mǎn chǒng zì bó níng shān yáng chāng yì rén yě
满宠字伯宁，山阳昌邑人也。
nián shí bā wèi jùn dū yóu
年十八，为郡督邮。
shí jùn nèi li shuò děng gè yōng bù qǔ hài yú píng mín tài shǒu shǐ chǒng jiū yān
时郡内李朔等各拥部曲，害于平民，太守使宠纠焉。
shuò děng qǐng zuì bù fù chāo lüè
朔等请罪，不复钞略。
shǒu gāo píng lìng
守高平令。
xiàn rén zhāng bāo wèi jùn dū yóu tān huì shòu qǔ gān luàn lì zhèng
县人张苞为郡督邮，贪秽受取，干乱吏政。
chǒng yīn qí lái zài chuán shè lǜ lì zú chū shōu zhī jié zé suǒ fàn jí rì kǎo jìng suì qì guān guī
宠因其来在传舍，率吏卒出收之，诘责所犯，即日考竟，遂弃官归。
tài zǔ lín yǎn zhōu pì wéi cóng shì
太祖临兖州，辟为从事。
jí wèi dà jiàng jūn pì shǔ xī cáo shǔ wéi xǔ lìng
及为大将军，辟署西曹属，为许令。
shí cáo hóng zōng shì qīn guì yǒu bīn kè zài jiè shù fàn fǎ chǒng shōu zhì zhī
时曹洪宗室亲贵，有宾客在界，数犯法，宠收治之。
hóng shū bào chǒng chǒng bù tīng
洪书报宠，宠不听。
hóng bái tài zǔ tài zǔ zhào xǔ zhǔ zhě
洪白太祖，太祖召许主者。
chǒng zhī jiāng yù yuán nǎi sù shā zhī
宠知将欲原，乃速杀之。
tài zǔ xǐ yuē dāng shì bù dàng ěr yá
太祖喜曰：“当事不当尔邪？
gù tài wèi yáng biāo shōu fù xiàn yù shàng shū lìng xún yù shào fǔ kǒng róng děng bìng shǔ chǒng dàn dāng shòu cí wù jiā kǎo lüě
”故太尉杨彪收付县狱，尚书令荀彧、少府孔融等并属宠：“但当受辞，勿加考掠。
chǒng yī wú suǒ bào kǎo xùn rú fǎ
”宠一无所报，考讯如法。
shù rì qiú jiàn tài zǔ yán zhī yuē yáng biāo kǎo xùn wú tā cí yǔ
数日，求见太祖，言之曰：“杨彪考讯无他辞语。
dāng shā zhě yi xiān zhāng qí zuì
当杀者宜先彰其罪；
cǐ rén yǒu míng hǎi nèi ruò zuì bù míng bì dà shī mín wàng qiè wèi míng gōng xī zhī
此人有名海内，若罪不明，必大失民望，窃为明公惜之。
tài zǔ jí rì shè chū biāo
”太祖即日赦出彪。
chū yù róng wén kǎo lüě biāo jiē nù jí yīn cǐ dé le gèng shàn chǒng
初，彧、融闻考掠彪，皆怒，及因此得了，更善宠。
shí yuán shào shèng wū hé shuò ér rǔ nán shào zhī běn jùn mén shēng bīn kè bù zài zhū xiàn yōng bīng jù shǒu
时袁绍盛于河朔，而汝南绍之本郡，门生宾客布在诸县，拥兵拒守。
tài zǔ yōu zhī yǐ chǒng wèi rǔ nán tài shǒu
太祖忧之，以宠为汝南太守。
chǒng mù qí fú cóng zhě wǔ bǎi rén lǜ gōng xià èr shí yú bì yòu qí wèi jiàng qú shuài wū zuò shàng shā shí yú rén yī shí jiē píng
宠募其服从者五百人，率攻下二十馀壁，诱其未降渠帅，于坐上杀十馀人，一时皆平。
de hù èr wàn bīng èr qiān rén lìng jiù tián yè
得户二万，兵二千人，令就田业。
jiàn ān shí sān nián cóng tài zǔ zhēng jīng zhōu
建安十三年，从太祖征荆州。
dà jūn hái liú chǒng xíng fèn wēi jiāng jūn zhūn dāng yáng
大军还，留宠行奋威将军，屯当阳。
sūn quán shù rǎo dōng chuí fù zhào chǒng hái wèi rǔ nán tài shǒu cì jué guān nèi hóu
孙权数扰东陲，复召宠还为汝南太守，赐爵关内侯。
guān yǔ wéi xiāng yáng chǒng zhù zhēng nán jiāng jūn cáo rén zhūn fán chéng jù zhī ér zuǒ jiāng jūn yú jìn děng jūn yǐ lín yǔ shuǐ zhǎng wèi yǔ suǒ méi
关羽围襄阳，宠助征南将军曹仁屯樊城拒之，而左将军于禁等军以霖雨水长为羽所没。
yǔ jí gōng fán chéng fán chéng de shuǐ wǎng wǎng bēng huài zhòng jiē shī sè
羽急攻樊城，樊城得水，往往崩坏，众皆失色。
huò wèi rén yuē jīn rì zhī wēi fēi lì suǒ zhī
或谓仁曰：“今日之危，非力所支。
kě jí yǔ wéi wèi hé chéng qīng chuán yè zǒu suī shī chéng shàng kě quán shēn
可及羽围未合，乘轻船夜走，虽失城，尚可全身。
chǒng yuē shān shuǐ sù jí jì qí bù jiǔ
”宠曰：“山水速疾，冀其不久。
wén yǔ qiǎn bié jiāng yǐ zài jiá xià zì xǔ yǐ nán bǎi xìng rǎo rǎo yǔ suǒ yǐ bù gǎn suì jìn zhě kǒng wú jūn jǐ qí hòu ěr
闻羽遣别将已在郏下，自许以南，百姓扰扰，羽所以不敢遂进者，恐吾军掎其后耳。
jīn ruò dùn qù hóng hé yǐ nán fēi fù guó jiā yǒu yě
今若遁去，洪河以南，非复国家有也；
jūn yi dài zhī
君宜待之。
rén yuē shàn
”仁曰：“善。
chǒng nǎi chén bái mǎ yǔ jūn rén méng shì
”宠乃沈白马，与军人盟誓。
huì xú huang děng jiù zhì chǒng lì zhàn yǒu gōng yǔ suì tuì
会徐晃等救至，宠力战有功，羽遂退。
jìn fēng ān chāng tíng hòu
进封安昌亭侯。
wén dì jí wáng wèi qiān yáng wǔ jiàng jūn
文帝即王位，迁扬武将军。
pò wú wū jiāng líng yǒu gōng gèng bài fú bō jiāng jūn zhūn xīn yě
破吴于江陵有功，更拜伏波将军，屯新野。
dà jūn nán zhēng dào jīng hú chǒng shuài zhū jūn zài qián yǔ zéi gé shuǐ xiàng duì
大军南征，到精湖，宠帅诸军在前，与贼隔水相对。
chǒng chì zhū jiāng yuē jīn xī fēng shén měng zéi bì lái shāo jūn yi wèi qí bèi
宠敕诸将曰：“今夕风甚猛，贼必来烧军，宜为其备。
zhū jūn jiē jǐng
”诸军皆警。
yè bàn zéi guǒ qiǎn shí bù fú yè lái shāo chǒng yǎn jī pò zhī jìn fēng nán xiāng hóu
夜半，贼果遣十部伏夜来烧，宠掩击破之，进封南乡侯。
huáng chū sān nián jiǎ chǒng jié yuè
黄初三年，假宠节钺。
wǔ nián bài qián jiāng jūn
五年，拜前将军。
míng dì jí wèi jìn fēng chāng yì hóu
明帝即位，进封昌邑侯。
tài hé èr nián lǐng yù zhōu cì shǐ
太和二年，领豫州刺史。
sān nián chūn xiáng rén chēng wú dà yán yáng shēng yù yì jiāng běi liè sūn quán yù zì chū
三年春，降人称吴大严，扬声欲诣江北猎，孙权欲自出。
chǒng dù qí bì xí xī yáng ér wèi zhī bèi quán wén zhī tuì huán
宠度其必袭西阳而为之备，权闻之，退还。
qiū shǐ cáo xiū cóng lú jiāng nán rù hé féi lìng chǒng xiàng xià kǒu
秋，使曹休从庐江南入合肥，令宠向夏口。
chǒng shàng shū yuē cáo xiū suī míng guǒ ér xī yòng bīng jīn suǒ cóng dào bèi hú páng jiāng yì jìn nán tuì cǐ bīng zhī wā dì yě
宠上疏曰：“曹休虽明果而希用兵，今所从道，背湖旁江，易进难退，此兵之洼地也。
ruò rù wú qiáng kǒu yi shēn wéi zhī bèi
若入无强口，宜深为之备。
chǒng biǎo wèi bào xiū suì shēn rù
“宠表未报，休遂深入。
zéi guǒ cóng wú qiáng kǒu duàn jiā shí yào xiū hái lù
贼果从无强口断夹石，要休还路。
xiū zhàn bù lì tuì zǒu
休战不利，退走。
huì zhū líng děng cóng hòu lái duàn dào yǔ zéi xiāng yù
会朱灵等从后来断道，与贼相遇。
zéi jīng zǒu xiū jūn nǎi de hái
贼惊走，休军乃得还。
shì suì xiū hōng chǒng yǐ qián jiāng jūn dài dū du yáng zhōu zhū jūn shì
是岁休薨，宠以前将军代都督扬州诸军事。
rǔ nán bīng mín liàn mù dà xiǎo xiāng shuài bēn suí dào lù bù kě jìn zhǐ
汝南兵民恋慕，大小相率，奔随道路，不可禁止。
hù jūn biǎo shàng yù shā qí wéi shǒu zhě
护军表上，欲杀其为首者。
zhào shǐ chǒng jiāng qīn bīng qiān rén zì suí qí yú yī wú suǒ wèn
诏使宠将亲兵千人自随，其馀一无所问。
sì nián bài chǒng zhēng dōng jiāng jūn
四年，拜宠征东将军。
qí dōng sūn quán yáng shēng yù zhì hé féi chǒng biǎo zhào yǎn yù zhū jūn jiē jí
其冬，孙权扬声欲至合肥，宠表召兖、豫诸军，皆集。
zéi xún tuì huán bèi zhào bà bīng
贼寻退还，被诏罢兵。
chǒng yǐ wéi jīn zéi dà jǔ ér hái fēi běn yì yě cǐ bì yù wěi tuì yǐ ba wú bīng ér dǎo hái chéng xū yǎn bù bèi yě biǎo bù bà bīng
宠以为今贼大举而还，非本意也，此必欲伪退以罢吾兵，而倒还乘虚，掩不备也，表不罢兵。
hòu shí yú rì quán guǒ gèng lái dào hé féi chéng bù kè ér hái
后十馀日，权果更来，到合肥城，不克而还。
qí míng nián wú jiāng sūn bù qiǎn rén yì yáng zhōu qiú xiáng cí yún dào yuǎn bù néng zì zhì qǐ bīng jiàn yíng
其明年，吴将孙布遣人诣扬州求降，辞云：“道远不能自致，乞兵见迎。
cì shǐ wáng líng téng bù shū qǐng bīng mǎ yíng zhī
”刺史王凌腾布书，请兵马迎之。
chǒng yǐ wéi bì zhà bù yǔ bīng ér wèi lìng zuò bào shū yuē zhī shí xié zhèng yù bì huò jiù shùn qù bào guī dào shén xiāng jiā shàng
宠以为必诈，不与兵，而为凌作报书曰：“知识邪正，欲避祸就顺，去暴归道，甚相嘉尚。
jīn yù qiǎn bīng xiāng yíng rán jì bīng shǎo zé bù zú xiāng wèi duō zé shì bì yuǎn wén
今欲遣兵相迎，然计兵少则不足相卫，多则事必远闻。
qiě xiān mì jì yǐ chéng běn zhì lín shí jié dù qí yi
且先密计以成本志，临时节度其宜。
chǒng huì bèi shū dāng rù cháo chì liú fǔ zhǎng shǐ ruò lìng yù wǎng yíng wù yǔ bīng yě
“宠会被书当入朝，敕留府长史：“若凌欲往迎，勿与兵也。
lìng wū hòu suǒ bīng bù dé nǎi dān qiǎn yī dū jiāng bù qí qī bǎi rén wǎng yíng zhī
”凌于后索兵不得，乃单遣一督将步骑七百人往迎之。
bù yè yǎn jī dū jiāng bèng zǒu sǐ shāng guò bàn
布夜掩击，督将迸走，死伤过半。
chū chǒng yǔ lìng gòng shì bù píng lìng zhī dǎng huǐ chǒng pí lǎo bèi miù gù míng dì zhào zhī
初，宠与凌共事不平，凌支党毁宠疲老悖谬，故明帝召之。
jì zhì tǐ qì kāng qiáng jiàn ér qiǎn hái
既至，体气康强，见而遣还。
chǒng lǚ biǎo qiú liú zhào bào yuē xī lián pō qiáng shí mǎ yuán jù ān jīn jūn wèi lǎo ér zì wèi yǐ lǎo hé yǔ lián mǎ zhī xiāng bèi yá
宠屡表求留，诏报曰：“昔廉颇强食，马援据鞍，今君未老而自谓已老，何与廉、马之相背邪？
qí sī ān biān jìng huì cǐ zhōng guó
其思安边境，惠此中国。
míng nián wú jiāng lù xùn xiàng lú jiāng lùn zhě yǐ wéi yi sù fù zhī
明年，吴将陆逊向庐江，论者以为宜速赴之。
chǒng yuē lú jiāng suī xiǎo jiāng jìn bīng jīng shǒu zé jīng shí
宠曰：“庐江虽小，将劲兵精，守则经时。
yòu zéi shě chuán èr bǎi lǐ lái hòu wěi kōng xiàn shàng yù yòu zhì jīn yi tīng qí suì jìn dàn kǒng zǒu bù kě jí ěr
又贼舍船二百里来，后尾空县，尚欲诱致，今宜听其遂进，但恐走不可及耳。
zhěng jūn qū yáng yi kǒu
”整军趋杨宜口。
zéi wén dà bīng dōng xià jí yè dùn
贼闻大兵东下，即夜遁。
shí quán suì yǒu lái jì
时权岁有来计。
qīng lóng yuán nián chǒng shàng shū yuē hé féi chéng nán lín jiāng hú běi yuǎn shòu chūn zéi gōng wéi zhī de jù shuǐ wèi shì
青龙元年，宠上疏曰：“合肥城南临江湖，北远寿春，贼攻围之，得据水为势；
guān bīng jiù zhī dāng xiān pò zéi dà bèi rán hòu wéi nǎi de jiě
官兵救之，当先破贼大辈，然后围乃得解。
zéi wǎng shén yì ér bīng wǎng jiù zhī shén nán yi yí chéng nèi zhī bīng qí xi sān shí lǐ yǒu jī xiǎn kě yī gēng lì chéng yǐ gù shǒu cǐ wèi yǐn zéi píng dì ér jǐ qí guī lù wū jì wèi biàn
贼往甚易，而兵往救之甚难，宜移城内之兵，其西三十里，有奇险可依，更立城以固守，此为引贼平地而掎其归路，于计为便。
hù jūn jiāng jūn jiǎng jì yì yǐ wéi jì shì tiān xià yǐ ruò qiě wàng zéi yān huǒ ér huài chéng cǐ wèi wèi gōng ér zì bá
“护军将军蒋济议，以为：“既示天下以弱，且望贼烟火而坏城，此为未攻而自拔。
yī zhì wū cǐ jié lüè wú xiàn bì yǐ huái běi wèi shǒu
一至于此，劫略无限，必以淮北为守。
dì wèi xǔ
”帝未许。
chǒng zhòng biǎo yuē sūn zi yán bīng zhě guǐ dào yě
宠重表曰：“孙子言，兵者，诡道也。
gù néng ér shì zhī yǐ ruò bù néng jiāo zhī yǐ lì shì zhī yǐ shè
故能而示之以弱不能，骄之以利，示之以慑。
cǐ wèi xíng shí bù bì xiāng yìng yě
此为形实不必相应也。
yòu yuē shàn dòng dí zhě xíng zhī
又曰'善动敌者形之'。
jīn zéi wèi zhì ér yí chéng què nèi cǐ suǒ wèi xíng ér yòu zhī yě
今贼未至而移城却内，此所谓形而诱之也。
yǐn zéi yuǎn shuǐ zé lì ér dòng jǔ de wū wài zé fú shēng wū nèi yǐ
引贼远水，择利而动，举得于外，则福生于内矣。
shàng shū zhào zī yǐ chǒng cè wèi zhǎng zhào suì bào tīng
”尚书赵咨以宠策为长，诏遂报听。
qí nián quán zì chū yù wéi xīn chéng yǐ qí yuǎn shuǐ jī èr shí rì bù gǎn xià chuán
其年，权自出，欲围新城，以其远水，积二十日不敢下船。
chǒng wèi zhū jiāng yuē quán de wú yí chéng bì wū qí zhòng zhōng yǒu zì dà zhī yán jīn dà jǔ lái yù yào yī qiè zhī gōng suī bù gǎn zhì bì dāng shàng àn yào bīng yǐ shì yǒu yú
宠谓诸将曰：“权得吾移城，必于其众中有自大之言，今大举来欲要一切之功，虽不敢至，必当上岸耀兵以示有馀。
nǎi qián qiǎn bù qí liù qiān fú féi chéng yǐn chǔ yǐ dài zhī
”乃潜遣步骑六千，伏肥城隐处以待之。
quán guǒ shàng àn yào bīng chǒng fú jūn zú qǐ jī zhī zhǎn shǒu shù bǎi huò yǒu fù shuǐ sǐ zhě
权果上岸耀兵，宠伏军卒起击之，斩首数百，或有赴水死者。
míng nián quán zì jiāng hào shí wàn zhì hé féi xīn chéng
明年，权自将号十万，至合肥新城。
chǒng chí wǎng fù mù zhuàng shì shù shí rén zhé sōng wèi jù guàn yǐ má yóu cóng shàng fēng fàng huǒ shāo zéi gōng jù shè shā quán dì zǐ sūn tài
宠驰往赴，募壮士数十人，折松为炬，灌以麻油，从上风放火，烧贼攻具，射杀权弟子孙泰。
zéi wū shì yǐn tuì
贼于是引退。
sān nián chūn quán qiǎn bīng shù qiān jiā diàn wū jiāng běi
三年春，权遣兵数千家佃于江北。
zhì bā yuè chǒng yǐ wéi tián xiàng shōu shú nán nǚ bù yě qí tún wèi bīng qù chéng yuǎn zhě shù bǎi lǐ kě yǎn jī yě
至八月，宠以为田向收熟，男女布野，其屯卫兵去城远者数百里，可掩击也。
qiǎn zhǎng lì dū sān jūn xún jiāng dōng xià cuī pò zhū zhūn fén shāo gǔ wù ér hái
遣长吏督三军循江东下，摧破诸屯，焚烧谷物而还。
zhào měi zhī yīn yǐ suǒ huò jǐn wèi jiàng shì shǎng
诏美之，因以所获尽为将士赏。
jǐng chū èr nián yǐ chǒng nián lǎo zhēng hái qiān wèi tài wèi
景初二年，以宠年老征还，迁为太尉。
chǒng bù zhì chǎn yè jiā wú yú cái
宠不治产业，家无馀财。
zhào yuē jūn diǎn bīng zài wài zhuān xīn yōu gōng yǒu xíng fù jì zūn zhī fēng
诏曰：“君典兵在外，专心忧公，有行父、祭遵之风。
cì tián shí qǐng gǔ wǔ bǎi hú qián èr shí wàn yǐ míng qīng zhōng jiǎn yuē zhī jié yān
赐田十顷，谷五百斛，钱二十万，以明清忠俭约之节焉。
chǒng qián hòu zēng yì fán jiǔ qiān liù bǎi hù fēng zǐ sūn èr rén tíng hòu
”宠前后增邑，凡九千六百户，封子孙二人亭侯。
zhèng shǐ sān nián hōng shì yuē jǐng hóu
正始三年薨，谥曰景侯。
zi wěi sì
子伟嗣。
wěi yǐ gé dù zhī míng guān zhì wèi wèi
伟以格度知名，官至卫尉。
tián yù zì guó ràng yú yáng yōng nú rén yě
田豫字国让，渔阳雍奴人也。
liú bèi zhī bēn gōng sūn zàn yě yù shí nián shǎo zì tuō wū bèi bèi shén qí zhī
刘备之奔公孙瓒也，豫时年少，自讬于备，备甚奇之。
bèi wèi yù zhōu cì shǐ yù yǐ mǔ lǎo qiú guī bèi tì qì yǔ bié yuē hèn bù yǔ jūn gòng chéng dà shì yě
备为豫州刺史，豫以母老求归，备涕泣与别，曰：“恨不与君共成大事也。
gōng sūn zàn shǐ yù shǒu dōng zhōu lìng zàn jiāng wáng mén pàn zàn wèi yuán shào jiāng wàn yú rén lái gōng
公孙瓒使豫守东州令，瓒将王门叛瓒，为袁绍将万馀人来攻。
zhòng jù yù jiàng
众惧欲降。
yù dēng chéng wèi mén yuē qīng wèi gōng sūn suǒ hòu ér qù yì yǒu suǒ bù dé yǐ yě
豫登城谓门曰：“卿为公孙所厚而去，意有所不得已也；
jīn hái zuò zéi nǎi zhī qīng luàn rén ěr
今还作贼，乃知卿乱人耳。
fu qiè píng zhī zhì shǒu bù jiǎ qì wú jì shòu zhī yǐ hé bù jí gōng hu
夫挈瓶之智，守不假器，吾既受之矣，何不急攻乎？
mén cán ér tuì
”门惭而退。
zàn suī zhī yù yǒu quán móu ér bù néng rèn yě
瓒虽知豫有权谋而不能任也。
zàn bài ér xiān yú fǔ wèi guó rén suǒ tuī xíng tài shǒu shì sù shàn yù yǐ wéi zhǎng shǐ
瓒败而鲜于辅为国人所推，行太守事，素善豫，以为长史。
shí xióng jié bìng qǐ fǔ mò zhī suǒ cóng
时雄杰并起，辅莫知所从。
yù wèi fǔ yuē zhōng néng dìng tiān xià zhě bì cáo shì yě
豫谓辅曰：“终能定天下者，必曹氏也。
yi sù guī mìng wú hòu huò qī
宜速归命，无后祸期。
fǔ cóng qí jì yòng shòu fēng chǒng
”辅从其计，用受封宠。
tài zǔ zhào yù wèi chéng xiàng jūn móu yuàn chú yǐng yīn lǎng líng lìng qiān yì yáng tài shǒu suǒ zài yǒu zhì
太祖召豫为丞相军谋掾，除颍阴、朗陵令，迁弋阳太守，所在有治。
yān líng hóu zhāng zhēng dài jùn yǐ yù wèi xiāng
鄢陵侯彰征代郡，以豫为相。
jūn cì yì běi lǔ fú qí jī zhī jūn rén rǎo luàn mò zhī suǒ wéi
军次易北，虏伏骑击之，军人扰乱，莫知所为。
yù yīn dì xíng huí chē jié huán chén gōng nǔ chí mǎn wū nèi yí bīng sāi qí xì
豫因地形，回车结圜陈，弓弩持满于内，疑兵塞其隙。
hú bù néng jìn sàn qù
胡不能进，散去。
zhuī jī dà pò zhī suì qián píng dài jiē yù cè yě
追击，大破之，遂前平代，皆豫策也。
qiān nán yáng tài shǒu
迁南阳太守。
xiān shí jùn rén hóu yīn fǎn zhòng shù qiān rén zài shān zhōng wèi qún dào dà wéi jùn huàn
先时，郡人侯音反，众数千人在山中为群盗，大为郡患。
qián tài shǒu shōu qí dǎng yǔ wǔ bǎi yú rén biǎo zòu jiē dāng sǐ
前太守收其党与五百馀人，表奏皆当死。
yù xī jiàn zhū xì qiú wèi yù kāi qí zì xīn zhī lù yī shí pò xiè qiǎn zhī
豫悉见诸系囚，慰谕，开其自新之路，一时破械遣之。
zhū qiú jiē kòu tóu yuàn zì xiào jí xiāng gào yǔ qún zéi yī zhāo jiě sàn jùn nèi qīng jìng
诸囚皆叩头，愿自效，即相告语，群贼一朝解散，郡内清静。
jù yǐ zhuàng shàng tài zǔ shàn zhī
具以状上，太祖善之。
wén dì chū běi dí qiáng shèng qīn rǎo biān sài nǎi shǐ yù chí jié hù wū wán xiào wèi qiān zhāo jiě jùn bìng hù xiān bēi
文帝初，北狄强盛，侵扰边塞，乃使豫持节护乌丸校尉，牵招、解俊并护鲜卑。
zì gāo liǔ yǐ dōng huì mò yǐ xī xiān bēi shù shí bù bǐ néng mí jiā sù lì gē dì tǒng yù gè yǒu fèn jiè
自高柳以东，濊貊以西，鲜卑数十部，比能、弥加、素利割地统御，各有分界；
nǎi gòng yào shì jiē bù dé yǐ mǎ yǔ zhōng guó shì
乃共要誓，皆不得以马与中国市。
yù yǐ róng dí wèi yī fēi zhōng guó zhī lì nǎi xiān gòu lí zhī shǐ zì wèi chóu dí hù xiāng gōng fá
豫以戎狄为一，非中国之利，乃先构离之，使自为雠敌，互相攻伐。
sù lì wéi méng chū mǎ qiān pǐ yǔ guān wéi bǐ néng suǒ gōng qiú jiù wū yù
素利违盟，出马千匹与官，为比能所攻，求救于豫。
yù kǒng suì xiāng jiān bìng wéi hài zī shēn yi jiù shàn tǎo è shì xìn zhòng dí
豫恐遂相兼并，为害滋深，宜救善讨恶，示信众狄。
dān jiāng ruì zú shēn rù lǔ tíng hú rén zhòng duō chāo jūn qián hòu duàn jié guī lù
单将锐卒，深入虏庭，胡人众多，钞军前后，断截归路。
yù nǎi jìn jūn qù lǔ shí yú lǐ jié tún yíng duō jù niú mǎ fèn rán zhī cóng tā dào yǐn qù
豫乃进军，去虏十馀里结屯营，多聚牛马粪然之，从他道引去。
hú jiàn yān huǒ bù jué yǐ wéi shàng zài qù xíng shù shí lǐ nǎi zhī zhī
胡见烟火不绝，以为尚在，去，行数十里乃知之。
zhuī yù dào mǎ chéng wéi zhī shí zhòng yù mì yán shǐ sī mǎ jiàn jīng qí míng gǔ chuī jiāng bù qí cóng nán mén chū hú rén jiē zhǔ mù wǎng fù zhī
追豫到马城，围之十重，豫密严，使司马建旌旗，鸣鼓吹，将步骑从南门出，胡人皆属目往赴之。
yù jiāng jīng ruì zì běi mén chū gǔ zào ér qǐ liǎng tóu jù fā chū lǔ bù yì lǔ zhòng sǎn luàn jiē qì gōng mǎ bù zǒu zhuī tǎo èr shí yú lǐ jiāng shī bì de
豫将精锐自北门出，鼓噪而起，两头俱发，出虏不意，虏众散乱，皆弃弓马步走，追讨二十馀里，僵尸蔽地。
yòu wū wán wáng gǔ jìn jié xiá bù gōng yù yīn chū sài àn xíng dān jiāng huī xià bǎi yú qí rù jìn bù
又乌丸王骨进桀黠不恭，豫因出塞案行，单将麾下百馀骑入进部。
jìn nì bài suì shǐ zuǒ yòu zhǎn jìn xiǎn qí zuì è yǐ lìng zhòng
进逆拜，遂使左右斩进，显其罪恶以令众。
zhòng jiē bù shè bù gǎn dòng biàn yǐ jìn dì dài jìn
众皆怖慑不敢动，便以进弟代进。
zì shì hú rén pò dǎn wēi zhèn shā mò
自是胡人破胆，威震沙漠。
shān zéi gāo ài zhòng shù qiān rén kòu chāo wèi yōu jì hài yù yòu shǐ xiān bēi sù lì bù zhǎn ài chuán shǒu jīng dū
山贼高艾，众数千人，寇钞，为幽、冀害，豫诱使鲜卑素利部斩艾，传首京都。
fēng yù cháng lè tíng hòu
封豫长乐亭侯。
wèi xiào wèi jiǔ nián qí yù yí dí héng cuī yì jiān bìng guāi sàn qiáng huá
为校尉九年，其御夷狄，恒摧抑兼并，乖散强猾。
fán bū wáng jiān guǐ wèi hú zuò jì bù lì guān zhě yù jiē gòu cì jiǎo lí shǐ xiōng xié zhī móu bù suí jù jū zhī lèi bù ān
凡逋亡奸宄，为胡作计不利官者，豫皆构刺搅离，使凶邪之谋不遂，聚居之类不安。
shì yè wèi jiū ér yōu zhōu cì shǐ wáng xióng zhī dǎng yù lìng xióng lǐng wū wán xiào wèi huǐ yù luàn biān wèi guó shēng shì
事业未究，而幽州刺史王雄支党欲令雄领乌丸校尉，毁豫乱边，为国生事。
suì zhuǎn yù wèi rǔ nán tài shǒu jiā tiǎn yí jiāng jūn
遂转豫为汝南太守，加殄夷将军。
tài hé mò gōng sūn yuān yǐ liáo dōng pàn dì yù zhēng zhī ér nán qí rén zhōng lǐng jūn yáng jì jǔ yù yìng xuǎn
太和末，公孙渊以辽东叛，帝欲征之而难其人，中领军杨暨举豫应选。
nǎi shǐ yù yǐ běn guān dū qīng zhōu zhū jūn jiǎ jié wǎng tǎo zhī
乃使豫以本官督青州诸军，假节，往讨之。
huì wú zéi qiǎn shǐ yǔ yuān xiāng jié dì yǐ zéi zhòng duō yòu yǐ dù hǎi zhào yù shǐ ba jūn
会吴贼遣使与渊相结，帝以贼众多，又以渡海，诏豫使罢军。
yù dù zéi chuán chuí hái suì wǎn fēng jí bì wèi piào làng dōng suí wú àn dāng fù chéng shān
豫度贼船垂还，岁晚风急，必畏漂浪，东随无岸，当赴成山。
chéng shān wú cáng chuán zhī chù zhé biàn xún hǎi àn xíng dì shì jí zhū shān dǎo jiào jié xiǎn yào liè bīng tún shǒu
成山无藏船之处，辄便循海，案行地势，及诸山岛，徼截险要，列兵屯守。
zì rù chéng shān dēng hàn wǔ zhī guān
自入成山，登汉武之观。
zéi hái guǒ yù è fēng chuán jiē chù shān shěn méi bō dàng zhe àn wú suǒ méng cuàn jǐn lǔ qí zhòng
贼还，果遇恶风，船皆触山沈没，波荡著岸，无所蒙窜，尽虏其众。
chū zhū jiāng jiē xiào wū kòng dì dài zéi jí zéi pò jìng yù yǔ móu qiú rù hǎi gōu qǔ làng chuán
初，诸将皆笑于空地待贼，及贼破，竞欲与谋，求入海钩取浪船。
yù jù qióng lǔ sǐ zhàn jiē bù tīng
豫惧穷虏死战，皆不听。
chū yù yǐ tài shǒu dū qīng zhōu qīng zhōu cì shǐ chéng xǐ nèi huái bù fú jūn shì zhī jì duō xiāng wéi cuò
初，豫以太守督青州，青州刺史程喜内怀不服，军事之际，多相违错。
xǐ zhī dì bǎo ài míng zhū nǎi mì shàng yù suī yǒu zhàn gōng ér jìn lìng kuān chí suǒ de qì zhàng zhū jīn shén duō fàng sàn jiē bù nà guān
喜知帝宝爱明珠，乃密上：“豫虽有战功而禁令宽弛，所得器仗珠金甚多，放散皆不纳官。
yóu shì gōng bú jiàn liè
”由是功不见列。
hòu sūn quán hào shí wàn zhòng gōng xīn chéng zhēng dōng jiāng jūn mǎn chǒng yù lǜ zhū jūn jiù zhī
后孙权号十万众攻新城，征东将军满宠欲率诸军救之。
yù yuē zéi xī zhòng dà jǔ fēi tú tóu shè xiǎo lì yù zhì xīn chéng yǐ zhì dà jūn ěr
豫曰：“贼悉众大举，非徒投射小利，欲质新城以致大军耳。
yi tīng shǐ gōng chéng cuò qí ruì qì bù dàng yǔ zhēng fēng yě
宜听使攻城，挫其锐气，不当与争锋也。
chéng bù kě bá zhòng bì bà dài
城不可拔，众必罢怠；
bà dài rán hòu jī zhī kě dà kè yě
罢怠然后击之，可大克也。
ruò zéi jiàn jì bì bù gōng chéng shì jiāng zì zǒu
若贼见计，必不攻城，势将自走。
ruò biàn jìn bīng shì rù qí jì
若便进兵，适入其计。
yòu dà jūn xiāng xiàng dāng shǐ nán zhī bù dàng shǐ zì huà yě
又大军相向，当使难知，不当使自画也。
yù zhé shàng zhuàng tiān zǐ cóng zhī
”豫辄上状，天子从之。
huì zéi dùn zǒu
会贼遁走。
hòu wú fù lái kòu yù wǎng jù zhī zéi jí tuì
后吴复来寇，豫往拒之，贼即退。
zhū jūn yè jīng yún zéi fù lái
诸军夜惊，云：“贼复来！
yù wò bù qǐ lìng zhòng gǎn dòng zhě zhǎn
”豫卧不起，令众“敢动者斩”。
yǒu qǐng jìng wú zéi
有顷，竟无贼。
jǐng chū mò zēng yì sān bǎi bìng qián wǔ bǎi hù
景初末，增邑三百，并前五百户。
zhèng shǐ chū qiān shǐ chí jié hù xiōng nú zhōng láng jiàng jiā zhèn wēi jiāng jūn lǐng bīng zhōu cì shǐ
正始初，迁使持节护匈奴中郎将，加振威将军，领并州刺史。
wài hú wén qí wēi míng xiāng shuài lái xiàn
外胡闻其威名，相率来献。
zhōu jiè níng sù bǎi xìng huái zhī
州界宁肃，百姓怀之。
zhēng wèi wèi wèi
征为卫尉。
lǚ qǐ xùn wèi tài fù sī mǎ xuān wáng yǐ wéi yù kè zhuàng shū yù wèi tīng
屡乞逊位，太傅司马宣王以为豫克壮，书喻未听。
yù shū dá yuē nián guò qī shí ér yǐ jū wèi pì yóu zhōng míng lòu jìn ér yè xíng bù xiū shì zuì rén yě
豫书答曰：“年过七十而以居位，譬犹钟鸣漏尽而夜行不休，是罪人也。
suì gù chēng jí dǔ
”遂固称疾笃。
bài tài zhōng dài fū shí qīng lù
拜太中大夫，食卿禄。
nián bā shí èr hōng
年八十二薨。
zi péng zǔ sì
子彭祖嗣。
yù qīng jiǎn yuē sù shǎng cì jiē sàn zhī jiàng shì
豫清俭约素，赏赐皆散之将士。
měi hú dí sī yí xī bù cáng guān bù rù jiā
每胡、狄私遗，悉簿藏官，不入家；
jiā cháng pín kuì
家常贫匮。
suī shū lèi xián gāo yù jié
虽殊类，咸高豫节。
jiā píng liù nián xià zhào bāo yáng cì qí jiā qián gǔ
嘉平六年，下诏褒扬，赐其家钱谷。
yǔ zài xú miǎo chuán
语在徐邈传。
qiān zhāo zì zi jīng ān píng guān jīn rén yě
牵招字子经，安平观津人也。
nián shí yú suì yì tóng xiàn lè yǐn shòu xué
年十馀岁，诣同县乐隐受学。
hòu yǐn wèi chē qí jiāng jūn hé miáo zhǎng shǐ zhāo suí zú yè
后隐为车骑将军何苗长史，招随卒业。
zhí jīng dū luàn miáo yǐn jiàn hài zhāo jù yǔ yǐn mén shēng shǐ lù děng chù dǎo fēng rèn gòng bìn liǎn yǐn shī sòng sàng hái guī
值京都乱，苗、隐见害，招俱与隐门生史路等触蹈锋刃，共殡敛隐尸，送丧还归。
dào yù kòu chāo lù děng jiē xī sàn zǒu
道遇寇钞，路等皆悉散走。
zéi yù zhuó guān qǔ dīng zhāo chuí lèi qǐng shè
贼欲斫棺取钉，招垂泪请赦。
zéi yì zhī nǎi shì ér qù
贼义之，乃释而去。
yóu cǐ xiǎn míng
由此显名。
jì zhōu mù yuán shào pì wèi dū jūn cóng shì jiān lǐng wū wán tū qí
冀州牧袁绍辟为督军从事，兼领乌丸突骑。
shào shè rén fàn lìng zhāo xiān zhǎn nǎi bái shào qí qí yì ér bú jiàn zuì yě
绍舍人犯令，招先斩乃白，绍奇其意而不见罪也。
shào zú yòu shì shào zi shàng
绍卒，又事绍子尚。
jiàn ān jiǔ nián tài zǔ wéi qiū
建安九年，太祖围邺。
shàng qiǎn zhāo zhì shàng dǎng dū zhì jūn liáng
尚遣招至上党，督致军粮。
wèi hái shàng pò zǒu dào zhōng shān
未还，尚破走，到中山。
shí shàng wài xiōng gāo gàn wèi bīng zhōu cì shǐ zhāo yǐ bīng zhōu zuǒ yǒu héng shān zhī xiǎn yòu yǒu dà hé zhī gù dài jiǎ wǔ wàn běi zǔ qiáng hú quàn gàn yíng shàng bìng lì guān biàn
时尚外兄高干为并州刺史，招以并州左有恒山之险，右有大河之固，带甲五万，北阻强胡，劝干迎尚，并力观变。
gàn jì bù néng ér yīn yù hài zhāo
干既不能，而阴欲害招。
zhāo wén zhī jiān xíng ér qù dào gé bù dé zhuī shàng suì dōng yì tài zǔ
招闻之，间行而去，道隔不得追尚，遂东诣太祖。
tài zǔ lǐng jì zhōu pì wéi cóng shì
太祖领冀州，辟为从事。
tài zǔ jiāng tǎo yuán tán ér liǔ chéng wū wán yù chū qí zhù tán
太祖将讨袁谭，而柳城乌丸欲出骑助谭。
tài zǔ yǐ zhāo cháng lǐng wū wán qiǎn yì liǔ chéng
太祖以招尝领乌丸，遣诣柳城。
dào zhí qiào wáng yán yǐ wǔ qiān jì dāng qiǎn yì tán
到，值峭王严，以五千骑当遣诣谭。
yòu liáo dōng tài shǒu gōng sūn kāng zì chēng píng zhōu mù qiǎn shǐ hán zhōng jī chán yú yìn shòu wǎng jiǎ qiào wáng
又辽东太守公孙康自称平州牧，遣使韩忠赍单于印绶往假峭王。
qiào wáng dà huì qún zhǎng zhōng yì zài zuò
峭王大会群长，忠亦在坐。
qiào wáng wèn zhāo xī yuán gōng yán shòu tiān zǐ zhī mìng jiǎ wǒ wèi chán yú
峭王问招：“昔袁公言受天子之命，假我为单于；
jīn cáo gōng fù yán dāng gèng bái tiān zi jiǎ wǒ zhēn chán yú
今曹公复言当更白天子，假我真单于；
liáo dōng fù chí yìn shòu lái
辽东复持印绶来。
rú cǐ shuí dāng wèi zhèng
如此，谁当为正？
zhāo dá yuē xī yuán gōng chéng zhì de yǒu suǒ bài jiǎ
”招答曰：“昔袁公承制，得有所拜假；
zhōng jiān wéi cuò tiān zǐ mìng cáo gōng dài zhī yán dāng bái tiān zi gèng jiǎ zhēn chán yú shì yě
中间违错，天子命曹公代之，言当白天子，更假真单于，是也。
liáo dōng xià jùn hé de shàn chēng bài jiǎ yě
辽东下郡，何得擅称拜假也？
zhōng yuē wǒ liáo dōng zài cāng hǎi zhī dōng yōng bīng bǎi wàn yòu yǒu fú yú huì mò zhī yòng
”忠曰：“我辽东在沧海之东，拥兵百万，又有扶馀、濊貊之用；
dāng jīn zhī shì qiáng zhě wèi yòu cáo cāo dú hé de wéi shì yě
当今之势，强者为右，曹操独何得为是也？
zhāo ā zhōng yuē cáo gōng yǔn gōng míng zhé yì dài tiān zǐ fá pàn róu fú níng jìng sì hǎi rǔ jūn chén wán yín jīn shì xiǎn yuǎn bèi wéi wáng mìng yù shàn bài jiǎ wǔ nòng shén qì fāng dāng tú lù hé gǎn màn yì jiù huǐ dà rén
”招呵忠曰：“曹公允恭明哲，翼戴天子，伐叛柔服，宁静四海，汝君臣顽嚚，今恃险远，背违王命，欲擅拜假，侮弄神器，方当屠戮，何敢慢易咎毁大人？
biàn zhuō zhōng tóu dùn zhù bá dāo yù zhǎn zhī
”便捉忠头顿筑，拔刀欲斩之。
qiào wáng jīng bù tú xiǎn bào zhāo yǐ jiù qǐng zhōng zuǒ yòu shī sè
峭王惊怖，徒跣抱招，以救请忠，左右失色。
zhāo nǎi hái zuò wèi qiào wáng děng shuō chéng bài zhī xiào huò fú suǒ guī jiē xià xí guì fú jìng shòu chì jiào biàn cí liáo dōng zhī shǐ ba suǒ yán qí
招乃还坐，为峭王等说成败之效，祸福所归，皆下席跪伏，敬受敕教，便辞辽东之使，罢所严骑。
tài zǔ miè tán wū nán pí shǔ zhāo jūn móu yuàn cóng tǎo wū wán
太祖灭谭于南皮，署招军谋掾，从讨乌丸。
zhì liǔ chéng bài hù wū wán xiào wèi
至柳城，拜护乌丸校尉。
hái qiū liáo dōng sòng yuán shàng shǒu xiàn zài mǎ shì zhāo dǔ zhī bēi gǎn shè jì tóu xià
还邺，辽东送袁尚首，县在马市，招睹之悲感，设祭头下。
tài zǔ yì zhī jǔ wèi mào cái
太祖义之，举为茂才。
cóng píng hàn zhōng tài zǔ hái liú zhāo wèi zhōng hù jūn
从平汉中，太祖还，留招为中护军。
shì ba hái qiū bài píng lǔ xiào wèi jiàng bīng dū qīng xú zhōu jùn zhū jūn shì jī dōng lái zéi zhǎn qí qú lǜ dōng tǔ níng jìng
事罢，还邺，拜平虏校尉，将兵督青、徐州郡诸军事，击东莱贼，斩其渠率，东土宁静。
wén dì jiàn zuò bài zhāo shǐ chí jié hù xiān bēi xiào wèi tún chāng píng
文帝践阼，拜招使持节护鲜卑校尉，屯昌平。
shì shí biān mín liú sàn shān zé yòu wáng pàn zài xiān bēi zhōng zhě chù yǒu qiān shù
是时，边民流散山泽，又亡叛在鲜卑中者，处有千数。
zhāo guǎng bù ēn xìn zhāo yòu jiàng fù
招广布恩信，招诱降附。
jiàn yì zhōng láng jiàng gōng sūn jí děng lǜ jiāng bù qǔ xián gè guī mìng
建义中郎将公孙集等，率将部曲，咸各归命；
shǐ huán běn jùn
使还本郡。
yòu huái lái xiān bēi sù lì mí jiā děng shí yú wàn luò jiē lìng kuǎn sāi
又怀来鲜卑素利、弥加等十馀万落，皆令款塞。
dà jūn yù zhēng wú zhào zhāo hái zhì zhí jūn ba bài yòu zhōng láng jiàng chū wèi yàn mén tài shǒu
大军欲征吴，召招还，至，值军罢，拜右中郎将，出为雁门太守。
jùn zài biān chuí suī yǒu hòu wàng zhī bèi ér kòu chāo bù duàn
郡在边陲，虽有候望之备，而寇钞不断。
zhāo jì jiào mín zhàn chén yòu biǎo fù wū wán wǔ bǎi yú jiā zū diào shǐ bèi ān mǎ yuǎn qiǎn zhēn hòu
招既教民战陈，又表复乌丸五百馀家租调，使备鞍马，远遣侦候。
lǔ měi fàn sāi lè bīng nì jī lái zhé cuī pò wū shì lì mín dǎn qì rì ruì huāng yě wú yú
虏每犯塞，勒兵逆击，来辄摧破，于是吏民胆气日锐，荒野无虞。
yòu gòu jiān lí sàn shǐ lǔ gēng xiāng cāi yí
又构间离散，使虏更相猜疑。
xiān bēi dà rén bù dù gēn xiè guī ní děng yǔ kē bǐ néng wéi xì jiāng bù luò sān wàn yú jiā yì jùn fù sāi
鲜卑大人步度根、泄归泥等与轲比能为隙，将部落三万馀家诣郡附塞。
chì lìng huán jī bǐ néng shā bǐ néng dì jū luō hóu jí pàn wū wán guī yì hòu wáng tóng wáng jì děng dà jié yuàn chóu
敕令还击比能，杀比能弟苴罗侯，及叛乌丸归义侯王同、王寄等，大结怨雠。
shì yǐ zhāo zì chū lǜ jiāng guī ní děng tǎo bǐ néng wū yún zhōng gù jùn dà pò zhī
是以招自出，率将归泥等讨比能于云中故郡，大破之。
zhāo tōng hé xi xiān bēi fù tóu děng shí yú wàn jiā shàn zhì xíng běi gù shàng guǎn chéng zhì tún shù yǐ zhèn nèi wài yí lǔ dà xiǎo mò bù guī xīn zhū pàn wáng suī qīn qī bù gǎn cáng nì xián xī shōu sòng
招通河西鲜卑附头等十馀万家，缮治陉北故上馆城，置屯戍以镇内外，夷虏大小，莫不归心，诸叛亡虽亲戚不敢藏匿，咸悉收送。
wū shì yě jū yàn bì kòu zéi jìng xī
于是野居晏闭，寇贼静息。
zhāo nǎi jiǎn xuǎn yǒu cái shí zhě yì tài xué shòu yè hái xiāng shòu jiào shù nián zhōng xiáng xù dà xīng
招乃简选有才识者，诣太学受业，还相授教，数年中庠序大兴。
jùn suǒ zhì guǎng wǔ jǐng shuǐ xián kǔ mín jiē dān niǎn yuǎn jí liú shuǐ wǎng fǎn qī lǐ
郡所治广武，井水咸苦，民皆担辇远汲流水，往返七里。
zhāo zhǔn wàng dì shì yīn shān líng zhī yi záo yuán kāi qú zhù shuǐ chéng nèi mín lài qí yì
招准望地势，因山陵之宜，凿原开渠，注水城内，民赖其益。
míng dì jí wèi cì jué guān nèi hóu
明帝即位，赐爵关内侯。
tài hé èr nián hù wū wán xiào wèi tián yù chū sài wèi kē bǐ néng suǒ wéi wū gù mǎ yì chéng yí zhāo qiú jiù
太和二年，护乌丸校尉田豫出塞，为轲比能所围于故马邑城，移招求救。
zhāo jí zhěng lè bīng mǎ yù fù jiù yù
招即整勒兵马，欲赴救豫。
bīng zhōu yǐ cháng xiàn jìn zhāo zhāo yǐ wéi jié jiāng jiàn wéi bù kě jū wū lì yì zì biǎo zhé xíng
并州以常宪禁招，招以为节将见围，不可拘于吏议，自表辄行。
yòu bìng chí bù yǔ xí chēng chén xíng shì yún dāng xī běi yǎn qǔ lǔ jiā rán hòu dōng xíng huì zhū lǔ shēn
又并驰布羽檄，称陈形势，云当西北掩取虏家，然后东行，会诛虏身。
xí dào yù jūn yǒng yuè
檄到，豫军踊跃。
yòu yí yī tòng wū lǔ qī yào lǔ jí kǒng bù zhǒng lèi lí sàn
又遗一通于虏蹊要，虏即恐怖，种类离散。
jūn dào gù píng chéng biàn jiē kuì zǒu
军到故平城，便皆溃走。
bǐ néng fù dà hé qí lái dào gù píng zhōu sài běi
比能复大合骑来，到故平州塞北。
zhāo qián xíng pū tǎo dà zhǎn shǒu jí
招潜行扑讨，大斩首级。
zhāo yǐ shǔ lǔ zhū gě liàng shǔ chū ér bǐ néng jiǎo huá néng xiāng jiāo tōng biǎo wèi fáng bèi yì zhě yǐ wéi xuán yuǎn wèi zhī xìn yě
招以蜀虏诸葛亮数出，而比能狡猾，能相交通，表为防备，议者以为县远，未之信也。
huì liàng shí zài qí shān guǒ qiǎn shǐ lián jié bǐ néng
会亮时在祁山，果遣使连结比能。
bǐ néng zhì gù běi dì shí chéng yǔ xiāng shǒu wěi
比能至故北地石城，与相首尾。
dì nǎi zhào zhāo shǐ cóng biàn yi tǎo zhī
帝乃诏招，使从便宜讨之。
shí bǐ néng yǐ hái mò nán zhāo yǔ cì shǐ bì guǐ yì yuē hú lǔ qiān xǐ wú cháng
时比能已还漠南，招与刺史毕轨议曰：“胡虏迁徙无常。
ruò láo shī yuǎn zhuī zé chí sù bù xiāng jí
若劳师远追，则迟速不相及。
ruò yù qián xí zé shān xī jiān xiǎn zī liáng zhuǎn yùn nán yǐ mì bàn
若欲潜袭，则山溪艰险，资粮转运，难以密办。
kě shǐ shǒu xīn xīng yàn mén èr yá mén chū zhūn xíng běi wài yǐ zhèn fǔ nèi lìng bīng tián chǔ chù zī liáng qiū dōng mǎ féi zhōu jùn bīng hé chéng xìn zhēng tǎo jì bì quán kè
可使守新兴、雁门二牙门，出屯陉北，外以镇抚，内令兵田，储畜资粮，秋冬马肥，州郡兵合，乘衅征讨，计必全克。
wèi jí shī xíng huì bìng zú
”未及施行，会病卒。
zhāo zài jùn shí èr nián wēi fēng yuǎn zhèn
招在郡十二年，威风远振。
qí zhì biān zhī chēng cì yú tián yù bǎi xìng zhuī sī zhī
其治边之称，次于田豫，百姓追思之。
ér yú yáng fu róng zài yàn mén yǒu míng jī jì zhāo hòu zài liáo dōng yòu yǒu shì gōng yún
而渔阳傅容在雁门有名绩，继招后，在辽东又有事功云。
zhāo zǐ jiā sì
招子嘉嗣。
cì zǐ hóng yì měng yì yǒu zhāo fēng yǐ lǒng xī tài shǒu suí shān ài fá shǔ yǒu gōng xián xī zhōng wèi zhèn wēi hù jūn
次子弘，亦猛毅有招风，以陇西太守随邓艾伐蜀有功，咸熙中为振威护军。
jiā yǔ jìn sī tú li yìn tóng mǔ zǎo zú
嘉与晋司徒李胤同母，早卒。
guō huái zì bó jì tài yuán yáng qǔ rén yě
郭淮字伯济，太原阳曲人也。
jiàn ān zhòng jǔ xiào lián chú píng yuán fǔ chéng
建安中举孝廉，除平原府丞。
wén dì wèi wǔ guān jiāng zhào huái shǔ wèi mén xià zéi cáo zhuǎn wéi chéng xiàng bīng cáo yì lìng shǐ cóng zhēng hàn zhōng
文帝为五官将，召淮署为门下贼曹，转为丞相兵曹议令史，从征汉中。
tài zǔ hái liú zhēng xi jiāng jūn xià hóu yuān jù liú bèi yǐ huái wèi yuān sī mǎ
太祖还，留征西将军夏侯渊拒刘备，以淮为渊司马。
yuān yǔ bèi zhàn huái shí yǒu jí bù chū
渊与备战，淮时有疾不出。
yuān yù hài jūn zhōng rǎo rǎo huái shōu sàn zú tuī dàng kòu jiāng jūn zhāng hé wèi jūn zhǔ zhū yíng nǎi dìng
渊遇害，军中扰扰，淮收散卒，推荡寇将军张郃为军主，诸营乃定。
qí míng rì bèi yù dù hàn shuǐ lái gōng
其明日，备欲渡汉水来攻。
zhū jiāng yì zhòng guǎ bù dí bèi biàn chéng shèng yù yī shuǐ wèi chén yǐ jù zhī
诸将议众寡不敌，备便乘胜，欲依水为陈以拒之。
huái yuē cǐ shì ruò ér bù zú cuò dí fēi suàn yě
淮曰：“此示弱而不足挫敌，非算也。
bù rú yuǎn shuǐ wèi chén yǐn ér zhì zhī bàn jì ér hòu jī bèi kě pò yě
不如远水为陈，引而致之，半济而后击，备可破也。
jì chén bèi yí bù dù huái suì jiān shǒu shì wú hái xīn
”既陈，备疑不渡，淮遂坚守，示无还心。
yǐ zhuàng wén tài zǔ shàn zhī jiǎ hé jié fù yǐ huái wèi sī mǎ
以状闻，太祖善之，假郃节，复以淮为司马。
wén dì jí wáng wèi cì jué guān nèi hóu zhuǎn wéi zhèn xi zhǎng shǐ
文帝即王位，赐爵关内侯，转为镇西长史。
yòu xíng zhēng qiāng hù jūn hù zuǒ jiāng jūn zhāng hé guàn jūn jiāng jūn yáng qiū tǎo shān zéi zhèng gān lú shuǐ pàn hú jiē pò píng zhī
又行征羌护军，护左将军张郃、冠军将军杨秋讨山贼郑甘、卢水叛胡，皆破平之。
guān zhōng shǐ dìng mín de ān yè
关中始定，民得安业。
huáng chū yuán nián fèng shǐ hè wén dì jiàn zuò ér dào lù de jí gù jì yuǎn jìn wèi jī liú
黄初元年，奉使贺文帝践阼，而道路得疾，故计远近为稽留。
jí qún chén huān huì dì zhèng sè zé zhī yuē xī yǔ huì zhū hóu wū tú shān fáng fēng hòu zhì biàn xíng dà lù
及群臣欢会，帝正色责之曰：“昔禹会诸侯于涂山，防风后至，便行大戮。
jīn pǔ tiān tóng qìng ér qīng zuì liú chí hé yě
今溥天同庆而卿最留迟，何也？
huái duì yuē chén wén wǔ dì xiān jiào dǎo mín yǐ dé xià hòu zhèng shuāi shǐ yòng xíng pì
”淮对曰：“臣闻五帝先教导民以德，夏后政衰，始用刑辟。
jīn chén zāo táng yú zhī shì shì yǐ zì zhī miǎn wū fáng fēng zhī zhū yě
今臣遭唐虞之世，是以自知免于防风之诛也。
dì yuè zhī zhuó lǐng yōng zhōu cì shǐ fēng shè yáng tíng hòu wǔ nián wéi zhēn
”帝悦之，擢领雍州刺史，封射阳亭侯，五年为真。
ān dìng qiāng dà shuài pì xī fǎn tǎo pò jiàng zhī
安定羌大帅辟虒反，讨破降之。
měi qiāng hú lái jiàng huái zhé xiān shǐ rén tuī wèn qí qīn lǐ nán nǚ duō shǎo nián suì zhǎng yòu
每羌、胡来降，淮辄先使人推问其亲理，男女多少，年岁长幼；
jí jiàn yī èr zhī qí kuǎn qǔ xùn wèn zhōu zhì xián chēng shén míng
及见，一二知其款曲，讯问周至，咸称神明。
tài hé èr nián shǔ xiàng zhū gě liàng chū qí shān qiǎn jiàng jūn mǎ sù zhì jiē tíng gāo xiáng tún liè liǔ chéng
太和二年，蜀相诸葛亮出祁山，遣将军马谡至街亭，高详屯列柳城。
zhāng hé jī sù huái gōng xiáng yíng jiē pò zhī
张郃击谡，淮攻详营，皆破之。
yòu pò lǒng xī míng qiāng táng xī wū fú hǎn jiā jiàn wēi jiāng jūn
又破陇西名羌唐虒于枹罕，加建威将军。
wǔ nián shǔ chū xī chéng
五年，蜀出卤城。
shì shí lǒng yòu wú gǔ yì yù guān zhōng dà yùn huái yǐ wēi ēn fǔ xún qiāng hú jiā shǐ chū gǔ píng qí shū diào jūn shí yòng zú zhuǎn yáng wǔ jiàng jūn
是时，陇右无谷，议欲关中大运，淮以威恩抚循羌、胡，家使出谷，平其输调，军食用足，转扬武将军。
qīng lóng èr nián zhū gě liàng chū xié gǔ bìng tián yú lán kēng
青龙二年，诸葛亮出斜谷，并田于兰坑。
shì shí sī mǎ xuān wáng zhūn wèi nán
是时司马宣王屯渭南；
huái cè liàng bì zhēng běi yuán yi xiān jù zhī yì zhě duō wèi bù rán
淮策亮必争北原，宜先据之，议者多谓不然。
huái yuē ruò liàng kuà wèi dēng yuán lián bīng běi shān gé jué lǒng dào yáo dàng mín yí cǐ fēi guó zhī lì yě
淮曰：“若亮跨渭登原，连兵北山，隔绝陇道，摇荡民、夷，此非国之利也。
xuān wáng shàn zhī huái suì zhūn běi yuán
”宣王善之，淮遂屯北原。
qiàn lěi wèi chéng shǔ bīng dà zhì huái nì jī zhī
堑垒未成，蜀兵大至，淮逆击之。
hòu shù rì liàng shèng bīng xi xíng zhū jiāng jiē wèi yù gōng xi wéi huái dú yǐ wéi cǐ jiàn xíng wū xi yù shǐ guān bīng zhòng yīng zhī bì gōng yáng suì ěr
后数日，亮盛兵西行，诸将皆谓欲攻西围，淮独以为此见形于西，欲使官兵重应之，必攻阳遂耳。
qí yè guǒ gōng yáng suì yǒu bèi bù dé shàng
其夜果攻阳遂，有备不得上。
zhèng shǐ yuán nián shǔ jiāng jiāng wéi chū lǒng xī
正始元年，蜀将姜维出陇西。
huái suì jìn jūn zhuī zhì qiáng zhōng wéi tuì suì tǎo qiāng mí dāng děng àn fǔ róu dǐ sān qiān yú luò bá xǐ yǐ shí guān zhōng
淮遂进军，追至强中，维退，遂讨羌迷当等，按抚柔氐三千馀落，拔徙以实关中。
qiān zuǒ jiāng jūn
迁左将军。
liáng zhōu xiū tú hú liáng yuán bì děng lǜ zhǒng luò èr qiān yú jiā fù yōng zhōu
凉州休屠胡梁元碧等，率种落二千馀家附雍州。
huái zòu qǐng shǐ jū ān dìng zhī gāo píng wèi mín bǎo zhàng qí hòu yīn zhì xī zhōu dū wèi
淮奏请使居安定之高平，为民保障，其后因置西州都尉。
zhuǎn bài qián jiāng jūn lǐng zhōu rú gù
转拜前将军，领州如故。
wǔ nián xià hóu xuán fá shǔ huái dū zhū jūn wèi qián fēng
五年，夏侯玄伐蜀，淮督诸军为前锋。
huái dù shì bù lì zhé bá jūn chū gù bù dà bài
淮度势不利，辄拔军出，故不大败。
hái jiǎ huái jié
还假淮节。
bā nián lǒng xī nán ān jīn chéng xī píng zhū qiāng è hé shāo gē fá tóng é zhē sāi děng xiāng jié pàn luàn gōng wéi chéng yì nán zhāo shǔ bīng liáng zhōu míng hú zhì wú dài fù pàn yīng zhī
八年，陇西、南安、金城、西平诸羌饿何、烧戈、伐同、蛾遮塞等相结叛乱，攻围城邑，南招蜀兵，凉州名胡治无戴复叛应之。
tǎo shǔ hù jūn xià hóu bà dū zhū jūn tún wèi chì
讨蜀护军夏侯霸督诸军屯为翅。
huái jūn shǐ dào dí dào yì zhě qiān wèi yi xiān tǎo dìng fú hǎn nèi píng è qiāng wài zhé zéi móu
淮军始到狄道，议者佥谓宜先讨定枹罕，内平恶羌，外折贼谋。
huái cè wéi bì lái gōng bà suì rù fēng zhōng zhuǎn nán yíng bà
淮策维必来攻霸，遂入沨中，转南迎霸。
wéi guǒ gōng wèi chì huì huái jūn shì zhì wéi dùn tuì
维果攻为翅，会淮军适至，维遁退。
jìn tǎo pàn qiāng zhǎn è hé shāo gē xiáng fú zhě wàn yú luò
进讨叛羌，斩饿何、烧戈，降服者万馀落。
jiǔ nián zhē sāi děng zhūn hé guān bái tǔ gù chéng jù hé jù jūn
九年，遮塞等屯河关、白土故城，据河拒军。
huái jiàn xíng shàng liú mì wū xià dù bīng jù bái tǔ chéng jī dà pò zhī
淮见形上流，密于下渡兵据白土城，击，大破之。
zhì wú dài wéi wǔ wēi jiā shǔ liú zài xī hǎi
治无戴围武威，家属留在西海。
huái jìn jūn qū xī hǎi yù yǎn qǔ qí lèi zhòng huì wú dài shé hái yǔ zhàn wū lóng yí zhī běi pò zǒu zhī
淮进军趋西海，欲掩取其累重，会无戴折还，与战于龙夷之北，破走之。
lìng jū è lǔ zài shí tou shān zhī xi dāng dà dào zhǐ duàn jué wáng shǐ
令居恶虏在石头山之西，当大道止，断绝王使。
huái hái guò tǎo dà pò zhī
淮还过讨，大破之。
jiāng wéi chū shí yíng cóng qiáng chuān nǎi xi yíng zhì wú dài liú yīn píng tài shǒu liáo huà wū chéng chóng shān zhù chéng liǎn pò qiāng bǎo zhì
姜维出石营，从强川，乃西迎治无戴，留阴平太守廖化于成重山筑城，敛破羌保质。
huái yù fēn bīng qǔ zhī
淮欲分兵取之。
zhū jiāng yǐ wéi zhòng xi jiē qiáng hú huà yǐ jù xiǎn fēn jūn liǎng chí bīng shì zhuǎn ruò jìn bù zhì wéi tuì bù bá huà fēi jì yě bù rú hé ér jù xi jí hú shǔ wèi jiē jué qí nèi wài cǐ fá jiāo zhī bīng yě
诸将以维众西接强胡，化以据险，分军两持，兵势转弱，进不制维，退不拔化，非计也，不如合而俱西，及胡、蜀未接，绝其内外，此伐交之兵也。
huái yuē jīn wǎng qǔ huà chū zéi bù yì wéi bì láng gù
淮曰：“今往取化，出贼不意，维必狼顾。
bǐ wéi zì zhì zú yǐ dìng huà qiě shǐ wéi pí wū bèn mìng
比维自致，足以定化，且使维疲于奔命。
bīng bù yuǎn xi ér hú jiāo zì lí cǐ yī jǔ ér liǎng quán zhī cè yě
兵不远西，而胡交自离，此一举而两全之策也。
nǎi bié qiǎn xià hóu bà děng zhuī wéi wū tà zhōng huái zì lǜ zhū jūn jiù gōng huà děng
”乃别遣夏侯霸等追维于沓中，淮自率诸军就攻化等。
wéi guǒ chí hái jiù huà jiē rú huái jì
维果驰还救化，皆如淮计。
jìn fēng dōu xiāng hòu
进封都乡侯。
jiā píng yuán nián qiān zhēng xi jiāng jūn dū du yōng liáng zhū jūn shì
嘉平元年，迁征西将军，都督雍、凉诸军事。
shì suì yǔ yōng zhōu cì shǐ chén tài xié cè jiàng shǔ yá mén jiāng jù ān děng wū chì shàng
是岁，与雍州刺史陈泰协策，降蜀牙门将句安等于翅上。
èr nián zhào yuē xī hàn chuān zhī yì jī zhì qīng fù
二年，诏曰：“昔汉川之役，几至倾覆。
huái lín wēi jì nàn gōng shū wáng fǔ
淮临危济难，功书王府。
zài guān yòu sān shí yú nián wài zhēng kòu lǔ nèi suí mín yí
在关右三十馀年，外征寇虏，内绥民夷。
bǐ suì yǐ lái cuī pò liáo huà qín lǔ jù ān gōng jì xiǎn zhù zhèn shén jiā zhī
比岁以来，摧破廖化，禽虏句安，功绩显著，朕甚嘉之。
jīn yǐ huái wèi chē qí jiāng jūn yí tóng sān sī chí jié dū du rú gù
今以淮为车骑将军、仪同三司，持节、都督如故。
jìn fēng yáng qǔ hóu yì fán èr qiān qī bǎi bā shí hù fēn sān bǎi hù fēng yī zǐ tíng hóu
”进封阳曲侯，邑凡二千七百八十户，分三百户，封一子亭侯。
zhèng yuán èr nián hōng zhuī zèng dà jiàng jūn shì yuē zhēn hóu
正元二年薨，追赠大将军，谥曰贞侯。
zi tǒng sì
子统嗣。
tǒng guān zhì jīng zhōu cì shǐ hōng
统官至荆州刺史，薨。
zi zhèng sì
子正嗣。
xián xī zhōng kāi jiàn wǔ děng yǐ huái zhe xūn qián cháo gǎi fēng fén yáng zi
咸熙中，开建五等，以淮著勋前朝，改封汾阳子。
píng yuē mǎn chǒng lì zhì gāng yì yǒng ér yǒu móu
评曰：满宠立志刚毅，勇而有谋。
tián yù jū shēn qīng bái guī lüè míng liàn
田豫居身清白，规略明练。
qiān zhāo bǐng yì zhuàng liè wēi jì xiǎn zhù
牵招秉义壮烈，威绩显著。
guō huái fāng cè jīng xiáng chuí wèn qín yōng
郭淮方策精详，垂问秦、雍。
ér yù wèi zhǐ xiǎo zhōu zhāo zhōng wū jùn shǒu wèi jǐn qí yòng yě
而豫位止小州，招终于郡守，未尽其用也。