huáng dì wèn yú qí bó yuē xié qì zhī zhōng rén yě nài hé
黄帝问于岐伯曰：邪气之中人也奈何？
qí bó dá yuē xié qì zhī zhōng rén gāo yě
岐伯答曰：邪气之中人高也。
huáng dì yuē gāo xià yǒu dù hu
黄帝曰：高下有度乎？
qí bó yuē shēn bàn yǐ shàng zhě yá zhōng zhī yě
岐伯曰：身半已上者，邪中之也；
shēn bàn yǐ xià zhě shī zhōng zhī yě
身半已下者，湿中之也。
gù yuē yá zhī zhōng rén yě wú yǒu cháng
故曰：邪之中人也，无有常。
zhōng yú yīn zé liū yú fǔ zhōng yú yáng zé liū yú jīng
中于阴则溜于腑，中于阳则溜于经。
huáng dì yuē yīn zhī yǔ yáng yě yì míng tóng lèi shàng xià xiāng huì jīng luò zhī xiāng guàn rú huán wú duān
黄帝曰：阴之与阳也，异名同类，上下相会，经络之相贯，如环无端。
yá zhī zhōng rén huò zhōng yú yīn huò zhōng yú yáng shàng xià zuǒ yòu wú yǒu héng cháng qí gù hé yě
邪之中人，或中于阴，或中于阳，上下左右，无有恒常，其故何也？
qí bó yuē zhū yáng zhī huì jiē zài yú miàn
岐伯曰：诸阳之会，皆在于面。
zhōng rén yě fāng chéng xū shí jí xīn yòng lì ruò yǐn shí hàn chū còu lǐ kāi ér zhōng yú yá
中人也，方乘虚时及新用力，若饮食汗出，腠理开而中于邪。
zhōng yú miàn zé xià yáng míng
中于面，则下阳明。
zhōng yú xiàng zé xià tài yáng
中于项，则下太阳。
zhōng yú jiá zé xià shǎo yáng
中于颊，则下少阳。
qí zhōng yú yīng bèi liǎng xié yì zhōng qí jīng
其中于膺背两胁，亦中其经。
huáng dì yuē qí zhōng yú yīn nài hé
黄帝曰：其中于阴，奈何？
qí bó dá yuē zhōng yú yīn zhě cháng cóng bì héng shǐ
岐伯答曰：中于阴者，常从臂胻始。
fu bì yǔ héng qí yīn pí báo qí ròu nào zé gù jù shòu yú fēng dú shāng qí yīn
夫臂与胻，其阴皮薄，其肉淖泽，故俱受于风，独伤其阴。
huáng dì yuē cǐ gù shāng qí zàng hu
黄帝曰：此故伤其脏乎？
qí bó dá yuē shēn zhī zhōng yú fēng yě bù bì dòng zàng
岐伯答曰：身之中于风也，不必动脏。
gù yá rù yú yīn jīng zé qí zàng qì shí xié qì rù ér bù néng kè gù hái zhī yú fǔ
故邪入于阴经，则其脏气实，邪气入而不能客，故还之于腑。
gù zhōng yáng zé liū yú jīng zhōng yīn zé liū yú fǔ
故中阳则溜于经，中阴则溜于腑。
huáng dì yuē yá zhī zhōng rén zàng nài hé
黄帝曰：邪之中人臓奈何？
qí bó yuē chóu yōu kǒng jù zé shāng xīn
岐伯曰：愁忧恐惧则伤心。
xíng hán hán yǐn zé shāng fèi yǐ qí liǎng hán xiāng gǎn zhōng wài jiē shāng gù qì nì ér shàng xíng
形寒寒饮则伤肺，以其两寒相感，中外皆伤，故气逆而上行。
yǒu suǒ duò zhuì è xuè liú nèi
有所堕坠，恶血留内；
ruò yǒu suǒ dà nù qì shàng ér bù xià jī yú xié xià zé shāng gān
若有所大怒，气上而不下，积于胁下，则伤肝。
yǒu suǒ jī pū ruò zuì rù fáng hàn chū dāng fēng zé shāng pí
有所击仆，若醉入房，汗出当风，则伤脾。
yǒu suǒ yòng lì jǔ zhòng ruò rù fáng guò dù hàn chū yù shuǐ zé shāng shèn
有所用力举重，若入房过度，汗出浴水，则伤肾。
huáng dì yuē wǔ zàng zhī zhōng fēng nài hé
黄帝曰：五脏之中风，奈何？
qí bó yuē yīn yáng jù gǎn yá nǎi de wǎng
岐伯曰：阴阳俱感，邪乃得往。
huáng dì yuē shàn zāi
黄帝曰：善哉。
huáng dì wèn yú qí bó yuē shǒu miàn yǔ shēn xíng yě shǔ gǔ lián jīn tóng xuè hé yú qì ěr
黄帝问于岐伯曰：首面与身形也，属骨连筋，同血合于气耳。
tiān hán zé liè dì lìng bīng qí zú hán huò shǒu zú xiè duò rán ér qí miàn bù yī hé yě
天寒则裂地凌冰，其卒寒，或手足懈惰，然而其面不衣，何也？
qí bó dá yuē shí èr jīng mài sān bǎi liù shí wǔ luò qí xuè qì jiē shàng yú miàn ér zǒu kōng qiào
岐伯答曰：十二经脉，三百六十五络，其血气皆上于面而走空窍。
qí jīng yáng qì shàng zǒu yú mù ér wèi jing
其精阳气，上走于目而为睛。
qí bié qì zǒu yú ěr ér wèi tīng
其别气走于耳而为听。
qí zōng qì shàng chū yú bí ér wèi chòu
其宗气上出于鼻而为臭。
qí zhuó qì chū yú wèi zǒu chún shé ér wèi wèi
其浊气出于胃，走唇舌而为味。
qí qì zhī jīn yè jiē shàng xūn yú miàn ér pí yòu hòu qí ròu jiān gù tiān qì shén hán bù néng shèng zhī yě
其气之津液，皆上熏于面，而皮又厚，其肉坚，故天气甚寒，不能胜之也。
huáng dì yuē yá zhī zhōng rén qí bìng xíng hé rú
黄帝曰：邪之中人，其病形何如？
qí bó yuē xū xié zhī zhōng shēn yě sǎ xī dòng xíng
岐伯曰：虚邪之中身也，洒淅动形。
zhèng xié zhī zhōng rén yě wēi xiān jiàn yú sè bù zhī yú shēn ruò yǒu ruò wú ruò wáng ruò cún yǒu xíng wú xíng mò zhī qí qíng
正邪之中人也，微，先见于色，不知于身，若有若无，若亡若存，有形无形，莫知其情。
huáng dì yuē shàn zāi
黄帝曰：善哉。
huáng dì wèn yú qí bó yuē yú wén zhī jiàn qí sè zhī qí bìng mìng yuē míng
黄帝问于岐伯曰：余闻之，见其色，知其病，命曰明。
àn qí mài zhī qí bìng mìng yuē shén
按其脉，知其病，命曰神。
wèn qí bìng zhī qí chù mìng yuē gōng
问其病，知其处，命曰工。
yú yuàn wén jiàn ér zhī zhī àn ér de zhī wèn ér jí zhī wèi zhī nài hé
余愿闻，见而知之，按而得之，问而极之，为之奈何？
qí bó dá yuē fu sè mài yǔ chǐ zhī xiāng yìng yě rú fú gǔ yǐng xiǎng zhī xiāng yìng yě bù dé xiāng shī yě
岐伯答曰：夫色脉与尺之相应也，如桴鼓影响之相应也，不得相失也；
cǐ yì běn mò gēn yè zhī chū hou yě gù gēn sǐ zé yè kū yǐ sè mài xíng ròu bù dé xiāng shī yě
此亦本末根叶之出候也，故根死则叶枯矣，色脉形肉，不得相失也。
gù zhī yī zé wèi gōng zhī èr zé wèi shén zhī sān zé shén qiě míng yǐ
故知一则为工，知二则为神，知三则神且明矣。
huáng dì yuē yuàn zú wén zhī
黄帝曰：愿卒闻之。
qí bó dá yuē sè qīng zhě qí mài xián yě
岐伯答曰：色青者，其脉弦也；
chì zhě qí mài gōu yě
赤者，其脉钩也；
huáng zhě qí mài dài yě
黄者，其脉代也；
bái zhě qí mài máo
白者，其脉毛；
hēi zhě qí mài shí
黑者，其脉石。
jiàn qí sè ér bù dé qí mài fǎn de qí xiāng shèng zhī mài zé sǐ yǐ
见其色而不得其脉，反得其相胜之脉，则死矣；
de qí xiāng shēng zhī mài zé bìng yǐ yǐ
得其相生之脉，则病已矣。
huáng dì wèn yú qí bó yuē wǔ zàng zhī suǒ shēng biàn huà zhī bìng xíng hé rú
黄帝问于岐伯曰：五脏之所生，变化之病形何如？
qí bó dá yuē xiān dìng qí wǔ sè wǔ mài zhī yīng qí bìng nǎi kě bié yě
岐伯答曰：先定其五色五脉之应，其病乃可别也。
huáng dì yuē sè mài yǐ dìng bié zhī nài hé
黄帝曰：色脉已定，别之奈何？
qí bó yuē diào qí mài zhī huǎn jí xiǎo dà huá sè ér bìng biàn dìng yǐ
岐伯曰：调其脉之缓急、小大、滑涩，而病变定矣。
huáng dì yuē diào zhī nài hé
黄帝曰：调之奈何？
qí bó dá yuē mài jí zhě chǐ zhī pí fū yì jí
岐伯答曰：脉急者，尺之皮肤亦急；
mài huǎn zhě chǐ zhī fū yì huǎn
脉缓者，尺之肤亦缓；
mài xiǎo zhě chǐ zhī pí fū yì jiǎn ér shǎo qì
脉小者，尺之皮肤亦减而少气；
mài dà zhě chǐ zhī pí fū yì bēn ér qǐ
脉大者，尺之皮肤亦贲而起；
mài huá zhě chǐ zhī pí fū yì huá
脉滑者，尺之皮肤亦滑；
mài sè zhě chǐ zhī pí fū yì sè
脉涩者，尺之皮肤亦涩。
fán cǐ biàn zhě yǒu wēi yǒu shèn
凡此变者，有微有甚。
gù shàn diào chǐ zhě bù dài yú cùn shàn diào mài zhě bù dài yú sè
故善调尺者，不待于寸，善调脉者，不待于色。
néng cān hé ér xíng zhī zhě kě yǐ wéi shàng gōng shàng gōng shí quán jiǔ
能参合而行之者，可以为上工，上工十全九；
xíng èr zhě wèi zhōng gōng zhōng gōng shí quán qī
行二者，为中工，中工十全七；
xíng yī zhě wéi xià gōng xià gōng shí quán liù
行一者，为下工，下工十全六。
huáng dì yuē qǐng wèn mài zhī huǎn jí xiǎo dà huá sè zhī bìng xíng hé rú
黄帝曰：请问脉之缓急、小大、滑涩之病形何如？
qí bó yuē chén qǐng yán wǔ zàng zhī bìng biàn yě
岐伯曰：臣请言五脏之病变也。
xīn mài jí shèn zhě wèi chì zòng
心脉急甚者，为瘈疭；
wēi jí wèi xīn tòng yǐn bèi shí bù xià
微急，为心痛引背，食不下。
huǎn shén wèi kuáng xiào
缓甚，为狂笑；
wēi huǎn wèi fú liáng zài xīn xià shàng xià xíng shí tuò xuè
微缓，为伏梁，在心下，上下行，时唾血。
dà shén wèi hóu jiè
大甚，为喉吤；
wēi dà wèi xīn bì yǐn bèi shàn lèi chū
微大，为心痹引背，善泪出。
xiǎo shèn wéi shàn huì
小甚为善哕；
wēi xiǎo wèi xiāo dān
微小为消瘅。
huá shèn wéi shàn kě
滑甚为善渴；
wēi huá wèi xīn shàn yǐn qí xiǎo fù míng
微滑为心疝，引脐，小腹鸣。
sè shèn wéi yīn
涩甚为瘖；
wēi sè wèi xuè yì wéi jué ěr míng diān jí
微涩为血溢，维厥，耳鸣，颠疾。
fèi mài jí shén wèi diān jí
肺脉急甚，为癫疾；
wēi jí wèi fèi hán rè dài duò ké tuò xuè yǐn yāo bèi xiōng ruò bí xī ròu bù tōng
微急，为肺寒热，怠惰，咳唾血，引腰背胸，若鼻息肉不通。
huǎn shén wèi duō hàn
缓甚，为多汗；
wēi huǎn wèi wěi wěi piān fēng tóu yǐ xià hàn chū bù kě zhǐ
微缓，为痿、痿、偏风，头以下汗出不可止。
dà shén wèi jìng zhǒng
大甚，为胫肿；
wēi dà wèi fèi bì yǐn xiōng bèi qǐ è jiàn rì guāng
微大，为肺痹，引胸背，起恶（见）日光。
xiǎo shén wèi xiè
小甚，为泄；
wēi xiǎo wèi xiāo dān huá shén wèi xī bēn shàng qì
微小，为消瘅滑甚，为息贲上气；
wēi huá wéi shàng xià chū xuè
微滑，为上下出血。
sè shén wèi ǒu xuè
涩甚，为呕血；
wēi sè wèi shǔ lòu zài jǐng zhī yè zhī jiān xià bù shèng qí shàng qí yīng shàn suān yǐ
微涩，为鼠瘘，在颈支腋之间，下不胜其上，其应善酸矣。
gān mài jí shèn zhě wèi è yán
肝脉急甚者，为恶言；
wēi jí wèi féi qì zài xié xià ruò fù bēi
微急，为肥气在胁下，若复杯。
huǎn shén wéi shàn ǒu
缓甚，为善呕；
wēi huǎn wèi shuǐ jiǎ bì yě
微缓，为水瘕痹也。
dà shén wèi nèi yōng shàn ǒu nǜ
大甚，为内痈，善呕衄；
wēi dà wèi gān bì yīn suō hāi yǐn xiǎo fù
微大，为肝痹，阴缩，咳引小腹。
xiǎo shén wèi duō yǐn
小甚，为多饮；
wēi xiǎo wèi xiāo dān
微小，为消瘅。
huá shén wèi tuǐ shàn
滑甚，为㿉疝；
wēi huá wèi yí nì
微滑，为遗溺。
sè shén wèi yì yǐn
涩甚，为溢饮；
wēi sè wèi zhì luán jīn bì
微涩，为瘈挛筋痹。
pí mài jí shén wèi chì zòng
脾脉急甚，为瘈疭；
wēi jí wèi gé zhōng shí yǐn rù ér hái chū hòu wò mò
微急，为膈中，食饮入而还出，后沃沫。
huǎn shén wèi wěi jué
缓甚，为痿厥；
wēi huǎn wèi fēng wěi sì zhī bù yòng xīn huì rán ruò wú bìng
微缓，为风痿，四肢不用，心慧然若无病。
dà shén wèi jī pū
大甚，为击仆；
wēi dà wèi shàn qì fù lǐ dà nóng xuè zài cháng wèi zhī wài
微大，为疝气，腹里大脓血在肠胃之外。
xiǎo shén wèi hán rè
小甚，为寒热；
wēi xiǎo wèi xiāo dān
微小为消瘅。
huá shén wèi tuǐ lóng
滑甚，为㿉癃；
wēi huá wèi chóng dú huí hé fù rè
微滑，为虫毒蛕蝎腹热。
sè shén wèi cháng tuǐ
涩甚，为肠㿉；
wēi sè wèi nèi tuǐ duō xià nóng xuè
微涩，为内㿉，多下脓血。
shèn mài jí shén wèi gǔ diān jí
肾脉急甚，为骨癫疾；
wēi jí wèi chén jué bēn tún zú bù shōu bù dé qián hòu
微急，为沉厥奔豚，足不收，不得前后。
huǎn shén wèi zhé jí
缓甚，为折脊；
wēi huǎn wèi dòng dòng zhě shí bù huà xià yì zhú chū
微缓，为洞，洞者，食不化，下嗌逐出。
dà shén wèi yīn wěi
大甚，为阴痿；
wēi dà wèi shí shuǐ qǐ qí yǐ xià zhì xiǎo fù hóu hóu rán shàng zhì wèi wǎn sǐ bù zhì
微大，为石水，起脐已下至小腹腄腄然，上至胃脘，死不治。
xiǎo shén wèi dòng xiè
小甚，为洞泄；
wēi xiǎo wèi xiāo dān
微小，为消瘅。
huá shén wèi lóng tuǐ
滑甚，为癃、㿉；
wēi huá wèi gǔ wěi zuò bù néng qǐ qǐ zé mù wú suǒ jiàn
微滑为骨痿，坐不能起，起则目无所见。
sè shén wèi dà yōng
涩甚，为大痈；
wēi sè wèi bù yuè chén zhì
微涩，为不月，沉痔。
huáng dì yuē bìng zhī liù biàn zhě cì zhī nài hé
黄帝曰：病之六变者，刺之奈何？
qí bó dá yuē zhū jí zhě duō hán
岐伯（答）曰：诸急者多寒；
huǎn zhě duō rè
缓者多热；
dà zhě duō qì shǎo xuè
大者多气少血；
xiǎo zhě xuè qì jiē shǎo
小者血气皆少；
huá zhě yáng qì shèng wēi yǒu rè
滑者阳气盛，微有热；
sè zhě duō xuè shǎo qì wēi yǒu hán
涩者多血少气，微有寒。
shì gù cì jí zhě shēn nèi nà de tōng jiǎ zì xià tóng ér jiǔ liú zhī
是故刺急者，深内（纳的通假字，下同）而久留之；
cì huǎn zhě qiǎn nèi ér jí fā zhēn yǐ qù qí rè
刺缓者，浅内而疾发针，以去其热；
cì dà zhě wēi xiè qí qì wú chū qí xuè
刺大者，微泻其气，无出其血；
cì huá zhě jí fā zhēn ér qiǎn nèi zhī yǐ xiè qí yáng qì ér qù qí rè
刺滑者，疾发针而浅内之，以泻其阳气而去其热；
cì sè zhě bì zhōng qí mài suí qí nì shùn ér jiǔ liú zhī bì xiān àn ér xún zhī yǐ fā zhēn yǐ bié běn zuò jí àn qí wěi wú lìng qí xuè chū yǐ hé qí mài
刺涩者，必中其脉，随其逆顺而久留之，必先按而循之，已发针，已（别本作疾）按其痏，无令其血出，以和其脉；
zhū xiǎo zhě yīn yáng xíng qì jù bù zú wù qǔ yǐ zhēn ér diào yǐ gān yào yě
诸小者，阴阳形气俱不足，勿取以针而调以甘药也。
huáng dì yuē yú wén wǔ zàng liù fǔ zhī qì xíng shù suǒ rù wèi hé lìng hé dào cóng rù
黄帝曰：余闻五脏六腑之气，荥、俞所入为合，令何道从入？
rù ān lián guò
入安连过？
yuàn wén qí gù
愿闻其故。
qí bó dá yuē cǐ yáng mài zhī bié rù yú nèi shǔ yú fǔ zhě yě
岐伯答曰：此阳脉之别入于内，属于腑者也。
huáng dì yuē xíng shù yǔ hé gè yǒu míng hu
黄帝曰：荥俞与合，各有名乎？
qí bó dá yuē xíng shù zhì wài jīng hé zhì nèi fǔ
岐伯（答）曰：荥俞治外经，合治内腑。
huáng dì yuē zhì nèi fǔ nài hé
黄帝曰：治内腑奈何？
qí bó yuē qǔ zhī yú hé
岐伯曰：取之于合。
huáng dì yuē hé gè yǒu míng hu
黄帝曰：合各有名乎？
qí bó dá yuē wèi hé yú sān lǐ dà cháng hé rù yú jù xū shàng lián xiǎo cháng hé rù yú jù xū xià lián sān jiāo hé rù yú wěi yáng páng guāng hé rù yú wěi zhōng yāng dǎn hé rù yú yáng líng quán
岐伯答曰：胃合于三里，大肠合入于巨虚上廉，小肠合入于巨虚下廉，三焦合入于委阳，膀胱合入于委中央，胆合入于阳陵泉。
huáng dì yuē qǔ zhī nài hé
黄帝曰：取之奈何？
qí bó dá yuē qǔ zhī sān lǐ zhě dī fū qǔ zhī
岐伯答曰：取之三里者，低跗取之；
jù xū zhě jǔ zú qǔ zhī
巨虚者，举足取之；
wěi yáng zhě qū shēn ér suǒ zhī
委阳者，屈伸而索之；
wěi zhōng zhě qū ér qǔ zhī
委中者，屈而取之；
yáng líng quán zhě zhèng shù xī yǔ yǔ de tōng jiǎ zì zhī qí qí de tōng jiǎ zì xià tóng xià zhì wěi yáng zhī yáng qǔ zhī
阳陵泉者，正竖膝，予（与的通假字）之齐（脐的通假字，下同）下至委阳之阳取之。
qǔ zhū wài jīng zhě yú shēn ér cóng zhī
取诸外经者，揄申而从之。
huáng dì yuē yuàn wén liù fǔ zhī bìng
黄帝曰：愿闻六腑之病。
qí bó dá yuē miàn rè zhě zú yáng míng bìng yú luò xuè zhě shǒu yáng míng bìng liǎng fū zhī shàng mài shù xiàn zhě zú yáng míng bìng cǐ wèi mài yě
岐伯答曰：面热者足阳明病，鱼络血者手阳明病，两跗之上脉竖陷者足阳明病，此胃脉也。
dà cháng bìng zhě cháng zhōng qiē tòng ér míng zhuó zhuó
大肠病者，肠中切痛而鸣濯濯。
dōng rì zhòng gǎn yú hán jí xiè dāng qí ér tòng bù néng jiǔ lì
冬日重感于寒即泄，当脐而痛，不能久立。
yǔ wèi tóng hou qǔ jù xū shàng lián
与胃同候，取巨虚上廉。
wèi bìng zhě fù chēn zhàng wèi wǎn dāng xīn ér tòng shàng zhī liǎng xié gé yàn bù tōng shí yǐn bù xià
胃病者，腹䐜胀，胃脘当心而痛，上肢两胁，膈咽不通，食饮不下。
qǔ zhī sān lǐ yě
取之三里也。
xiǎo cháng bìng zhě xiǎo fù tòng yāo jí kòng yì ér tòng shí jiǒng zhī hòu dāng ěr qián rè ruò hán shén
小肠病者，小腹痛，腰脊控睪而痛，时窘之后，当耳前热，若寒甚；
ruò dú jiān shàng rè shén jí shǒu xiǎo zhǐ cì zhǐ zhī jiān rè ruò mài xiàn zhě cǐ qí hou yě shǒu tài yáng bìng yě
若独肩上热甚，及手小指次指之间热，若脉陷者，此其候也，手太阳病也。
qǔ zhī jù xū xià lián
取之巨虚下廉。
sān jiāo bìng zhě fù qì mǎn xiǎo fù yóu jiān bù dé xiǎo biàn jiǒng jí yì zé shuǐ liú jí wéi zhàng
三焦病者，腹气满，小腹尤坚，不得小便，窘急，溢则水，留即为胀。
hou zài zú tài yáng zhī wài dà luò dà luò zài tài yáng shǎo yáng zhī jiān yì bié běn zuò chì jiàn yú mài
候在足太阳之外大络，大络在太阳少阳之间，亦（别本作赤）见于脉。
qǔ wěi yáng
取委阳。
páng guāng bìng zhě xiǎo fù piān zhǒng ér tòng yǐ shǒu àn zhī jí yù xiǎo biàn ér bù dé jiān shàng rè
膀胱病者，小腹偏肿而痛，以手按之，即欲小便而不得，肩上热；
ruò mài xiàn jí zú xiǎo zhǐ wài lián jí jìng huái hòu jiē rè
若脉陷，及足小趾外廉及胫踝后皆热。
ruò mài xiàn qǔ wěi zhōng yāng
若脉陷，取委中央。
dǎn bìng zhě shàn tài xī kǒu kǔ ǒu sù zhī xīn xià dàn dàn kǒng rén jiāng bǔ zhī
胆病者，善太息，口苦，呕宿汁，心下淡淡，恐人将捕之；
yì zhōng jiè jiè rán shù tuò
嗌中吤吤然，数唾。
zài zú shǎo yáng zhī běn mò yì shì qí mài zhī xiàn xià zhě jiǔ zhī
在足少阳之本末，亦视其脉之陷下者灸之；
qí hán rè zhě qǔ yáng líng quán
其寒热者取阳陵泉。
huáng dì yuē cì zhī yǒu dào hu
黄帝曰：刺之有道乎？
qí bó dá yuē cì cǐ zhě bì zhōng qì xué wú zhōng ròu jié zhōng qì xué zé zhēn yóu yú xiàng zhōng ròu jié jí pí fū tòng
岐伯答曰：刺此者，必中气穴，无中肉节，中气穴则针游于巷，中肉节即皮肤痛。
bǔ xiè fǎn zé bìng yì dǔ
补泻反则病益笃。
zhōng jīn zé jīn huǎn xié qì bù chū yǔ qí zhēn xiàng bó luàn ér bù qù fǎn hái nèi zhe
中筋则筋缓，邪气不出，与其真相搏，乱而不去，反还内着。
yòng zhēn bù shěn yǐ shùn wèi nì yě
用针不审，以顺为逆也。