jiù táng shǐ hán tuì zhī chuán chū yán yù cháng yǐ wéi wèi jìn yǐ huán wéi wén zhě duō jū ǒu duì ér jīng gào zhī zhǐ guī bù fù zhèn qǐ
这句话大意是：《旧唐史•韩退之传》，初言：“愈常以为魏、晋以还，为文者多拘偶对，而经诰之指归，不复振起。
gù suǒ wéi wén shū yì lì yán zì chéng yī jiā xīn yǔ hòu xué zhī shì qǔ wèi shī fǎ
这句话大意是：故所为文，抒意立言，自成一家新语，后学之士，取为师法。
dāng shí zuò zhě shén zhòng wú yǐ guò zhī
这句话大意是：当时作者甚众，无以过之。
gù shì chēng hán wén
这句话大意是：故世称‘韩文’。
ér yòu yún shí yǒu shì cái sì yì yì lì kǒng mèng zhī zhǐ
这句话大意是：”而又云：“时有恃才肆意，亦盭孔、孟之旨。
ruò nán rén wàng yǐ liǔ zōng yuán wèi luó chí shén ér yù zhuàn bēi yǐ shí zhī
这句话大意是：若南人妄以柳宗元为罗池神，而愈撰碑以实之。
lǐ hè fù míng jìn bù yīng jìn shì ér yù wèi hè zuò huì biàn lìng jǔ jìn shì
这句话大意是：李贺父名晋，不应进士，而愈为贺作《讳辩》，令举进士。
yòu wèi máo yǐng chuán jī xì bù jìn rén qíng
这句话大意是：又为《毛颖传》，讥戏不近人情。
cǐ wén zhāng zhī shén pī miù zhě
这句话大意是：此文章之甚纰缪者。
zhuàn shùn zōng shí lù fán jiǎn bù dàng xù shì zhuō yú qǔ shě pō wéi dāng dài suǒ fēi
这句话大意是：撰《顺宗实录》，繁简不当，叙事拙于取舍，颇为当代所非。
péi jìn gōng yǒu jì lǐ áo shū yuē chāng lí hán yù pū zhī zhī jiù yǐ qí rén xìn měi cái yě
现代白话：”裴晋公有《寄李翱书》曰：“昌黎韩愈，仆知之旧了，其人信美材也。
jìn huò wén zhū chái lèi yún shì qí jué zú wǎng wǎng bēn fàng bù yǐ wén lì zhì ér yǐ wén wèi xì
这句话大意是：近或闻诸侪类云：恃其绝足，往往奔放，不以文立制，而以文为戏。
kě yǐ hū
现代白话：可了吗？
jīn zhī bù jí zhī zhě dāng dà wéi fáng yān ěr
现代白话：今之不及之者，当大为防呢你。
jiù shǐ wèi yù wèi pī miù gù bù zú zé jìn gōng yì yǒu shì yán hé zāi
现代白话：”《旧史》谓愈为纰缪，固不足责，晋公亦有是言，何啊？
kǎo gōng zuò cǐ shū shí míng wèi yóu wèi dá qí mò yún zuó dì lái yù dù jí shí gàn jìn dù xī suì qǔ míng bù gǎn zì gāo
这句话大意是：考公作此书时，名位犹未达，其末云：“昨弟来，欲度及时干进，度昔岁取名，不敢自高。
jīn gū qióng ruò cǐ yóu huàn wèi hé
这句话大意是：今孤茕若此，游宦谓何！
shì bù néng fù cóng gù rén zhī suǒ miǎn ěr
这句话大意是：是不能复从故人之所勉耳！
dàn zhì lì tián yuán gǒu guò zhāo xī ér yǐ
这句话大意是：但置力田园，苟过朝夕而已。
rán ér gōng chū zhēng huái xi qǐng yù wéi xíng jūn sī mǎ yòu lìng zuò bēi gài zài cǐ lěi nián zhī hòu xiāng zhī yǐ shēn fēi fù qián bǐ yě
这句话大意是：”然而，公出征淮西，请愈为行军司马，又令作碑，盖在此累年之后，相知已深，非复前比也。