zāo jiàn xià wáng
渑池此际交兵日：“五岳”齐遭剑下亡。
huà shuō zi yá rén mǎ zài lù qián xíng bù yī rì tàn mǎ bào yuē qǐ yuán shuài qián zhì miǎn chí xiàn le qǐng lìng dìng duó
话说子牙人马在路前行，不一日，探马报曰：“启元帅：前至渑池县了，请令定夺。
zi yá chuán lìng ān yíng
”子牙传令：“安营。
diǎn pào ne hǎn
”点炮呐喊。
huà shuō miǎn chí xiàn zǒng bīng guān zhāng kuí tīng de zhōu bīng lái zhì máng shēng shuài fǔ zuò xia
话说渑池县总兵官张奎听得周兵来至，忙升帅府坐下。
zuǒ yòu yǒu èr wèi xiān xíng guān nǎi shì wáng zuǒ zhèng zhuāng shàng tīng lái jiàn zhāng kuí
左右有二位先行官，乃是王佐、郑桩，上厅来见张奎。
kuí yuē jīn rì zhōu bīng jìn le wǔ guān yǔ dì dū zhǐ yǒu yī hé zhī gé xìng lài wú zài cǐ shàng kě zhī chēng
奎曰：“今日周兵进了五关，与帝都止有一河之隔，幸赖吾在此，尚可支撑。
zhāng kuí dǎ diǎn yù dí
”张奎打点御敌。
qiě shuō jiāng yuán shuài cì rì shēng zhàng mìng jiāng chū jūn hū bào yǒu dōng bó hóu chà guān xià shū
且说姜元帅次日升帐，命将出军，忽报：“有东伯侯差官下书。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
chà guān zhì jūn qián xíng lǐ bì jiāng shū chéng shàng
”差官至军前行礼毕，将书呈上。
zi yá chāi shū guān kàn
子牙拆书观看。
zi yá kàn shū bì wèn zuǒ yòu yuē rú jīn dōng bó hóu jiāng wén huàn qiú jiè jiù bīng wǒ zhè lǐ bì dìng fā bīng cái shì
子牙看书毕，问左右曰：“如今东伯侯姜文焕求借救兵，我这里必定发兵才是。
bàng yǒu huáng fēi hǔ dá yuē tiān xià zhū hóu jiē yǎng wàng wǒ zhōu qǐ yǒu zuò shī bù jiù zhī lǐ
”傍有黄飞虎答曰：“天下诸侯皆仰望我周，岂有坐视不救之理。
yuán shuài dāng de fā bīng jiù yuán yǐ ān tiān xià zhū hóu zhī xīn
元帅当得发兵救援，以安天下诸侯之心。
zi yá chuán lìng wèn shuí qù qǔ yóu hún guān zǒu yī zāo
”子牙传令，问：“谁去取游魂关走一遭？
bàng yǒu jīn mù èr zhà qiàn shēn yuē dì zǐ bù cái yuàn qù qǔ yóu hún guān
”傍有金、木二咤欠身曰：“弟子不才，愿去取游魂关。
zi yá xǔ zhī fēn yī zhī rén mǎ yǔ èr rén qù le
”子牙许之，分一支人马与二人去了。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zi yá fēn fù shuí qù miǎn chí xiàn qǔ tóu yī gōng
且说子牙吩咐：“谁去渑池县取头一功？
nán gōng shì yìng shēng yuàn wǎng lǐng lìng chū yíng zhì chéng xià nuò zhàn
”南宫适应声愿往，领令出营，至城下搦战。
zhāng kuí wén bào wèn zuǒ yòu xiān xíng shuí rén chū mǎ
张奎闻报，问左右先行：“谁人出马？
yǒu wáng zuǒ yuàn wǎng lǐng bīng kāi fàng chéng mén lái zhì jūn qián
”有王佐愿往，领兵开放城门，来至军前。
nán gōng shì dà hū yuē wǔ guān jiē wèi zhōu yǒu zhǐ cǐ dàn wán zhī dì hé bù zǎo xiàn yǐ miǎn zhū shēn zhī huò
南宫适大呼曰：“五关皆为周有，止此弹丸之地，何不早献，以免诛身之祸。
wáng zuǒ mà yuē wú zhī pǐ fū
”王佐骂曰：“无知匹夫！
nǐ děng pàn nì bù dào zuì è guàn yíng jīn rì zì lái sòng sǐ yě
你等叛逆不道，罪恶贯盈，今日自来送死也！
zòng mǎ wǔ dāo lái qǔ
”纵马舞刀来取。
nán gōng shì shǒu zhōng dāo pāi miàn jiāo hái
南宫适手中刀拍面交还。
zhàn yǒu èr sān shí huí hé bèi nán gōng shì shǒu qǐ dāo luò zǎo bǎ wáng zuǒ huī wèi liǎng duàn
战有二三十回合，被南宫适手起刀落，早把王佐挥为两段。
nán gōng shì dé shèng huí yíng bào gōng zi yá dà xǐ
南宫适得胜回营报功，子牙大喜。
zhī jiàn bào mǎ bào jìn chéng lái
只见报马报进城来。
zhāng kuí wén bào wáng zuǒ shī jī xīn xià shí fēn bù kuài
张奎闻报，王佐失机，心下十分不快。
cì rì yòu bào zhōu jiāng huáng fēi hǔ nuò zhàn
次日，又报：“周将黄飞虎搦战。
zhèng zhuāng chū mǎ yǔ huáng fēi hǔ dà zhàn èr shí hé bèi huáng fēi hǔ yī qiāng cì yú mǎ xià xiāo le shǒu jí huí yíng
”郑桩出马，与黄飞虎大战二十合，被黄飞虎一枪刺于马下，枭了首级回营。
zi yá dà xǐ
子牙大喜。
huà shuō zhāng kuí yòu jiàn zhèng zhuāng shī lì zhuó shí fán nǎo
话说张奎又见郑桩失利，着实烦恼。
zi yá jiàn lián rì zhǎn tā èr jiāng mìng zuǒ yòu jūn shì yī qí gōng chéng
子牙见连日斩他二将，命左右军士一齐攻城。
zhòng jiāng lǜ lǐng jūn shì fàng pào ne hǎn qián lái gōng chéng
众将率领军士，放炮呐喊，前来攻城。
chéng shàng shì zú lái bào zhāng kuí zhāng kuí zài hòu tīng wén bào yǔ fū rén gāo lán yīng shāng yì rú jīn gū chéng nán shǒu lián zhé èr jiāng rú zhī nai hé
城上士卒来报张奎，张奎在后厅闻报，与夫人高兰英商议：“如今孤城难守，连折二将，如之奈何？
gāo lán yīng yuē jiāng jūn yǒu cǐ dào shù kuàng qiě yòu yǒu zuò qí kě yǐ chéng gōng hé jù zéi bīng zāi
”高兰英曰：“将军有此道术，况且又有坐骑可以成功，何惧贼兵哉？
kuí yuē fū rén bù zhī wǔ guān zhī nèi duō shǎo yīng xióng jù bù néng zǔ nì yī dàn zhì cǐ tiān yì kě zhī
”奎曰：“夫人不知，五关之内多少英雄，俱不能阻逆，一旦至此，天意可知。
jīn zhǔ shàng yóu huāng yín rú gù wéi chén qǐ néng ān yú zhěn xí
今主上犹荒淫如故，为臣岂能安于枕席。
fū qī zhèng yì yòu bào zhōu bīng gōng chéng shén jí
”夫妻正议，又报：“周兵攻城甚急。
zhāng kuí shí shí shàng mǎ tí dāo fū rén lüě zhèn
”张奎实时上马提刀，夫人掠阵；
kāi fàng chéng mén yī qí dāng xiān
开放城门，一骑当先。
zhī jiàn zi yá mén xià zhòng jiāng zuǒ yòu fēn kāi zhāng kuí dà hū yuē jiāng yuán shuài màn lái
只见子牙门下众将左右分开，张奎大呼曰：“姜元帅慢来！
zi yá shàng qián yuē zhāng jiāng jūn nǐ kě zhī tiān yì
”子牙上前曰：“张将军，你可知天意？
sù sù zǎo jiàng bù shī fēng hóu zhī wèi
速速早降，不失封侯之位；
ruò zì zhí mí bù wù yǔ wǔ guān wéi lì
若自执迷不悟，与五关为例。
zhāng kuí xiào yuē nǐ nì tiān wǎng shàng jiǎo xìng zhì cǐ liàng nǐ jīn rì sǐ wú zàng shēn zhī dì yǐ
”张奎笑曰：“你逆天罔上，徼幸至此，量你今日死无葬身之地矣。
zi yá xiào yuē tiān shí rén shì bù wèn kě zhī zhǐ zú xià mí ér bù wù ěr
”子牙笑曰：“天时人事，不问可知，只足下迷而不悟耳。
cǐ qù zhāo gē bù guò shù bǎi lǐ yī hé zhī gé sì miàn bā fāng tiān xià zhū hóu yún jí liàng nǐ qū qū dàn wán zhī dì tóu biān kě shí hé gǎn kàng wú shī zāi
此去朝歌不过数百里，一河之隔，四面八方，天下诸侯云集，谅你区区弹丸之地，投鞭可实，何敢抗吾师哉！
cǐ zhèng suǒ wèi dà shà jiāng qīng yī mù ān néng zhī chēng tú zì qǔ miè wáng ěr
此正所谓大厦将倾，一木安能支撑，徒自取灭亡耳！
zhāng kuí dà nù cuī kāi mǎ shǐ shǒu zhōng dāo fēi lái zhí qǔ zi yá hòu miàn jī shū míng jī shū shēng èr diàn xià zǒu mǎ dà hū shǎo chōng wú zhèn
”张奎大怒，催开马，使手中刀，飞来直取子牙，后面姬叔明、姬叔升二殿下走马大呼：“少冲吾阵！
liǎng tiáo qiāng jí jià máng yíng
”两条枪急架忙迎。
hǎo zhāng kuí
好张奎！
shǐ kāi dāo lì zhàn èr jiāng
使开刀力战二将。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
bì bó lūn kāi hǎo yòng bīng kōng zhōng gè zì xià wú qíng
臂膊抡开好用兵，空中各自下无情。
chuī máo lì rèn fēn xiān hòu cì gǔ jiān fēng dìng sǐ shēng
吹毛利刃分先后，刺骨尖锋定死生。
è zhàn zhǐ tú lín gé xìng kǔ zhēng zhǐ wèi shǐ piān míng
恶战止图麟阁姓，苦争只为史篇名。
zhāng kuí dāo fǎ zhēn wú bǐ dào chù chéng gōng dìng tài píng
张奎刀法真无比，到处成功定太平。
huà shuō jī shū míng děng èr jiāng jiàn zhàn zhāng kuí bù xià èr wèi diàn xià yǎn yī qiāng zhà bài ér zǒu zhǐ wàng huí mǎ qiāng tiāo zhāng kuí
话说姬叔明等二将见战张奎不下，二位殿下掩一枪，诈败而走，指望回马枪挑张奎；
bù zhī zhāng kuí de zuò qí shén qí míng wéi dú jiǎo wū yān shòu qí kuài rú shén
不知张奎的坐骑甚奇，名为“独角乌烟兽”，其快如神。
zhāng kuí ràng èr jiāng qù yǒu sān sì shè zhī de tā bǎ mǎ shàng jiǎo yī pāi nà mǎ rú yī zhèn wū yān shì fēi yún chè diàn ér lái
张奎让二将去有三四射之地，他把马上角一拍，那马如一阵乌烟，似飞云掣电而来。
jī shū míng tīng de yǒu rén zhuī gǎn yǐ wéi dé jì shí bù yì zhāng kuí yǐ zhì hòu miàn cuò shǒu bù jí bèi zhāng kuí yī dāo huī yú mǎ xià
姬叔明听得有人追赶，以为得计时，不意张奎已至后面，措手不及，被张奎一刀挥于马下。
jī shū shēng jiàn qí xiōng luò mǎ jí zhì huí mǎ yòu bèi zhāng kuí shùn shǒu yī dāo yě shì liǎng duàn
姬叔升见其兄落马，及至回马，又被张奎顺手一刀，也是两段。
kě lián jīn zhī yù yè yī dàn zāo yāng
可怜金枝玉叶，一旦遭殃！
zi yá dà jīng jí míng jīn shōu bīng
子牙大惊，急鸣金收兵。
zhāng kuí yě zhǎng gǔ jìn chéng
张奎也掌鼓进城。
zi yá jiàn zhé le èr wèi diàn xià shōu jūn huí yíng xīn xià bù lè
子牙见折了二位殿下，收军回营心下不乐。
wǔ wáng wén zhī sàng le èr dì yǎn miàn ér kū jìn hòu yíng qù le
武王闻知丧了二弟，掩面而哭，进后营去了。
zhāng kuí lián zhǎn èr jiāng xīn zhōng shén xǐ
张奎连斩二将，心中甚喜。
fū qī èr rén shāng yì jù biǎo jìn cháo gē
夫妻二人商议，具表进朝歌。
bù tí
不题。
qiě yán zi yá mèn zuò zhàng shàng wèi zhū jiāng yuē liào miǎn chí bù guò yī xiǎo xiàn fǎn shāng le èr wèi diàn xià
且言子牙闷坐帐上，谓诸将曰：“料渑池不过一小县，反伤了二位殿下！
zhī jiàn zhòng jiāng qí shuō zhāng kuí de mǎ yǒu xiē qí yì qí kuài rú fēng gù cǐ èr wèi diàn xià cuò shǒu bù jí yǐ zhì sàng shēn
”只见众将齐说：“张奎的马有些奇异，其快如风，故此二位殿下措手不及，以致丧身。
zhòng jiāng zhèng cāi yí shí hū bào běi bó hóu chóng hēi hǔ zhì yuán mén qiú jiàn
”众将正猜疑时，忽报：“北伯侯崇黑虎至辕门求见。
zi yá chuán lìng qǐng lái
”子牙传令：“请来。
chóng hēi hǔ tóng wén pìn cuī yīng jiǎng xióng shàng zhàng lái cān yè zi yá
”崇黑虎同文聘、崔英、蒋雄上帐来，参谒子牙。
zi yá máng xià zhàng yíng jiē shàng zhàng gè xù lǐ bì zi yá yuē jūn hòu bīng zhì mèng jīn jǐ shí le
子牙忙下帐，迎接上帐，各叙礼毕，子牙曰：“君侯兵至孟津几时了？
hēi hǔ yuē bù cái zì qǐ bīng qǔ le chén táng guān rén mǎ yǐ zhì mèng jīn zhá yíng shù yuè yǐ
”黑虎曰：“不才自起兵取了陈塘关，人马已至孟津札营数月矣。
jīn wén yuán shuài dà bīng zhì cǐ tè lái dà yíng fèng yè yuàn yuán shuài zǎo huì zhū hóu gòng fá wú dào
今闻元帅大兵至此，特来大营奉谒，愿元帅早会诸侯，共伐无道。
zi yá dà xǐ
”子牙大喜。
yǒu wǔ chéng wáng yǔ chóng hēi hǔ xiāng jiàn gǎn xiè hēi hǔ yuē xī rì méng jūn hòu xiāng zhù qín zhǎn gāo jì néng cǐ dé shàng wèi tú bào shí kè bù gǎn yǒu wàng míng kè wǔ nèi
有武成王与崇黑虎相见，感谢黑虎曰：“昔日蒙君侯相助，擒斩高继能，此德尚未图报，时刻不敢有忘，铭刻五内。
bǐ cǐ xùn xiè bì
”彼此逊谢毕。
zi yá fēn fù yíng zhōng zhì jiǔ guǎn dài chóng hēi hǔ děng
子牙吩咐营中治酒，管待崇黑虎等。
zhèng shì
正是：
sǐ shēng yǒu shù tiān shēng dìng wǔ yuè xiāng féng jué miǎn chí
死生有数天生定：“五岳”相逢绝渑池。
dāng rì jiǔ sàn
当日酒散。
cì rì zi yá shēng zhàng zhòng jiāng cān yè
次日，子牙升帐，众将参谒。
hū bào zhāng kuí nuò zhàn
忽报：“张奎搦战。
shào mǎ bào rù zhōng jūn zi yá wèn jīn rì shuí rén zhàn zhāng kuí zǒu yī zāo
”哨马报入中军，子牙问：“今日谁人战张奎走一遭？
chóng hēi hǔ yuē mò jiāng jīn rì lái zhì dāng de xiào láo
”崇黑虎曰：“末将今日来至，当得效劳。
zhī jiàn wén pìn cuī yīng jiǎng xióng sān rén yě yào tóng qù
”只见文聘、崔英、蒋雄三人也要同去。
zi yá dà xǐ
子牙大喜。
sì jiāng tóng chū dà yíng lǐng běn bù rén mǎ bǎi kāi chóng hēi hǔ cuī kāi le jīn jīng shòu jǔ shuāng bǎn fǔ fēi lín zhèn qián dà hū yuē zhāng kuí
四将同出大营，领本部人马摆开，崇黑虎催开了金睛兽，举双板斧，飞临阵前，大呼曰：“张奎！
tiān bīng yǐ zhì hé bù zǎo jiàng shàng gǎn nì tiān zì qǔ miè wáng zāi
天兵已至，何不早降，尚敢逆天，自取灭亡哉！
zhāng kuí dà nù mà yuē wú yì pǐ fū
”张奎大怒，骂曰：“无义匹夫！
nǐ nǎi shì shì xiōng tú wèi tiān xià bù rén zhī zéi yān gǎn kǒu chū dā yán
你乃是弑兄图位，天下不仁之贼，焉敢口出大言！
cuī kāi mǎ shǐ shǒu zhōng dāo fēi lái zhí qǔ
”催开马，使手中刀飞来直取。
chóng hēi hǔ jǔ shuāng fǔ jí jià máng yíng
崇黑虎举双斧，急架忙迎。
wén pìn dà nù fā mǎ yáo chā chōng shā guò lái
文聘大怒，发马摇叉，冲杀过来。
cuī yīng bā léng chuí yī sì liú xīng
崔英八楞锤一似流星；
jiǎng xióng de zhuā róng shéng fēi qǐ
蒋雄的抓绒绳飞起；
yī qí shàng qián bǎ zhāng kuí guǒ zài dāng zhōng
一齐上前，把张奎裹在当中。
què shuō zi yá zài zhàng shàng jiàn huáng fēi hǔ zhàn lì zài bàng zi yá yuē huáng jiāng jūn chóng hóu jīn rì huì zhàn nǐ kě qù lüě zhèn zhù tā yě bù fù xī rì chóng hóu céng wèi jiāng jūn láng jūn bào chóu
却说子牙在帐上见黄飞虎站立在傍，子牙曰：“黄将军，崇侯今日会战，你可去掠阵助他，也不负昔日崇侯曾为将军郎君报仇。
huáng fēi hǔ lǐng lìng chū yíng jiàn sì jiāng yǔ zhāng kuí dà zhàn
”黄飞虎领令出营，见四将与张奎大战；
huáng fēi hǔ zì sī wú zài cǐ lüě zhèn bú jiàn wǒ zhī qíng fèn bù ruò zǒu qí chéng gōng hé bù wèi měi
黄飞虎自思：“吾在此掠阵，不见我之情分，不若走骑成功，何不为美。
huáng fēi hǔ jiāng wǔ sè shén niú cuī kāi dà hū yuē chóng jūn hòu wú lái yě
”黄飞虎将五色神牛催开，大呼曰：“崇君侯，吾来也！
cǐ zhèng shì wǔ yuè féng qī shā dà dǐ tiān shù yǐ dìng bì jìng nán táo
”此正是“五岳逢七杀”，大抵天数已定，毕竟难逃。
zhī jiàn wǔ jiāng guǒ zhù zhāng kuí zhè chǎng dà zhàn
只见五将裹住张奎，这场大战。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng
怎见得，有赞为证：
zhǐ shā de chóu yún cǎn dàn xù rì hūn chén zhēng fū mǎ shàng dǒu jīng shén
只杀得愁云惨淡，旭日昏尘，征夫马上抖精神。
hào dài piāo yáng qiān tiáo ruì cǎi mǎn kōng fēi
号带飘扬，千条瑞彩满空飞；
jiàn jǐ cēn cī sān dōng bái xuě màn zhèn wǔ
剑戟参差，三冬白雪漫阵舞。
chóng hēi hǔ shuāng bǎn fǔ fēn yún shàng xià
崇黑虎双板斧纷纭上下；
wén pìn de tuō tiān chā zuǒ yòu jiāo jiā
文聘的托天叉左右交加；
cuī yīng de bā léng chuí rú liú xīng dàng yàng
崔英的八楞锤如流星荡漾；
jiǎng xióng de wǔ zhǎo zhuā shì jí lí fēi yáng
蒋雄的五爪抓似蒺藜飞扬；
huáng fēi hǔ cháng qiāng rú dà mǎng chū xué
黄飞虎长枪如大蟒出穴；
hǎo zhāng kuí dí wǔ jiāng shì měng hǔ fān téng
好张奎，敌五将，似猛虎翻腾。
dāo jià fǔ fǔ pī dāo dīng dāng xiǎng liàng
刀架斧，斧劈刀，叮当响喨；
chā yíng rèn dāo jià chā yǒu chì zhà zhī shēng
叉迎刃，刀架叉，有叱咤之声；
chuí dǎ dāo dāo jià chuí bù lí qí shēn
锤打刀，刀架锤，不离其身；
zhuā fēn dǐng dāo lüè chù quán píng xīn lì
抓分顶，刀掠处，全凭心力；
qiāng cì lái dāo gé jià chún shì jīng shén
枪刺来，刀隔架，纯是精神。
wǔ yuán jiāng ān qiāo shàng gè shī qiǎo miào zhǐ shā de guā dì hán fēng shēng lā zá dàng qǐ zhēng chén fēi kǎi jiǎ miǎn chí chéng xià lì gōng xūn shù dìng wǔ yuè féng qī shā
五员将鞍鞒上各施巧妙，只杀得刮地寒风声拉杂，荡起征尘飞铠甲，渑池城下立功勋，数定“五岳”逢“七杀”。
huà shuō wǔ jiāng bǎ zhāng kuí wéi zài gāi xīn zhàn yǒu sān sì shí huí hé wèi fēn shèng fù
话说五将把张奎围在垓心，战有三四十回合，未分胜负。
chóng hēi hǔ àn sī jì lái lì gōng yòu hé bì yǔ tā liàn zhàn
崇黑虎暗思：“既来立功，又何必与他恋战。
bǎ zuò xia jīn jīng shòu yī dōu tiào chū quān zi zhà bài jiù zǒu hǎo fàng shén yīng
”把坐下金睛兽一兜，跳出圈子，诈败就走，好放神鹰。
sì jiāng zhī jī yě biàn bō mǎ gēn hēi hǔ bài zǒu
四将知机，也便拨马跟黑虎败走。
tā bù zhī zhāng kuí zuò qí qí kuài rú fēng yě shì wǔ yuè mìng gāi rú cǐ zhī jiàn zhāng kuí děng wǔ jiāng qù yǒu sān èr jiàn zhī de bǎ mǎ dǐng shàng jiǎo yī pāi yī zhèn wū yān shí shí zài wén pìn bèi hòu shǒu qǐ yī dāo bǎ wén pìn huī yú mǎ xià
他不知张奎坐骑其快如风，──也是“五岳”命该如此，──只见张奎等五将去有三二箭之地，把马顶上角一拍，一阵乌烟，实时在文聘背后，手起一刀，把文聘挥于马下。
chóng hēi hǔ jí yòng shǒu qù jiē hú gài yǐ shì bù jí zǎo bèi zhāng kuí yī dāo kǎn wèi liǎng duàn
崇黑虎急用手去揭葫盖，已是不及，早被张奎一刀砍为两段。
cuī yīng lēi huí mǎ lái shí zhāng kuí shǐ kāi dāo yòu zhàn sān jiāng
崔英勒回马来时，张奎使开刀又战三将。
hū rán táo huā mǎ zǒu yī yuán nǚ jiàng jiāng yòng liǎng kǒu rì yuè dāo fēi chū zhèn lái nǎi shì gāo lán yīng lái zhù zhāng kuí
忽然桃花马走，一员女将将用两口日月刀，飞出阵来，乃是高兰英来助张奎。
zhè fù rén qǔ chū gè hóng hú lú lái jì chū sì shí jiǔ gēn tài yáng jīn zhēn shè zhù sān jiāng yǎn mù guān kàn bù míng zǎo bèi zhāng kuí lián zhǎn sān jiāng xià mǎ
这妇人取出个红葫芦来，祭出四十九根太阳金针，射住三将眼目，观看不明，早被张奎连斩三将下马。
kě lián wǔ jiāng yī zhèn ér wáng
可怜五将一阵而亡！
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
wǔ jiāng dōng zhēng huì miǎn chí shí féng qī shā shù yīng qí
五将东征会渑池，时逢“七杀”数应奇。
zhōng gān huà bì yóu tí xuè yì dǎn chéng huī yǒng bù yí
忠肝化碧犹啼血，义胆成灰永不移。
qiān gǔ yīng fēng chuí tài yuè wàn nián yīn sì zhù sōng shī
千古英风垂泰岳，万年禋祀祝嵩尸。
wǔ fāng dì wèi duō lóng chǒng bào guó gū zhōng shǐ cè chuí
五方帝位多隆宠，报国孤忠史册垂。
huà shuō zhāng kuí lián zhū wǔ jiāng shào mǎ bào yǔ zi yá zi yá dà jīng rú hé jiù zhū le wǔ jiāng
话说张奎连诛五将，哨马报与子牙，子牙大惊：“如何就诛了五将？
lüě zhèn guān bèi yán zhāng kuí de mǎ yǒu xiē lì hài gù cǐ wǔ jiāng jù cuò shǒu bù jí yǐ zhì shī lì
”掠阵官备言张奎的马有些利害，故此五将俱措手不及，以致失利。
zi yá jiàn zhé le huáng fēi hǔ zhuó shí shāng dào
子牙见折了黄飞虎，着实伤悼。
zhèng xún sī zhī jiān hū bào yáng jiǎn cuī liáng zhì yuán mén děng lìng
正寻思之间，忽报：“杨戬催粮至辕门等令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
zhì zhōng jūn cān yè bì bǐng yuē dì zǐ dū liáng yǐ jìn wǔ guān jīn yuàn jiǎo dū liáng yìn suí jūn zhēng fá lì gōng
”至中军，参谒毕，禀曰：“弟子督粮已进五关，今愿缴督粮印，随军征伐立功。
zi yá yuē cǐ shí jiāng huì mèng jīn yě yào nǐ děng zài zhōng jūn xié zhù
”子牙曰：“此时将会孟津，也要你等在中军协助。
yáng jiǎn lì zài yī bàng tīng de wǔ chéng wáng huáng jiāng jūn yǐ sǐ yáng jiǎn tàn yuē huáng shì yī mén zhōng liè fù zǐ juān qū yǐ wéi wáng shì bù guò liú qīng fēn yú jiǎn biān ěr
”杨戬立在一傍，听得武成王黄将军已死，杨戬叹曰：“黄氏一门忠烈，父子捐躯，以为王室，不过留清芬于简编耳！
yòu wèn zhāng kuí yǒu hé běn lǐng xiān xíng wèi hé bù qù huì tā
”又问：“张奎有何本领，先行为何不去会他？
nǎ zhà yuē chóng jūn hòu yì yù jiàn gōng bù cái xiān yào ràng tā qǐ hǎo zhàn yuè bù yì jù zāo qí hài
”哪咤曰：“崇君侯意欲见功，不才先要让他，岂好占越，不意俱遭其害。
zhèng yán jiān zhī jiàn zuǒ yòu lái bào zhāng kuí nuò zhàn
”正言间，只见左右来报：“张奎搦战。
yǒu huáng fēi biāo yuàn wèi zhǎng xiōng bào chóu zi yá xǔ zhī yáng jiǎn lüě zhèn
”有黄飞彪愿为长兄报仇，子牙许之，杨戬掠阵。
huáng fēi biāo chū yíng jiàn zhāng kuí yě bù dá huà tǐng qiāng zhí qǔ
黄飞彪出营，见张奎也不答话，挺枪直取。
zhāng kuí de dāo jí jià máng yíng
张奎的刀急架忙迎。
liǎng mǎ xiāng jiāo yī chǎng dà zhàn yuē yǒu èr sān shí hé
两马相交，一场大战，约有二三十合。
huáng fēi biāo jí yú wèi xiōng bào chóu qí lì liàng fēi zhāng kuí duì shǒu qiāng fǎ jiàn luàn bèi zhāng kuí yī dāo huī yú mǎ xià
黄飞彪急于为兄报仇，其力量非张奎对手，枪法渐乱，被张奎一刀挥于马下。
yáng jiǎn lüě zhèn jiàn zhāng kuí bǎ huáng fēi biāo zhǎn yú mǎ xià yòu jiàn tā de mǎ dǐng shàng yǒu jiǎo jiù zhī cǐ mǎ yǒu xiē yuán gù dài wú chú zhī
杨戬掠阵，见张奎把黄飞彪斩于马下，又见他的马顶上有角，就知此马有些原故：“待吾除之！
yáng jiǎn zòng mǎ yáo dāo dà hū yuē zhāng kuí xiū zǒu
”杨戬纵马摇刀，大呼曰：“张奎休走！
wú lái yě
吾来也！
zhāng kuí wèn yuē nǐ shì hé rén yě zì lái qǔ sǐ
”张奎问曰：“你是何人，也自来取死？
yáng jiǎn dá yuē nǐ zhè pǐ fū lǚ yǐ xié shù huài wú zhū jiāng wú tè lái ná nǐ suì shī wàn duàn yǐ xiè zhòng jiāng zhī hèn
”杨戬答曰：“你这匹夫，屡以邪术坏吾诸将，吾特来拿你，碎尸万段，以泄众将之恨！
jǔ sān jiān dāo pī miàn kǎn lái
”举三尖刀劈面砍来。
zhāng kuí shǒu zhōng dāo jí jià xiāng hái
张奎手中刀急架相还。
èr mǎ xiāng jiāo shuāng dāo bìng jǔ
二马相交，双刀并举。
zěn jiàn de yī chǎng dà zhàn yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得一场大战，有赞为证，赞曰：
èr jiàng qí féng dí shǒu zhèn qián gè chěng háo qiáng
二将棋逢敌手，阵前各逞豪强。
fān lái fù qù qǐ xún cháng zhēn sì yī duì hǔ láng xíng zhuàng
翻来覆去岂寻常，真似一对虎狼形状。
zhè yí gè huì téng nuó biàn huà
这一个会腾挪变化；
nà yí gè huì jiǎo hǎi fān jiāng
那一个会搅海翻江。
dāo lái dāo jià liǎng wú fáng liǎng gè jiāng jūn yí yàng
刀来刀架两无妨，两个将军一样。
huà shuō zhāng kuí yǔ yáng jiǎn dà zhàn yǒu sān sì shí huí hé yáng jiǎn gù yì mài gè pò zhàn bèi zhāng kuí zhuàng gè mǎn huái shēn chū shǒu zhuā zhù yáng jiǎn yāo dài līng guò ān qiāo
话说张奎与杨戬大战，有三四十回合，杨戬故意卖个破绽，被张奎撞个满怀，伸出手抓住杨戬腰带，拎过鞍鞒。
zhèng shì
正是：
zhāng kuí jīn rì qín yáng jiǎn yǎn jiàn sàng le hēi yān jū
张奎今日擒杨戬，眼见丧了黑烟驹。
zhāng kuí huó zhuō le yáng jiǎn zhǎng gǔ jìn xiàn shēng tīng zuò xia lìng jiāng zhōu jiāng tuī lái
张奎活捉了杨戬，掌鼓进县，升厅坐下，令：“将周将推来！
zuǒ yòu jiāng yáng jiǎn yōng zhì tīng qián yáng jiǎn zhàn lì
”左右将杨戬拥至厅前，杨戬站立。
zhāng kuí dà hē yuē jì bèi wú qín wèi hé bù guì
张奎大喝曰：“既被吾擒，为何不跪？
yáng jiǎn yuē wú zhī pǐ fū
”杨戬曰：“无知匹夫！
wǒ yǔ nǐ jì wèi dí guó jīn rì bèi qín yǒu sǐ ér yǐ hé bì duō yán
我与你既为敌国，今日被擒，有死而已，何必多言！
zhāng kuí dà nù mìng zuǒ yòu tuī qù zhǎn shǒu hào lìng
”张奎大怒，命左右：“推去斩首号令！
zhī jiàn zuǒ yòu jiāng yáng jiǎn zhǎn qì chí shǒu jí hào lìng
”只见左右将杨戬斩讫，持首级号令。
zhāng kuí fāng yù zuò xia bù yī shí zhī jiàn guǎn mǎ de lái bào qǐ lǎo yé dé zhī huò shì bù xiǎo
张奎方欲坐下，不一时，只见管马的来报：“启老爷得知：祸事不小！
zhāng kuí dà jīng shèn me huò shì
”张奎大惊：“甚么祸事？
guǎn mǎ de yuē lǎo yé de mǎ hǎo hǎo de diào xià tou lái
”管马的曰：“老爷的马好好的吊下头来。
zhāng kuí tīng de cǐ yán bù jué shī sè dùn zú yuē wú chéng dà gōng quán zhàng cǐ wū yān shòu qǐ zhī jīn rì wú gù diào xià tou lái
”张奎听得此言，不觉失色，顿足曰：“吾成大功，全仗此乌烟兽，岂知今日无故吊下头来！
zhèng zài tīng shàng jí de sān shī shén bào tiào qī qiào nèi yān shēng hū bào fāng cái bèi qín de zhōu jiāng yòu lái nuò zhàn
”正在厅上急得三尸神暴跳，七窍内烟生，忽报：“方才被擒的周将又来搦战。
zhāng kuí dùn rán xǐng wù wú zhōng le cǐ zéi jiān jì
”张奎顿然醒悟：“吾中了此贼奸计！
suí jí huàn mǎ tí dāo zài shǒu fù chū chéng lái
”随即换马，提刀在手，复出城来；
yī jiàn yáng jiǎn dà mà nì zéi shàn huài wú lóng jū qì shā wǒ yě
一见杨戬，大骂：“逆贼擅坏吾龙驹，气杀我也！
zěn kěn gàn xiū
怎肯干休？
yáng jiǎn xiào yuē nǐ zhàng cǐ mǎ shāng wú zhōu jiāng wǒ xiān shā cǐ mǎ rán hòu zài shā nǐ de lǘ tóu
”杨戬笑曰：“你仗此马伤吾周将，我先杀此马，然后再杀你的驴头！
zhāng kuí qiè chǐ dà mà yuē bú yào zǒu
”张奎切齿大骂曰：“不要走！
chī wú yī dāo
吃吾一刀！
shǐ kāi shǒu zhōng dāo lái qǔ
”使开手中刀来取。
yáng jiǎn de dāo jí jià xiāng yíng
杨戬的刀急架相迎。
yòu zhàn èr shí hé yáng jiǎn yòu mài gè pò zhàn bèi zhāng kuí yòu zhuā zhù yāo nèi sī tāo qīng qīng līng jiāng guò qù èr cì qín lái
又战二十合，杨戬又卖个破绽，被张奎又抓住腰内丝绦，轻轻拎将过去，二次擒来。
zhāng kuí dà nù yuē zhè fān kàn nǐ zěn néng tuō qù
张奎大怒曰：“这番看你怎能脱去！
zhèng shì
”正是：
zhāng kuí èr cì qín yáng jiǎn zhǐ kǒng xuān táng xuè rǎn yī
张奎二次擒杨戬，只恐萱堂血染衣。
zhāng kuí zhuō le yáng jiǎn jìn chéng zuò zài tīng shàng
张奎捉了杨戬进城，坐在厅上。
hū bào hòu biān fū rén gāo lán yīng lái zhì miàn qián yīn wèn qí gù
忽报，后边夫人高兰英来至面前，因问其故？
zhāng kuí cháng xū tàn yuē fū rén wǒ wèi guān duō nián de xǔ dà gōng láo quán zhàng cǐ wū yān shòu
张奎长吁叹曰：“夫人，我为官多年，得许大功劳，全仗此乌烟兽；
jīn rì zhōu jiāng yáng jiǎn yòng xié shù huài wú lóng jū zhè cì yòu bèi wǒ qín lái hái shì jiāng hé fǎ zhì zhī
今日周将杨戬用邪术坏吾龙驹，这次又被我擒来，还是将何法治之？
fū rén yuē tuī lái wǒ kàn
”夫人曰：“推来我看。
chuán lìng jiāng yáng jiǎn tuī lái
”传令：“将杨戬推来。
shǎo shí tuī zhì tīng qián gāo lán yīng yī jiàn xiào yuē wu zi you chu zhì
”少时，推至厅前，高兰英一见，笑曰：“吾自有处治。
jiāng wū jī hēi quǎn xuè qǔ lái zài yòng niào fèn hé yún xiān chuān qǐ tā de pí pá gǔ jiāng xuè jiāo zài tā de tóu shàng yòu yòng fú yìn zhèn zhù rán hòu zhǎn zhī
将乌鸡黑犬血取来，再用尿粪和匀，先穿起他的琵琶骨，将血浇在他的头上，又用符印镇住，然后斩之。
zhāng kuí rú fǎ zhì dù
”张奎如法制度。
fū qī èr rén qí chū fǔ qián kàn zuǒ yòu yī yī rú cǐ shī xíng
夫妻二人齐出府前，看左右一一如此施行。
gāo lán yīng yòng fú yìn bì xiān jiāng xuè fèn wǎng yáng jiǎn tóu shàng jiāo shǒu qǐ yī dāo jiāng shǒu jí kǎn luò zài dì fū qī dà xǐ fāng cái jìn fǔ lái dào tīng qián hū tīng de hòu biān yā huán fēi bào chū tīng lái kū bǐng yuē qǐ lǎo yé fū rén bù hǎo le
高兰英用符印毕，先将血粪往杨戬头上浇，手起一刀，将首级砍落在地，夫妻大喜，方才进府来到厅前，忽听得后边丫环飞报出厅来，哭禀曰：“启老爷，夫人：不好了！
lǎo tài tài zhèng zài xiāng fáng bù zhī nà lǐ huì wū xuè fèn bǎ tài tài jiāo le yī tóu suí jí jiù diào xià tou lái zhēn shì yì shì jīng rén
老太太正在香房，不知那里秽污血粪把太太浇了一头，随即就吊下头来，真是异事惊人！
zhāng kuí dà jiào yuē yòu zhōng le yáng jiǎn yāo shù
”张奎大叫曰：“又中了杨戬妖术！
fàng shēng dà kū rú zuì rú chī yì bān
”放声大哭，如醉如痴一般。
zì sī lǎo mǔ yǎng yù zhī ēn wèi bào jīn yīn wèi guó fǎn jiāng wú mǔ sāng mìng zhēn gè tòng shā wǒ yě
自思：“老母养育之恩未报，今因为国，反将吾母丧命，真个痛杀我也！
máng qǔ guān guǒ shōu liàn
”忙取棺椁收殓。
bù biǎo
不表。
qiě shuō yáng jiǎn jìng jìn zhōng jūn lái jiàn zi yá bèi yán xiān zhǎn qí mǎ hòu shā qí mǔ xiān huò luàn qí xīn rán hòu qín zhāng kuí bù nán yǐ
且说杨戬径进中军，来见子牙，备言：“……先斩其马，后杀其母，先惑乱其心，然后擒张奎不难矣。
zi yá dà xǐ yuē cǐ jiē shì nǐ bù shì zhī gōng
”子牙大喜曰：“此皆是你不世之功。
qiě shuō zhāng kuí sī bào mǔ chóu shàng mǎ tí dāo lái zhōu yíng nuò zhàn
”且说张奎思报母仇，上马提刀，来周营搦战。
bù zhī xiōng jí rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知凶吉如何，且听下回分解。