第七十一回 — 红楼梦 — 曹雪芹

xián xì rén yǒu xīn shēng xián xì yuān yāng nǚ wú yì yù yuān yāng

嫌隙人有心生嫌隙鸳鸯女无意遇鸳鸯

huà shuō gǔ zhèng huí jīng zhī hòu zhū shì wán bì cì jiǎ yī yuè zài jiā xiē xī

话说贾政回京之后，诸事完毕，赐假一月在家歇息。

yīn nián jǐng jiàn lǎo shì chóng shēn shuāi yòu jìn yīn zài wài jǐ nián gǔ ròu lí yì jīn de yàn rán fù jù yú tíng shì zì jué xǐ xìng bù jìn

因年景渐老，事重身衰，又近因在外几年，骨肉离异，今得晏然复聚于庭室，自觉喜幸不尽。

yī yīng dà xiǎo shì wù yī gài yì fā fù yú dù wài zhǐ shì kàn shū mèn le biàn yǔ qīng kè men xià qí chī jiǔ huò rì jiān zài lǐ miàn mǔ zǐ fū qī gòng xù tiān lún tíng wéi zhī lè

一应大小事务一概益发付于度外，只是看书，闷了便与清客们下棋吃酒，或日间在里面母子夫妻共叙天伦庭闱之乐。

yīn jīn suì bā yuè chū sān rì nǎi gǔ mǔ bā xún zhī qìng

因今岁八月初三日乃贾母八旬之庆，

yòu yīn qīn yǒu quán lái

又因亲友全来，

kǒng yán yàn pái shè bù kāi

恐筵宴排设不开，

biàn zǎo tóng gǔ shè jí gǔ zhēn gǔ liǎn děng shāng yì

便早同贾赦及贾珍贾琏等商议，

yì dìng yú qī yuè èr shí bā rì qǐ zhì bā yuè chū wǔ rì zhǐ róng níng liǎng chǔ qí kāi yán yàn

议定于七月二十八日起至八月初五日止荣宁两处齐开筵宴，

níng guó fǔ zhōng dān qǐng guān kè

宁国府中单请官客，

róng guó fǔ zhōng dān qǐng táng kè

荣国府中单请堂客，

dà guān yuán zhōng shōu shí chū zhui jǐn gé bìng jiā yìn táng děng jǐ chù dà dì fāng lái zuò tuì jū

大观园中收拾出缀锦阁并嘉荫堂等几处大地方来作退居。

èr shí bā rì qǐng huáng qīn fù mǎ wáng gōng zhū gōng zhǔ jùn zhǔ wáng fēi guó jūn tài jūn fū rén děng èr shí jiǔ rì biàn shì gé xià dū fǔ dū zhèn jí gào mìng děng sān shí rì biàn shì zhū guān zhǎng jí gào mìng bìng yuǎn jìn qīn yǒu jí táng kè

二十八日请皇亲附马王公诸公主郡主王妃国君太君夫人等，二十九日便是阁下都府督镇及诰命等，三十日便是诸官长及诰命并远近亲友及堂客。

chū yī rì shì gǔ shè de jiā yàn chū èr rì shì gǔ zhèng chū sān rì shì gǔ zhēn gǔ liǎn chū sì rì shì gǔ fǔ zhōng hé zú zhǎng yòu dà xiǎo gòng còu de jiā yàn

初一日是贾赦的家宴，初二日是贾政，初三日是贾珍贾琏，初四日是贾府中合族长幼大小共凑的家宴。

chū wǔ rì shì lài dà lín zhī xiào děng jiā xià guǎn shì rén děng gòng còu yī rì

初五日是赖大林之孝等家下管事人等共凑一日。

zì qī yuè shàng xún sòng shòu lǐ zhě biàn luò yì bù jué

自七月上旬，送寿礼者便络绎不绝。

lǐ bù fèng zhǐ qīn cì jīn yù rú yì yī bǐng cǎi duàn sì duān jīn yù huán sì gè tǎng yín wǔ bǎi liǎng

礼部奉旨：钦赐金玉如意一柄，彩缎四端，金玉环四个，帑银五百两。

yuán chūn yòu mìng tài jiàn sòng chū jīn shòu xīng yī zūn chén xiāng guǎi yī zhī qié nán zhū yī chuàn fú shòu xiāng yī hé jīn dìng yī duì yín dìng sì duì cǎi duàn shí èr pǐ yù bēi sì zhǐ

元春又命太监送出金寿星一尊，沉香拐一只，伽南珠一串，福寿香一盒，金锭一对，银锭四对，彩缎十二匹，玉杯四只。

yú zhě zì qīn wáng fù mǎ yǐ jí dà xiǎo wén wǔ guān yuán zhī jiā fán suǒ lái wǎng zhě mò bù yǒu lǐ bù néng shèng jì

余者自亲王驸马以及大小文武官员之家凡所来往者，莫不有礼，不能胜记。

táng wū nèi shè xià dà zhuō àn pù le hóng zhān jiāng fán suǒ yǒu jīng xì zhī wù dōu bǎi shàng qǐng gǔ mǔ guò mù

堂屋内设下大桌案，铺了红毡，将凡所有精细之物都摆上，请贾母过目。

gǔ mǔ xiān yī èr rì hái gāo xìng guò lái qiáo qiáo hòu lái fán le yě bù guò mù zhǐ shuō jiào fèng yā tou shōu le gǎi rì mèn le zài qiáo

贾母先一二日还高兴过来瞧瞧，后来烦了，也不过目，只说：“叫凤丫头收了，改日闷了再瞧。

zhì èr shí bā rì liǎng fǔ zhōng jù xuán dēng jié cǎi píng kāi luán fèng rù shè fú róng shēng lóu gǔ yuè zhī yīn tōng qú yuè xiàng

至二十八日，两府中俱悬灯结彩，屏开鸾凤，褥设芙蓉，笙耧鼓乐之音，通衢越巷。

níng fǔ zhōng běn rì zhǐ yǒu běi jìng wáng nán ān jùn wáng yǒng chāng fù mǎ lè shàn jùn wáng bìng jǐ gè shì jiāo gōng hóu yìng xí róng fǔ zhōng nán ān wáng tài fēi běi jìng wáng fēi bìng jǐ wèi shì jiāo gōng hóu gào mìng

宁府中本日只有北静王、南安郡王、永昌驸马、乐善郡王并几个世交公侯应袭，荣府中南安王太妃，北静王妃并几位世交公侯诰命。

gǔ mǔ děng jiē shì àn pǐn dà zhuāng yíng jiē

贾母等皆是按品大妆迎接。

dà jiā sī jiàn xiān qǐng rù dà guān yuán nèi jiā yìn táng chá bì gēng yī fāng chū zhì róng qìng táng shàng bài shòu rù xí

大家厮见，先请入大观园内嘉荫堂，茶毕更衣，方出至荣庆堂上拜寿入席。

dà jiā qiān xùn bàn rì fāng cái rù xí

大家谦逊半日，方才入席。

shàng miàn liǎng xí shì nán běi wáng fēi xià miàn yī xù biàn shì zhòng gōng hóu gào mìng

上面两席是南，北王妃，下面依叙，便是众公侯诰命。

zuǒ biān xià shǒu yī xí péi kè shì jǐn xiāng hòu gào mìng yǔ lín chāng bó gào mìng yòu biān xià shǒu yī xí fāng shì gǔ mǔ zhǔ wèi

左边下手一席，陪客是锦乡侯诰命与临昌伯诰命，右边下手一席，方是贾母主位。

xíng fū rén wáng fū rén dài lǐng yóu shì fèng jie bìng zú zhōng jǐ gè xí fù liǎng liū yàn chì zhàn zài gǔ mǔ shēn hòu shì lì

邢夫人王夫人带领尤氏凤姐并族中几个媳妇，两溜雁翅站在贾母身后侍立。

lín zhī xiào lài dà jiā de dài lǐng zhòng xí fù dōu zài zhú lián wài miàn shì hòu shàng cài shàng jiǔ zhōu ruì jiā de dài lǐng jǐ gè yā huán zài wéi píng hòu shì hòu hū huàn

林之孝赖大家的带领众媳妇都在竹帘外面侍候上菜上酒，周瑞家的带领几个丫鬟在围屏后侍候呼唤。

fán gēn lái de rén zǎo yòu yǒu rén bié chù guǎn dài qù le

凡跟来的人，早又有人别处管待去了。

yī shí tái shàng cān le chǎng tái xià yī sè shí èr gè wèi liú fā de xiǎo sī shì hòu

一时台上参了场，台下一色十二个未留发的小厮侍候。

xū yú yī xiǎo sī pěng le xì dān zhì jiē xià xiān dì yǔ huí shì de xí fù

须臾，一小厮捧了戏单至阶下，先递与回事的媳妇。

zhè xí fù jiē le cái dì yǔ lín zhī xiào jiā de yòng yī xiǎo chá pán tuō shàng āi shēn rù lián lái dì yǔ yóu shì de shì qiè pèi fèng

这媳妇接了，才递与林之孝家的，用一小茶盘托上，挨身入帘来递与尤氏的侍妾佩凤。

pèi fèng jiē le cái fèng yǔ yóu shì

佩凤接了才奉与尤氏。

yóu shì tuō zhe zǒu zhì shàng xí nán ān tài fēi qiān ràng le yī huí diǎn le yī chū jí qìng xì wén rán hòu yòu qiān ràng le yī huí běi jìng wáng fēi yě diǎn le yī chū

尤氏托着走至上席，南安太妃谦让了一回，点了一出吉庆戏文，然后又谦让了一回，北静王妃也点了一出。

zhòng rén yòu ràng le yī huí mìng suí biàn jiǎn hǎo de chàng bà le

众人又让了一回，命随便拣好的唱罢了。

shǎo shí cài yǐ sì xiàn tāng shǐ yī dào gēn lái gè jiā de fàng le shǎng

少时，菜已四献，汤始一道，跟来各家的放了赏。

dà jiā biàn gēng yī fù rù yuán lái lìng xiàn hǎo chá

大家便更衣复入园来，另献好茶。

nán ān tài fēi yīn wèn bǎo yù gǔ mǔ xiào dào jīn rì jǐ chù miào lǐ niàn bǎo ān yán shòu jīng tā guì jīng qù le

南安太妃因问宝玉，贾母笑道：“今日几处庙里念‘保安延寿经’，他跪经去了。

yòu wèn zhòng xiǎo jie men gǔ mǔ xiào dào tā men zǐ mèi men bìng de bìng ruò de ruò jiàn rén miǎn tiǎn suǒ yǐ jiào tā men gěi wǒ kàn wū zi qù le

”又问众小姐们，贾母笑道：“他们姊妹们病的病，弱的弱，见人腼腆，所以叫他们给我看屋子去了。

yǒu de shì xiǎo xì zi chuán le yī bān zài nà biān tīng shàng péi zhe tā yí niáng jiā zǐ mèi men yě kàn xì ne

有的是小戏子，传了一班在那边厅上陪着他姨娘家姊妹们也看戏呢。

nán ān tài fēi xiào dào jì zhè yàng jiào rén qǐng lái

”南安太妃笑道：“既这样，叫人请来。

gǔ mǔ huí tóu mìng fèng jiě ér qù bǎ shǐ xuē lín dài lái zài zhǐ jiào nǐ sān mèi mei péi zhe lái ba

”贾母回头命凤姐儿去把史，薛，林带来，“再只叫你三妹妹陪着来罢。

fèng jie dā yìng le lái zhì gǔ mǔ zhè biān zhī jiàn tā zǐ mèi men zhèng chī guǒ zǐ kàn xì bǎo yù yě cái cóng miào lǐ guì jīng huí lái

”凤姐答应了，来至贾母这边，只见他姊妹们正吃果子看戏，宝玉也才从庙里跪经回来。

fèng jiě ér shuō le huà

凤姐儿说了话。

bǎo chāi zǐ mèi yǔ dài yù tàn chūn xiāng yún wǔ rén lái zhì yuán zhōng dà jiā jiàn le bù guò qǐng ān wèn hǎo ràng zuò děng shì

宝钗姊妹与黛玉探春湘云五人来至园中，大家见了，不过请安问好让坐等事。

zhòng rén zhōng yě yǒu jiàn guò de hái yǒu yī liǎng jiā bù céng jiàn guò de dōu qí shēng kuā zàn bù jué

众人中也有见过的，还有一两家不曾见过的，都齐声夸赞不绝。

qí zhōng xiāng yún zuì shú nán ān tài fēi yīn xiào dào nǐ zài zhè lǐ tīng jiàn wǒ lái le hái bù chū lái hái zhǐ děng qǐng qù

其中湘云最熟，南安太妃因笑道：“你在这里，听见我来了还不出来，还只等请去。

wǒ míng ér hé nǐ shū shū suàn zhàng

我明儿和你叔叔算帐。

yīn yī shǒu lā zhe tàn chūn yī shǒu lā zhe bǎo chāi wèn jǐ suì le yòu lián shēng kuā zàn

”因一手拉着探春，一手拉着宝钗，问几岁了，又连声夸赞。

yīn yòu sōng le tā liǎng gè yòu lā zhe dài yù bǎo qín yě zhuó shí xì kàn jí kuā yī huí

因又松了他两个，又拉着黛玉宝琴，也着实细看，极夸一回。

yòu xiào dào dōu shì hǎo de nǐ bù zhī jiào wǒ kuā nà yí gè de shì

又笑道：“都是好的，你不知叫我夸那一个的是。

zǎo yǒu rén jiāng bèi yòng lǐ wù dǎ diǎn chū wǔ fēn lái jīn yù jiè zhǐ gè wǔ gè wàn xiāng zhū wǔ chuàn

”早有人将备用礼物打点出五分来：金玉戒指各五个，腕香珠五串。

nán ān tài fēi xiào dào nǐ men zǐ mèi men bié xiào huà liú zhe shǎng yā tou men ba

南安太妃笑道：“你们姊妹们别笑话，留着赏丫头们罢。

wǔ rén máng bài xiè guò

”五人忙拜谢过。

běi jìng wáng fēi yě yǒu wǔ yàng lǐ wù yú zhě bù bì xì shuō

北静王妃也有五样礼物，余者不必细说。

chī le chá yuán zhōng lüè guàng le yī guàng gǔ mǔ děng yīn yòu ràng rù xí

吃了茶，园中略逛了一逛，贾母等因又让入席。

nán ān tài fēi biàn gào cí shuō shēn shàng bù kuài jīn rì ruò bù lái shí zài shǐ bù dé yīn cǐ shù wǒ jìng xiān yào gào bié le

南安太妃便告辞，说身上不快，“今日若不来，实在使不得，因此恕我竟先要告别了。

gǔ mǔ děng tīng shuō yě bù biàn qiǎng liú dà jiā yòu ràng le yī huí sòng zhì yuán mén zuò jiào ér qù

”贾母等听说，也不便强留，大家又让了一回，送至园门，坐轿而去。

jiē zhe běi jìng wáng fēi lüè zuò yī zuò yě jiù gào cí le

接着北静王妃略坐一坐也就告辞了。

yú zhě yě yǒu zhōng xí de yě yǒu bù zhōng xí de

余者也有终席的，也有不终席的。

gǔ mǔ láo fá le yī rì cì rì biàn bú huì rén yī yīng dōu shì xíng fū rén wáng fū rén guǎn dài

贾母劳乏了一日，次日便不会人，一应都是邢夫人王夫人管待。

yǒu nèi xiē shì jiā zǐ dì bài shòu de zhǐ dào tīng shàng xíng lǐ gǔ shè gǔ zhèng gǔ zhēn děng huán lǐ guǎn dài zhì níng fǔ zuò xí

有那些世家子弟拜寿的，只到厅上行礼，贾赦，贾政，贾珍等还礼管待，至宁府坐席。

bù zài huà xià

不在话下。

zhè jǐ rì yóu shì wǎn jiān yě bù huí nà fǔ lǐ qù bái rì jiān dài kè wǎn jiān zài yuán nèi lǐ shì fáng zhōng xiē sù

这几日，尤氏晚间也不回那府里去，白日间待客，晚间在园内李氏房中歇宿。

zhè rì wǎn jiān fú shì guò gǔ mǔ wǎn fàn hòu gǔ mǔ yīn shuō nǐ men yě fá le wǒ yě fá le zǎo xiē xún yì diǎn zi chī de xiē xiē qù

这日晚间伏侍过贾母晚饭后，贾母因说：“你们也乏了，我也乏了，早些寻一点子吃的歇歇去。

míng ér hái yào qǐ zǎo nào ne

明儿还要起早闹呢。

yóu shì dā yìng zhe tuì le chū lái dào fèng jiě ér fáng lǐ lái chī fàn

”尤氏答应着退了出来，到凤姐儿房里来吃饭。

fèng jiě ér zài lóu shàng kàn zhe rén shōu sòng lǐ de xīn wéi píng zhǐ yǒu píng r zài fáng lǐ yǔ fèng jiě ér dié yī fú

凤姐儿在楼上看着人收送礼的新围屏，只有平儿在房里与凤姐儿叠衣服。

yóu shì yīn wèn nǐ men nǎi nai chī le fàn le méi yǒu

尤氏因问：“你们奶奶吃了饭了没有？

píng r xiào dào chī fàn qǐ bù qǐng nǎi nai qù de

”平儿笑道：“吃饭岂不请奶奶去的。

yóu shì xiào dào jì zhè yàng wǒ bié chù zhǎo chī de qù

”尤氏笑道：“既这样，我别处找吃的去。

è de wǒ shòu bù dé le

饿的我受不得了。

shuō zhe jiù zǒu

”说着，就走。

píng r máng xiào dào nǎi nai qǐng huí lái

平儿忙笑道：“奶奶请回来。

zhè lǐ yǒu diǎn xīn qiě diǎn bǔ yī diǎn er huí lái zài chī fàn

这里有点心，且点补一点儿，回来再吃饭。

yóu shì xiào dào nǐ men máng de zhè yàng wǒ yuán lǐ hé tā zǐ mèi men nào qù

”尤氏笑道：“你们忙的这样，我园里和他姊妹们闹去。

yī miàn shuō yī miàn jiù zǒu

”一面说，一面就走。

píng r liú bú zhù zhǐ de bà le

平儿留不住，只得罢了。

qiě shuō yóu shì yī jìng lái zhì yuán zhōng zhī jiàn yuán zhōng zhèng mén yǔ gè chù jiǎo mén réng wèi guān yóu diào zhe gè sè cǎi dēng yīn huí tóu mìng xiǎo yā tou jiào gāi bān de nǚ rén

且说尤氏一径来至园中，只见园中正门与各处角门仍未关，犹吊着各色彩灯，因回头命小丫头叫该班的女人。

nà yā huán zǒu rù bān fáng zhōng jìng méi yī gè rén yǐng huí lái huí le yóu shì

那丫鬟走入班房中，竟没一个人影，回来回了尤氏。

yóu shì biàn mìng chuán guǎn jiā de nǚ rén

尤氏便命传管家的女人。

zhè yā tou yīng le biàn chū qù dào èr mén wài lù dǐng nèi nǎi shì guǎn shì de nǚ rén yì shì qǔ qí zhī suǒ

这丫头应了便出去，到二门外鹿顶内，乃是管事的女人议事取齐之所。

dào le zhè lǐ zhǐ yǒu liǎng gè pó zǐ fēn cài guǒ ne

到了这里，只有两个婆子分菜果呢。

yīn wèn nà yī wèi nǎi nai zài zhè lǐ

因问：“那一位奶奶在这里？

dōng fǔ nǎi nai lì děng yī wèi nǎi nai yǒu huà fēn fù

东府奶奶立等一位奶奶，有话吩咐。

zhè liǎng gè pó zǐ zhǐ gù fēn cài guǒ yòu tīng jiàn shì dōng fǔ lǐ de nǎi nai bù dà zài xīn shàng yīn jiù huí shuō guǎn jiā nǎi nai men cái sàn le

”这两个婆子只顾分菜果，又听见是东府里的奶奶，不大在心上，因就回说：“管家奶奶们才散了。

xiǎo yā tou dào sàn le nǐ men jiā lǐ chuán tā qù

”小丫头道：“散了，你们家里传他去。

pó zǐ dào wǒ men zhǐ guǎn kàn wū zi bù guǎn chuán rén

”婆子道：“我们只管看屋子，不管传人。

gū niáng yào chuán rén zài pài chuán rén de qù

姑娘要传人再派传人的去。

xiǎo yā tou tīng le dào āi ya āi ya zhè kě fǎn le

”小丫头听了道：“嗳呀，嗳呀，这可反了！

zěn me nǐ men bù chuán qù

怎么你们不传去？

nǐ hōng nà xīn lái le de zěn me hōng qǐ wǒ lái le

你哄那新来了的，怎么哄起我来了！

sù rì nǐ men bù chuán shuí chuán qù

素日你们不传谁传去！

zhè huì zǐ dǎ tīng le tī jǐ xìn ér huò shì shǎng le nà wèi guǎn jiā nǎi nai de dōng xī nǐ men zhēng zhe gǒu diān r shì de chuán qù de bù zhī shuí shì shuí ne

这会子打听了梯己信儿，或是赏了那位管家奶奶的东西，你们争着狗颠儿似的传去的，不知谁是谁呢。

liǎn èr nǎi nǎi yào chuán nǐ men kě yě zhè me huí

琏二奶奶要传，你们可也这么回？

zhè liǎng gè pó zǐ yī zé chī le jiǔ èr zé bèi zhè yā tou jiē tiāo zhe bì bìng biàn xiū jī nù le yīn huí kǒu dào chě nǐ de sāo

”这两个婆子一则吃了酒，二则被这丫头揭挑着弊病，便羞激怒了，因回口道：“扯你的臊！

wǒ men de shì chuán bù chuán bù yǔ nǐ xiāng gān

我们的事，传不传不与你相干！

nǐ bù yòng jiē tiāo wǒ men nǐ xiǎng xiǎng nǐ nà lǎo zi niáng zài nà biān guǎn jiā yé men gēn qián bǐ wǒ men hái gèng huì liū ne

你不用揭挑我们，你想想，你那老子娘在那边管家爷们跟前比我们还更会溜呢。

shén me qīng shuǐ xià zá miàn nǐ chī wǒ yě jiàn de shì gè jiā mén lìng jiā hù nǐ yǒu běn shi pái chang nǐ men nà biān rén qù

什么‘清水下杂面你吃我也见’的事，各家门，另家户，你有本事，排场你们那边人去。

wǒ men zhè biān nǐ men hái zǎo xiē ne

我们这边，你们还早些呢！

yā tou tīng le qì bái le liǎn yīn shuō dào hǎo hǎo zhè huà shuō de hǎo

”丫头听了，气白了脸，因说道：“好，好，这话说的好！

yī miàn zhuǎn shēn jìn lái huí huà

”一面转身进来回话。

yóu shì yǐ zǎo rù yuán lái yīn yù jiàn le xí rén bǎo qín xiāng yún sān rén tóng zháo dì cáng ān de liǎng gè gū zǐ zhèng shuō gù shì wán xiào yóu shì yīn shuō è le xiān dào yí hóng yuàn xí rén zhuāng le jǐ yàng hūn sù diǎn xīn chū lái yǔ yóu shì chī

尤氏已早入园来，因遇见了袭人，宝琴，湘云三人同着地藏庵的两个姑子正说故事顽笑，尤氏因说饿了，先到怡红院，袭人装了几样荤素点心出来与尤氏吃。

liǎng gè gū zǐ bǎo qín xiāng yún děng dōu chī chá réng shuō gù shì

两个姑子，宝琴，湘云等都吃茶，仍说故事。

nà xiǎo yā tou zi yī jìng zhǎo le lái qì hěn hěn de bǎ fāng cái de huà dōu shuō le chū lái

那小丫头子一径找了来，气狠狠的把方才的话都说了出来。

yóu shì tīng le lěng xiào dào zhè shì liǎng gè shén me rén

尤氏听了，冷笑道：“这是两个什么人？

liǎng gè gū zǐ bìng bǎo qín xiāng yún děng tīng le shēng pà yóu shì shēng qì máng quàn shuō méi yǒu de shì bì shì zhè yí gè tīng cuò le

”两个姑子并宝琴湘云等听了，生怕尤氏生气，忙劝说：“没有的事，必是这一个听错了。

liǎng gè gū zǐ xiào tuī zhè yā tou dào nǐ zhè hái zi hǎo xìng qì nà hú tú lǎo mó mó men de huà nǐ yě bù gāi lái huí cái shì

”两个姑子笑推这丫头道：“你这孩子好性气，那糊涂老嬷嬷们的话，你也不该来回才是。

zán men nǎi nai wàn jīn zhī qū láo fá le jǐ rì huáng tāng là shuǐ méi chī zán men hōng tā huān xǐ yī huì hái bù dé yī bàn ér shuō zhèi xiē huà zuò shí mǒ

咱们奶奶万金之躯，劳乏了几日，黄汤辣水没吃，咱们哄他欢喜一会还不得一半儿，说这些话做什么。

xí rén yě máng xiào lā chū tā qù shuō hǎo mèi zǐ nǐ qiě chū qù xiē xiē wǒ dǎ fā rén jiào tā men qù

”袭人也忙笑拉出他去，说：“好妹子，你且出去歇歇，我打发人叫他们去。

yóu shì dào nǐ bú yào jiào rén nǐ qù jiù jiào zhè liǎng gè pó zǐ lái dào nà biān bǎ tā men jiā de fèng r jiào lái

”尤氏道：“你不要叫人，你去就叫这两个婆子来，到那边把他们家的凤儿叫来。

xí rén xiào dào wǒ qǐng qù

”袭人笑道：“我请去。

yóu shì dào piān bú yào nǐ qù

”尤氏道：“偏不要你去。

liǎng gè gū zǐ máng lì qǐ shēn lái xiào dào nǎi nai sù rì kuān hóng dà liàng jīn rì lǎo zǔ zōng qiān qiū nǎi nai shēng qì qǐ bù rě rén tán lùn

”两个姑子忙立起身来，笑道：“奶奶素日宽洪大量，今日老祖宗千秋，奶奶生气，岂不惹人谈论。

bǎo qín xiāng yún èr rén yě dōu xiào quàn

”宝琴湘云二人也都笑劝。

yóu shì dào bù wéi lǎo tài tài de qiān qiū wǒ duàn bù yī

尤氏道：“不为老太太的千秋，我断不依。

qiě fàng zhe jiù shì le

且放着就是了。

shuō huà zhī jiān xí rén zǎo yòu qiǎn le yí gè yā tou qù dào yuán mén wài zhǎo rén kě qiǎo yù jiàn zhōu ruì jiā de zhè xiǎo yā tou zi jiù bǎ zhè huà gào sù zhōu ruì jiā de

说话之间，袭人早又遣了一个丫头去到园门外找人，可巧遇见周瑞家的，这小丫头子就把这话告诉周瑞家的。

zhōu ruì jiā de suī bù guǎn shì yīn tā sù rì zhàng zhe shì wáng fū rén de péi fáng yuán yǒu xiē tǐ miàn xīn xìng guāi huá zhuān guǎn gè chù xiàn qín tǎo hǎo suǒ yǐ gè chù fáng lǐ de zhǔ rén dōu xǐ huan tā

周瑞家的虽不管事，因他素日仗着是王夫人的陪房，原有些体面，心性乖滑，专管各处献勤讨好，所以各处房里的主人都喜欢他。

tā jīn rì tīng le zhè huà máng de biàn pǎo rù yí hóng yuàn lái yī miàn fēi zǒu yī miàn kǒu nèi shuō qì huài le nǎi nai le kě liǎo bù dé

他今日听了这话，忙的便跑入怡红院来，一面飞走，一面口内说：“气坏了奶奶了，可了不得！

wǒ men jiā lǐ rú jīn guàn de tài bù kān le

我们家里，如今惯的太不堪了。

piān shēng wǒ bù zài gēn qián ruò zài gēn qián qiě dǎ gěi tā men jǐ gè ěr guā zǐ zài děng guò le zhè jǐ rì suàn zhàng

偏生我不在跟前，若在跟前，且打给他们几个耳刮子，再等过了这几日算帐。

yóu shì jiàn le tā yě biàn xiào dào zhōu jiě jie nǐ lái yǒu gè lǐ nǐ shuō shuo

”尤氏见了他，也便笑道：“周姐姐你来，有个理你说说。

zhè zǎo wǎn mén hái dà kāi zhe míng dēng là zhú chū rù de rén yòu zá tǎng yǒu bù fáng de shì rú hé shǐ de

这早晚门还大开着，明灯蜡烛，出入的人又杂，倘有不防的事，如何使得？

yīn cǐ jiào gāi bān de rén chuī dēng guān mén

因此叫该班的人吹灯关门。

shéi zhī yī gè rén yá r yě méi yǒu

谁知一个人芽儿也没有。

zhōu ruì jiā de dào zhè hái liǎo dé

”周瑞家的道：“这还了得！

qián ér èr nǎi nǎi hái fēn fù le tā men shuō zhè jǐ rì shì duō rén zá yī wǎn jiù guān mén chuī dēng bú shì yuán lǐ rén bù xǔ fàng jìn qù

前儿二奶奶还吩咐了他们，说这几日事多人杂，一晚就关门吹灯，不是园里人不许放进去。

jīn ér jiù méi le rén

今儿就没了人。

zhè shì guò le zhè jǐ rì bì yào dǎ jǐ gè cái hǎo

这事过了这几日，必要打几个才好。

yóu shì yòu shuō xiǎo yā tou zi de huà

”尤氏又说小丫头子的话。

zhōu ruì jiā de dào nǎi nai bú yào shēng qì děng guò liǎo shì wǒ gào sù guǎn shì de dǎ tā gè chòu sǐ

周瑞家的道：“奶奶不要生气，等过了事，我告诉管事的打他个臭死。

zhǐ wèn tā men shuí jiào tā men shuō zhè gè jiā mén gè jiā hù de huà

只问他们，谁叫他们说这‘各家门各家户’的话！

wǒ yǐ jīng jiào tā men chuī le dēng guān shàng zhèng mén hé jiǎo mén zi

我已经叫他们吹了灯，关上正门和角门子。

zhèng luàn zhe zhī jiàn fèng jiě ér dǎ fā rén lái qǐng chī fàn

”正乱着，只见凤姐儿打发人来请吃饭。

yóu shì dào wǒ yě bù è le cái chī le jǐ gè bō bō qǐng nǐ nǎi nai zì chī ba

尤氏道：“我也不饿了，才吃了几个饽饽，请你奶奶自吃罢。

yī shí zhōu ruì jiā de dé biàn chū qù biàn bǎ fāng cái de shì huí le fèng jie yòu shuō zhè liǎng gè pó pó jiù shì guǎn jiā nǎi nai shí cháng wǒ men hé tā shuō huà dōu shì hěn chóng yì bān

一时周瑞家的得便出去，便把方才的事回了凤姐，又说：“这两个婆婆就是管家奶奶，时常我们和他说话，都似狠虫一般。

nǎi nai ruò bù jiè chì dà nǎi nai liǎn shàng guò bù qù

奶奶若不戒饬，大奶奶脸上过不去。

fèng jie dào jì zhè me zhāo jì shàng liǎng gè rén de míng zì děng guò le zhè jǐ rì kǔn le sòng dào nà fǔ lǐ píng dà sǎo zi kāi fā huò shì dǎ jǐ xià zǐ huò shì kāi ēn ráo le tā men suí tā qù jiù shì le shén me dà shì

”凤姐道：“既这么着，记上两个人的名字，等过了这几日，捆了送到那府里凭大嫂子开发，或是打几下子，或是开恩饶了他们，随他去就是了，什么大事。

zhōu ruì jiā de tīng le

”周瑞家的听了，

bā bù dé yī shēng r

巴不得一声儿，

sù rì yīn yǔ zhè jǐ gè rén bù mù

素日因与这几个人不睦，

chū lái le biàn mìng yí gè xiǎo sī dào lín zhī xiào jiā chuán fèng jie de huà

出来了便命一个小厮到林之孝家传凤姐的话，

lì kè jiào lín zhī xiào jiā de jìn lái jiàn dà nǎi nai

立刻叫林之孝家的进来见大奶奶，

yī miàn yòu chuán rén lì kè kǔn qǐ zhè liǎng gè pó zǐ lái

一面又传人立刻捆起这两个婆子来，

jiāo dào mǎ juàn lǐ pài rén kān shǒu

交到马圈里派人看守。

lín zhī xiào jiā de bù zhī yǒu shén me shì cǐ shí yǐ jīng diǎn dēng máng zuò chē jìn lái xiān jiàn fèng jie

林之孝家的不知有什么事，此时已经点灯，忙坐车进来，先见凤姐。

zhì èr mén shàng chuán jìn huà qù yā tou men chū lái shuō nǎi nai cái xiē le

至二门上传进话去，丫头们出来说：“奶奶才歇了。

dà nǎi nai zài yuán lǐ jiào dà niáng jiàn le dà nǎi nai jiù shì le

大奶奶在园里，叫大娘见了大奶奶就是了。

lín zhī xiào jiā de zhǐ de jìn yuán lái dào dào xiāng cūn

”林之孝家的只得进园来到稻香村，

yā huán men huí jìn qù

丫鬟们回进去，

yóu shì tīng le fǎn guò yì bù qù

尤氏听了反过意不去，

máng huàn jìn tā lái

忙唤进他来，

yīn xiào xiàng tā dào wǒ bù guò wèi zhǎo rén zhǎo bu zháo yīn wèn nǐ

因笑向他道：“我不过为找人找不着因问你，

nǐ jì qù le

你既去了，

yě bú shì shén me dà shì

也不是什么大事，

shuí yòu bǎ nǐ jiào jìn lái

谁又把你叫进来，

dào yào nǐ bái pǎo yī zāo

倒要你白跑一遭。

bù dà de shì yǐ jīng sā kāi shǒu le

不大的事，已经撒开手了。

lín zhī xiào jiā de yě xiào dào èr nǎi nǎi dǎ fā rén chuán wǒ shuō nǎi nai yǒu huà fēn fù

”林之孝家的也笑道：“二奶奶打发人传我，说奶奶有话吩咐。

yóu shì xiào dào zhè shì nà lǐ de huà zhǐ dāng nǐ méi qù bái wèn nǐ

”尤氏笑道：“这是那里的话，只当你没去，白问你。

zhè shì shuí yòu duō shì gào sù le fèng yā tou dà yuē zhōu jiě jie shuō de

这是谁又多事告诉了凤丫头，大约周姐姐说的。

jiā qù xiē zhe ba méi yǒu shén me dà shì

家去歇着罢，没有什么大事。

li wán yòu yào shuō yuán gù yóu shì fǎn lán zhù le

”李纨又要说原故，尤氏反拦住了。

lín zhī xiào jiā de jiàn rú cǐ zhǐ de biàn huí shēn chū yuán qù

林之孝家的见如此，只得便回身出园去。

kě qiǎo yù jiàn zhào yí niáng yí niáng yīn xiào dào āi yō yō wǒ de sǎo zi

可巧遇见赵姨娘，姨娘因笑道：“嗳哟哟，我的嫂子！

zhè huì zǐ hái bù jiā qù xiē xiē hái pǎo xiē shén me

这会子还不家去歇歇，还跑些什么？

lín zhī xiào jiā de biàn xiào shuō hé zēng bù jiā qù de rú cǐ zhè bān jìn lái le

”林之孝家的便笑说何曾不家去的，如此这般进来了。

yòu shì gè qí tóu gù shì

又是个齐头故事。

zhào yí niáng yuán shì hǎo chá tīng zhèi xiē shì de qiě sù rì yòu yǔ guǎn shì de nǚ rén men bān hòu hù xiāng lián luò hǎo zuò shǒu wěi

赵姨娘原是好察听这些事的，且素日又与管事的女人们扳厚，互相连络，好作首尾。

fāng cái zhī shì yǐ jìng wén de bā jiǔ tīng lín zhī xiào jiā de rú cǐ shuō biàn nèn bān rú cǐ gào sù le lín zhī xiào jiā de yī biàn lín zhī xiào jiā de tīng le xiào dào yuán lái shì zhè shì yě zhí yí gè pì

方才之事，已竟闻得八九，听林之孝家的如此说，便恁般如此告诉了林之孝家的一遍，林之孝家的听了，笑道：“原来是这事，也值一个屁！

kāi ēn ne jiù bù lǐ lùn xīn zhǎi xiē ér yě bù guò dǎ jǐ xià zǐ jiù wán le

开恩呢，就不理论，心窄些儿，也不过打几下子就完了。

zhào yí niáng dào wǒ de sǎo zi shì suī bù dà kě jiàn tā men tài zhāng kuáng le xiē

”赵姨娘道：“我的嫂子，事虽不大，可见他们太张狂了些。

bā bā de chuán jìn nǐ lái míng míng xì nòng nǐ wán suàn nǐ

巴巴的传进你来，明明戏弄你，顽算你。

kuài xiē xiē qù míng ér hái yǒu shì ne yě bù liú nǐ chī chá qù

快歇歇去，明儿还有事呢，也不留你吃茶去。

shuō bì lín zhī xiào jiā de chū lái dào le cè mén qián jiù yǒu fāng cái liǎng gè pó zǐ de nǚ ér shàng lái kū zhe qiú qíng

说毕，林之孝家的出来，到了侧门前，就有方才两个婆子的女儿上来哭着求情。

lín zhī xiào jiā de xiào dào nǐ zhè hái zi hǎo hú tú shuí jiào nǐ niáng chī jiǔ hùn shuō le rě chū shì lái lián wǒ yě bù zhī dào

林之孝家的笑道：“你这孩子好糊涂，谁叫你娘吃酒混说了，惹出事来，连我也不知道。

èr nǎi nǎi dǎ fā rén kǔn tā lián wǒ hái yǒu bú shì ne

二奶奶打发人捆他，连我还有不是呢。

wǒ tì shuí tǎo qǐng qù

我替谁讨请去。

zhè liǎng gè xiǎo yā tou zi cái qī bā suì yuán bù shí shì zhǐ guǎn kū tí qiú gào

”这两个小丫头子才七八岁，原不识事，只管哭啼求告。

chán de lín zhī xiào jiā de méi fǎ yīn shuō dào hú tú dōng xī

缠的林之孝家的没法，因说道：“糊涂东西！

nǐ fàng zhe mén lù bù qù què chán wǒ lái

你放着门路不去，却缠我来。

nǐ jiě jie xiàn gěi le nà biān tài tài zuò péi fáng fèi dà niáng de ér zi nǐ zǒu guò qù gào sù nǐ jiě jie jiào qìng jia niang hé tài tài yī shuō shén me wán bù liǎo de shì

你姐姐现给了那边太太作陪房费大娘的儿子，你走过去告诉你姐姐，叫亲家娘和太太一说，什么完不了的事！

yī yǔ tí xǐng le yí gè nà yí gè hái qiú

”一语提醒了一个，那一个还求。

lín zhī xiào jiā de cuì dào hú tú nǎng de

林之孝家的啐道：“糊涂攮的！

tā guò qù yī shuō zì rán dōu wán le

他过去一说，自然都完了。

méi yǒu gè dān fàng le tā mā yòu zhǐ dǎ nǐ mā de lǐ

没有个单放了他妈，又只打你妈的理。

shuō bì shàng chē qù le

”说毕，上车去了。

zhè yí gè xiǎo yā tou guǒ rán guò lái gào sù le tā jiě jie hé fèi pó zǐ shuō le

这一个小丫头果然过来告诉了他姐姐，和费婆子说了。

zhè fèi pó zǐ yuán shì xíng fū rén de péi fáng qǐ xiān yě zēng xìng guò shí zhǐ yīn gǔ mǔ jìn lái bù dà zuò xīng xíng fū rén suǒ yǐ lián zhè biān de rén yě jiǎn le wēi shì

这费婆子原是邢夫人的陪房，起先也曾兴过时，只因贾母近来不大作兴邢夫人，所以连这边的人也减了威势。

fán gǔ zhèng zhè biān yǒu xiē tǐ miàn de rén nà biān gè gè jiē hǔ shì dān dān

凡贾政这边有些体面的人，那边各各皆虎视耽耽。

zhè fèi pó zǐ cháng yǐ lǎo mài lǎo zhàng zhe xíng fū rén cháng chī xiē jiǔ zuǐ lǐ hú mà luàn yuàn de chū qì

这费婆子常倚老卖老，仗着邢夫人，常吃些酒，嘴里胡骂乱怨的出气。

rú jīn gǔ mǔ qìng shòu zhè yàng dà shì gàn kàn zhe rén jiā chěng cái mài jì bàn shì hū yāo hè liù nòng shǒu jiǎo xīn zhōng zǎo yǐ bù zì zài zhǐ jī mà gǒu xián yán xián yǔ de luàn nào

如今贾母庆寿这样大事，干看着人家逞才卖技办事，呼幺喝六弄手脚，心中早已不自在，指鸡骂狗，闲言闲语的乱闹。

zhè biān de rén yě bù hé tā jiào liàng

这边的人也不和他较量。

rú jīn tīng le zhōu ruì jiā de kǔn le tā qìng jia

如今听了周瑞家的捆了他亲家，

yuè fā huǒ shàng jiāo yóu

越发火上浇油，

zhàng zhe jiǔ xìng

仗着酒兴，

zhǐ zhe gé duàn de qiáng dà mà le yī zhèn

指着隔断的墙大骂了一阵，

biàn zǒu shàng lái qiú xíng fū rén

便走上来求邢夫人，

shuō tā qìng jia bìng méi shén me bú shì

说他亲家并没什么不是，

bù guò hé nà fǔ lǐ de dà nǎi nai de xiǎo yā tou bái dòu le liǎng jù huà

“不过和那府里的大奶奶的小丫头白斗了两句话，

zhōu ruì jiā de biàn tiáo suō le zá jiā èr nǎi nǎi kǔn dào mǎ juàn lǐ

周瑞家的便调唆了咱家二奶奶捆到马圈里，

děng guò le zhè liǎng rì hái yào dǎ

等过了这两日还要打。

qiú tài tài wǒ nà qìng jia niang yě shì qī bā shí suì de lǎo pó zǐ hé èr nǎi nǎi shuō shēng ráo tā zhè yī cì ba

求太太----我那亲家娘也是七八十岁的老婆子----和二奶奶说声，饶他这一次罢。

xíng fū rén zì wèi yào yuān yāng zhī hòu tǎo le méi yì sī

”邢夫人自为要鸳鸯之后讨了没意思，

hòu lái jiàn gǔ mǔ yuè fā lěng dàn le tā

后来见贾母越发冷淡了他，

fèng jie de tǐ miàn fǎn shèng zì jǐ

凤姐的体面反胜自己，

qiě qián rì nán ān tài fēi lái le

且前日南安太妃来了，

yào jiàn tā zǐ mèi

要见他姊妹，

gǔ mǔ yòu zhǐ lìng tàn chūn chū lái

贾母又只令探春出来，

yíng chūn jìng sì yǒu rú wú

迎春竟似有如无，

zì jǐ xīn nèi zǎo yǐ yuàn fèn bù lè

自己心内早已怨忿不乐，

zhǐ shì shǐ bù chū lái

只是使不出来。

yòu zhí zhè yī gān xiǎo rén zài cè tā men xīn nèi jí dù xié yuàn zhī shì bù gǎn shī zhǎn biàn bèi dì lǐ zào yán shēng shì tiáo bō zhǔ rén

又值这一干小人在侧，他们心内嫉妒挟怨之事不敢施展，便背地里造言生事，调拨主人。

xiān bù guò shì gào nà biān de nú cái hòu lái jiàn cì gào dào fèng jie zhǐ hōng zhe lǎo tài tài xǐ huan le tā hǎo jiù zhōng zuò wēi zuò fú xiá zhì zhe liǎn èr yé tiáo suō èr tài tài bǎ zhè biān de zhèng jīng tài tài dào bù fàng zài xīn shàng

先不过是告那边的奴才，后来渐次告到凤姐“只哄着老太太喜欢了他好就中作威作福，辖治着琏二爷，调唆二太太，把这边的正经太太倒不放在心上。

hòu lái yòu gào dào wáng fū rén shuō lǎo tài tài bù xǐ huan tài tài dōu shì èr tài tài hé liǎn èr nǎi nǎi tiáo suō de

”后来又告到王夫人，说：“老太太不喜欢太太，都是二太太和琏二奶奶调唆的。

xíng fū rén zòng shì tiě xīn tóng dǎn de rén fù nǚ jiā zhōng bù miǎn shēng xiē xián xì zhī xīn jìn rì yīn cǐ zhuó shí è jué fèng jie

”邢夫人纵是铁心铜胆的人，妇女家终不免生些嫌隙之心，近日因此着实恶绝凤姐。

jīn tīng liǎo rú cǐ yī piān huà yě bù shuō cháng duǎn

今听了如此一篇话，也不说长短。

zhì cì rì yī zǎo jiàn guò gǔ mǔ zhòng zú rén dōu dào qí zuò xí kāi xì

至次日一早，见过贾母，众族人都到齐，坐席开戏。

gǔ mǔ gāo xìng yòu jiàn jīn rì wú yuǎn qīn dōu shì zì jǐ zú zhōng zǐ zhí bèi zhǐ biàn yī cháng zhuāng chū lái táng shàng shòu lǐ

贾母高兴，又见今日无远亲，都是自己族中子侄辈，只便衣常妆出来，堂上受礼。

dāng zhōng dú shè yī tà yǐn zhěn kào bèi jiǎo tà jù quán zì jǐ wāi zài tà shàng

当中独设一榻，引枕靠背脚踏俱全，自己歪在榻上。

tà zhī qián hòu zuǒ yòu jiē shì yī sè de xiǎo ǎi dèng bǎo chāi bǎo qín dài yù xiāng yún yíng chūn tàn chūn xī chūn zǐ mèi děng wéi rào

榻之前后左右，皆是一色的小矮凳，宝钗、宝琴、黛玉、湘云、迎春、探春、惜春姊妹等围绕。

yīn gǔ biǎn zhī mǔ yě dài le nǚ ér xǐ luán gǔ qióng zhī mǔ yě dài le nǚ ér sì jiě ér hái yǒu jǐ fáng de sūn nǚ er dà xiǎo gòng yǒu èr shí lái gè

因贾扁之母也带了女儿喜鸾，贾琼之母也带了女儿四姐儿，还有几房的孙女儿，大小共有二十来个。

gǔ mǔ dú jiàn xǐ luán hé sì jiě ér shēng de yòu hǎo shuō huà xíng shì yǔ zhòng bù tóng xīn zhōng xǐ huan biàn mìng tā liǎng gè yě guò lái tà qián tóng zuò

贾母独见喜鸾和四姐儿生得又好，说话行事与众不同，心中喜欢，便命他两个也过来榻前同坐。

bǎo yù què zài tà shàng jiǎo xià yǔ gǔ mǔ chuí tuǐ

宝玉却在榻上脚下与贾母捶腿。

shǒu xí biàn shì xuē yí mā xià biān liǎng liū jiē shùn zhe fáng tóu bèi shù xià qù

首席便是薛姨妈，下边两溜皆顺着房头辈数下去。

lián wài liǎng láng dōu shì zú zhōng nán kè yě yī cì ér zuò

帘外两廊都是族中男客，也依次而坐。

xiān shì nà nǚ kè yì qǐ yì qǐ xíng lǐ hòu fāng shì nán kè xíng lǐ

先是那女客一起一起行礼，后方是男客行礼。

gǔ mǔ wāi zài tà shàng zhǐ mìng rén shuō miǎn le ba zǎo yǐ dōu xíng wán le

贾母歪在榻上，只命人说“免了罢”，早已都行完了。

rán hòu lài dà děng dài lǐng zhòng rén cóng yí mén zhí guì zhì dà tīng shàng kē tóu lǐ bì yòu shì zhòng jiā xià xí fù rán hòu gè fáng de yā huán zú nào le liǎng sān dùn fàn shí

然后赖大等带领众人，从仪门直跪至大厅上，磕头礼毕，又是众家下媳妇，然后各房的丫鬟，足闹了两三顿饭时。

rán hòu yòu tái le xǔ duō què lóng lái zài dāng yuàn zhōng fàng le shēng

然后又抬了许多雀笼来，在当院中放了生。

gǔ shè děng fén guò le tiān dì shòu xīng zhǐ fāng kāi xì yǐn jiǔ

贾赦等焚过了天地寿星纸，方开戏饮酒。

zhí dào xiē le zhōng tái gǔ mǔ fāng jìn lái xiē xī mìng tā men qǔ biàn yīn mìng fèng jiě ér liú xià xǐ luán sì jiě ér wán liǎng rì zài qù

直到歇了中台，贾母方进来歇息，命他们取便，因命凤姐儿留下喜鸾四姐儿顽两日再去。

fèng jiě ér chū lái biàn hé tā mǔ qīn shuō tā liǎng gè mǔ qīn sù rì dōu chéng fèng jie de zhào gù yě bā bù dé yī shēng r

凤姐儿出来便和他母亲说，他两个母亲素日都承凤姐的照顾，也巴不得一声儿。

tā liǎng gè yě yuàn yì zài yuán nèi wán shuǎ zhì wǎn biàn bù huí jiā le

他两个也愿意在园内顽耍，至晚便不回家了。

xíng fū rén zhí zhì wǎn jiān sàn shí dāng zhe xǔ duō rén péi xiào hé fèng jie qiú qíng shuō wǒ tīng jiàn zuó ér wǎn shàng èr nǎi nǎi shēng qì dǎ fā zhōu guǎn jiā de niáng zǐ kǔn le liǎng gè lǎo pó zǐ kě yě bù zhī fàn le shén me zuì

邢夫人直至晚间散时，当着许多人陪笑和凤姐求情说：“我听见昨儿晚上二奶奶生气，打发周管家的娘子捆了两个老婆子，可也不知犯了什么罪。

lùn lǐ wǒ bù gāi tǎo qíng wǒ xiǎng lǎo tài tài hǎo rì zi fā hěn de hái shě qián shè mǐ zhōu pín jì lǎo zán men jiā xiān dào zhé mó qǐ rén jiā lái le

论理我不该讨情，我想老太太好日子，发狠的还舍钱舍米，周贫济老，咱们家先倒折磨起人家来了。

bù kàn wǒ de liǎn quán qiě kàn lǎo tài tài jìng fàng le tā men ba

不看我的脸，权且看老太太，竟放了他们罢。

shuō bì shàng chē qù le

”说毕，上车去了。

fèng jie tīng le zhè huà yòu dāng zhe xǔ duō rén yòu xiū yòu qì yī shí zhuā xún bù zháo tóu nǎo biē dé liǎn zǐ zhǎng huí tóu xiàng lài dà jiā de děng xiào dào zhè shì nà lǐ de huà

凤姐听了这话，又当着许多人，又羞又气，一时抓寻不着头脑，憋得脸紫涨，回头向赖大家的等笑道：“这是那里的话。

zuó ér yīn wèi zhè lǐ de rén dé zuì le nà fǔ lǐ de dà sǎo zi wǒ pà dà sǎo zi duō xīn suǒ yǐ jìn ràng tā fā fàng bìng bù wèi dé zuì le wǒ

昨儿因为这里的人得罪了那府里的大嫂子，我怕大嫂子多心，所以尽让他发放，并不为得罪了我。

zhè yòu shì shéi de ě bào shén zhè me kuài

这又是谁的耳报神这么快。

wáng fū rén yīn wèn wèi shén me shì fèng jiě ér xiào jiāng zuó rì de shì shuō le

”王夫人因问为什么事，凤姐儿笑将昨日的事说了。

yóu shì yě xiào dào lián wǒ bìng bù zhī dào

尤氏也笑道：“连我并不知道。

nǐ yuán yě tài duō shì le

你原也太多事了。

fèng jiě ér dào wǒ wèi nǐ liǎn shàng guò bù qù suǒ yǐ děng nǐ kāi fā bù guò shì gè lǐ

”凤姐儿道：“我为你脸上过不去，所以等你开发，不过是个礼。

jiù rú wǒ zài nǐ nà lǐ yǒu rén dé zuì le wǒ nǐ zì rán sòng le lái jǐn wǒ

就如我在你那里有人得罪了我，你自然送了来尽我。

píng tā shì shén me hǎo nú cái dào dǐ cuò bù guò zhè gè lǐ qù

凭他是什么好奴才，到底错不过这个礼去。

zhè yòu bù zhī shuí guò qù méi de xiàn qín r zhè yě dāng yī jiàn shì qíng qù shuō

这又不知谁过去没的献勤儿，这也当一件事情去说。

wáng fū rén dào nǐ tài tài shuō de shì

”王夫人道：“你太太说的是。

jiù shì zhēn gē ér xí fù yě bú shì wài rén yě bù yòng zhèi xiē xū lǐ

就是珍哥儿媳妇也不是外人，也不用这些虚礼。

lǎo tài tài de qiān qiū yào jǐn fàng le tā men wéi shì

老太太的千秋要紧，放了他们为是。

shuō zhe huí tóu biàn mìng rén qù fàng le nà liǎng gè pó zǐ

”说着，回头便命人去放了那两个婆子。

fèng jie yóu bù dé yuè xiǎng yuè qì yuè kuì bù jué de huī xīn zhuǎn bēi gǔn xià lèi lái

凤姐由不得越想越气越愧，不觉的灰心转悲，滚下泪来。

yīn dǔ qì huí fáng kū qì yòu bù shǐ rén zhī jué

因赌气回房哭泣，又不使人知觉。

piān shì gǔ mǔ dǎ fā le hǔ pò lái jiào lì děng shuō huà

偏是贾母打发了琥珀来叫立等说话。

hǔ pò jiàn le chà yì dào hǎo hǎo de zhè shì shén me yuán gù

琥珀见了，诧异道：“好好的，这是什么原故？

nà lǐ lì děng nǐ ne

那里立等你呢。

fèng jie tīng le máng cā gān le lèi xǐ miàn lìng shī le zhī fěn fāng tóng hǔ pò guò lái

”凤姐听了，忙擦干了泪，洗面另施了脂粉，方同琥珀过来。

gǔ mǔ yīn wèn dào qián ér zhèi xiē rén jiā sòng lǐ lái de gòng yǒu jǐ jiā yǒu wéi píng

贾母因问道：“前儿这些人家送礼来的共有几家有围屏？

fèng jiě ér dào gòng yǒu shí liù jiā yǒu wéi píng shí èr jià dà de sì jià xiǎo de kàng píng

”凤姐儿道：“共有十六家有围屏，十二架大的，四架小的炕屏。

nèi zhōng zhǐ yǒu jiāng nán zhēn jiā yī jià dà píng shí èr shàn dà hóng duàn zi kè sī mǎn chuáng hù yī miàn shì ní jīn bǎi shòu tú de shì tóu děng de

内中只有江南甄家一架大屏十二扇，大红缎子缂丝‘满床笏’，一面是泥金‘百寿图’的，是头等的。

hái yǒu yuè hǎi jiāng jūn wū jiā yī jià bō li de hái bà le

还有粤海将军邬家一架玻璃的还罢了。

gǔ mǔ dào jì zhè yàng zhè liǎng jià bié dòng hǎo shēng gē zhe wǒ yào sòng rén de

”贾母道：“既这样，这两架别动，好生搁着，我要送人的。

fèng jiě ér dā yìng le

”凤姐儿答应了。

yuān yāng hū guò lái xiàng fèng jiě ér miàn shàng zhǐ guǎn qiáo yǐn de gǔ mǔ wèn shuō nǐ bù rèn de tā

鸳鸯忽过来向凤姐儿面上只管瞧，引的贾母问说：“你不认得他？

zhǐ guǎn qiáo shén me

只管瞧什么。

yuān yāng xiào dào zěn me tā de yǎn zhǒng zhǒng de suǒ yǐ wǒ chà yì zhǐ guǎn kàn

”鸳鸯笑道：“怎么他的眼肿肿的，所以我诧异，只管看。

gǔ mǔ tīng shuō biàn jiào jìn qián lái yě qù zhe yǎn kàn

”贾母听说，便叫进前来，也觑着眼看。

fèng jie xiào dào cái jué de yī zhèn yǎng yǎng róu zhǒng le xiē

凤姐笑道：“才觉的一阵痒痒，揉肿了些。

yuān yāng xiào dào bié yòu shì shòu le shéi de qì liǎo bù chéng

”鸳鸯笑道：“别又是受了谁的气了不成？

fèng jie dào shuí gǎn gěi wǒ qì shòu biàn shòu le qì lǎo tài tài hǎo rì zi wǒ yě bù gǎn kū de

”凤姐道：“谁敢给我气受，便受了气，老太太好日子，我也不敢哭的。

gǔ mǔ dào zhèng shì ne

”贾母道：“正是呢。

wǒ zhèng yào chī wǎn fàn nǐ zài zhè lǐ dǎ fā wǒ chī shèng xià de nǐ jiù hé zhēn ér xí fù chī le

我正要吃晚饭，你在这里打发我吃，剩下的你就和珍儿媳妇吃了。

nǐ liǎng gè zài zhè lǐ bāng zhe liǎng gè shī fū tì wǒ jiǎn fó dòu r nǐ men yě jī jī shòu qián ér nǐ zǐ mèi men hé bǎo yù dōu jiǎn le rú jīn yě jiào nǐ men jiǎn jiǎn bié shuō wǒ piān xīn

你两个在这里帮着两个师傅替我拣佛豆儿，你们也积积寿，前儿你姊妹们和宝玉都拣了，如今也叫你们拣拣，别说我偏心。

shuō huà shí xiān bǎi shàng yī zhuō sù de lái

”说话时，先摆上一桌素的来。

liǎng gè gū zǐ chī le rán hòu cái bǎi shàng hūn de gǔ mǔ chī bì tái chū wài jiān

两个姑子吃了，然后才摆上荤的，贾母吃毕，抬出外间。

yóu shì fèng jiě ér èr rén zhèng chī gǔ mǔ yòu jiào bǎ xǐ luán sì jiě ér èr rén yě jiào lái gēn tā èr rén chī bì xǐ le shǒu diǎn shàng xiāng pěng guò yī shēng dòu zi lái

尤氏凤姐儿二人正吃，贾母又叫把喜鸾四姐儿二人也叫来，跟他二人吃毕，洗了手，点上香，捧过一升豆子来。

liǎng gè gū zǐ xiān niàn le fó jì rán hòu yí gè yí gè de jiǎn zài yí gè bǒ luó nèi měi jiǎn yí gè niàn yī shēng fú

两个姑子先念了佛偈，然后一个一个的拣在一个簸箩内，每拣一个，念一声佛。

míng rì zhǔ shóu le lìng rén zài shí zì jiē jié shòu yuán

明日煮熟了，令人在十字街结寿缘。

gǔ mǔ wāi zhe tīng liǎng gè gū zǐ yòu shuō xiē fó jiā de yīn guǒ shàn shì

贾母歪着听两个姑子又说些佛家的因果善事。

yuān yāng zǎo yǐ tīng jiàn hǔ pò shuō fèng jie kū zhī shì yòu hé píng r qián dǎ tīng de yuán gù

鸳鸯早已听见琥珀说凤姐哭之事，又和平儿前打听得原故。

wǎn jiān rén sàn shí biàn huí shuō èr nǎi nǎi hái shì kū de nà biān dà tài tài dāng zhe rén gěi èr nǎi nǎi méi liǎn

晚间人散时，便回说：“二奶奶还是哭的，那边大太太当着人给二奶奶没脸。

gǔ mǔ yīn wèn wèi shén me yuán gù yuān yāng biàn jiāng yuán gù shuō le

”贾母因问为什么原故，鸳鸯便将原故说了。

gǔ mǔ dào zhè cái shì fèng yā tou zhī lǐ chù nán dào wèi wǒ de shēng rì yóu zhe nú cái men bǎ yī zú zhōng de zhǔ zi dōu dé zuì le yě bù guǎn ba

贾母道：“这才是凤丫头知礼处，难道为我的生日由着奴才们把一族中的主子都得罪了也不管罢。

zhè shì tài tài sù rì méi hǎo qì bù gǎn fā zuò suǒ yǐ jīn ér ná zhe zhè gè zuò fǎ zi míng shì dāng zhe zhòng rén gěi fèng r méi liǎn bà le

这是太太素日没好气，不敢发作，所以今儿拿着这个作法子，明是当着众人给凤儿没脸罢了。

zhèng shuō zhe zhī jiàn bǎo qín děng jìn lái yě jiù bù shuō le

”正说着，只见宝琴等进来，也就不说了。

gǔ mǔ yīn wèn nǐ zài nà lǐ lái

贾母因问：“你在那里来。

bǎo qín dào zài yuán lǐ lín jiě jie wū lǐ dà jiā shuō huà de

”宝琴道：“在园里林姐姐屋里大家说话的。

gǔ mǔ hū xiǎng qǐ yī shì lái máng huàn yí gè lǎo pó zǐ lái fēn fù tā dào yuán lǐ gè chù nǚ rén men gēn qián zhǔ fù zhǔ fù liú xià de xǐ jiě ér hé sì jiě ér suī rán qióng yě hé jiā lǐ de gū niáng men shì yí yàng dà jiā zhào kàn jīng xīn xiē

”贾母忽想起一事来，忙唤一个老婆子来，吩咐他：“到园里各处女人们跟前嘱咐嘱咐，留下的喜姐儿和四姐儿虽然穷，也和家里的姑娘们是一样，大家照看经心些。

wǒ zhī dào zán men jiā de nán nán nǚ nǚ dōu shì yí gè fù guì xīn liǎng zhǐ tǐ miàn yǎn wèi bì bǎ tā liǎng gè fàng zài yǎn lǐ

我知道咱们家的男男女女都是‘一个富贵心，两只体面眼’，未必把他两个放在眼里。

yǒu rén xiǎo kàn le tā men wǒ tīng jiàn kě bù yī

有人小看了他们，我听见可不依。

pó zǐ yīng le fāng yào zǒu shí yuān yāng dào wǒ shuō qù ba

”婆子应了方要走时，鸳鸯道：“我说去罢。

tā men nà lǐ tīng tā de huà

他们那里听他的话。

shuō zhe biàn yī jìng wǎng yuán zǐ lái

”说着，便一径往园子来。

xiān dào dào xiāng cūn zhōng li wán yǔ yóu shì dōu bù zài zhè lǐ

先到稻香村中，李纨与尤氏都不在这里。

wèn yā huán men shuō dōu zài sān gū niáng nà lǐ ne

问丫鬟们，说“都在三姑娘那里呢。

yuān yāng huí shēn yòu lái zhì xiǎo cuì táng guǒ jiàn nà yuán zhōng rén dōu zài nà lǐ shuō xiào

”鸳鸯回身又来至晓翠堂，果见那园中人都在那里说笑。

jiàn tā lái le dōu xiào shuō nǐ zhè huì zǐ yòu pǎo lái zuò shí mǒ

见他来了，都笑说：“你这会子又跑来做什么？

yòu ràng tā zuò

”又让他坐。

yuān yāng xiào dào bù xǔ wǒ yě guàng guang me

鸳鸯笑道：“不许我也逛逛么？

yú shì bǎ fāng cái de huà shuō le yī biàn

”于是把方才的话说了一遍。

li wán máng qǐ shēn tīng le jiù jiào rén bǎ gè chù de tou er huàn le yí gè lái

李纨忙起身听了，就叫人把各处的头儿唤了一个来。

lìng tā men chuán yǔ zhū rén zhī dào

令他们传与诸人知道。

bù zài huà xià

不在话下。

zhè lǐ yóu shì xiào dào lǎo tài tài yě tài xiǎng de dào shí zài wǒ men nián qīng lì zhuàng de rén kǔn shàng shí gè yě gǎn bù shàng

这里尤氏笑道：“老太太也太想的到，实在我们年轻力壮的人捆上十个也赶不上。

li wán dào fèng yā tou zhàng zhe guǐ cōng míng r hái lí jiǎo zōng r bù yuǎn

”李纨道：“凤丫头仗着鬼聪明儿，还离脚踪儿不远。

zán men shì bù néng de le

咱们是不能的了。

yuān yāng dào ba yō hái tí fèng yā tou hǔ yā tou ne tā yě kě lián jiàn r de

”鸳鸯道：“罢哟，还提凤丫头虎丫头呢，他也可怜见儿的。

suī rán zhè jǐ nián méi yǒu zài lǎo tài tài tài tài gēn qián yǒu gè cuò fèng ér àn lǐ yě bù zhī dé zuì le duō shǎo rén

虽然这几年没有在老太太，太太跟前有个错缝儿，暗里也不知得罪了多少人。

zǒng ér yán zhī wéi rén shì nán zuò de ruò tài lǎo shí le méi yǒu gè jī biàn gōng pó yòu xián tài lǎo shí le jiā lǐ rén yě bù pà

总而言之，为人是难作的：若太老实了没有个机变，公婆又嫌太老实了，家里人也不怕；

ruò yǒu xiē jī biàn wèi miǎn yòu zhì yī jīng sǔn yī jīng

若有些机变，未免又治一经损一经。

rú jīn zán men jiā lǐ gèng hǎo xīn chū lái de zhè xiē dǐ xià nú zì hào de nǎi nai men yī gè gè xīn mǎn yì zú dōu bù zhī yào zěn me yàng cái hǎo shǎo yǒu bù dé yì bú shì bèi dì lǐ yǎo shé gēn jiù shì tiǎo sān wō sì de

如今咱们家里更好，新出来的这些底下奴字号的奶奶们，一个个心满意足，都不知要怎么样才好，少有不得意，不是背地里咬舌根，就是挑三窝四的。

wǒ pà lǎo tài tài shēng qì yī diǎn er yě bù kěn shuō

我怕老太太生气，一点儿也不肯说。

bù rán wǒ gào sù chū lái dà jiā bié guò tài píng rì zi

不然我告诉出来，大家别过太平日子。

zhè bu shì wǒ dāng zhe sān gū niang shuō lǎo tài tài piān téng bǎo yù yǒu rén bèi dì lǐ yuàn yán hái bà le suàn shì piān xīn

这不是我当着三姑娘说，老太太偏疼宝玉，有人背地里怨言还罢了，算是偏心。

rú jīn lǎo tài tài piān téng nǐ wǒ tīng zhe yě shì bù hǎo

如今老太太偏疼你，我听着也是不好。

zhè kě xiào bù kě xiào

这可笑不可笑？

tàn chūn xiào dào hú tú rén duō nà lǐ jiào liàng de xǔ duō

”探春笑道：“糊涂人多，那里较量得许多。

wǒ shuō dào bù rú xiǎo rén jiā rén shǎo suī rán hán sù xiē dǎo shì huān tiān xǐ dì dà jiā kuài lè

我说倒不如小人家人少，虽然寒素些，倒是欢天喜地，大家快乐。

wǒ men zhè yàng rén jiā rén duō wài tou kàn zhe wǒ men bù zhī qiān jīn wàn jīn xiǎo jiě hé děng kuài lè shū bù zhī wǒ men zhè lǐ shuō bu chū lái de fán nán gèng lì hài

我们这样人家人多，外头看着我们不知千金万金小姐，何等快乐，殊不知我们这里说不出来的烦难，更利害。

bǎo yù dào shéi dōu xiàng sān mèi mei hǎo duō xīn

”宝玉道：“谁都像三妹妹好多心。

shì shì wǒ cháng quàn nǐ zǒng bié tīng nèi xiē sú yǔ xiǎng nà sú shì zhǐ guǎn ān fù zūn róng cái shì

事事我常劝你，总别听那些俗语，想那俗事，只管安富尊荣才是。

bǐ bù dé wǒ men méi zhè qīng fú gāi yìng zhuó nào de

比不得我们没这清福，该应浊闹的。

yóu shì dào shéi dōu xiàng nǐ zhēn shì yī xīn wú guà ài zhǐ zhī dào hé zǐ mèi men wán xiào è le chī kùn le shuì zài guò jǐ nián bù guò hái shì zhè yàng yì diǎn hòu shì yě bù lǜ

”尤氏道：“谁都像你，真是一心无挂碍，只知道和姊妹们顽笑，饿了吃，困了睡，再过几年，不过还是这样，一点后事也不虑。

bǎo yù xiào dào wǒ néng gòu hé zǐ mèi men guò yī rì shì yī rì sǐ le jiù wán le

”宝玉笑道：“我能够和姊妹们过一日是一日，死了就完了。

shén me hòu shì bù hòu shì

什么后事不后事。

li wán děng dōu xiào dào zhè kě yòu shì hú shuō

”李纨等都笑道：“这可又是胡说。

jiù suàn nǐ shì gè méi chū xī de zhōng lǎo zài zhè lǐ nán dào tā zǐ mèi men dōu bù chū mén de

就算你是个没出息的，终老在这里，难道他姊妹们都不出门的？

yóu shì xiào dào yuàn bù dé rén dōu shuō tā shì jiǎ zhǎng le yí gè tāi zǐ jiū jìng shì gè yòu shǎ yòu dāi de

”尤氏笑道：“怨不得人都说他是假长了一个胎子，究竟是个又傻又呆的。

bǎo yù xiào dào rén shì mò dìng zhī dào shuí sǐ shuí huó

”宝玉笑道：“人事莫定，知道谁死谁活。

tǎng huò wǒ zài jīn rì míng rì jīn nián míng nián sǐ le yě suàn shì suì xīn yī bèi zi le

倘或我在今日明日，今年明年死了，也算是遂心一辈子了。

zhòng rén bù děng shuō wán biàn shuō kě shì yòu fēng le bié hé tā shuō huà cái hǎo

”众人不等说完，便说：“可是又疯了，别和他说话才好。

ruò hé tā shuō huà bú shì dāi huà jiù shì fēng huà

若和他说话，不是呆话就是疯话。

xǐ luán yīn xiào dào èr gē gē nǐ bié zhè yàng shuō děng zhè lǐ jiě jie men guǒ rán dōu chū le gé héng shù lǎo tài tài tài tài yě jì mò wǒ lái hé nǐ zuò bàn r

”喜鸾因笑道：“二哥哥，你别这样说，等这里姐姐们果然都出了阁，横竖老太太，太太也寂寞，我来和你作伴儿。

li wán yóu shì děng dōu xiào dào gū niáng yě bié shuō dāi huà nán dào nǐ shì bù chū mén de

”李纨尤氏等都笑道：“姑娘也别说呆话，难道你是不出门的？

zhè huà hōng shuí

这话哄谁。

shuō de xǐ luán dī le tóu

”说的喜鸾低了头。

dāng xià yǐ shì qǐ gēng shí fēn dà jiā gè zì guī fáng ān xiē zhòng rén dōu qiě bù tí

当下已是起更时分，大家各自归房安歇，众人都且不提。

qiě shuō yuān yāng yī jìng huí lái gāng zhì yuán mén qián zhī jiàn jiǎo mén xū yǎn yóu wèi shàng shuān

且说鸳鸯一径回来，刚至园门前，只见角门虚掩，犹未上闩。

cǐ shí yuán nèi wú rén lái wǎng zhǐ yǒu gāi bān de fáng nèi dēng guāng yǎn yìng wēi yuè bàn tiān

此时园内无人来往，只有该班的房内灯光掩映，微月半天。

yuān yāng yòu bù céng yǒu gè zuò bàn de yě bù céng tí dēng lóng dú zì yí gè jiǎo bù yòu qīng suǒ yǐ gāi bān de rén jiē bù lǐ huì

鸳鸯又不曾有个作伴的，也不曾提灯笼，独自一个，脚步又轻，所以该班的人皆不理会。

piān shēng yòu yào xiǎo jiě yīn xià le yǒng lù xún wēi cǎo chù xíng zhì yī hú shān shí hòu dà guì shù yīn xià lái

偏生又要小解，因下了甬路，寻微草处，行至一湖山石后大桂树阴下来。

gāng zhuǎn guò shí hòu zhǐ tīng yī zhèn yī shān xiǎng xià le yī jīng bù xiǎo

刚转过石后，只听一阵衣衫响，吓了一惊不小。

dìng jīng yī kàn zhī jiàn shì liǎng gè rén zài nà lǐ jiàn tā lái le biàn xiǎng wǎng shí hòu shù cóng cáng duǒ

定睛一看，只见是两个人在那里，见他来了，便想往石后树丛藏躲。

yuān yāng yǎn jiān chèn yuè sè jiàn zhǔn yí gè chuān hóng qún zi shū péng tóu gāo dà fēng zhuàng shēn cái de shì yíng chūn fáng lǐ de sī qí

鸳鸯眼尖，趁月色见准一个穿红裙子梳鬅头高大丰壮身材的，是迎春房里的司棋。

yuān yāng zhǐ dāng tā hé bié de nǚ hái zi yě zài cǐ fāng biàn jiàn zì jǐ lái le gù yì cáng duǒ kǒng hè zhe shuǎ yīn biàn xiào jiào dào sī qí nǐ bù kuài chū lái xià zhe wǒ wǒ jiù hǎn qǐ lái dāng zéi ná le

鸳鸯只当他和别的女孩子也在此方便，见自己来了，故意藏躲恐吓着耍，因便笑叫道：“司棋你不快出来，吓着我，我就喊起来当贼拿了。

zhè me dà yā tou le méi gè hēi jiā bái rì de zhǐ shì wán bù gòu

这么大丫头了，没个黑家白日的只是顽不够。

zhè běn shì yuān yāng de xì yǔ jiào tā chū lái

”这本是鸳鸯的戏语，叫他出来。

shéi zhī tā zéi rén dǎn xū

谁知他贼人胆虚，

zhǐ dāng yuān yāng yǐ kàn jiàn tā de shǒu wěi le

只当鸳鸯已看见他的首尾了，

shēng kǒng jiào hǎn qǐ lái shǐ zhòng rén zhī jué gèng bù hǎo

生恐叫喊起来使众人知觉更不好，

qiě sù rì yuān yāng yòu hé zì jǐ qīn hòu bù bǐ bié rén

且素日鸳鸯又和自己亲厚不比别人，

biàn cóng shù hòu pǎo chū lái

便从树后跑出来，

yī bǎ lā zhù yuān yāng

一把拉住鸳鸯，

biàn shuāng xī guì xià

便双膝跪下，

zhǐ shuō hǎo jiě jie

只说：“好姐姐，

qiān wàn bié rǎng

千万别嚷！

yuān yāng fǎn bù zhī yīn hé máng lā tā qǐ lái xiào wèn dào zhè shì zěn me shuō

”鸳鸯反不知因何，忙拉他起来，笑问道：“这是怎么说？

sī qí mǎn liǎn hóng zhàng yòu liú xià lèi lái

”司棋满脸红胀，又流下泪来。

yuān yāng zài yī huí xiǎng nà yī gè rén yǐng huǎng hū xiàng gè xiǎo sī xīn xià biàn cāi yí le bā jiǔ zì jǐ fǎn xiū de miàn hóng ěr chì yòu pà qǐ lái

鸳鸯再一回想，那一个人影恍惚像个小厮，心下便猜疑了八九，自己反羞的面红耳赤，又怕起来。

yīn dìng le yī huì máng qiāo wèn nà gè shì shuí

因定了一会，忙悄问：“那个是谁？

sī qí fù guì xià dào shì wǒ gū jiù xiōng dì

”司棋复跪下道：“是我姑舅兄弟。

yuān yāng cuì le yī kǒu dào yào sǐ yào sǐ

”鸳鸯啐了一口，道：“要死，要死。

sī qí yòu huí tóu qiāo dào nǐ bù yòng cáng zhe jiě jie yǐ kàn jiàn le kuài chū lái kē tóu

”司棋又回头悄道：“你不用藏着，姐姐已看见了，快出来磕头。

nà xiǎo sī tīng le zhǐ de yě cóng shù hòu pá chū lái kē tóu rú dǎo suàn

”那小厮听了，只得也从树后爬出来，磕头如捣蒜。

yuān yāng máng yào huí shēn sī qí lā zhù kǔ qiú kū dào wǒ men de xìng mìng dōu zài jiě jie shēn shàng zhǐ qiú jiě jie chāo shēng yào jǐn

鸳鸯忙要回身，司棋拉住苦求，哭道：“我们的性命，都在姐姐身上，只求姐姐超生要紧！

yuān yāng dào nǐ fàng xīn wǒ héng shù bù gào sù yī gè rén jiù shì le

”鸳鸯道：“你放心，我横竖不告诉一个人就是了。

yī yǔ wèi liǎo zhǐ tīng jiǎo mén shàng yǒu rén shuō dào jīn gū niáng yǐ chū qù le jiǎo mén shàng suǒ ba

”一语未了，只听角门上有人说道：“金姑娘已出去了，角门上锁罢。

yuān yāng zhèng bèi sī qí lā zhù bù dé tuō shēn tīng jiàn rú cǐ shuō biàn jiē shēng dào wǒ zài zhè lǐ yǒu shì qiě lüè zhù shǒu wǒ chū lái le

”鸳鸯正被司棋拉住，不得脱身，听见如此说，便接声道：“我在这里有事，且略住手，我出来了。

sī qí tīng le zhǐ de sōng shǒu ràng tā qù le

”司棋听了，只得松手让他去了——