huáng dì wèn yuē yú wén pí yǒu fèn bù mài yǒu jīng jì jīn yǒu jié luò gǔ yǒu dù liàng qí suǒ shēng bìng gè yì bié qí fēn bù zuǒ yòu shàng xià yīn yáng suǒ zài bìng zhī shǐ zhōng yuàn wén qí dào
黄帝问曰：余闻皮有分部，脉有经纪，筋有结络，骨有度量，其所生病各异，别其分部，左右上下，阴阳所在，病之始终，愿闻其道。
qí bó duì yuē yù zhī pí bù yǐ jīng mài wèi jì zhě zhū jīng jiē rán
岐伯对曰：欲知皮部以经脉为纪者，诸经皆然。
yáng míng zhī yáng míng yuē hài fěi
阳明之阳，名曰害蜚。
shàng xià tóng fǎ shì qí bù zhōng yǒu fú luò zhě jiē yáng míng zhī luò yě
上下同法，视其部中有浮络者，皆阳明之络也。
qí sè duō qīng zé tòng duō hēi zé bì huáng chì zé rè duō bái zé hán wǔ sè jiē jiàn zé hán rè yě
其色多青则痛，多黑则痹，黄赤则热，多白则寒，五色皆见，则寒热也。
luò shèng zé rù kè yú jīng yáng zhǔ wài yīn zhǔ nèi
络盛则入客于经，阳主外，阴主内。
shǎo yáng zhī yáng míng yuē shū chí
少阳之阳，名曰枢持。
shàng xià tóng fǎ shì qí bù zhōng yǒu fú luò zhě jiē shǎo yáng zhī luò yě
上下同法，视其部中有浮络者，皆少阳之络也。
luò shèng zé rù kè yú jīng gù zài yáng zhě zhǔ nèi zài yīn zhě zhǔ chū yǐ shèn yú nèi
络盛则入客于经，故在阳者主内，在阴者主出，以渗于内。
zhū jīng jiē rán
诸经皆然。
tài yáng zhī yáng míng yuē guān shū
太阳之阳，名曰关枢。
shàng xià tóng fǎ shì qí bù zhōng yǒu fú luò zhě jiē tài yáng zhī luò yě
上下同法，视其部中有浮络者，皆太阳之络也。
luò shèng zé rù kè yú jīng
络盛则入客于经。
shǎo yīn zhī yīn míng yuē shū rú
少阴之阴，名曰枢儒。
shàng xià tóng fǎ shì qí bù zhōng yǒu fú luò zhě jiē shǎo yīn zhī luò yě
上下同法，视其部中有浮络者，皆少阴之络也。
luò shèng zé rù kè yú jīng
络盛则入客于经。
qí rù jīng yě cóng yáng bù zhù yú jīng
其入经也，从阳部注于经；
qí chū zhě cóng yīn nèi zhù yú gǔ
其出者，从阴内注于骨。
xīn zhǔ zhī yīn míng yuē hài jiān
心主之阴，名曰害肩。
shàng xià tóng fǎ shì qí bù zhōng yǒu fú luò zhě jiē xīn zhǔ zhī luò yě
上下同法，视其部中有浮络者，皆心主之络也。
luò shèng zé rù kè yú jīng
络盛则入客于经。
tài yīn zhī yīn míng yuē guān zhé
太阴之阴，名曰关蛰。
shàng xià tóng fǎ shì qí bù zhōng yǒu fú luò zhě jiē tài yīn zhī luò yě
上下同法，视其部中有浮络者，皆太阴之络也。
luò shèng zé rù kè yú jīng
络盛则入客于经。
fán shí èr jīng luò mài zhě pí zhī bù yě
凡十二经络脉者，皮之部也。
shì gù bǎi bìng zhī shǐ shēng yě bì xiān yú pí máo
是故百病之始生也，必先于皮毛。
yá zhōng zhī zé còu lǐ kāi kāi zé rù kè yú luò mài liú ér bù qù chuán rù yú jīng liú ér bù qù chuán rù yú fǔ lǐn yú cháng wèi
邪中之则腠理开，开则入客于络脉，留而不去，传入于经，留而不去，传入于腑，廪于肠胃。
yá zhī shǐ rù yú pí yě sù rán qǐ háo máo kāi còu lǐ qí rù yú luò yě zé luò mài shèng sè biàn
邪之始入于皮也，溯然起毫毛，开腠理，其入于络也，则络脉盛色变；
qí rù kè yú jīng yě zé gǎn xū nǎi xiàn xià
其入客于经也，则感虚乃陷下。
qí liú yú jīn gǔ zhī jiān hán duō zé jīn luán gǔ tòng
其留于筋骨之间，寒多则筋挛骨痛；
rè duō zé jīn chí gǔ xiāo ròu shuò jùn pò máo zhí ér bài
热多则筋弛骨消，肉烁䐃破，毛直而败。
dì yuē fū zǐ yán pí zhī shí èr bù qí shēng bìng jiē hé rú
帝曰：夫子言皮之十二部，其生病皆何如？
qí bó yuē pí zhě mài zhī bù yě
岐伯曰：皮者，脉之部也。
yá kè yú pí zé còu lǐ kāi kāi zé yá rù kè yú luò mài luò mài mǎn zé zhù yú jīng mài jīng mài mǎn zé rù shè yú fǔ zāng yě
邪客于皮则腠理开，开则邪入客于络脉，络脉满则注于经脉，经脉满则入舍于腑脏也。
gù pí zhě yǒu fèn bù bù yǔ ér shēng dà bìng yě
故皮者有分部，不与而生大病也。
dì yuē shàn
帝曰：善。