wén zi yuē yǒu gōng lí rén yì zhě jí jiàn yí
《文子》曰：“有功离仁义者，即见疑；
yǒu zuì bù shī rén xīn zhě bì jiàn xìn
有罪不失人心者，必见信。
gù rén yì zhě tiān xià zhī zūn jué yě
”故仁义者，天下之尊爵也。
hé yǐ yán zhī
为何这样说呢？
xī zhě chu gōng wáng yǒu jí zhào qí dài fū yuē bù gǔ bù dé shǎo zhǔ shè jì shī xiān jūn zhī xù fù chǔ guó zhī shī bù gǔ zhī zuì yě
昔者楚恭王有疾，召其大夫曰：“不谷不德，少主社稷，失先君之绪，覆楚国之师，不谷之罪也。
ruò yǐ zōng miào zhī líng de bǎo shǒu lǐng yǐ méi qǐng wèi líng ruò lì dài fū xǔ xù
若以宗庙之灵，得保首领以没，请为灵若厉，大夫许绪？
jí qí zú yě zǐ náng yuē bù rán
”及其卒也，子囊曰：“不然！
fu shì jūn zhě cóng qí shàn bù cóng qí guò
夫事君者，从其善，不从其过。
hè hè chǔ guó ér jūn lín zhī fǔ zhēng nán hǎi xun jí zhū xià qí chǒng dà yǐ
赫赫楚国而君临之，抚征南海，训及诸夏，其宠大矣。
yǒu shì chǒng yě ér zhī qí guò kě bù wèi zhī gōng hu
有是宠也，而知其过，可不谓之恭乎？
dài fū cóng zhī
”大夫们听从了他。
cǐ yīn guò yǐ wèi gōng zhě yě
此因过以为功者也。
wèi jiāng wáng chǎng chén tài bīng bài dà jiàng jūn yǐ wéi jǐ guò wèi rén gǎn jiāng jūn yǐn guò jiē yuè sī bào zhī
魏将王昶、陈泰兵败，大将军以为己过(魏人感将军引过，皆悦，思报之。
xí záo chǐ lùn yuē sī mǎ dà jiàng jūn yǐn èr bài yǐ wéi jǐ guò guò xiāo ér yè chāng kě wèi zhì yǐ
习凿齿论曰：“司马大将军引二败以为己过，过销而业昌，可谓智矣。
fu wàng qí bài ér xià sī qí bào suī yù wù kāng qí kě de hu
”夫忘其败而下思其报，虽欲勿康，其可得乎？
ruò nǎi huì bài tuī guò guī jiù wàn wù shàng xià lí xīn xián yú shì tǐ shì chu zài bài ér jìn zài kè miù zhī shén yǐ
若乃讳败推过，归咎万物，上下离心，贤愚释体，是楚再败而晋再克，谬之甚矣。
fū rén jūn gǒu tǒng sī lǐ ér yǐ yù guó xíng suī shī ér míng yáng bīng suī cuò ér zhàn shèng bǎi bài yóu kě kuàng zài bài hu
夫人君苟统斯理，而以御国，行虽失而名扬，兵虽挫而战胜，百败犹可，况再败乎！
cǐ yīn bài yǐ chéng gōng yě
此因败以成功也。
gù zhī zhì zhě zhī jǔ shì yě yīn huò wéi fú zhuǎn bài wéi gōng zì gǔ rán yǐ
故知智者之举事也，因祸为福，转败为功，自古然矣。
yì yuē bái qǐ wèi qín kēng zhào jiàng zú sì shí yú wàn shǐ zhū hóu qū qín ér hé zòng
(议曰：白起为秦坑赵降卒四十余万，使诸侯曲秦而合纵。
fu kēng zhào jiàng zú fēi shèng yě nǎi bài qín zhī jī
夫坑赵降卒，非胜也，乃败秦之机。
shāng jūn zhà wèi lǔ gōng zǐ yǎng shǐ qín xìn bù xíng yú tiān xià nǎi zì bài zhī zhào fēi bà yè yě
商君诈魏，虏公子卬，使秦信不行于天下，乃自败之兆，非霸业也。
yuè yì zhàng yì yǐ xià qí chéng bài yú jí mò fēi bài yě nǎi shì tūn tiān xià zhī shì
乐毅仗义，以下齐城，败于即墨，非败也，乃是吞天下之势。
liú bèi lián guī yì zhī rén rì xíng shí shù lǐ bài yú cháng bǎn suī bēn wáng bù xiá nǎi bà wáng zhī shǐ
刘备怜归义之人，日行十数里，败于长阪，虽奔亡不暇，乃霸王之始。
gù zhī fēi bà zhě bù néng yòng bài
故知非霸者不能用败。
qí rén yǐ zǐ bài sù ér qí jià shí bèi
齐人以紫败素，而其价十倍。
cǐ yán suī xiǎo kě yǐ yù dà yě
此言虽小，可以喻大也。