wèi zhào wáng yuē sān jìn hé ér qín ruò sān jìn lí ér qín qiáng cǐ tiān xià zhī suǒ míng yě
谓赵王曰：“三晋合而秦弱，三晋离而秦强，此天下之所明也。
qín zhī yǒu yàn ér fá zhào yǒu zhào ér fá yàn
秦之有燕而伐赵，有赵而伐燕；
yǒu liáng ér fá zhào yǒu zhào ér fá liáng
有梁而伐赵，有赵而伐梁；
yǒu chu ér fá hán yǒu hán ér fá chu
有楚而伐韩，有韩而伐楚；
cǐ tiān xià zhī suǒ míng jiàn yě
此天下之所明见也。
rán shān dōng bù néng yì qí lüè bīng ruò yě
然山东不能易其略，兵弱也。
ruò ér bù néng xiāng yī shì hé chu zhī zhī shān dōng zhī yú yě
弱而不能相壹，是何楚之知，山东之愚也。
shì chén suǒ wéi shān dōng zhī yōu yě
是臣所为山东之忧也。
hǔ jiàng jí qín qín bù zhī hǔ zhī jí jǐ yě ér xiāng dòu liǎng ba ér guī qí sǐ yú hǔ
虎将即禽，禽不知虎之即己也，而相斗两罢，而归其死于虎。
gù shǐ qín zhī hǔ zhī jí jǐ jué bù xiāng dòu yǐ
故使禽知虎之即己，决不相斗矣。
jīn shān dōng zhī zhǔ bù zhī qín zhī jí jǐ yě ér shàng xiāng dòu liǎng bì ér guī qí guó yú qín zhī bù rú qín yuǎn yǐ
今山东之主不知秦之即己也，而尚相斗两敝，而归其国于秦，知不如禽远矣。
yuàn wáng shú lǜ zhī yě
愿王熟虑之也。
jīn shì yǒu kě jí zhě qín zhī yù fá hán liáng dōng kuī yú zhōu shì shén wéi mèi wáng zhī
“今事有可急者，秦之欲伐韩梁，东窥于周室甚，惟寐亡之。
jīn nán gōng chu zhě è sān jìn zhī dà hé yě
今南攻楚者，恶三晋之大合也。
jīn gōng chu xiū ér fù zhī yǐ wǔ nián yǐ ràng de qiān yú lǐ
今攻楚休而复之，已五年矣，攘地千余里。
jīn wèi chǔ wáng gǒu lái jǔ yù zhǐ ér jiàn guǎ rén bì yǔ chu wèi xiōng dì zhī guó bì wèi chu gōng hán liáng fǎn chu zhī gù dì
今谓楚王：‘苟来举玉趾而见寡人，必与楚为兄弟之国，必为楚攻韩、梁，反楚之故地。
chǔ wáng měi qín zhī yǔ nù hán liáng zhī bù jiù jǐ bì rù yú qín
’楚王美秦之语，怒韩、梁之不救己，必入于秦。
yǒu móu gù shā shǐ zhī zhào yǐ yàn ěr zhào ér lí sān jìn
有谋故杀使之赵，以燕饵赵而离三晋。
jīn wáng měi qín zhī yán ér yù gōng yàn gōng yàn shí wèi bǎo ér huò yǐ jí yǐ
今王美秦之言，而欲攻燕，攻燕，食未饱而祸已及矣。
chǔ wáng rù qín qín chu wèi yī dōng miàn ér gōng hán
楚王入秦，秦、楚为一，东面而攻韩。
hán nā mó chu běi wú zhào hán bù dài fá gē qiè mǎ tù ér xi zǒu
韩南无楚，北无赵，韩不待伐，割挈马兔而西走。
qín yǔ hán wéi shàng jiāo qín huò ān yí yú liáng yǐ
秦与韩为上交，秦祸安移于梁矣。
yǐ qín zhī qiáng yǒu chu hán zhī yòng liáng bù dài fá yǐ
以秦之强，有楚、韩之用，梁不待伐矣。
gē qiè mǎ tù ér xi zǒu qín yǔ liáng wéi shàng jiāo qín huò àn ràng yú zhào yǐ
割挈马兔而西走，秦与梁为上交，秦祸案攘于赵矣。
yǐ qiáng qín zhī yǒu hán liáng chu yǔ yàn zhī nù gē bì shēn yǐ
以强秦之有韩、梁、楚，与燕之怒，割必深矣。
guó zhī jǔ cǐ chén zhī suǒ wéi lái
国之举此，臣之所为来。
chén gù yuē shì yǒu kě jí wèi zhě
臣故曰：事有可急为者。
jí chǔ wáng zhī wèi rù yě sān jìn xiāng qīn xiāng jiān chū ruì shī yǐ shù hán liáng xī biān chǔ wáng wén zhī bì bù rù qín qín bì nù ér xún gōng chu shì qín huò bù lí chu yě biàn yú sān jìn
“及楚王之未入也，三晋相亲相坚，出锐师以戍韩、梁西边，楚王闻之，必不入秦，秦必怒而循攻楚，是秦祸不离楚也，便于三晋。
ruò chǔ wáng rù qín jiàn sān jìn zhī dà hé ér jiān yě bì bù chū chǔ wáng jí duō gē shì qín huò bù lí chu yě yǒu lì yú sān jìn
若楚王入，秦见三晋之大合而坚也，必不出楚王，即多割，是秦祸不离楚也，有利于三晋。
yuàn wáng zhī shú jì zhī yě jí
愿王之熟计之也急。
zhào wáng yīn qǐ bīng nán shù hán liáng zhī xī biān
赵王因起兵南戍韩、梁之西边。
qín jiàn sān jìn zhī jiān yě guǒ bù chū chǔ wáng yǎng ér duō qiú de
秦见三晋之坚也，果不出楚王卬，而多求地。