wù yín wǔ yuè èr shí bā rì wú lín táng nián wǔ xún shí jū tài píng guǎn zhōng yú wǎng wéi shòu zuò kè yǒu néng wéi yān xì zhě nián yuē liù shí yú kǒu cāo nán yīn tán tǔ fēng yǎ bù zhī qí hé yǐ xì yě
戊寅五月二十八日，吴林塘年五旬，时居太平馆中，余往为寿，座客有能为烟戏者，年约六十余，口操南音，谈吐风雅，不知其何以戏也。
é yǒu pū xié jù yān tǒng lái zhōng kě shòu yān sì liǎng rán huǒ xī zhī qiě xī qiě yàn shí qǐng fāng jǐn suǒ jù wǎn lún kǔ míng yǐn qì wèi zhǔ rén yuē wèi jūn tiān hè suàn kě hu
俄有仆携巨烟筒来，中可受烟四两，燃火吸之，且吸且咽，食顷方尽，索巨碗沦苦茗饮讫，谓主人曰：为君添鹤算，可乎？
jí zhāng wěn tǔ hè èr zhǐ fēi xiàng wū jiǎo xú tǔ yī quān dà rú pán shuāng hè chuān zhī ér guò wǎng lái fēi wǔ rú zhì suō rán
即张吻吐鹤二只，飞向屋角，徐吐一圈，大如盘，双鹤穿之而过，往来飞舞，如掷梭然。
jì ér gā hóu yǒu shēng tǔ yān rú yī xiàn tíng tíng zhí shàng sàn zuò shuǐ bō yún zhuàng dì shì jiē cùn xǔ xiǎo hè piān piān zuǒ yòu yí shí fāng miè
既而嘎喉有声，吐烟如一线，亭亭直上，散作水波云状，谛视皆寸许小鹤，翩翩左右，移时方灭。
zhòng jiē yǐ wéi mù suǒ wèi dǔ yě
众皆以为目所未睹也。
é qí dì zǐ jì zhì fèng yī shāng yǔ zhǔ rén yuē wú jì bù rú shī wèi jūn xiǎo zuò jù kě hu
俄其弟子继至奉一觞与主人曰：吾技不如师，为君小作剧可乎？
hū xī jiān yǒu duǒ yún piāo miǎo yán qián xú jié chéng xiǎo lóu gé diāo lán qǐ chuāng lì lì rú huà
呼吸间，有朵云缥缈筵前，徐结成小楼阁，雕栏绮窗，历历如画。
yuē cǐ hǎi wū tiān chóu yě
曰：此海屋添筹也。
zhū kè fù dà jīng yǐ wéi zhǐ shàng háo guāng xiàn líng lóng tǎ yì wú yǐ yù shì yǐ
诸客复大惊，以为指上毫光，现玲珑塔，亦无以喻是矣。
yǐ yú suǒ jiàn zhū shuō bù rú zhì bēi huà hè qǐng kè kāi huā zhī lèi bù kě dān shù wú yì shí yǒu qí shì
以余所见诸说部，如掷杯化鹤，顷刻开花之类，不可殚述，毋亦实有其事？
hòu zhī rén shǎo suǒ jiàn duō suǒ guài hu
后之人少所见，多所怪乎？
rú cǐ shì fēi yú mù dǔ yì zhōng bù xìn yě
如此事非余目睹，亦终不信也。
yù nán li mǒu kù hǎo mǎ cháng yú zūn huà niú shì zhōng jiàn yī mǎ tōng tǐ rú mò yìng rì yǒu guāng ér fù máo zé bái yú shuāng xuě suǒ wèi wū yún tuō yuè zhě yě
豫南李某，酷好马，尝于遵化牛市中，见一马，通体如墨，映日有光，而腹毛则白于霜雪，所谓乌云托月者也。
gāo liù chǐ yú jùn wěi quán rán zú shēng zhǎo zhǎng cùn xǔ shuāng mù yíng chè rú shuǐ jīng qí qì áng áng rú jī qún zhī hè li yǐ bǎi jīn de zhī ài qí shén jùn wèi mò bì shēn qīn
高六尺余，骏尾鬈然，足生爪，长寸许，双目莹澈如水精，其气昂昂如鸡群之鹤，李以百金得之，爱其神骏，喂秣必身亲。
rán xìng zhì níng liè měi fù zhàng ní xū shī bàn suǒ yǒu lì zhě shù rén zuǒ yòu bǎ chí rán hòu kě chéng àn pèi xú xíng bù jué qí shǐ ér shùn xī yǐ bǎi lǐ
然性至狞劣，每覆障泥，须施绊锁，有力者数人，左右把持，然后可乘，按辔徐行，不觉其驶，而瞬息已百里。
yǒu yī chù qù jiā wǔ rì chéng rì wǔ jiù dào bǐ zhì zé rì wèi xián shān yě
有一处去家五日程，日午就道，比至，则日未衔山也。
yǐ cǐ yù ài zhī ér wèi qí nán kòng yì bù gǎn shù chéng
以此愈爱之，而畏其难控，亦不敢数乘。
yī rì yǒu wěi zhàng fū bì yǎn qiú rán pēng mén qiú jiàn zì yún néng jiào cǐ mǎ yǐn jiù lì xià mǎ yī jiàn jí zhǎng wū cǐ rén yǐ zhǎng jī zuǒ yòu lèi shǐ mǐ ěr bù dòng
一日，有伟丈夫碧眼虬髯，磞门求见，自云能教此马，引就枥下，马一见即长呜，此人以掌击左右肋，始弭耳不动。
nǎi qiān jiù kōng wū zhōng hé hù yǔ mǎ pán xuán li zì xì kuī zhī jiàn qí shǒu tí mǎ ěr nán nán shì yǒu suǒ yún mǎ shì shǒu kěn xú yòu tí ěr nán nán rú qián mǎ yì shì shǒu kěn
乃牵就空屋中，阖户与马盘旋，李自隙窥之，见其手提马耳，喃喃似有所云，马似首肯，徐又提耳喃喃如前，马亦似首肯。
li dà jīng yì yǐ wéi zhēn néng tōng mǎ yǔ yě
李大惊异，以为真能通马语也。
shǎo jiàn qǐ hù yǐn jiāng shòu li mǎ yǐ hàn rú rú yǐ
少间，启户，引缰授李，马已汗如濡矣。
lín xíng wèi li yuē cǐ mǎ néng zé zhǔ yì shén kě xǐ rán qí xìng wèi dìng kǒng huò shāng rén jīn zé kě yǐ wú lǜ yǐ
临行谓李曰：此马能择主，亦甚可喜，然其性未定，恐或伤人，今则可以无虑矣。
mǎ zì shì xùn liáng jīng èr shí yú zài gǔ gàn rú chū
马自是驯良，经二十余载，骨干如初。
hòu li zhì jiǔ shí yú ér zhōng mǎ hū yì qù mò zhī suǒ wǎng
后李至九十余而终，马忽逸去，莫知所往。