wǔ wáng bái yú tiào lóng zhōu
武王白鱼跳龙舟
shī yuē
诗曰：
bái yú jí zhào xǐ fēi cháng yù zhào zhōu jiā yìng ruì chāng
白鱼吉兆喜非常，预肇周家应瑞昌。
bā bǎi zhū hóu chēng shuò dé qiān nián shī shuài sòng kuāng xiāng
八百诸侯称硕德，千年师帅颂匡襄。
táng táng zhèn yǎn sān sān dié zhèng zhèng qí mén liù liù xíng
堂堂阵演三三迭，正正旗门六六行。
shí yǔ shī lín mín shén yuè chéng tāng jī yè yǐ xiāo wáng
时雨师临民甚悦，成汤基业已消亡。
huà shuō yuán hóng diào bīng wǎng mèng jīn zhù zhá yǐ zǔ zhū hóu yān hóu
话说袁洪调兵往孟津驻札，以阻诸侯咽喉。
bù biǎo
不表。
qiě shuō miǎn chí xiàn zhāng kuí rì xī wàng zhāo gē jiù bīng hū yǒu bào mǎ bào rù fǔ lái tiān zǐ zhāo le xīn yuán shuài yuán hóng diào bīng èr shí wàn zhù zhá mèng jīn yǐ zǔ zhū hóu
且说渑池县张奎日夕望朝歌救兵，忽有报马报入府来：“天子招了新元帅袁洪，调兵二十万驻札孟津，以阻诸侯；
wèi jiàn fā bīng lái jiù miǎn chí
未见发兵来救渑池。
zhāng kuí wén bào dà jīng yuē tiān zǐ bù fā jiù bīng cǐ chéng rú hé jù shǒu
”张奎闻报大惊曰：“天子不发救兵，此城如何拒守！
kuàng qián yǒu zhōu bīng hòu yǒu mèng jīn sì bǎi zhū hóu qián hòu hé gōng cǐ qǔ bài zhī dào
况前有周兵，后有孟津，四百诸侯前后合攻，此取败之道。
jīn fǎn shě cǐ bù jiù nài hé
今反舍此不救，奈何？
máng yǔ fū rén gāo lán yīng gòng yì
”忙与夫人高兰英共议。
fū rén yuē liào wú èr rén yě kě zǔ zhù zhōu bīng
夫人曰：“料吾二人也可阻住周兵。
jīn yuán hóng jù zhù mèng jīn zé nán běi zhū hóu yě bù néng chāo wǒ zhī hòu
今袁洪拒住孟津，则南北诸侯也不能抄我之后。
zhǐ dǎ tīng yuán hóng dé shèng ruò pò le nán běi èr hóu wǒ zài yǔ nǐ qù hé bīng gòng pò zhōu wǔ zài wú yǒu bù shèng zhī lǐ
只打听袁洪得胜，若破了南北二侯，我再与你去合兵共破周武，再无有不胜之理。
ǎn men rú jīn zhǐ shè fǎ shǒu chéng bú yào yǔ zhōu jiāng duì dí
俺们如今只设法守城，不要与周将对敌；
dài tā liáng jǐn bīng pí yī zhàn chéng gōng wú yǒu bù kè
待他粮尽兵疲，一战成功，无有不克。
cǐ wàn quán zhī dào yě
此万全之道也。
zhāng kuí xīn xià hú yí bù dìng
”张奎心下狐疑不定。
qiě shuō zi yá jiàn miǎn chí yí gè xiǎo xiàn gōng dǎ bù xià fǎn zhèn wáng le xǔ duō jiàng guān nà mèn zài zhōng jūn àn àn diǎn shǒu jiē tàn kě lián zhèi xiē fú zhǔ dìng guó yīng xióng lì dǎn pī gān zhǐ luò de yí yán zài cǐ cǐ shēn jiē huà wéi wū yǒu
且说子牙见渑池一个小县，攻打不下，反阵亡了许多将官，纳闷在中军，暗暗点首嗟叹：“可怜这些扶主定国英雄，沥胆披肝，止落得遗言在此，此身皆化为乌有！
zi yá zhèng zài nà lǐ shāng dào hū yuán mén guān lái bào yǒu yī dào tóng qiú jiàn
”子牙正在那里伤悼，忽辕门官来报：“有一道童求见。
zi yá chuán lìng qǐng lái
”子牙传令：“请来。
shǎo shí zhī jiàn yī dào tóng zhì zhàng xià xíng lǐ yuē dì zǐ nǎi jiā lóng shān fēi lóng dòng jù liú sūn de mén rén
”少时，只见一道童至帐下行礼曰：“弟子乃夹龙山飞龙洞惧留孙的门人。
yīn shī xiōng tǔ xíng sūn zài jiā lóng shān měng shòu yá bèi zhāng kuí suǒ hài jiā shī yǐ zhī yīng shàng tiān zhī shù zhè shì jiù bù dé de
因师兄土行孙在夹龙山猛兽崖被张奎所害，家师已知应上天之数，这是救不得的；
zhǐ shì guò miǎn chí xū yǒu yuán gù
只是过渑池须有原故。
jiā shī tè zhe dì zǐ lái cǐ xià shū shī shū biàn zhī duān dì
家师特着弟子来此下书，师叔便知端的。
zi yá jiē shàng shū lái zhǎn kāi guān kàn shū yuē
”子牙接上书来，展开观看，书曰：
dào mò jù liú sūn zhì shū yú dà yuán shuài zi yá gōng huī xià qián zhě tǔ xíng sūn hé gāi yú měng shòu yá sǐ yú zhāng kuí zhī shǒu lǐ shù nán táo pín dào zhǐ yǒu wàng yá chuí qì ér yǐ yán zhī kě shèng cháng tàn
“道末惧留孙致书于大元帅子牙公麾下：前者土行孙合该于猛兽崖死于张奎之手，理数难逃，贫道只有望崖垂泣而已，言之可胜长叹！
jīn zhāng kuí shàn yú shǒu chéng jí qiè nán xià dàn tā shù yì dāng zhōng
今张奎善于守城，急切难下，但他数亦当终。
zi yá gōng bù kě chí wù kě lìng yáng jiǎn jiāng pín dào fú yìn xiān zài huáng hé àn biān děng yáng rèn wéi hù zhuī gǎn zhì cǐ qín zhī
子牙公不可迟误，可令杨戬将贫道符印先在黄河岸边，等杨任、韦护追赶至此擒之。
qǔ chéng zhǐ yòng nǎ zhà léi zhèn zi zú yǐ
取城只用哪咤、雷震子足矣。
zi yá gōng xū shì qīn zì yòng diào hǔ lí shān jì yī zhàn chéng gōng
子牙公须是亲自用调虎离山计，一战成功。
cǐ qù zì rán tǎn yí
此去自然坦夷。
zhǐ hou fēng shén zhī hòu zài tú huì wù
只候封神之后，再图会晤。
bù xuān
不宣。
zi yá kàn ba shū dǎ fā tóng zǐ huí shān
子牙看罢书，打发童子回山。
dāng rì zi yá chuán lìng nǎ zhà lǐng lìng jiàn léi zhèn zi lǐng lìng jiàn qián qù rú cǐ ér xíng
当日子牙传令：“哪咤领令箭，雷震子领令箭前去，……如此而行。
yáng jiǎn yáng rèn lǐng jiǎn tiě qián qù rú cǐ
杨戬、杨任领柬帖前去，……如此。
wéi hù lǐng jiǎn tiě qián qù rú cǐ
韦护领柬帖前去，……如此。
zi yá jù fēn fù chū bì
”子牙俱吩咐出毕。
zhì wǎn jiān zhōu yíng zhōng pào xiǎng sān jūn ne hǎn shā bēn chéng xià ér lái
至晚间，周营中炮响，三军呐喊，杀奔城下而来。
zhāng kuí jí shàng chéng shè fǎ shǒu hù bǎi jì qiān fāng fáng yù jí qiè nán xià
张奎急上城，设法守护，百计千方防御，急切难下。
zi yá zhī zhāng kuí shàn yú shǒu chéng qiě zàn míng jīn shōu bīng
子牙知张奎善于守城，且暂鸣金收兵。
cì rì wǔ mò wèi chū qǐng wǔ wáng shàng zhàng xiāng jiàn jīn rì qǐng dài wáng tóng lǎo chén chū yíng kàn kàn miǎn chí xiàn chéng chí hǎo qù gōng qǔ
次日午末未初，请武王上帐相见：“今日请大王同老臣出营，看看渑池县城池，好去攻取。
wǔ wáng nǎi zhōng hòu jūn zǐ suí yīng yuē gū yuàn wǎng
”武王乃忠厚君子，随应曰：“孤愿往。
shí shí tóng zi yá chū yíng zhì chéng xià zhōu wéi kàn le
”实时同子牙出营，至城下周围看了。
yòng shǒu zhǐ yuē dài wáng ruò pò cǐ chéng xū yòng hōng tiān dà pào fāng néng gōng dǎ
用手指曰：“大王若破此城，须用轰天大炮，方能攻打；
cǐ chéng yī shí kě pò yě
此城一时可破也。
zi yá yǔ wǔ wáng zhǐ huà gōng chéng zhī jiàn miǎn chí chéng shàng shào tàn shì zú bào yǔ zhāng kuí qǐ lǎo yé jiāng zǐ yá tóng yī chuān hóng páo de zài chéng xià tàn kàn chéng chí
”子牙与武王指画攻城，只见渑池城上哨探士卒报与张奎：“启老爷：姜子牙同一穿红袍的在城下探看城池。
zhāng kuí tīng bào jí shàng chéng lái kàn shí guǒ shì zi yá tóng wǔ wáng zài chéng xià zhōu wéi zhǐ huà
”张奎听报，即上城来看时，果是子牙同武王在城下，周围指画。
zhāng kuí zì sī yuē jiāng shàng qī wú tài shèn
张奎自思曰：“姜尚欺吾太甚！
zhǐ yīn lián rì wú jiān shǒu cǐ chéng bù yǔ tā huì zhàn tā biàn qī wǒ zhì wú chéng xià sì xíng wú jì miǎo shì wú wú rén wù yě
只因连日吾坚守此城，不与他会战，他便欺我，至吾城下，肆行无忌，藐视吾无人物也。
suí xià chéng yǔ fū rén yuē nǐ kě yòng xīn jiān shǒu cǐ chéng dài wǒ chū chéng zǒu qù shā lái yǐ chú dà huàn
”随下城与夫人曰：“你可用心坚守此城，待我出城走去杀来，以除大患。
fū rén shàng chéng guān zhàn
”夫人上城观战。
zhāng kuí shàng mǎ līng dāo kāi le chéng mén yī mǎ fēi lái dà hū yuē jī fā jiāng shàng
张奎上马拎刀，开了城门，一马飞来，大呼曰：“姬发、姜尚！
jīn rì nǐ mìng nán táo yě
今日你命难逃也！
zhèng shì
”正是：
jì jiù yuè zhōng qín yù tù móu chéng rì lǐ zhuō jīn wū
计就月中擒玉兔，谋成日里捉金乌。
zi yá tóng wǔ wáng bō mǎ xiàng xī ér zǒu
子牙同武王拨马向西而走。
zhāng kuí gǎn lái zhōu yíng zhōng yī jiāng yě bù chū lái jiē yìng zhāng kuí fàng xīn gǎn lái
张奎赶来，周营中一将也不出来接应，张奎放心赶来。
kàn kàn gǎn yǒu sān shí lǐ zhǐ tīng de jīn gǔ qí míng pào shēng xiǎng liàng sān jūn ne hǎn zhèn dòng tiān dì zhōu yíng zhōng dà xiǎo jiàng guān qí chū yíng lái shā bēn chéng xià
看看赶有三十里，只听得金鼓齐鸣，炮声响亮，三军呐喊，震动天地，周营中大小将官齐出营来，杀奔城下。
gāo lán yīng zài chéng shàng quán zhuāng jiǎ zhòu shǒu hù chéng chí hū tīng zhōu yíng zhōng yòu shì pào xiǎng bù zhī qí gù
高兰英在城上全装甲胄守护城池，忽听周营中又是炮响，不知其故。
hū chéng shàng luò xià nǎ zhà lái xiàn sān shǒu bā bì jiǎo tà fēng huǒ lún yáo huǒ jiān qiāng shā lái
忽城上落下哪咤来，现三首八臂，脚踏风火轮，摇火尖枪杀来。
gāo lán yīng jí shàng mǎ yòng shuāng dāo dǐ zhù le nǎ zhà
高兰英急上马，用双刀抵住了哪咤。
èr rén zài chéng shàng bù biàn zhēng chí gāo lán yīng zǒu mǎ xià chéng nǎ zhà suí hòu gǎn lái
二人在城上不便争持，高兰英走马下城，哪咤随后赶来。
léi zhèn zi yòu zǎo zhǎn kāi èr chì fēi shàng chéng lái shǐ kāi huáng jīn gùn bǎ chéng shàng jūn shì dǎ kāi suí zhǎn guān luò suǒ zhōu bīng jìn chéng
雷震子又早展开二翅，飞上城来，使开黄金棍，把城上军士打开，随斩关落锁，周兵进城。
gāo lán yīng jiàn shì bù hǎo zhèng yù qǔ hú lú fàng tài yáng shén zhēn zǎo yǐ bù jí bèi nǎ zhà yī qián kūn quān dǎ zhòng dǐng shàng fān xià mǎ lái yòu shì yī qiāng sǐ yú fēi mìng zǎo wǎng fēng shén tái qù le
高兰英见事不好，正欲取葫芦放太阳神针，早已不及，被哪咤一乾坤圈，打中顶上，翻下马来，又是一枪，死于非命，早往封神台去了。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
gū chéng sǐ shǒu wèi chéng tāng jīn rì shēn wáng shí kě shāng
孤城死守为成汤，今日身亡实可伤。
quán jié quán zhōng míng bù xiǔ nǚ zhōng zhēn liè wàn nián yáng
全节全忠名不朽，女中贞烈万年扬。
huà shuō léi zhèn zi nǎ zhà jìn le miǎn chí xiàn jūn shì jiàn dǎ sǐ le zhǔ mǔ jù fú dì qǐng xiáng
话说雷震子、哪咤进了渑池县，军士见打死了主母，俱伏地请降。
nǎ zhà yuē jù miǎn rǔ sǐ hou yuán shuài lái ān mín
哪咤曰：“俱免汝死，候元帅来安民。
nǎ zhà fù xiàng léi zhèn zǐ yuē dào xiōng qiě zài chéng shàng jù zhù wú hái qù jiē yìng shī shū yǔ wǔ wáng kǒng pà jīng le zhǔ gōng
”哪咤复向雷震子曰：“道兄且在城上拒住，吾还去接应师叔与武王，恐怕惊了主公。
léi zhèn zǐ yuē dào xiōng bù kě chí yí dāng sù xíng wéi shì
”雷震子曰：“道兄不可迟疑，当速行为是。
hǎo nǎ zhà
”好哪咤！
bǎ fēng huǒ lún dēng kāi wǎng zhèng xī shàng gǎn lái
把风火轮登开，往正西上赶来。
zhī jiàn zhāng kuí zhèng gǎn zǐ yá yǒu èr shí lǐ yuǎn jìn zhǐ tīng de pào shēng sì qǐ hǎn shēng dà zhèn xīn xià shèn shì jīng yí yě bù qù gǎn zǐ yá
只见张奎正赶子牙有二十里远近，只听得炮声四起，喊声大振，心下甚是惊疑，也不去赶子牙。
zi yá zài hòu miàn dà hū yuē zhāng kuí
子牙在后面大呼曰：“张奎！
nǐ miǎn chí yǐ shī hé bù guī xiáng
你渑池已失，何不归降？
zhāng kuí xīn huāng qíng zhī zhòng jì lēi zhuǎn mǎ wàng jiù lù ér lái
”张奎心慌，情知中计，勒转马望旧路而来；
tiān sè yòu hēi zhèng yù nǎ zhà xiàn sān shǒu bā bì yíng lái
天色又黑，正遇哪咤现三首八臂迎来。
nǎ zhà dà mà yuē nì zéi
哪咤大骂曰：“逆贼！
nǐ jīn rì hái bù xià mǎ shòu sǐ gèng dài hé shí
你今日还不下马受死，更待何时！
zhāng kuí dà nù yáo dāo zhí qǔ
”张奎大怒，摇刀直取。
nǎ zhà shǒu zhòng qiāng jí jià xiāng hái
哪咤手中枪急架相还。
wèi jí shù hé nǎ zhà fù jì qǐ jiǔ lóng shén huǒ zhào zhào lái
未及数合，哪咤复祭起九龙神火罩罩来。
zhāng kuí zhī cǐ shù lì hài bǎ shēn zi yī niǔ wǎng dì xià qù le
张奎知此术利害，把身子一扭，往地下去了。
nǎ zhà jiàn zhāng kuí yù xiān zǒu le yīn xiǎng qǐ tǔ xíng sūn de guāng jǐng xīn shàng bù jué bēi dào wǎng qián lái yíng wǔ wáng
哪咤见张奎预先走了，因想起土行孙的光景，心上不觉悲悼，往前来迎武王。
zhāng kuí jí zǒu zhì chéng xià jiàn léi zhèn zi lì yú chéng shàng zhī chéng chí yǐ xiàn fū rén bù zhī cún wáng zì sī bù ruò wǎng cháo gē yǔ yuán hóng hé bīng yī chù zài zuò dào lǐ
张奎急走至城下，见雷震子立于城上，知城池已陷，夫人不知存亡，自思：“不若往朝歌，与袁洪合兵一处，再作道理。
huà shuō nǎ zhà shàng qián yíng jiē wǔ wáng yǔ zi yá yī tóng huí miǎn chí xiàn lái jiāng dà jūn jìn chéng tún zhá yòu jiāng chéng shàng zhōu jiāng shǒu jí shōu liàn shè jì sì zhī réng yú gāo fù chù ān zàng
”话说哪咤上前迎接武王与子牙，一同回渑池县来，将大军进城屯札，又将城上周将首级收殓，设祭祀之，仍于高阜处安葬。
bù biǎo
不表。
zhī jiàn zhāng kuí quán zhuāng jiǎ zhòu zòng de xíng zhī shù wǎng huáng hé dà dào ér zǒu rú fēng yì bān fēi yún chè diàn ér lái
只见张奎全装甲胄，纵地行之术，往黄河大道而走，如风一般，飞云掣电而来。
huà shuō yáng rèn yuǎn yuǎn wàng jiàn zhāng kuí cóng dì dǐ xià lái le yáng rèn zhī huì wéi hù yuē dào xiōng zhāng kuí lái le
话说杨任远远望见张奎从地底下来了，杨任知会韦护曰：“道兄，张奎来了。
nǐ xū shì zǐ xì xiē bú yào zǒu le tā
你须是仔细些，不要走了他。
nǐ kàn wǒ shǒu wǎng nà lǐ zhǐ nǐ jiù wǎng nà biān jì xiáng mó chǔ zhèn zhī
你看我手往那里指，你就往那边祭降魔杵镇之。
wéi hù yuē jǐn lǐng zūn mìng
”韦护曰：“谨领尊命。
zài shuō zhāng kuí zhèng zǒu yuǎn yuǎn kàn jiàn yáng rèn qí yún xiá shòu shǒu xīn lǐ nà liǎng zhǐ shén guāng shè yào wǎng xià kàn zhe de dà hū yuē zhāng kuí bú yào zǒu
”再说张奎正走，远远看见杨任骑云霞兽，手心里那两只神光射耀往下看着地，大呼曰：“张奎不要走！
jīn rì nǐ nán táo cǐ ě yě
今日你难逃此厄也！
zhāng kuí tīng de hún bù fù tǐ bù gǎn tíng zhì zòng zháo dì xíng fǎ shuā de yī shēng xū yú jiù zǒu yǒu yī qiān wǔ bǎi lǐ yuǎn
”张奎听得，魂不附体，不敢停滞，纵着地行法：“刷”的一声，须臾就走有一千五百里远。
yáng rèn zài dì shàng cuī zhe yún xiá shòu jǐn jǐn zhuī gǎn
杨任在地上催着云霞兽，紧紧追赶。
wéi hù zài shàng tóu zhǐ kàn zhe yáng rèn
韦护在上头只看着杨任；
yáng rèn zhǐ kàn zhe zhāng kuí zài dì dǐ xià
杨任只看着张奎在地底下；
rú jīn sān chù kàn zhe hǎo gǎn
如今三处看着，好赶！
zhèng shì
正是：
shàng biān wéi hù guān yáng rèn yáng rèn shēng zhuī qī shā shén
上边韦护观杨任，杨任生追“七杀神”。
huà shuō zhāng kuí zài dì xià jiàn yáng rèn jǐn jǐn gēn suí zài tā tóu shàng rú zhāng kuí wǎng zuǒ yáng rèn yě wǎng zuǒ biān lái gǎn
话说张奎在地下见杨任紧紧跟随在他头上：如张奎往左，杨任也往左边来赶；
zhāng kuí wǎng yòu yáng rèn yě wǎng yòu biān lái gǎn
张奎往右，杨任也往右边来赶。
zhāng kuí wú fǎ zhǐ shì wǎng qián fēi zǒu
张奎无法，只是往前飞走。
kàn zhe xíng zhì huáng hé àn biān qián yǒu yáng jiǎn fèng jiǎn tiě zài huáng hé àn biān zhuān děng yáng rèn
看着行至黄河岸边，前有杨戬奉柬帖在黄河岸边专等杨任。
zhī jiàn yuǎn yuǎn yáng rèn zhuī gǎn lái le yáng rèn yě kàn jiàn le yáng jiǎn nǎi dà hū yuē yáng dào xiōng
只见远远杨任追赶来了，杨任也看见了杨戬，乃大呼曰：“杨道兄！
zhāng kuí lái le
张奎来了！
yáng jiǎn tīng de máng jiāng sān mèi huǒ shāo le jù liú sūn zhǐ de chéng gāng de fú zhuàn lì zài huáng hé àn biān
”杨戬听得，忙将三昧火烧了惧留孙指地成钢的符篆，立在黄河岸边。
zhāng kuí zhèng xíng fāng zhì huáng hé zhī jiàn sì chù rú tóng tiě tǒng yì bān bàn bù mò dòng zuǒ zhuàng zuǒ bù néng tōng yòu zhuàng yòu bù néng tōng chè shēn huí lái hòu miàn yóu rú tiě bì
张奎正行，方至黄河，只见四处如同铁桶一般，半步莫动，左撞左不能通，右撞右不能通，撤身回来，后面犹如铁壁。
zhāng kuí zhèng huāng máng wú cuò yáng rèn yòng shǒu wǎng xià yī zhǐ
张奎正慌忙无措，杨任用手往下一指；
bàn kōng zhōng wéi hù bǎ xiáng mó chǔ wǎng xià dǎ lái
半空中韦护把降魔杵往下打来。
cǐ bǎo nǎi zhèn yā xié mó hù sān jiào dà fǎ zhī wù kě lián zhāng kuí zěn jīn de qǐ
此宝乃镇压邪魔护三教大法之物，可怜张奎怎禁得起。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
jīn guāng yī dào qǐ kōng zhōng wǔ cǎi yún xiá xié yòng gōng
金光一道起空中，五彩云霞协用功。
guǐ guài féng shí jiē jué jì xié mó yù cǐ jǐn chéng kōng
鬼怪逢时皆绝迹，邪魔遇此尽成空。
guī yī sān jiào chēng cí shàn zhèn yā zhū tiān hù fǎ xióng
皈依三教称慈善，镇压诸天护法雄。
jīn rì huáng hé chú qī shā qiān nián yīng qì guàn cháng hóng
今日黄河除“七杀”，千年英气贯长虹。
huà shuō wéi hù jì qǐ jiàng mó chǔ bǎ zhāng kuí dǎ chéng jī fěn yī líng yě wǎng fēng shén tái qù le
话说韦护祭起降魔杵，把张奎打成虀粉──一灵也往封神台去了。
sān wèi mén rén dé shèng qí lái jiàn zi yá bèi yán dǎ sǐ zhāng kuí zhuī gǎn zhì huáng hé zhī shì shuō le yī biàn
三位门人得胜，齐来见子牙，备言打死张奎，追赶至黄河之事，说了一遍。
zi yá dà xǐ zài miǎn chí xiàn zhù le shù rì zé rì qǐ bīng
子牙大喜，在渑池县住了数日，择日起兵。
nà rì zhěng dùn rén mǎ lí le miǎn chí xiàn qián wǎng huáng hé ér lái
那日，整顿人马，离了渑池县，前往黄河而来。
shí jìn lóng dōng tiān qì zhòng jiàng guān chóng chóng tiě kǎi dié dié zhēng yī hán qì shén shèng
时近隆冬天气，众将官重重铁铠，迭迭征衣，寒气甚胜。
zěn jiàn de hǎo lěng yǒu zàn wèi zhèng
怎见得好冷，有赞为证：
chóng qīn wú nuǎn qì xiù shǒu shì chuāi bīng
重衾无暖气，袖手似揣冰。
bài yè chuí shuāng ruǐ cāng sōng guà dòng líng
败叶垂霜蕊，苍松挂冻铃。
dì liè yīn hán shén chí píng wèi shuǐ níng
地裂因寒甚，池平为水凝。
yú zhōu kōng diào xiàn xiān guān méi rén xíng
鱼舟空钓线，仙观没人行。
qiáo zǐ chóu chái shǎo wáng sūn xǐ tàn zēng
樵子愁柴少，王孙喜炭增。
zhēng rén xū shì tiě shī kè bǐ rú líng
征人须似铁，诗客笔如零。
pí ǎo yóu xián báo diāo qiú shàng hèn qīng
皮袄犹嫌薄，貂裘尚恨轻。
pú tuán jiāng lǎo nà zhǐ zhàng lǚ hún jīng
蒲团僵老衲，纸帐旅魂惊。
mò yà hán wēi zhòng bīng xíng lìng ruò tíng
莫讶寒威重，兵行令若霆。
huà shuō zi yá rén mǎ lái zhì huáng hé zuǒ yòu bào zhī zhōng jūn
话说子牙人马来至黄河，左右报知中军。
zi yá fēn fù jiè bàn mín zhōu
子牙吩咐：“借办民舟。
měi zhǐ jù yǒu gōng shí yín wǔ qián bìng bù bái yòng mín chuán yī zhī wàn mín lè yè wú bù huān hū gǎn dé zhēn suǒ wèi shí yǔ zhī shī
”每只俱有工食银五钱，并不白用民船一只，万民乐业，无不欢呼感德，真所谓“时雨之师”。
zi yá chuán lìng lìng bèi lóng zhōu yī shuāng zhuāng zài wǔ wáng
子牙传令，另备龙舟一双，装载武王。
zi yá yǔ wǔ wáng jià zuò zhōng cāng zuǒ yòu gǔ zhào xiàng zhōng liú jìn fā
子牙与武王驾坐中舱，左右鼓棹，向中流进发。
zhǐ tīng de huáng hé nèi po làng tāo tiān fēng shēng dà zuò bǎ wǔ wáng lóng zhōu pō zài làng lǐ diān bō
只听得黄河内泼浪滔天，风声大作，把武王龙舟泊在浪里颠播。
wǔ wáng yuē xiāng fù cǐ zhōu wèi hé zhè yàng xiān bō
武王曰：“相父，此舟为何这样掀播？
zi yá yuē huáng hé shuǐ jí píng xī làng fā yě shì bù xiǎo de
”子牙曰：“黄河水急，平昔浪发，也是不小的；
kuàng jīn rì yǒu fēng yòu shì lóng zhōu gù cǐ diān bō
况今日有风，又是龙舟，故此颠播。
wǔ wáng yuē tuī kāi cāng mén sì gū kàn yī kàn hé rú
”武王曰：“推开舱门，俟孤看一看，何如？
zi yá tóng wǔ wáng tuī cāng yī kàn hǎo dà làng
”子牙同武王推舱一看，好大浪！
zěn jiàn de huáng hé dié làng qiān céng yǒu shī wèi zhèng
怎见得黄河迭浪千层，有诗为证：
yáng yáng guāng qīn yuè hào hào yǐng fú tiān
洋洋光侵月，浩浩影浮天。
líng pài tūn huá yuè cháng liú guàn bǎi chuān
灵派吞华岳，长流贯百川。
qiān céng xiōng làng gǔn wàn dié jùn bō diān àn kǒu wú yú huǒ shā tóu yǒu lù mián
千层凶浪滚，万迭峻波颠，岸口无渔火，沙头有鹭眠。
máng máng hún sì hǎi yī wàng gèng wú biān
茫茫浑似海，一望更无边。
huà shuō wǔ wáng yī jiàn huáng hé bái làng tāo tiān yī wàng wú jì xià de miàn rú tǔ sè
话说武王一见黄河，白浪滔天，一望无际，吓得面如土色。
nà lóng zhōu zhī zài làng lǐ huò shàng huò xià
那龙舟只在浪里，或上、或下。
hū rán yǒu yī xuán wō shuǐ shì fēn kāi yī shēng xiǎng liàng yǒu yī wěi bái yú tiào zài chuán cāng lǐ lái jiù bǎ wǔ wáng xià le yī tiào
忽然有一旋窝，水势分开，一声响亮，有一尾白鱼跳在船舱里来，就把武王吓了一跳。
nà yú zài zhōu zhōng zuǒ bèng yòu tiào tiào yǒu sì wǔ chǐ gāo
那鱼在舟中，左迸右跳，跳有四五尺高。
wǔ wáng wèn zi yá yuē cǐ yú rù zhōu zhǔ hé jí xiōng
武王问子牙曰：“此鱼入舟，主何吉凶？
zi yá yuē gōng xǐ dài wáng
”子牙曰：“恭喜大王！
hè xǐ dài wáng
贺喜大王！
yú rù wáng zhōu zhě zhǔ zhòu wáng gāi miè zhōu shì dāng xìng zhèng yīng dài wáng jì tāng ér yǒu tiān xià yě
鱼入王舟者，主纣王该灭，周室当兴，正应大王继汤而有天下也。
zi yá chuán lìng mìng páo rén jiāng cǐ yú pēng lái yǔ dài wáng xiǎng zhī
”子牙传令：“命庖人将此鱼烹来，与大王享之。
wǔ wáng yuē bù kě
”武王曰：“不可。
réng mìng zhì zhī hé zhōng
”仍命掷之河中。
zi yá yuē jì rù wáng zhōu qǐ kě shě cǐ zhèng wèi tiān cì bù qǔ fǎn shòu qí jiù lǐ yi shí zhī bù kě qīng qì
子牙曰：“既入王舟，岂可舍此，正谓‘天赐不取，反受其咎’，理宜食之，不可轻弃。
zuǒ yòu lǐng zi yá lìng sù mìng páo rén pēng lái
”左右领子牙令，速命庖人烹来。
bù yī shí xiàn shàng zi yá mìng cì zhū jiāng
不一时献上，子牙命赐诸将。
shǎo qǐng fēng tián làng jìng lóng zhōu yǐ dù huáng hé
少顷，风恬浪静，龙舟已渡黄河。
zhī jiàn sì bǎi zhū hóu zhī zhōu bīng yǐ zhì dǎ diǎn qián lái yíng jiē wǔ wáng
只见四百诸侯知周兵已至，打点前来迎接武王。
zi yá zhī wǔ wáng nǎi rén dé zhī zhǔ qǐ kěn qī jūn
子牙知武王乃仁德之主，岂肯欺君；
kǒng zhòng zhū hóu zūn chēng wǔ wáng yǐ zhì zhōng něi zé dà shì qù yǐ
恐众诸侯尊称武王，以致中馁，则大事去矣。
xū shì yù xiān fēn fù guò rán hòu xiāng jiàn shù jī bù lù chū guī jiǎo
须是预先吩咐过，然后相见，庶几不露出圭角；
sì pò zhòu zhī hòu zài zuò qū chǔ
俟破纣之后，再作区处。
nǎi duì wǔ wáng yuē jīn zhōu suī dǐ àn dài wáng hái zài zhōu zhōng sì lǎo chén xiān shàng àn chén shè qì xiè yán zhěng jūn wēi yǐ shì wǔ yú zhū hóu lì dìng yíng shān rán hòu lái qǐng dài wáng
乃对武王曰：“今舟虽抵岸，大王还在舟中，俟老臣先上岸，陈设器械，严整军威，以示武于诸侯，立定营栅，然后来请大王。
wǔ wáng yuē tīng píng xiāng fù shè shī
”武王曰：“听凭相父设施。
zi yá xiān shàng le àn lǜ dà duì rén mǎ zhì mèng jīn lì xià yíng sāi
”子牙先上了岸，率大队人马至孟津，立下营塞。
zhòng zhū hóu qí zhì zhōng jūn lái jiàn zi yá
众诸侯齐至中军，来见子牙。
zi yá yíng jiē shàng zhàng xiāng xù lǐ bì zi yá yuē liè wèi jūn hòu jiàn wǔ wáng bù bì shēn yán qí fá jūn diào mín zhī gù zhǐ yǐ guān zhèng yú shāng wèi cí sì pò zhòu zhī hòu zài zuò shāng yì
子牙迎接上帐，相叙礼毕，子牙曰：“列位君侯见武王不必深言其伐君吊民之故，只以观政于商为辞，俟破纣之后，再作商议。
zhòng zhū hóu dà xǐ jù yī zi yá zhī yán
”众诸侯大喜，俱依子牙之言。
zi yá lìng jūn zhèng guān yǔ nǎ zhà yáng jiǎn qián qù yíng qǐng wǔ wáng
子牙令军政官与哪咤、杨戬前去迎请武王。
hòu miàn yòu yǒu xī fāng èr bǎi zhū hóu suí hòu guò huáng hé tóng wǔ wáng chē jià ér jìn
后面又有西方二百诸侯随后过黄河，同武王车驾而进。
zhēn gè shì tiān xià zhū hóu huì hé zì shì bù tóng
真个是天下诸侯会合，自是不同。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
jīn rì zhū hóu huì mèng jīn fēn fēn shā qì mǎn jiāng chén
今日诸侯会孟津，纷纷杀气满江尘。
jīng qí xiàng rì fēi lóng fèng jiàn jǐ yíng shuāng qì guǐ shén
旌旗向日飞龙凤，剑戟迎霜泣鬼神。
shì zú jiū jiū gē huà rì jūn mín jì jì qìng rén rén
士卒赳赳歌化日，军民济济庆仁人。
yīng zhī shì yùn dāng hēng tài sì hǎi ōu yín zǒng shì chūn
应知世运当亨泰，四海讴吟总是春。
qiě shuō wǔ wáng tóng xī fāng èr bǎi zhū hóu lái zhì mèng jīn dà yíng tàn mǎ bào rù zhōng jūn zhàng zi yá shuài lǐng nán běi èr fāng sì bǎi zhū hóu yòu yǒu shù bǎi xiǎo zhū hóu qí lái yíng jiē
且说武王同西方二百诸侯来至孟津大营，探马报入中军帐，子牙率领南、北二方四百诸侯，又有数百小诸侯，齐来迎接。
wǔ wáng jìng jìn zhōng jūn
武王径进中军。
xiān yǒu
先有：
nán bó hóu è shùn
南伯侯鄂顺、
dōng nán yáng hóu zhōng zhì míng
东南扬侯锺志明、
běi bó hóu chóng yīng luán
北伯侯崇应鸾、
xī nán yù zhōu hóu yáo chu liàng
西南豫州侯姚楚亮、
zuǒ bó zōng zhì míng
左伯宗智明、
dōng běi yǎn zhōu hóu péng zǔ shòu
东北兖州侯彭祖寿、
yuǎn bó cháng xìn rén
远伯常信仁、
yí mén bó wǔ gāo kuǐ
夷门伯武高逵、
bīn zhōu bó dīng jiàn jí
邠州伯丁建吉、
yòu bó yáo zhù liáng
右伯姚庶良、
jìn bó cáo zōng
近伯曹宗、
zhòng zhū hóu jìn yíng zhǐ yǒu dōng bó hóu jiāng wén huàn wèi zēng jìn yóu hún guān nǎi xù wǔ wáng shàng zhàng
众诸侯进营，只有东伯侯姜文焕未曾进游魂关，乃序武王上帐。
wǔ wáng bù kěn bǐ cǐ gù xùn duō shí wǔ wáng tóng zhòng zhū hóu jiāo xiāng xià bài
武王不肯，彼此固逊多时，武王同众诸侯交相下拜。
tiān xià zhū hóu fǔ fú yuē jīn dài wáng dà jià tè lín cǐ dì shǐ zhòng zhū hóu de dǔ tiān yán yǎng guān wēi dé zǎo jiù mín yú shuǐ huǒ zhī zhōng tiān xià xìng shèn
天下诸侯俯伏曰：“今大王大驾特临此地，使众诸侯得睹天颜，仰观威德，早救民于水火之中，天下幸甚！
wàn mín xìng shèn
万民幸甚！
wǔ wáng shēn zì qiān ràng yuē yǔ xiǎo zi fā sì wèi xiān shēng gū dé guǎ wén wéi kǒng yǒu fù qián liè
”武王深自谦让曰：“予小子发，嗣位先生，孤德寡闻，惟恐有负前烈；
miù méng tiān xià zhū hóu chuán xí xiāng yāo tè bài xiāng fù dōng huì liè wèi xián hòu guān zhèng yú shāng
谬蒙天下诸侯传檄相邀，特拜相父东会列位贤侯，观政于商。
ruò yuē yǔ xiǎo zi mào mèi xīng shī zé yǔ qǐ gǎn wéi wàng liè wèi xián hòu jiào zhī
若曰予小子冒昧兴师，则予岂敢，惟望列位贤侯教之！
nèi yǒu yù zhōu hóu yáo chu liàng duì yuē zhòu wáng wú dào shā qī zhū zi fén zhì zhōng liáng shā lù dà chén chén miǎn jiǔ sè fú jìng shàng tiān jiāo miào xià sì bō qì lí lǎo nì bǐ zuì rén
”内有豫州侯姚楚亮对曰：“纣王无道，杀妻诛子，焚炙忠良，杀戮大臣，沉湎酒色，弗敬上天，郊庙下祀，播弃黎老，昵比罪人。
huáng tiān zhèn nù jué mìng yú shāng
皇天震怒，绝命于商。
yǔ děng fèng dài wáng gōng xíng tiān zhī fá fá zuì diào mín zhěng wàn xìng yú shuǐ huǒ zhèng yìng tiān shùn rén zhī jǔ xiè rén shén zhī fèn tiān xià wú bù gǎn yuè
予等奉大王恭行天之罚，伐罪吊民，拯万姓于水火，正应天顺人之举，泄人神之愤，天下无不感悦。
ruò yǔ děng yǔ dài wáng zuò shì bù lǐ jué zuì wéi jūn wàng dài wáng cái zhī
若予等与大王坐视不理，厥罪惟均，望大王裁之。
wǔ wáng yuē zhòu wáng suī bù xíng zhèng dào jù chén xià bì huò zhī ěr
”武王曰：“纣王虽不行正道，俱臣下蔽惑之耳。
jīn zhǐ guān zhèng yú shāng qín qí bì xìng lìng rén jūn jiā gǎi qí bì zhèng zé tiān xià zì píng yǐ
今只观政于商，擒其嬖幸，令人君加改其敝政，则天下自平矣。
péng zǔ shòu yuē tiān mìng mí cháng wéi yǒu dé zhě jū zhī
”彭祖寿曰：“天命靡常，惟有德者居之。
xī yáo yǒu tiān xià yīn qí zi bù xiào ér shàn wèi yú shùn
昔尧有天下，因其子不肖，而禅位于舜。
shùn yǒu tiān xià yì yīn qí zi zhī bù xiào ér shàn wèi yú yǔ
舜有天下，亦因其子之不肖，而禅位于禹。
yǔ zhī zǐ xián néng chéng jì fù yè yú shì xiāng chuán zhì jié ér dé shuāi bào nüè xià zhèng tiān rén yuàn zhī
禹之子贤，能承继父业，于是相传至桀而德衰，暴虐夏政，天人怨之；
gù tāng de xíng tiān zhī fá fàng jié yú nán cháo fá xià ér yǒu tiān xià
故汤得行天之罚，放桀于南巢，伐夏而有天下。
xián shèng zhī jūn liù qī zuò zhì yú zhòu zuì è guàn yíng huǐ qì shàn zhèng qiāng zéi bù dào huáng tiān zhèn nù jiàng zāi yú shāng yuán mìng dà wáng yǐ fá yīn tāng dài wáng xìng wú gù cí yǐ huī zhū hóu zhī xīn
贤圣之君六七作，至于纣，罪恶贯盈，毁弃善政，戕贼不道，皇天震怒，降灾于商，爰命大王以伐殷汤，大王幸毋固辞，以灰诸侯之心。
wǔ wáng qiān ràng wèi huáng
”武王谦让未遑。
zi yá yuē liè wèi xián hòu jīn rì yì fēi shāng yì zhèng shì zhī shí sì zhì shāng jiāo zài yǒu shuō huà
子牙曰：“列位贤侯，今日亦非商议正事之时，俟至商郊，再有说话。
zhòng zhū hóu qiān yuē chéng xiàng zhī yán shì yě
”众诸侯佥曰：“丞相之言是也。
wǔ wáng mìng yíng zhōng zhì jiǔ dà yàn zhū hóu
”武王命营中治酒，大宴诸侯。
bù biǎo
不表。
qiě shuō yuán hóng zài yíng zhōng zhī jiàn bào mǎ qǐ yuē jīn yǒu wǔ wáng bīng zhì mèng jīn xià zhài dà huì zhū hóu qǐng yuán shuài dìng duó
且说袁洪在营中，只见报马启曰：“今有武王兵至孟津下寨，大会诸侯，请元帅定夺。
yīn pò bài tīng de máng shàng qián yán yuē zhōu wǔ nǎi tiān xià pàn nì yuán shǒu zì xīng bīng zhì cǐ suǒ zài huò jié
”殷破败听得，忙上前言曰：“周武乃天下叛逆元首，自兴兵至此，所在获捷；
jūn wēi shén ruì yuán shuài bù kě qīng hū wù yào yán bīng yǐ dài
军威甚锐，元帅不可轻忽，务要严兵以待。
yuán hóng yuē cān jūn zhī yán gù shàn liào jiāng shàng bù guò yī pán xī cūn fū yǒu hé běn lǐng cǐ jiē zhū guān jiàng shì bù yòng xīn yǐ zhì bǐ jiǎo xìng chéng gōng
”袁洪曰：“参军之言固善，料姜尚不过一磻溪村夫，有何本领，此皆诸关将士不用心，以致彼侥幸成功。
cān jūn fàng xīn kàn wú yī zhèn lìng tā piàn jiǎ bù huí
参军放心，看吾一阵令他片甲不回。
cì rì zi yá shēng zhàng zhòng zhū hóu shàng zhàng cān jiàn yǒu yí mén bó wǔ gāo kuǐ yán yuē qǐ yuán shuài zhū hóu liù bǎi zhù bīng yú cǐ jù wèi gǎn shàn yú yòng bīng zhǐ zài cǐ jù zhù zhǐ hou wǔ wáng dà jià lái lín yǐ píng cái duó
”次日，子牙升帐，众诸侯上帐参见，有夷门伯武高逵言曰：“启元帅：诸侯六百驻兵于此，俱未敢擅于用兵，止在此拒住，只候武王大驾来临，以凭裁夺。
jīn rì ruò bù xiān qín yuán hóng zé pǐ tiān shàng zì chěng qiáng yóu bù zhī tiān lì zhī bù kě zhàn yě
今日若不先擒袁洪，则匹天尚自逞强，犹不知天吏之不可战也。
wàng yuán shuài zǎo cì shī xíng
望元帅早赐施行。
zi yá yuē xián hòu zhī yán shén shàn
”子牙曰：“贤侯之言甚善。
wú bì xiān xià zhàn shū rán hòu huì bīng mèng jīn fāng kě yǐ shì tiān xià zhī è wéi tiān xià zhī dé kě yǐ kè zhī
吾必先下战书，然后会兵孟津，方可以示天下之恶惟天下之德可以克之。
zhòng jiē dà xǐ
”众皆大喜。
zi yá máng xiū shū chà yáng jiǎn wǎng tāng yíng nèi lái xià zhàn shū
子牙忙修书，差杨戬往汤营内来下战书。
yáng jiǎn lǐng mìng wǎng chéng tāng yíng qián xià mǎ dà hū yuē fèng jiāng yuán shuài jiàng lìng lái xià zhàn shū
杨戬领命，往成汤营前下马，大呼曰：“奉姜元帅将令，来下战书！
tàn shì xiǎo xiào bào yǔ zhōng jūn yuán hóng tīng de zhōu yíng lái xià zhàn shū máng mìng zuǒ yòu lìng lái
”探事小校报与中军，袁洪听得周营来下战书，忙命左右：“令来。
zhī jiàn jūn zhèng guān lái zhì yíng mén lìng yáng jiǎn jìn jiàn
”只见军政官来至营门，令杨戬进见。
yáng jiǎn zhì zhōng jūn zhàng jiàn yuán hóng chéng shàng zhàn shū
杨戬至中军帐见袁洪，呈上战书。
yuán hóng guān kàn bì nǎi yuē wú bù xiū huí shū yuē dìng míng rì huì bīng biàn liǎo
袁洪观看毕，乃曰：“吾不修回书，约定明日会兵便了。
yáng jiǎn huí zhì zhōng jūn jiàn zi yá yán míng rì huì bīng
”杨戬回至中军，见子牙，言明日会兵。
zi yá chuán lìng yǔ zhòng zhū hóu míng zǎo huì bīng
子牙传令与众诸侯：“明早会兵。
jù gè gè zhǔn bèi qù le
”俱各各准备去了。
cì rì zhōu yíng pào xiǎng zi yá diào chū dà duì rén mǎ yǒu liù bǎi zhū hóu qí chū dāng zhōng shì zi yá rén mǎ jù shì dà hóng qí
次日，周营炮响，子牙调出大队人马，有六百诸侯齐出，当中是子牙人马，俱是大红旗；
zuǒ shì nán bó hóu è shùn yòu shì běi bó hóu chóng yīng luán jìn shì wǔ sè fān zhuàng zhēn ruò kuī shān jiǎ hǎi wēi shì rú biāo yīng xióng shì hǔ
左是南伯侯鄂顺，右是北伯侯崇应鸾，尽是五色旛幢，真若盔山甲海，威势如彪，英雄似虎。
bù chéng zhèn shì sān jūn ne hǎn chōng zhì jūn qián shào mǎ bào yǔ yuán hóng yuán hóng yǔ zhòng jiāng chū yíng guān kàn zi yá dà bīng duì wǔ zhī jiàn tiān xià zhū hóu yàn chì pái kāi fēn yú zuǒ yòu dāng zhōng shì yuán shuài jiāng shàng zuǒ yǒu è shùn yòu yǒu chóng yīng luán
布成阵势，三军呐喊，冲至军前，哨马报与袁洪，袁洪与众将出营观看子牙大兵队伍，只见天下诸侯雁翅排开，分于左右，当中是元帅姜尚，左有鄂顺，右有崇应鸾。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
zhū hóu gòng jì pò zhāo gē zhèng shì shén xiān yù jié mó
诸侯共计破朝歌，正是神仙遇劫魔。
bǎi wàn xióng shī xìng yǔ zhòu qí gōng lì zài mèng jīn hé
百万雄师兴宇宙，奇功立在孟津河。
jiāng shàng dōng zhēng chú nüè zhèng zhū hóu gǒng shǒu zūn hào lìng
姜尚东征除虐政，诸侯拱手尊号令。
yāo fēn gǔn gǔn gè zhēng xiān yáng jiǎn méi shān shōu qī shèng
妖氛滚滚各争先，杨戬梅山收七圣。
huà shuō yuán hóng zài mǎ shàng jiàn jiāng zǐ yá shēn chuān dào fú chéng sì bù xiāng lái zhì jūn qián zuǒ yòu pái liè yǒu zhòng wèi mén rén cì hòu wǔ wáng chéng xiāo yáo mǎ nán běi fēn liè zhòng wèi zhū hóu
话说袁洪在马上见姜子牙身穿道服，乘四不相，来至军前，左右排列有众位门人，次后武王乘逍遥马，南北分列众位诸侯。
zhī jiàn yuán hóng yín kuī sù kǎi zuò xia bái mǎ shǐ yī tiáo bīn tiě gùn dān zài ān qiāo yīng xióng lǐn lǐn
只见袁洪银盔素铠，坐下白马，使一条宾铁棍，担在鞍鞒，英雄凛凛。
zěn jiàn de yuán hóng hǎo chù yǒu zàn wèi zhèng
怎见得袁洪好处，有赞为证：
yín kuī sù kǎi yīng luò hóng níng
银盔素铠，缨络红凝。
zuǒ chā láng yá jiàn yòu xuán bǎo jiàn fēng
左插狼牙箭，右悬宝剑锋。
héng dān bīn tiě gùn
横担宾铁棍。
bái mǎ shì shén xíng
白马似神行。
yòu zhǎng méi shān xià chéng gōng gǔ dòng zhōng
幼长梅山下，成功古洞中。
céng shòu yīn yáng jué yòu dé tiān dì líng
曾受阴阳诀，又得天地灵。
shàn néng duō biàn huà xuán miào shì rén xíng
善能多变化，玄妙似人形。
méi shān chēng dì yī bǎo zhòu miè zhōu bīng
梅山称第一，保纣灭周兵。
huà shuō zi yá xiàng qián wèn yuē lái zhě mò fēi chéng tāng yuán shuài yuán hóng me
话说子牙向前问曰：“来者莫非成汤元帅袁洪么？
yuán hóng yuē nǐ kě jiù shì jiāng shàng
”袁洪曰：“你可就是姜尚？
zi yá yuē wú nǎi fèng tiān zhēng tǎo sǎo dàng chéng tāng tiān bǎo dà yuán shuài
”子牙曰：“吾乃奉天征讨扫荡成汤天保大元帅。
jīn tiān xià guī zhōu shāng zhòu wú dào tiān xià lí xīn lí dé zhī zài dàn xī shòu fù liào nǐ yī bēi zhī shuǐ ān néng jiù chē xīn zhī huǒ zāi
今天下归周，商纣无道，天下离心离德，只在旦夕受缚，料你一杯之水，安能救车薪之火哉！
rǔ ruò zǎo zǎo dǎo gē nà xiáng shàng dài rǔ yǐ bù sǐ
汝若早早倒戈纳降，尚待汝以不死；
rú ruò bù kěn dàn xī yī zhāo bīng bài yù shí jù fén suī yù qiú qí dú shēng hé kě jí zāi
如若不肯，旦夕一朝兵败，玉石俱焚，虽欲求其独生，何可及哉。
xiū de zhí mí tú láo yī qī
休得执迷，徒劳伊戚。
yuán hóng xiào yuē jiāng shàng nǐ zhǐ zhī pán xī bǔ yú shuǐ yǒu shēn qiǎn jīn xìng ér wǔ guān wú yǒu jiāng cái ràng nǐ shēn rù zhòng dì nǐ gǎn yú qiǎo yán lìng sè huò wú zhòng tīng yé
”袁洪笑曰：“姜尚，你只知磻溪捕鱼，水有深浅，今幸而五关无有将才，让你深入重地，你敢于巧言令色，惑吾众听耶！
huí gù zuǒ yòu xiān xíng yuē shuí yǔ wú ná cǐ bǐ fū yǐ xiè tiān xià zhī fèn
”回顾左右先行曰：“谁与吾拿此鄙夫，以泄天下之愤？
bàng yǒu yī rén dà hū yuē yuán shuài fàng xīn dài wǒ chéng gōng
”傍有一人大呼曰：“元帅放心，待我成功！
zǒu mǎ fēi lín zhèn qián yáo shǒu zhòng qiāng zhí qǔ jiāng zǐ yá
”走马飞临阵前，摇手中枪直取姜子牙。
bàng yǒu yòu bó hóu yáo zhù liáng zòng mǎ yáo shǒu zhōng fǔ dà hū yuē pǐ fū màn lái yǒu wú zài cǐ
傍有右伯侯姚庶良纵马摇手中斧，大呼曰：“匹夫慢来，有吾在此！
yě bù dá huà liǎng mǎ xiāng jiāo qiāng fǔ bìng jǔ yī chǎng dà zhàn
”也不答话，两马相交，枪斧并举，一场大战。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
zhēng yún dàng dàng tòu xū kōng jiàn jǐ bīng gē rǎo rǎng zhōng
征云荡荡透虚空，剑戟兵戈扰攘中。
jīn rì jiāng gōng tóu yī zhàn mèng jīn xuè jiàn zhú shāo hóng
今日姜公头一战，孟津血溅竹梢红。
huà shuō yáo zhù liáng shǒu zhōng fǔ zhuǎn huàn rú fēi bù zhī cháng hào nǎi shì méi shān yí gè shé jīng yáo zhù liáng nǎi shì zhēn shí běn lǐng nà lǐ zhī dào zhǐ yào chéng gōng
话说姚庶良手中斧转换如飞，不知常昊乃是梅山一个蛇精，姚庶良乃是真实本领，那里知道，只要成功。
cháng hào bù jué bài xià zhèn qù yáo zhù liáng biàn cuī mǎ gǎn lái
常昊不觉败下阵去，姚庶良便催马赶来。
bù zhī xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知性命如何，且听下回分解。