táng quán xuǎn zé rén zhī fǎ yǒu sì yī yuē shēn wèi tǐ mào fēng wěi
这句话大意是：唐铨选择人之法有四：一曰身，谓体貌丰伟；。
èr yuē yán yán cí biàn zhèng
这句话大意是：二曰言，言辞辩正；。
sān yuē shū jiè fǎ qiú měi
这句话大意是：三曰书，楷法遒美；。
sì yuē pàn wén lǐ yōu cháng
这句话大意是：四曰判，文理优长。
fán shì pàn dēng kē wèi zhī rù děng shén zhuō zhě wèi zhī lán lǚ xuǎn wèi mǎn ér shì wén sān piān wèi zhī hóng cí shì pàn sān tiáo wèi zhī bá cuì zhōng zhě jí shòu guān
这句话大意是：凡试判登科谓之入等，甚拙者谓之蓝缕，选未满而试文三篇谓之宏辞，试判三条谓之拔萃，中者即授官。
jì yǐ shū wèi yì gù táng rén wú bù gōng kǎi fǎ
这句话大意是：既以书为艺，故唐人无不工楷法；。
yǐ pàn wèi guì gù wú bù xí shú
这句话大意是：以判为贵，故无不习熟。
ér pàn yǔ bì pián lì jīn suǒ chuán lóng jīn fèng suǐ pàn jí bái lè tiān jí jiǎ yǐ pàn shì yě
这句话大意是：而判语必骈俪，今所传《龙筋凤髓判》及《白乐天集•甲乙判》是也。
zì cháo tíng zhì xiàn yì mò bù jiē rán fēi dú shū shàn wén bù kě yě
这句话大意是：自朝廷至县邑，莫不皆然，非读书善文不可也。
zǎi chén měi qǐ nǐ yī shì yì bì ǒu shù shí yǔ jīn zhèng tián chì yǔ táng pàn yóu cún
这句话大意是：宰臣每启拟一事，亦必偶数十语，今郑畋敕语、堂判犹存。
shì sú xǐ dào suǒ xì yí shì cān yǐ huá jī mù wéi huā pàn qí shí nǎi rú cǐ fēi ruò jīn rén wò bǐ jù àn zhǐ shǔ yī zì yì kě
这句话大意是：世俗喜道琐细遗事，参以滑稽，目为花判，其实乃如此，非若今人握笔据案，只署一字亦可。
guó chū shàng yǒu táng yú bō jiǔ ér gé qù zhī
这句话大意是：国初尚有唐余波，久而革去之。
dàn tǐ mào fēng wěi yòng yǐ qǔ rén wèi wèi zhì lùn
这句话大意是：但体貌丰伟，用以取人，未为至论。