hàn shàng guān jié wèi wèi yāng jiù lìng wǔ dì cháng tǐ bù ān jí yù jiàn mǎ mǎ duō shòu shàng dà nù lìng yǐ wǒ bù fù jiàn mǎ yá
这句话大意是：汉上官桀为未央厩令，武帝尝体不安，及愈，见马，马多瘦，上大怒：“令以我不复见马邪？
yù xià lì jié dùn shǒu yuē chén wén shèng tǐ bù ān rì yè yōu jù yì chéng bù zài mǎ
这句话大意是：”欲下吏，桀顿首曰：“臣闻圣体不安，日夜忧惧，意诚不在马。
yán wèi zú qì shù háng xià
这句话大意是：”言未卒，泣数行下。
shàng yǐ wéi zhōng yóu shì qīn jìn zhì yú shòu yí zhào fǔ shǎo zhǔ
这句话大意是：上以为忠，由是亲近，至于受遗诏辅少主。
yì zòng wèi yòu nèi shǐ shàng xìng dǐng hú bìng jiǔ yǐ ér zú qǐ xìng gān quán dào bù zhì shàng nù yuē zòng yǐ wǒ wèi bù xíng cǐ dào hu
这句话大意是：义纵为右内史，上幸鼎湖，病久，已而卒起幸甘泉，道不治，上怒曰：“纵以我为不行此道吗？
xián zhī suì zuò yǐ tā shì qì shì
这句话大意是：”衔之，遂坐以他事弃市。
èr rén zhě qí shǐ huò zuì yī yě jié yǐ yī yán zhī gù chāo yòng ér zòng jí zhū kě wèi xìng bù xìng yǐ
现代白话：二人者其始获罪一也，桀以一言之故超用，而纵及诛，可谓幸不幸了。