huáng dì wèn yuē fēng zhī shāng rén yě huò wèi hán rè huò wèi rè zhōng huò wèi hán zhōng huò wèi lì fēng huò wèi piān kū huò wèi fēng yě
黄帝问曰：风之伤人也，或为寒热，或为热中，或为寒中，或为疠风，或为偏枯，或为风也。
qí bìng gè yì qí míng bù tóng
其病各异，其名不同。
huò nèi zhì wǔ zàng liù fǔ bù zhī qí jiě yuàn wén qí shuō
或内至五脏六腑，不知其解，愿闻其说。
qí bó duì yuē fēng qì cáng yú pí fū zhī jiān nèi bù dé tōng wài bù dé xiè
岐伯对曰：风气藏于皮肤之间，内不得通，外不得泄。
fēng zhě shàn xíng ér shù biàn còu lǐ kāi zé sǎ rán hán bì zé rè ér mèn
风者，善行而数变，腠理开则洒然寒，闭则热而闷。
qí hán yě zé shuāi shí yǐn qí rè yě zé xiāo jī ròu gù shǐ rén tū lì ér bù néng shí míng yuē hán rè
其寒也则衰食饮，其热也则消肌肉，故使人怢栗而不能食，名曰寒热。
fēng qì yǔ yáng míng rù wèi xún mài ér shàng zhì mù nèi zì qí rén féi zé fēng qì bù dé wài xiè zé wèi rè zhōng ér mù huáng
风气与阳明入胃，循脉而上至目内眦，其人肥，则风气不得外泄，则为热中而目黄；
rén shòu zé wài xiè ér hán zé wèi hán zhōng ér qì chū
人瘦，则外泄而寒，则为寒中而泣出。
fēng qì yǔ tài yáng jù rù xíng zhū mài shù sàn yú fēn ròu zhī jiān yǔ wèi qì xiāng gān qí dào bù lì gù shǐ jī ròu fèn chēn ér yǒu yáng
风气与太阳俱入，行诸脉俞，散于分肉之间，与卫气相干，其道不利，故使肌肉愤䐜而有疡；
wèi qì yǒu suǒ níng ér bù xíng gù qí ròu yǒu bù rén yě
卫气有所凝而不行，故其肉有不仁也。
lì zhě yǒu róng qì rè fǔ qí qì bù qīng gù shǐ qí bí zhù huài ér sè bài pí fū yáng kuì
疠者有荣气热胕，其气不清，故使其鼻柱坏而色败，皮肤疡溃。
fēng hán kè yú mài ér bù qù míng yuē lì fēng huò míng yuē hán rè
风寒客于脉而不去，名曰疠风，或名曰寒热。
yǐ chūn jiǎ yǐ shāng yú fēng zhě wèi gān fēng yǐ xià bǐng dīng shāng yú fēng zhě wèi xīn fēng yǐ jì xià wù jǐ shāng yú yá zhě wèi pí fēng yǐ qiū gēng xīn zhōng yú yá zhě wèi fèi fēng yǐ dōng rén guǐ zhōng yú yá zhě wèi shèn fēng
以春甲乙伤于风者为肝风，以夏丙丁伤于风者为心风，以季夏戊己伤于邪者为脾风，以秋庚辛中于邪者为肺风，以冬壬癸中于邪者为肾风。
fēng zhōng wǔ zàng liù fǔ zhī shù yì wèi zàng fǔ zhī fēng gè rù qí mén hù suǒ zhōng zé wèi piān fēng
风中五脏六腑之俞，亦为脏府之风，各入其门户所中，则为偏风。
fēng qì xún fēng fǔ ér shàng zé wèi nǎo fēng
风气循风府而上，则为脑风。
fēng rù xì tóu zé wèi mù fēng yǎn hán
风入系头，则为目风，眼寒。
yǐn jiǔ zhòng fēng zé wèi lòu fēng
饮酒中风，则为漏风。
rù fáng hàn chū zhòng fēng zé wèi nèi fēng
入房，汗出中风，则为内风。
xīn mù zhòng fēng zé wéi shǒu fēng
新沐中风，则为首风。
jiǔ fēng rù zhōng zé wèi cháng fēng sūn xiè
久风入中，则为肠风，飧泄。
wài zài còu lǐ zé wèi xiè fēng
外在腠理，则为泄风。
gù fēng zhě bǎi bìng zhī zhǎng yě zhì qí biàn huà nǎi wèi tā bìng yě wú cháng fāng rán zhì yǒu fēng qì yě
故风者，百病之长也，至其变化，乃为他病也，无常方，然致有风气也。
dì yuē wǔ zàng fēng zhī xíng zhuàng bù tóng zhě hé
帝曰：五脏风之形状不同者何？
yuàn wén qí zhěn jí qí bìng néng
愿闻其诊，及其病能。
qí bó yuē fèi fēng zhī zhuàng duō hàn è fēng sè pěng rán bái shí hāi duǎn qì zhòu rì zé chà mù zé shèn zhěn zài méi shàng qí sè bái
岐伯曰：肺风之状，多汗恶风，色皏然白，时咳短气，昼日则差，暮则甚，诊在眉上，其色白。
xīn fēng zhī zhuàng duō hàn è fēng jiāo jué shàn nù xià chì sè bìng shén zé yán bù kě kuài zhěn zài kǒu qí sè chì
心风之状，多汗恶风，焦绝善怒吓，赤色，病甚则言不可快，诊在口，其色赤。
gān fēng zhī zhuàng duō hàn è fēng shàn bēi sè wēi cāng yì gàn shàn nù shí zēng nǚ zǐ zhěn zài mù xià qí sè qīng
肝风之状，多汗恶风，善悲，色微苍，嗌干，善怒，时憎女子，诊在目下，其色青。
pí fēng zhī zhuàng duō hàn è fēng shēn tǐ dài duò sì zhī bù yù dòng sè báo wēi huáng bù shì shí zhěn zài bí shàng qí sè huáng
脾风之状，多汗恶风，身体怠堕，四肢不欲动，色薄微黄，不嗜食，诊在鼻上，其色黄。
shèn fēng zhī zhuàng duō hàn è fēng miàn máng rán fú zhǒng jí tòng bù néng zhèng lì qí sè tái yǐn qǔ bù lì zhěn zài jī shàng qí sè hēi
肾风之状，多汗恶风，面痝然浮肿，脊痛不能正立，其色炲，隐曲不利，诊在肌上，其色黑。
wèi fēng zhī zhuàng jǐng duō hàn è fēng shí yǐn bù xià gé sāi bù tōng fù shàn mǎn shī yī zé chēn zhàng shí hán zé xiè zhěn xíng shòu ér fù dà
胃风之状，颈多汗，恶风，食饮不下，鬲塞不通，腹善满，失衣则䐜胀，食寒则泄，诊形瘦而腹大。
shǒu fēng zhī zhuàng tóu miàn duō hàn è fēng dāng xiān fēng yī rì zé bìng shén tóu tòng bù kě yǐ chū nèi zhì qí fēng rì zé bìng shǎo yù
首风之状，头面多汗，恶风，当先风一日则病甚，头痛不可以出内，至其风日，则病少愈。
lòu fēng zhī zhuàng huò duō hàn cháng bù kě dān yī shí zé hàn chū shén zé shēn hàn chuǎn xī è fēng yī cháng rú kǒu gàn shàn kě bù néng láo shì
漏风之状，或多汗，常不可单衣，食则汗出，甚则身汗，喘息，恶风，衣常濡，口干，善渴，不能劳事。
xiè fēng zhī zhuàng duō hàn hàn chū xiè yī shàng kǒu zhōng gān shàng zì qí fēng bù néng láo shì shēn tǐ jǐn tòng zé hán
泄风之状，多汗，汗出泄衣上，口中干，上渍其风，不能劳事，身体尽痛，则寒。
dì yuē shàn
帝曰：善。