zhòu wáng qiāo gǔ pōu yùn fù
纣王敲骨剖孕妇
shī yuē
诗曰：
zhòu wáng kù nüè gǔ jīn wú yín xù tān lán tīng měi shū
纣王酷虐古今无，淫酗贪婪听美姝。
yùn fù wú gū zāo è jié xíng rén yǒu nán lí xiōng tú
孕妇无辜遭恶劫，行人有难罹凶途。
yí jī jiǎn cè chēng cán zéi liú yú rén jiān mà dú fū
遗讥简册称残贼，留与人间骂独夫。
tiān dào yōu yōu nán jiū jìng qiě jiāng zhuó jiǔ duì huā nú
天道悠悠难究竟，且将浊酒对花奴。
huà shuō yáo zhù liáng suí hòu gǎn lái cháng hào nǎi shì shé jīng zòng mǎ jiǎo xià qǐ yī zhèn xuàn fēng juǎn qǐ yī tuán hēi wù lián rén dài mǎ zhào zhù fāng xiàn chū tā yuán xíng nǎi shì yī gēn dà mǎng shé
话说姚庶良随后赶来，常昊乃是蛇精，纵马，脚下起一阵旋风，卷起一团黑雾，连人带马罩住，方现出他原形，乃是一根大蟒蛇；
bǎ kǒu yī zhāng tǔ chū yī zhèn dú qì
把口一张，吐出一阵毒气。
yáo zhù liáng jīn bù qǐ suí hūn yú mǎ xià
姚庶良禁不起，随昏于马下。
cháng hào biàn xià mǎ qǔ le shǒu jí dà hū yuē jīn ná jiāng shàng rú yáo zhù liáng wéi lì
常昊便下马取了首级，大呼曰：“今拏姜尚如姚庶良为例！
zhòng zhū hóu zhī nèi bù zhī tā shì yāo jīng yǒu yǎn zhōu bó péng zǔ shòu zòng mǎ yáo qiāng dà hū yuē pǐ fū gǎn shāng wú dà chén
”众诸侯之内，不知他是妖精，有兖州伯彭祖寿纵马摇枪，大呼曰：“匹夫敢伤吾大臣！
shí yǒu wú lóng zài yuán hóng yòu biān jiàn cháng hào lì gōng rěn bu zhù shǐ liǎng kǒu shuāng dāo cuī kāi mǎ fēi bēn qián lái yuē bú yào chōng wú zhèn jiǎo
”时有吴龙在袁洪右边，见常昊立功，忍不住使两口双刀，催开马，飞奔前来，曰：“不要冲吾阵脚！
yě bù dá huà liǎng qí xiāng jiāo dāo qiāng bìng jǔ shā zài zhèn qián
”也不答话，两骑相交，刀枪并举，杀在阵前。
liù bǎi zhèn zhū hóu jù zài zuǒ yòu kàn kàn èr jiāng jiāo bīng
六百镇诸侯俱在左右，看看二将交兵。
zhàn wèi shù hé wú lóng yǎn yī dāo bài zǒu
战未数合，吴龙掩一刀败走；
péng zǔ shòu suí hòu gǎn lái
彭祖寿随后赶来。
wú lóng nǎi shì wú gōng jīng jiàn péng zǔ shòu jiāng jìn suí xiàn chū yuán xíng
吴龙乃是蜈蚣精，见彭祖寿将近，随现出原形；
zhī jiàn yī zhèn fēng qǐ hēi yún juǎn lái yāo qì mí rén péng zǔ shòu yǐ bù zhī rén shì bèi wú lóng yī dāo huī wèi liǎng duàn
只见一阵风起，黑云卷来，妖气迷人，彭祖寿已不知人事，被吴龙一刀挥为两断。
zhòng zhū hòu bù zhī hé gù zhī jiàn jiàng guān zhuī xià qù jiù shì yí kuài hēi yún zhào zhù jiàng guān suí jí jué mìng
众诸侯不知何故，只见将官追下去就是一块黑云罩住，将官随即绝命。
zi yá bàng biān yǒu yáng jiǎn duì nǎ zhà yuē cǐ èr jiāng jù bú shì zhèng jīng rén shì yǒu xiē yāo qì
子牙傍边有杨戬对哪咤曰：“此二将俱不是正经人，似有些妖气。
wǒ yǔ dào xiōng yī wǎng hé rú
我与道兄一往，何如？
zhī jiàn wú lóng yuè mǎ wǔ dāo fēi bēn jūn qián dà hū yuē shuí lái xiān dàn wú shuāng dāo
”只见吴龙跃马舞刀，飞奔军前，大呼曰：“谁来先啖吾双刀？
nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún shǐ huǒ jiān qiāng xiàn sān shǒu bā bì yíng lái
”哪咤登开风火轮，使火尖枪，现三首八臂迎来。
wú lóng yuē lái zhě shì shuí
吴龙曰：“来者是谁？
nǎ zhà yuē wú nǎi nǎ zhà shì yě
”哪咤曰：“吾乃哪咤是也。
nǐ zhè yè chù zěn gǎn jiāng yāo shù shāng wú zhū hóu
你这业畜，怎敢将妖术伤吾诸侯！
bǎ qiāng yī bǎi zhí cì wú lóng
”把枪一摆，直刺吴龙。
wú lóng shǒu zhōng dāo jí jià jiāo huán wèi jí sān sì hé bèi nǎ zhà jì qǐ jiǔ lóng shén huǒ zhào xiǎng yī shēng jiāng wú lóng zhào zài lǐ miàn
吴龙手中刀急架交还，未及三四合，被哪咤祭起九龙神火罩，响一声，将吴龙罩在里面。
wú lóng yǐ huà dào qīng guāng qù le
吴龙已化道青光去了。
nǎ zhà yòng shǒu yī pāi jí zhì zhào zhōng xiàn chū jiǔ tiáo huǒ lóng shí wú lóng qù zhī jiǔ yǐ
哪咤用手一拍，及至罩中现出九条火龙时，吴龙去之久矣。
cháng hào jiàn nǎ zhà yòng huǒ lóng zhào zhào zhù wú lóng xīn zhōng dà nù zòng mǎ chí qiāng dà hū yuē nǎ zhà bú yào zǒu
常昊见哪咤用火龙罩罩住吴龙，心中大怒，纵马持枪，大呼曰：“哪咤不要走！
wú lái yě
吾来也！
zhī jiàn yáng jiǎn shǐ sān jiān dāo zòng yín hé mǎ tóng nǎ zhà shuāng zhàn cháng hào
”只见杨戬使三尖刀，纵银合马，同哪咤双战常昊。
cháng hào jiàn shì bù hǎo biàn bài xià zhèn qù
常昊见势不好，便败下阵去。
yáng jiǎn yě bù gǎn tā qǔ dàn gōng zài shǒu suí shǒu fā chū jīn wán zhào cháng hào dǎ lái
杨戬也不赶他，取弹弓在手，随手发出金丸，照常昊打来。
zhī jiàn nà jīn wán bù zhī luò yú hé chù
只见那金丸不知落于何处。
nǎ zhà hòu jì qǐ shén huǒ zhào jiāng cháng hào zhào zhù
哪咤后祭起神火罩，将常昊罩住；
yě sì wú lóng huà yī dào chì guāng ér qù
也似吴龙化一道赤光而去。
yuán hóng jiàn èr jiāng rú cǐ jīng qí xīn xià shèn shì huān xǐ chuán lìng sān jūn léi gǔ
袁洪见二将如此精奇，心下甚是欢喜，传令：“三军擂鼓！
yuán hóng zòng mǎ chōng shā guò lái dà hū yuē jiāng zǐ yá
”袁洪纵马冲杀过来，大呼曰：“姜子牙！
wǒ yǔ nǐ jiàn gè cí xióng
我与你见个雌雄！
bàng yǒu yáng rèn jiàn yuán hóng chōng lái jí cuī kāi le yún xiá shòu shǐ kāi yún fēi qiāng dí zhù yuán hóng
”傍有杨任见袁洪冲来，急催开了云霞兽，使开云飞枪，敌住袁洪；
zhàn yǒu wǔ qī huí hé yáng rèn qǔ chū wǔ huǒ shàn zhào yuán hóng yī shān yuán hóng yǐ yù xiān zǒu le zhǐ shāo sǐ tā yì pǐ mǎ
战有五七回合，杨任取出五火扇，照袁洪一搧，袁洪已预先走了，止烧死他一匹马。
zi yá míng jīn jiāng duì tóng yíng shēng zhàng zuò xia tàn yuē kě xī shāng le èr lù zhū hóu
子牙鸣金，将队同营，升帐坐下，叹曰：“可惜伤了二路诸侯！
xīn xià bù lè
”心下不乐。
yáng jiǎn shàng zhàng yuē jīn rì dì zǐ kàn tā sān rén jù shì yāo guài zhī xiāng bù shì rén xíng
杨戬上帐曰：“今日弟子看他三人俱是妖怪之相，不似人形。
fāng cái nǎ zhà jì shén huǒ zhào yáng rèn yòng shén huǒ shàn dì zǐ yòng jīn wán jù bù céng shāng tā jìng huà qīng guāng ér qù
方才哪咤祭神火罩，杨任用神火扇，弟子用金丸，俱不曾伤他，竟化青光而去。
zhī jiàn zhòng zhū hóu yě dōu yì lùn cháng hào wú lóng zhī shù fēn fēn bù yī
”只见众诸侯也都议论常昊、吴龙之术，纷纷不一。
qiě shuō yuán hóng huí yíng shēng zhàng zuò xia jiàn cháng hào wú lóng qí lái cān yè yuán hóng yuē nǎ zhà zhào r yáng rèn de shàn zi jù hào lì hài
且说袁洪回营，升帐坐下，见常昊、吴龙齐来参谒，袁洪曰：“哪咤罩儿，杨任的扇子，俱好利害！
wú lóng xiào yuē tā nà zhào yǔ shàn zi zhǐ hǎo jiàng bié rén nà lǐ nài hé de wǒ men
”吴龙笑曰：“他那罩与扇子只好降别人，那里奈何得我们。
zhǐ shì jīn rì zhǐ wàng ná le jiāng shàng shéi zhī zhǐ huài le tā liǎng gè zhū hóu yě bù suàn chéng gōng
只是今日指望拿了姜尚，谁知只坏了他两个诸侯，也不算成功。
yuán hóng yī miàn xiū běn wǎng cháo gē bào jié kuān miǎn tiān zǐ yōu xīn
”袁洪一面修本往朝歌报捷，宽免天子忧心。
qiě shuō lǔ rén jié duì yīn chéng xiù léi péng léi huàng yuē xián dì jīn rì nǐ děng jiàn yuán hóng wú lóng cháng hào yǔ zi yá huì bīng de guāng jǐng me
且说鲁仁杰对殷成秀、雷鹏、雷愰曰：“贤弟，今日你等见袁洪、吴龙、常昊与子牙会兵的光景么？
zhòng rén yuē bù zhī suǒ yǐ
”众人曰：“不知所以。
lǔ rén jié yuē cǐ zhèng suǒ wèi guó jiā jiāng xìng bì yǒu zhēn xiáng
”鲁仁杰曰：“此正所谓‘国家将兴，必有祯祥；
guó jiā jiāng wáng bì yǒu yāo niè
国家将亡，必有妖孽’。
jīn rì tā sān jiāng jù shì xiē yāo niè bù yǐ rén xíng
今日他三将俱是些妖孽，不以人形。
jīn tiān xià zhū hóu huì bīng cǐ chù zhèng shì dà dí
今天下诸侯会兵此处，正是大敌；
qǐ yǒu zhèi xiē yāo xié néng jù dí chéng gōng yé
岂有这些妖邪能拒敌成功耶。
yīn chéng xiù yuē zhǎng xiōng qiě mò máng shuō pò kàn tā hòu lái rú hé
”殷成秀曰：“长兄且莫忙说破，看他后来如何。
lǔ rén jié yuē zǒng lái wú shòu chéng tāng sān shì zhī ēn qǐ gǎn yǒu fù guó ēn zhī lǐ
”鲁仁杰曰：“总来吾受成汤三世之恩，岂敢有负国恩之理；
wéi yī sǐ yǐ bào guó ěr
惟一死以报国耳！
huà shuō chà guān wǎng cháo gē lái zhì wén shū fáng nèi fēi lián jiē běn guān kàn jiàn shì yuán hóng bào jié lián zhū dà zhèn pàn nì zhū hóu péng zǔ shòu yáo zhù liáng xīn zhōng dà xǐ máng chí zhe běn shàng lù tái lái jiàn zhòu wáng
”话说差官往朝歌，来至文书房内，飞廉接本观看，见是袁洪报捷，连诛大镇叛逆诸侯彭祖寿、姚庶良，心中大喜，忙持着本上鹿台来见纣王。
dāng jià guān shàng tái qǐ yuē yǒu zhōng dài fū fēi lián hou zhǐ
当驾官上台启曰：“有中大夫飞廉候旨。
zhòu wáng yuē xuān lái
”纣王曰：“宣来。
zuǒ yòu jiāng fēi lián xuān zhì diàn qián cān bài bì fǔ fú zòu yuē jīn yǒu yuán shuài yuán hóng lǐng chì zhèn shǒu mèng jīn yǐ nì tiān xià zhū hóu
”左右将飞廉宣至殿前，参拜毕，俯伏奏曰：“今有元帅袁洪领敕镇守孟津，以逆天下诸侯；
chū zhèn zhǎn gǔn zhōu hóu péng zǔ shòu yòu bó hóu yáo zhù liáng jūn wēi yǐ zhèn dà cuò zhōu bīng fēng ruì
初阵斩衮州侯彭祖寿，右伯侯姚庶良，军威已振，大挫周兵锋锐。
zì xīng shī yǐ lái wèi yǒu jīn rì zhī jié
自兴师以来，未有今日之捷。
cǐ nǎi bì xià hóng fú qí tiān de cǐ dà shuài kě jì rì zòu gōng yǐ ān shè jì zhě yě
此乃陛下洪福齐天，得此大帅，可计日奏功，以安社稷者也。
tè jù běn jī zòu
特具本赍奏。
zhòu wáng wén zòu dà yuè yuán shuài yuán hóng lián zhǎn èr nì zú pò dí rén zhī dǎn qí gōng mò dà yān
”纣王闻奏大悦：“元帅袁洪连斩二逆，足破敌人之胆，其功莫大焉。
chuán zhèn zhǐ yì tè chì jiǎng yù cì yǐ jǐn páo jīn zhū yǐ lì qí gōng
传朕旨意，特敕奖谕，赐以锦袍、金珠，以励其功；
réng yǐ shǔ jǐn bǎi shū bǎo chāo wàn guàn yáng jiǔ děng jiàn yǐ kào jiàng shì qín láo
仍以蜀锦百疋，宝钞万贯，羊、酒等件以犒将士勤劳。
wù yào yòng xīn liào lǐ jiǎo miè pàn nì lìng xíng fēn liè máo tǔ zhèn bù shí yán
务要用心料理，剿灭叛逆，另行分列茅土，朕不食言。
qīn zāi
钦哉！
gù yù
故谕。
fēi lián dùn shǒu xiè ēn lǐng zhǐ dǎ diǎn jiě kào shǎng wǎng mèng jīn qù
”飞廉顿首谢恩，领旨打点解犒赏往孟津去。
bù biǎo
不表。
qiě yán dá jǐ wén fēi lián zòu yuán hóng dé shèng zòu jié lái jiàn zhòu wáng yuē qiè sū shì gōng xǐ bì xià yòu de shè jì zhī chén yě
且言妲己闻飞廉奏袁洪得胜奏捷，来见纣王曰：“妾苏氏恭喜陛下又得社稷之臣也！
yuán hóng shí yǒu dà jiàng zhī cái yǒng kān zhòng rèn
袁洪实有大将之才，永堪重任。
shì cǐ zòu jié pàn nì zhǐ rì kě píng chén qiè bù shèng qìng xìng shí huáng shàng wú jiāng zhī fú yǐ qǐ zhī ěr
似此奏捷，叛逆指日可平，臣妾不胜庆幸，实皇上无疆之福以启之耳。
jīn tè jù shāng wèi bì xià chēng hè
今特具觞为陛下称贺。
zhòu wáng yuē yù qī zhī yán zhèng hé zhèn yì
”纣王曰：“御妻之言正合朕意。
mìng dāng jià guān yú lù tái shàng zhì jiǔ lóng xí sān yāo tóng zhòu wáng gòng yǐn
”命当驾官于鹿台上治九龙席，三妖同纣王共饮。
cǐ shí zhèng zhí zhòng dōng tiān qì yán wēi lǐn liè hán qì qīn rén
此时正值仲冬天气，严威凛冽，寒气侵人。
zhèng yǐn zhī jiān bù jué tóng yún sì qǐ luàn wǔ lí huā
正饮之间，不觉彤云四起，乱舞梨花。
dāng jià guān qǐ zòu yuē shàng tiān luò xuě le
当驾官启奏曰：“上天落雪了。
zhòu wáng dà xǐ yuē cǐ shí zhèng hǎo shǎng xuě
”纣王大喜曰：“此时正好赏雪。
mìng zuǒ yòu nuǎn zhù jīn zūn zhòng zhēn bēi jiǎ hān yǐn jiāo huān
”命左右暖注金樽，重斟杯斝，酣饮交欢。
zěn jiàn hǎo xuě yǒu zàn wèi zhèng
怎见好雪，有赞为证：
tóng yún mì bù lěng wù bīn fēn
彤云密布，冷雾缤纷。
tóng yún mì bù shuò fēng lǐn lǐn hào kōng zhōng
彤云密布，朔风凛凛号空中；
lěng wù bīn fēn dà xuě màn màn pù dì xià
冷雾缤纷，大雪漫漫铺地下。
zhēn gè shì liù huā piàn piàn fēi qióng qiān shù zhū zhū yǐ yù
真个是：六花片片飞琼，千树株株倚玉。
xū yú jī fěn qǐng kè chéng yán
须臾积粉，顷刻成盐。
bái yīng hún shī sù hào hè jìng wú xíng
白鹦浑失素，皓鹤竟无形。
píng tiān sì hǎi sān jiāng shuǐ yā dǎo dōng xī jǐ shù sōng
平添四海三江水，压倒东西几树松。
què biàn shì zhàn bài yù lóng sān bǎi wàn
却便似：战败玉龙三百万；
guǒ rán shì tuì lín cán jiǎ mǎn kōng fēi
果然是：退鳞残甲满空飞。
dàn zhī jiàn jǐ jiā cūn shè rú yín qì wàn lǐ jiāng shān shì yù tú
但只见：几家村舍如银砌，万里江山似玉图。
hǎo xuě
好雪！
zhēn gè shì liǔ xù mǎn jiǎo lí huā gài shě
真个是：柳絮满挢，梨花盖舍。
liǔ xù mǎn jiǎo jiǎo biān yú sǒu guà suō yī
柳絮满挢，挢边渔叟挂蓑衣；
lí huā gài shě shè xià yě wēng wēi gǔ duò
梨花盖舍，舍下野翁煨榾柮。
kè zǐ nán gū jiǔ cāng tóu kǔ mì méi
客子难沽酒，苍头苦觅梅。
sǎ sǎ xiāo xiāo cái dié chì piāo piāo dàng dàng jiǎn é yī
洒洒潇潇裁蝶翅，飘飘荡荡剪鹅衣。
tuán tuán gǔn gǔn suí fēng shì sōu sōu lěng qì tòu yōu wéi
团团滚滚随风势，飕飕冷气透幽帏。
fēng nián xiáng ruì cóng tiān jiàng kān hè rén jiān hǎo shì yi
丰年祥瑞从天降，堪贺人间好事宜。
huà shuō zhòu wáng yǔ dá jǐ gòng yǐn yòu jiàn dà xuě fēn fēn máng chuán zhǐ mìng juǎn qǐ zhān lián dài zhèn tóng yù qī měi rén kàn xuě
话说纣王与妲己共饮，又见大雪纷纷，忙传旨，命：“卷起毡帘，待朕同御妻、美人看雪。
shì jià guān juàn qǐ lián màn dǎ sǎo jī xuě
”侍驾官卷起帘幔，打扫积雪。
zhòu wáng tóng dá jǐ hú xǐ mèi wáng guì rén zài tái shàng kàn zhāo gē chéng nèi wài shì yín zhuāng shì jiè fěn qì qián kūn
纣王同妲己、胡喜妹、王贵人在台上，看朝歌城内外似银装世界，粉砌乾坤。
wáng yuē yù qī nǐ zì yòu xí xué gē shēng qǔ yùn hé bù bǎ àn xuě jǐng de qǔ ér chàng yī tào sì zhèn màn yǐn sān bēi
王曰：“御妻，你自幼习学歌声曲韵，何不把按雪景的曲儿唱一套，俟朕漫饮三杯。
dá jǐ lǐng zhǐ kuǎn qǐ zhū chún qīng shū yīng shé zài lù tái shàng chàng yí gè qǔ ér
”妲己领旨，款启朱唇，轻舒莺舌，在鹿台上唱一个曲儿。
zhēn shì wǎn zhuǎn yīng shēng fēi liǔ wài shēng huáng liáo liàng zì tiān lái
真是：婉转莺声飞柳外，笙簧嘹亮自天来。
qū yuē
曲曰：
cái fēi yàn sāi biān yòu sǎ xiàng chéng mén wài
才飞燕塞边，又洒向城门外。
qīng yíng guò yù qiáo qù xū piāo lín làng yuàn lái
轻盈过玉桥去，虚飘临阆苑来。
rǎng rǎng āi āi diān dǎo bǎ qián kūn yù zài
攘攘挨挨，颠倒把乾坤玉载。
dòng de cháng jiāng shàng yú chén yàn yǎo kōng lín zhōng hǔ xiào yuán āi
冻的长江上鱼沉雁杳，空林中虎啸猿哀。
píng tiān jiàng lěng huò tāi liù huā piāo duò nán jìn nài qì màn le bái yù jiē
凭天降，冷祸胎，六花飘堕难禁耐，砌漫了白玉阶。
gōng wéi lǐ lěng qīn yī mèi nà yī shí nuǎn hōng hōng hóng rì dāng tóu shài sǎo tóng yún sì kāi xiàn qīng tiān yī pài ruì qì xiáng guāng yōng chū lái
宫帏里冷侵衣袂，那一时暖烘烘红日当头晒，扫彤云四开，现青天一派，瑞气祥光拥出来。
dá jǐ chàng ba yú yùn yōu yáng niǎo niǎo bù jué
妲己唱罢，余韵悠扬，袅袅不绝。
zhòu wáng dà xǐ lián yǐn sān dà bēi
纣王大喜，连饮三大杯。
yī shí xuě jù zhǐ le tóng yún jiàn sàn rì sè fù kāi
一时雪俱止了，彤云渐散，日色复开。
zhòu wáng tóng dá jǐ píng lán kàn zhāo gē jī xuě
纣王同妲己凭栏，看朝歌积雪。
hū jiàn xī mén wài
忽见西门外，
yǒu yī xiǎo hé
有一小河，
cǐ hé bú shì huó shuǐ hé
──此河不是活水河，
yīn zhòu wáng zào lù tái
因纣王造鹿台，
tiāo qǔ ní tǔ
挑取泥土，
zhì chéng xiǎo hé
致成小河，
shì cái xuě shuǐ zhù jī
适才雪水注积，
yīn cǐ xíng rén bù biàn
因此行人不便，
bì xiǎn zú guò hé
必跣足过河，
zhī jiàn yǒu yī lǎo rén xiǎn zú dù shuǐ
──只见有一老人跣足渡水，
bù shèn jù lěng
不甚惧冷，
ér xíng bù qiě kuài
而行步且快。
yòu yǒu yī shào nián rén yì xiǎn zú dù shuǐ jù lěng xíng huǎn yǒu jīng qiè zhī zhuàng
又有一少年人，亦跣足渡水，惧冷行缓，有惊怯之状。
zhòu wáng zài gāo chù guān zhī jǐn de qí tài wèn yú dá jǐ yuē guài zāi
纣王在高处观之，尽得其态，问于妲己曰：“怪哉！
guài zāi
怪哉！
yǒu zhè děng yì shì
有这等异事？
nǐ kàn nà lǎo zhě dù shuǐ fǎn bù pà lěng xíng bù qiě kuài
你看那老者渡水，反不怕冷，行步且快；
zhè nián shào de fǎn yòu pà lěng xíng zǒu shén tàn zhè bu shì fǎn qí shì le
这年少的反又怕冷，行走甚叹，这不是反其事了？
dá jǐ yuē bì xià bù zhī lǎo zhě bù shèn pà lěng nǎi shì shào nián fù mǔ jīng xuè zhèng wàng zhī shí jiāo gòu chéng yùn suǒ bǐng shén hòu gù jīng xuè chōng mǎn gǔ suǐ jiē yíng suī zhì mò nián yù hán qì yóu bù shèn wèi qiè yě
”妲己曰：“陛下不知，老者不甚怕冷，乃是少年父母，精血正旺之时交姤成孕，所秉甚厚，故精血充满，骨髓皆盈，虽至末年，遇寒气犹不甚畏怯也。
zhì ruò shào nián pà lěng nǎi shì mò nián fù mǔ qì xuè yǐ shuāi ǒu ěr gòu jīng chéng yùn suǒ bǐng shén báo jīng xuè jì kuī suǐ jiē bù mǎn suī shì shào nián xíng tóng lǎo mài gù guò hán lěng ér xiān wèi qiè yě
至若少年怕冷，乃是末年父母，气血已衰，偶尔姤精成孕，所秉甚薄，精血既亏，髓皆不满，虽是少年，形同老迈，故过寒冷而先畏怯也。
zhòu wáng xiào yuē cǐ huò zhèn zhī yán yě
”纣王笑曰：“此惑朕之言也！
rén bǐng fù jīng mǔ xuè ér shēng zì rán shào zhuàng lǎo shuāi qǐ yǒu fǎn qí shì zhī lǐ
人秉父精母血而生，自然少壮、老衰，岂有反其事之理？
dá jǐ yòu yuē bì xià hé bù chà guān qù ná lái biàn zhī duān dì
”妲己又曰：“陛下何不差官去拏来，便知端的。
zhòu wáng chuán zhǐ mìng dāng jià guān zhì xī mén jiāng dù shuǐ lǎo zhě shǎo zhě jù ná lái
”纣王传旨：“命当驾官至西门，将渡水老者、少者俱拿来。
dāng jià guān lǐng zhǐ máng chū cháo gǎn zhì xī mén bù fēn lǎo shào shí shí yī bìng ná dào
”当驾官领旨，忙出朝赶至西门，不分老少，实时一并拿到。
lǎo shào mín rén yuē nǐ ná wǒ men zěn me
老少民人曰：“你拿我们怎么？
shì chén yuē tiān zǐ yào nǐ qù jiàn
”侍臣曰：“天子要你去见。
lǎo shào mín rén yuē wú děng fèng gōng shǒu fǎ bù qiàn qián liáng wèi hé lái ná wǒ men
”老少民人曰：“吾等奉公守法，不欠钱粮，为何来拿我们？
shì chén yuē zhǐ pà dāng jīn tiān zǐ yǒu hǎo chù dào nǐ men yě bù kě zhī
”侍臣曰：“只怕当今天子有好处到你们，也不可知。
zhèng shì
”正是：
píng bái xíng lái yīn guò shuǐ shéi zhī qiāo gǔ sàng qí shēng
平白行来因过水，谁知敲骨丧其生！
zhòu wáng zài lù tái shàng zhuān děng dù shuǐ rén mín
纣王在鹿台上专等渡水人民。
què shuō shì jià guān jiāng èr mín ná zhì tái xià huí zhǐ qǐ bì xià jiāng lǎo shào èr mín ná zhì tái xià
却说侍驾官将二民拏至台下回旨：“启陛下：将老少二民拏至台下。
zhòu wáng mìng jiāng fǔ kǎn kāi èr mín jìng gǔ qǔ lái kàn yàn
”纣王命：“将斧砍开二民胫骨，取来看验。
zuǒ yòu bǎ lǎo zhě shǎo zhě tuǐ jù kǎn duàn ná shàng tái kàn guǒ rán lǎo zhě suǐ mǎn shǎo zhě suǐ qiǎn
”左右把老者、少者腿俱砍断，拿上台看，果然老者髓满，少者髓浅。
zhòu wáng dà xǐ mìng zuǒ yòu bǎ shī tuō chū
纣王大喜，命左右：“把尸拖出！
kě lián wú gū bǎi xìng shòu cǐ cǎn xíng
”可怜无辜百姓，受此惨刑！
hòu rén yǒu shī tàn zhī shī yuē
后人有诗叹之，诗曰：
bài yè piāo piāo luò gù gōng zhì jīn yóu zì qǐ bēi fēng
败叶飘飘落故宫，至今犹自起悲风。
dú fū zhǐ tīng chán yán fù mù xià zhāo gē shè jì kōng
独夫只听谗言妇，目下朝歌社稷空。
huà shuō zhòu wáng jiàn dá jǐ jiā cǐ shén yì fǔ qí bèi ér yán yuē yù qī zhēn shì shén rén hé líng yì ruò cǐ
话说纣王见妲己加此神异，抚其背而言曰：“御妻真是神人，何灵异若此！
dá jǐ yuē qiè suī xì nǚ liú shǎo de yīn fú zhī shù qí kān yàn yīn yáng wú bù qí zhòng
”妲己曰：“妾虽系女流，少得阴符之术，其勘验阴阳，无不奇中。
shì cái duàn jìng yàn suǐ cǐ yóu qí yì zhě yě
适才断胫验髓，此犹其易者也。
zhì rú fù rén huái yùn yī jiàn biàn zhī tā fù nèi yǒu jǐ yuè shì nán shì nǚ miàn zài fù nèi huò cháo dōng nán xi běi wú bù zhōu zhī
至如妇人怀孕，一见便知他腹内有几月，是男、是女，面在腹内，或朝东、南、西、北，无不周知。
zhòu wáng yuē fāng cái lǎo shào rén mín duàn jìng duàn suǐ rú cǐ shén yì zhèn de wén mìng yǐ
”纣王曰：“方才老少人民断胫断髓，如此神异，朕得闻命矣；
zhì rú yùn fù zài wú yǒu bù miào zhī lǐ
至如孕妇，再无有不妙之理。
mìng dāng jià guān chuán zhǐ mín jiān sōu qǔ yùn fù jiàn zhèn
”命当驾官传旨：“民间搜取孕妇见朕。
fèng yù guān wǎng cháo gē chéng lái
”奉御官往朝歌城来。
zhèng shì
正是：
tiān jiàng dà yāng lín yùn fù chéng tāng shè jì jǐn guī zhōu
天降大殃临孕妇，成汤社稷尽归周。
huà shuō fèng yù guān zài cháo gē mǎn chéng xún fǎng yǒu sān míng yùn fù yī qí ná wǎng wǔ mén lái
话说奉御官在朝歌满城寻访，有三名孕妇，一齐拿往午门来。
zhī jiàn tā fū qī nán shè qiāng dì hū tiān āi shēng tòng cǎn dà hū yuē wǒ děng bǎi xìng yòu bù fàn tiān zǐ zhī fǎ bù tuō qiàn qián liáng wèi hé ná wǒ děng yǒu yùn zhī fù
只见他夫妻难舍，抢地呼天，哀声痛惨，大呼曰：“我等百姓又不犯天子之法，不拖欠钱粮，为何拿我等有孕之妇？
zi bù shě mǔ mǔ bù shě zi bēi bēi qì qì qián zhē hòu yōng chě jìn wǔ mén lái
”子不舍母，母不舍子，悲悲泣泣，前遮后拥，扯进午门来。
zhī jiàn jī zǐ zài wén shū fáng gòng wēi zǐ wēi zǐ qǐ wēi zǐ yǎn shàng dài fū sūn róng zhèng yì yuán hóng wèi jiāng tuì tiān xià zhū hóu zhī bīng bù zhī hé rú zhǐ tīng de jiǔ lóng qiáo nào nào rāng rang hū tiān jiào dì āi shēng bù jué
只见箕子在文书房共微子、微子启、微子衍、上大夫孙荣正议“袁洪为将，退天下诸侯之兵，不知何如”，只听得九龙桥闹闹嚷嚷，呼天叫地，哀声不绝。
zhòng rén dà jīng qí chū wén shū fáng lái wèn qí qíng yóu
众人大惊，齐出文书房来，问其情由。
jiàn fèng yù guān lā zhe liǎng sān gè fù nǚ ér lái
见奉御官拉着两三个妇女而来。
jī zǐ wèn yuē zhè shì hé gù
箕子问曰：“这是何故？
mín fù qì yuē wú děng jù shì nǚ liú yòu bù fàn tiān zǐ zhī fǎ wèi hé ná wǒ nǚ rén zuò shèn me
”民妇泣曰：“吾等俱是女流，又不犯天子之法，为何拿我女人做甚么？
lǎo yé shì tiān zǐ zhī chén dāng de wéi guó wéi mín jiù wǒ děng yǐ mìng
老爷是天子之臣，当得为国为民，救我等蚁命！
yán ba kū shēng bù jué
”言罢哭声不绝。
jī zǐ máng wèn fèng yù guān
箕子忙问奉御官。
fèng yù guān dá yuē huáng shàng yè lái tīng niáng niáng yán yǔ jiāng lǎo shào èr mín qiāo gǔ yàn suǐ fēn bié qiǎn shēn zhī qí lǎo shào shēng yù huáng shàng dà xǐ
奉御官答曰：“皇上夜来听娘娘言语，将老少二民敲骨验髓，分别浅深，知其老少生育，皇上大喜。
niáng niáng yòu zòu shàng yǒu pōu fù yàn tāi zhī dào yīn yáng
娘娘又奏，尚有剖腹验胎，知道阴阳。
huáng shàng tīng xìn sī yán tè mìng chén děng qǔ cǐ yùn fù kàn yàn
皇上听信斯言，特命臣等取此孕妇看验。
jī zǐ tīng ba dà mà hūn jūn
”箕子听罢，大骂：“昏君！
fāng jīn bīng lín chéng xià jiāng zhì háo biān shè jì bù jiǔ qiū xū hái tīng yāo fù zhī yán zào cǐ wú duān zuì yè
方今兵临城下，将至濠边，社稷不久丘墟，还听妖妇之言，造此无端罪业！
zuǒ yòu qiě zhù
左右且住！
dài wú miàn jūn jiàn zhǐ
待吾面君谏止。
jī zǐ nù qì bù xī hòu suí zhe wēi zǐ děng jù wǎng lù tái lái jiàn jià
”箕子怒气不息，后随着微子等俱往鹿台来见驾。
qiě shuō zhòu wáng zài lù tái zhuān děng yùn fù lái kàn yàn zhī jiàn dāng jià guān qǐ yuē yǒu jī zǐ děng hòu zhǐ
且说纣王在鹿台专等孕妇来看验，只见当驾官启曰：“有箕子等候旨。
wáng yuē xuān
”王曰：“宣。
jī zǐ zhì tái shàng fǔ fú dà kū yuē bù yì chéng tāng xiāng chuán shù shí shì zhī tiān xià yī dàn sàng yú jīn rì ér shàng bù zhī jǐng jiè xiū xǐng zào cǐ wú gū è yè nǐ jiāng hé miàn mù jiàn xiān wáng zhī líng yě
”箕子至台上，俯伏大哭曰：“不意成汤相传数十世之天下，一旦丧于今日，而尚不知警戒修省，造此无辜恶业，你将何面目见先王之灵也！
zhòu wáng nù yuē zhōu wǔ pàn nì jīn yǐ yǒu yuán shuài yuán hóng zú kě yù dí zhǎn jiāng fù jūn bù rì zòu kǎi
”纣王怒曰：“周武叛逆，今已有元帅袁洪足可御敌，斩将覆军，不日奏凯。
zhèn ǒu yīn guān xuě jiàn cháo shè zhě yǒu lǎo shào zhī fēn xíng bù zhī yì xìng huáng hòu fēn bié shén míng zhèn dé yǐ jué qí yí yú lǐ hé hài
朕偶因观雪，见朝涉者，有老少之分，行步之异，幸皇后分别甚明，朕得以决其疑，于理何害。
jīn zhèn yù pōu yùn fù yǐ yàn yīn yáng
今朕欲剖孕妇以验阴阳。
yǒu shèn dà shì nǐ gǎn dāng miàn wǔ jūn ér wàng yán xiān wáng yě
有甚大事，你敢当面侮君，而妄言先王也！
jī zǐ qì jiàn yuē chén wén rén bǐng tiān xià zhī líng qì yǐ shēng fēn bié wǔ guān wèi tiān dì xuān yóu zàn huà zuò mín fù mǔ
”箕子泣谏曰：“臣闻人秉天下之灵气以生，分别五官，为天地宣猷赞化，作民父母；
wèi wén tú dú shēng líng chēng wéi mín fù mǔ zhě yě
未闻荼毒生灵，称为民父母者也。
qiě rén sǐ bù néng fù shēng shuí bù ài cǐ xuè qū ér qīng qì yǐ sǐ yé
且人死不能复生，谁不爱此血躯，而轻弃以死耶。
jīn bì xià bù jìng shàng tiān bù xiū dé zhèng tiān nù mín yuàn rén rì sī luàn
今陛下不敬上天，不修德政，天怒民怨，人日思乱；
bì xià shàng bù zì xǐng yóu shā cǐ wú gū fù nǚ chén kǒng bā bǎi zhū hóu tún bīng mèng jīn dàn xī bù bǎo
陛下尚不自省，犹杀此无辜妇女，臣恐八百诸侯屯兵孟津，旦夕不保。
yī dàn bīng lín chéng xià yòu shuí wèi bì xià shǒu cǐ dū chéng zāi
一旦兵临城下，又谁为陛下守此都城哉。
zhǐ kě xī shāng jiā zōng yì wèi tā rén suǒ lǔ
只可惜商家宗裔为他人所掳，
zōng miào bèi tā rén suǒ huǐ
宗庙被他人所毁，
gōng diàn wèi tā rén suǒ jū
宫殿为他人所居，
bǎi xìng wèi tā rén zhī mín
百姓为他人之民，
fǔ kù wèi tā rén zhī yǒu
府库为他人之有，
bì xià hái bù zì huǐ
陛下还不自悔，
yóu tīng fù nǚ zhī yán
犹听妇女之言，
qiāo mín gǔ
敲民骨，
tī yùn fù
剔孕妇，
chén kǒng zhōu wǔ rén mǎ yí dào
臣恐周武人马一到，
bù yòng gōng chéng
不用攻城，
zhāo gē zhī mín zì rán xiàn zhī yǐ
朝歌之民自然献之矣！
jūn mín yǔ bì xià zuò chóu zhǐ hèn zhōu wǔ bù néng zǎo zhì jūn mín yù dān sì hú jiāng yǐ yíng zhī ěr
军民与陛下作仇，只恨周武不能早至，军民欲箪食壶浆以迎之耳。
suī bì xià bèi lǔ lǐ zhī dāng rán
虽陛下被掳，理之当然；
zhǐ kě lián èr shí bā dài shén zhǔ jǐn bèi tiān xià zhū hóu suǒ huǐ bì xià cǐ xīn rěn zhī hu
只可怜二十八代神主，尽被天下诸侯所毁，陛下此心忍之乎？
zhòu wáng dà nù yuē lǎo pǐ fū
纣王大怒曰：“老匹夫！
yān gǎn dí miàn wǔ jūn yǐ wáng guó shì zhèn bù jìng shú dà yú cǐ
焉敢觌面侮君，以亡国视朕，不敬孰大于此！
mìng wǔ shì ná qù dǎ sǐ
”命武士：“拿去打死！
jī zǐ dà jiào yuē chén sǐ bù zú xī zhǐ kě xī nǐ hūn jūn bài guó yí jī wàn shì zòng xiào zǐ cí sūn bù néng gǎi yě
”箕子大叫曰：“臣死不足惜，只可惜你昏君败国，遗讥万世，纵孝子慈孙不能改也！
zhī jiàn zuǒ yòu wǔ shì fú jī zi fāng yù xià tái zhī jiàn tái xià yǒu rén dà hū bù kě
”只见左右武士扶箕子方欲下台，只见台下有人大呼：“不可！
wēi zǐ wēi zǐ qǐ wēi zǐ yǎn sān rén shàng tái jiàn zhòu wáng fǔ fú wū yè bù néng chéng yǔ qì ér zòu yuē jī zǐ zhōng liáng yǒu gōng shè jì
”微子、微子启、微子衍三人上台，见纣王俯伏，呜咽不能成语，泣而奏曰：“箕子忠良，有功社稷。
jīn rì zhī jiàn suī zé guò jī jiē shì wèi guó zhī yán
今日之谏，虽则过激，皆是为国之言。
bì xià xìng chá zhī
陛下幸察之！
bì xià xī rì pōu bǐ gàn zhī xīn jīn yòu zhū zhōng jiàn zhī kǒu shè jì wēi zài dàn xī ér bì xià bù zhī wù chén kǒng wàn xìng yuàn fèn huò bù xuán zhǒng yě
陛下昔日剖比干之心，今又诛忠谏之口，社稷危在旦夕，而陛下不知悟，臣恐万姓怨愤，祸不旋踵也。
xìng bì xià lián shè jī zǐ bāo zhōng jiàn zhī míng shù jī rén xīn kě wǎn tiān yì kě huí ěr
幸陛下怜赦箕子，褒忠谏之名，庶几人心可挽，天意可回耳。
zhòu wáng jiàn wēi zi děng qí lái jiàn zhèng bù dé yǐ nǎi yuē tīng huáng bó huáng xiōng zhī jiàn jiāng jī zǐ fèi wèi shù mín
纣王见微子等齐来谏诤，不得已，乃曰：“听皇伯、皇兄之谏，将箕子废为庶民！
dá jǐ zài hòu diàn chū ér zòu yuē bì xià bù kě
”妲己在后殿出而奏曰：“陛下不可！
jī zǐ dāng miàn rǔ jūn yǐ wú rén chén lǐ
箕子当面辱君，已无人臣礼；
jīn ruò fàng zhī zài wài bì shēng yuàn wàng
今若放之在外，必生怨望。
tǎng yǔ zhōu wǔ gòu móu zhì shēng huò luàn nà shí biǎo lǐ shòu dí wéi huàn bù xiǎo
倘与周武构谋，致生祸乱，那时表里受敌，为患不小。
zhòu wáng yuē jiāng hé chǔ zhì
”纣王曰：“将何处治？
dá jǐ yuē yī chén qiè yú jiàn qiě jiāng jī zǐ tì fà qiú jìn wèi nú gōng jìn yǐ shì guó fǎ shǐ mín rén bù gǎn wàng wéi chén xià yì bù gǎn dú zòu yǐ
”妲己曰：“依臣妾愚见，且将箕子剃发囚禁，为奴宫禁，以示国法，使民人不敢妄为，臣下亦不敢渎奏矣。
zhòu wáng wén zòu dà xǐ jiāng jī zǐ jìng qiú zhī wèi nú
”纣王闻奏大喜，将箕子竟囚之为奴。
wēi zǐ jiàn rú cǐ guāng jǐng liào chéng tāng zhōng wú wǎn jiù zhī rì suí jí xià tái yǔ wēi zǐ qǐ wēi zǐ yǎn dà kū yuē wǒ chéng tāng jì tǒng liù bǎi nián lái jīn rì yī dàn bèi sì jūn suǒ shī shì tiān wáng wǒ shāng yě nài zhī hé zāi
微子见如此光景，料成汤终无挽救之日，随即下台，与微子启、微子衍大哭曰：“我成汤继统六百年来，今日一旦被嗣君所失，是天亡我商也，奈之何哉！
wēi zǐ yǔ wēi zǐ qǐ xiōng dì èr rén shāng yì yuē wǒ yǔ nǐ xiōng dì kě jiāng tài miào zhōng èr shí bā dài shén zhǔ fù wǎng tā zhōu wài jùn yǐn xìng mái míng yǐ cún shāng dài yīn sì bù lìng tóng rì jué miè kě yě
”微子与微子启兄弟二人商议曰：“我与你兄弟可将太庙中二十八代神主负往他州外郡，隐姓埋名，以存商代禋祀，不令同日绝灭可也。
wēi zǐ qǐ hán lèi yīng yuē gǎn bù rú mìng
”微子启含泪应曰：“敢不如命！
yú shì sān rén dǎ diǎn shōu shí tóu tā zhōu zì yǐn
”于是三人打点收拾，投他州自隐。
hòu kǒng shèng chēng tā sān rén yuē wēi zǐ qù zhī
──后孔圣称他三人曰：“微子去之；
jī zǐ wèi zhī nú
箕子为之奴；
bǐ gàn jiàn ér sǐ
比干谏而死。
wèi yīn yǒu sān rén shì yě
”谓“殷有三仁”是也。
hòu rén yǒu shī zàn zhī
”后人有诗赞之：
yīng zhuàn shāng jiāo bǎi cǎo xīn chéng tāng gōng diàn yǐ chéng chén
莺啭商郊百草新，成汤宫殿已成尘。
wèi nú qǐ shì cún shāng sì qù guó yīng zhī jiē hòu yīn
为奴岂是存商祀，去国应知接后禋。
pōu fù dān xīn chéng wǎng shì gē tāi mín fù yòu zāo zhūn
剖腹丹心成往事，割胎民妇又遭迍。
zhāo gē bù rì guī zhōu zhǔ kě xī chéng tāng huà guǐ lín
朝歌不日归周主，可惜成汤化鬼磷！
huà shuō wēi zǐ sān rén shōu shí xíng náng tóu tā zhōu qù le
话说微子三人收拾行囊，投他州去了。
zhòu wáng jiāng sān fù rén ná shàng lù tái dá jǐ zhǐ yī fù rén fù zhōng shì nán miàn cháo zuǒ xié
纣王将三妇人拿上鹿台，妲己指一妇人：“腹中是男，面朝左胁。
yī fù rén yě shì nán miàn cháo yòu xié
”一妇人：“也是男，面朝右胁。
mìng zuǒ yòu yòng dāo pōu kāi háo lí bù shuǎng
”命左右用刀剖开，毫厘不爽。
yòu zhǐ yī fù rén fù zhōng shì nǚ miàn cháo hòu bèi
又指一妇人：“腹中是女，面朝后背。
yòng dāo pōu kāi guǒ rán bù chà
”用刀剖开，果然不差。
zhòu wáng dà yuè yù qī miào shù rú shén suī guī shì mò dí
纣王大悦：“御妻妙术如神，虽龟筮莫敌！
zì cǐ sì wú jì dàn héng xíng bù dào cǎn è yì cháng wàn mín qiè chǐ
”自此肆无忌惮，横行不道，惨恶异常，万民切齿。
dāng rì yǒu shī wèi zhèng
当日有诗为证：
dà xuě fēn fēn yàn lù tái dú fū hé kǔ jiàng fēi zāi
大雪纷纷宴鹿台，独夫何苦降飞灾！
sān xián yuǎn dùn quán zōng miào yùn fù shēn wáng shí kě āi
三贤远遁全宗庙，孕妇身亡实可哀。
huà shuō dāng rì kū tī yùn fù tiān hūn dì àn rì yuè wú guāng
话说当日刳剔孕妇，天昏地暗，日月无光。
cì rì yǒu tàn shì jūn bào shàng tái lái yǒu wēi zǐ děng sān wèi diàn xià fēng le fǔ mén bù zhī wǎng hé chǔ qù le
次日，有探事军报上台来：“有微子等三位殿下，封了府门，不知往何处去了。
zhòu wáng yuē wēi zǐ nián mài jiù zài cǐ yě shì méi yòng zhī rén
”纣王曰：“微子年迈，就在此，也是没用之人；
wēi zǐ qǐ dì xiōng liǎng rén jiù liú zài cháo gē yě zuò bù dé zhèn zhī shì yè
微子启弟兄两人，就留在朝歌，也做不得朕之事业；
tā qù le yòu shěng zhèn xǔ duō fán xù
他去了，又省朕许多烦絮。
jí jīn yuán shuài yuán hóng lǚ jiàn dà gōng liào zhōu bīng bù néng zuò de shén shì
即今元帅袁洪屡见大功，料周兵不能做得甚事。
suì rì rì huāng yín yàn lè quán bù yǐ guó shì wéi zhòng
”遂日日荒淫宴乐，全不以国事为重。
zài cháo wén wǔ bù guò jù shù ér yǐ bìng wú kě fǒu
在朝文武不过具数而已，并无可否。
nà rì zhāo xián bǎng peng xià lái le èr rén shēng de xiàng mào shèn shì xiōng è yí gè miàn rú lán diàn yǎn shì jīn dēng jù kǒu liáo yá shēn qū wěi àn
那日招贤榜篷下，来了二人，生得相貌甚是凶恶：一个面如蓝靛，眼似金灯，巨口獠牙，身躯伟岸；
yí gè miàn shì guā pí kǒu rú xuè pén yá rú duǎn jiàn fā shì zhū shā dǐng shēng shuāng jiǎo shèn shì guài yì wǎng zhōng dài fū fǔ yè jiàn
一个面似瓜皮，口如血盆，牙如短剑，发似朱砂，顶生双角，甚是怪异，往中大夫府谒见。
fēi lián yī jiàn shèn shì wèi jù
飞廉一见，甚是畏惧。
xíng lǐ bì fēi lián wèn yuē èr wèi jié shì shì nà lǐ rén shì
行礼毕，飞廉问曰：“二位杰士是那里人氏？
gāo xìng
高姓？
hé míng
何名？
èr rén qiàn shēn yuē mǒu èr rén nǎi dài fū zhī zǐ mín chéng tāng zhī bǎi xìng
”二人欠身曰：“某二人乃大夫之子民，成汤之百姓。
wén jiāng shàng qī wàng qīn tiān zi guān ài wú xiōng dì èr rén yuàn tóu huī xià yǐ bào guó ēn jué bù gǎn wàng jué lù zhī róng yuàn pò zhōu bīng yǐ xǐ wáng chǐ
闻姜尚欺妄，侵天子关隘，吾兄弟二人愿投麾下，以报国恩，决不敢望爵禄之荣，愿破周兵，以洗王耻。
zǐ mín xìng gāo míng míng
子民姓高，名明；
dì nǎi gāo jué
弟乃高觉。
tōng ba xìng míng fēi lián lǐng èr rén wǎng cháo nèi bài jiàn zhòu wáng jìn wǔ mén jìng wǎng lù tái jiàn jià
”通罢姓名，飞廉领二人往朝内拜见纣王，进午门径往鹿台见驾。
zhòu wáng wèn yuē dài fū yǒu hé zòu zhāng
纣王问曰：“大夫有何奏章？
fēi lián zòu yuē jīn yǒu èr xián gāo míng gāo jué yuàn qiú bào xiào bù tú jué lù gǎn pò zhōu bīng
”飞廉奏曰：“今有二贤高明、高觉，愿求报效，不图爵禄，敢破周兵。
zhòu wáng wén zòu dà yuè xuān shàng tái lái
纣王闻奏大悦，宣上台来。
èr rén dǎo shēn xià bài fǔ fú chēng chén
二人倒身下拜，俯伏称臣。
wáng cì píng shēn èr rén lì qǐ
王赐平身，二人立起。
zhòu wáng yī jiàn xiàng mào qí yì shèn shì hài rán zhèn guān èr shì zhēn nǎi yīng xióng yě
纣王一见相貌奇异，甚是骇然：“朕观二士真乃英雄也！
suí zài lù tái shàng jù fēng wèi shén wǔ shàng jiàng jūn
”随在鹿台上俱封为神武上将军。
èr rén xiè ēn
二人谢恩。
wáng yuē dài fū yǔ zhèn péi yàn
王曰：“大夫与朕陪宴。
èr rén xià tái guàn dài le zhì xiǎn qìng diàn dài yàn zhì wǎn xiè ēn chū cháo
”二人下台冠带了，至显庆殿待宴，至晚谢恩出朝。
cì rì zhǐ yì xià mìng gāo míng gāo jué tóng qīn chāi jiě tàng yáng yù jiǔ wǎng mèng jīn lái
次日旨意下，命高明、高觉同钦差解汤羊、御酒往孟津来。
bù zhī xiōng jí rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知凶吉如何，且听下回分解。