yī huàn jiā zi zī jù wàn
一宦家子，资巨万。
zhū wú lài wěi xiāng qīn nì yòu zhī yě yóu yǐn bó gē wǔ bù shù zài chuī yān jìng jué dào hàn yǐ zhōng
诸无赖伪相亲昵，诱之冶游，饮博歌舞，不数载，炊烟竟绝，盗颔以终。
bìng jí shí yǔ qí qī yuē wú wéi rén gǔ huò yǐ zhì cǐ bì sòng zhū dì xià
病革时语其妻曰：吾为人蛊惑，以至此，必讼诸地下。
yuè bàn zǎi jiàn mèng yú qī yuē sòng bù shèng yě
越半载见梦于妻曰：讼不胜也。
míng guān wèi yāo tóng chāng nǚ běn juān qì lián chǐ jiè shēng sè yǐ yǎng shēng
冥官谓妖童娼女，本捐弃廉耻，藉声色以养生。
qí mèi rén qǔ cái rú hǔ bào zhī shí rén jīng ní zhī tūn zhōu yě rán rén bù rù shān hǔ bào yān néng shí
其媚人取财，如虎豹之食人，鲸鲵之吞舟也，然人不入山，虎豹焉能食；
zhōu bù háng hǎi jīng ní yān néng tūn
舟不航海，鲸鲵焉能吞。
rǔ zì jiù bǐ bǐ hé yóu yān
汝自就彼，彼何尤焉？
wéi yín péng xiá kè rú shè jǐng yǐ dài shòu bù rù bù zhǐ
惟婬朋狎客，如设井以待兽，不入不止；
xuán ěr diào yú bù dé bù xiū shì yi yáng yǒu míng xíng yīn yǒu yè bào ěr
悬饵钓鱼，不得不休，是宜阳有明刑，阴有业报耳。
yòu wén yǒu shū shēng nì yī hú nǚ bìng zhài sǐ jiā rén qīng míng shàng zhǒng jiàn shǎo fù diàn jiǔ fén chǔ qián fú kū shén āi
又闻有书生昵一狐女，病瘵死，家人清明上冢，见少妇奠酒焚楮钱，伏哭甚哀。
qí qī shi shì hú nǚ yáo mà yuē sǐ mèi hài rén léi xíng qiě zhū rǔ shàng jiǎ cí bēi yé
其妻识是狐女，遥骂曰：死魅害人，雷行且诛，汝尚假慈悲耶？
hú nǚ lù rèn xú duì yuē fán wǒ bèi nǚ qiú nán zhě shì wèi cǎi bǔ shā rén guò duō tiān lǐ bù róng yě
狐女盝衽徐对曰：凡我辈女求男者，是为采补，杀人过多，天理不容也；
nán qiú nǚ zhě shì wéi qíng gǎn dān wán guò dù yǐ zhì shāng shēng
男求女者，是为情感，耽玩过度，以致伤生。
zhèng rú fū fù xiāng yuè chéng jí yāo zhé shì yóu zì qǔ guǐ shén bù zhuī lǐ qí rèn xí yě zǐ hé zé yé
正如夫妇相悦，成疾夭折，事由自取，鬼神不追理其衽席也，姊何责耶？
cǐ èr shì zú xiāng fā míng yě
此二事足相发明也。
gàn bǎo sōu shén jì zài mǎ shì qī jiǎng shì shì jí jīn suǒ wèi zǒu wú cháng yě
干宝搜神记载马势妻蒋氏事，即今所谓走无常也。
wǔ qīng wáng qìng chá cáo shì yǒu yòng ǎo chōng cǐ yì
武清王庆垞曹氏有佣媪，充此役。
xiān tài fū rén cháng wèn yǐ míng sī zhuī shè qǐ fá guǐ zú hé gù xū rǔ bèi
先太夫人尝问以冥司追摄，岂乏鬼卒，何故须汝辈。
yuē bìng tà bì yǒu rén huán shǒu yáng guāng chì shèng guǐ zú nán jìn yě
曰：病榻必有人环守，阳光炽盛，鬼卒难近也。
yòu huò yǒu zhēn guì rén qí qì wàng yǒu zhēn jūn zi qí qì gāng yóu bù gǎn jìn
又或有真贵人，其气旺，有真君子，其气刚，尤不敢近。
yòu huò bīng xíng zhī guān yǒu sù shā zhī qì qiáng hàn zhī tú yǒu xiōng lì zhī qì yì bù néng jìn
又或兵刑之官，有肃杀之气，强悍之徒，有凶戾之气，亦不能近。
wéi shēng hún tǐ yīn ér yáng qì shèng wú lǜ cǐ shù shì
惟生魂体阴，而阳气盛，无虑此数事。
gù bì xié zhī yǐ wéi bèi
故必携之以为备。
yǔ pō jìn lǐ shì fēi ǎo suǒ néng yì zhuàn yě
语颇近理，似非媪所能臆撰也。
hé jiān yī jiù jiā zhái shàng hū yǒu niǎo shí yú āi míng xuán rào qí yīn shén bēi
河间一旧家，宅上忽有鸟十余，哀鸣旋绕，其音甚悲。
ruò yuē kě xī kě xī
若曰：可惜可惜。
zhī fēi jiā zhào ér mò cè zhào hé shì
知非佳兆，而莫测兆何事。
shù rì hòu nǎi zhī qí zi zhōu zhái cháng bó fù niǎo tí zhī shí jí shū quàn zhī shí yě
数日后乃知其子鬻宅偿博负，鸟啼之时，即书券之时也。
qǐ qí zǔ fù zhī líng suǒ píng yú
岂其祖父之灵所凭欤？
wéi rén zǐ sūn zhě wén cǐ yi chuàng rán sī yǐ
为人子孙者，闻此宜怆然思矣。
yǒu yóu shì jiè jū wàn liǔ táng xià rì xiāng lián fěi jǐ liè gǔ yàn qī bā gǔ qì tóng qì cí qì shí xǔ gǔ shū cè huà juàn yòu shí xǔ bǐ chuáng shuǐ zhù sǎ zhǎn chá ōu zhǐ shàn zōng fú zhī lèi jiē jí jīng zhì
有游士借居万柳堂，夏日湘帘榧几，列古砚七八，古器铜器磁器十许，古书册画卷又十许，笔床水注，洒盏茶瓯，纸扇棕拂之类，皆极精致。
bì shàng suǒ zhān yì jiē míng shì bǐ jì fén xiāng yàn zuò qín shēng kēng rán rén wàng zhī ruò shén xiān fēi gāo xuān sì mǎ bù néng dēng qí táng yě
壁上所粘，亦皆名士笔迹，焚香宴坐，琴声铿然，人望之若神仙，非高轩驷马不能登其堂也。
yī rì
一日，
yǒu dào shì èr rén xiāng xié yóu lǎn
有道士二人相携游览，
ǒu guò suǒ jū
偶过所居，
qiě xíng qiě yán yuē qián bèi yǒu jí jiàn dù gōng bù zhě
且行且言曰：前辈有及见杜工部者，
xíng zhuàng dài rú cūn wēng
形状殆如村翁，
wú nǎng zài biàn jīng
吾曩在汴京，
jiàn shān gǔ dōng pō yì dōu shì cuò dà fēng wèi
见山谷东坡亦都似措大风味，
bù jí jìn rì míng liú yǒu xǔ duō jiā shì
不及近日名流有许多家事，
zhū dǎo jiāng shí ǒu tóng háng
朱导江时偶同行，
wén zhī guài yà
闻之怪讶，
qiè suí qí hòu
窃随其后，
zhì mǎ chē zá chǔ
至马车杂处，
hóng chén zhǎng hé
红尘涨合，
shū yǐ bù jiàn
倏已不见，
jìng bù zhī shì guǐ shì xian
竟不知是鬼是仙。
wū lǔ mù qí qiǎn fàn liú gāng xiāo jiàn jué lún bù nài gēng zuò sì xì qián táo zhì gēn kè tè jiāng chū jìng yǐ
乌鲁木齐遣犯刘刚，骁健绝伦，不耐耕作，伺隙潜逃，至根克忒，将出境矣。
yè yù yī sōu yuē rǔ bū wáng zhě yé
夜遇一叟曰：汝逋亡者耶？
qián yǒu kǎ lún kǎ lún zhě xū shǒu wàng zhī de yě kǒng bù dé guò bù rú zàn nì wǒ shì zhōng hou lí míng gēng zhě bì chū kě zá qí zhōng yǐ tuō yě
前有卡伦--卡伦者戌守望之地也，恐不得过，不如暂匿我室中，候黎明耕者毕出，可杂其中以脱也。
gāng cóng zhī bǐ shāo biàn sè jué huǎng rú mèng xǐng shēn zuò lǎo shù fù zhōng zài shì sōu yì fēi zuó mào dì shěn zhī nǎi sù suǒ shǒu rèn qì shī shēn jiàn zhě yě
刚从之，比稍辨色，觉恍如梦醒，身坐老树腹中，再视叟，亦非昨貌，谛审之，乃夙所手刃弃尸深涧者也。
cuò è yù qǐ luó qí yǐ zhì nǎi mǐ shǒu jiù qín
错愕欲起，逻骑已至，乃弭首就擒。
jūn tún fǎ qiǎn fàn sī táo èr shí rì nèi zì guī zhě shàng kě dài sǐ gāng jiù qín zài èr shí rì jiāng shǔ jiè zài liǎng qí tún guān yù qiān jiù huó zhī gāng zì shù suǒ jiàn zhī bì bù miǎn yuàn zǎo fú fǎ
军屯法遣犯私逃，二十日内自归者，尚可贷死，刚就擒在二十日将曙，介在两歧，屯官欲迁就活之，刚自述所见，知必不免，愿早伏法。
nǎi sòng yuán xíng xíng
乃送辕行刑。
shā rén yú qī bā nián qián jiǔ wú jué zhě ér yóu hún wèi lì zhōng suǒ mìng yú èr wàn lǐ wài qí kě wèi yě zāi
杀人于七八年前，久无觉者，而游魂为厉，终索命于二万里外，其可畏也哉。
rì nán fáng shǒu zhà bīng wáng shí yáo ān gōng jiù pú fū yě yán qián lóng xīn yǒu xià yè zuò gāo miào nà liáng àn zhōng jiàn èr rén zuò gé xià yí wéi dào jìng cì suǒ wǎng
日南防守栅兵王十，姚安公旧仆夫也，言乾隆辛酉夏，夜坐高庙纳凉，暗中见二人坐阁下，疑为盗，静伺所往。
shí shào xīng huì guǎn xī shāng fàng zhài zhě yǎn jù sài shén jīn gǔ shēng wèi xi yī rén yuē cǐ bèi shū kuài lè dàn qiǎo suàn bō xuē kǒng zào yè yì shēn
时绍兴会馆西商放债者，演剧赛神，金鼓声未息，一人曰：此辈殊快乐，但巧算剥削，恐造业亦深。
yī rén yuē qí jiān yì yǒu chà děng xī wén pàn sī lùn cǐ shì fán xuǎn rén huò xū cì duō nián lǚ shí kuì fá
一人曰：其间亦有差等，昔闻判司论此事，凡选人或需次多年，旅食匮乏；
huò fù guān yuǎn dì zī fǔ jiān nán cǐ bù dé yǐ ér jǔ jiè
或赴官远地，资斧艰难，此不得已而举借。
qí zhōng kǔ kuàng bù kě dān chén rú huò chéng qí jí pò yì lè duō duān shǐ jìn tuì chù fān rú suān shū quàn cǐ qí zuì yǔ jié dào děng yáng lǜ bù guò chī zhàng yīn lǜ zé dāng duò ní lí
其中苦况，不可殚陈，如或乘其急迫，抑勒多端，使进退触藩，茹酸书券，此其罪与劫盗等，阳律不过笞杖，阴律则当堕泥犁；
zhì yú yě dàng xìng chéng
至于冶荡性成，
jiāo shē xí guàn
骄奢习惯，
yù qī dào guān zhī rì
预期到官之日，
kě qǔ zhū bǎi xìng yǐ cháng bǔ
可取诸百姓以偿补，
suì zhǐ yǐ chēng dài
遂指以称贷，
sì yì fán huá
肆意繁华，
yǐ jīng fù zhài rú shān
已经负债如山，
shàng fù huī jīn rú tǔ
尚复挥金如土，
zhì jiàn xíng jié jué
致渐形竭蹶，
rì jiàn zhuī hū
日见追呼，
quán shòu yǒu guān
铨授有官，
bū táo wú lù
逋逃无路，
bù dé bù tūn shēng yǐn hèn
不得不吞声饮恨，
wèi jǐ shàng zhī ròu
为几上之肉，
rèn ruò bèi zhī zǎi pēng
任若辈之宰烹。
jī shù jì duō qǔ cháng nán bì gù xiān qiú zhòng xī yǐ jì dé shī zhī xiāng dāng zài bǐ wèi shì suǒ bì rán zài cǐ wéi shì yóu zì qǔ
积数既多，取偿难必，故先求重息以冀得失之相当，在彼为势所必然，在此为事由自取。
yáng guān kē duàn suī yǒu míng tiáo guǐ shén gù bù shèn zé zhī yě
阳官科断，虽有明条，鬼神固不甚责之也。
wáng wén shì yǔ yí bù lèi shēng rén
王闻是语，疑不类生人。
é gē chuī yǐ tíng èr rén bìng qǐ bù dài qǐ yuè yǐ guò zhà mén xuán wén dào lù chuán xuān jiǔ lán kè sàn yǒu yī rén zhòng shǔ bào zú
俄歌吹已停，二人并起，不待启钥，已过栅门，旋闻道路传喧酒阑客散，有一人中暑暴卒。
nǎi zhī èr rén wéi zhuī shè zhī guǐ yě
乃知二人为追摄之鬼也。
pú tián lín shēng pèi yán mǐn zhōng yī xiàn lìng bà guān jū guǎn shè yè yǒu dào pò fēi ér rù yī ǎo jīng hū rèn zhōng nǎo pū de tóng pú mò néng chū yǒu luó zhě sù fú shàn suǒ wéi yì zuò shì dào suì sì yì sōu lüě
莆田林生霈言，闽中一县令，罢官居馆舍，夜有盗破扉而入，一媪惊呼，刃中脑仆地，僮仆莫能出，有逻者素弗善所为，亦坐视，盗遂肆意搜掠。
qí yòu zǐ nián shí sì wǔ yǐ jǐn qīn méng shǒu wò dào chè qǔ qīn jiàn jiāo lì rú hǎo nǚ xī xiào fǔ mó shì yù wèi wú lǐ zhōng rèn ǎo tū rán yuè qǐ duó qǔ dào dāo jìng fù shì zi duó mén qù zhuī zhě jiē bèi shāng nǎi jǐn kǔn zài suǒ jié qù
其幼子年十四五，以锦衾蒙首卧，盗掣取衾，见姣丽如好女，嘻笑抚摩，似欲为无礼，中刃媪突然跃起，夺取盗刀，径负是子夺门去，追者皆被伤，乃仅捆载所劫去。
xiàn lìng guài ǎo yǐ liù xún sù bù wén qí néng jì jī hé yǒng zhì nǎi ěr
县令怪媪已六旬，素不闻其能技击，何勇鸷乃尔。
jí wǎng xún shì zé ǎo tǐng lì dà yán yuē wǒ mǒu dōu mǒu jiá yě céng méng gōng zài shēng ēn mò hòu zhí yì tǔ shén cí wén gōng bèi jié tè lái shì
急往寻视，则媪挺立大言曰：我某都某甲也，曾蒙公再生恩，殁后执役土神祠，闻公被劫，特来视。
huàn zī shì gōng xíng qiú suǒ de míng guān pàn bǎo dào tuó wǒ bù gǎn jiù
宦赀是公刑求所得，冥官判饱盗橐，我不敢救。
zhì qīn jí gōng zǐ zé dào zuì dāng zhū gù fù cǐ ǎo yǔ zhī zhàn gōng nǔ lì wéi shàn wǒ qù yǐ
至侵及公子，则盗罪当诛，故附此媪与之战，公努力为善，我去矣。
suì hūn hūn rú zuì wò jiù sū wèn zhī měng rán bù yì
遂昏昏如醉卧，救苏问之，懵然不忆。
gài cǐ lìng yù pín rén yǔ pín rén sòng pōu duàn yì shén gōng míng gù zú shí qí bào yún
盖此令遇贫人与贫人讼，剖断亦甚公明，故卒食其报云。
zhōu xiàn guān zhǎng suí xìng míng jí guàn jiē wú yí dìng gài yù fáng jiān zāng bài lù shǐ wú kě zōng jì zhuī bǔ yě
州县官长随，姓名籍贯皆无一定，盖预防奸赃败露，使无可踪迹追捕也。
yáo ān gōng cháng jiàn fáng shī shí chuāng chén gōng yī cháng suí zì chēng shān dōng zhū wén hòu zài jiàn yú gāo chún lìng liáng gōng rùn táng jiā zé zì chēng hé nán li dìng
姚安公尝见房师石窗陈公一长随，自称山东朱文，后再见于高淳令梁公润堂家，则自称河南李定。
liáng gōng pō yǐ rèn zhī lín qǐ chéng shí cǐ rén hū de yì jí nǎi tuō yáo ān gōng zàn liú yú jiā yuē quán shí xù wǎng
梁公颇倚任之，临启程时，此人忽得异疾，乃托姚安公暂留于家，约痊时续往。
qí jí zì liǎng zú zhǐ cùn cùn kuì fǔ yǐ jiàn ér shàng zhì xiōng gé chuān lòu ér sǐ
其疾自两足趾，寸寸溃腐，以渐而上至胸膈，穿漏而死。
sǐ hòu jiǎn qí náng qiè yǒu xiǎo cè zuò yíng tóu zì jì suǒ yuè fán shí qī guān měi guān jiē shū qí yīn shì
死后检其囊，箧有小册，作蝇头字，记所阅凡十七官，每官皆疏其阴事。
xiáng zǎi mǒu shí mǒu dì mǒu rén yù wén mǒu rén páng dǔ yǐ jí wǎng lái shū zhá yàn duàn àn dú wú yī bù bèi lù
详载某时某地某人与闻某人旁睹，以及往来书札，谳断案牍，无一不备录。
qí tóng lèi yǒu zhī zhī zhě yuē shì cháng xié zhì shù guān yǐ qí qī yì mǒu guān zhī shì bì dào zhī qiè táo liú yī hán yú jǐ shàng guān jìng bù gǎn zhuī yě
其同类有知之者曰：是尝挟制数官矣，其妻亦某官之侍婢，盗之窃逃，留一函于几上，官竟不敢追也。
jīn de shì jí qǐ fēi tiān dào zāi
今得是疾，岂非天道哉。
huò wén yì yuē cǐ bèi yī rén mén hù běn wèi wǔ bì ér lái pì bǐ yǎng yīng duàn bù néng zé yǐ shí gǔ zài zhǔ rén shàn jià yù ěr
霍文易曰：此辈依人门户，本为舞弊而来，譬彼养鹰，断不能责以食谷，在主人善驾驭耳。
rú shàn qí biàn jié rèn yǐ ěr mù xīn fù wèi yǒu bù dǎo chí gān gē shòu rén yǐ bǐng zhě cǐ rén bù zú zé wú zé bǐ shí qī guān yě
如善其便捷，任以耳目心腹，未有不倒持干戈，授人以柄者，此人不足责，吾责彼十七官也。
yáo ān gōng yuē cǐ yán yóu wèi chuāi qí běn
姚安公曰：此言犹未揣其本。
shǐ shí qī guān zhě jué wú yīn shì zhī kě shū suī cǐ rén rì rì zhǎn bǐ yì hé néng wéi zāi
使十七官者，绝无阴事之可书，虽此人日日盏笔，亦何能为哉。
lǐ suǒ bì wú zhě shì huò jìng yǒu
理所必无者，事或竟有。
rán jiū yì lǐ zhī suǒ yǒu yě
然究亦理之所有也。
zhí lǐ zhě zì nì gǔ ěr
执理者自泥古耳。
xiàn xiàn jìn suì yǒu èr shì yī wèi hán shǒu lì qī shù shì shì zǔ gū zhì xiào qián lóng gēng chén zǔ gū shī míng bǎi jì yī dǎo jiē wú yàn
献县近岁有二事：一为韩守立妻俞氏，事祖姑至孝，乾隆庚辰，祖姑失明，百计医祷，皆无验。
yǒu xiá zhě dài yǐ fèi ròu rán dēng qí shén yòu zé kě sù yù fù bù zhī qí dài yě jìng fèi ròu rán zhī yuè shí yú rì zǔ gū mù jìng fù míng
有黠者绐以癈肉燃灯，祈神佑，则可速愈，妇不知其绐也，竟癈肉燃之，越十余日，祖姑目竟复明。
fu shòu dài yì yú yǐ rán wéi yú gù chéng wéi chéng gù guǐ shén wèi zhī gé cǐ wú lǐ ér yǒu zhì lǐ yě
夫受绐亦愚矣，然惟愚故诚，惟诚故鬼神为之格，此无理而有至理也；
yī wèi gài zhě wáng xī shèng zú shuāng luán yǐ gǔ dài zú yǐ zhǒu chēng zhī xíng
一为丐者王希圣，足双挛，以股代足，以肘撑之行。
yī rì yú lù dé wèi jīn èr bǎi yí zhǎn nì cǎo jiān zuò shǒu yǐ dài mì zhě
一日于路得遗金二百，移盏匿草间，坐守以待觅者。
é shāng jiā zhǔ rén zhāng jì fēi cāng huáng xún zhì kòu zhī yǔ xiāng fú jǔ yǐ huán zhī jì fēi qǐng fēn qǔ bù shòu
俄商家主人张际飞，仓皇寻至，叩之语相符，举以还之，际飞请分取，不受。
yán zhì jiā yì yǎng shàn zhōng qí shēn xī shèng yuē wú xíng cán fèi tiān suǒ fá yě wéi tiān zuò shí jiāng bì yǒu dà jiù
延至家，议养赡终其身，希圣曰：吾形残废，天所罚也，违天坐食，将必有大咎。
yì rán jìng qù
毅然竟去。
hòu kùn wò fěi shèng gōng cí xià fěi shèng gōng bù zhī hé shí rén zhì chéng yì bù néng xiáng shì rén yún qí yǔ shí yǒu yàn
后困卧斐圣公祠下--斐圣公不知何时人，志乘亦不能详，士人云祈雨时有验。
hū yǒu zuì rén yè qí zú tòng bù kě rěn zuì rén qù hòu zú yǐ shēn yǐ yóu shì suì néng xíng zhì qián lóng jǐ mǎo nǎi zú
忽有醉人曳其足，痛不可忍，醉人去后，足已伸矣，由是遂能行，至乾隆己卯乃卒。
jì fēi gù xiān zǔ mén kè yú yóu jí jiàn zì shù cǐ shì shén xiáng
际飞故先祖门客，余犹及见，自述此事甚详。
gài xī shèng wéi shàn yi shòu bào ér yǐ mìng zì ān bù shòu rén bào gù shén dài bào yě
盖希圣为善宜受报，而以命自安，不受人报，故神代报也。
fēi shì wú lǐ ér yì yǒu zhì lǐ hu
非似无理而亦有至理乎？
gē jiè zhōu qián bèi cháng zài cǐ èr shì yú xiàn zhì
戈芥舟前辈尝载此二事于县志。
jiǎng xué jiā pō bìng qí yǔ guài yú wèi jiè zhōu cǐ zhì wéi jī xiān lián jù jí wáng shēng shāng zǐ èr tiáo ǒu bù gē ài ěr
讲学家颇病其语怪，余谓芥舟此志，惟乩仙联句及王生殇子二条，偶不割爱耳。
quán shū jiē tǐ lì jǐn yán jù yǒu shǐ fǎ qí zài cǐ èr shì zhèng yǐ jiàn pǐ fū pǐ fù zú gǎn shén míng yòng yǐ jī fā shàn xīn dǐ lì báo sú fēi yǐ xiǎo shuō jiā yán làn dēng yú jì yě
全书皆体例谨严，具有史法，其载此二事，正以见匹夫匹妇，足感神明，用以激发善心，砥砺薄俗，非以小说家言滥登舆记也。
hàn jiàn ān zhōng hé jiān tài shǒu liú zhào qī wēi ruí suǒ shì zài lù yì chuán
汉建安中，河间太守刘照妻，葳蕤锁事，载录异传；
jìn wǔ dì shí hé jiān nǚ zǐ pōu guān zài huó shì zài sōu shén jì
晋武帝时，河间女子剖棺再活事，载搜神记。
jiē xiàn yì gù shí hé cháng bù shān lí qí wén zāi
皆献邑故实，何尝不删盠其文哉。
wài shū zǔ zhāng gōng zǐ héng jiā yǒu xiǎo pǔ zhōng zhù jiǎ shān yǒu dòng yuē xiè yún dòng qián wèi jǐn jú de shān hòu yǎng shù hè
外叔祖张公紫衡家有小圃，中筑假山，有洞曰泄云洞，前为尽菊地，山后养数鹤。
yǒu wáng hào lú xiān shēng jí ōu yáng yǒng shū táng yàn qiān jù tí lián yuē qiū huā bù bǐ chūn huā luò chén mèng nǎi zhī hè mèng zhǎng
有王昊庐先生，集欧阳永叔唐彦谦句题联曰：秋花不比春花落，尘梦乃知鹤梦长。
pō wéi gōng qiē
颇为工切。
yī rì dòng zhōng bǐ yàn yí dòng mǎn bì jiē mó fǎng cǐ shí sì zì niù liè qī xié bù chéng diǎn huà yòng bǐ huò zì xià ér shàng zì yòu ér zuǒ huò yīng lián zhě duàn yīng duàn zhě lián shì bù shí zì rén suǒ shū yí wéi tóng zhì yóu xì zhòng shèng jué ér qí hù
一日洞中笔砚移动，满壁皆摹仿此十四字，拗捩欹斜，不成点画，用笔或自下而上，自右而左，或应连者断，应断者连，似不识字人所书，疑为童稚游戏，重垩𫔎而其户。
yuè shù rì qǐ shì fù rán nǎi zhī wèi mèi
越数日，启视复然，乃知为魅。
yī xī wén gé gé mó mò shēng chí rèn tū rù yǎn zhī yī lǎo hóu yuè qǐ chōng rén qù zì shì bù fù jiàn yǐ
一夕，闻格格磨墨声，持刃突入掩之，一老猴跃起冲人去，自是不复见矣。
bù zhī qí xué shū hé yì yě
不知其学书何意也。
yú cháng wèi xiǎo shuō zài yì wù néng wén hàn zhě wéi guǐ yǔ hú chā kě xìn guǐ běn rén hú jìn yú rén yě qí tā cǎo mù qín shòu hé zì zhī shēng bìng zhì yú hún jiā mén kè bìng cāng yíng cǎo zhou yì jù néng shī jí shǔ yù yán yì bù yīng huāng dàn zhì cǐ
余尝谓小说载异物能文翰者，惟鬼与狐差可信，鬼本人，狐近于人也，其他草木禽兽何自知声病，至于浑家门客，并苍蝇、草帚亦具能诗，即属寓言，亦不应荒诞至此。
cǐ hóu suì jiǔ tōng líng xué rén tú mǒ zhèng qí wán liè zhī běn shǎi gù bù bì yǒu suǒ qǔ yì ěr
此猴岁久通灵，学人涂抹，正其顽劣之本色，固不必有所取义耳。