huáng dì yuē fū zǐ yán zéi fēng xié qì zhī shāng rén yě lìng rén bìng yān jīn yǒu qí bù lí zhē zhào bié běn zuò píng bì bù chū shì xué zhī zhōng cu ran bìng zhě fēi bù lí zéi fēng xié qì qí gù hé yě
黄帝曰：夫子言贼风邪气之伤人也，令人病焉，今有其不离遮罩（别本作：屏蔽），不出室穴之中，卒然病者，非不离贼风邪气，其故何也？
qí bó yuē cǐ jiē cháng yǒu suǒ shāng yú shī qì cáng yú xuè mài zhī zhōng fēn ròu zhī jiān jiǔ liú ér bù qù
岐伯曰：此皆尝有所伤于湿气，藏于血脉之中，分肉之间，久留而不去。
ruò yǒu suǒ duò zhuì è xuè zài nèi ér bù qù cu ran xǐ nù bù jié yǐn shí bù shì hán wēn bù shí còu lǐ bì ér bù tōng
若有所堕坠，恶血在内而不去，卒然喜怒不节，饮食不适，寒温不时，腠理闭而不通。
qí kāi ér yù fēng hán zé xuè qì níng jié yǔ gù yá xiāng xí zé wèi hán bì
其开而遇风寒，则血气凝结，与故邪相袭，则为寒痹。
qí yǒu rè zé hàn chū hàn chū zé shòu fēng suī bù yù zéi fēng xié qì bì yǒu yīn jiā ér fā yān
其有热则汗出，汗出则受风，虽不遇贼风邪气，必有因加而发焉。
huáng dì yuē jīn fú zi zhī suǒ yán zhě jiē bìng rén zhī suǒ zì zhī yě
黄帝曰：今夫子之所言者，皆病人之所自知也。
qí wú suǒ yù xié qì yòu wú chù tì zhī suǒ zhì cu ran ér bìng zhě qí gù hé yě
其毋所遇邪气，又毋怵惕之所志，卒然而病者，其故何也？
wéi yǒu yīn guǐ shén zhī shì hu
唯有因鬼神之事乎？
qí bó yuē cǐ yì yǒu gù yá liú ér wèi fā yīn ér zhì yǒu suǒ è jí yǒu suǒ mù xuè qì nèi luàn liǎng qì xiāng bó
岐伯曰：此亦有故邪留而未发，因而志有所恶，及有所慕，血气内乱，两气相搏。
qí suǒ cóng lái zhě wēi shì zhī bù jiàn tīng ér bú wén gù shì guǐ shén
其所从来者微，视之不见，听而不闻，故似鬼神。
huáng dì yuē qí zhù ér yǐ zhě qí gù hé yě
黄帝曰：其祝而已者，其故何也？
qí bó yuē xiān wū zhě yīn zhī bǎi bìng zhī shèng xiān zhī qí bìng zhī suǒ cóng shēng zhě kě zhù ér yǐ yě
岐伯曰：先巫者，因知百病之胜，先知其病之所从生者，可祝而已也。