ōu yáng gōng hǎo chēng sòng táng yán wéi shī liǔ táng chūn shuǐ màn huā wù xī yáng chí jí yáng héng zhú jìng tōng yōu chù chán fáng huā mù shēn zhī jù yǐ wéi bù kě jí
这句话大意是：欧阳公好称诵唐严维诗“柳塘春水慢，花坞夕阳迟”及杨衡“竹径通幽处，禅房花木深”之句，以为不可及。
yǔ jué xǐ li qí shī yún yuǎn kè zuò cháng yè yǔ shēng gū sì qiū
这句话大意是：予绝喜李颀诗云：“远客坐长夜，雨声孤寺秋。
qǐng liàng dōng hǎi shuǐ kàn qǔ qiǎn shēn chóu
这句话大意是：请量东海水，看取浅深愁。
qiě zuò kè shè yuǎn shì dàng qióng qiū mù tóu gū cūn gǔ sì zhōng yè bù néng mèi qǐ zuò qī cè ér wén yán wài yǔ shēng qí wèi yī shí jīn bào bù yán kě zhī ér cǐ liǎng jù shí zì zhōng jǐn qí yì tài hǎi shuǐ yù chóu fēi guò yǔ yě
这句话大意是：”且作客涉远，适当穷秋，暮投孤村古寺中，夜不能寐，起坐凄恻，而闻檐外雨声，其为一时襟抱，不言可知，而此两句十字中，尽其意态，海水喻愁，非过语也。