huáng dì wèn yuē bì zhī ān shēng
黄帝问曰：痹之安生？
qí bó duì yuē fēng hán shī sān qì zá zhì hé ér wèi bì yě
岐伯对曰：风寒湿三气杂至，合而为痹也。
qí fēng qì shèng zhě wéi xíng bì hán qì shèng zhě wèi tòng bì shī qì shèng zhě wéi zhe bì yě
其风气胜者为行痹，寒气胜者为痛痹，湿气胜者为着痹也。
dì yuē qí yǒu wǔ zhě hé yě
帝曰：其有五者何也？
qí bó yuē yǐ dōng yù cǐ zhě wèi gǔ bì yǐ chūn yù cǐ zhě wèi jīn bì yǐ xià yù cǐ zhě wèi mài bì yǐ zhì yīn yù cǐ zhě wèi jī bì yǐ qiū yù cǐ zhě wèi pí bì
岐伯曰：以冬遇此者为骨痹，以春遇此者为筋痹，以夏遇此者为脉痹，以至阴遇此者为肌痹，以秋遇此者为皮痹。
dì yuē nèi shè wǔ zàng liù fǔ hé qì shǐ rán
帝曰：内舍五脏六腑，何气使然？
qí bó yuē wǔ zàng jiē yǒu hé bìng jiǔ ér bù qù zhě nèi shè yú qí hé yě
岐伯曰：五脏皆有合，病久而不去者，内舍于其合也。
gù gǔ bì bù yǐ fù gǎn yú yá nèi shè yú shèn
故骨痹不已，复感于邪，内舍于肾；
jīn bì bù yǐ fù gǎn yú yá nèi shè yú gān
筋痹不已，复感于邪，内舍于肝；
mài bì bù yǐ fù gǎn yú yá nèi shè yú xīn
脉痹不已，复感于邪，内舍于心；
jī bì bù yǐ fù gǎn yú yá nèi shè yú pí
肌痹不已，复感于邪，内舍于脾；
pí bì bù yǐ fù gǎn yú yá nèi shè yú fèi
皮痹不已，复感于邪，内舍于肺。
suǒ wèi bì zhě gè yǐ qí shí zhòng gǎn yú fēng hán shī zhī qì yě
所谓痹者，各以其时，重感于风寒湿之气也。
fán bì zhī kè wǔ zàng zhě fèi bì zhě fán mǎn chuǎn ér ǒu
凡痹之客五脏者：肺痹者，烦满喘而呕；
xīn bì zhě mài bù tōng fán zé xīn xià gǔ bào shàng qì ér chuǎn yì gàn shàn ǎi jué qì shàng zé kǒng
心痹者，脉不通，烦则心下鼓，暴上气而喘，嗌干善噫，厥气上则恐；
gān bì zhě yè wò zé jīng duō yǐn shù xiǎo biàn shàng wèi yǐn rú huái
肝痹者，夜卧则惊，多饮，数小便，上为引如怀；
shèn bì zhě shàn zhàng kāo yǐ dài zhǒng jí yǐ dài tóu
肾痹者，善胀，尻以代踵，脊以代头；
pí bì zhě sì zhī jiě duò fā hāi ǒu zhī shàng wèi dà sāi
脾痹者，四肢解堕，发咳呕汁，上为大塞。
cháng bì zhě shù yǐn ér chū bù dé zhōng qì chuǎn zhēng shí fā sūn xiè
肠痹者，数饮而出不得，中气喘争，时发飧泄。
bāo bì zhě shǎo fù páng guāng àn zhī nèi tòng ruò wò yǐ tāng sè yú xiǎo biàn shàng wèi qīng tì
胞痹者，少腹膀胱按之内痛，若沃以汤，涩于小便，上为清涕。
yīn qì zhě jìng zé shén cáng zào zé xiāo wáng
阴气者，静则神藏，躁则消亡。
yǐn shí zì bèi cháng wèi nǎi shāng
饮食自倍，肠胃乃伤。
yín qì chuǎn xī bì jù zài fèi
淫气喘息，痹聚在肺；
yín qì yōu sī bì jù zài xīn
淫气忧思，痹聚在心；
yín qì yí nì bì jù zài shèn
淫气遗溺，痹聚在肾；
yín qì fá jié bì jù zài gān
淫气乏竭，痹聚在肝；
yín qì jī jué bì jù zài pí
淫气肌绝，痹聚在脾。
zhū bì bù yǐ yì yì nèi yě
诸痹不已，亦益内也。
qí fēng qì shèng zhě qí rén yì yǐ yě
其风气胜者，其人易已也。
dì yuē bì qí shí yǒu sǐ zhě huò téng jiǔ zhě huò yì yǐ zhě qí gù hé yě
帝曰：痹，其时有死者，或疼久者，或易已者，其故何也？
qí bó yuē qí rù zàng zhě sǐ qí liú lián jīn gǔ jiān zhě téng jiǔ qí liú pí fū jiān zhě yì yǐ
岐伯曰：其入脏者死，其留连筋骨间者疼久，其留皮肤间者易已。
dì yuē qí kè yú liù fǔ zhě hé yě
帝曰：其客于六腑者何也？
qí bó yuē cǐ yì qí shí yǐn jū chǔ wèi qí bìng běn yě
岐伯曰：此亦其食饮居处，为其病本也。
liù fǔ yì gè yǒu shù fēng hán shī qì zhōng qí shù ér shí yǐn yīng zhī xún shù ér rù gè shě qí fǔ yě
六腑亦各有俞，风寒湿气中其俞，而食饮应之，循俞而入，各舍其腑也。
dì yuē yǐ zhēn zhì zhī nài hé
帝曰：以针治之奈何？
qí bó yuē wǔ zàng yǒu shù liù fǔ yǒu hé xún mài zhī fēn gè yǒu suǒ fā gè suí qí guò zé bìng chōu yě
岐伯曰：五脏有俞，六腑有合，循脉之分，各有所发，各随其过，则病瘳也。
dì yuē róng wèi zhī qì yì lìng rén bì hu
帝曰：荣卫之气，亦令人痹乎？
qí bó yuē róng zhě shuǐ gǔ zhī jīng qì yě hé diào yú wǔ zàng sǎ chén yú liù fǔ nǎi néng rù yú mài yě
岐伯曰：荣者，水谷之精气也，和调于五脏，洒陈于六腑，乃能入于脉也。
gù xún mài shàng xià guàn wǔ zàng luò liù fǔ yě
故循脉上下，贯五脏，络六腑也。
wèi zhě shuǐ gǔ zhī hàn qì yě qí qì piào jí huá lì bù néng rù yú mài yě
卫者，水谷之悍气也，其气慓疾滑利，不能入于脉也。
gù xún pí fū zhī zhōng fēn ròu zhī jiān xūn yú huāng mó sàn yú xiōng fù
故循皮肤之中，分肉之间，熏于肓膜，散于胸腹。
nì qí qì zé bìng cóng qí qì zé yù bù yǔ fēng hán shī qì hé gù bù wéi bì
逆其气则病，从其气则愈，不与风寒湿气合，故不为痹。
dì yuē shàn
帝曰：善。
bì huò tòng huò bù tòng huò bù rén huò hán huò rè huò zào huò shī qí gù hé yě
痹，或痛，或不痛，或不仁，或寒，或热，或燥，或湿，其故何也？
qí bó yuē tòng zhě hán qì duō yě yǒu hán gù tòng yě
岐伯曰：痛者寒气多也，有寒故痛也。
qí bù tòng bù rén zhě bìng jiǔ rù shēn róng wèi zhī xíng sè jīng luò shí shū gù bù tōng
其不痛不仁者，病久入深，荣卫之行涩，经络时疏，故不通；
pí fū bù yíng gù wèi bù rén
皮肤不营，故为不仁。
qí hán zhě yáng qì shǎo yīn qì duō yǔ bìng xiāng yì gù hán yě
其寒者，阳气少，阴气多，与病相益，故寒也。
qí rè zhě yáng qì duō yīn qì shǎo bìng qì shèng yáng zāo yīn gù wèi bì rè
其热者，阳气多，阴气少，病气胜，阳遭阴，故为痹热。
qí duō hàn ér rú zhě cǐ qí féng shī shén yě
其多汗而濡者，此其逢湿甚也。
yáng qì shǎo yīn qì shèng liǎng qì xiāng gǎn gù hàn chū ér rú yě
阳气少，阴气盛，两气相感，故汗出而濡也。
dì yuē fu bì zhī wèi bìng bù tòng hé yě
帝曰：夫痹之为病，不痛何也？
qí bó yuē bì zài yú gǔ zé zhòng zài yú mài zé xuè níng ér bù liú zài yú jīn zé qū bù shēn zài yú ròu zé bù rén zài yú pí zé hán
岐伯曰：痹在于骨则重，在于脉则血凝而不流，在于筋则屈不伸，在于肉则不仁，在于皮则寒。
gù jù cǐ wǔ zhě zé bù tòng yě
故具此五者，则不痛也。
fán bì zhī lèi féng hán zé chóng jiǎ yǐ jīng zuò jí féng rè zé zòng
凡痹之类，逢寒则虫（《甲乙经》作急），逢热则纵。
dì yuē shàn
帝曰：善。