wàn zhāng wèn yuē xiàng rì yǐ shā shùn wéi shì lì wèi tiān zǐ zé fàng zhī hé yě
万章问曰：“象日以杀舜为事，立为天子，则放之，何也？
mèng zǐ yuē fēng zhī yě huò yuē fàng yān
”孟子曰：“封之也，或曰放焉。
wàn zhāng yuē shùn liú gòng gōng yú yōu zhōu fàng huān dōu yú chóng shān shā sān miáo yú sān wēi jí gǔn yú yǔ shān sì zuì ér tiān xià xián fú zhū bù rén yě
万章曰：“舜流共工于幽州，放驩兜于崇山，杀三苗于三危，殛鲧于羽山，四罪而天下咸服，诛不仁也。
xiàng zhì bù rén fēng zhī yǒu bì
象至不仁，封之有庳。
yǒu bì zhī rén xī zuì yān
有庳之人奚罪焉？
rén rén gù rú shì hu
仁人固如是乎？
zài tā rén zé zhū zhī zài dì zé fēng zhī
在他人则诛之，在弟则封之。
yuē rén rén zhī yú dì yě bù cáng nù yān bù sù yuàn yān qīn ài zhī ér yǐ yǐ
曰：“仁人之于弟也，不藏怒焉，不宿怨焉，亲爱之而已矣。
qīn zhī yù qí guì yě ài zhī yù qí fù yě
亲之欲其贵也，爱之欲其富也。
fēng zhī yǒu bì fù guì zhī yě
封之有庳，富贵之也。
shēn wéi tiān zǐ dì wèi pǐ fū kě wèi qīn ài zhī hu
身为天子，弟为匹夫，可谓亲爱之乎？
gǎn wèn huò yuē fàng zhě hé wèi yě
“敢问或曰放者，何谓也？
yuē xiàng bù dé yǒu wéi yú qí guó tiān zǐ shǐ lì zhì qí guó ér nà qí gòng shuì yān gù wèi zhī fàng qǐ de bào bǐ mín zāi
曰：“象不得有为于其国，天子使吏治其国，而纳其贡税焉，故谓之放，岂得暴彼民哉？
suī rán yù cháng cháng ér jiàn zhī gù yuán yuán ér lái
虽然，欲常常而见之，故源源而来。
bù jí gòng yǐ zhèng jiē yú yǒu bì cǐ zhī wèi yě
‘不及贡，以政接于有庳’，此之谓也。