huò wèi gōng zhòng yuē tīng zhě tīng guó fēi bì tīng shí yě
或谓公仲曰：“听者听国，非必听实也。
gù xiān wáng tīng yàn yán yú shì yuàn gōng zhī tīng chén yán yě
故先王听谚言于市，愿公之听臣言也。
gōng qiú zhōng lì yú qín ér fú néng de yě shàn gōng sūn hǎo yǐ nán gān mào quàn qí bīng yǐ quàn zhǐ wèi chu zhào jiē gōng zhī chóu yě
公求中立于秦，而弗能得也，善公孙郝以难甘茂，劝齐兵以劝止魏，楚、赵皆公之仇也。
chén kǒng guó zhī yǐ cǐ wéi huàn yě yuàn gōng zhī fù qiú zhōng lì yú qín yě
臣恐国之以此为患也，愿公之复求中立于秦也。
gōng zhòng yuē nài hé duì yuē qín wáng yǐ gōng sūn hǎo wèi dǎng yú gōng ér fú zhī tīng
公仲曰：“奈何?”对曰：“秦王以公孙郝为党于公而弗之听，
gān mào bù shàn yú gōng ér fú wèi gōng yán
甘茂不善于公而弗为公言，
gōng hé bù yīn xíng yuàn yǐ yǔ qín wáng yǔ xíng yuàn zhī wèi qín wáng chén yě gōng
公何不因行愿以与秦王语?行愿之为秦王臣也公，
chén qǐng wèi gōng wèi qín wáng yuē qí wèi hé yǔ lí
臣请为公谓秦王曰：‘齐、魏合与离，
yú qín shú lì qí wèi bié yǔ hé
于秦孰利?齐、魏别与合，
yú qín shú qiáng qín wáng bì yuē qí wèi lí
于秦孰强?’秦王必曰：‘齐、魏离，
zé qín zhòng
则秦重；
hé zé qín qīng
合，则秦轻。
qí wèi bié zé qín qiáng
齐、魏别，则秦强；
hé zé qín ruò
合，则秦弱。
chén jí yuē jīn wáng tīng gōng sūn hǎo yǐ hán qín zhī bīng yīng qí ér gōng wèi wèi bù gǎn zhàn guī de ér hé yú qí shì qín qīng yě chén yǐ gōng sūn hǎo wèi bù zhōng
’臣即曰：‘今王听公孙郝以韩、秦之兵应齐而攻魏，魏不敢战，归地而合于齐，是秦轻也，臣以公孙郝为不忠。
jīn wáng tīng gān mào yǐ hán qín zhī bīng jù wèi ér gōng qí qí bù gǎn zhàn bù qiú gē dì ér hé yú wèi shì qín qīng yě chén yǐ gān mào wèi bù zhōng
今王听甘茂，以韩、秦之兵据魏而攻齐，齐不敢战，不求割地而合于魏，是秦轻也，臣以甘茂为不忠。
gù wáng bù rú lìng hán zhōng lì yǐ gōng qí qí wáng yán jiù wèi yǐ jìn zhī qí wèi bù néng xiāng tīng jiǔ lí bīng shǐ
故王不如令韩中立以攻齐，齐王言救魏以劲之，齐、魏不能相听，久离兵史。
wáng yù zé xìn gōng sūn hǎo yú qí wèi hán qǔ nán yáng yì gǔ chuān yǐ guī cǐ huì wáng zhī yuàn yě
王欲，则信公孙郝于齐，为韩取南阳，易谷川以归，此惠王之愿也。
wáng yù zé xìn gān mào yú wèi yǐ hán qín zhī bīng jù wèi yǐ xì qí cǐ wǔ wáng zhī yuàn yě
王欲，则信甘茂于魏，以韩、秦之兵据魏以郄齐，此武王之愿也。
chén yǐ wéi lìng hán yǐ zhōng lì yǐ jìn qí zuì qín zhī dà jí yě
臣以为令韩以中立以劲齐，最秦之大急也。
gōng sūn hǎo dǎng yú qí ér bù kěn yán gān mào báo ér bù gǎn yè yě cǐ èr rén wáng zhī dà huàn yě
公孙郝党于齐而不肯言，甘茂薄而不敢谒也，此二人，王之大患也。
yuàn wáng zhī shú jì zhī yě
愿王之熟计之也。