wèn yuē mài yǒu sān bù yīn yáng xiāng chéng
问曰：脉有三部，阴阳相乘。
róng wèi xuè qì zài rén tǐ gōng
荣卫血气，在人体躬。
hū xī chū rù shàng xià yú zhōng yīn xi yóu bù jīn yè liú tōng
呼吸出入，上下于中，因息游布，津液流通。
suí shí dòng zuò xiào xiàng xíng róng chūn xián qiū fú dōng chén xià hóng
随时动作，效象形容，春弦秋浮，冬沉夏洪。
chá sè guān mài dà xiǎo bù tóng yī shí zhī jiān biàn wú jīng cháng chǐ cùn cēn cī huò duǎn huò zhǎng
察色观脉，大小不同，一时之间，变无经常，尺寸参差，或短或长。
shàng xià guāi cuò huò cún huò wáng
上下乖错，或存或亡。
bìng zhé gǎi yì jìn tuì dī áng
病辄改易，进退低昂。
xīn mí yì huò dòng shī jì gāng
心迷意惑，动失纪纲。
yuàn wèi jù chén lìng dé fēn míng
愿为具陈，令得分明。
shī yuē zi zhī suǒ wèn dào zhī gēn yuán
师曰：子之所问，道之根源。
mài yǒu sān bù chǐ cùn jí guān
脉有三部，尺寸及关。
róng wèi liú xíng bù shī héng quán
荣卫流行，不失衡铨。
shèn chén xīn hóng fèi fú gān xián cǐ zì jīng cháng bù shī zhū fēn
肾沉、心洪、肺浮、肝弦，此自经常，不失铢分。
chū rù shēng jiàng lòu kè zhōu xuán shuǐ xià bǎi kè yī zhōu xún huán
出入升降，漏刻周旋，水下百刻，一周循环。
dāng fù cùn kǒu xū shí jiàn yān
当复寸口，虚实见焉。
biàn huà xiāng chéng yīn yáng xiāng gān
变化相乘，阴阳相干。
fēng zé fú xū hán zé láo jiān
风则浮虚，寒则牢坚；
chén qián shuǐ chù zhī yǐn jí xián
沉潜水畜，支饮急弦；
dòng zé wèi tòng shù zé rè fán
动则为痛，数则热烦。
shè yǒu bù yīng zhī biàn suǒ yuán sān bù bù tóng bìng gè yì duān
设有不应，知变所缘，三部不同，病各异端。
tài guò kě guài bù jí yì rán yá bù kōng jiàn zhōng bì yǒu jiān shěn chá biǎo lǐ sān jiāo bié yān zhī qí suǒ shě xiāo xī zhěn kàn liào dù fǔ cáng dú jiàn ruò shén
太过可怪，不及亦然，邪不空见，中必有奸，审察表里，三焦别焉，知其所舍，消息诊看，料度府藏，独见若神。
wèi zi tiáo jì chuán yǔ xián rén
为子条记，传与贤人。
shī yuē hū xī zhě mài zhī tóu yě
师曰：呼吸者，脉之头也。
chū chí mài lái jí qù chí cǐ chū jí rù chí míng yuē nèi xū wài shí yě
初持脉，来疾去迟，此出疾入迟，名曰内虚外实也。
chū chí mài lái chí qù jí cǐ chū chí rù jí míng yuē nèi shí wài xū yě
初持脉，来迟去疾，此出迟入疾，名曰内实外虚也。
wèn yuē shàng gōng wàng ér zhī zhī zhōng gōng wèn ér zhī zhī xià gōng mài ér zhī zhī yuàn wén qí shuō
问曰：上工望而知之，中工问而知之，下工脉而知之，愿闻其说。
shī yuē bìng jiā rén qǐng yún bìng rén ruò fā rè shēn tǐ téng bìng rén zì wò
师曰：病家人请云，病人若发热，身体疼，病人自卧。
shī dào zhěn qí mài chén ér chí zhě zhī qí chà yě
师到，诊其脉，沉而迟者，知其差也。
hé yǐ zhī zhī
怎么知道是这样呢？
biǎo yǒu bìng zhě mài dāng fú dà jīn mài fǎn chén chí gù zhī yù yě
表有病者，脉当浮大，今脉反沉迟，故知愈也。
jiǎ lìng bìng rén yún fù nèi zú tòng bìng rén zì zuò
假令病人云，腹内卒痛，病人自坐。
shī dào mài zhī fú ér dà zhě zhī qí chà yě
师到，脉之，浮而大者，知其差也。
hé yǐ zhī zhī
怎么知道是这样呢？
ruò lǐ yǒu bìng zhě mài dāng chén ér xì jīn mài fú dà gù zhī yù yě
若里有病者，脉当沉而细，今脉浮大，故知愈也。
shī yuē bìng jiā rén lái qǐng yún bìng rén fā rè fán jí
师曰：病家人来请云，病人发热，烦极。
míng rì shī dào bìng rén xiàng bì wò cǐ rè yǐ qù yě
明日师到，病人向壁卧，此热已去也。
shè lìng mài bù hé chù yán yǐ yù
设令脉不和，处言已愈。
shè lìng xiàng bì wò wén shī dào bù jīng qǐ ér pàn shì ruò sān yán sān zhǐ mài zhī yān tuò zhě cǐ zhà bìng yě
设令向壁卧，闻师到，不惊起而盼视，若三言三止，脉之，咽唾者，此诈病也。
shè lìng mài zì hé chù yán rǔ bìng dà zhòng dāng xū fú tǔ xià yào zhēn jiǔ shù shí bǎi chù nǎi yù
设令脉自和，处言汝病大重，当须服吐下药，针灸数十百处，乃愈。
shī chí mài bìng rén qiàn zhě wú bìng yě
师持脉，病人欠者，无病也。
mài zhī shēn zhě bìng yě
脉之，呻者，病也。
yán chí zhě fēng yě
言迟者，风也。
yáo tóu yán zhě lǐ tòng yě
摇头言者，里痛也。
xíng chí zhě biǎo qiáng yě
行迟者，表强也。
zuò ér fú zhě duǎn qì yě
坐而伏者，短气也。
zuò ér xià yī jiǎo zhě yāo tòng yě
坐而下一脚者，腰痛也。
lǐ shí hù fù rú huái luǎn wù zhě xīn tòng yě
里实护腹，如怀卵物者，心痛也。
shī yuē fú qì zhī bìng yǐ yì hou zhī jīn yuè zhī nèi yù yǒu fú qì
师曰：伏气之病，以意候之，今月之内，欲有伏气。
jiǎ lìng jiù yǒu fú qì dāng xū mài zhī
假令旧有伏气，当须脉之。
ruò mài wēi ruò zhě dāng hóu zhōng tòng shì shāng fēi hóu bì yě
若脉微弱者，当喉中痛似伤，非喉痹也。
bìng rén yún shí yàn zhōng tòng suī ěr jīn fù yù xià lì
病人云：实咽中痛，虽尔，今复欲下利。
wèn yuē rén bìng kǒng bù zhě qí mài hé zhuàng
问曰：人病恐怖者，其脉何状？
shī yuē mài xíng rú xún sī lěi lěi rán qí miàn bái tuō sè yě
师曰：脉形如循丝，累累然，其面白脱色也。
wèn yuē rén bù yǐn qí mài hé lèi
问曰：人不饮，其脉何类？
shī yuē qí mài zì sè chún kǒu gān zào yě
师曰：其脉自涩，唇口干燥也。
wèn yuē rén kuì zhě qí mài hé lèi
问曰：人愧者，其脉何类？
shī yuē mài fú ér miàn sè zhà bái zhà chì
师曰：脉浮，而面色乍白乍赤。
wèn yuē jīng shuō mài yǒu sān shū liù shū zhòng zhě hé wèi yě
问曰：经说，脉有三菽、六菽重者，何谓也？
shī yuē mài zhě rén yǐ zhǐ àn zhī rú sān shū zhī zhòng zhě fèi qì yě
师曰：脉者，人以指按之，如三菽之重者，肺气也；
rú liù shū zhī zhòng zhě xīn qì yě
如六菽之重者，心气也；
rú jiǔ shū zhī zhòng zhě pí qì yě
如九菽之重者，脾气也；
rú shí èr shū zhī zhòng zhě gān qì yě
如十二菽之重者，肝气也；
àn zhī zhì gǔ zhě shèn qì yě
按之至骨者，肾气也。
jiǎ lìng xià lì cùn kǒu guān shàng chǐ zhōng xī bú jiàn mài rán chǐ zhōng shí yī xiǎo jiàn mài zài jǔ tóu zhě shèn qì yě
假令下利，寸口、关上、尺中，悉不见脉，然尺中时一小见，脉再举头者，肾气也。
ruò jiàn sǔn mài lái zhì wéi nán zhì
若见损脉来至，为难治。
wèn yuē mài yǒu xiāng chéng yǒu zòng yǒu héng yǒu nì yǒu shùn hé yě
问曰：脉有相乘、有纵、有横、有逆、有顺，何也？
shī yuē shuǐ xíng chéng huǒ jīn xíng chéng mù míng yuē zòng
师曰：水行乘火，金行乘木，名曰纵；
huǒ xíng chéng shuǐ mù xíng chéng jīn míng yuē héng
火行乘水，木行乘金，名曰横；
shuǐ xíng chéng jīn huǒ xíng chéng mù míng yuē nì
水行乘金，火行乘木，名曰逆；
jīn xíng chéng shuǐ mù xíng chéng huǒ míng yuē shùn yě
金行乘水，木行乘火，名曰顺也。
wèn yuē mài yǒu cán zéi hé wèi yě
问曰：脉有残贼，何谓也？
shī yuē mài yǒu xián jǐn fú huá chén sè cǐ liù zhě míng yuē cán zéi néng wéi zhū mài zuò bìng yě
师曰：脉有弦、紧、浮、滑、沉、涩，此六者名曰残贼，能为诸脉作病也。
wèn yuē mài yǒu zāi guài hé wèi yě
问曰：脉有灾怪，何谓也？
shī yuē jiǎ lìng rén bìng mài de tài yáng yǔ xíng zhèng xiāng yìng yīn wèi zuò tāng
师曰：假令人病，脉得太阳，与形证相应，因为作汤。
bǐ hái sòng tāng rú shí qǐng bìng rén nǎi dà tǔ ruò xià lì fù zhōng tòng
比还送汤如食顷，病人乃大吐，若下利，腹中痛。
shī yuē wǒ qián lái bú jiàn cǐ zhèng jīn nǎi biàn yì shì míng zāi guài
师曰：我前来不见此证，今乃变异，是名灾怪。
yòu wèn yuē hé yuán zuò cǐ tǔ lì
又问曰：何缘作此吐利？
dá yuē huò yǒu jiù shí fú yào jīn nǎi fā zuò gù míng zāi guài ěr
答曰：或有旧时服药，今乃发作，故名灾怪耳。
wèn yuē dōng fāng gān mài qí xíng hé sì
问曰：东方肝脉，其形何似？
shī yuē gān zhě mù yě míng jué yīn qí mài wēi xián rú ruò ér zhǎng shì gān mài yě
师曰：肝者木也，名厥阴，其脉微弦濡弱而长，是肝脉也。
gān bìng zì dé rú ruò zhě yù yě
肝病自得濡弱者，愈也。
jiǎ lìng de chún xián mài zhě sǐ hé yǐ zhī zhī
假令得纯弦脉者，死，何以知之？
yǐ qí mài rú xián zhí shì gān cáng shāng gù zhī sǐ yě
以其脉如弦直，是肝藏伤，故知死也。
nán fāng xīn mài qí xíng hé sì
南方心脉，其形何似？
shī yuē xīn zhě huǒ yě míng shǎo yīn qí mài hóng dà ér zhǎng shì xīn mài yě
师曰：心者火也，名少阴，其脉洪大而长，是心脉也。
xīn bìng zì dé hóng dà zhě yù yě
心病自得洪大者，愈也。
jiǎ lìng mài lái wēi qù dà gù míng fǎn bìng zài lǐ yě
假令脉来微去大，故名反，病在里也。
mài lái tou xiǎo běn dà zhě gù míng fù bìng zài biǎo yě
脉来头小本大者，故名复，病在表也。
shàng wēi tóu xiǎo zhě zé hàn chū
上微头小者，则汗出；
xià wēi běn dà zhě zé wèi guān gé bù tōng bù dé niào
下微本大者，则为关格不通，不得尿。
tóu wú hàn zhě kě zhì yǒu hàn zhě sǐ
头无汗者可治，有汗者死。
xī fāng fèi mài qí xíng hé sì
西方肺脉，其形何似？
shī yuē fèi zhě jīn yě míng tài yīn qí mài máo fú yě fèi bìng zì dé cǐ mài
师曰：肺者金也，名太阴，其脉毛浮也，肺病自得此脉。
ruò de huǎn chí zhě jiē yù
若得缓迟者，皆愈；
ruò de shù zhě zé jù
若得数者，则剧。
hé yǐ zhī zhī
怎么知道是这样呢？
shù zhě nán fāng huǒ huǒ kè xī fāng jīn fǎ dāng yōng zhǒng wéi nán zhì yě
数者南方火，火克西方金，法当痈肿，为难治也。
wèn yuē èr yuè de máo fú mài hé yǐ chù yán zhì qiū dāng sǐ
问曰：二月得毛浮脉，何以处言至秋当死。
shī yuē èr yuè zhī shí mài dāng rú ruò fǎn de máo fú zhě gù zhī zhì qiū sǐ
师曰：二月之时，脉当濡弱，反得毛浮者，故知至秋死。
èr yuè gān yòng shì gān mài shǔ mù yīng rú ruò fǎn de máo fú zhě shì fèi mài yě
二月肝用事，肝脉属木，应濡弱，反得毛浮者，是肺脉也。
fèi shǔ jīn jīn lái kè mù gù zhī zhì qiū sǐ
肺属金，金来克木，故知至秋死。
tā jiē fǎng cǐ
他皆仿此。
shī yuē mài féi rén zé fú shòu rén zé chén
师曰：脉，肥人责浮，瘦人责沉。
féi rén dāng chén jīn fǎn fú
肥人当沉，今反浮；
shòu rén dāng fú jīn fǎn chén gù zé zhī
瘦人当浮，今反沉，故责之。
shī yuē cùn mài xià bù zhì guān wèi yáng jué
师曰：寸脉下不至关，为阳绝；
chǐ mài shàng bù zhì guān wèi yīn jué
尺脉上不至关，为阴绝。
cǐ jiē bù zhì jué sǐ yě
此皆不治，决死也。
ruò jì qí yú mìng sǐ shēng zhī qī qī yǐ yuè jié kè zhī yě
若计其余命死生之期，期以月节克之也。
shī yuē mài bìng rén bù bìng míng yuē xíng shī yǐ wú wáng qì zú xuàn pú bù shí rén zhě duǎn mìng zé sǐ
师曰：脉病人不病，名曰行尸，以无王气，卒眩仆不识人者，短命则死。
rén bìng mài bù bìng míng yuē nèi xū yǐ wú gǔ shén suī kùn wú kǔ
人病脉不病，名曰内虚，以无谷神，虽困无苦。
wèn yuē xī yǎn chén míng yuē huá hé wèi yě
问曰：翕奄沉，名曰滑，何谓也？
chén wèi chún yīn xī wèi zhèng yáng yīn yáng hé hé gù lìng mài huá
沉为纯阴，翕为正阳，阴阳和合，故令脉滑。
guān chǐ zì píng yáng míng mài wēi chén shí yǐn zì kě
关尺自平，阳明脉微沉，食饮自可。
shǎo yīn mài wēi huá huá zhě jǐn zhī fú míng yě cǐ wèi yīn shí qí rén bì gǔ nèi hàn chū yīn xià shī yě
少阴脉微滑，滑者紧之浮名也，此为阴实，其人必股内汗出，阴下湿也。
wèn yuē céng wéi rén suǒ nán jǐn mài cóng hé ér lái
问曰：曾为人所难，紧脉从何而来？
shī yuē jiǎ lìng wáng hàn ruò tǔ yǐ fèi lǐ hán gù lìng mài jǐn yě
师曰：假令亡汗、若吐，以肺里寒，故令脉紧也。
jiǎ lìng hāi zhě zuò yǐn lěng shuǐ gù lìng mài jǐn yě
假令咳者，坐饮冷水，故令脉紧也。
jiǎ lìng xià lì yǐ wèi zhōng xū lěng gù lìng mài jǐn yě
假令下利，以胃中虚冷，故令脉紧也。
cùn kǒu wèi qì shèng míng yuē gāo
寸口卫气过盛的，叫高；
róng qì shèng míng yuē zhāng
荣气盛，名曰章；
gāo zhāng xiāng bó míng yuē gāng
高章相搏，名曰纲。
wèi qì ruò míng yuē dié
卫气弱，名曰惵；
róng qì ruò míng yuē bēi
荣气弱，名曰卑；
dié bēi xiāng bó míng yuē sǔn
惵卑相搏，名曰损。
wèi qì hé míng yuē huǎn
卫气和，名曰缓；
róng qì hé míng yuē chí
荣气和，名曰迟；
chí huǎn xiāng bó míng yuē chén
迟缓相搏，名曰沉。
cùn kǒu mài huǎn ér chí huǎn zé yáng qì zhǎng qí sè xiān qí yán guāng qí shēng shāng máo fà zhǎng
寸口脉缓而迟，缓则阳气长，其色鲜，其颜光，其声商，毛发长；
chí zé yīn qì shèng gǔ suǐ shēng xuè mǎn jī ròu jǐn báo xiān yìng
迟则阴气盛，骨髓生，血满，肌肉紧薄鲜硬。
yīn yáng xiāng bào róng wèi jù xíng gāng róu xiāng bó míng yuē qiáng yě
阴阳相抱，荣卫俱行，刚柔相搏，名曰强也。
fū yáng mài huá ér jǐn huá zhě wèi qì shí jǐn zhě pí qì qiáng
趺阳脉滑而紧，滑者胃气实，紧者脾气强。
chí shí jī qiáng tòng hái zì shāng yǐ shǒu bà rèn zuò zuò chuāng yě
持实击强，痛还自伤，以手把刃，坐作疮也。
cùn kǒu mài fú ér dà fú wèi xū dà wéi shí
寸口脉浮而大，浮为虚，大为实。
zài chǐ wèi guān zài cùn wèi gé
在尺为关，在寸为格。
guān zé bù de xiǎo biàn gé zé tǔ nì
关则不得小便，格则吐逆。
fū yáng mài fú ér sè fú zé tǔ nì shuǐ gǔ bù huà sè zé shí bù dé rù míng yuē guān gé
趺阳脉伏而涩，伏则吐逆，水谷不化，涩则食不得入，名曰关格。
mài fú ér dà fú wèi fēng xū dà wéi qì qiáng fēng qì xiāng bó bì chéng yǐn zhěn shēn tǐ wèi yǎng
脉浮而大，浮为风虚，大为气强，风气相搏，必成隐疹，身体为痒。
yǎng zhě míng xiè fēng jiǔ jiǔ wèi jiā lài
痒者名泄风，久久为痂癞。
cùn kǒu mài ruò ér chí ruò zhě wèi qì wēi chí zhě róng zhōng hán
寸口脉弱而迟，弱者卫气微，迟者荣中寒。
róng wèi xuè xuè hán zé fā rè
荣为血，血寒则发热；
wèi wéi qì qì wēi zhě xīn nèi jī jī ér xū mǎn bù néng shí yě
卫为气，气微者心内饥，饥而虚满不能食也。
fū yáng mài dà ér jǐn zhě dāng jí xià lì wéi nán zhì
肤阳脉大而紧者，当即下利，为难治。
cùn kǒu mài ruò ér huǎn ruò zhě yáng qì bù zú huǎn zhě wèi qì yǒu yú
寸口脉弱而缓，弱者阳气不足，缓者胃气有余。
ǎi ér tūn suān shí zú bù xià qì tián yú gé shàng yě yī zuò xià
噫而吞酸，食卒不下，气填于膈上也（一作下）。
fū yáng mài jǐn ér fú fú wéi qì jǐn wèi hán
趺阳脉紧而浮，浮为气，紧为寒。
fú wèi fù mǎn jǐn wèi jiǎo tòng
浮为腹满，紧为绞痛。
fú jǐn xiāng bó cháng míng ér zhuǎn zhuǎn jí qì dòng gé qì nǎi xià
浮紧相搏，肠鸣而转，转即气动，隔气乃下。
shǎo yīn mài bù chū qí yīn zhǒng dà ér xū yě
少阴脉不出，其阴肿大而虚也。
cùn kǒu mài wēi ér sè wēi zhě wèi qì bù xíng sè zhě róng qì bù dǎi
寸口脉微而涩，微者卫气不行，涩者荣气不逮。
róng wèi bù néng xiāng jiāng sān jiāo wú suǒ yǎng shēn tǐ bì bù rén
荣卫不能相将，三焦无所仰，身体痹不仁。
róng qì bù zú zé fán téng kǒu nán yán
荣气不足，则烦疼，口难言；
wèi qì xū zé wù hán shù qiàn
卫气虚，则恶寒数欠。
sān jiāo bù guī qí bù shàng jiāo bù guī zhě ǎi ér cù tūn
三焦不归其部，上焦不归者，噫而酢吞；
zhōng jiāo bù guī zhě bù néng xiāo gǔ yǐn shí
中焦不归者，不能消谷引食；
xià jiāo bù guī zhě zé yí sōu
下焦不归者，则遗溲。
fū yáng mài chén ér shù chén wèi shí shù xiāo gǔ
趺阳脉沉而数，沉为实，数消谷。
jǐn zhě bìng nán zhì
紧者，病难治。
cùn kǒu mài wēi ér sè wēi zhě wèi qì shuāi sè zhě róng qì bù zú
寸口脉微而涩，微者卫气衰，涩者荣气不足。
wèi qì shuāi miàn sè huáng
卫气衰，面色黄；
róng qì bù zú miàn sè qīng
荣气不足，面色青。
róng wèi gēn wèi wèi yè
荣为根，卫为叶。
róng wèi jù wēi zé gēn yè kū gǎo ér hán lì ké nì tuò xīng tǔ xián mò yě
荣卫俱微，则根叶枯槁，而寒栗咳逆，唾腥吐涎沫也。
fū yáng mài fú ér kōu fú zhě wèi qì shuāi kōu zhě róng qì shāng qí shēn tǐ shòu jī ròu jiǎ cuò fú kōu xiāng bó zōng qì shuāi wēi sì shǔ duàn jué
趺阳脉浮而芤，浮者卫气衰，芤者荣气伤，其身体瘦，肌肉甲错，浮芤相搏，宗气衰微，四属断绝。
cùn kǒu mài wēi ér huǎn wēi zhě wèi qì shū shū zé qí fū kōng
寸口脉微而缓，微者卫气疏，疏则其肤空；
huǎn zhě wèi qì shí shí zé gǔ xiāo ér shuǐ huà yě
缓者胃气实，实则谷消而水化也。
gǔ rù yú wèi mài dào nǎi xíng ér rù yú jīng qí xuè nǎi chéng
谷入于胃，脉道乃行，而入于经，其血乃成。
róng shèng zé qí fū bì shū sān jiāo jué jīng míng yuē xuè bēng
荣盛，则其肤必疏，三焦绝经，名曰血崩。
fū yáng mài wēi ér jǐn jǐn zé wèi hán wēi zé wèi xū wēi jǐn xiāng bó zé wèi duǎn qì
肤阳脉微而紧，紧则为寒，微则为虚，微紧相搏，则为短气。
shǎo yīn mài ruò ér sè ruò zhě wēi fán sè zhě jué nì
少阴脉弱而涩，弱者微烦，涩者厥逆。
fū yáng mài bù chū pí bù shàng xià shēn lěng fū yìng
趺阳脉不出，脾不上下，身冷肤硬。
shǎo yīn mài bù zhì shèn qì wēi shǎo jīng xuè bēn qì cù pò shàng rù xiōng gé zōng qì fǎn jù xuè jié xīn xià yáng qì tuì xià rè guī yīn gǔ yǔ yīn xiāng dòng lìng shēn bù rén cǐ wèi shī jué
少阴脉不至，肾气微，少精血，奔气促迫，上入胸隔，宗气反聚，血结心下，阳气退下，热归阴股，与阴相动，令身不仁，此为尸厥。
dāng cì qī mén jù quē
当刺期门、巨阙。
cùn kǒu mài wēi chǐ mài jǐn qí rén xū sǔn duō hàn zhī yīn cháng zài jué bù jiàn yáng yě
寸口脉微，尺脉紧，其人虚损多汗，知阴常在，绝不见阳也。
cùn kǒu zhū wēi wáng yáng zhū rú wáng xuè zhū ruò fā rè zhū jǐn wèi hán
寸口诸微亡阳，诸濡亡血，诸弱发热，诸紧为寒。
zhū chéng hán zhě zé wèi jué yù mào bù rén yǐ wèi wú gǔ qì pí sè bù tōng kǒu jí bù néng yán zhàn ér lì yě
诸乘寒者，则为厥，郁冒不仁，以胃无谷气，脾涩不通，口急不能言，战而栗也。
wèn yuē rú ruò hé yǐ fǎn shì shí yī tóu
问曰：濡弱何以反适十一头？
shī yuē wǔ cáng liù fǔ xiāng chéng gù lìng shí yī
师曰：五藏六府相乘故令十一。
wèn yuē hé yǐ zhī chéng fǔ hé yǐ zhī chéng cáng
问曰：何以知乘府，何以知乘藏？
shī yuē zhū yáng fú shù wèi chéng fǔ zhū yīn chí sè wèi chéng cáng yě
师曰：诸阳浮数为乘府，诸阴迟涩为乘藏也。