zhèng wǔ bù zhī hé xǔ rén xié mǔ qī liú yù hé jiàn yǐ mù gōng zì jǐ
郑五，不知何许人，携母妻流寓河涧，以木工自给。
bìng jiāng sǐ zhǔ qí qī yuē wǒ běn wú lì zhuī de rǔ yòu zhuō yú nǚ gōng dù lǎo mǔ bì yǐ dòng něi sǐ jīn yǔ rǔ yuē yǒu néng wéi wǒ yǎng mǔ zhě rǔ jí jià zhī wǒ sǐ bù hèn yě
病将死，嘱其妻曰：我本无立锥地，汝又拙于女红，度老母必以冻馁死，今与汝约，有能为我养母者，汝即嫁之，我死不恨也。
qī rú suǒ yuē mǔ jiè yǐ cún huó
妻如所约，母借以存活。
huò fèng shì shāo dài zé shì zhōng yǒu shēng rú suì cí zhé zhú
或奉事稍怠，则室中有声，如碎磁折竹。
yī suì mián yī wèi chéng mǔ qì hào hán hū dà shēng rú zhōng gǔ yīn dòng qiáng bì rú shì qī bā nián mǔ sǐ hòu nǎi jì
一岁棉衣未成，母泣号寒，忽大声如钟鼓殷动墙壁，如是七八年，母死后乃寂。
diàn hù cáo zì lì cū shí zì bù néng duō yě
佃户曹自立，粗识字，不能多也。
ǒu huàn hán jí hūn kuì zhōng wèi yī yì yǐn qù tú yù yī yì shěn wèi wù jū hù gòu liáng jiǔ bǐ sòng hái
偶患寒疾，昏愦中为一役引去，途遇一役，审为误拘，互诟良久，俾送还。
jīng guò yī chù yǐ shí wèi yuán zhōu lǐ xǔ qí nèi nóng yān bèn yǒng zǐ yàn hè rán mén é liù zì jù rú dòu bù néng jǐn shi
经过一处，以石为垣，周里许，其内浓烟坌涌，紫焰赫然，门额六字，巨如斗，不能尽识。
dàn jì qí diǎn huà ér guī jù suǒ jì piān páng tuī zhī shì shì fù xīn bèi dé zhī yù yě
但记其点画而归，据所记偏旁推之，似是负心背德之狱也。
shì chēng shāng zǐ wèi zhài guǐ shì gù yǒu zhī
世称殇子为债鬼，是固有之。
lú nán shí yán zhū yuán tíng yī zi bìng zhài mián shí shēn yín zì yǔ yuē shì shàng qiàn wǒ shí jiǔ jīn
卢南石言，朱元亭一子病瘵，绵时，呻吟自语曰：是尚欠我十九金。
é yī zhě tóu yǐ rén shēn jiān chéng wèi yǐn ér shì
俄医者投以人参，煎成未饮而逝。
qí jià qià de shí jiǔ jīn
其价恰得十九金。
cǐ jìn rì shì yě
此近日事也。
huò yuē sì hǎi zhī zhōng yī rì zhī nèi shāng zǐ bù zhī qí fán jǐ qián shēng bū fù zhě ān dé rú xǔ zhī zhòng
或曰四海之中，一日之内，殇子不知其凡几，前生逋负者，安得如许之众？
fu sǐ shēng zhuǎn gū yīn guǒ xún huán rú héng hé zhī shā jī shù bù kě yǐ cè suàn
夫死生转毂，因果循环，如恒河之沙，积数不可以测算；
rú tài kōng zhī yún biàn tài bù kě yǐ sī yì shì chéng nán jū yī gé
如太空之云，变态不可以思议，是诚难拘一格。
rán jì qí dà shì zé yuān qiān jiū jié shēng yú cái huò zhě jū duō
然计其大势，则冤愆纠结，生于财货者居多。
lǎo zi yuē tiān xià rǎng rǎng jiē wèi lì wǎng tiān xià xī xī jiē wèi lì lái
老子曰：天下攘攘皆为利往，天下熙熙皆为利来。
rén zhī yī shēng gài wú bù yì zhì yú shì zhě
人之一生，盖无不役志于是者。
gù tiān de shēng cái zhǐ yǒu cǐ shù
顾天地生财，只有此数。
cǐ de zé bǐ shī cǐ yíng zé bǐ kuī
此得则彼失，此盈则彼亏。
jī xiè yú shì ér shēng ēn chóu yú shì ér qǐ yè yuán bào fù yán jí sān shēng
机械于是而生，恩仇于是而起，业缘报复，延及三生。
guān móu lì zhě zhī duō kě zhī suǒ cháng zhě zhī bù shǎo yǐ
观谋利者之多，可知索偿者之不少矣。
shǐ qiān yǒu yán yuàn dú zhī yú rén shén yǐ zāi
史迁有言，怨毒之于人，甚矣哉！
jūn zǐ níng xìn qí yǒu huò kě fā rén shēn xǐng yě
君子宁信其有，或可发人深省也。
lǐ fù xīn guǎ kuáng jū lù lín ǎo tiāo zhī yè rù qí tà hé fēi jiāng qǐn hū dēng guāng lǜ àn suō xiǎo rú dòu é bào rán yī shēng hóng yàn sì shè yuán rú èr chǐ xǔ dà rú jìng
里妇新寡，狂且赂邻媪挑之，夜入其闼，阖扉将寝，忽灯光绿黯，缩小如豆，俄爆然一声，红焰四射，圆如二尺许，大如镜。
zhōng xiàn rén miàn nǎi qí gù fū yě
中现人面，乃其故夫也。
nán nǚ bìng rán pū tà xià jiā rén jīng shì qí shì suì bài
男女并然仆榻下，家人惊视，其事遂败。
huò yí lí fù duò jié zhě zhòng hé yǐ cǐ guǐ dú yǒu líng
或疑嫠妇堕节者众，何以此鬼独有灵？
yú wèi guǐ yǒu qiáng ruò rén yǒu shèng shuāi cǐ běn qiáng guǐ yòu zhí èr rén zhī shuāi gù néng wéi lì ěr
余谓鬼有强弱，人有盛衰，此本强鬼，又值二人之衰，故能为厉耳。
qí tā rú hèn huáng quán yuān chán shù shì zhě bù zhī fán jǐ
其他茹恨黄泉，冤缠数世者，不知凡几。
fēi jìng shén suí xíng miè yě
非竟神随形灭也。
huò yòu yí yāo wù suǒ píng zuò cǐ biàn guài
或又疑妖物所凭，作此变怪。
shì huò yǒu zhī rán yāo bù zì xìng yīn rén ér xìng yì yōu hún yuàn dú zhī qì yīn xiāng gǎn zhào xié mèi nǎi chéng ér jiǎ jiè zhī
是或有之，然妖不自兴，因人而兴，亦幽魂怨毒之气，阴相感召，邪魅乃乘而假借之。
bù rán táo yīng zhī shì hé wèi wén lí qiū zhī guǐ zāi
不然，陶婴之室，何未闻黎邱之鬼哉。
luō yǎng shān tōng zhèng zài lǐ cáo shí wèi tóng guān suǒ yà dòng zhé chè zhǒu bù bù rú xíng jīng jí zhōng xìng sù yū zhì jiàn huì fèn chéng jí
罗仰山通政，在礼曹时，为同官所轧，动辄掣肘，步步如行荆棘中，性素迂滞，渐恚愤成疾。
yī rì yù yù kū zuò hū mèng zhì yī shān huā fàng shuǐ liú fēng rì qīng kuàng jué shén sī kāi lǎng lěi kuài dùn xiāo
一日郁郁枯坐，忽梦至一山，花放水流，风日清旷，觉神思开朗，垒块顿消。
yán xī sàn bù dé yī máo shè yǒu lǎo wēng yán rù xiǎo zuò yán lùn pō qià lǎo wēng wèn hé yǐ yǒu bìng róng luō jù chén suǒ kǔ
沿溪散步，得一茅舍，有老翁延入小坐，言论颇洽，老翁问何以有病容，罗具陈所苦。
lǎo wēng tài xī yuē cǐ yǒu sù yīn jūn suǒ wèi jiě
老翁太息曰：此有夙因，君所未解。
jūn qī bǎi nián qián wèi sòng huáng quán mǒu jí nán táng xú xī yě
君七百年前为宋黄筌，某即南唐徐熙也。
xú zhī huà pǐn běn jū huáng shàng
徐之画品，本居黄上。
huáng kǒng duó gòng fèng zhī chǒng qiǎo cí pái yì shǐ chén lún kùn dùn xián hèn yǐ zhōng
黄恐夺供奉之宠，巧词排抑，使沉沦困顿，衔恨以终。
qí hòu zhǎn zhuǎn lún huí wèi néng xiāng yù jīn shì yè yuán còu hé nǎi dé yī kuài qí sù chóu
其后辗转轮回，未能相遇，今世业缘凑合，乃得一快其宿仇。
bǐ zhī jiā yú jūn zhě jí jūn zhī zēng jiā yú bǐ zhě yě jūn yòu hé hàn yān
彼之加于君者，即君之曾加于彼者也，君又何憾焉。
dà dǐ wú wǎng bù fù zhě tiān zhī dào
大抵无往不复者，天之道；
yǒu shī bì bào zhě rén zhī qíng
有施必报者，人之情。
jì yǐ zhǒng yīn zhōng dāng jié guǒ
既已种因，终当结果。
qí qì jī zhī gǎn rú cí zhī yǐn zhēn bù jìn zé yǐ jìn zé xī ér bù jiě
其气机之感，如磁之引针，不近则已，近则吸而不解；
qí yuàn dú zhī jié rú shí zhī hán huǒ bù chù zé yǐ chù zé jī ér lì shēng
其怨毒之结，如石之含火，不触则已，触则激而立生；
qí zhōng bù xiāo shì rú jí bìng zhī yǐn fú bì yǒu zhòu fā zhī rì
其终不消释，如疾病之隐伏，必有骤发之日；
qí zhōng xiāng yù hé rú rì yuè zhī xuán zhuǎn bì yǒu jiāo huì zhī chán
其终相遇合，如日月之旋转，必有交会之缠。
rán zé zhǒng zhǒng hài rén zhī shù shì yǒu zì hài ér yǐ yǐ
然则种种害人之术，适有自害而已矣。
wú guò qù shēng zhōng yǔ jūn yǒu jiù yīn jūn wèi wù gù wèi shù yōu huàn zhī yóu
吾过去生中，与君有旧，因君未悟，故为述忧患之由。
jūn yǔ bǐ yǐ jié guǒ yǐ zì jīn yǐ wǎng shèn wù zào yīn kě yě
君与彼已结果矣，自今以往，慎勿造因可也。
luō sǎ rán yǒu shěng shèng fù zhī xīn dùn jǐn
罗洒然有省，胜负之心顿尽。
shù rì zhī nèi sù jí quán chú
数日之内，宿疾全除。
cǐ yú shí xǔ suì shí wén huò yì shū xiān shēng yán
此余十许岁时，闻霍易书先生言。
huò yuē shì wèi gōng yán pú shì xiān shēng ǒu wù jì yě
或曰：是卫公延璞事，先生偶误记也。
wèi zhī qí shěn jí fù zhì zhī
未知其审，皀附识之。
tián bái yán yán kāng xī zhōng jiāng nán yǒu zhēng cáo zhī àn guān lì fú fǎ zhě shù rén shù nián hòu yǒu yī rén jiàng jī yú qí yǒu rén jiā zì yán fāng zài míng sī sòng mǒu gōng
田白岩言，康熙中江南有征漕之案，官吏伏法者数人，数年后有一人降乩，于其友人家，自言方在冥司讼某公。
yǒu rén hài yuē mǒu gōng xún lì qiě qí zǒng dū liǎng jiāng zài cǐ àn qián shí yú nián hé yǐ wú gù sòng zhī
友人骇曰：某公循吏，且其总督两江，在此案前十余年，何以无故讼之？
jī yòu shū yuē cǐ àn fēi yī rì zhī gù yǐ
乩又书曰：此案非一日之故矣。
fāng qí chū méng chǐ yī guān cuàn liú yī èr lì jí kě xiāo huàn yú wèi méng
方其初萌，褫一官，窜流一二吏，即可消患于未萌。
mǒu gōng bó zhōng hòu zhī míng yǎng yōng bù zhì jiǔ ér kuì liè wú bèi suì hòu qí nán
某公博忠厚之名，养痈不治，久而溃裂，吾辈遂逅其难。
wú bèi bìng mín gǔ guó bù néng chóu xiàn zài zhī zhí fǎ zhě yě
吾辈病民蛊国，不能仇现在之执法者也。
zhuī yuán huò běn bù mǒu gōng zhī sòng ér shuí sòng yú
追原祸本，不某公之讼而谁讼欤？
shū qì jī suì bù dòng qì bù zhī jiǔ yōu zhī xià dìng yàn rú hé
书讫，乩遂不动，迄不知九幽之下，定谳如何。
jīn rén míng yuē juān juān bù yōng zhōng wèi jiāng hé háo mò bù zhā jiāng xún fǔ kē gǔ shèng rén suǒ jiàn yuǎn yǐ
金人铭曰：涓涓不壅，终为江河，毫末不札，将寻斧柯，古圣人所见远矣。
cǐ guǐ suǒ yán yào bù wèi wú lǐ yě
此鬼所言，要不为无理也。
lǐ yǒu jiāng mǒu zhě jiāng sǐ zhǔ qí fù wù jià
里有姜某者将死，嘱其妇勿嫁。
fù qì nuò hòu yǒu yàn fù zhī sè zhě yǐ zhòng jià gòu wèi qiè
妇泣诺，后有艳妇之色者，以重价购为妾。
fāng jìng zhuāng dēng chē suǒ xù quǎn hū rén lì nù háo liǎng zhǎo bào chí niè fù miàn liè qí bí zhǔn bìng máng qí yī mù fù róng jì huǐ mǎi zhě wěi zhī qù
方靓妆登车，所蓄犬忽人立怒号，两爪抱持啮妇面，裂其鼻准，并盲其一目，妇容既毁，买者委之去。
hòu yì gèng wú jì yú zhě
后亦更无觊觎者。
cǐ kāng xī jiǎ wǔ yǐ wèi jiān shì gù lǎo shàng yǒu mù dǔ zhě
此康熙甲午乙未间事，故老尚有目睹者。
jiē yuē yì zāi cǐ quǎn ài zhǔ rén yǐ dé
皆曰：义哉此犬，爱主人以德；
zhì zāi cǐ quǎn néng gōng bìng zhī běn
智哉此犬，能攻病之本。
yú wèi quǎn duàn bù néng jiàn jí cǐ cǐ qí wáng fu lì guǐ suǒ píng yě
余谓犬断不能见及此，此其亡夫厉鬼所凭也。
ài táng xiān shēng cháng yǐn jiǔ yè guī mǎ hū jīng yì cǎo shù yì huì gōu chéng āo tū jǐ jué zhě sān sì é yǒu rén zì dào zuǒ chū yī shǒu wǎn pèi yī shǒu yè zhī xià yuē lǎo mǔ xī méng zhěng jì jīn jiù jūn duàn gǔ zhī ě yě
爱堂先生，尝饮酒夜归，马忽惊逸，草树翳荟，沟塍凹凸，几蹶者三四，俄有人自道左出，一手挽辔，一手掖之下，曰：老母昔蒙拯济，今救君断骨之厄也。
wèn qí xìng míng zhuǎn shùn yǐ shī suǒ zài yǐ
问其姓名，转瞬已失所在矣。
xiān shēng zì yì shēng píng wèi yǒu shì shì bù zhī guǐ hé yǐ yún rán fó jīng suǒ wèi wú xīn bù shī gōng dé zuì dà zhě yú
先生自忆生平未有是事，不知鬼何以云然，佛经所谓无心布施，功德最大者欤。
zhāng fú dù lín zhèn rén yě yǐ fù fàn wèi yè yī rì yǔ lǐ háo zhēng lù háo huī pū tuī duò shí qiáo xià
张福，杜林镇人也，以负贩为业，一日与里豪争路，豪挥扑推堕石桥下。
shí hé bīng fāng jié gū léng rú fēng rèn lú gǔ pò liè jǐn yǎn yǎn cún yī xī
时河冰方结，觚棱如锋刃，颅骨破裂，仅奄奄存一息。
lǐ xū gù zào háo jù wén yú guān guān lì qí cái yù pō jí
里胥故皂豪，遽闻于官，官利其财，狱颇急。
fú yīn qiǎn mǔ wèi háo yuē jūn cháng wǒ mìng yǔ wǒ hé yì
福阴遣母谓豪曰：君偿我命，与我何益。
néng wéi wǒ yǎng lǎo mǔ yòu zǐ zé chéng wǒ wèi jué wǒ dào guān yán shī zú duò qiáo xià
能为我养老母幼子，则乘我未绝，我到官言失足堕桥下。
háo nuò zhī fú cū zhī zì yì shàng néng rěn tòng zì shū zhuàng
豪诺之，福粗知字义，尚能忍痛自书状。
shēng gōng záo záo guān lì wú rú hé yě
生供凿凿，官吏无如何也。
fú sǐ zhī hòu háo jìng fù yuē
福死之后，豪竟负约。
qí mǔ lǚ kòng yú guān zhōng yǐ shēng gōng yǒu jù bù néng zhí háo hòu chéng zuì yè xíng yì mǎ jué duò qiáo sǐ
其母屡控于官，终以生供有据，不能直，豪后乘醉夜行，亦马蹶堕桥死。
jiē yuē shì fù fú zhī bào yǐ
皆曰：是负福之报矣。
xiān yáo ān gōng yuē shén zāi zhì yù zhī nán yě ér mìng àn yóu nán
先姚安公曰：甚哉治狱之难也，而命案尤难。
yǒu dǐng xiōng zhě gān wéi rén dài sǐ
有顶凶者，甘为人代死；
yǒu huì hé zhě gān zhōu qí suǒ qīn
有贿和者，甘鬻其所亲。
sī yǐ cù bù yì jí yǐ zhì yú bèi shā zhī rén shǒu shū gòng zhuàng yún fēi shì rén zhī suǒ shā cǐ suī gāo yáo tīng zhī bù néng rù qí zuì yě
斯已猝不易诘矣，至于被杀之人，手书供状云非是人之所杀，此虽皋陶听之，不能入其罪也。
tǎng fēi fù yuē bù cháng zhì zāo guǐ jí zé jìng yǐ cái miǎn yǐ
倘非负约不偿，致遭鬼殛，则竟以财免矣。
sòng qíng wàn biàn hé suǒ bù yǒu
讼情万变，何所不有！
sī xíng zhě kě jù lǐ lǜ duàn zāi
司刑者可据理率断哉！
yáo ān gōng yán yǒu sūn tiān qiú zhě yǐ cái wéi mìng tú shǒu jī lěi zhì qiān jīn suī qī zǐ dòng è shì rú mò lù yì zì rěn dòng è bù qīng yòng yī qián
姚安公言，有孙天球者，以财为命，徒手积累至千金，虽妻子冻饿，视如陌路，亦自忍冻饿，不轻用一钱。
bìng jí shí chén suǒ jī yú zhěn qián yī yī shǒu zì fǔ mó yuē ěr jìng fēi wǒ yǒu hu
病革时，陈所积于枕前，一一手自抚摩，曰：尔竟非我有乎？
wū yè ér mò
呜咽而殁。
sūn wèi mò yǐ qián wèi hú suǒ niǎo
孙未殁以前，为狐所嬲。
měi shè qí cái huò qù shǐ jiǒng jí yù sǐ nǎi yú tā suǒ fù de zhī rú shì zhě bù yī
每摄其财货去，使窘急欲死，乃于他所复得之，如是者不一。
yòu yǒu liú mǒu zhě yì yǐ cái wéi mìng yì wèi hú suǒ niǎo yī suì chú xī fán liú qīn yǒu zhī pín zhě xī kuì shù jīn
又有刘某者，亦以财为命，亦为狐所嬲，一岁除夕，凡刘亲友之贫者，悉馈数金。
yà bù lèi qí píng rì suǒ wéi xuán wén liú chuáng qián sī qiè wèi hú dào qù èr bǎi yú jīn ér de xiè jiǎn shù shí zhǐ
讶不类其平日所为，旋闻刘床前私箧为狐盗去二百余金，而得谢柬数十纸。
gài sūn cái nǎi xīn kǔ suǒ de hú guài qí qiān sè tè xì zhī ér yǐ
盖孙财乃辛苦所得，狐怪其悭啬，特戏之而已。
liú cái duō yóu jī qiǎo bō xuē ér lái gù hú jìng sàn zhī
刘财多由机巧剥削而来，故狐竟散之。
qí chǔ zhì yě gù dé yí yě
其处置也顾得宜也。
yú dū xué mǐn zhōng shí mù yǒu zhōng xīn hú yán qí you xī zài mǒu gōng mù yīn huì kān sù gǔ sì zhōng
余督学闽中时，幕友钟忻湖言，其友昔在某公幕，因会勘，宿古寺中。
yuè sè méng lóng jiàn mǒu gōng chuāng xià yǒu rén yǐng pái huái liáng jiǔ rǎn rǎn shàng zhōng lóu qù xīn zhī wèi guǐ mèi rán sù yǒu dǎn jìng niè wǎng xún zhī
月色朦胧，见某公窗下有人影，徘徊良久，冉冉上钟楼去，心知为鬼魅，然素有胆，竟蹑往寻之。
zhì zé lóu mén suǒ bì lóu shàng shì yǒu èr rén yǔ
至则楼门锁闭，楼上似有二人语。
qí yī yuē jūn hé yǐ kōng fǎn
其一曰：君何以空返？
qí yī yuē cǐ dì hǎn yǒu guān lì zhì jīn xìng liǎng guān gòng sù jiāng sì rén jìng sòng wú yuān
其一曰：此地罕有官吏至，今幸两官共宿，将俟人静讼吾冤。
qǐng qiè tīng suǒ yán fēi chuǎi mó yíng hé zhī fāng jí xiāo mǐ mí féng zhī shù shì bù zú yǐ bàn wú shì
顷窃听所言，非揣摩迎合之方，即消弭弥缝之术，是不足以办吾事。
gù fèi rán fǎn
故废然返。
yǔ bì shì yǒu tài xī shēng zài tīng zhī jìng jì rán yǐ
语毕，似有太息声，再听之，竟寂然矣。
cì rì yīn xiān zhǔ rén guǒ biàn sè yáo shǒu jiè wù duō shì
次日，阴先主人，果变色摇手，戒勿多事。
qì bù zhī qí hé yuān yě
迄不知其何冤也。
yú wèi cǐ jūn you yǒu zào yú zhǔ rén gù zào sī yán xíng róng qí qiǎo yú qū bì wèi guǐ yé yú ěr
余谓此君友，有皂于主人，故造斯言，形容其巧于趋避，为鬼揶揄耳。
ruò jiù cǐ yī shì ér lùn guǐ fēi mù dǔ yǔ wèi ěr wén huǎng hū yǎo míng máng wú shí jù
若就此一事而论，鬼非目睹，语未耳闻，恍惚杳冥，茫无实据。
suī yán luó bāo lǎo yì wú kě cuò shǒu gù nǎi zé zhī yú mǒu gōng hu
虽阎罗包老，亦无可措手，顾乃责之于某公乎？
píng yuán dǒng qiū yuán yán hǎi fēng yǒu sēng sì sù duō hú shí shí zhì wǎ shí niǎo rén
平原董秋原言，海丰有僧寺，素多狐，时时掷瓦石嬲人。
yī xué jiū jiè dōng xiāng sān yíng shòu tú wén yǒu shì shì zì yì fó diàn hē zé zhī shù xī jì rán xué jiū yǒu dé sè
一学究借东厢三楹授徒，闻有是事，自诣佛殿呵责之，数夕寂然，学究有德色。
yī rì dōng wēng guò tán gǒng yī zhī qǐng hū xiù zhōng yī juàn duò dì qǔ shì nǎi mì xì tú yě
一日，东翁过谈，拱揖之顷，忽袖中一卷堕地，取视，乃秘戏图也。
dōng wēng mò rán cì rì shēng tú bù zhì yǐ
东翁默然，次日生徒不至矣。
hú wèi fàn rén rén nǎi fàn hú jìng fǎn wèi hú suǒ zhōng
狐未犯人，人乃犯狐，竟反为狐所中。
jūn zǐ zhī yú xiǎo rén jǐn bèi zhī ér yǐ
君子之于小人，谨备之而已。
wú gù ér chù qí fēng xiān bù bài yě
无故而触其锋，鲜不败也。
guān dì cí zhōng jiē sù zhōu jiāng jūn qí míng zé bù jiàn yú shǐ chuán
关帝祠中，皆塑周将军，其名则不见于史传。
kǎo yuán lǔ zhēn hàn shòu tíng hòu miào bēi yǐ yǒu chéng chì tù xī cóng zhōu cāng yǔ zé qí lái yǐ jiǔ
考元鲁贞汉寿亭侯庙碑，已有乘赤兔兮从周仓语，则其来已久。
qí líng yì zuì zhe
其灵亦最著。
lǐ ǎo yǒu liú pò chē zhě yán qí fu cháng zuì mián guān dì xiāng àn qián mèng zhōu jiāng jūn jué zhī qǐ
里媪有刘破车者，言其夫尝醉眠关帝香案前，梦周将军蹶之起。
zuǒ gǔ qīng hén yuè bàn yuè nǎi xiāo
左股青痕，越半月乃消。
wèi guǐ wú lún huí zé zì gǔ jí jīn guǐ rì rì zēng jiāng dà dì bù néng róng
谓鬼无轮回，则自古及今，鬼日日增，将大地不能容；
wèi guǐ yǒu lún huí zé cǐ sǐ bǐ shēng xuán jí yì xíng ér qù
谓鬼有轮回，则此死彼生，旋即易形而去；
yòu dāng shì jiān wú yī guǐ fàn fū tián fù wǎng wǎng zhuǎn shēng shì wú bù lún huí zhě
又当世间无一鬼，贩夫田妇，往往转生，似无不轮回者。
huāng qiān fèi zhǒng wǎng wǎng jiàn guǐ yòu shì yǒu bù lún huí zhě
荒阡废冢，往往见鬼，又似有不轮回者。
biǎo xiōng ān tiān shí cháng wò jí hún zhì míng fǔ yǐ cǐ wèn sī jí zhī lì
表兄安天石，尝卧疾，魂至冥府，以此问司籍之吏。
lì yuē yǒu lún huí yǒu bù lún huí
吏曰：有轮回，有不轮回。
lún huí zhě sān tú yǒu fú shòu bào yǒu zuì shòu bào yǒu ēn yǒu yuàn zhě shòu bào
轮回者三途：有福受报，有罪受报，有恩有怨者受报；
bù lún huí zhě yì sān tú shèng xián xiān fó bù rù lún huí wú jiàn dì yù bù dé lún huí wú zuì wú fú zhī rén tīng qí yóu xíng yú xū mù yú qì wèi jǐn zé cún yú qì jiàn xiāo zé miè
不轮回者亦三途：圣贤仙佛不入轮回，无间地狱不得轮回，无罪无福之人，听其游行于虚墓，余气未尽则存，余气渐消则灭。
rú lù zhū shuǐ pào shū yǒu shū wú
如露珠水泡，倏有倏无；
rú xián huā yě cǎo zì róng zì luò
如闲花野草，自荣自落。
rú shì zhě wú kě lún huí
如是者无可轮回。
huò yǒu wú yī hún pò fù rén gǎn yùn wèi zhī tōu shēng
或有无依魂魄，附人感孕，谓之偷生。
gāo xíng zī huáng zhuǎn shì jiè xíng wèi zhī duó shě
高行缁黄，转世借形，谓之夺舍。
shì jiē ǒu rán biàn xiàn bù zài lún huí cháng lǐ zhī zhōng
是皆偶然变现，不在轮回常理之中。
zhì yú shén líng xià jiàng fǔ zuǒ míng shí
至于神灵下降，辅佐明时；
mó guài qún shēng zòng héng shā jié
魔怪群生，纵横杀劫。
shì yòu qì shù suǒ chéng bù yǐ lún huí lùn yǐ
是又气数所成，不以轮回论矣。
tiān shí gù bù xìn lún huí zhě bìng quán yǐ hòu cháng jǔ yǐ gào rén yuē jù qí suǒ yán nǎi záo rán chéng lǐ
天石固不信轮回者，病痊以后，尝举以告人曰：据其所言，乃凿然成理。