fèi xǐ nuǎn ér wù hán ruò hán qì rù fèi huò shēng lěng suǒ shāng yòu wèi yōng yī xià liáng yào bīng tuō fèi qì chéng gé yē bìng
这句话大意是：肺喜暖而恶寒，若寒气入肺或生冷所伤，又为庸医下凉药冰脱肺气，成膈噎病。
jué hóu zhōng rú wù sāi tāng shuǐ bù néng xià jí jiǔ mìng guān èr bǎi zhuàng zì rán fèi qì xià jiàng ér yù
这句话大意是：觉喉中如物塞，汤水不能下，急灸命关二百壮，自然肺气下降而愈。
yē bìng zhī duō sǐ zhě jiē yóu yàn zhōng dǔ sè yǐn shí bù jìn yī rén wèi yòng rè yào duō yòng hán liáng rùn qǔ qí zī bǔ yān néng de shēng yòng xiān shēng jiǔ fǎ shén miào nài rén bù néng xìn yòng hé zāi
现代白话：（噎病之多死者，皆由咽中堵塞，饮食不进，医人畏用热药，多用寒凉润取其滋补，呢能得生，用先生灸法甚妙，奈人不能信用，何啊。
yòu yǒu fèi hán yī zhèng lìng rén tóu wēi tòng duō qīng tì shēng yǎ wù hán jiān bèi jū luán mài wēi fú jǐn dāng fú huá gài sàn zhòng zé jiāng fù tāng jì lěng wù
这句话大意是：又有肺寒一证，令人头微痛，多清涕，声哑，恶寒，肩背拘挛，脉微浮紧，当服华盖散，重则姜附汤，忌冷物。
cǐ zhèng bù kě wù rèn zuò láo zhèng zhì gù biǎo ér chū zhī
这句话大意是：此证不可误认作痨证治，故表而出之。
fèi hán zhī zhèng shì yī bù shí bù néng yòng wēn sàn dàn yòng sāng pí bèi mǔ mài dōng yù zhú děng wèi yōng zhù hán yá zuò chéng ruò zhèng zhě duō yǐ
现代白话：（肺寒之证，世医不识，不能用温散，但用桑皮、贝母、麦冬、玉竹等味壅住寒邪，做成弱证者多了。