pán lóng lǐng shāo wū wén huà
蟠龙岭烧邬文化
shī yuē
诗曰：
lì dà pái shān qì tǔ hóng shǒu tuō bā mù kuài rú fēng
力大排山气吐虹，手拖扒木快如风。
xíng zhōu lù dì shuí kān jí pò dí yíng mén shú gǎn tóng
行舟陆地谁堪及，破敌营门孰敢同。
qín hǔ yīng míng chéng wǎng shì shí niú quán qì huà kōng tóng
擒虎英名成往事，食牛全气化崆峒。
zǒng lái tiān yì guī zhōu zhǔ kōng zuò pán lóng lǐng xià hóng
总来天意归周主，空作蟠龙岭下红。
huà shuō zi yá zài jiāng tái shàng zuò fǎ zhī jiàn fēng yún sì qǐ hēi wù mí màn shàng yǒu tiān luó xià yǒu dì wǎng hūn tiān cǎn de zhào zhù le zhōu yíng
话说子牙在将台上作法，只见风云四起，黑雾弥漫，上有天罗，下有地网，昏天惨地，罩住了周营。
pī lì jiāo jiā diàn guāng chí zhòu huǒ guāng zhuó zhuó lěng qì sēn sēn léi xiǎng bù zhǐ hǎn shēng dà zhèn
霹雳交加，电光驰骤，火光灼灼，冷气森森，雷响不止，喊声大振。
gè yíng nèi gǔ jiǎo qí míng ruò tiān bēng dì tā zhī zhuàng
各营内鼓角齐鸣，若天崩地塌之状。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
fēng wù méng méng diàn huǒ shāo léi shēng xiǎng liàng zhèn yá yāo
风雾蒙蒙电火烧，雷声响亮镇邪妖。
táo jīng liǔ guǐ nán táo duǒ zǎo bǎ fēng shén míng xìng biāo
桃精柳鬼难逃躲，早把封神名姓标。
huà shuō gāo míng gāo jué chuǎng jìn zhōu yíng shā jìn zhōng jūn zhī jiàn gǔ shēng dà zhèn sān jūn ne hǎn
话说高明、高觉闯进周营，杀进中军，只见鼓声大振，三军呐喊。
yī shēng pào xiǎng dōng yǒu lǐ jìng xi yǒu yáng rèn nán yǒu nǎ zhà běi yǒu léi zhèn zi zuǒ yǒu yáng jiǎn yòu yǒu wéi hù yī qí chōng jiāng chū lái bǎ gāo míng děng wéi zhù
一声炮响，东有李靖，西有杨任，南有哪咤，北有雷震子，左有杨戬，右有韦护，一齐冲将出来，把高明等围住。
tái shàng yǒu zi yá zuò fǎ
台上有子牙作法。
tái xià sì gè mén rén qí bǎ táo zhuāng zhèn dòng
台下四个门人，齐把桃桩震动。
shàng yǒu tiān luó xià yǒu dì wǎng shàng xià jiāo hé
上有天罗，下有地网，上下交合。
zi yá jì qǐ dǎ shén biān dǎ jiāng xià lái gāo míng gāo jué nán táo cǐ nán zhǐ dǎ de nǎo jiāng bèng liú
子牙祭起打神鞭打将下来，高明、高觉难逃此难，只打得脑浆迸流。
yī líng yǐ wǎng fēng shén tái qù le
──一灵已往封神台去了。
qiě shuō yuán hóng tóng cháng hào wú lóng zài hòu miàn cuī jūn shā jìn zhōu yíng bèi nǎ zhà děng jiē zhù dà zhàn
且说袁洪同常昊、吴龙在后面催军，杀进周营，被哪咤等接住大战。
cǐ shí yín yè jiāo bīng liǎng jūn hùn zhàn
此时夤夜交兵，两军混战。
wéi hù jì qǐ jiàng mó wǔ lái dǎ wú lóng
韦护祭起降魔仵来打吴龙；
wú lóng zǎo huà qīng guāng qù le
吴龙早化青光去了。
nǎ zhà yě jì qǐ jiǔ lóng shén huǒ zhào lái zhào cháng hào
哪咤也祭起九龙神火罩来罩常昊；
cháng hào huà yī dào qīng qì bú jiàn le
常昊化一道青气不见了。
yuán hóng nǎi shì bái yuán dé dào biàn huà duō duān bǎ yuán shén cóng tóu shàng xiàn chū
袁洪乃是白猿得道，变化多端，把元神从头上现出。
yáng rèn zhèng yù qǔ wǔ huǒ shàn shān yuán hóng bù yì yuán hóng dǐng shàng bái guāng zhōng yuán shén shǒu jǔ yī gùn dǎ lái yáng rèn jí zhì duǒ shí yǐ shì bù jí zǎo bèi yuán hóng yī gùn dǎ zhòng dǐng mén kě lián
杨任正欲取五火扇搧袁洪，不意袁洪顶上白光中元神手举一棍打来，杨任及至躲时，已是不及，早被袁洪一棍打中顶门，可怜！
zì chuān yún guān guī zhōu cái zhì mèng jīn wèi shòu fēng jué ér sǐ
自穿云关归周，才至孟津，未受封爵而死。
hòu rén yǒu shī tàn zhī shī yuē
后人有诗叹之，诗曰：
zì lí chéng tāng guī zǐ yáng chuān yún guān xià pò wēn huáng
自离成汤归紫阳，穿云关下破“瘟癀”。
mèng jīn jìn jié shēn xiān sàng jù shì nán kē mèng yī chǎng
孟津尽节身先丧，俱是南柯梦一场。
huà shuō yáng rèn bèi yuán hóng dǎ sǐ liǎng jūn hùn zhàn zhì tiān míng zi yá míng jīn liǎng xià shōu bīng
话说杨任被袁洪打死，两军混战，至天明，子牙鸣金，两下收兵。
zi yá shēng zhàng diǎn shì jūn jiāng yǐ zhī yáng rèn zhèn wáng zhuó shí jiē tàn bù yǐ
子牙升帐，点视军将，已知杨任阵亡，着实嗟叹不已。
yáng jiǎn shàng zhàng yán yuē jīn yè dà zhàn suī rán zhǎn le gāo míng gāo jué fǎn shé yáng rèn yī yuán dà jiàng
杨戬上帐言曰：“今夜大战，虽然斩了高明、高觉，反折杨任一员大将。
jù dì zǐ jiàn yuán hóng děng jù shì jīng líng suǒ huà jí qiè bù néng chéng gōng
据弟子见袁洪等俱是精灵所化，急切不能成功。
dà bīng zǔ yú cǐ de hé rì jié jú
大兵阻于此地，何日结局。
dì zǐ jīn wǎng zhōng nán shān jiè le zhào yāo jiàn lái zhào dìng tā de yuán shēn fāng kě qín cǐ yāo mèi yě bù rán zhōng wú le qī
弟子今往终南山，借了照妖鉴来，照定他的原身，方可擒此妖魅也，不然终无了期。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
yáng jiǎn lí le zhōu yíng jiè tǔ dùn wǎng zhōng nán shān ér lái
杨戬离了周营，借土遁往终南山而来。
bù duō shí zǎo zhì yù zhù dòng qián àn luò dùn guāng zhì dòng mén tīng hòu yún zhōng zi
不多时，早至玉柱洞前，按落遁光，至洞门听候云中子。
shǎo shí zhī jiàn jīn xiá tóng zǐ chū lái yáng jiǎn shàng qián qǐ shǒu yuē shī xiōng jiè fán tōng bào yǒu yáng jiǎn yào jiàn shī bó
少时，只见金霞童子出来，杨戬上前稽首曰：“师兄，借烦通报，有杨戬要见师伯。
tóng zǐ máng huán lǐ yuē shī xiōng shǎo dài róng wú tōng bào
”童子忙还礼曰：“师兄少待，容吾通报。
tóng zǐ jìn dòng duì yún zhōng zǐ yuē yǒu yáng jiǎn zài wài miàn hóu jiàn
”童子进洞对云中子曰：“有杨戬在外面侯见。
yún zhōng zi mìng tóng zǐ zhe tā jìn lái
”云中子命童子：“着他进来。
tóng zǐ chū dòng yún shī fu qǐng jiàn
”童子出洞云：“师父请见。
yáng jiǎn jiàn yún zhōng zi xíng lǐ bì bǐng yuē dì zǐ jīn dào cǐ yù qiú shī bó zhào yāo jiàn yī yòng
”杨戬见云中子，行礼毕，禀曰：“弟子今到此，欲求师伯照妖鉴一用。
mù jīn bīng zhì mèng jīn yǒu jǐ gè yāo mèi zǔ zhù zhōu shī bù néng qián jìn
目今兵至孟津，有几个妖魅阻住周师，不能前进；
suī dà zhàn shù chǎng fǎ bǎo nán zhì
虽大战数场，法宝难治。
yīn cǐ shàng fèng jiāng yuán shuài jiàng lìng tè dì zhì cǐ bài qiú shī bó
因此上奉姜元帅将令，特地至此，拜求师伯。
yún zhōng zǐ yuē cǐ nǎi méi shān qī guài yě
”云中子曰：“此乃梅山七怪也。
zhǐ nǐ kě yǐ qín huò
只你可以擒获。
máng qǔ bǎo jiàn fù yǔ yáng jiǎn
”忙取宝鉴付与杨戬。
yáng jiǎn cí le zhōng nán jiè tǔ dùn jìng wǎng zhōu yíng nèi lái jiàn zi yá bèi yán cǐ shì méi shān qī guài míng rì sì dì zǐ qín tā
杨戬辞了终南，借土遁径往周营内来见子牙，备言：“此是梅山七怪，明日俟弟子擒他。
huà shuō yuán hóng zài yíng zhōng yǔ cháng hào wú lóng zhòng jiāng yì tuì zhū hóu zhī cè yīn pò bài yuē míng rì yuán róng bù dà shā yī chǎng yǐ shù wēi shǐ tiān xià zhū hóu zhī dào lì hài zé bǐ jiē bù néng shàn jiě
”话说袁洪在营中与常昊、吴龙众将议退诸侯之策，殷破败曰：“明日元戎不大杀一场以树威，使天下诸侯知道利害，则彼皆不能善解。
yǔ tā qiān yán rì yuè kǒng shī lǎo jūn pí qí zhōng yǒu biàn nà shí fǎn wèi bù měi
与他迁延日月，恐师老军疲，其中有变，那时反为不美。
yuán hóng cóng qí yán
”袁洪从其言。
cì rì zhěng dùn jūn mǎ pào shēng dà zhèn lái zhì jūn qián
次日，整顿军马，炮声大振，来至军前。
zi yá yì dài lǐng zhòng zhū hóu chū yíng
子牙亦带领众诸侯出营。
liǎng xià liè chéng zhèn shì
两下列成阵势。
yuán hóng yī mǎ dāng xiān
袁洪一马当先。
zi yá wèi yuán hóng yuē zú xià bù zhī tiān mìng jiǔ yǐ guī zhōu ér hé zǔ nì wáng shī lìng shēng mín tú tàn yé
子牙谓袁洪曰：“足下不知天命久已归周，而何阻逆王师，令生民涂炭耶。
sù zǎo guī xiáng bù shī fēng hóu zhī wèi rú ruò bù shí shí wù huǐ wú jí yǐ
速早归降，不失封侯之位，如若不识时务，悔无及矣。
yuán hóng dà xiào yuē liào ěr bù guò shì pán xī yī diào sǒu ěr yǒu hé běn lǐng gǎn chū cǐ dà yán
”袁洪大笑曰：“料尔不过是磻溪一钓叟耳，有何本领，敢出此大言！
huí gù cháng hào yuē yǔ wú jiāng jiāng shàng qín le
”回顾常昊曰：“与吾将姜尚擒了！
cháng hào zòng mǎ tǐng qiāng fēi lái zhí qǔ zi yá
”常昊纵马挺枪，飞来直取子牙。
bàng yǒu yáng jiǎn cuī mǎ wǔ dāo dǐ zhù sī shā
傍有杨戬催马舞刀，抵住厮杀。
èr mǎ wǎng lái dāo qiāng bìng jǔ zhǐ shā de lǐn lǐn hán fēng téng téng shā qì
二马往来，刀枪并举，只杀得凛凛寒风，腾腾杀气。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
shā qì téng téng suǒ mèng jīn méi shān yāo mèi luàn hóng chén
杀气腾腾锁孟津，梅山妖魅乱红尘。
xū yú nán dùn zhōng nán jiàn qǔ cì cuī cán zuò guǐ lín
须臾难遁终南鉴，取次摧残作鬼磷。
huà shuō liǎng rén dà zhàn wèi jí shí wǔ hé cháng hào bō mǎ biàn zǒu
话说两人大战，未及十五合，常昊拨马便走。
yáng jiǎn suí hòu gǎn lái qǔ chū zhào yāo jiàn lái zhào yuán lái shì tiáo dà bái shé
杨戬随后赶来，取出照妖鉴来照，原来是条大白蛇。
yáng jiǎn yǐ zhī cǐ guài kàn tā zěn yàng téng nuó
杨戬已知此怪，看他怎样腾挪。
zhī jiàn cháng hào zài mǎ shàng hū xiàn yuán shēn yǒu yī zhèn guài fēng juǎn qǐ bō tǔ yáng chén qiū yún ǎi ǎi lěng qì sēn sēn xiàn chū yī tiáo dà shé
只见常昊在马上忽现原身，有一阵怪风卷起，播土扬尘，秋云霭霭，冷气森森，现出一条大蛇。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng
怎见得，有诗为证：
hēi wù màn màn tiān dì zhē shēn rú xuě liàn nòng yāo xié
黑雾漫漫天地遮，身如雪练弄妖邪。
shén guāng shǎn zhuó xiōng wán xìng jiǔ yǔ méi shān shì jiù jiā
神光闪灼凶顽性，久与梅山是旧家。
huà shuō yáng jiǎn kàn jiàn bái shé yǐn zài hēi wù lǐ miàn lái shāng yáng jiǎn yáng jiǎn yáo shēn yī biàn huà zuò yī tiáo dà wú gōng shēn shēng liǎng chì fēi lái qián rú lì rèn
话说杨戬看见白蛇隐在黑雾里面来伤杨戬，杨戬摇身一变，化作一条大蜈蚣，身生两翅飞来，钳如利刃。
zěn jiàn tā de mú yàng yǒu shī wèi zhèng
怎见他的模样，有诗为证：
èr chì piān piān shì piàn yún hēi shēn huáng zú qì rú fén
二翅翩翩似片云，黑身黄足气如焚。
shuāng qián shù qǐ huī shuāng jiàn xiān zhǎn wán shé jiàn shǒu xūn
双钳竖起挥双剑，先斩顽蛇建首勋。
yáng jiǎn biàn zuò yī tiáo dà wú gōng fēi zài bái shé tóu shàng yī jiǎn liǎng duàn
杨戬变做一条大蜈蚣，飞在白蛇头上，一剪两断。
nà shé zài dì shàng tǐng zhé niǔ gǔn
那蛇在地上挺折扭滚。
yáng jiǎn fù le běn xiàng jiāng cǐ shé zhǎn zuò shù duàn fā yí gè wǔ léi jué zhī jiàn léi shēng yī xiǎng cǐ guài zhèn zuò fēi huī
杨戬复了本相，将此蛇斩做数断，发一个五雷诀，只见雷声一响，此怪震作飞灰。
yuán hóng zhī bái shé yǐ sǐ dà nù zòng mǎ shǐ yī gēn gùn dà hū yuē hǎo yáng jiǎn
袁洪知白蛇已死，大怒，纵马使一根棍，大呼曰：“好杨戬！
gǎn shāng wú dà jiàng
敢伤吾大将！
bàng yǒu nǎ zhà dēng fēng huǒ lún xiàn sān tóu bā bì shǐ huǒ jiān qiāng dǐ zhù le yuán hóng
”傍有哪咤登风火轮，现三头八臂，使火尖枪，抵住了袁洪。
lún mǎ xiāng jiāo wèi jí shù hé nǎ zhà jì qǐ jiǔ lóng shén huǒ zhào jiāng yuán hóng lián rén dài mǎ zhào zhù
轮马相交，未及数合，哪咤祭起九龙神火罩，将袁洪连人带马罩住；
nǎ zhà yòng shǒu yī pāi xiàn chū jiǔ tiáo huǒ lóng jiāng yuán hóng pán xuán zhōu rào fén shāo
哪咤用手一拍，现出九条火龙，将袁洪盘旋周绕焚烧。
bù zhī yuán hóng yǒu qī shí èr biàn xuán gōng yān néng shāo de zhe tā yuán hóng zǎo jiè huǒ guāng qù le
不知袁洪有七十二变玄功，焉能烧的着他，袁洪早借火光去了。
wú lóng xiàn nǎ zhà shī yǒng shǐ liǎng kǒu shuāng dāo lái zhàn nǎ zhà
吴龙见哪咤施勇，使两口双刀来战哪咤。
nǎ zhà fān shēn fù lái jiē zhàn wú lóng
哪咤翻身复来，接战吴龙。
yáng jiǎn zài bàng máng qǔ zhào yāo jiàn zhào kàn yuán lái shì yī tiáo wú gōng
杨戬在傍，忙取照妖鉴照看，原来是一条蜈蚣。
yáng jiǎn zòng mǎ wǔ dāo shuāng zhàn wú lóng
杨戬纵马舞刀，双战吴龙。
wú lóng liào zhàn bù guò bō mǎ biàn zǒu
吴龙料战不过，拨马便走。
nǎ zhà dēng fēng huǒ lún jiù gǎn yáng jiǎn yuē dào xiōng xiū gǎn ràng wú lái yě
哪咤登风火轮就赶，杨戬曰：“道兄休赶，让吾来也。
nǎ zhà tīng shuō biàn lì zhù le fēng huǒ lún ràng yáng jiǎn cuī mǎ zhuī gǎn
”哪咤听说，便立住了风火轮，让杨戬催马追赶。
wú lóng xiàn yáng jiǎn gǎn lái jí xiàn yuán xíng jiù mǎ jiǎo xià juàn qǐ yī zhèn hēi wù zhào zhù zì jǐ
吴龙见杨戬赶来，即现原形，就马脚下卷起一阵黑雾，罩住自己。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng
怎见得，有诗为证：
hēi wù yīn fēng bù mǎn tiān méi shān jīng guài fǎ wú biān
黑雾阴风布满天，梅山精怪法无边。
shéi zhī zhì kè nán xiāng shù qiān suì wú gōng huà wǎng rán
谁知治克难相恕，千岁蜈蚣化罔然。
wú lóng xiàn yáng jiǎn zhuī gǎn jí xiàn yuán xíng yǐng zài hēi wù zhī zhōng lái shāng yáng jiǎn
吴龙见杨戬追赶，即现原形，影在黑雾之中，来伤杨戬。
yáng jiǎn jiàn cǐ guài fēi lái suí jí yáo shēn yī biàn huà zuò yī zhī wǔ sè xióng jī
杨戬见此怪飞来，随即摇身一变，化作一只五色雄鸡。
zěn jiàn de shī yuē
怎见得，诗曰：
lǜ ěr jīn jīng wǔ sè máo chì rú gāng jiàn zuǐ rú dāo
绿耳金睛五色毛，翅如钢剑嘴如刀。
wú gōng jīn yù wú qióng miào jí sàng yuán shēn zěn tuō táo
蜈蚣今遇无穷妙，即丧原身怎脱逃。
yáng jiǎn huà zuò yī zhī jīn jī fēi rù hēi wù zhī zhōng jiāng wú gōng yī zuǐ zhuó zuò shù duàn yòu chú yī guài
杨戬化做一只金鸡，飞入黑雾之中，将蜈蚣一嘴，啄作数断，又除一怪。
zi yá yǔ zhòng jiāng zhǎng gǔ jìn yíng
子牙与众将掌鼓进营。
bù biǎo
不表。
què shuō yīn pò bài léi kāi yǔ zhū jiāng qīn zì kàn jiàn jīn rì guāng jǐng bù jué xiào yuē guó jiā bù xiáng yāo niè fāng xìng jīn rì wǒ men liǎng yuán fù jiāng qǐ zhī jù shì bái shé wú gōng chéng jīng lái cǐ huò rén
却说殷破败、雷开与诸将亲自看见今日光景，不觉笑曰：“国家不祥，妖孽方兴，今日我们两员副将，岂知俱是白蛇、蜈蚣成精，来此惑人。
cǐ qǐ shì hǎo xiāo xī
此岂是好消息！
bù ruò jìn yíng yǔ zhǔ jiàng shāng yì hé rú
不若进营与主将商议何如。
suí jìn yíng lái jiàn yuán hóng zài zhōng jūn mèn zuò jù zhì zhàng qián cān yè
”随进营来，见袁洪在中军闷坐，俱至帐前参谒。
yuán hóng jiàn zhòng jiāng lái jiàn yě jué méi qù nǎi duì zhòng jiāng yuē wú jiù bù zhī cháng hào wú lóng nǎi shì liǎng gè jīng líng jī hū bèi tā wù le dà shì
袁洪见众将来见，也觉没趣，乃对众将曰：“吾就不知常昊、吴龙乃是两个精灵，几乎被他误了大事。
zhòng jiāng yuē jiāng zǐ yá nǎi kūn lún dào dé zhī shì huī xià yòu yǒu zhè sān shān wǔ yuè mén rén xiāng suí liào wú bīng bù néng gù shǒu cǐ dì qǐng yuán shuài zǎo dìng dà cè huò zhàn huò shǒu kě yǐ yù móu wú lìng lín qī jué jǐng yī shí hé jí
”众将曰：“姜子牙乃昆仑道德之士，麾下又有这三山五岳门人相随，料吾兵不能固守此地，请元帅早定大策，或战，或守，可以预谋，毋令临期掘井，一时何及。
yǎn jiàn wǒ bīng wēi jiàng guǎ lì dí bù néng yī bù cái děng yú jiàn bù rú tuì bīng gù shǒu chéng dōu shè fáng yù zhī fǎ yǐ lǎo qí shī
眼见我兵微将寡，力敌不能，依不才等愚见，不如退兵，固守城都，设防御之法，以老其师。
cǐ bù zhàn néng qū rén zhī bīng zhě bù zhī yuán shuài zūn yì rú hé
此‘不战能屈人之兵’者，不知元帅尊意如何？
yuán hóng yuē cān jūn zhī yán chà yǐ
”袁洪曰：“参军之言差矣！
fèng mìng shǒu cǐ dì fāng zé cǐ dì wéi zhòng
奉命守此地方，则此地为重；
jīn shě cǐ bù shǒu fǎn yù tuì jù chéng dōu cǐ wèi lín mén yù kòu wèi yǒu bù bài zhě yě
今舍此不守，反欲退拒城都，此为‘临门御寇’，未有不败者也。
jīn jiāng shàng suī yǒu fǔ zuǒ zhī rén ér shēn rù zhòng dì yì bù néng yòng wǔ
今姜尚虽有辅佐之人，而深入重地，亦不能用武。
kàn wú zài cǐ de pò dí wú zì yǒu miào cè zhū jiāng wù de duō yán
看吾在此地破敌，吾自有妙策，诸将勿得多言。
gè rén xià zhàng
”各人下帐。
lǔ rén jié yǔ yīn chéng xiù yuē fāng jīn shí shì yě dōu jiàn le liào chéng tāng shè jì zhōng shǔ xī qí
鲁仁杰与殷成秀曰：“方今时势，也都见了，料成汤社稷终属西岐。
kuàng jīn rì cháo tíng bù míng wàng yòng yāo jīng wèi jiāng ān yǒu néng chéng gōng zhī lǐ
况今日朝廷不明，妄用妖精为将，安有能成功之理。
dàn wǒ yǔ xián dì shòu guó ēn shù dài qǐ kě bù jìn zhōng yú guó
但我与贤弟受国恩数代，岂可不尽忠于国；
rán ér jiù sǐ yě xū shì sǐ zài cháo gē jiàn wú bèi zhī zhōng yì bù kě wǎng sǐ yú cǐ de yǔ yāo niè tóng fǔ xiǔ yě
然而就死，也须是死在朝歌，见吾辈之忠义，不可枉死于此地，与妖孽同腐朽也。
bù ruò chéng jī tǎo yī chāi qiǎn wǎng ér bù fǎn kě yě
不若乘机讨一差遣，往而不返可也。
èr jiāng yì dìng
”二将议定。
hū yǒu zǒng dū liáng chǔ guān shàng zhàng lái bǐng yuán hóng yuē jūn zhōng zhǐ yǒu wǔ rì xíng liáng bù zú zhī yòng tè qǐ yuán shuài dìng duó
忽有总督粮储官上帐来禀袁洪曰：“军中止有五日行粮，不足支用，特启元帅定夺。
yuán hóng mìng jūn zhèng sī xiū běn wǎng cháo gē cuī liáng
”袁洪命军政司修本，往朝歌催粮。
bàng yǒu lǔ rén jié chū ér yán yuē mò jiāng yuàn wǎng
傍有鲁仁杰出而言曰：“末将愿往。
yuán hóng xǔ zhī
”袁洪许之。
lǔ rén jié lǐng lìng wǎng cháo gē qù cuī liáng
鲁仁杰领令，往朝歌去催粮。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhāo gē chéng lái le yí gè dà hàn shēn gāo shù zhàng lì néng lù dì xíng zhōu dùn cān zhǐ niú yòng yī gēn pái bā mù xìng wū míng wén huà
且说朝歌城来了一个大汉，身高数丈，力能陆地行舟，顿餐只牛，用一根排扒木，姓邬，名文化；
jiē zhāo xián bǎng tóu jūn
揭招贤榜投军。
cháo tíng chà guān sòng wū wén huà zhì mèng jīn yíng tīng yòng
朝廷差官送邬文化至孟津营听用。
lái zhì yuán mén zuǒ yòu bào yǔ yuán hóng
来至辕门，左右报与袁洪。
yuán hóng mìng lìng lái
袁洪命：“令来。
wū wén huà tóng chà guān zhì zhōng jūn jiàn lǐ bì tōng míng zhàn lì
”邬文化同差官至中军，见礼毕，通名站立。
yuán hóng jiàn wū wén huà yī biǎo fēi sú huǎng shì jīn gāng yì bān chēng zhù bàn tiān lǐ guǒ shì jīng rén
袁洪见邬文化一表非俗，恍似金刚一般，撑住半天里，果是惊人。
yuán hóng yuē jiāng jūn cǐ lái bì huái miào cè
袁洪曰：“将军此来，必怀妙策。
jīn jiāng hé jì yǐ tuì zhōu bīng
今将何计以退周兵？
wū wén huà yuē mò jiāng nǎi yī yǒng bǐ fū fèng shèng zhǐ jī sòng yuán shuài zhàng xià diào yòng tīng píng zhǐ huī
”邬文化曰：“末将乃一勇鄙夫，奉圣旨赍送元帅帐下调用，听凭指挥。
yuán hóng dà xǐ jiāng jūn cǐ lái bì dìng shǒu jiàn dà gōng hé chóu jiāng shàng bù shòu shǒu yě
”袁洪大喜：“将军此来，必定首建大功，何愁姜尚不授首也！
wū wén huà cì rì qīng chén shàng zhàng lǐng lìng chū yíng nuò zhàn dào tuō pái bā mù xíng zhì zhōu yíng dà hū yuē chuán yǔ fǎn pàn jiāng shàng zǎo zhì yuán mén xǐ jǐng shòu lù
”邬文化次日清晨上帐领令，出营搦战，倒拖排扒木，行至周营，大呼曰：“传与反叛姜尚，早至辕门洗颈受戮！
huà shuō zi yá zài zhōng jūn zhàng měng tīng zhàn gǔ shēng xiǎng tái tóu guān kàn jiàn yī dà hàn shù zài bàn lǐ jīng wèn zhòng jiāng yuē nà lǐ lái le yí gè dà hàn zi
”话说子牙在中军帐，猛听战鼓声响，抬头观看，见一大汉竖在半里，惊问众将曰：“那里来了一个大汉子？
zhòng rén qí lái guān kàn guǒ shì hǎo gè dà hàn zi zhòng jiē dà jīng
”众人齐来观看，果是好个大汉子，众皆大惊。
zhèng yù xún wèn zhī jiàn jūn zhèng guān bào rù zhōng jūn lái yǒu yī dà hàn kǒu chū dā yán qǐng lìng dìng duó
正欲寻问，只见军政官报入中军来：“有一大汉，口出大言，请令定夺。
yǒu lóng xū hǔ chū yuē dì zǐ yuàn wǎng
”有龙须虎出曰：“弟子愿往。
zi yá xǔ zhī fēn fù yuē nǐ xū zǐ xì
”子牙许之，吩咐曰：“你须仔细！
lóng xū hǔ lǐng lìng chū yíng lái
”龙须虎领令出营来。
wū wén huà dī tóu wǎng xià yī kàn dà xiào bù zhǐ nà lǐ lái le yí gè xiā jīng
邬文化低头往下一看，大笑不止：“那里来了一个虾精？
lóng xū hǔ tái tóu kàn wū wén huà zěn shēng xiōng è dàn jiàn yǒu shī wèi zhèng shī yuē
”龙须虎抬头看邬文化，怎生凶恶，但见有诗为证，诗曰：
shēn gāo shù zhàng tǐ láng tou kǒu shì yáo mén liǎng yǎn kōu
身高数丈体榔头，口似窑门两眼抠。
zhàng èr cāng xū jiā sàn xiàn chǐ sān cǎo lǚ shì xíng zhōu
丈二苍须加散线，尺三草履似行舟。
shēng chéng dà lì pái shān yuè shí jǐn quán niú sài hǔ biāo
生成大力排山岳，食尽全牛赛虎彪。
lù dì xíng zhōu rén hǎn jiàn pán lóng lǐng shàng huǒ guāng chóu
陆地行舟人罕见，蟠龙岭上火光愁。
wū wén huà dà hū yuē zhōu yíng zhōng lái de shì gè shèn me dōng xī
邬文化大呼曰：“周营中来的是个甚么东西？
lóng xū hǔ dà nù mà yuē hǎo pǐ fū
”龙须虎大怒，骂曰：“好匹夫！
bǎ wú dāng zuò shèn me dōng xī
把吾当作甚么东西！
wú nǎi jiāng yuán shuài dì èr mén tú lóng xū hǔ shì yě
吾乃姜元帅第二门徒龙须虎是也。
wū wén huà xiào yuē nǐ shì yí gè chù shēng quán wú yī xiē rén xiāng nán dào yě shì jiāng shàng mén tú
”邬文化笑曰：“你是一个畜生，全无一些人相，难道也是姜尚门徒！
lóng xū hǔ yuē cūn pǐ fū kuài tōng míng lái shā nǐ yě hǎo shàng gōng láo bù
”龙须虎曰：“村匹夫快通名来，杀你也好上功劳簿。
wū wén huà mà yuē bù shí hǎo dǎi yè chù
”邬文化骂曰：“不识好歹业畜！
wú nǎi zhòu wáng yù qián yuán yuán shuài huī xià wēi wǔ dà jiàng jūn wū wén huà shì yě
吾乃纣王御前袁元帅麾下威武大将军邬文化是也。
nǐ kuài huí qù jiào jiāng shàng lái shòu sǐ ráo nǐ yī mìng
你快回去，叫姜尚来受死，饶你一命。
lóng xū hǔ dà nù mà yuē jīn fèng lìng tè lái qín nǐ shàng gǎn duō yán
”龙须虎大怒，骂曰：“今奉令特来擒你，尚敢多言！
fā shǒu yī shí dǎ lái
”发手一石打来。
wū wén huà yī pái bā mù dǎ xià lái lóng xū hǔ shǎn guò qí dīng dǎ rù tǔ yǒu sān sì chǐ shēn
邬文化一排扒木打下来，龙须虎闪过，其钉打入土有三四尺深；
jí zì yè qǐ dīng bā lái dào bèi lóng xū hǔ jiā dà tuǐ lián yāo shàng dǎ le qī bā shí tou
急自拽起钉扒来，到被龙须虎夹大腿连腰上打了七八石头；
zài zhuǎn shēn yòu dǎ le wǔ liù shí tou
再转身，又打了五六石头；
zhǐ dǎ de shì xià sān lù
只打得是下三路。
wū wén huà shēn dà zhuǎn shēn bù huó bù shàng yí gè shí chén bèi lóng xū hǔ lián tuǐ dài yāo dǎ le qī bā shí xià dǎ de wū wén huà téng tòng nán dāng dào tuō zhe pái bā mù wàng zhèng dōng shàng zǒu le
邬文化身大，转身不活，不上一个时辰，被龙须虎连腿带腰打了七八十下，打得邬文化疼痛难当，倒拖着排扒木望正东上走了。
lóng xū hǔ dé shèng huí yíng lái jiàn zi yá bèi yán qí shì
龙须虎得胜回营，来见子牙，备言其事。
zhòng jiāng jù yǐ wéi dà ér wú yòng zi yá yě bù shēn jiū suǒ yǐ bǐ cǐ xiāng ān bù chá
众将俱以为大而无用，子牙也不深究所以，彼此相安不察。
qiě shuō wū wén huà bài zǒu èr shí lǐ zuò zài yī shān yá shàng cā tuǐ mō yāo yǒu yí gè shí chén nǎi huǎn huǎn lái zhì yuán mén
且说邬文化败走二十里，坐在一山崖上，擦腿摸腰，有一个时辰，乃缓缓来至辕门。
zuǒ yòu bào rù zhōng jūn yuē qǐ yuán shuài wū wén huà zài yuán mén děng lìng
左右报入中军曰：“启元帅：邬文化在辕门等令。
yuán hóng fēn fù lìng lái
”袁洪吩咐：“令来。
wū wén huà lái zhàng qián cān yè yuán hóng
”邬文化来帐前，参谒袁洪。
yuán hóng zé zhī yuē nǐ jīn chū huì zhàn biàn zì shī lì cuò dòng fēng ruì rú hé bù zì xiǎo xīn
袁洪责之曰：“你今初会战，便自失利，挫动锋锐，如何不自小心！
wū wén huà yuē yuán shuài fàng xīn
”邬文化曰：“元帅放心。
mò jiāng jīn yè jié yíng guǎn jiào tā piàn jiǎ bù cún shàng bào cháo tíng xià xiè wú hèn
末将今夜劫营，管教他片甲不存，上报朝廷，下泄吾恨。
yuán hóng yuē nǐ jīn yè jié yíng wú dāng zhù ěr
”袁洪曰：“你今夜劫营，吾当助尔。
wū wén huà shōu shí dǎ diǎn jīn yè qù jié zhōu yíng
”邬文化收拾打点，今夜去劫周营。
cǐ shì zi yá jūn shì yǒu nán gù yǒu cǐ shī
此是子牙军士有难，故有此失。
zhèng shì
正是：
yī shí bù chá jūn qíng shì duàn sòng wú gū tián mèng jīn
一时不察军情事，断送无辜填孟津。
huà shuō zi yá bù yì wū wén huà jīn yè jié yíng
话说子牙不意邬文化今夜劫营。
jiāng zhì èr gēng shí fēn chéng tāng yíng lǐ yī shēng pào xiǎng hǎn shēng qí qǐ wū wén huà dāng tóu zhuàng jìn yuán mén
将至二更时分，成汤营里一声炮响，喊声齐起，邬文化当头，撞进辕门。
nà shi shí hēi yè shuí rén dǐ dí
那是时黑夜，谁人抵敌。
chōng kāi qī céng lù jiǎo zhuàng fān sì fāng mù shān dǎng pái wū wén huà bǎ pái bā mù zhǐ shì zhuàng sǎo liǎng biān
冲开七层鹿角，撞翻四方木栅、挡牌，邬文化把排扒木只是撞扫两边。
yě shì zhōu yíng jūn shì yǒu nán kě lián bèi tā chōng shā de shī héng biàn yě xuè liú chéng hé liù shí wàn rén mǎ zài zhōng jūn hū xiōng huàn dì mì zi xún ye
也是周营军士有难，可怜被他冲杀得尸横遍野，血流成河，六十万人马在中军呼兄唤弟，觅子寻爷。
yòu yǒu yuán hóng xié tóng hēi yè zhōng yuán hóng fàng chū yāo qì lǒng zhào zhù yíng zhōng jīng dòng duō shǎo dà xiǎo jiàng guān
又有袁洪协同，黑夜中袁洪放出妖气，笼罩住营中，惊动多少大小将官。
zi yá tīng de dà hàn jié yíng jí shàng le sì bù xiāng shǒu zhí xìng huáng qí hù dìng shēn zi zhǐ tīng de shā shēng dà zhèn xīn xià zháo máng
子牙听得大汉劫营，急上了四不相，手执杏黄旗，护定身子，只听得杀声大振，心下着忙。
yòu jiàn dà hàn èr mù rú liǎng zhǎn hóng dēng zhòng mén rén gè bù xiāng gù zhǐ shā de mèng jīn xuè shuǐ chéng qú
又见大汉二目如两盏红灯，众门人各不相顾，只杀得孟津血水成渠。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
jiāng shuài tí bīng huì liè hóu yuán hóng dǔ zhì wèi néng xiū
姜帅提兵会列侯，袁洪赌智未能休。
zhāo gē qiǎn jiàng néng cuī dí zhōu zhài wú móu shì zì rǒu
朝歌遣将能摧敌，周寨无谋是自蹂。
jūn shì yǒu zāi jiē zài jié yuán róng yù nàn gèng hé yóu
军士有灾皆在劫，元戎遇难更何尤。
kě xī yīng xióng tú làng sǐ xián yú wú biàn sàng huāng qiū
可惜英雄徒浪死，贤愚无辨丧荒坵。
huà shuō wū wén huà yín yè jié zhōu yíng hòu yǒu yuán hóng zhù zhàn
话说邬文化夤夜劫周营，后有袁洪助战；
zhōu jiāng shuì shú bèi wū wén huà jiāng pái bā mù liǎng biān luàn sǎo kě lián wèi guó juān qū míng lì hé zài
周将睡熟，被邬文化将排扒木两边乱扫，可怜为国捐躯，名利何在！
yuán hóng qí mǎ zhàng yāo shù chōng shā jìn yíng bù biàn xián yú jìn shì xiē shǎo jiān wú bì zhī rén dōu zuò le pò fù wú tóu zhī guǐ
袁洪骑马，仗妖术冲杀进营，不辨贤愚，尽是些少肩无臂之人，都做了破腹无头之鬼。
wǔ wáng yǒu sì xián bǎo jià bēn táo
武王有四贤保驾奔逃；
zi yá luò huāng ér zǒu
子牙落荒而走；
wǔ qī mén tú jiè wǔ dùn táo qù
五七门徒借五遁逃去；
zhǐ shì pī jiān zhí ruì zhī shì zěn miǎn yī chǎng dà ě
只是披坚执锐之士，怎免一场大厄！
gāi jué zhě nán táo tiān shù
该绝者难逃天数；
yǒu shēng zhě duǒ tuō zāi yāng
有生者躲脱灾殃。
qiě shuō wū wén huà zhí chōng shā zhì hòu yíng lái dào liáng cǎo duī gēn qián
且说邬文化直冲杀至后营，来到粮草堆根前。
cǐ chù nǎi yáng jiǎn shǒu hù zhī suǒ
此处乃杨戬守护之所，
hū tīng de dà hàn jié yíng
忽听得大汉劫营，
jiāng yuán shuài shī lì
姜元帅失利，
yáng jiǎn jí shàng mǎ kàn shí
杨戬急上马看时，
jiàn wū wén huà lái de shì tóu xiōng
见邬文化来得势头凶，
yù yào yíng dí
欲要迎敌，
yòu gù liáng cǎo
又顾粮草，
xīn shēng yī gè jì
心生一个计，
qiě jiù yǎn xià zhī ě
且救眼下之厄，
máng xià mǎ
忙下马，
niàn niàn yǒu cǐ
念念有词，
jiāng yī cǎo shù lì zài shǒu
将一草竖立在手，
chuī kǒu qì
吹口气，
jiào shēng biàn
叫声：“变！
huà le yí gè dà hàn tóu chēng tiān jiǎo tà de
”化了一个大汉，头撑天，脚踏地。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
tóu yǒu chéng mén dà èr mù shì pī gāng
头有城门大，二目似披缸。
bí kǒng rú shuǐ tǒng mén yá biǎn dàn zhǎng
鼻孔如水桶，门牙扁担长。
hú bìn shì zhú sǔn kǒu nèi tǔ jīn guāng
胡鬓似竹笋，口内吐金光。
dà hū wū wén huà yǔ wú zhàn yī chǎng
大呼“邬文化”，与吾战一场。
huà shuō wū wén huà zhèng jìn lì chōng shā dēng guāng yǐng lǐ jiàn yī dà hàn bǐ tā gèng jué zhǎng dà dà hū yuē nà pǐ fū màn lái
话说邬文化正尽力冲杀，灯光影里见一大汉，比他更觉长大，大呼曰：“那匹夫慢来！
wú lái yě
吾来也！
wū wén huà tái tóu kàn jiàn háo de hún bù fù tǐ wǒ de ye lái le
”邬文化抬头看见，諕得魂不附体：“我的爷来了！
dào tuō pái bā mù huí tóu jiù zǒu yě bù guǎn hǎo dǎi zhǐ shì fēi pǎo
”倒拖排扒木，回头就走，也不管好歹，只是飞跑。
yáng jiǎn huà shēn suí hòu gǎn lái yī chéng zhèng yù yuán hóng
杨戬化身随后赶来一程，正遇袁洪。
yáng jiǎn dà hū yuē hǎo yāo guài zěn gǎn rú cǐ
杨戬大呼曰：“好妖怪，怎敢如此！
shǐ kāi sān jiān dāo fēi bēn shā lái
”使开三尖刀，飞奔杀来。
yuán hóng shǐ gùn dǐ zhù
袁洪使棍抵住。
dà zhàn yī huí yáng jiǎn jì xiāo tiān quǎn shí yuán hóng kàn jiàn huà yī dào bái guāng tuō shēn huí yíng
大战一回，杨戬祭哮天犬时，袁洪看见，化一道白光，脱身回营。
qiě shuō mèng jīn zhòng zhū hóu wén yuán hóng jié jiāng yuán shuài de dà yíng jīng qǐ nán běi èr zhèn zhū hóu qí lái jiù yìng
且说孟津众诸侯闻袁洪劫姜元帅的大营，惊起南北二镇诸侯，齐来救应。
liǎng xià hùn zhàn zhǐ shā dào tiān míng
两下混战，只杀到天明。
zi yá huì jí zhū mén rén xún jiàn wǔ wáng shōu jí bài cán rén mǎ diǎn suàn sǔn shé jūn bīng yǒu èr shí yú wàn
子牙会集诸门人，寻见武王，收集败残人马，点算损折军兵有二十余万；
zhàng xià zhé le jiàng guān sān shí sì yuán
帐下折了将官三十四员；
lóng xū hǔ bèi wū wén huà pái bā mù jué qí xìng mìng
龙须虎被邬文化排扒木绝其性命。
jūn shì yǒu jiàn lóng xū hǔ de tóu guà zài pái bā mù shàng yīn cǐ bào zhī
──军士有见龙须虎的头挂在排扒木上，因此报知。
zi yá wén lóng xū hǔ bèi luàn jūn zhōng shā sǐ zi yá shāng dào bù yǐ
子牙闻龙须虎被乱军中杀死，子牙伤悼不已。
zhòng zhū hóu shàng zhàng wèn wǔ wáng ān
众诸侯上帐，问武王安。
yáng jiǎn lái jiàn zi yá bèi yán wū wén huà chōng shā shì dì zǐ rú cǐ zhì zhī fāng jiù de xíng liáng wú yú
杨戬来见子牙，备言：“邬文化冲杀，是弟子……如此治之，方救得行粮无虞。
zi yá yuē yī shí wù yú jiǎn diǎn gù zāo cǐ ě wú fēi shì tiān shù ěr
”子牙曰：“一时误于检点，故遭此厄，无非是天数耳。
xīn xià yù yù bù lè nà mèn zhōng jūn
”心下郁郁不乐，纳闷中军。
qiě shuō yuán hóng dé shèng huí yíng qí běn wǎng cháo gē bào jié wū wén huà dà shèng zhōu bīng shī sāi mèng jīn qí shuǐ wèi zhī bù liú
且说袁洪得胜回营，其本往朝歌报捷：“邬文化大胜周兵，尸塞孟津，其水为之不流。
qún chén jù hè zì zhēng fá xī qí cóng wèi yǒu cǐ dà shèng
”群臣具贺：“自征伐西岐，从未有此大胜。
zhòu wáng dà xǐ rì rì zòng lè quán bù yǐ zhōu bīng wéi shì
”纣王大喜，日日纵乐，全不以周兵为事。
qiě shuō yáng jiǎn lái jiàn zi yá yuē rú jīn xiān jiāng dà hàn wū wén huà zhì le rán hòu kě pò yuán hóng
且说杨戬来见子牙曰：“如今先将大汉邬文化治了，然后可破袁洪。
zi yá yuē xū de rú cǐ fāng kě jué de cǐ rén
”子牙曰：“须得……如此，方可绝得此人。
yáng jiǎn lǐng lìng qù dào mèng jīn shào tàn lù jìng
”杨戬领令，去到孟津哨探路径。
zǒu yǒu liù shí lǐ zhì yī suǒ zài dì míng pán lóng lǐng
走有六十里，至一所在，地名蟠龙岭。
cǐ shān wān huán rú pán lóng zhī shì zhōng yǒu kōng kuò yī tiáo lù liǎng tóu kě yǐ chū rù
此山弯环如蟠龙之势，中有空阔一条路，两头可以出入。
yáng jiǎn kàn ba xīn xià dà xǐ yuē cǐ chù zhèng hǎo xíng cǐ jì yě
杨戬看罢，心下大喜曰：“此处正好行此计也！
máng huí jiàn zi yá bèi yán pán lóng lǐng dì fāng kě yǐ xíng jì
”忙回见子牙，备言：“蟠龙岭地方可以行计。
zi yá tīng shuō dà xǐ zài yáng jiǎn ěr biān bèi shuō rú cǐ rú cǐ kě yǐ chéng gōng
”子牙听说大喜，在杨戬耳边备说：“……如此如此，可以成功。
yáng jiǎn suì zì qù le
”杨戬遂自去了。
zhèng shì
正是
jì shāo dà jiàng wū wén huà xū de jiāng gōng yòng cǐ móu
计烧大将邬文化，须得姜公用此谋。
huà shuō zi yá lìng wǔ jí nán gōng shì lǐng èr qiān rén mǎ
话说子牙令武吉、南宫适：“ 领二千人马，
wǎng pán lóng lǐng qù mái fú yǐn huǒ zhī wù
往蟠龙岭去埋伏引火之物，
zhōng yòng zhú tǒng yǐn xiàn
中用竹筒引线，
àn mái huǒ pào huǒ jiàn gè xiàng děng wù
暗埋火炮、火箭各项等物，
lǐng shàng jù yòng chái xīn yǐn huǒ gān zào wù jiàn
岭上俱用柴薪引火干燥物件，
yù bèi tíng dāng
预备停当，
zhǐ děng wū wén huà lái zhì
只等邬文化来至，
biàn kě xíng zhī
便可行之。
èr jiàng lǐng lìng qù qì
”二将领令去讫。
huà shuō wū wén huà dé le dà gōng zhòu wáng chà guān jī páo dài biǎo lǐ děng wù jiǎng yù yuán hóng wū wén huà èr jiāng xiè ēn dǎ fā tiān shǐ huí zhāo gē
话说邬文化得了大功，纣王差官赍袍、带、表礼等物奖谕，袁洪、邬文化二将谢恩，打发天使回朝歌。
bù biǎo
不表。
yuán hóng duì wū wén huà yuē hé méng tiān zǐ ēn chǒng jiǎng yù wū jiāng jūn wǒ děng dāng de jìn zhōng jié lì yǐ bào guó ēn bù fù wú bèi míng yáng yú tiān xià yě
袁洪对邬文化曰：“荷蒙天子恩宠奖谕，邬将军，我等当得尽忠竭力，以报国恩，不负吾辈名扬于天下也。
wū wén huà yuē mò jiāng míng rì shǐ jiāng shàng wú bèi zài shā tā gè piàn jiǎ wú cún zǎo zǎo zòu kǎi
”邬文化曰：“末将明日使姜尚无备，再杀他个片甲无存，早早奏凯。
yuán hóng dà xǐ shè yàn qìng shǎng
”袁洪大喜，设宴庆赏。
zhèng tán xiào jiān tàn shì mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài jīn yǒu jiāng zǐ yá yǔ wǔ wáng zài yuán mén xián kàn wú yíng bù zhī yǒu hé yuán gù qǐng lìng dìng duó
正谈笑间，探事马报入中军：“启元帅：今有姜子牙与武王在辕门闲看吾营，不知有何原故，请令定夺。
yuán hóng tīng bào jí lìng wū wén huà àn chū dà yíng chāo chū zǐ yá zhī hòu qín zhī rú tàn náng qǔ wù ěr
”袁洪听报，即令邬文化：“暗出大营，抄出子牙之后擒之，如探囊取物耳。
wū wén huà lǐng lìng máng chū yòu yíng mén sā kāi dà bù tuō pái bā mù rú fēi yún chè diàn ér lái dà hū yuē jiāng shàng xiū zǒu
邬文化领令，忙出右营门，撒开大步，拖排扒木，如飞云掣电而来，大呼曰：“姜尚休走！
jīn fān wú dìng qín nǐ chéng gōng yě
今番吾定擒你成功也。
sù sù xià qí shòu sǐ miǎn wú fèi lì
速速下骑受死，免吾费力。
zi yá yǔ wǔ wáng jiàn wū wén huà zhuī lái bō zhuǎn zuò qí wàng xī nán ér táo
”子牙与武王见邬文化追来，拨转坐骑，望西南而逃。
wū wén huà jiàn zi yá wǔ wáng luò huāng ér zǒu fàng xīn zhuī lái
邬文化见子牙、武王落荒而走，放心追来。
zi yá huí gù yòu wū wén huà yuē wū jiāng jūn nǐ fàng wǒ jūn chén huí yíng de guī gù guó zài bù gǎn yǒu fàn biān jiāng wú qún chén gǎn jiāng jūn hóng ēn bù qiǎn yǐ
子牙回顾，诱邬文化曰：“邬将军，你放我君臣回营，得归故国，再不敢有犯边疆，吾群臣感将军洪恩不浅矣。
wū wén huà yuē jīn fān cuò guò qiān zǎi nán féng
”邬文化曰：“今番错过，千载难逢。
pàn mìng gǎn lái nà lǐ kěn shě
”拚命赶来，那里肯舍。
wàng qián gǎn le yí gè shí chén
望前赶了一个时辰。
jiāng zǐ yá yǔ wǔ wáng shì yǒu jiǎo lì de
姜子牙与武王是有脚力的；
wū wén huà bù xíng yòu dāng de tā shì jí jí zhuī gǎn yī qì gǎn le wǔ liù shí lǐ wū wén huà qì lì yǐ fá lì zhù jiǎo bù gǎn le
邬文化步行，又当得他是急急追赶，一气赶了五六十里，邬文化气力已乏，立住脚不赶了。
zi yá huí tóu kàn shí jiàn wū wén huà bù gǎn zi yá lēi zhuǎn zuò qí dà hū yuē wū wén huà nǐ gǎn lái yǔ wú zhàn sān hé me
子牙回头看时，见邬文化不赶，子牙勒转坐骑，大呼曰：“邬文化，你敢来与吾战三合么？
wū wén huà dà nù yuē yǒu hé bù gǎn
”邬文化大怒曰：“有何不敢？
huí shēn yòu wàng qián gǎn lái
”回身又望前赶来。
zi yá lēi zhuǎn sì bù xiāng yòu zǒu kàn kàn gǎn zhì pán lóng lǐng le zi yá jūn chén jìn shān kǒu qù le
子牙勒转四不相又走，看看赶至蟠龙岭了，子牙君臣进山口去了。
wū wén huà dà xǐ jiāng shàng jìn shān shì yú yóu fǔ zhōng ròu zài jǐ shàng
邬文化大喜：“姜尚进山，似鱼游釜中，肉在几上！
suí hòu zhuī jìn shān kǒu
”随后追进山口。
bù zhī wū wén huà xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知邬文化性命如何，且听下回分解。