第十六回 — 红楼梦 — 曹雪芹

gǔ yuán chūn cái xuǎn fèng zǎo gōng qín jīng qīng yāo shì huáng quán lù

贾元春才选凤藻宫秦鲸卿夭逝黄泉路

huà shuō bǎo yù jiàn shōu shí le wài shū fáng yuē dìng yǔ qín zhōng dú yè shū

话说宝玉见收拾了外书房，约定与秦钟读夜书。

piān nà qín zhōng bǐng fù zuì ruò yīn zài jiāo wài shòu le xiē fēng shuāng yòu yǔ zhì néng r tōu qī quǎn qiǎn wèi miǎn shī yú tiáo yǎng huí lái shí biàn ké sòu shāng fēng lǎn jìn yǐn shí dà yǒu bù shèng zhī zhuàng suì bù gǎn chū mén zhī zài jiā zhōng yǎng xī

偏那秦钟秉赋最弱，因在郊外受了些风霜，又与智能儿偷期绻缱，未免失于调养，回来时便咳嗽伤风，懒进饮食，大有不胜之状，遂不敢出门，只在家中养息。

bǎo yù biàn sǎo le xìng tou zhǐ de fù yú wú kě nài hé qiě zì jìng hòu dà yù shí zài yuē

宝玉便扫了兴头，只得付于无可奈何，且自静候大愈时再约。

nà fèng jiě ér yǐ shì de le yún guāng de huí xìn jù yǐ tuǒ xié

那凤姐儿已是得了云光的回信，俱已妥协。

lǎo ní dá zhī zhāng jiā guǒ rán nà shǒu bèi rěn qì tūn shēng de shòu le qián pìn zhī wù

老尼达知张家，果然那守备忍气吞声的受了前聘之物。

shéi zhī nà zhāng jiā fù mǔ rú cǐ ài shì tān cái què yǎng le yí gè zhī yì duō qíng de nǚ ér wén de fù mǔ tuì le qián fū tā biàn yī tiáo má shéng qiāo qiāo de zì yì le

谁知那张家父母如此爱势贪财，却养了一个知义多情的女儿，闻得父母退了前夫，他便一条麻绳悄悄的自缢了。

nà shǒu bèi zhī zǐ wén de jīn gē zì yì tā yě shì gè jí duō qíng de suì yě tóu hé ér sǐ bù fù qī yì

那守备之子闻得金哥自缢，他也是个极多情的，遂也投河而死，不负妻义。

zhāng li liǎng jiā méi qù zhēn shì rén cái liǎng kōng

张李两家没趣，真是人财两空。

zhè lǐ fèng jie què zuò xiǎng le sān qiān liǎng wáng fū rén děng lián yì diǎn xiāo xī yě bù zhī dào

这里凤姐却坐享了三千两，王夫人等连一点消息也不知道。

zì cǐ fèng jie dǎn shí yù zhuàng yǐ hòu yǒu le zhè yàng de shì biàn zì yì de zuò wéi qǐ lái

自此凤姐胆识愈壮，以后有了这样的事，便恣意的作为起来。

yě bù xiāo duō jì

也不消多记。

yī rì zhèng shì gǔ zhèng de shēng chén níng róng èr chǔ rén dīng dōu qí jí qìng hè nào rè fēi cháng

一日正是贾政的生辰，宁荣二处人丁都齐集庆贺，闹热非常。

hū yǒu mén lì máng máng jìn lái zhì xí qián bào shuō yǒu liù gōng dōu tài jiàn xià lǎo yé lái jiàng zhǐ

忽有门吏忙忙进来，至席前报说：“有六宫都太监夏老爷来降旨。

hu de gǔ shè gǔ zhèng děng yī gān rén bù zhī shì hé xiāo xi máng zhǐ le xì wén chè qù jiǔ xí bǎi le xiāng àn qǐ zhōng mén guì jiē

”唬的贾赦贾政等一干人不知是何消息，忙止了戏文，撤去酒席，摆了香案，启中门跪接。

zǎo jiàn liù gōng dōu tài jiàn xià shǒu zhōng chéng mǎ ér zhì qián hòu zuǒ yòu yòu yǒu xǔ duō nèi jiān gēn cóng

早见六宫都太监夏守忠乘马而至，前后左右又有许多内监跟从。

nà xià shǒu zhōng yě bìng bù céng fù zhào pěng chì zhì yán qián xià mǎ mǎn miàn xiào róng zǒu zhì tīng shàng nán miàn ér lì kǒu nèi shuō tè zhǐ lì kè xuān gǔ zhèng rù cháo zài lín jìng diàn bì jiàn

那夏守忠也并不曾负诏捧敕，至檐前下马，满面笑容，走至厅上，南面而立，口内说：“特旨：立刻宣贾政入朝，在临敬殿陛见。

shuō bì yě bù jí chī chá biàn chéng mǎ qù le

”说毕，也不及吃茶，便乘马去了。

gǔ shè děng bù zhī shì hé zhào tou

贾赦等不知是何兆头。

zhǐ de jí máng gēng yī rù cháo

只得急忙更衣入朝。

gǔ mǔ děng hé jiā rén děng xīn zhōng jiē huáng huáng bù dìng bú zhù de shǐ rén fēi mǎ lái wǎng bào xìn

贾母等合家人等心中皆惶惶不定，不住的使人飞马来往报信。

yǒu liǎng gè shí chén gōng fū hū jiàn lài dà děng sān sì gè guǎn jiā chuǎn xū xū pǎo jìn yí mén bào xǐ yòu shuō fèng lǎo yé mìng sù qǐng lǎo tài tài dài lǐng tài tài děng jìn cháo xiè ēn děng yǔ

有两个时辰工夫，忽见赖大等三四个管家喘吁吁跑进仪门报喜，又说“奉老爷命，速请老太太带领太太等进朝谢恩”等语。

nà shí gǔ mǔ zhèng xīn shén bù dìng zài dà táng láng xià zhù lì nà xíng fū rén wáng fū rén yóu shì li wán fèng jie yíng chūn zǐ mèi yǐ jí xuē yí mā děng jiē zài yī chù tīng rú cǐ xìn zhì gǔ mǔ biàn huàn jìn lài dà lái xì wèn duān dì

那时贾母正心神不定，在大堂廊下伫立，那邢夫人，王夫人，尤氏，李纨，凤姐，迎春姊妹以及薛姨妈等皆在一处，听如此信至，贾母便唤进赖大来细问端的。

lài dà bǐng dào xiǎo de men zhī zài lín jìng mén wài cì hou lǐ tou de xìn xi yī gài bù néng dé zhī

赖大禀道：“小的们只在临敬门外伺候，里头的信息一概不能得知。

hòu lái hái shì xià tài jiàn chū lái dào xǐ shuō zán men jiā dà xiǎo jiě jìn fēng wèi fèng zǎo gōng shàng shū jiā fēng xián dé fēi

后来还是夏太监出来道喜，说咱们家大小姐晋封为凤藻宫尚书，加封贤德妃。

hòu lái lǎo yé chū lái yì rú cǐ fēn fù xiǎo de

后来老爷出来亦如此吩咐小的。

rú jīn lǎo yé yòu wǎng dōng gōng qù le sù qǐng lǎo tài tài lǐng zhe tài tài men qù xiè ēn

如今老爷又往东宫去了，速请老太太领着太太们去谢恩。

gǔ mǔ děng tīng le fāng xīn shén ān dìng bù miǎn yòu dōu yáng yáng xǐ qì yíng sāi

”贾母等听了方心神安定，不免又都洋洋喜气盈腮。

yú shì dōu àn pǐn dà zhuāng qǐ lái

于是都按品大妆起来。

gǔ mǔ dài lǐng xíng fū rén wáng fū rén yóu shì yī gòng sì chéng dà jiào rù cháo

贾母带领邢夫人，王夫人，尤氏，一共四乘大轿入朝。

gǔ shè gǔ zhēn yì huàn le cháo fú dài lǐng gǔ róng gǔ qiáng fèng shì gǔ mǔ dà jiào qián wǎng

贾赦，贾珍亦换了朝服，带领贾蓉，贾蔷奉侍贾母大轿前往。

yú shì níng róng liǎng chù shàng xià lǐ wài mò bù xīn rán yǒng yuè gè gè miàn shàng jiē yǒu de yì zhī zhuàng yán xiào dǐng fèi bù jué

于是宁荣两处上下里外，莫不欣然踊跃，个个面上皆有得意之状，言笑鼎沸不绝。

shéi zhī jìn rì shuǐ yuè ān de zhì néng sī táo jìn chéng zhǎo zhì qín zhōng jiā xià kàn shì qín zhōng bù yì bèi qín yè zhī jué jiāng zhì néng zhú chū jiāng qín zhōng dǎ le yī dùn zì jǐ qì de lǎo bìng fā zuò sān wǔ rì guāng jǐng wū hū sǐ le

谁知近日水月庵的智能私逃进城，找至秦钟家下看视秦钟，不意被秦业知觉，将智能逐出，将秦钟打了一顿，自己气的老病发作，三五日光景呜呼死了。

qín zhōng běn zì qiè ruò yòu dài bìng wèi yù shòu le chī zhàng jīn jiàn lǎo fù qì sǐ cǐ shí huǐ tòng wú jí gèng yòu tiān le xǔ duō zhèng hòu

秦钟本自怯弱，又带病未愈，受了笞杖，今见老父气死，此时悔痛无及，更又添了许多症候。

yīn cǐ bǎo yù xīn zhōng chàng rán rú yǒu suǒ shī

因此宝玉心中怅然如有所失。

suī wén de yuán chūn jìn fēng zhī shì yì wèi jiě de chóu mèn

虽闻得元春晋封之事，亦未解得愁闷。

gǔ mǔ děng rú hé xiè ēn rú hé huí jiā qīn péng rú hé lái qìng hè níng róng liǎng chù jìn rì rú hé rè nào zhòng rén rú hé dé yì dú tā yí gè jiē shì yǒu rú wú háo bù céng jiè yì

贾母等如何谢恩，如何回家，亲朋如何来庆贺，宁荣两处近日如何热闹，众人如何得意，独他一个皆视有如无，毫不曾介意。

yīn cǐ zhòng rén cháo tā yuè fā dāi le

因此众人嘲他越发呆了。

qiě xǐ gǔ liǎn yǔ dài yù huí lái xiān qiǎn rén lái bào xìn míng rì jiù kě dào jiā bǎo yù tīng le fāng lüè yǒu xiē xǐ yì

且喜贾琏与黛玉回来，先遣人来报信，明日就可到家，宝玉听了，方略有些喜意。

xì wèn yuán yóu fāng zhī gǔ yǔ cūn yì jìn jīng bì jiàn jiē yóu wáng zǐ téng lèi shàng bǎo běn cǐ lái hòu bǔ jīng quē yǔ gǔ liǎn shì tóng zōng dì xiōng yòu yǔ dài yù yǒu shī cóng zhī yì gù tóng lù zuò bàn ér lái

细问原由，方知贾雨村亦进京陛见，皆由王子腾累上保本，此来后补京缺，与贾琏是同宗弟兄，又与黛玉有师从之谊，故同路作伴而来。

lín rú hǎi yǐ zàng rù zǔ fén le zhū shì tíng tuǒ gǔ liǎn fāng jìn jīng de

林如海已葬入祖坟了，诸事停妥，贾琏方进京的。

běn gāi chū yuè dào jiā yīn wén de yuán chūn xǐ xìn suì zhòu yè jiān chéng ér jìn yí lù jù gè píng ān

本该出月到家，因闻得元春喜信，遂昼夜兼程而进，一路俱各平安。

bǎo yù zhǐ wèn de dài yù píng ān èr zì yú zhě yě jiù bù zài yì le

宝玉只问得黛玉“平安”二字，余者也就不在意了。

hǎo róng yì pàn zhì míng rì wǔ cuò guǒ bào liǎn èr yé hé lín gū niáng jìn fǔ le

好容易盼至明日午错，果报：“琏二爷和林姑娘进府了。

jiàn miàn shí bǐ cǐ bēi xǐ jiāo jiē wèi miǎn yòu dà kū yī zhèn hòu yòu zhì xǐ qìng zhī cí

”见面时彼此悲喜交接，未免又大哭一阵，后又致喜庆之词。

bǎo yù xīn zhōng pǐn dù dài yù yuè fā chū là de chāo yì le

宝玉心中品度黛玉，越发出落的超逸了。

dài yù yòu dài le xǔ duō shū jí lái máng zhe dǎ sǎo wò shì ān chā qì jù yòu jiāng xiē zhǐ bǐ děng wù fēn sòng bǎo chāi yíng chūn bǎo yù děng rén

黛玉又带了许多书籍来，忙着打扫卧室，安插器具，又将些纸笔等物分送宝钗，迎春，宝玉等人。

bǎo yù yòu jiāng běi jìng wáng suǒ zèng jí líng xiāng chuàn zhēn zhòng qǔ chū lái zhuǎn zèng dài yù

宝玉又将北静王所赠鹡鸰香串珍重取出来，转赠黛玉。

dài yù shuō shén me chòu nán rén ná guò de

黛玉说：“什么臭男人拿过的！

wǒ bú yào tā

我不要他。

suì zhì ér bù qǔ

”遂掷而不取。

bǎo yù zhǐ de shōu huí zàn qiě wú huà

宝玉只得收回，暂且无话。

qiě shuō gǔ liǎn zì huí jiā cān jiàn guò zhòng rén huí zhì fáng zhōng

且说贾琏自回家参见过众人，回至房中。

zhèng zhí fèng jie jìn rì duō shì zhī shí wú piàn kè xián xiá zhī gōng jiàn gǔ liǎn yuǎn lù guī lái shào bù dé bō rǒng jiē dài fáng nèi wú wài rén biàn xiào dào guó jiù lǎo yé dà xǐ

正值凤姐近日多事之时，无片刻闲暇之工，见贾琏远路归来，少不得拨冗接待，房内无外人，便笑道：“国舅老爷大喜！

guó jiù lǎo yé yī lù fēng chén xīn kǔ

国舅老爷一路风尘辛苦。

xiǎo de tīng jiàn zuó rì de tóu qǐ bào mǎ lái bào shuō jīn rì dà jià guī fǔ lüè yù bèi le yī bēi shuǐ jiǔ dǎn chén bù zhī cì guāng miù lǐng fǒu

小的听见昨日的头起报马来报，说今日大驾归府，略预备了一杯水酒掸尘，不知赐光谬领否？

gǔ liǎn xiào dào qǐ gǎn qǐ gǎn duō chéng duō chéng

”贾琏笑道：“岂敢岂敢，多承多承。

yī miàn píng r yǔ zhòng yā huán cān bài bì xiàn chá

”一面平儿与众丫鬟参拜毕，献茶。

gǔ liǎn suì wèn bié hòu jiā zhōng de zhū shì yòu xiè fèng jie de cāo chi láo lù

贾琏遂问别后家中的诸事，又谢凤姐的操持劳碌。

fèng jie dào wǒ nà lǐ zhào guǎn de zhè xiē shì

凤姐道：“我那里照管得这些事！

jiàn shí yòu qiǎn kǒu jué yòu bèn xīn cháng yòu zhí shuài rén jiā gěi gè bàng chuí wǒ jiù rèn zuò zhēn

见识又浅，口角又笨，心肠又直率，人家给个棒槌，我就认作‘针’。

liǎn yòu ruǎn gé bú zhù rén gěi liǎng jù hǎo huà xīn lǐ jiù cí bēi le

脸又软，搁不住人给两句好话，心里就慈悲了。

kuàng qiě yòu méi jīng lì guò dà shì dǎn zi yòu xiǎo tài tài lüè yǒu xiē bù zì zài jiù xià de wǒ lián jué yě shuì bù zháo le

况且又没经历过大事，胆子又小，太太略有些不自在，就吓的我连觉也睡不着了。

wǒ kǔ cí le jǐ huí tài tài yòu bù róng cí dǎo fǎn shuō wǒ tú shòu yòng bù kěn xí xué le

我苦辞了几回，太太又不容辞，倒反说我图受用，不肯习学了。

shū bù zhī wǒ shì niǎn zhe yī bǎ hàn r ne

殊不知我是捻着一把汗儿呢。

yī jù yě bù gǎn duō shuō yī bù yě bù gǎn duō zǒu

一句也不敢多说，一步也不敢多走。

nǐ shì zhī dào de zán men jiā suǒ yǒu de zhè xiē guǎn jiā nǎi nai men nà yī wèi shì hǎo chán de

你是知道的，咱们家所有的这些管家奶奶们，那一位是好缠的？

cuò yī diǎn er tā men jiù xiào huà dǎ qù piān yī diǎn er tā men jiù zhǐ sāng shuō huái de bào yuàn

错一点儿他们就笑话打趣，偏一点儿他们就指桑说槐的报怨。

zuò shān guān hǔ dòu jiè jiàn shā rén yǐn fēng chuī huǒ zhàn gàn àn r tuī dǎo yóu píng bù fú dōu shì quán guà zǐ de wǔ yì

‘坐山观虎斗’，‘借剑杀人’，‘引风吹火’，‘站干岸儿’，‘推倒油瓶不扶’，都是全挂子的武艺。

kuàng qiě wǒ nián jì qīng tóu děng bù yā zhòng yuàn bù dé bù fàng wǒ zài yǎn lǐ

况且我年纪轻，头等不压众，怨不得不放我在眼里。

gèng kě xiào nà fǔ lǐ hū rán róng ér xí fù sǐ le zhēn dà gē yòu zài sān zài sì de zài tài tài gēn qián guì zhe tǎo qíng zhǐ yào qǐng wǒ bāng tā jǐ rì wǒ shì zài sì tuī cí tài tài duàn bù yī zhǐ de cóng mìng

更可笑那府里忽然蓉儿媳妇死了，珍大哥又再三再四的在太太跟前跪着讨情，只要请我帮他几日，我是再四推辞，太太断不依，只得从命。

yī jiù bèi wǒ nào le gè mǎ yǎng rén fān gèng bù chéng gè tǐ tǒng zhì jīn zhēn dà gē gē hái bào yuàn hòu huǐ ne

依旧被我闹了个马仰人翻，更不成个体统，至今珍大哥哥还抱怨后悔呢。

nǐ zhè yī lái le míng ér nǐ jiàn le tā hǎo dǎi miáo bǔ miáo bǔ jiù shuō wǒ nián jì xiǎo yuán méi jiàn guò shì miàn shuí jiào dà yé cuò wěi tā de

你这一来了，明儿你见了他，好歹描补描补，就说我年纪小，原没见过世面，谁叫大爷错委他的。

zhèng shuō zhe zhǐ tīng wài jiān yǒu rén shuō huà fèng jie biàn wèn shì shuí

正说着，只听外间有人说话，凤姐便问：“是谁？

píng r jìn lái huí dào yí tài tài dǎ fā le xiāng líng mèi zǐ lái wèn wǒ yī jù huà wǒ yǐ jīng shuō le dǎ fā tā huí qù le

”平儿进来回道：“姨太太打发了香菱妹子来问我一句话，我已经说了，打发他回去了。

gǔ liǎn xiào dào zhèng shì ne fāng cái wǒ jiàn yí mā qù bù fáng hé yī gè nián qīng de xiǎo xí fù zǐ zhuàng le gè duì miàn shēng de hǎo qí zhěng mú yàng

”贾琏笑道：“正是呢，方才我见姨妈去，不防和一个年轻的小媳妇子撞了个对面，生的好齐整模样。

wǒ yí huò zá jiā bìng wú cǐ rén shuō huà shí yīn wèn yí mā shéi zhī jiù shì shàng jīng lái mǎi de nà xiǎo yā tou míng jiào xiāng líng de jìng yǔ xuē dà shǎ zi zuò le fáng lǐ rén kāi le liǎn yuè fā chū tiāo de biāo zhì le

我疑惑咱家并无此人，说话时因问姨妈，谁知就是上京来买的那小丫头，名叫香菱的，竟与薛大傻子作了房里人，开了脸，越发出挑的标致了。

nà xuē dà shǎ zi zhēn diàn rǔ le tā

那薛大傻子真玷辱了他。

fèng jie dào āi

”凤姐道：“嗳！

wǎng sū háng zǒu le yī tàng huí lái yě gāi jiàn xiē shì miàn le hái shì zhè me yǎn chán dù bǎo de

往苏杭走了一趟回来，也该见些世面了，还是这么眼馋肚饱的。

nǐ yào ài tā bù zhí shén me wǒ qù ná píng r huàn le tā lái rú hé

你要爱他，不值什么，我去拿平儿换了他来如何？

nà xuē lǎo dà yě shì chī zhuó wǎn lǐ kàn zhe guō lǐ de zhè yī nián lái de guāng jǐng tā wèi yào xiāng líng bù néng dào shǒu hé yí mā dǎ le duō shǎo jī huāng

那薛老大也是‘吃着碗里看着锅里’的，这一年来的光景，他为要香菱不能到手，和姨妈打了多少饥荒。

yě yīn yí mā kàn zhe xiāng líng mú yàng r hǎo huán shì mò zé qí wéi rén xíng shì què yòu bǐ bié de nǚ hái zi bù tóng wēn róu ān jìng chà bu duō de zhǔ zi gū niáng yě gēn tā bù shàng ne gù cǐ bǎi jiǔ qǐng kè de fèi shì míng táng zhèng dào de yǔ tā zuò le qiè

也因姨妈看着香菱模样儿好还是末则，其为人行事，却又比别的女孩子不同，温柔安静，差不多的主子姑娘也跟他不上呢，故此摆酒请客的费事，明堂正道的与他作了妾。

guò le méi bàn yuè yě kàn de mǎ péng fēng yì bān le wǒ dǎo xīn lǐ kě xī le de

过了没半月，也看的马棚风一般了，我倒心里可惜了的。

yī yǔ wèi liǎo èr mén shàng xiǎo sī chuán bào lǎo yé zài dà shū fáng děng èr yé ne

”一语未了，二门上小厮传报：“老爷在大书房等二爷呢。

gǔ liǎn tīng le máng máng zhěng yī chū qù

”贾琏听了，忙忙整衣出去。

zhè lǐ fèng jie nǎi wèn píng r fāng cái yí mā yǒu shén me shì bā bā dǎ fā le xiāng líng lái

这里凤姐乃问平儿：“方才姨妈有什么事，巴巴打发了香菱来？

píng r xiào dào nà lǐ lái de xiāng líng shì wǒ jiè tā zàn sā gè huǎng

”平儿笑道：“那里来的香菱，是我借他暂撒个谎。

nǎi nai shuō shuo wàng r sǎo zi yuè fā lián gè chéng suàn yě méi le

奶奶说说，旺儿嫂子越发连个承算也没了。

shuō zhe yòu zǒu zhì fèng jie shēn biān qiāo qiāo de shuō dào nǎi nai de nà lì qián yín zi chí bù sòng lái zǎo bù sòng lái zhè huì zǐ èr yé zài jiā tā qiě sòng zhè gè lái le

”说着，又走至凤姐身边，悄悄的说道：“奶奶的那利钱银子，迟不送来，早不送来，这会子二爷在家，他且送这个来了。

xìng kuī wǒ zài táng wū lǐ zhuàng jiàn bù rán shí zǒu le lái huí nǎi nai èr yé tǎng huò wèn nǎi nai shì shén me lì qián nǎi nai zì rán bù kěn mán èr yé de shào bù dé zhào shí gào sù èr yé

幸亏我在堂屋里撞见，不然时走了来回奶奶，二爷倘或问奶奶是什么利钱，奶奶自然不肯瞒二爷的，少不得照实告诉二爷。

wǒ men èr yé nà pí qì yóu guō lǐ de qián hái yào zhǎo chū lái huā ní tīng jiàn nǎi nai yǒu le zhè gè tī jǐ tā hái bù fàng xīn de huā le ne

我们二爷那脾气，油锅里的钱还要找出来花呢，听见奶奶有了这个梯己，他还不放心的花了呢。

suǒ yǐ wǒ gǎn zhe jiē le guò lái jiào wǒ shuō le tā liǎng jù shéi zhī nǎi nai piān tīng jiàn le wèn wǒ jiù sā huǎng shuō xiāng líng lái le

所以我赶着接了过来，叫我说了他两句，谁知奶奶偏听见了问，我就撒谎说香菱来了。

fèng jie tīng le xiào dào wǒ shuō ne yí mā zhī dào nǐ èr yé lái le hū lǎ ba de fǎn dǎ fā gè fáng lǐ rén lái le

”凤姐听了笑道：“我说呢，姨妈知道你二爷来了，忽喇巴的反打发个房里人来了？

yuán lái nǐ zhè tí zi cào guǐ

原来你这蹄子肏鬼。

shuō huà shí gǔ liǎn yǐ jìn lái fèng jie biàn mìng bǎi shàng jiǔ zhuàn lái fū qī duì zuò

说话时贾琏已进来，凤姐便命摆上酒馔来，夫妻对坐。

fèng jie suī shàn yǐn què bù gǎn rèn xīng zhǐ péi shì zhe gǔ liǎn

凤姐虽善饮，却不敢任兴，只陪侍着贾琏。

yī shí gǔ liǎn de rǔ mǔ zhào mó mó zǒu lái gǔ liǎn fèng jie máng ràng chī jiǔ lìng qí shàng kàng qù

一时贾琏的乳母赵嬷嬷走来，贾琏凤姐忙让吃酒，令其上炕去。

zhào mó mó zhí yì bù kěn

赵嬷嬷执意不肯。

píng r děng zǎo yú kàng yán xià shè xià yī wù yòu yǒu yī xiǎo jiǎo tà zhào mó mó zài jiǎo tà shàng zuò le

平儿等早于炕沿下设下一杌，又有一小脚踏，赵嬷嬷在脚踏上坐了。

gǔ liǎn xiàng zhuō shàng jiǎn liǎng pán yáo zhuàn yǔ tā fàng zài wù shàng zì chī

贾琏向桌上拣两盘肴馔与他放在杌上自吃。

fèng jie yòu dào mā ma hěn jué bù dòng nà gè dào méi de gāng le tā de yá

凤姐又道：“妈妈很嚼不动那个，倒没的矼了他的牙。

yīn xiàng píng r dào zǎo qǐ wǒ shuō nà yī wǎn huǒ tuǐ tún zhǒu zǐ hěn làn zhèng hǎo gěi mā ma chī nǐ zěn me bù ná le qù gǎn zhe jiào tā men rè lái

”因向平儿道：“早起我说那一碗火腿炖肘子很烂，正好给妈妈吃，你怎么不拿了去赶着叫他们热来？

yòu dào mā ma nǐ cháng yī cháng nǐ ér zi dài lái de huì quán jiǔ

”又道：“妈妈，你尝一尝你儿子带来的惠泉酒。

zhào mó mó dào wǒ hē ne nǎi nai yě hē yī chōng pà shén me

”赵嬷嬷道：“我喝呢，奶奶也喝一盅，怕什么？

zhǐ bú yào guò duō le jiù shì le

只不要过多了就是了。

wǒ zhè huì zǐ pǎo le lái dào yě bù wéi yǐn jiǔ dào yǒu yī jiàn zhèng jīng shì nǎi nai hǎo dǎi jì zài xīn li téng gù wǒ xiē ba

我这会子跑了来，倒也不为饮酒，倒有一件正经事，奶奶好歹记在心里，疼顾我些罢。

wǒ men zhè ye zhǐ shì zuǐ lǐ shuō de hǎo dào le gēn qián jiù wàng le wǒ men

我们这爷，只是嘴里说的好，到了跟前就忘了我们。

xìng kuī wǒ cóng xiǎo r nǎi le nǐ zhè me dà

幸亏我从小儿奶了你这么大。

wǒ yě lǎo le yǒu de shì nà liǎng gè ér zi nǐ jiù lìng yǎn zhào kàn tā men xiē bié rén yě bù gǎn zī yá r de

我也老了，有的是那两个儿子，你就另眼照看他们些，别人也不敢呲牙儿的。

wǒ hái zài sì de qiú le nǐ jǐ biàn nǐ dā yìng de dǎo hǎo dào rú jīn hái shì zào shǐ

我还再四的求了你几遍，你答应的倒好，到如今还是燥屎。

zhè rú jīn yòu cóng tiān shàng pǎo chū zhè yī jiàn dà xǐ shì lái nà lǐ yòng bu zháo rén

这如今又从天上跑出这一件大喜事来，那里用不着人？

suǒ yǐ dǎo shì lái hé nǎi nai lái shuō shì zhèng jīng kào zhe wǒ men ye zhǐ pà wǒ hái è sǐ le ne

所以倒是来和奶奶来说是正经，靠着我们爷，只怕我还饿死了呢。

fèng jie xiào dào mā ma nǐ fàng xīn liǎng gè nǎi gē ge dōu jiāo gěi wǒ

凤姐笑道：“妈妈你放心，两个奶哥哥都交给我。

nǐ cóng xiǎo r nǎi de ér zi nǐ hái yǒu shén me bù zhī tā nà pí qì de

你从小儿奶的儿子，你还有什么不知他那脾气的？

ná zhe pí ròu dào wǎng nà bù xiāng gān de wài rén shēn shàng tiē

拿着皮肉倒往那不相干的外人身上贴。

kě shì xiàn fàng zhe nǎi gē ge nà yí gè bù bǐ rén qiáng

可是现放着奶哥哥，那一个不比人强？

nǐ téng gù zhào kàn tā men shuí gǎn shuō gè bù zì r

你疼顾照看他们，谁敢说个‘不’字儿？

méi de bái pián yí le wài rén

没的白便宜了外人。

wǒ zhè huà yě shuō cuò le wǒ men kàn zhe shì wài rén nǐ què kàn zhe nèi rén yí yàng ne

我这话也说错了，我们看着是‘外人’，你却看着‘内人’一样呢。

shuō de mǎn wū lǐ rén dōu xiào le

”说的满屋里人都笑了。

zhào mó mó yě xiào gè bú zhù yòu niàn fó dào kě shì wū zi lǐ pǎo chū qīng tiān lái le

赵嬷嬷也笑个不住，又念佛道：“可是屋子里跑出青天来了。

ruò shuō nèi rén wài rén zhèi xiē hùn zhàng yuán gù wǒ men ye shì méi yǒu bù guò shì liǎn ruǎn xīn cí gé bú zhù rén qiú liǎng jù bà le

若说‘内人’‘外人’这些混帐原故，我们爷是没有，不过是脸软心慈，搁不住人求两句罢了。

fèng jie xiào dào kě bú shì ne yǒu nèi rén de tā cái cí ruǎn ní tā zài zán men niáng ér men gēn qián cái shì gāng yìng ne

”凤姐笑道：“可不是呢，有‘内人’的他才慈软呢，他在咱们娘儿们跟前才是刚硬呢！

zhào mó mó xiào dào nǎi nai shuō de tài jìn qíng le wǒ yě lè le zài chī yī bēi hǎo jiǔ

”赵嬷嬷笑道：“奶奶说的太尽情了，我也乐了，再吃一杯好酒。

cóng cǐ wǒ men nǎi nai zuò le zhǔ wǒ jiù méi de chóu le

从此我们奶奶作了主，我就没的愁了。

gǔ liǎn cǐ shí méi hǎo yì sī zhǐ shì shàn xiào chī jiǔ shuō hú shuō èr zì kuài chéng fàn lái chī wǎn zi hái yào wǎng zhēn dà yé nà biān qù shāng yì shì ne

贾琏此时没好意思，只是讪笑吃酒，说‘胡说’二字，──“快盛饭来，吃碗子还要往珍大爷那边去商议事呢。

fèng jie dào kě shì bié wù le zhèng shì

”凤姐道：“可是别误了正事。

cái gāng lǎo yé jiào nǐ zuò shén me

才刚老爷叫你作什么？

gǔ liǎn dào jiù wèi xǐng qīn

”贾琏道：“就为省亲。

fèng jie máng wèn dào xǐng qīn de shì jìng zhǔn liǎo bù chéng

”凤姐忙问道：“省亲的事竟准了不成？

gǔ liǎn xiào dào suī bù shí fēn zhǔn yě yǒu bā fēn zhǔn le

”贾琏笑道：“虽不十分准，也有八分准了。

fèng jie xiào dào kě jiàn dāng jīn de lóng ēn

”凤姐笑道：“可见当今的隆恩。

lì lái tīng shū kàn xì gǔ shí cóng wèi yǒu de

历来听书看戏，古时从未有的。

zhào mó mó yòu jiē kǒu dào kě shì ne wǒ yě lǎo hú tú le

”赵嬷嬷又接口道：“可是呢，我也老糊涂了。

wǒ tīng jiàn shàng shàng xià xià chǎo rǎng le zhèi xiē rì zi shén me xǐng qīn bù xǐng qīn wǒ yě bù lǐ lùn tā qù rú jīn yòu shuō xǐng qīn dào dǐ shì zěn me gè yuán gù

我听见上上下下吵嚷了这些日子，什么省亲不省亲，我也不理论他去，如今又说省亲，到底是怎么个原故？

gǔ liǎn dào rú jīn dāng jīn tiē tǐ wàn rén zhī xīn shì shàng zhì dà mò rú xiào zì xiǎng lái fù mǔ ér nǚ zhī xìng jiē shì yī lǐ bú shì guì jiàn shàng fèn bié de

”贾琏道：“如今当今贴体万人之心，世上至大莫如‘孝’字，想来父母儿女之性，皆是一理，不是贵贱上分别的。

dāng jīn zì wèi rì yè shì fèng tài shàng huáng huáng tài hòu shàng bù néng lüè jìn xiào yì yīn jiàn gōng lǐ pín fēi cái rén děng jiē shì rù gōng duō nián pāo lí fù mǔ yīn róng qǐ yǒu bù sī xiǎng zhī lǐ

当今自为日夜侍奉太上皇，皇太后，尚不能略尽孝意，因见宫里嫔妃才人等皆是入宫多年，抛离父母音容，岂有不思想之理？

zài ér nǚ sī xiǎng fù mǔ shì fēn suǒ yīng dāng

在儿女思想父母，是分所应当。

xiǎng fù mǔ zài jiā ruò zhǐ guǎn sī niàn nǚ ér jìng bù néng jiàn tǎng yīn cǐ chéng jí zhì bìng shèn zhì sǐ wáng jiē yóu zhèn gōng jìn gù bù néng shǐ qí suì tiān lún zhī yuàn yì dà shāng tiān hé zhī shì

想父母在家，若只管思念女儿，竟不能见，倘因此成疾致病，甚至死亡，皆由朕躬禁锢，不能使其遂天伦之愿，亦大伤天和之事。

gù qǐ zòu tài shàng huáng huáng tài hòu měi yuè féng èr liù rì qī zhǔn qí jiāo fáng juàn shǔ rù gōng qǐng hou kàn shì

故启奏太上皇，皇太后，每月逢二六日期，准其椒房眷属入宫请候看视。

yú shì tài shàng huáng huáng tài hòu dà xǐ shēn zàn dāng jīn zhì xiào chún rén tǐ tiān gé wù

于是太上皇，皇太后大喜，深赞当今至孝纯仁，体天格物。

yīn cǐ èr wèi lǎo shèng rén yòu xià zhǐ yì shuō jiāo fáng juàn shǔ rù gōng wèi miǎn yǒu guó tǐ yí zhì mǔ nǚ shàng bù néng qiè huái

因此二位老圣人又下旨意，说椒房眷属入宫，未免有国体仪制，母女尚不能惬怀。

jìng dà kāi fāng biàn zhī ēn tè jiàng yù zhū jiāo fáng guì qī chú èr liù rì rù gōng zhī ēn wài fán yǒu zhòng yǔ bié yuàn zhī jiā kě yǐ zhu bi guān fáng zhī chù bù fáng qǐ qǐng nèi tíng luán yú rù qí sī dì zhù kě lüè jìn gǔ ròu sī qíng tiān lún zhōng zhī zhì xìng

竟大开方便之恩，特降谕诸椒房贵戚，除二六日入宫之恩外，凡有重宇别院之家，可以驻跸关防之处，不妨启请内廷鸾舆入其私第，庶可略尽骨肉私情，天伦中之至性。

cǐ zhǐ yī xià shuí bù yǒng yuè gǎn dài

此旨一下，谁不踊跃感戴？

xiàn jīn zhōu guì rén de fù qīn yǐ zài jiā lǐ dòng le gōng le xiū gài xǐng qīn bié yuàn ne

现今周贵人的父亲已在家里动了工了，修盖省亲别院呢。

yòu yǒu wú guì fēi de fù qīn wú tiān yòu jiā yě wǎng chéng wài tà kàn dì fāng qù le

又有吴贵妃的父亲吴天祐家，也往城外踏看地方去了。

zhè qǐ bù yǒu bā jiǔ fēn le

这岂不有八九分了？

zhào mó mó dào ē mí tuó fó

赵嬷嬷道：“阿弥陀佛！

yuán lái rú cǐ

原来如此。

zhè yàng shuō zán men jiā yě yào yù bèi jiē zán men dà xiǎo jiě le

这样说，咱们家也要预备接咱们大小姐了？

gǔ liǎn dào zhè hé yòng shuō ne

”贾琏道：“这何用说呢！

bù rán zhè huì zǐ máng de shì shén me

不然，这会子忙的是什么？

fèng jie xiào dào ruò guǒ rú cǐ wǒ kě yě jiàn gè dà shì miàn le

”凤姐笑道：“若果如此，我可也见个大世面了。

kě hèn wǒ xiǎo jǐ suì nián jì ruò zǎo shēng èr sān shí nián rú jīn zhèi xiē lǎo rén jiā yě bù báo wǒ méi xiàn shì miàn le

可恨我小几岁年纪，若早生二三十年，如今这些老人家也不薄我没见世面了。

shuō qǐ dāng nián tài zǔ huáng dì fǎng shùn xún de gù shì bǐ yī bù shū hái rè nào wǒ piān méi zào huà gǎn shàng

说起当年太祖皇帝仿舜巡的故事，比一部书还热闹，我偏没造化赶上。

zhào mó mó dào āi yō yō nà kě shì qiān zǎi xī féng de

”赵嬷嬷道：“唉哟哟，那可是千载希逢的！

nà shí hou wǒ cái jì shì r zán men gǔ fǔ zhèng zài gū sū yáng zhōu yí dài jiān zào hǎi fǎng xiū lǐ hǎi táng zhǐ yù bèi jiē jià yī cì bǎ yín zi dōu huā de tǎng hǎi shuǐ shì de

那时候我才记事儿，咱们贾府正在姑苏扬州一带监造海舫，修理海塘，只预备接驾一次，把银子都花的淌海水似的！

shuō qǐ lái fèng jie máng jiē dào wǒ men wáng fǔ yě yù bèi guò yī cì

说起来……”凤姐忙接道：“我们王府也预备过一次。

nà shí wǒ yé ye dān guǎn gè guó jìn gòng cháo hè de shì fán yǒu de wài guó rén lái dōu shì wǒ men jiā yǎng huó

那时我爷爷单管各国进贡朝贺的事，凡有的外国人来，都是我们家养活。

yuè mǐn diān zhè suǒ yǒu de yáng chuán huò wù dōu shì wǒ men jiā de

粤，闽，滇，浙所有的洋船货物都是我们家的。

zhào mó mó dào nà shi shuí bù zhī dào de

赵嬷嬷道：“那是谁不知道的？

rú jīn hái yǒu gè kǒu hào r ne shuō dōng hǎi shǎo le bái yù chuáng lóng wáng lái qǐng jiāng nán wáng zhè shuō de jiù shì nǎi nai fǔ shàng le

如今还有个口号儿呢，说‘东海少了白玉床，龙王来请江南王’，这说的就是奶奶府上了。

hái yǒu rú jīn xiàn zài jiāng nán de zhēn jiā āi yō yō hǎo shì pài

还有如今现在江南的甄家，嗳哟哟，好势派！

dú tā jiā jiē jià sì cì ruò bù shì wǒ men qīn yǎn kàn jiàn gào sù shuí shuí yě bù xìn de

独他家接驾四次，若不是我们亲眼看见，告诉谁谁也不信的。

bié jiǎng yín zi chéng le tǔ ní píng shì shì shàng suǒ yǒu de méi yǒu bú shì duī shān sāi hǎi de zuì guò kě xī sì gè zì jìng gù bu de le

别讲银子成了土泥，凭是世上所有的，没有不是堆山塞海的，‘罪过可惜’四个字竟顾不得了。

fèng jie dào cháng tīng jiàn wǒ men tài yé men yě zhè yàng shuō qǐ yǒu bù xìn de

”凤姐道：“常听见我们太爷们也这样说，岂有不信的。

zhǐ nà hǎn tā jiā zěn me jiù zhè me fù guì ne

只纳罕他家怎么就这么富贵呢？

zhào mó mó dào gào sù nǎi nai yī jù huà yě bù guò shì ná zhe huáng dì jiā de yín zi wǎng huáng dì shēn shàng shǐ bà le

”赵嬷嬷道：“告诉奶奶一句话，也不过是拿着皇帝家的银子往皇帝身上使罢了！

shuí jiā yǒu nèi xiē qián mǎi zhè gè xū rè nào qù

谁家有那些钱买这个虚热闹去？

zhèng shuō de rè nào wáng fū rén yòu dǎ fā rén lái qiáo fèng jie chī le fàn bù céng

正说的热闹，王夫人又打发人来瞧凤姐吃了饭不曾。

fèng jie biàn zhī yǒu shì děng tā máng máng de chī le bàn wǎn fàn shù kǒu yào zǒu yòu yǒu èr mén shàng xiǎo sī men huí dōng fǔ lǐ róng qiáng èr wèi gē ér lái le

凤姐便知有事等他，忙忙的吃了半碗饭，漱口要走，又有二门上小厮们回：“东府里蓉，蔷二位哥儿来了。

gǔ liǎn cái shù le kǒu píng r pěng zhe pén guàn shǒu jiàn tā èr rén lái le biàn wèn shén me huà

”贾琏才漱了口，平儿捧着盆盥手，见他二人来了，便问：“什么话？

kuài shuō

快说。

fèng jie qiě zhǐ bù shāo hòu tīng tā èr rén huí xiē shén me

”凤姐且止步稍候，听他二人回些什么。

gǔ róng xiān huí shuō wǒ fù qīn dǎ fā wǒ lái huí shū shū lǎo yé men yǐ jīng yì dìng le cóng dōng biān yí dài jiè zhe dōng fǔ lǐ huā yuán qǐ zhuǎn zhì běi biān yī gòng zhàng liáng zhǔn le sān lǐ bàn dà kě yǐ gài zào xǐng qīn bié yuàn le

贾蓉先回说：“我父亲打发我来回叔叔：老爷们已经议定了，从东边一带，借着东府里花园起，转至北边，一共丈量准了，三里半大，可以盖造省亲别院了。

yǐ jīng chuán rén huà tú yàng qù le míng rì jiù de

已经传人画图样去了，明日就得。

shū shū cái huí jiā wèi miǎn láo fá bù yòng guò wǒ men nà biān qù yǒu huà míng rì yī zǎo zài qǐng guò qù miàn yì

叔叔才回家，未免劳乏，不用过我们那边去，有话明日一早再请过去面议。

gǔ liǎn xiào zháo máng shuō duō xiè dà yé fèi xīn tǐ liàng wǒ jiù bù guò qù le

”贾琏笑着忙说：“多谢大爷费心体谅，我就不过去了。

zhèng jīng shì zhè gè zhǔ yì cái shěng shì gài zào yě róng yì ruò cǎi zhì bié chù dì fāng qù nà gèng fèi shì qiě dào bù chéng tǐ tǒng

正经是这个主意才省事，盖造也容易，若采置别处地方去，那更费事，且倒不成体统。

nǐ huí qù shuō zhè yàng hěn hǎo ruò lǎo yé men zài yào gǎi shí quán zhàng dà yé jiàn zǔ wàn bù kě lìng xún dì fāng

你回去说这样很好，若老爷们再要改时，全仗大爷谏阻，万不可另寻地方。

míng rì yī zǎo wǒ gěi dà yé qù qǐng ān qù zài yì xì huà

明日一早我给大爷去请安去，再议细话。

gǔ róng máng yīng jǐ gè shì

”贾蓉忙应几个“是”。

gǔ qiáng yòu jìn qián huí shuō xià gū sū pìn qǐng jiào xí cǎi mǎi nǚ hái zi zhì bàn yuè qì xíng tou děng shì dà yé pài le zhí ér dài lǐng zhe lái guǎn jiā liǎng gè ér zi hái yǒu dān pìn rén bo gù xiū liǎng gè qīng kè xiàng gōng yī tóng qián wǎng suǒ yǐ mìng wǒ lái jiàn shū shū

贾蔷又近前回说：“下姑苏聘请教习，采买女孩子，置办乐器行头等事，大爷派了侄儿，带领着来管家两个儿子，还有单聘仁，卜固修两个清客相公，一同前往，所以命我来见叔叔。

gǔ liǎn tīng le jiāng gǔ qiáng dǎ liàng le dǎ liàng xiào dào nǐ néng zài zhè yī xíng me

”贾琏听了，将贾蔷打谅了打谅，笑道：“你能在这一行么？

zhè gè shì suī bù suàn shén dà lǐ tou dà yǒu cáng yè de

这个事虽不算甚大，里头大有藏掖的。

gǔ qiáng xiào dào zhǐ hào xué xí zhe bàn bà le

”贾蔷笑道：“只好学习着办罢了。

gǔ róng zài shēn páng dēng yǐng xià qiāo lā fèng jie de yī jīn fèng jie huì yì yīn xiào dào nǐ yě tài cāo xīn le nán dào dà yé bǐ zán men hái bú huì yòng rén

贾蓉在身旁灯影下悄拉凤姐的衣襟，凤姐会意，因笑道：“你也太操心了，难道大爷比咱们还不会用人？

piān nǐ yòu pà tā bù zài háng le

偏你又怕他不在行了。

shéi dōu shì zài xíng de

谁都是在行的？

hái zi men yǐ zhǎng de zhè me dà le méi chī guò zhū ròu yě kàn jiàn guò zhū pǎo

孩子们已长的这么大了，‘没吃过猪肉，也看见过猪跑’。

dà yé pài tā qù yuán bù guò shì gè zuò dào qí ér nán dào rèn zhēn de jiào tā qù jiǎng jià qián huì jīng jì qù ne

大爷派他去，原不过是个坐纛旗儿，难道认真的叫他去讲价钱会经纪去呢！

yī wǒ shuō jiù hěn hǎo

依我说就很好。

gǔ liǎn dào zì rán shì zhè yàng

”贾琏道：“自然是这样。

bìng bù shì wǒ bó huí shào bù dé tì tā suàn jì suàn jì

并不是我驳回，少不得替他算计算计。

yīn wèn zhè yī xiàng yín zi dòng nà yī chù de

”因问：“这一项银子动那一处的？

gǔ qiáng dào cái yě yì dào zhè lǐ

”贾蔷道：“才也议到这里。

lài yé ye shuō bù yòng cóng jīng lǐ dài xià qù jiāng nán zhēn jiā hái shōu zhe wǒ men wǔ wàn yín zi

赖爷爷说，不用从京里带下去，江南甄家还收着我们五万银子。

míng rì xiě yī fēng shū xìn huì piào wǒ men dài qu xiān zhī sān wàn xià shèng èr wàn cún zhe děng zhì bàn huā zhú cǎi dēng bìng gè sè lián lóng zhàng màn de shǐ fèi

明日写一封书信会票我们带去，先支三万，下剩二万存着，等置办花烛彩灯并各色帘栊帐幔的使费。

gǔ liǎn diǎn tóu dào zhè gè zhǔ yì hǎo

”贾琏点头道：“这个主意好。

fèng jie máng xiàng gǔ qiáng dào jì zhè yàng wǒ yǒu liǎng gè zài háng tuǒ dàng rén nǐ jiù dài tā men qù bàn zhè gè pián yí le nǐ ne

凤姐忙向贾蔷道：“既这样，我有两个在行妥当人，你就带他们去办，这个便宜了你呢。

gǔ qiáng máng péi xiào shuō zhèng yào hé shěn shěn tǎo liǎng gè rén ne zhè kě qiǎo le

”贾蔷忙陪笑说：“正要和婶婶讨两个人呢，这可巧了。

yīn wèn míng zì

”因问名字。

fèng jie biàn wèn zhào mó mó

凤姐便问赵嬷嬷。

bǐ shí zhào mó mó yǐ tīng dāi le huà píng r máng xiào tuī tā tā cái xǐng wù guò lái máng shuō yí gè jiào zhào tiān liáng yí gè jiào zhào tiān dòng

彼时赵嬷嬷已听呆了话，平儿忙笑推他，他才醒悟过来，忙说：“一个叫赵天梁，一个叫赵天栋。

fèng jie dào kě bié wàng le wǒ kě gàn wǒ de qù le

”凤姐道：“可别忘了，我可干我的去了。

shuō zhe biàn chū qù le

”说着便出去了。

gǔ róng máng sòng chū lái yòu qiāo qiāo de xiàng fèng jie dào shěn zi yào shén me dōng xī fēn fù wǒ kāi gè zhàng gěi qiáng xiōng dì dài le qù jiào tā àn zhàng zhì bàn le lái

贾蓉忙送出来，又悄悄的向凤姐道：“婶子要什么东西，吩咐我开个帐给蔷兄弟带了去，叫他按帐置办了来。

fèng jie xiào dào bié fàng nǐ niáng de pì

”凤姐笑道：“别放你娘的屁！

wǒ de dōng xī hái méi chù liào ne xī hǎn nǐ men guǐ guǐ suì suì de

我的东西还没处撂呢，希罕你们鬼鬼祟祟的？

shuō zhe yī jìng qù le

”说着一径去了。

zhè lǐ gǔ qiáng yě qiāo wèn gǔ liǎn yào shén me dōng xī

这里贾蔷也悄问贾琏：“要什么东西？

shùn biàn zhī lái xiào jìng

顺便织来孝敬。

gǔ liǎn xiào dào nǐ bié xìng tou

”贾琏笑道：“你别兴头。

cái xué zhe bàn shì dào xiān xué huì le zhè bǎ xì

才学着办事，倒先学会了这把戏。

wǒ duǎn le shén me shào bù dé xiě xìn lái gào sù nǐ qiě bú yào lùn dào zhè lǐ

我短了什么，少不得写信来告诉你，且不要论到这里。

shuō bì dǎ fā tā èr rén qù le

”说毕，打发他二人去了。

jiē zhe huí shì de rén lái bù zhǐ sān sì cì gǔ liǎn hài fá biàn chuán yǔ èr mén shàng yī yīng bù xǔ chuán bào jù děng míng rì liào lǐ

接着回事的人来，不止三四次，贾琏害乏，便传与二门上，一应不许传报，俱等明日料理。

fèng jie zhì sān gēng shí fēn fāng xià lái ān xiē yī xiǔ wú huà

凤姐至三更时分方下来安歇，一宿无话。

cì zǎo gǔ liǎn qǐ lái jiàn guò gǔ shè gǔ zhèng biàn wǎng níng fǔ zhōng lái hé tóng lǎo guǎn shì de rén děng bìng jǐ wèi shì jiāo mén xià qīng kè xiàng gōng shěn chá liǎng fǔ dì fāng shàn huà shěng qīn diàn yǔ yī miàn chá dù bàn lǐ rén dīng

次早贾琏起来，见过贾赦贾政，便往宁府中来，合同老管事的人等，并几位世交门下清客相公，审察两府地方，缮画省亲殿宇，一面察度办理人丁。

zì cǐ hòu gè xíng jiàng yì qí jí jīn yín tóng xī yǐ jí tǔ mù zhuān wǎ zhī wù bān yùn yí sòng bù xiē

自此后，各行匠役齐集，金银铜锡以及土木砖瓦之物，搬运移送不歇。

xiān lìng jiàng rén chāi níng fǔ huì fāng yuán qiáng yuán lóu gé zhí jiē rù róng fǔ dōng dà yuàn zhōng

先令匠人拆宁府会芳园墙垣楼阁，直接入荣府东大院中。

róng fǔ dōng biān suǒ yǒu xià rén yí dài qún fáng jǐn yǐ chāi qù

荣府东边所有下人一带群房尽已拆去。

dāng rì níng róng èr zhái suī yǒu yī xiǎo xiàng jiè duàn bù tōng rán zhè xiǎo xiàng yì xì sī dì bìng fēi guān dào gù kě yǐ lián shǔ

当日宁荣二宅，虽有一小巷界断不通，然这小巷亦系私地，并非官道，故可以连属。

huì fāng yuán běn shì cóng běi guǎi jiǎo qiáng xià yǐn lái yī gǔ huó shuǐ jīn yì wú fán zài yǐn

会芳园本是从北拐角墙下引来一股活水，今亦无烦再引。

qí shān shí shù mù suī bù fū yòng gǔ shè zhù de nǎi shì róng fǔ jiù yuán qí zhōng zhú shù shān shí yǐ jí tíng xiè lán gān děng wù jiē kě nuó jiù qián lái

其山石树木虽不敷用，贾赦住的乃是荣府旧园，其中竹树山石以及亭榭栏杆等物，皆可挪就前来。

rú cǐ liǎng chù yòu shén jìn còu lái yī chù shěng de xǔ duō cái lì zòng yì bù fū suǒ tiān yì yǒu xiàn

如此两处又甚近，凑来一处，省得许多财力，纵亦不敷，所添亦有限。

quán kuī yí gè lǎo míng gōng hào shān zǐ yě zhě yī yī chóu huà qǐ zào

全亏一个老明公号山子野者，一一筹画起造。

gǔ zhèng bù guàn yú sú wù zhǐ píng gǔ shè gǔ zhēn gǔ liǎn lài dà lái shēng lín zhī xiào wú xīn dēng zhān guāng chéng rì xìng děng jǐ rén ān chā bǎi bù

贾政不惯于俗务，只凭贾赦，贾珍，贾琏，赖大，来升，林之孝，吴新登，詹光，程日兴等几人安插摆布。

fán duī shān záo chí qǐ lóu shù gé zhǒng zhú zāi huā yī yīng diǎn jǐng děng shì yòu yǒu shān zǐ yě zhì dù

凡堆山凿池，起楼竖阁，种竹栽花，一应点景等事，又有山子野制度。

xià cháo xián xiá bù guò gè chù kàn wàng kàn wàng zuì yào jǐn chǔ hé gǔ shè děng shāng yì shāng yì biàn bà le

下朝闲暇，不过各处看望看望，最要紧处和贾赦等商议商议便罢了。

gǔ shè zhī zài jiā gāo wò yǒu jiè dòu zhī shì gǔ zhēn děng huò zì qù huí míng huò xiě lüè jié huò yǒu huà shuō biàn chuán hū gǔ liǎn lài dà děng lǐng mìng

贾赦只在家高卧，有芥豆之事，贾珍等或自去回明，或写略节，或有话说，便传呼贾琏，赖大等领命。

gǔ róng dān guǎn dǎ zào jīn yín qì mǐn

贾蓉单管打造金银器皿。

gǔ qiáng yǐ qǐ shēn wǎng gū sū qù le

贾蔷已起身往姑苏去了。

gǔ zhēn lài dà děng yòu diǎn rén dīng kāi cè jí jiān gōng děng shì yī bǐ bù néng xiě dào bù guò shì xuān tián rè nào fēi cháng ér yǐ

贾珍，赖大等又点人丁，开册籍，监工等事，一笔不能写到，不过是喧阗热闹非常而已。

zàn qiě wú huà

暂且无话。

qiě shuō bǎo yù jìn yīn jiā zhōng yǒu zhè děng dà shì gǔ zhèng bù lái wèn tā de shū xīn zhōng shì jiàn chàng shì wú nài qín zhōng zhī bìng rì zhòng yī rì yě zhuó shí xuán xīn bù néng lè yè

且说宝玉近因家中有这等大事，贾政不来问他的书，心中是件畅事，无奈秦钟之病日重一日，也着实悬心，不能乐业。

zhè rì yī zǎo qǐ lái cái shū xǐ wán bì yì yù huí le gǔ mǔ qù wàng hòu qín zhōng hū jiàn míng yān zài èr mén zhào bì qián tàn tóu suō nǎo bǎo yù máng chū lái wèn tā zuò shén me

这日一早起来才梳洗完毕，意欲回了贾母去望候秦钟，忽见茗烟在二门照壁前探头缩脑，宝玉忙出来问他：“作什么？

míng yān dào qín xiàng gōng bù zhōng yòng le

”茗烟道：“秦相公不中用了！

bǎo yù tīng shuō xià le yī tiào máng wèn dào wǒ zuó ér cái qiáo le tā lái hái míng míng bái bái zěn me jiù bù zhōng yòng le

”宝玉听说，吓了一跳，忙问道：“我昨儿才瞧了他来，还明明白白，怎么就不中用了？

míng yān dào wǒ yě bù zhī dào cái gāng shì tā jiā de lǎo tóu zi lái tè gào sù wǒ de

”茗烟道：“我也不知道，才刚是他家的老头子来特告诉我的。

bǎo yù tīng le máng zhuǎn shēn huí míng gǔ mǔ

”宝玉听了，忙转身回明贾母。

gǔ mǔ fēn fù hǎo shēng pài tuǒ dàng rén gēn qù dào nà lǐ jǐn yī jǐn tóng chuāng zhī qíng jiù huí lái bù xǔ duō dān gē le

贾母吩咐：“好生派妥当人跟去，到那里尽一尽同窗之情就回来，不许多耽搁了。

bǎo yù tīng le máng máng de gēng yī chū lái chē yóu wèi bèi jí de mǎn tīng luàn zhuǎn

”宝玉听了，忙忙的更衣出来，车犹未备，急的满厅乱转。

yī shí cuī cù de chē dào máng shàng le chē li guì míng yān děng gēn suí

一时催促的车到，忙上了车，李贵，茗烟等跟随。

lái zhì qín zhōng mén shǒu qiāo wú yī rén suì fēng yōng zhì nèi shì hu de qín zhōng de liǎng gè yuǎn fáng shěn mǔ bìng jǐ gè dì xiōng dōu cáng zhī bù dié

来至秦钟门首，悄无一人，遂蜂拥至内室，唬的秦钟的两个远房婶母并几个弟兄都藏之不迭。

cǐ shí qín zhōng yǐ fā guò liǎng sān cì hūn le yí chuáng yì zé duō shí yǐ

此时秦钟已发过两三次昏了，移床易箦多时矣。

bǎo yù yī jiàn biàn bù jīn shī shēng

宝玉一见，便不禁失声。

li guì máng quàn dào bù kě bù kě qín xiàng gōng shì ruò zhèng wèi miǎn kàng shàng tǐng káng de gǔ tou bù shòu yòng suǒ yǐ zàn qiě nuó xià lái sōng sǎn xiē

李贵忙劝道：“不可不可，秦相公是弱症，未免炕上挺扛的骨头不受用，所以暂且挪下来松散些。

gē ér rú cǐ qǐ bù fǎn tiān le tā de bìng

哥儿如此，岂不反添了他的病？

bǎo yù tīng le fāng rěn zhù jìn qián jiàn qín zhōng miàn rú bái là hé mù hū xī yú zhěn shàng

”宝玉听了，方忍住近前，见秦钟面如白蜡，合目呼吸于枕上。

bǎo yù máng jiào dào jīng xiōng

宝玉忙叫道：“鲸兄！

bǎo yù lái le

宝玉来了。

lián jiào liǎng sān shēng qín zhōng bù cǎi

”连叫两三声，秦钟不睬。

bǎo yù yòu dào bǎo yù lái le

宝玉又道：“宝玉来了。

nà qín zhōng zǎo yǐ hún pò lí shēn zhǐ shèng dé yī kǒu yōu yōu yú qì zài xiōng zhèng jiàn xǔ duō guǐ pàn chí pái tí suǒ lái zhuō tā

那秦钟早已魂魄离身，只剩得一口悠悠余气在胸，正见许多鬼判持牌提索来捉他。

nà qín zhōng hún pò nà lǐ kěn jiù qù yòu jì niàn zhe jiā zhōng wú rén zhǎng guǎn jiā wù yòu jì guà zhe fù qīn hái yǒu liú jī xià de sān sì qiān liǎng yín zi yòu jì guà zhe zhì néng shàng wú xià luò yīn cǐ bǎi bān qiú gào guǐ pàn

那秦钟魂魄那里肯就去，又记念着家中无人掌管家务，又记挂着父亲还有留积下的三四千两银子，又记挂着智能尚无下落，因此百般求告鬼判。

wú nài zhèi xiē guǐ pàn dōu bù kěn xùn sī fǎn chì zhà qín zhōng dào kuī nǐ hái shì dú guò shū de rén qǐ bù zhī sú yǔ shuō de yán wáng jiào nǐ sān gēng sǐ shuí gǎn liú rén dào wǔ gēng

无奈这些鬼判都不肯徇私，反叱咤秦钟道：“亏你还是读过书的人，岂不知俗语说的：‘阎王叫你三更死，谁敢留人到五更。

wǒ men yīn jiān shàng xià dōu shì tiě miàn wú sī de bù bǐ nǐ men yáng jiān zhān qíng gù yì yǒu xǔ duō de guān ài chù

’我们阴间上下都是铁面无私的，不比你们阳间瞻情顾意，有许多的关碍处。

zhèng nào zhe nà qín zhōng hún pò hū tīng jiàn bǎo yù lái le sì zì biàn máng yòu yāng qiú dào liè wèi shén chà lüè fā cí bēi ràng wǒ huí qù hé zhè yí gè hǎo péng you shuō yī jù huà jiù lái de

正闹着，那秦钟魂魄忽听见“宝玉来了”四字，便忙又央求道：“列位神差，略发慈悲，让我回去，和这一个好朋友说一句话就来的。

zhòng guǐ dào yòu shì shén me hǎo péng you

”众鬼道：“又是什么好朋友？

qín zhōng dào bù mán liè wèi jiù shì róng guó gōng de sūn zi xiǎo míng bǎo yù

”秦钟道：“不瞒列位，就是荣国公的孙子，小名宝玉。

dōu pàn guān tīng le xiān jiù hu huāng qǐ lái máng hē mà guǐ shǐ dào wǒ shuō nǐ men fàng le tā huí qù zǒu zǒu ba nǐ men duàn bù yī wǒ de huà rú jīn zhǐ děng tā qǐng chū gè yùn wàng shí shèng de rén lái cái ba

”都判官听了，先就唬慌起来，忙喝骂鬼使道：“我说你们放了他回去走走罢，你们断不依我的话，如今只等他请出个运旺时盛的人来才罢。

zhòng guǐ jiàn dōu pàn rú cǐ yě dōu máng le shǒu jiǎo yī miàn yòu bào yuàn dào nǐ lǎo rén jiā xiān shì nà děng léi tíng diàn báo yuán lái jiàn bù dé bǎo yù èr zì

”众鬼见都判如此，也都忙了手脚，一面又抱怨道：“你老人家先是那等雷霆电雹，原来见不得‘宝玉’二字。

yī wǒ men yú jiàn tā shì yáng wǒ men shì yīn pà tā men yě wú yì yú wǒ men

依我们愚见，他是阳，我们是阴，怕他们也无益于我们。

dōu pàn dào fàng pì

”都判道：“放屁！

sú yǔ shuō de hǎo tiān xià guān guǎn tiān xià shì zì gǔ rén guǐ zhī dào què shì yì bān yīn yáng bìng wú èr lǐ

俗语说的好，‘天下官管天下事’，自古人鬼之道却是一般，阴阳并无二理。

bié guǎn tā yīn yě bà yáng yě bà hái shì bǎ tā fàng huí méi yǒu cuò le de

别管他阴也罢，阳也罢，还是把他放回没有错了的。

zhòng guǐ tīng shuō zhǐ de jiāng qín hún fàng huí hēng le yī shēng wēi kāi shuāng mù jiàn bǎo yù zài cè nǎi miǎn qiǎng tàn dào zěn me bù kěn zǎo lái

”众鬼听说，只得将秦魂放回，哼了一声，微开双目，见宝玉在侧，乃勉强叹道：“怎么不肯早来？

zài chí yī bù yě bù néng jiàn le

再迟一步也不能见了。

bǎo yù máng xié shǒu chuí lèi dào yǒu shén me huà liú xià liǎng jù

”宝玉忙携手垂泪道：“有什么话留下两句。

qín zhōng dào bìng wú bié huà

”秦钟道：“并无别话。

yǐ qián nǐ wǒ jiàn shí zì wèi gāo guò shì rén wǒ jīn rì cái zhī zì wù le

以前你我见识自为高过世人，我今日才知自误了。

yǐ hòu hái gāi lì zhì gōng míng yǐ róng yào xiǎn dá wéi shì

以后还该立志功名，以荣耀显达为是。

shuō bì biàn cháng tàn yī shēng xiāo rán cháng shì le

”说毕，便长叹一声，萧然长逝了。