huáng dì wèn yuē zú yáng míng zhī mài bìng è rén yǔ huǒ wén mù yīn zé tì rán ér jīng zhōng gǔ bù wéi dòng
黄帝问曰：足阳明之脉病，恶人与火，闻木音则惕然而惊，钟鼓不为动。
wén mù yīn ér jīng hé yě
闻木音而惊，何也？
yuàn wén qí gù
愿闻其故。
qí bó duì yuē yáng míng zhě wèi mài yě wèi zhě tǔ yě
岐伯对曰：阳明者，胃脉也，胃者土也。
gù wén mù yīn ér jīng zhě tǔ è mù yě
故闻木音而惊者，土恶木也。
dì yuē shàn
帝曰：善。
qí è huǒ hé yě
其恶火何也？
qí bó yuē yáng míng zhǔ ròu qí mài xuè qì shèng yá kè zhī zé rè rè shén zé è huǒ
岐伯曰：阳明主肉，其脉血气盛，邪客之则热，热甚则恶火。
dì yuē qí è rén hé yě
帝曰：其恶人何也？
qí bó yuē yáng míng jué zé chuǎn ér wǎn wǎn zé è rén
岐伯曰：阳明厥则喘而惋，惋则恶人。
dì yuē huò chuǎn ér sǐ zhě huò chuǎn ér shēng zhě hé yě
帝曰：或喘而死者，或喘而生者，何也？
qí bó yuē jué nì lián zàng zé sǐ lián jīng zé shēng
岐伯曰：厥逆连脏则死，连经则生。
dì yuē shàn
帝曰：善。
bìng shén zé qì yī ér zǒu dēng gāo ér gē huò zhì bù shí shù rì yú yuán shàng wū suǒ shàng zhī chù jiē fēi qí sù suǒ néng yě bìng fǎn néng zhě hé yě
病甚则弃衣而走，登高而歌，或至不食数日，逾垣上屋，所上之处，皆非其素所能也，病反能者，何也？
qí bó yuē sì zhī zhě zhū yáng zhī běn yě yáng shèng zé sì zhī shí shí zé néng dēng gāo yě
岐伯曰：四肢者，诸阳之本也，阳盛则四肢实，实则能登高也。
dì yuē qí qì yī ér zǒu zhě hé yě
帝曰：其弃衣而走者，何也？
qí bó yuē rè shèng yú shēn gù qì yī yù zǒu yě
岐伯曰：热盛于身，故弃衣欲走也。
dì yuē qí wàng yán mà lì bù bì qīn shū ér gē zhě hé yě
帝曰：其妄言骂詈，不避亲疏而歌者，何也？
qí bó yuē yáng shèng zé shǐ rén wàng yán mà lì bù bì qīn shū ér bù yù shí bù yù shí gù wàng zǒu yě
岐伯曰：阳盛则使人妄言骂詈，不避亲疏而不欲食，不欲食，故妄走也。