tú chèn xīng wěi zhī xué qǐ bù huò zhōng rán yào wèi wù rén shèng xián suǒ bù dào yě
这句话大意是：图谶星纬之学，岂不或中，然要为误人，圣贤所不道也。
huī mèng dǔ gōng sūn bìng jǐ zhī wén quàn hàn zhāo dì qiú suǒ xián rén chán yǐ dì wèi ér bù zhī xuān dì shí yīng zhī mèng yǐ cǐ zhū
这句话大意是：眭孟睹公孙病己之文，劝汉昭帝求索贤人，禅以帝位，而不知宣帝实应之，孟以此诛。
kǒng xī xiān zhī sòng wén dì huò qǐ gǔ ròu jiāng zhōu dāng chū tiān zǐ gù móu lì jiāng zhōu cì shǐ péng chéng wáng ér bù zhī xiào wǔ shí yīng zhī xī xiān yǐ cǐ zhū
这句话大意是：孔熙先知宋文帝祸起骨肉，江州当出天子，故谋立江州刺史彭城王，而不知孝武实应之，熙先以此诛。
dāng tú gāo zhī chèn hàn guāng wǔ yǐ jí gōng sūn shù yuán shù wáng jùn jiē zì yǐ xìng míng huò fù zì yīng zhī yǐ qǔ miè wáng ér qí zhào wèi cáo cāo zhī wèi
这句话大意是：当涂高之谶，汉光武以诘公孙述，袁术、王浚皆自以姓名或父字应之，以取灭亡，而其兆为曹操之魏。
liǎng jiǎo dú zǐ zhī chèn zhōu zǐ liàng yǐ hé niú xiān kè lǐ dé yù yǐ yì niú sēng rú ér qí zhào wèi zhū wēn
这句话大意是：两角犊子之谶，周子谅以劾牛仙客，李德裕以议牛僧孺，而其兆为朱温。
suí yáng dì wèi lǐ shì dāng yǒu tiān xià suì zhū li jīn cái zhī zú ér táng gāo zǔ nǎi dài duò
这句话大意是：隋炀帝谓李氏当有天下，遂诛李金才之族，而唐高祖乃代隋。
táng tài zōng zhī nǚ wǔ jiàng qiè guó mìng suì làn wǔ niáng zǐ zhī zhū ér ā wǔ pó jǐ yì xìng
这句话大意是：唐太宗知女武将窃国命，遂滥五娘子之诛，而阿武婆几易姓。
wǔ hòu wèi dài wǔ zhě liú liú wú qiáng xìng dài liú rén yě suì qiǎn liù dào shǐ xī shā zhī ér liú yōu qiú zuǒ lín zī wáng píng nèi nán wéi wǔ èr zú jiē tiǎn miè
这句话大意是：武后谓代武者刘，刘无强姓，殆流人也，遂遣六道使悉杀之，而刘幽求佐临淄王平内难，韦、武二族皆殄灭。
jìn zhāng huá guō pú wèi cuī bó shēn jiē jīng yú tiān wén bǔ shì yán shì rú shén ér bù néng miǎn yú shēn zhū jiā zú kuàng qí xià zhě hu
这句话大意是：晋张华、郭璞，魏崔伯深，皆精于天文卜筮，言事如神，而不能免于身诛家族，况其下者乎！