qín yuè rén yuē dài zhī wèi bìng fù mǎn yāo róng róng rú zuò shuǐ zhōng
秦越人曰∶带之为病，腹满，腰溶溶如坐水中。
róng róng huǎn màn mào
（溶溶缓慢貌）
míng táng yuē dài mài èr xué zhǔ yāo fù zòng róng róng rú náng shuǐ zhī zhuàng
明堂曰∶带脉二穴，主腰腹纵溶溶如囊水之状。
fù rén shǎo fù tòng lǐ jí hòu zhòng yuán yuè shì bù tiáo chì bái dài xià kě zhēn liù fēn jiǔ qī zhuàng
妇人少腹痛，里急后重，螈月事不调，赤白带下，可针六分，灸七壮。
zhāng jié gǔ yuē dài mài zhī bìng tài yīn zhǔ zhī yi jiǔ zhāng mén èr xué sān zhuàng
张洁古曰∶带脉之病，太阴主之，宜灸章门二穴，三壮。
sù wèn yuē yá kè yú tài yīn zhī luò lìng rén yāo tòng yǐn xiǎo fù kòng bù kě yǐ yǎng xī
素问曰∶邪客于太阴之络，令人腰痛引小腹控，不可以养息。
wèi jì xié xià zhī kōng ruǎn chù
（ 谓季胁下之空软处）
zhāng zhòng jǐng yuē dà bìng chài hòu yāo yǐ xià yǒu shuǐ qì mǔ lì zé xiè sàn zhǔ zhī
张仲景曰∶大病瘥后，腰以下有水气，牡蛎泽泻散主之。
ruò bù yǐ jiǔ zhāng mén xué
若不已，灸章门穴。
wáng shū hé yuē dài mài wèi bìng zuǒ yòu rào qí yāo jí tòng chōng yīn gǔ yě
王叔和曰∶带脉为病，左右绕脐，腰脊痛，冲阴股也。
wáng hǎi zàng yuē xiǎo ér shàn kě jiǔ zhāng mén sān zhuàng ér yù yǐ qí yǔ dài mài xíng yú jué yīn zhī fēn ér tài yīn zhǔ zhī
王海脏曰∶小儿疝，可灸章门三壮而愈，以其与带脉行于厥阴之分，而太阴主之。
yòu yuē nǚ zǐ jīng bìng xuè bēng jiǔ ér chéng kū zhě yi sè zhī yì zhī
又曰∶女子经病血崩，久而成枯者，宜涩之益之。
xuè bì jiǔ ér chéng jié zhě yi yì zhī pò zhī
血闭久而成竭者，宜益之破之。
pò xuè yǒu sān zhì shǐ zé sì wù rù hóng huā diào huáng ròu guì
破血有三治，始则四物入红花，调黄、肉桂。
cì zé sì wù rù hóng huā diào líng lǐ jiǎ táo rén guì tóng zǐ xiǎo biàn lì jiǔ jiān fú
次则四物入红花，调鲮鲤甲、桃仁、桂，童子小便，利酒煎服。
mò zé sì wù rù hóng huā diào yì lǎo mò yào sàn
末则四物入红花，调易老没药散。
zhāng zi hé yuē shí èr jīng yǔ qí jīng qī mài jiē shàng xià zhōu liú wéi dài mài qǐ shǎo fù zhī cè jì xié zhī xià huán shēn yī zhōu luò yāo ér guò rú shù dài zhī zhuàng
张子和曰∶十二经与奇经七脉，皆上下周流，惟带脉起少腹之侧，季胁之下，环身一周，络腰而过，如束带之状。
ér chōng rèn èr mài xún fù xié jiā qí páng chuán liú yú qì chōng shǔ yú dài mài luò yú dū mài chōng rèn dū sān mài tóng qǐ ér yì xíng yī yuán ér sān qí jiē luò dài mài
而冲、任二脉，循腹胁，夹脐旁，传流于气冲，属于带脉，络于督脉，冲、任、督三脉，同起而异行，一源而三岐，皆络带脉。
yīn zhū jīng shàng xià wǎng lái yí rè yú dài mài zhī jiān kè rè yù yì bái wù mǎn yì suí sǒu ér xià mián mián bù jué shì wèi bái dài
因诸经上下往来，遗热于带脉之间，客热郁抑，白物满溢，随溲而下，绵绵不绝，是为白带。
nèi jīng yún sī xiǎng wú qióng suǒ yuàn bù dé yì yín yú wài rù fáng tài shèn fā wèi jīn wěi jí wèi bái yín
内经云∶思想无穷，所愿不得，意淫于外，入房太甚，发为筋痿，及为白淫。
bái yín zhě bái wù yín yǎn rú jīng zhī zhuàng nán zǐ yīn sǒu ér xià nǚ zǐ mián mián ér xià yě jiē cóng shī rè zhì zhī yǔ zhì lì tóng fǎ
白淫者，白物淫衍，如精之状，男子因溲而下，女子绵绵而下也，皆从湿热治之，与治痢同法。
chì bái lì nǎi yá rè chuán yú dà cháng chì bái dài nǎi yá rè chuán yú xiǎo cháng hòu shì jiē yǐ chì wèi rè bái wèi hán liú wù qiān zǎi shì yī wù zhī yǐ
赤白痢乃邪热传于大肠，赤白带乃邪热传于小肠，后世皆以赤为热、白为寒，流误千载，是医误之矣。
yòu yuē zī shēng jīng zài yī fù rén huàn chì bái dài xià yǒu rén wèi jiǔ qì hǎi wèi xiào cì rì wèi jiǔ dài mài xué yǒu guǐ fù ěr yún zuó rì jiǔ yì hǎo zhǐ jiǔ wǒ bù zháo jīn jiǔ zhe wǒ wǒ qù yǐ kě wèi jiǔ shí jì wǒ
又曰∶资生经载一妇人患赤白带下，有人为灸气海未效，次日为灸带脉穴，有鬼附耳云，昨日灸亦好，只灸我不着，今灸着我，我去矣，可为酒食祭我。
qí jiā rú qí yán jì zhī suì yù
其家如其言祭之，遂愈。
yǔ chū guài qí shì yīn sī jìn jǐng gōng gāo huāng èr guǐ zhī shì nǎi xū láo yǐ shèn guǐ de chéng xū jū zhī
予初怪其事，因思晋景公膏肓二鬼之事，乃虚劳已甚，鬼得乘虚居之。
cǐ fù yì huò láo xīn xū sǔn gù guǐ jū zhī
此妇亦或劳心虚损，故鬼居之。
jiǔ jì zhe xué bù dé bù qù
灸既着穴，不得不去。
zì shì fán yǒu bìng cǐ zhě měi wèi zhī àn cǐ xué mò bù yìng shǒu suān tòng lìng guī jiǔ zhī wú yǒu bù yù
自是凡有病此者，每为之按此穴，莫不应手酸痛，令归灸之，无有不愈。
qí xué zài liǎng xié jì lèi zhī xià yī cùn bā fēn ruò gèng jiǔ bǎi huì xué yóu jiā
其穴，在两胁季肋之下一寸八分，若更灸百会穴尤佳。
nèi jīng yún shàng yǒu bìng xià qǔ zhī xià yǒu bìng shàng qǔ zhī
内经云∶上有病下取之，下有病，上取之。
yòu yuē shàng zhě xià zhī xià zhě shàng zhī shì yǐ
又曰∶上者下之，下者上之，是矣。
liú zōng nóng yuē dài xià duō běn yú yīn xū yáng jié yíng qì bù shēng jīng mài níng sè wèi qì xià xiàn jīng qì jī zhì yú xià jiāo qí jīng zhī fēn yùn niàng ér chéng
刘宗浓曰∶带下多本于阴虚阳竭，营气不升，经脉凝涩，卫气下陷，精气积滞于下焦奇经之分，蕴酿而成。
yǐ dài mài wèi bìng dé míng yì yǐ bìng xíng ér míng bái zhě shǔ qì chì zhě shǔ xuè duō yīn zuì bǎo fáng láo fú shí zào rè suǒ zhì
以带脉为病得名，亦以病形而名，白者属气，赤者属血，多因醉饱房劳，服食燥热所致。
yì yǒu shī tán liú zhù xià jiāo zhě shèn gān yīn yín shī shèng zhě
亦有湿痰流注下焦者，肾肝阴淫湿胜者；
huò jīng kǒng ér mù chéng tǔ wèi zhuó yè xià liú
或惊恐而木乘土位，浊液下流；
huò sī mù wú qióng fā wèi jīn wěi suǒ wèi èr yáng zhī bìng fā xīn pí yě
或思慕无穷，发为筋痿，所谓二阳之病发心脾也；
huò yú jīng shī rè qū zhì yú shǎo fù zhī xià huò xià yuán xū lěng zǐ gōng shī yín
或余经湿热，屈滞于少腹之下，或下元虚冷，子宫湿淫。
zhì zhī zhī fǎ huò xià huò tǔ huò fā zhōng jiān bǔ bǔ zhōng jiān lì zào zhōng jiān shēng fā rùn zhōng jiān wēn yǎng huò wēn piáo huò shōu sè zhū lì bù tóng yì bìng jī zhī huó fǎ yě
治之之法，或下或吐，或发中兼补，补中兼利，燥中兼升发，润中兼温养，或温朴，或收涩，诸例不同，亦病机之活法也。
cháo yuán fāng bìng yuán yuē shèn zhe bìng yāo tòng lěng rú bīng shēn zhòng yāo rú dài wǔ qiān qián bù kě xiǎo biàn lì yīn láo hàn chū yī lǐ lěng shī ér de jiǔ zé biàn wéi shuǐ yě
巢元方病源曰∶肾着病，腰痛冷如冰，身重腰如带五千钱，不渴，小便利，因劳汗出，衣里冷湿而得，久则变为水也。
qiān jīn yòng shèn zhe tāng sān yīn yòng shèn shī tāng dōng yuán yòng dú huó tāng zhǔ zhī
千金用肾着汤，三因用渗湿汤，东垣用独活汤主之。