yáng jiǎn nǎ zhà shōu qī guài
杨戬哪咤收七怪
shī yuē
诗曰：
méi shān qī guài zǔ zhōu bīng chěng yì kuā néng kǔ zhàn zhēng
梅山七怪阻周兵，逞异夸能苦战争。
gǒu bǎo suī xiōng shuí dú sǐ niú huáng zòng è zì qiāng shēng
狗宝虽凶谁独死，牛黄纵恶自戕生。
zhū zhēn fú dì xiān wú xiàng
朱贞伏地先无项；
yáng xiǎn zòng héng hòu yì hōng
杨显纵横后亦薨。
kān xiào bái yuán duō rě shì qiān nián dào héng děng xián qīng
堪笑白猿多惹事，千年道行等闲倾。
huà shuō wǔ jí nán gōng shì wàng jiàn zi yá yǐn wū wén huà jìn shān xiān ràng guò zǐ yá yǔ wǔ wáng yòng mù shí dié duàn qián shān
话说武吉、南宫适望见子牙引邬文化进山，先让过子牙与武王，用木石迭断前山。
zhī jiàn wū wén huà gǎn jìn shān kǒu bú jiàn le zi yá wǔ wáng lì zhù le jiǎo chí yí sì wàng jìng wú zōng jī
只见邬文化赶进山口，不见了子牙、武王，立住了脚，迟疑四望，竟无踪迹。
zhèng yù huí shēn chū shān zhǐ tīng de liǎng biān pào xiǎng shā shēng zhèn de shān shàng yòng gǔn mù dà shí dié duàn shān kǒu jūn shì yòng huǒ gōng huǒ jiàn huǒ pào gān chái děng wù wàng shān xià pāo fàng zhī jiàn sì xià lǐ huǒ qǐ mǎn gǔ yān shēng
正欲回身出山，只听得两边炮响，杀声振地，山上用滚木大石迭断山口，军士用火弓、火箭、火炮、干柴等物望山下抛放，只见四下里火起，满谷烟生。
zěn jiàn de hǎo huǒ zàn yuē
怎见得好火，赞曰：
téng téng liè yàn gǔn gǔn yān shēng
腾腾烈焰，滚滚烟生。
yī huì jiā de tā shān bēng
一会家地塌山崩；
shà shí jiān léi hōng diàn chè
霎时间雷轰电掣。
xū yú lǜ shù jǐn zhān hóng qīng kè qīng shān jiē dài chì
须臾绿树尽沾红，倾刻青山皆带赤。
nà pà nǐ tóng qiáng tiě bì shuō shèn me hǎi kuò hé kuān tāng zhe tā shuò shí liú jīn yù zhe shí kū quán zhé hé
那怕你铜墙铁壁，说甚么海阔河宽，汤着他烁石流金，遇着时枯泉辙涸。
fēng chéng huǒ shì chěng xióng wēi huǒ jiè fēng gāo biàn è dú
风乘火势逞雄威，火借风高拚恶毒。
xiū shuō wū wén huà xuè ròu shēn qū jiù shì mǎn shān zhōng pī máo dài jiǎo de jiē féng qí jié
休说邬文化血肉身躯，就是满山中披毛带角的皆逢其劫。
huà shuō wū wén huà jiàn hòu miàn huǒ qǐ dié duàn guī lù chōu shēn zhuǎn bēn jìn shān lái
话说邬文化见后面火起，迭断归路，抽身转奔进山来。
nà shān jiǎo xià dì pào dì léi fā zuò wàng shàng dǎ lái
那山脚下地炮、地雷发作，望上打来。
kě lián dǐng tiān lì dì dà hàn lù dì xíng zhōu de yīng xióng zhǐ luò de qǐng kè huà wéi huī jìn
可怜顶天立地大汉，陆地行舟的英雄，只落得顷刻化为灰烬！
hòu rén yǒu shī tàn zhī
后人有诗叹之：
yè jié zhōu yíng lì dà gōng mèng jīn hé xià chěng yīng xióng
夜劫周营立大功，孟津河下逞英雄。
jiāng gōng miào suàn qū yáng jiǎn huǒ huà pán lóng yī zhèn fēng
姜公妙算驱杨戬，火化蟠龙一阵风。
huà shuō yáng jiǎn wǔ jí nán gōng shì jiàn shāo sǐ le wū wén huà jù huí lái jiàn jiāng zǐ yá bèi yán qián shì
话说杨戬、武吉、南宫适见烧死了邬文化，俱回来见姜子牙，备言前事。
zi yá dà xǐ
子牙大喜；
yòu wèi yáng jiǎn yuē zhǐ shì yuán hóng cǐ guài wèi chú rú zhī nai hé
又谓杨戬曰：“只是袁洪此怪未除，如之奈何？
yáng jiǎn yuē cǐ guài nǎi méi shān dé dào bái yuán zuì shì jīng líng sì xú xú chú zhī
”杨戬曰：“此怪乃梅山得道白猿，最是精灵，俟徐徐除之。
zi yá yuē qiě děng dōng bó hóu lái zhì zhū hóu fāng kě jìn bīng
”子牙曰：“且等东伯侯来至，诸侯方可进兵。
huà shuō yuán hóng wén bào zhī dào shāo sǐ le wū wén huà xīn zhōng bù lè zhèng dú zuò nà mèn hū bào yuán mén wài yǒu yī tuó tóu qiú jiàn
话说袁洪闻报，知道烧死了邬文化，心中不乐，正独坐纳闷，忽报：“辕门外有一陀头求见。
yuán hóng chuán lìng qǐng lái
”袁洪传令：“请来。
shǎo shí tuó tóu zhì zhōng jūn dǎ jī shǒu yuē yuán shuài pín dào qǐ shǒu le
”少时，陀头至中军，打稽首曰：“元帅，贫道稽首了。
yuán hóng yuē dào zhě qǐng le
”袁洪曰：“道者请了。
dào zhě cóng hé chù lái
道者从何处来？
yǒu hé jiàn yù
有何见谕？
tuó tóu yuē wú yì zài méi shān dì fāng jū zhù yǔ yuán shuài xiāng gé bù yuǎn xìng zhū míng zǐ zhēn
”陀头曰：“吾亦在梅山地方居住，与元帅相隔不远，姓朱，名子真。
jīn zhī yuán shuài wèi zhòu wáng chū lì tè lái zhù yī bì zhī lì
今知元帅为纣王出力，特来助一臂之力。
bù shí yuán shuài kěn róng nà fǒu
不识元帅肯容纳否？
yuán hóng tīng shuō dà xǐ yāo qǐng tuó tóu shàng zuò
”袁洪听说大喜，邀请陀头上坐。
zhū zǐ zhēn zài sān qiān ràng jiù xí ér zuò
朱子真再三谦让，就席而坐。
bàng yǒu cān jūn yīn pò bài léi kāi èr jiāng tīng de yòu shì méi shān zhī shì nǎi xiāng wèi tàn yuē cǐ yòu shì cháng hào wú lóng yī dǎng
傍有参军殷破败、雷开二将听得又是梅山之士，乃相谓叹曰：“此又是常昊、吴龙一党。
yuán hóng mìng zhì jiǔ guǎn dài zhū zǐ zhēn
”袁洪命治酒管待朱子真。
yī xiāo bù biǎo
一宵不表。
cì rì zhū zǐ zhēn tí bǎo jiàn zài shǒu lǜ zuǒ yòu xíng zhì zhōu yíng zuò míng qǐng yuán shuài dá huà
次日，朱子真提宝剑在手，率左右行至周营，坐名请元帅答话。
jūn zhèng guān bào rù zhōng jūn
军政官报入中军。
zi yá tīng jiàn yǒu dào zhě máng chuán lìng nán běi èr chù zhū hóu qí chū yuán mén pái kāi duì wǔ zì jǐ qīn lǜ zhū zhòng dì zǐ chū yuán mén liè chéng zhèn shì
子牙听见有道者，忙传令南北二处诸侯齐出辕门，排开队伍，自己亲率诸众弟子出辕门，列成阵势。
jiàn chéng tāng qí mén jiǎo xià lái yī tuó tóu zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng
见成汤旗门脚下，来一陀头，怎见得，有赞为证：
miàn rú hēi qī shén qī qiao hǎi xià zī rán yī jiǎn qí
面如黑漆甚蹊跷，海下髭髯一剪齐。
zhǎng chún dà ěr zhēn xiōng è yǎn lù guāng huá sào zhǒu méi
长唇大耳真凶恶，眼露光华扫帚眉。
zào fú sī tāo piāo dàng dàng hún shēn lěng qì qīn rén jī
皂服丝绦飘荡荡，浑身冷气侵人肌。
méi shān zhū guài féng yáng jiǎn bù jiǔ zhōu yíng xiàn cǐ qū
梅山猪怪逢杨戬，不久周营现此躯。
huà shuō zhū zǐ zhēn bù xíng zhì qián jiàn zi yá cù yōng ér zhì
话说朱子真步行至前，见子牙簇拥而至。
zi yá yuē dào zhě hé rén
子牙曰：“道者何人？
zhū zǐ zhēn yuē wú nǎi méi shān liàn qì shì zhū zǐ zhēn shì yě
”朱子真曰：“吾乃梅山炼气士朱子真是也。
jiāng zǐ yá yuē nǐ bù shǒu fèn ān jū lái cǐ hé gān
”姜子牙曰：“你不守分安居，来此何干？
shì zì xún sǐ wáng yě
是自寻死亡也。
zhū zǐ zhēn dà xiào yuē chéng tāng xiāng chuán shù shí shì ěr děng shì shòu guó ēn wú gù zào fǎn qīn duó guān ài fǎn yán tiān mìng rén xīn zhēn shì yāo yán huò zhòng bù zhōng bù xiào zhī fu
”朱子真大笑曰：“成汤相传数十世，尔等世受国恩，无故造反，侵夺关隘，反言天命人心，真是妖言惑众，不忠不孝之夫！
wú jīn rì dào cǐ kuài kuài xià mǎ nà xiáng gè hái gù tǔ shàng dài nǐ děng yǐ bù sǐ
吾今日到此，快快下马纳降，各还故土，尚待你等以不死；
rú yǒu bàn zì bù rán nà shí ná zhù dìng suì shī wàn duàn huǐ wú jí yǐ
如有半字不然，那时拿住，定碎尸万段，悔无及矣。
zi yá dà mà yuē wú zhī pǐ fū
”子牙大骂曰：“无知匹夫！
nǐ sǐ zài mù qián shàng bù zì zhī yóu zì ráo shé yě
你死在目前，尚不自知，犹自饶舌也！
zhū zǐ zhēn zhàng jiàn lái qǔ zi yá
”朱子真仗剑来取子牙。
zhī jiàn bàng yǒu nán bó hóu huī xià fù jiāng yú zhōng cǐ rén bù xìn dào shù shǐ láng yá bàng miàn rú zǐ zǎo sān liǔ zhǎng rán fēi mǎ dà hū yuē cǐ gōng liú yǔ wǒ lái qǔ
只见傍有南伯侯麾下副将余忠──此人不信道术──使狼牙棒，面如紫枣，三绺长髯，飞马大呼曰：“此功留与我来取！
zi yá jiàn zuǒ shào lái le yú zhōng yī mǎ dāng xiān yě bù dá huà shǐ kāi bàng jiā tóu jiù dǎ
”子牙见左哨来了余忠，一马当先，也不答话，使开棒夹头就打。
zhū zǐ zhēn shǒu zhōng jiàn pī miàn jiāo huán
朱子真手中剑劈面交还。
bù mǎ xiāng jiāo jiàn bàng bìng jǔ
步马相交，剑棒并举。
wèi jí èr shí hé zhū zǐ zhēn zhuǎn shēn jiù zǒu
未及二十合，朱子真转身就走。
yú zhōng suí hòu gǎn lái
余忠随后赶来。
zi yá chuán lìng léi gǔ ne hǎn yǐ zhù jūn wēi
子牙传令：“擂鼓呐喊，以助军威。
yú zhōng zhuī lái wèi jí yī lǐ zhī yú zhū zǐ zhēn nǎi shì yāo mèi zú xià yīn fēng cù yōng yī pài hán wù lǒng zhào gù mǎ yì zhuī zhī bù shàng
”余忠追来，未及一里之余，──朱子真乃是妖魅，足下阴风簇拥，一派寒雾笼罩，故马亦追之不上。
zhū zǐ zhēn bǎ shēn zi lì zhù yú zhōng mǎ kàn kàn zhì jìn zǐ zhēn huí tóu bǎ kǒu yī zhāng yī dào hēi yān pēn chū lǒng zhào qí shēn xiàn chū běn xiàng yī kǒu bǎ yú zhōng yǎo le bàn duàn yú zhōng shī hái dào yú mǎ xià
──朱子真把身子立住，余忠马看看至近，子真回头，把口一张，一道黑烟喷出，笼罩其身，现出本相，一口把余忠咬了半段，余忠尸骸倒于马下。
zhū zǐ zhēn fù xiàn yuán shēn huí bēn ér lái dà hū yuē jiāng zǐ yá gǎn yǔ wú lì jiàn cí xióng me
朱子真复现元身，回奔而来，大呼曰：“姜子牙敢与吾立见雌雄么？
yáng jiǎn zài bàng yòng zhào yāo bǎo jiàn yī zhào yuán lái shì yí gè dà zhū
”杨戬在傍，用照妖宝鉴一照，原来是一个大猪。
yáng jiǎn bǎ mǎ cuī kāi shǐ sān jiān dāo cóng hòu miàn dà hē yuē hǎo yè zhàng shǎo lái
杨戬把马催开，使三尖刀从后面大喝曰：“好业障少来！
yǒu wú zài cǐ
有吾在此！
shǐ kāi dāo fēn dǐng mén kǎn lái
”使开刀，分顶门砍来。
zhū zǐ zhēn shǒu zhōng jiàn jí jià máng yíng
朱子真手中剑急架忙迎。
bù mǎ xiāng jiāo dāo jiàn bìng jǔ
步马相交，刀剑并举。
wèi jí shù hé zhū zǐ zhēn chōu shēn jiù zǒu
未及数合，朱子真抽身就走。
yáng jiǎn suí hòu gǎn lái
杨戬随后赶来。
zhū zǐ zhēn jiā qián fù xiàn yuán shēn jiāng yáng jiǎn yī kǒu chī qù
朱子真加前，复现原身，将杨戬一口吃去。
zi yá jiàn yáng jiǎn rú cǐ chuán lìng huí bīng jìn yíng
子牙见杨戬如此，传令回兵进营。
zhū zǐ zhēn dé shèng lái jiàn yuán hóng yuán hóng dà xǐ zhì jiǔ guǎn dài zhū zǐ zhēn hè gōng
朱子真得胜，来见袁洪，袁洪大喜，治酒管待朱子真贺功。
zhèng yǐn zhī jiān hū bào yuán mén yǒu yī jié shì qiú jiàn
正饮之间，忽报：“辕门有一杰士求见。
yuán hóng chuán lìng lìng lái
”袁洪传令：“令来。
shǎo shí jiàn yī rén miàn rú fǔ fěn hǎi xià zhǎng rán dǐng shēng èr jiǎo dài yī dǐng shù fà guān zhì zhàng xià xíng lǐ bì yuán hóng wèn yuē jié shì hé fāng rén shì
”少时，见一人面如傅粉，海下长髯，顶生二角，戴一顶束发冠，至帐下行礼毕，袁洪问曰：“杰士何方人氏？
qí rén dá yuē mò jiāng xìng yáng míng xiǎn zǔ jū méi shān rén shì
”其人答曰：“末将姓杨，名显，祖居梅山人氏。
cǐ jié shì nǎi shì yáng jīng yě jiè yáng chéng xìng yě shì méi shān yī guài jù shì yuán hóng yì qǐ
”──此杰士乃是羊精也，借“羊”成姓，也是梅山一怪，俱是袁洪一起。
zhǐ kǒng bàng rén kàn pò gù cǐ lù xù ér lái tuō xìng jiè míng yǐ yǎn zhòng rén ěr mù
只恐傍人看破，故此陆续而来，托姓借名，以掩众人耳目。
dāng rì yuán hóng liú zài jūn zhōng cì zuò yǐn jiǔ
──当日袁洪留在军中，赐坐饮酒。
yáng xiǎn yǔ zhū zǐ zhēn gè zì kuā néng dòu shèng xiāo xiāo bù xiū
杨显与朱子真各自夸能斗胜，哓哓不休。
yīn pò bài zì sī cǐ yòu shì yuán hóng děng yī dǎng yāo niè ěr
殷破败自思：“此又是袁洪等一党妖孽耳！
mò duì léi kāi bù yǔ
”默对雷开不语。
zhī jiàn dà xiǎo jiàng guān zhèng yǐn jiǔ fāng dào èr gēng shí fēn tīng de zhū zǐ zhēn fù nèi yǒu rén yán yuē zhū dào rén
只见大小将官正饮酒，方到二更时分，听得朱子真腹内有人言曰：“朱道人！
nǐ kě zhī dào wú shì shuí
你可知道吾是谁？
zhū zǐ zhēn jīng de hún bù fù tǐ máng wèn yuē nǐ shì shuí
”朱子真惊得魂不附体，忙问曰：“你是谁？
nǐ shí zài nà lǐ
你实在那里？
yáng jiǎn zài fù nèi dá yuē wú nǎi yù quán shān jīn xiá dòng yù dǐng zhēn rén mén tú yáng jiǎn shì yě
”杨戬在腹内答曰：“吾乃玉泉山金霞洞玉鼎真人门徒杨戬是也。
jīn yǐ zài nǐ fù nèi
今已在你腹内。
nǐ zhǐ zhī tān chī xuè shí bù zhī zài méi shān chī le duō shǎo zhòng shēng jīn rì nǐ zhè yè zhàng zuì è guàn yíng wǒ bǎ nǐ de gān cháng nòng yī nòng
你只知贪吃血食，不知在梅山吃了多少众生，今日你这业障罪恶贯盈，我把你的肝肠弄一弄！
bǎ shǒu zài tā xīn gān shàng yī zhā zhū zǐ zhēn dà jiào yī shēng tòng shā wǒ yě
”把手在他心肝上一揸，朱子真大叫一声：“痛杀我也！
kǒu chēng dà xiān ráo le xiǎo chù ba
”口称：“大仙饶了小畜罢！
yáng jiǎn yuē nǐ shì yù shēng yù sǐ
”杨戬曰：“你是欲生，欲死？
zhū zǐ zhēn yuē wàng dà xiān cí bēi
”朱子真曰：“望大仙慈悲！
xiǎo chù zài méi shān yě bù zhī fèi jǐ xǔ xīn kǔ cǎi tiān dì líng qì xī rì yuè jīng huá fāng néng xiū chéng rén xíng
小畜在梅山也不知费几许辛苦，采天地灵气，吸日月精华，方能修成人形；
jīn bù zhī fèn liàng gān fàn tiān wēi wàng qǐ shù ráo zhēn zài shēng zhī dé yě
今不知分量，干犯天威，望乞恕饶，真再生之德也！
yáng jiǎn yuē nǐ jì yào quán shēng nǐ kě sù xiàn yuán shēn guì fú zhōu yíng wú dāng ráo nǐ xìng mìng
”杨戬曰：“你既要全生，你可速现原身，跪伏周营，吾当饶你性命；
rú bù yī wú yán wǒ bǎ nǐ de xīn gān fèi fǔ dōu zhāi xià nǐ de lái
如不依吾言，我把你的心、肝、肺、腑都摘下你的来！
zhū zǐ zhēn mò nài hé yǒu fǎ yě wú chǔ shǐ zhǐ de kǔ kǔ āi gào
”朱子真没奈何，有法也无处使，只得苦苦哀告。
yáng jiǎn dà jiào yuē rú ruò chí le wú jiù dòng shǒu
杨戬大叫曰：“如若迟了，吾就动手！
zhū zǐ zhēn zhǐ de suí xiàn yuán xíng shì yí gè dà zhū huàng huàng dàng dàng zǒu chū yuán mén jiù bǎ yuán hóng jí de zhuā ěr náo sāi yáng xiǎn nǎo dé yī tiān huǒ fā yǒu lì yě wú yǒu yòng chǔ zhǐ de tīng zhī ér yǐ
朱子真只得随现原形，是一个大猪，愰愰荡荡，走出辕门，就把袁洪急得抓耳挠腮，杨显恼得一天火发，有力也无有用处，只得听之而已。
huà shuō zhū jīng zǒu zhì zhōu yíng yuán mén qián guì fú cǐ shí nán gōng shì xún yíng gāng cái sì gēng xún zhì yuán mén zhī jiàn yī zhū fú zhe nán gōng shì yuē cǐ shì mín jiān huàn yǎng de zěn zǒu zhì cǐ jiān lái
话说猪精走至周营辕门前跪伏，此时南宫适巡营，刚才四更，巡至辕门，只见一猪伏着，南宫适曰：“此是民间豢养的，怎走至此间来？
děng dào tiān míng jiào yuán rén lǐng qù
等到天明，叫原人领去。
yáng jiǎn zài zhū fù nèi dà hū yuē nán jiāng jūn bào yǔ jiāng yuán shuài dé zhī cǐ shì méi shān zhū guài
”杨戬在猪腹内大呼曰：“南将军，报与姜元帅得知，此是梅山猪怪。
jīn zǎo jiàn zhèn shì wú zuān rù tā fù lǐ tè lái qín fú zhì cǐ kuài qǐng yuán shuài lái yuán mén fā luò
今早见阵，是吾钻入他腹里，特来擒伏至此，快请元帅来辕门发落！
nán gōng shì fāng wù zhī shì yáng jiǎn biàn huà zài tā dù lǐ bù jué dà xǐ máng jìn yíng mén zhì zhōng jūn wài zhàng jiāng yún bǎn qiāo xiǎng qǐng yuán shuài shēng zhàng yì shì
”南宫适方悟，知是杨戬变化在他肚里，不觉大喜，忙进营门，至中军外帐，将云板敲响，请元帅升帐议事。
nèi shǐ chuán yǔ zi yá zi yá máng shēng zhàng
内使传与子牙，子牙忙升帐。
nán gōng shì shàng zhàng qǐ yuán shuài yuē yáng jiǎn shōu fú méi shān zhū jīng yǐ zài yíng mén qǐng yuán shuài fā luò
南宫适上帐启元帅曰：“杨戬收服梅山猪精，已在营门，请元帅发落。
zi yá chuán lìng mìng zhòng jiāng zhǎng shàng dēng qiú huǒ bǎ chū yíng
”子牙传令，命众将：“掌上灯球火把出营。
bù yī shí yī shēng pào xiǎng zi yá shuài lǐng zhòng zhū hóu qí chū yuán mén kàn shí guǒ shì yī kǒu dà zhū guì fú zài dì
”不一时，一声炮响，子牙率领众诸侯齐出辕门，看时，果是一口大猪，跪伏在地。
zi yá wèn yuē nǐ zhè yè zhàng méi lái yóu hé kǔ zì qǔ shā shēn zhī huò
子牙问曰：“你这业障，没来由，何苦自取杀身之祸！
yáng jiǎn zài fù nèi yīng yuē qǐng yuán shuài shī xíng zhǎn chú cǐ guài yǐ jué hòu huàn
”杨戬在腹内应曰：“请元帅施行，斩除此怪，以绝后患。
zi yá chuán lìng mìng nán gōng shì xíng xíng
”子牙传令：“命南宫适行刑。
nán gōng shì shǒu qǐ yī dāo jiāng zhū tóu zhǎn luò zài dì
”南宫适手起一刀，将猪头斩落在地。
yáng jiǎn jiè xuè guāng ér chū xiàn le zì jǐ zhēn shēn
杨戬借血光而出，现了自己真身。
zhòng zhū hóu wú bù xīn xiàn
众诸侯无不欣羡。
zi yá mìng jiāng zhū tóu guà zài yuán mén hào lìng
子牙命将猪头挂在辕门号令。
jù huí yíng zhài
俱回营寨。
bù biǎo
不表。
zhī jiàn yuán hóng wèi yáng xiǎn yuē shì cǐ lù chū běn xiàng chéng hé tǐ miàn
只见袁洪谓杨显曰：“似此露出本相，成何体面！
bǎ wú bèi zài méi shān qiān nián dào shù yī dài yīng míng jù chéng huà bǐng qǐ bù kuì zāi
把吾辈在梅山千年道术，一代英名，俱成画饼，岂不愧哉！
shì bù yǔ jiāng shàng gān xiū
誓不与姜尚干休！
yáng xiǎn yuē yáng jiǎn tā shì zì jǐ yǒu biàn huà zhī shù bù yì zhū zǐ zhēn wù zhōng jiān jì ruò bù fù cǐ hèn qǐ néng zài lì yú rén shì
”杨显曰：“杨戬他恃自己有变化之术，不意朱子真误中奸计，若不复此恨，岂能再立于人世！
èr rén zhèng bǐ cǐ tòng hèn hū yuán mén guān bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài yǒu tiān shǐ zhì qǐng lìng dìng duó
”二人正彼此痛恨，忽辕门官报入中军：“启元帅：有天使至，请令定夺。
yuán hóng máng chū yuán mén yíng jiē tiān shǐ
”袁洪忙出辕门，迎接天使。
tiān shǐ yuē fèng tiān zi chì mìng sòng yī xián shì zhì jūn qián tīng yòng
天使曰：“奉天子敕，命送一贤士至军前听用。
yuán hóng jiē le zhǐ yì dǎ fā tiān shǐ qù le fù zhì zhōng jūn zuò xia mìng zuǒ yòu lìng lái jiāng cān yè
”袁洪接了旨意，打发天使去了，复至中军坐下，命左右：“令来将参谒。
lái jiāng zhì zhōng jūn cān bài bì yuán hóng yì wèn yuē jiāng jūn hé míng
”来将至中军参拜毕，袁洪亦问曰：“将军何名？
lái zhě dá yuē mò jiāng xìng dài míng lǐ méi shān rén shì
”来者答曰：“末将姓戴，名礼，梅山人氏；
wén zhòu wáng zhāo xián gù bù cí qiān lǐ zhī yuǎn tè lái xiào láo yú huī xià
闻纣王招贤，故不辞千里之远，特来效劳于麾下。
cǐ guài yě shì méi shān zhī gǒu jīng kǒng pà bèi rén shí pò gù cǐ lù xù ér lái ruò wéi bù zhī ěr
”──此怪也是梅山之狗精，恐怕被人识破，故此陆续而来，若为不知耳。
yuán hóng yǔ zhòng jiāng yuē jīn mù yòu tiān yī xián shì dìng rán yǔ tā jué yī cí xióng
──袁洪与众将曰：“今目又添一贤士，定然与他决一雌雄。
suí chuán lìng fàng pào ne hǎn
”随传令：“放炮呐喊。
sān jūn pái duì wu chū yíng qǐng zi yá dá huà
”三军排队伍出营，请子牙答话。
zhōu yíng jūn zhèng sī bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài yǒu yuán hóng nuò zhàn
周营军政司报入中军：“启元帅：有袁洪搦战。
zi yá suí dài zhū jiāng chū yíng
”子牙随带诸将出营。
jiàn yuán hóng zǒu mǎ zhì jūn qián zi yá yuē yuán hóng nǐ bù zhī shí wù yǎn jiàn fù jūn shā jiāng tiān yì kě zhī
见袁洪走马至军前，子牙曰：“袁洪，你不知时务，眼见覆军杀将，天意可知。
jīn zhòu è guàn yíng rén shén gòng nù liàng ěr bù guò qū qū táng bì gǎn yǔ tiān xià zhū hóu xiāng jù zāi
今纣恶贯盈，人神共怒，谅尔不过区区螳臂，敢与天下诸侯相拒哉！
yuán hóng xiào yuē nǐ ǒu ěr dé shèng biàn zì jīn kuā liàng nǐ jīn rì duàn rán wú shēng huí zhī lǐ
”袁洪笑曰：“你偶尔得胜，便自矜夸，量你今日断然无生回之理。
wèn zuǒ yòu yuē shuí yǔ wú zhuō cǐ fǎn chén yě
”问左右曰：“谁与吾捉此反臣也？
zuǒ yǒu yáng xiǎn dà hū yuē sì mò jiāng qín cǐ fǎn zéi
”左有杨显大呼曰：“俟末将擒此反贼！
zi yá kàn lái jiāng bái miàn cháng xū dǐng shēng èr jiǎo
”子牙看来将白面长须，顶生二角。
zěn jiàn de yǒu zàn yuē
怎见得，有赞曰：
dǐng shàng jīn guān shēng shā qì liǔ yè jiǎ guà lóng lín qì
顶上金冠生杀气，柳叶甲挂龙鳞砌。
tóu shēng shuāng jiǎo qì zhēng róng bái miàn cháng xū shēng gèng xì
头生双角气峥嵘，白面长须声更细。
méi shān yāo niè hào yáng jīng yě zhì mèng jīn jiāng shēn bì
梅山妖孽号羊精，也至孟津将身毙。
cóng lái xié zhèng dào tóu fēn hé kǔ shēn tóu luó wǎng de
从来邪正到头分，何苦身投罗网地。
huà shuō yáng xiǎn zǒu mǎ yáo jǐ chōng shā guò lái
话说杨显走马摇戟，冲杀过来。
yáng jiǎn zài qí mén xià yòng zhào yāo jiàn yī zhào què shì yī zhī yáng jīng
杨戬在旗门下用照妖鉴一照，却是一只羊精。
yáng jiǎn shōu jiàn zǒu mǎ wǔ sān jiān dāo yě bù dá huà jiē zhù sī shā
杨戬收鉴，走马舞三尖刀，也不答话，接住厮杀。
dāo jǐ bìng jǔ shā zài hǔ xué lóng tán
刀戟并举，杀在虎穴龙潭。
èr jiāng zhèng zhàn zhī jiān yòu zhī jiàn tāng yíng lǐ yī jiāng shǐ liǎng kǒu dāo fēi bēn qián lái dà jiào yuē yáng xiōng dì wú lái zhù ěr yī bì zhī lì
二将正战之间，又只见汤营里一将，使两口刀，飞奔前来，大叫曰：“杨兄弟，吾来助尔一臂之力！
zi yá bàng yǒu nǎ zhà dēng fēng huǒ lún shǐ kāi huǒ jiān qiāng yíng lái
”子牙傍有哪咤登风火轮，使开火尖枪迎来。
zěn jiàn de cǐ guài yǒu shī wèi zhèng
怎见得此怪，有诗为证：
zuǐ jiān ěr dà zuì qī qiao biàn tǐ yāo guāng tòu jiǔ xiāo
嘴尖耳大最蹊跷，遍体妖光透九霄。
qī guài zhī zhōng tā shì shǒu qiān nián dé dào yī shén áo
七怪之中他是首，千年得道一神獒。
huà shuō nǎ zhà yòng qiāng zǔ zhù dà hū yuē pǐ fū màn lái
话说哪咤用枪阻住，大呼曰：“匹夫慢来！
tōng míng lái hǎo jì gōng láo bù
通名来，好记功劳簿。
lái jiāng dá yuē wú nǎi yuán hóng fù jiāng dài lǐ shì yě
”来将答曰：“吾乃袁洪副将戴礼是也。
nǎ zhà shǐ kāi qiāng pī xiōng jiù cì
”哪咤使开枪，劈胸就刺。
dài lǐ shuāng dāo jí jià xiāng hái
戴礼双刀急架相还。
lún mǎ xiāng jiāo dāo qiāng bìng jǔ dà zhàn zài yī chù
轮马相交，刀枪并举，大战在一处。
qiě shuō yáng jiǎn zhàn yáng xiǎn yǒu èr sān shí hé yáng xiǎn bō mǎ biàn zǒu
且说杨戬战杨显有二三十合，杨显拨马便走。
yáng jiǎn gǎn lái
杨戬赶来。
yáng xiǎn zài mǎ shàng tǔ chū yī dào bái guāng lián mǎ zhào zhù xiàn yuán shēn lái shāng yáng jiǎn
杨显在马上吐出一道白光，连马罩住，现原身来伤杨戬。
yáng jiǎn huà yī zhī bái é bān lán měng hǔ
杨戬化一只白额斑斓猛虎。
yáng xiǎn jiàn yáng jiǎn biàn le yī zhī měng hǔ yǐ kè zhì le tā jí yù táo zǒu bèi yáng jiǎn yī dāo kǎn wèi liǎng duàn
杨显见杨戬变了一只猛虎，已克治了他，急欲逃走，被杨戬一刀砍为两段。
yáng jiǎn gē xià yáng tóu dà jiào yuē qǐ yuán shuài dì zǐ yòu shā le méi shān yī guài yě
杨戬割下羊头，大叫曰：“启元帅：弟子又杀了梅山一怪也！
dài lǐ yǔ nǎ zhà zhèng hān zhàn jiān dài lǐ kǒu nèi tǔ chū yī lì hóng zhū yǒu wǎn kǒu dà xiǎo wàng nǎ zhà dǐng mén dǎ lái
”戴礼与哪咤正酣战间，戴礼口内吐出一粒红珠，有碗口大小，望哪咤顶门打来。
nǎ zhà jiàn shì tóu xiōng xiōng liàng bù néng zhì fú zhǐ de shǎn yī qiāng bài xià zhèn lái
哪咤见势头凶凶，谅不能治伏，只得闪一枪败下阵来。
yáng jiǎn jiàn nǎ zhà shī jī zǒu mǎ dà hū yuē yè zhàng bù dé wú lǐ
杨戬见哪咤失机，走马大呼曰：“业障不得无礼！
wú lái yě
吾来也！
shǐ kāi sān jiān dāo lái zhàn dài lǐ
”使开三尖刀来战戴礼。
èr rén dà zhàn èr shí yú hé dài lǐ bō mǎ biàn zǒu
二人大战二十余合，戴礼拨马便走。
yáng jiǎn zòng mǎ gǎn lái
杨戬纵马赶来。
dài lǐ yòu tǔ chū yī lì hóng zhū xiàn chū guāng huá lái shāng yáng jiǎn
戴礼又吐出一粒红珠，现出光华，来伤杨戬。
yáng jiǎn jì qǐ xiāo tiān quǎn fēi zài kōng zhōng
杨戬祭起哮天犬，飞在空中。
cǐ quǎn nǎi shì xian quǎn kàn jiàn cǐ zhū shí fēn xiōng è jìng ràng guò tā de zhū lái bēn dài lǐ
此犬乃是仙犬，看见此珠，十分凶恶，竟让过他的珠来奔戴礼。
dài lǐ jiàn xian quǎn bēn lái zhèng yù chōu shēn táo zǒu zǎo bèi xiāo tiān quǎn yī kǒu yǎo zhù bù néng zhèng cuò
戴礼见仙犬奔来，正欲抽身逃走，早被哮天犬一口咬住，不能挣挫。
yáng jiǎn shǒu qǐ yī dāo huī yú mǎ xià
杨戬手起一刀，挥于马下。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
méi shān gǒu guài chěng chāng kuáng liàn bǎo shāng rén shì mò dāng
梅山狗怪逞猖狂，炼宝伤人势莫当。
qǐ yì xian quǎn néng fú guài hóng chén xuè rǎn mìng kōng wáng
岂意仙犬能伏怪，红尘血染命空亡。
huà shuō yáng jiǎn shā le gǒu guài zhǎng gǔ huí yíng
话说杨戬杀了狗怪，掌鼓回营。
zi yá shēng zhàng jiàn yáng jiǎn lǚ pò zhū guài dà xǐ qìng hè yáng jiǎn
子牙升帐，见杨戬屡破诸怪，大喜，庆贺杨戬。
bù biǎo
不表。
qiě shuō yuán hóng huí zhì zhōng jūn yòu jiàn dài lǐ bèi lù xiàn chū yuán xíng xīn xià shèn shì bù lè
且说袁洪回至中军，又见戴礼被戮，现出原形，心下甚是不乐。
zhòng jiāng jiāo tóu jiē ěr fēn fēn yì lùn shí fēn méi qù
众将交头接耳，纷纷议论，十分没趣。
hū yuán mén guān lái bào qǐ yuán shuài yuán mén wài yǒu yī dà jiàng lái jiàn
忽辕门官来报：“启元帅：辕门外有一大将来见。
yuán hóng chuán lìng lìng lái
”袁洪传令：“令来。
shǎo shí lìng zhì zhàng qián jiàn yī rén shēn gāo yī zhàng liù chǐ dǐng shàng shuāng jiǎo juǎn zuǐ jiān ěr jīn jiǎ hóng páo quán shēn jiǎ zhòu shí fēn xuān áng dài zǐ jīn guān jìn qián shī lǐ
”少时，令至帐前，见一人身高一丈六尺，顶上双角，卷嘴，尖耳，金甲，红袍，全身甲胄，十分轩昂，戴紫金冠，近前施礼。
yuán hóng wèn yuē jiāng jūn gāo xìng
袁洪问曰：“将军高姓？
dà míng
大名？
lái jiāng dá yuē mò jiāng xìng jīn shuāng míng dà shēng zǔ guàn méi shān rén shì
”来将答曰：“末将姓金，双名大升，祖贯梅山人氏。
cǐ lái zhě yòu shì niú guài yòng sān jiān dāo lì dà wú qióng jīn lái zhù yuán hóng jù shì méi shān qī guài zhī shù
”──此来者又是牛怪，用三尖刀，力大无穷，今来助袁洪，俱是梅山七怪之数。
yuán hóng gù wèn yǐ zhē zhòng rén ěr mù
袁洪故问，以遮众人耳目。
yuán hóng nǎi shè jiǔ guǎn dài
──袁洪乃设酒管待。
cì rì jīn dà shēng shàng le dú jiǎo shòu tí sān jiān dāo zhì zhōu yíng nuò zhàn
次日，金大升上了独角兽，提三尖刀，至周营搦战。
shào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài chéng tāng yíng yǒu yī dà jiàng qǐng zhàn
哨马报入中军：“启元帅：成汤营有一大将请战。
zi yá duì zhòng jiāng wèn yuē shuí jiàn zhèn zǒu yī zāo
”子牙对众将问曰：“谁见阵走一遭？
yán wèi bì bàng yǒu zhèng lún chū ér yán yuē mò jiāng yuàn wǎng
”言未毕，傍有郑伦出而言曰：“末将愿往。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
zhèng lún shàng le jīn jīng shòu līng xiáng mó chǔ chū le yíng mén jiàn duì miàn yī jiāng shēng de yì guài xióng wěi zhèng lún wèn yuē lái zhě hé rén
郑伦上了金睛兽，拎降魔杵，出了营门，见对面一将，生的异怪雄伟，郑伦问曰：“来者何人？
jīn dà shēng dá yuē wú nǎi yuán hóng huī xià fù jiāng jīn dà shēng shì yě
”金大升答曰：“吾乃袁洪麾下副将金大升是也。
ěr shì hé rén
尔是何人？
kuài tōng míng lái
快通名来。
zhèng lún dá yuē wú nǎi zǒng dū wǔ jūn shàng jiàng jūn zhèng lún shì yě
”郑伦答曰：“吾乃总督五军上将军郑伦是也。
wú guān nǐ yì xiāng fēi rén yān gǎn zǔ shí yǔ zhī shī yǒu nì tiān zhī zuì
吾观你异相非人，焉敢阻时雨之师，有逆天之罪！
zǎo zǎo guī zhōu gòng pò dú fū yǐ zhū wú dào
早早归周，共破独夫，以诛无道。
rú bù zhī jī zì qǔ rǔ shēn zhī huò
如不知机，自取辱身之祸。
jīn dà shēng dà nù cuī kāi dú jiǎo shòu shǐ sān jiān dāo kǎn lái
”金大升大怒，催开独角兽，使三尖刀砍来。
zhèng lún shǒu zhōng chǔ pī miàn xiāng yíng
郑伦手中杵劈面相迎。
èr shòu xiāng jiāo dà zhàn shù hé
二兽相交，大战数合。
jīn dà shēng nǎi shì niú guài fù nèi liàn chéng yí kuài niú huáng yǒu wǎn kǒu dà xiǎo pēn chū lái rú huǒ diàn yì bān
金大升乃是牛怪，腹内炼成一块牛黄，有碗口大小，喷出来，如火电一般。
zhèng lún bù jí dī fáng zhèng zhōng liǎn shàng dǎ shāng bí kǒng sāi zhàn chún liè dào zhuàng xià shòu qù bèi jīn dà shēng shǒu qǐ yī dāo huī wèi liǎng duàn
郑伦不及堤防，正中脸上，打伤鼻孔，腮绽唇裂，倒撞下兽去，被金大升手起一刀，挥为两段。
kě lián
可怜！
zhèng shì
正是：
xiōng zhōng qí shù chéng hé yòng zhǐ luò míng chuí zài shǐ piān
胸中奇术成何用，只落名垂在史篇。
huà shuō jīn dà shēng zhǎn le zhèng lún zhǎng gǔ huí yíng
话说金大升斩了郑伦，掌鼓回营。
bào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài zhèng lún bèi tāng yíng dà jiàng jīn dà shēng suǒ shāng qǐng lìng dìng duó
报马报入中军：“启元帅：郑伦被汤营大将金大升所伤，请令定夺。
zi yá wén bào zhuó shí shāng dào tàn yuē zhèng lún lǚ jiàn dà gōng zì cóng sū hóu guī zhōu yí lù dū liáng yǒu gōng wáng shì qǐ zhī zhì cǐ sàng yú wú míng xià jiāng zhī shǒu qíng shí kě shāng
”子牙闻报，着实伤悼，叹曰：“郑伦屡建大功，自从苏侯归周，一路督粮，有功王室，岂知至此丧于无名下将之手，情实可伤！
zi yá lèi xià rú yǔ
”子牙泪下如雨。
yǒu shī yǐ diào zhī
有诗以吊之。
shī yuē
诗曰：
xiōng zhōng miào shù shú néng bān qǐ yì zāo féng sàng cǐ jiān
胸中妙术孰能班，岂意遭逢丧此间！
wéi yǒu qīng fēng cháng zuò bàn zhōng hún yī jiù fǎn jiā shān
惟有清风常作伴，忠魂依旧返家山。
huà shuō zi yá cì rì lìng xià shuí wèi zhèng lún bào hèn zǒu yī zāo
话说子牙次日令下：“谁为郑伦报恨走一遭？
bàng yǒu yáng jiǎn yīng shēng dá yuē dì zǐ yuàn wǎng
”傍有杨戬应声答曰：“弟子愿往。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
yáng jiǎn suí jí shàng mǎ tí dāo zhì chéng tāng yíng qián zuò míng yào jīn dà shēng chū lái dá huà
杨戬随即上马提刀，至成汤营前，坐名要金大升出来答话。
shǎo shí jiàn chéng tāng yíng nèi pào shēng xiǎng chù zhī jiàn jīn dà shēng zuò dú jiǎo shòu lái zhì jūn qián dà hū yuē lái zhě tōng míng
少时，见成汤营内炮声响处，只见金大升坐独角兽，来至军前，大呼曰：“来者通名！
yáng jiǎn yuē wú nǎi yáng jiǎn shì yě
”杨戬曰：“吾乃杨戬是也。
nǐ jiù shì jīn dà shēng me
你就是金大升么？
dà shēng yuē rán yě
”大升曰：“然也。
yáng jiǎn wǔ dāo zhí qǔ
”杨戬舞刀直取。
jīn dà shēng shǒu zhōng sān jiān dāo fù miàn lái yíng
金大升手中三尖刀赴面来迎。
èr jiāng jù shì sān jiān dāo wǎng lái chōng tū yī chǎng dà zhàn yǒu sān shí yú hé
二将俱是三尖刀，往来冲突，一场大战，有三十余合。
yáng jiǎn xiān wèi zēng yòng zhào yāo jiàn zhào tā bù fáng jīn dà shēng pēn chū niú huáng cǐ bǎo yóu rú huǒ kuài fēi lái
杨戬先未曾用照妖鉴照他，不防金大升喷出牛黄──此宝犹如火块飞来。
yáng jiǎn jiàn lái de tài jí huà yī dào jīn guāng wǎng zhèng nán ér zǒu
杨戬见来得太急，化一道金光，往正南而走。
jīn dà shēng suí hòu gǎn lái
金大升随后赶来。
dà shēng de dú jiǎo shòu lái de kuài yáng jiǎn máng qǔ zhào yāo jiàn chū lái zhào shí què yuán lái shì gè shuǐ niú
大升的独角兽来的快，杨戬忙取照妖鉴出来照时，却原来是个水牛。
yáng jiǎn huí shēn zhèng yù biàn huà shí tā hū rán qián miàn yī zhèn xiāng fēng piǎo miǎo yì wèi fāng xīn yīn yūn biàn dì yǒu wǔ cǎi xiáng yún yǐn yǐn zhōng yī duì huáng fān piāo dàng dāng zhōng yǒu yī wèi dào gū kuà qīng luán ér zhì
杨戬回身，正欲变化食他，忽然前面一阵香风缥渺，异味芳馨，氤氲遍地，有五彩祥云，隐隐中一对黄旛飘荡，当中有一位道姑，跨青鸾而至；
bàng yǒu nǚ tóng sān sì duì yīng shēng jiào yuē yáng jiǎn zǎo lái jiàn niáng niáng shèng jià
傍有女童三四对，应声叫曰：“杨戬早来见娘娘圣驾！
yáng jiǎn tīng shuō nǎi xiàng qián chāo shǒu shī lǐ yuē dì zǐ yáng jiǎn cān jiàn niáng niáng
”杨戬听说，乃向前抄手施礼曰：“弟子杨戬参见娘娘。
nà dào gū yuē yáng jiǎn wú fēi bié shén nǎi nǚ wā niáng niáng shì yě
”那道姑曰：“杨戬，吾非别神，乃女娲娘娘是也。
jīn jiàn chéng tāng shù jǐn zhōu shì dāng xìng wú tè lái zhù nǐ xiáng fú méi shān zhī guài
今见成汤数尽，周室当兴，吾特来助你降伏梅山之怪。
lìng yáng jiǎn lì yú yī bàng nǎi mìng qīng yún nǚ tóng jiāng cǐ bǎo qù bǎ nà yè zhàng qiān lái
”令杨戬立于一傍，乃命青云女童：“将此宝去把那业障牵来。
qīng yún nǚ tóng jiē bǎo zài shǒu zhī jiàn jīn dà shēng zú tà yīn yún tí dāo gǎn lái
”青云女童接宝在手，只见金大升足踏阴云，提刀赶来。
qīng yún nǚ tóng shàng qián lán zhù dà hū yuē nà yè zhàng
青云女童上前拦住，大呼曰：“那业障！
niáng niáng shèng jià zài cǐ xiū de wú lǐ
娘娘圣驾在此，休得无礼！
jīn fèng niáng niáng fǎ zhǐ tè lái qín nǐ
今奉娘娘法旨，特来擒你！
jīn dà shēng dà nù jiāng dāo wǎng shàng yī jǔ pī miàn kǎn lái
”金大升大怒，将刀往上一举，劈面砍来。
qīng yún nǚ tóng jiāng fú yāo suǒ jì qǐ kōng zhōng zhī jiàn huáng jīn lì shì jiāng jīn dà shēng chuān qǐ bí zi lái yòng tóng chuí bǎ jīn dà shēng bèi jǐ shàng dǎ le sān pǐ chuí yī shēng léi xiǎng jīn dà shēng xiàn chū yuán shēn nǎi shì yì pǐ shuǐ niú
青云女童将伏妖索祭起空中，只见黄巾力士将金大升穿起鼻子来，用铜锤把金大升背脊上打了三匹锤，一声雷响，金大升现出原身，乃是一匹水牛。
yáng jiǎn xiàng qián dǎo shēn xià bài dì zǐ yáng jiǎn yuàn niáng niáng shèng shòu wú jiāng
杨戬向前倒身下拜：“弟子杨戬愿娘娘圣寿无疆！
nǚ wā yuē yáng jiǎn nǐ qiě jiāng niú guài dài huí zhōu yíng fā luò
”女娲曰：“杨戬，你且将牛怪带回周营发落；
wǒ hái zhù nǐ shōu fú bái yuán jīng guài yě
我还助你收伏白猿精怪也。
yáng jiǎn bié le nǚ wā niáng niáng bǎ niú qiān zhe huí lái
”杨戬别了女娲娘娘，把牛牵着回来。
qiě shuō zi yá zài zhōng jūn tīng bào dào yáng jiǎn huà yī dào jīn guāng wǎng zhèng nán shǎng qù le
且说子牙在中军，听报到：“杨戬化一道金光往正南上去了。
zhè dà jiàng gǎn qù bù zhī xiōng jí
这大将赶去，不知凶吉。
zi yá jīng yí bù dìng
”子牙惊疑不定。
nǎ zhà yuē yáng jiǎn zì yǒu yùn yòng yuán shuài hé bì jīng yí
哪咤曰：“杨戬自有运用，元帅何必惊疑？
zi yá yuē fāng jīn dōng bó hóu rén mǎ wèi zhì kuàng yǒu méi shān qī guài zǔ zhù wú shī shǐ wú xīn xià bù néng ān rán
”子牙曰：“方今东伯侯人马未至，况有梅山七怪阻住吾师，使吾心下不能安然。
yán wèi bì zhī jiàn bào mǎ lái bào qǐ yuán shuài yáng jiǎn huí lái
”言未毕，只见报马来报：“启元帅：杨戬回来。
zi yá lìng zhì zhàng qián wèn qí yuán gù
”子牙令至帐前，问其原故。
yáng jiǎn bǎ nǚ wā niáng niáng shōu fú niú guài zhī shì shuō le yī biàn jīn zhì yuán mén qǐng yuán shuài fā luò
杨戬把女娲娘娘收伏牛怪之事说了一遍：“……今至辕门，请元帅发落。
zi yá chuán lìng qǐng zhòng zhū hóu qí zhì dà yíng mén kàn wú hào lìng cǐ guài
”子牙传令：“请众诸侯齐至大营门，看吾号令此怪。
shǎo shí zhòng zhū hóu qí zhì yuán mén
”少时，众诸侯齐至辕门。
zi yá mìng qiān guò niú guài yòng fù yāo suǒ jiāng cǐ guài fù zài dì xià lìng nán gōng shì xíng xíng
子牙命牵过牛怪，用缚妖索将此怪缚在地下，令南宫适行刑。
nán gōng shì shǒu qǐ yī dāo jiāng niú tóu zhǎn xià
南宫适手起一刀，将牛头斩下。
mèng jīn hé bā shí wàn rén mǎ qí shēng hè cǎi
孟津河八十万人马齐声喝采。
zi yá mìng jiāng niú tóu guà zài qí gān shàng hào lìng zhǎng gǔ huí yíng
子牙命将牛头挂在旗竿上号令，掌鼓回营。
què shuō yuán hóng yǐ zhī méi shān zhòng dì xiōng jù bèi zi yá suǒ miè yù qián ér bù néng jìn yù hòu ér bù néng tuì zhuó shí wú jì shì shǔ liǎng nán xīn xià shèn shì yōu yí
却说袁洪已知梅山众弟兄俱被子牙所灭，欲前而不能进，欲后而不能退，着实无计，事属两难，心下甚是忧疑。
bù biǎo
不表。
zhī jiàn zi yá huí yíng shēng zhàng wèn yáng jiǎn yuē méi shān jué le jǐ guài
只见子牙回营升帐，问杨戬曰：“梅山绝了几怪？
yáng jiǎn qū zhǐ yī suàn qǐ yuán shuài yǐ miè le liù guài
”杨戬屈指一算：“启元帅：已灭了六怪。
zi yá yuē jīn rì wǎn chuán yǔ zhòng zhū hóu èr gēng shí fēn qí jié chéng tāng dà yíng
”子牙曰：“今日晚传与众诸侯：二更时分齐劫成汤大营。
yòu lìng yáng jiǎn nǐ kě dān jié yuán hóng qǔ qiǎo xiáng fú cǐ guài dà shì kě dìng
”又令杨戬：“你可单劫袁洪，取巧降伏此怪，大事可定。
yáng jiǎn dá yuē dì zǐ tóng nǎ zhà shuāng qù jiàn gōng gèng jué yì yú wéi lì
”杨戬答曰：“弟子同哪咤双去建功，更觉易于为力。
zi yá xǔ zhī réng jiāng zhòng jiāng fēn pài yǐ dìng
”子牙许之，仍将众将分派已定。
bù biǎo
不表。
què shuō yuán hóng zài yíng zhōng yǔ cān jūn yīn pò bài léi kāi èr jiāng yì yuē jīn zhǔ shàng mìng wú děng zài cǐ shǒu yù cǐ chù zhōu bīng suī duō néng zhě shén shǎo kuàng lián rì zhāo gē bù céng jiàn yǒu jiù bīng yì bù céng jiàn wú jié bào kǒng tiān zǐ yōu xīn shēn shǔ bù biàn
却说袁洪在营中与参军殷破败、雷开二将议曰：“今主上命吾等在此守御，此处周兵虽多，能者甚少，况连日朝歌不曾见有救兵，亦不曾见吾捷报，恐天子忧心，深属不便。
mìng zhòng jūn jù shū wǎng cháo gē qǐng tiān zǐ sù fā yuán bīng qián lái jiē yìng
”命中军具疏往朝歌，请天子速发援兵前来接应。
zhōng jūn guān jù biǎo qiú jiù
中军官具表求救。
qiě shuō zi yá qīn chéng zuò qí shí zhì èr gēng yī shēng pào xiǎng zhōu bīng ne yī shēng hǎn qí shā jìn chéng tāng yíng lǐ qù
且说子牙亲乘坐骑，时至二更，一声炮响，周兵呐一声喊，齐杀进成汤营里去。
zhèng shì
正是：
hēi yè chōng yíng wú zhǔn bèi sān jūn wú gù shòu zāi yāng
黑夜冲营无准备，三军无故受灾殃。
huà shuō nán bó hóu è shùn lǐng èr bǎi zhū hóu yī qí fèn yǒng dāng xiān
话说南伯侯鄂顺领二百诸侯，一齐奋勇当先；
běi bó hóu chóng yīng luán chōng shā jìn zuǒ yíng
北伯侯崇应鸾冲杀进左营；
lǐ jìng wéi hù léi zhèn zi chōng shā jìn yòu yíng
李靖、韦护、雷震子冲杀进右营；
yáng jiǎn nǎ zhà shā rù dà yíng jìn zhōng jūn lái zhàn yuán hóng
杨戬、哪咤杀入大营，进中军来战袁洪。
qiě shuō yuán hóng tīng de zhōu jiāng jié yíng máng shàng mǎ shǐ yī gēn tiě gùn fāng chū zhōng jūn qià féng yáng jiǎn yě bù dá huà èr mǎ xiāng jiāo zhǐ shā de chóu yún dàng dàng cǎn wù fēn fēn
且说袁洪听得周将劫营，忙上马，使一根铁棍，方出中军，恰逢杨戬，也不答话，二马相交，只杀得愁云荡荡，惨雾纷纷。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
yè jié tāng yíng shén guǐ jīng hǎn shēng qí fā gǔ luó míng
夜劫汤营神鬼惊，喊声齐发鼓锣鸣。
jūn bīng fèn yǒng shuí kān dí jiàng shì shī wēi shú gǎn yīng
军兵奋勇谁堪敌，将士施威孰敢撄。
pò bài wú xīn tān liàn zhàn léi kāi yǒu yì bēn tú chéng
破败无心贪恋战，雷开有意奔途程。
méi shān qī guài cóng jīn miè sǎo dàng yāo fēn yǔ zhòu qīng
梅山七怪从今灭，扫荡妖氛宇宙清。
huà shuō zhòng zhū hóu qí shā rù chéng tāng yíng lǐ zhǐ shā de shī héng lǜ yě xuè mǎn chéng qú āi shēng cǎn qiē bù kān tīng wén
话说众诸侯齐杀入成汤营里，只杀的尸横绿野，血满成渠，哀声惨切，不堪听闻。
zhī jiàn yáng jiǎn dà zhàn yuán hóng yuán hóng xiàn chū yuán shēn qǐ zài bàn kōng jiāng yáng jiǎn pī tóu yī gùn dǎ de huǒ xīng bèng chū
只见杨戬大战袁洪，袁洪现出原身，起在半空，将杨戬劈头一棍，打得火星迸出。
yáng jiǎn yǒu qī shí èr biàn suí huà yī dào jīn guāng qǐ zài kōng zhōng yě zhào yuán hóng dǐng shàng yī dāo pī jiāng xià lái
杨戬有七十二变，随化一道金光，起在空中，也照袁洪顶上一刀劈将下来。
zhè yuán hóng yě yǒu bā jiǔ gōng fū suí dāo huà yī dào bái qì hù zhù qí shēn
这袁洪也有八九工夫，随刀化一道白气，护住其身。
yáng jiǎn dà hē yuē méi shān yuán tóu yān gǎn nòng shù
杨戬大喝曰：“梅山猿头，焉敢弄术！
ná zhù nǐ dìng yào bō pí chōu jīn
拿住你定要剥皮抽筋！
yuán hóng dà nù yuē nǐ yǒu duō dà běn lǐng gǎn jiāng wú xiōng dì jìn xíng shā hài wǒ yǔ nǐ shì bù liǎng lì
”袁洪大怒曰：“你有多大本领，敢将吾兄弟尽行杀害，我与你势不两立！
bì qín nǐ suì shī wàn duàn yǐ bào qí hèn
必擒你碎尸万段，以报其恨！
tā èr rén gè shǐ shén tōng biàn huà wú qióng xiāng shēng xiāng kè gè qióng qí jì fán rén shì duì xiàng qín shòu wú bù biàn huà jǐn shǐ qí qiǎo jù bú jiàn shàng xià
”他二人各使神通，变化无穷，相生相克，各穷其技，凡人世对象、禽兽，无不变化，尽使其巧，俱不见上下。
yuán hóng àn sī cǐ shí qí bīng yǐ gōng pò dà yíng liào bù néng zhī qiě jiāng tā kuāng shàng méi shān rù wú cháo xué shǐ tā bù néng shū zhǎn nà shí zài qín tā bù nán
袁洪暗思：“此时其兵已攻破大营，料不能支，且将他诓上梅山，入吾巢穴，使他不能舒展，那时再擒他不难。
suì qì le dà yíng wǎng méi shān táo qù
”遂弃了大营，往梅山逃去。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhòng zhū hóu zhuī shā chéng tāng cán bài rén mǎ shā dào tiān míng zi yá míng jīn shōu bīng zhòng zhū hóu gè zì huí yíng
且说众诸侯追杀成汤残败人马，杀到天明，子牙鸣金收兵，众诸侯各自回营。
zhèng shì
正是：
zhū hóu biān qiāo jīn dèng xiǎng zi yá quán shèng jìn yuán mén
诸侯鞭敲金镫响，子牙全胜进辕门。
huà shuō yáng jiǎn jiàn yuán hóng zòng xiáng guāng qián qù nǎi qì le mǎ yì zòng bù jiè tǔ dùn jǐn jǐn zhuī gǎn
话说杨戬见袁洪纵祥光前去，乃弃了马，亦纵步借土遁紧紧追赶。
zhī jiàn yuán hóng suí biàn yí kuài guài shí lì zài lù bàng
只见袁洪随变一块怪石立在路傍。
yáng jiǎn zhèng gǎn hū rán bú jiàn le yuán hóng jí yùn shén guāng dìng jīng guān kàn yǐ zhī yuán hóng huà wèi guài shí
杨戬正赶，忽然不见了袁洪，即运神光，定睛观看，已知袁洪化为怪石；
suí jí biàn huà yī shí jiàng shǒu zhí chuí zuān shàng qián chuí tā
随即变化一石匠，手执锤钻，上前锤他。
yuán hóng zhī tā shí pò biàn huà zhèn qīng fēng wǎng qián qù le
袁洪知他识破，便化阵清风往前去了。
rú cǐ liǎng jiā gè shǐ shén tōng kàn kàn gǎn shàng méi shān hū de yòu bú jiàn le yuán hóng
如此两家各使神通，看看赶上梅山，忽的又不见了袁洪。
yáng jiǎn shàng de méi shān guǒ rán hǎo jǐng
杨戬上得梅山，果然好景。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
méi shān xíng shì lù yáng cháng gǔ bǎi qiáo sōng liǎng àn bàng
梅山形势路羊肠，古柏乔松两岸傍。
sà sà yīn fēng yún wù zhǎng yāo mó jiǎ cǐ nì xíng cáng
飒飒阴风云雾长，妖魔假此匿行藏。
huà shuō yáng jiǎn shàng le méi shān sì miàn guān wàng yī biàn hū tīng de yá xià yī shēng xiǎng cuàn chū qiān bǎi xiǎo hóu ér shǒu zhí gùn bàng qí lái luàn dǎ yáng jiǎn
话说杨戬上了梅山，四面观望一遍，忽听得崖下一声响，窜出千百小猴儿，手执棍棒，齐来乱打杨戬。
yáng jiǎn jiàn zhòng xiǎo hú hóu zuǒ yòu luàn dǎ qíng zhī bù néng qǔ shèng bù ruò tuō shēn xià shān
杨戬见众小猢猴左右乱打，情知不能取胜：“不若脱身下山。
yáng jiǎn huà dào jīn guāng qù le
”杨戬化道金光去了。
fāng cái zhuǎn guò yī pō zhǐ tīng yī pài xiān lè zhī yīn mǎn de xiáng yún liáo rào yòu jiàn nǚ wā niáng niáng jià lín
方才转过一坡，只听一派仙乐之音，满地祥云缭绕，又见女娲娘娘驾临。
yáng jiǎn fǔ fú shān xià kòu shǒu yuē dì zǐ yáng jiǎn bù zhī niáng niáng shèng jià jiàng lín yǒu shī huí bì wàng niáng niáng shù zuì
杨戬俯伏山下，叩首曰：“弟子杨戬不知娘娘圣驾降临，有失回避，望娘娘恕罪！
nǚ wā yuē nǐ suī shì yù quán shān jīn xiá dòng yù dǐng zhēn rén mén tú shàn huì bā jiǔ biàn huà bù néng xiáng fú cǐ guài
”女娲曰：“你虽是玉泉山金霞洞玉鼎真人门徒，善会八九变化，不能降伏此怪。
wú jiāng cǐ bǎo shòu nǐ kě yǐ shōu fú cǐ è guài yě
吾将此宝授你，可以收伏此恶怪也。
yáng jiǎn kòu shǒu bài xiè nǚ wā niáng niáng zì huí gōng qù le
”杨戬叩首拜谢，女娲娘娘自回宫去了。
yáng jiǎn jiāng cǐ bǎo zhǎn kāi kàn shí xīn zhōng shèn shì huān xǐ
杨戬将此宝展开看时，心中甚是欢喜。
cǐ bǎo nǎi shān hé shè jì tú
──此宝乃“山河社稷图”。
yáng jiǎn yī yī yī fǎ xíng zhī xuán yú yī dà shù shàng
──杨戬一一依法行之，悬于一大树上。
yáng jiǎn fù shàng méi shān yī jiù zhǎo xún yuán lù
杨戬复上梅山，依旧找寻原路。
huà shuō yuán hóng jiàn yáng jiǎn fù shàng méi shān nǎi dà hū yuē yáng jiǎn nǐ cǐ lái shì zì sòng sǐ yě
话说袁洪见杨戬复上梅山，乃大呼曰：“杨戬，你此来是自送死也！
yáng jiǎn dà xiào yuē nǐ jīn rì liàng wú shēng lǐ
”杨戬大笑曰：“你今日谅无生理！
shǐ kāi dāo zhí qǔ yuán hóng
”使开刀，直取袁洪。
yuán hóng yě shǐ kāi gùn pī miàn jiāo huán
袁洪也使开棍劈面交还。
èr rén dà zhàn yī huì yáng jiǎn zhuǎn shēn jiù zǒu
二人大战一会，杨戬转身就走。
yuán hóng suí hòu gǎn lái
袁洪随后赶来。
yáng jiǎn xià le méi shān wǎng qián yòu zǒu hū jiàn qián miàn yī zuò gāo shān yáng jiǎn jìng shàng le shān
杨戬下了梅山，往前又走，忽见前面一座高山，杨戬径上了山。
yuán hóng suí gǎn shàng shān lái
袁洪随赶上山来。
bù zhī cǐ shān nǎi nǚ wā niáng niáng cì de shān hé shè jì tú biàn huà de
不知此山乃女娲娘娘赐的“山河社稷图”变化的。
yuán hóng gǎn shàng shān lái rù yú quān tào zài bù néng xià shān
袁洪赶上山来，入于圈套，再不能下山。
yáng jiǎn jiāng shēn yī zōng xià le shān hé shè jì tú zhī jiàn yuán hóng zài shān shàng zuǒ cuān yòu tiào
杨戬将身一踪，下了“山河社稷图”，只见袁洪在山上左撺右跳。
bù zhī xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知性命如何，且听下回分解。