gǔ zhě tiān zǐ jiàn guó zhū hóu lì jiā zì qīng dài fū yǐ zhì yú shù rén gè yǒu děng chà shì yǐ mín fú shì qí shàng ér xià wú jì yú
古者天子建国，诸侯立家，自卿、大夫以至于庶人，各有等差，是以民服事其上，而下无觊觎。
kǒng zǐ yuē tiān xià yǒu dào zhèng bù zài dài fū
孔子曰：“天下有道，政不在大夫。
bǎi guān yǒu sī fèng fǎ chéng lìng yǐ xiū suǒ zhí shī zhí yǒu zhū qīn guān yǒu fá
”百官有司奉法承令，以修所职，失职有诛，侵官有罚。
fu rán gù shàng xià xiāng shùn ér zhù shì lǐ yān
夫然，故上下相顺，而庶事理焉。
zhōu shì jì wēi lǐ yuè zhēng fá zì zhū hóu chū
周室既微，礼乐征伐自诸侯出。
huán wén zhī hòu dài fū shì quán péi chén zhí mìng
桓、文之后，大夫世权，陪臣执命。
líng yí zhì yú zhàn guó hé zòng lián héng lì zhèng zhēng qiáng
陵夷至于战国，合从连衡，力政争强。
yóu shì liè guó gōng zǐ wèi yǒu xìn líng zhào yǒu píng yuán qí yǒu mèng cháng chu yǒu chūn shēn jiē jiè wáng gōng zhī shì jìng wèi yóu xiá jī míng gǒu dào wú bù bīn lǐ
由是列国公子，魏有信陵、赵有平原、齐有孟尝、楚有春申，皆借王公之势，竞为游侠，鸡鸣狗盗，无不宾礼。
ér zhào xiāng yú qīng qì guó juān jūn yǐ zhōu qióng jiāo wèi qí zhī ě
而赵相虞卿弃国捐君，以周穷交魏齐之厄；
xìn líng wú jì qiè fú jiǎo mìng lù jiāng zhuān shī yǐ fù píng yuán zhī jí jiē yǐ qǔ zhòng zhū hóu xiǎn míng tiān xià è wàn ér yóu tán zhě yǐ sì háo wèi chēng shǒu
信陵无忌窃符矫命，戮将专师，以赴平原之急：皆以取重诸侯，显名天下，扼腕而游谈者，以四豪为称首。
yú shì bèi gōng sǐ dǎng zhī yì chéng shǒu zhí fèng shàng zhī yì fèi yǐ
于是背公死党之议成，守职奉上之义废矣。
jí zhì hàn xìng jìn wǎng shū kuò wèi zhī kuāng gǎi yě
及至汉兴，禁网疏阔，未之匡改也。
shì gù dài xiāng chén xī cóng chē qiān shèng ér wú bì huái nán jiē zhāo bīn kè yǐ qiān shù
是故代相陈豨从车千乘，而吴濞、淮南皆招宾客以千数。
wài qī dà chén wèi qí wǔ ān zhī shǔ jìng zhú yú jīng shī bù yī yóu xiá jù mèng guō jiě zhī tú chí wù yú lǘ yán quán xíng zhōu yù lì zhé gōng hóu
外戚大臣魏其、武安之属竞逐于京师，布衣游侠剧孟、郭解之徒驰骛于闾阎，权行州域，力折公侯。
zhòng shù róng qí míng jì jì ér mù zhī
众庶荣其名迹，觊而慕之。
suī qí xiàn yú xíng pì zì yǔ shā shēn chéng míng ruò jì lù chóu mù sǐ ér bù huǐ yě
虽其陷于刑辟，自与杀身成名，若季路、仇牧，死而不悔也。
gù zēng zǐ yuē shàng shī qí dào mín sàn jiǔ yǐ
故曾子曰：“上失其道，民散久矣。
fēi míng wáng zài shàng shì zhī yǐ hào wù qí zhī yǐ lǐ fǎ mín hé yóu zhī jìn ér fǎn zhèng hu
”非明王在上，视之以好恶，齐之以礼法，民曷由知禁而反正乎！
gǔ zhī zhèng fǎ wǔ bó sān wáng zhī zuì rén yě
古之正法：五伯，三王之罪人也；
ér liù guó wǔ bó zhī zuì rén yě
而六国，五伯之罪人也。
fu sì háo zhě yòu liù guó zhī zuì rén yě
夫四豪者，又六国之罪人也。
kuàng yú guō jiě zhī lún yǐ pǐ fū zhī xì qiè shā shēng zhī quán qí zuì yǐ bù róng yú zhū yǐ
况于郭解之伦，以匹夫之细，窃杀生之权，其罪已不容于诛矣。
guān qí wēn liáng fàn ài zhèn qióng zhōu jí qiān tuì bù fá yì jiē yǒu jué yì zhī zī
观其温良泛爱，振穷周急，谦退不伐，亦皆有绝异之姿。
xī hu bù rù yú dào dé gǒu fàng zòng yú mò liú shā shēn wáng zōng fēi bù xìng yě
惜乎不入于道德，苟放纵于末流，杀身亡宗，非不幸也。
zì wèi qí wǔ ān huái nán zhī hòu tiān zǐ qiè chǐ wèi huò gǎi jié
自魏其、武安、淮南之后，天子切齿，卫、霍改节。
rán jùn guó háo jié chǔ chù gè yǒu jīng shī qīn qī guān gài xiāng wàng yì gǔ jīn cháng dào mò zú yán zhě
然郡国豪桀处处各有，京师亲戚冠盖相望，亦古今常道，莫足言者。
wéi chéng dì shí wài jiā wáng shì bīn kè wèi shèng ér lóu hù wèi shuài
唯成帝时，外家王氏宾客为盛，而楼护为帅。
jí wáng mǎng shí zhū gōng zhī jiān chén zūn wèi xióng lǘ lǐ zhī xiá yuán shè wèi kuí
及王莽时，诸公之间陈遵为雄，闾里之侠原涉为魁。
zhū jiā lǔ rén gāo zǔ tóng shí yě
朱家，鲁人，高祖同时也。
lǔ rén jiē yǐ rú jiào ér zhū jiā yòng xiá wén
鲁地人都崇尚儒家教化，但朱家却以侠义闻名。
suǒ zāng huó háo shì yǐ bǎi shù qí yú yōng rén bù kě shèng yán
他所收养的侠客豪士有上百人，另外还有许多平庸之人就更是不可胜数。
rán zhōng bù fá qí néng yǐn qí dé zhū suǒ cháng shī wéi kǒng jiàn zhī
然终不伐其能，饮其德，诸所尝施，唯恐见之。
zhèn rén bù shàn xiān cóng pín jiàn shǐ
救济别人的困乏，总是从贫贱的人开始。
jiā wáng yú cái yī bù jiān cǎi shí bù chóng wèi chéng bù guò qú niú
家亡余财，衣不兼采，食不重味，乘不过軥牛。
zhuān qū rén zhī jí shén yú jǐ sī
专趋人之急，甚于己私。
jì yīn tuō jì bù zhī ě jí bù zūn guì zhōng shēn bú jiàn
既阴脱季布之厄，及布尊贵，终身不见。
zì guān yǐ dōng mò bù yán jǐng yuàn jiāo
自关以东，莫不延颈愿交。
chu tián zhòng yǐ xiá wén fù shì zhū jiā zì yǐ wéi xíng fú jí yě
楚田仲以侠闻，父事朱家，自以为行弗及也。
tián zhòng sǐ hòu yǒu jù mèng
田仲死后，有剧孟。
jù mèng zhě luò yáng rén yě
剧孟者，洛阳人也。
zhōu rén yǐ shāng gǔ wèi zī jù mèng yǐ xiá xiǎn
周人以商贾为资，剧孟以侠显。
wú chu fǎn shí tiáo hòu wèi tài wèi chéng chuán dōng jiāng zhì hé nán de jù mèng xǐ yuē wú chu jǔ dà shì ér bù qiú jù mèng wú zhī qí wú néng wéi yǐ
吴、楚反时，条侯为太尉，乘传东，将至河南，得剧孟，喜曰：“吴、楚举大事而不求剧孟，吾知其无能为已。
tiān xià sāo dòng dà jiàng jūn de zhī ruò yī dí guó yún
”天下骚动，大将军得之若一敌国云。
jù mèng xíng dà lèi zhū jiā ér hǎo bó duō shǎo nián zhī xì
剧孟的品行大体类似朱家，但喜欢赌博，多是年轻人的游戏。
rán mèng mǔ sǐ zì yuǎn fāng sòng sàng gài qiān shèng
然孟母死，自远方送丧盖千乘。
jí mèng sǐ jiā wú shí jīn zhī cái
及孟死，家无十金之财。
ér fú lí wáng mèng yì yǐ xiá chēng jiāng huái zhī jiān
而符离王孟，亦以侠称江、淮之间。
shì shí jǐ nán xián shì chén zhōu fū yì yǐ háo wén
是时，济南瞷氏、陈周肤亦以豪闻。
jǐng dì wén zhī shǐ shǐ jìn zhū cǐ shǔ
景帝闻之，使使尽诛此属。
qí hòu dài zhū bái liáng hán wú pì yáng dí xuē kuàng shǎn hán rú fēn fēn fù chū yān
其后，代诸白、梁韩毋辟、阳翟薛况、陕寒孺，纷纷复出焉。
guō jiě hé nèi zhǐ rén yě wēn shàn xiāng rén xǔ fù wài sūn yě
郭解，河内轵人也，温善相人许负外孙也。
jiě fù rèn xiá xiào wén shí zhū sǐ
解父任侠，孝文时诛死。
jiě wéi rén jìng hàn bù yǐn jiǔ
解为人静悍，不饮酒。
shǎo shí yīn zéi gǎn gài bù kuài yì suǒ shā shén zhòng
少时阴贼感概，不快意，所杀甚众。
yǐ qū jiè you bào chóu zāng mìng zuò jiān piāo gōng xiū nǎi zhù qián jué zhǒng bù kě shèng shǔ
以躯借友报仇，臧命作奸剽攻，休乃铸钱掘冢，不可胜数。
shì yǒu tiān xìng jiǒng jí cháng de tuō ruò yù shè
但好像有天保佑，危急时总能逃脱，或者赶上大赦。
jí jiě nián zhǎng gèng zhé jié wèi jiǎn yǐ dé bào yuàn hòu shī ér báo wàng
等到郭解年令大了，就改变行为，检点自己，用恩惠报答怨恨自己的人，多多地施舍别人，而且对别人怨恨很少。
rán qí zì xǐ wèi xiá yì shén
然而他反而更加喜欢行侠仗义。
jì yǐ zhèn rén zhī mìng bù jīn qí gōng qí yīn zéi zhe yú xīn běn fā yú yá zì rú gù yún
既已振人之命，不矜其功，其阴贼著于心本发于睚眦如故云。
ér shào nián mù qí xíng yì zhé wèi bào chóu bù shǐ zhī yě
而年轻人仰慕他的行为，也常常替他报仇，还不让他知道。
jiě zǐ zi fù jiě zhī shì yú rén yǐn shǐ zhī jiào fēi qí rèn qiáng guàn zhī
解姊子负解之势，与人饮，使之釂，非其任，强灌之。
rén nù cì shā jiě zǐ zi wáng qù
人怒，刺杀解姊子，亡去。
jiě zǐ nù yuē yǐ wēng bó shí rén shā wú zǐ zéi bù dé
解姊怒曰：“以翁伯时人杀吾子，贼不得！
qì qí shī dào páng fú zàng yù yǐ rǔ jiě
”弃其尸道旁，弗葬，欲以辱解。
jiě shǐ rén wēi zhī zéi chù
郭解派人暗中查到了凶手的住处。
zéi jiǒng zì guī jù yǐ shí gào jiě
凶手走投无路，自己回来，把实情全部告诉了郭解。
jiě yuē gōng shā zhī dāng wú r bù zhí
解曰：“公杀之当，吾儿不直。
suì qù qí zéi zuì qí zǐ zi shōu ér zàng zhī
”遂去其贼，罪其姊子，收而葬之。
zhū gōng wén zhī jiē duō jiě zhī yì yì fù yān
大家听说了这件事，都更加赞赏郭解的义气，越发依附他。
jiě chū rén jiē bì yǒu yī rén dú jī jù shì zhī
解出，人皆避，有一人独箕踞视之。
jiě wèn qí xìng míng kè yù shā zhī
解问其姓名，客欲杀之。
jiě yuē jū yì wū bú jiàn jìng shì wú dé bù xiū yě bǐ hé zuì
解曰：“居邑屋不见敬，是吾德不修也，彼何罪！
nǎi yīn qǐng wèi shǐ yuē shì rén wú suǒ zhòng zhì jiàn gēng shí tuō zhī
”乃阴请尉史曰：“是人吾所重，至践更时脱之。
měi zhì zhí gēng shù guò lì fú qiú
”每至直更，数过，吏弗求。
guài zhī wèn qí gù jiě shǐ tuō zhī
怪之，问其故，解使脱之。
jī jù zhě nǎi ròu tǎn xiè zuì
那个傲慢地伸腿坐着的人于是光着上身来谢罪。
shào nián wén zhī yù yì mù jiě zhī xíng
年轻人听说后，更加仰慕郭解的品行。
luò yáng rén yǒu xiāng chóu zhě yì zhōng xián háo jū jiān yǐ shí shù zhōng bù tīng
洛阳人有相仇者，邑中贤豪居间以十数，终不听。
kè nǎi jiàn jiě
客乃见解。
jiě yè jiàn chóu jiā chóu jiā qǔ tīng
解夜见仇家，仇家曲听。
jiě wèi chóu jiā wú wén luò yáng zhū gōng zài jiān duō bù tīng
解谓仇家：“吾闻洛阳诸公在间，多不听。
jīn zi xìng ér tīng jiě jiě nài hé cóng tā xiàn duó rén yì xián dài fū quán hu
今子幸而听解，解奈何从它县夺人邑贤大夫权乎！
nǎi yè qù bù shǐ rén zhī yuē qiě wú yōng dài wǒ qù lìng luò yáng háo jū jiān nǎi tīng
”乃夜去，不使人知，曰：“且毋庸，待我去，令洛阳豪居间乃听。
jiě wéi rén duǎn xiǎo gōng jiǎn chū wèi cháng yǒu qí bù gǎn chéng chē rù qí xiàn tíng
解为人短小，恭俭，出未尝有骑，不敢乘车入其县庭。
zhī páng jùn guó wéi rén qǐng qiú shì shì kě chū chū zhī
到邻近的郡国去，替人办事，事情能办成的，就办好；
bù kě zhě gè lìng yàn qí yì rán hòu nǎi gǎn cháng jiǔ shí
不可者，各令厌其意，然后乃敢尝酒食。
zhū gōng yǐ cǐ yán zhòng zhī zhēng wèi yòng
诸公以此严重之，争为用。
yì zhōng shào nián jí páng jìn xiàn háo yè bàn guò mén cháng shí yú chē qǐng de jiě kè shè yǎng zhī
邑中少年及旁近县豪夜半过门，常十余车，请得解客舍养之。
jí xǐ háo mào líng yě jiě pín bù zhōng zī
及徙豪茂陵也，解贫，不中訾。
lì kǒng bù gǎn bù xǐ
吏恐，不敢不徙。
wèi jiāng jūn wéi yán guō jiě jiā pín bù zhōng xǐ
卫将军为言：“郭解家贫，不中徙。
shàng yuē jiě bù yī quán zhì shǐ jiāng jūn cǐ qí jiā bù pín
”上曰：“解布衣，权至使将军，此其家不贫！
jiě xǐ zhū gōng sòng zhě chū qiān yú wàn
”解徙，诸公送者出千余万。
zhǐ rén yáng jì zhǔ zi wèi xiàn yuàn gé zhī jiě xiōng zi duàn yáng yuàn tóu
轵人杨季主子为县掾，隔之，解兄子断杨掾头。
jiě rù guān guān zhōng xián háo zhī yǔ bù zhī wén shēng zhēng jiāo huan
解入关，关中贤豪知与不知，闻声争交欢。
yì rén yòu shā yáng jì zhǔ jì zhǔ jiā shàng shū rén yòu shā què xià
邑人又杀杨季主，季主家上书人又杀阙下。
shàng wén nǎi xià lì bǔ jiě
皇上得知后，便下令官吏逮捕郭解。
jiě wáng zhì qí mǔ jiā shì xià yáng shēn zhì lín jìn
郭解逃亡，把母亲和家眷安置在夏阳，自己逃到临晋。
lín jìn jí shǎo wēng sù bù zhī jiě yīn chū guān
临晋籍少翁素不知解，因出关。
jí shǎo wēng yǐ chū jiě jiě chuán tài yuán suǒ guò zhé gào zhǔ rén chù
籍少翁已出解，解传太原，所过辄告主人处。
lì zhú jì zhì jí shǎo wēng shǎo wēng zì shā kǒu jué
吏逐迹至籍少翁，少翁自杀，口绝。
jiǔ zhī de jiě qióng zhì suǒ fàn wèi ér jiě suǒ shā jiē zài shè qián
久之得解，穷治所犯为，而解所杀，皆在赦前。
zhǐ yǒu rú shēng shì shǐ zhě zuò kè yù guō jiě shēng yuē jiě zhuān yǐ jiān fàn gōng fǎ hé wèi xián
轵有儒生侍使者坐，客誉郭解，生曰：“解专以奸犯公法，何谓贤？
jiě kè wén zhī shā cǐ shēng duàn shé
”解客闻之，杀此生，断舌。
lì yǐ zé jiě jiě shí bù zhī shā zhě shā zhě yì jìng mò zhī wèi shuí
吏以责解，解实不知杀者，杀者亦竟莫知为谁。
lì zòu jiě wú zuì
官吏上奏说郭解无罪。
yù shǐ dài fū gōng sūn hóng yì yuē jiě bù yī wèi rèn xiá xíng quán yǐ yá zì shā rén jiě bù zhī cǐ zuì shén yú jiě zhī shā zhī
御史大夫公孙弘议曰：“解布衣为任侠行权，以睚眦杀人，解不知，此罪甚于解知杀之。
dāng dà nì wú dào
应当定为大逆不道之罪。
suì zú jiě
”遂族解。
zì shì zhī hòu xiá zhě jí zhòng ér wú zú shù zhě
自是之后，侠者极众，而无足数者。
rán guān zhōng cháng ān fán zhōng zǐ huái lǐ zhào wáng sūn cháng líng gāo gōng zǐ xī hé guō wēng zhōng tài yuán lǔ wēng rú lín huái mào zhǎng qīng dōng yáng chén jūn rú suī wèi xiá ér xún xún yǒu tuì ràng jūn zǐ zhī fēng
然关中长安樊中子，槐里赵王孙，长陵高公子，西河郭翁中，太原鲁翁孺，临淮皃长卿，东阳陈君孺，虽为侠而恂恂有退让君子之风。
zhì ruò běi dào yáo shì xī dào zhū dù nán dào chóu jǐng dōng dào zhào tuó yǔ gōng zǐ nán yáng zhào diào zhī tú dào zhí ér jū mín jiān zhě ěr hé zú dào zāi
至若北道姚氏，西道诸杜，南道仇景，东道赵佗羽公子，南阳赵调之徒，盗跖而居民间者耳，曷足道哉！
cǐ nǎi xiāng zhě zhū jiā suǒ xiū yě
此乃乡者朱家所羞也。
yǔ zhāng zì zi xià cháng ān rén yě
萭章字子夏，长安人也。
cháng ān chì shèng jiē lǘ gè yǒu háo xiá zhāng zài chéng xi liǔ shì hào yuē chéng xi yǔ zhāng zǐ xià
长安炽盛，街闾各有豪侠，章在城西柳市，号曰“城西萭章子夏”。
wèi jīng zhào yǐn mén xià dū cóng zhì diàn zhōng shì zhōng zhū hóu guì rén zhēng yù yī zhāng mò yǔ jīng zhào yǐn yán zhě
为京兆尹门下督，从至殿中，侍中诸侯贵人争欲揖章，莫与京兆尹言者。
zhāng qūn xún shén jù
章逡循甚惧。
qí hòu jīng zhào bù fù cóng yě
其后京兆不复从也。
yǔ zhōng shū lìng shí xiǎn xiāng shàn yì de xiǎn quán lì mén chē cháng jiē gǔ
与中书令石显相善，亦得显权力，门车常接毂。
zhì chéng dì chū shí xiǎn zuò zhuān quán shàn shì miǎn guān xǐ guī gù jùn
至成帝初，石显坐专权擅势免官，徙归故郡。
xiǎn zī jù wàn dāng qù liú chuáng xí qì wù shù bǎi wàn zhí yù yǐ yǔ zhāng zhāng bù shòu
显资巨万，当去，留床席器物数百万直，欲以与章，章不受。
bīn kè huò wèn qí gù zhāng tàn yuē wú yǐ bù yī jiàn āi yú shí jūn shí jūn jiā pò bù néng yǒu yǐ ān yě ér shòu qí cái wù cǐ wèi shí shì zhī huò yǔ shì fǎn dāng yǐ wéi fú yá
宾客或问其故，章叹曰：“吾以布衣见哀于石君，石君家破，不能有以安也，而受其财物，此为石氏之祸，萭氏反当以为福邪！
zhū gōng yǐ shì fú ér chēng zhī
”诸公以是服而称之。
hé píng zhōng wáng zūn wèi jīng zhào yǐn bǔ jī háo xiá shā zhāng jí jiàn zhāng huí jiǔ shì zhào jūn dōu jiǎ zǐ guāng jiē cháng ān míng háo bào chóu yuàn yǎng cì kè zhě yě
河平中，王尊为京兆尹，捕击豪侠，杀章及箭张回、酒市赵君都、贾子光，皆长安名豪，报仇怨养刺客者也。
lóu hù zì jūn qīng qí rén
楼护字君卿，齐人。
fù shì yī yě hù shǎo suí fù wèi yī cháng ān chū rù guì qī jiā
父世医也，护少随父为医长安，出入贵戚家。
hù sòng yī jīng běn cǎo fāng shù shù shí wàn yán zhǎng zhě xián ài zhòng zhī gòng wèi yuē yǐ jūn qīng zhī cái hé bù huàn xué hu
护诵医经、本草、方术数十万言，长者咸爱重之，共谓曰：“以君卿之材，何不宦学乎？
yóu shì cí qí fù xué jīng zhuàn wèi jīng zhào lì shù nián shén dé míng yù
”由是辞其父，学经传，为京兆吏数年，甚得名誉。
shì shí wáng shì fāng shèng bīn kè mǎn mén wǔ hòu xiōng dì zhēng míng qí kè gè yǒu suǒ hòu bù dé zuǒ yòu wéi hù jǐn rù qí mén xián de qí huān xīn
是时，王氏方盛，宾客满门，五侯兄弟争名，其客各有所厚，不得左右，唯护尽入其门，咸得其欢心。
jié shì dà fū wú suǒ bù qīng qí jiāo zhǎng zhě yóu jiàn qīn ér jìng zhòng yǐ shì fú
结士大夫，无所不倾，其交长者，尤见亲而敬，众以是服。
wéi rén duǎn xiǎo jīng biàn lùn yì cháng yī míng jié tīng zhī zhě jiē sǒng
为人短小精辩，论议常依名节，听之者皆竦。
yǔ gǔ yǒng jù wèi wǔ hòu shàng kè cháng ān hào yuē gǔ zi yún bǐ zhá lóu jūn qīng chún shé yán qí jiàn xìn yòng yě
与谷永俱为五侯上客，长安号曰“谷子云笔札，楼君卿唇舌”，言其见信用也。
mǔ sǐ sòng zàng zhě zhì chē èr sān qiān liǎng lǘ lǐ gē zhī yuē wǔ hòu zhì sāng lóu jūn qīng
母死，送葬者致车二三千两，闾里歌之曰：“五侯治丧楼君卿。
jiǔ zhī píng ā hòu jǔ hù fāng zhèng wèi jiàn dài fū shǐ jùn guó
久之，平阿侯举护方正，为谏大夫，使郡国。
hù jiǎ dài duō chí bì bó guò qí shàng shū qiú shàng xiān rén zhǒng yīn huì zōng zú gù rén gè yǐ qīn shū yǔ shù bó yī rì shù bǎi jīn zhī fèi
护假贷，多持币帛，过齐，上书求上先人冢，因会宗族故人，各以亲疏与束帛，一日数百金之费。
shǐ hái zòu shì chēng yì zhuó wèi tiān shuǐ tài shǒu
使还，奏事称意，擢为天水太守。
shù suì miǎn jiā zhǎng ān zhōng
数岁免，家长安中。
shí chéng dū hóu shāng wèi dà sī mǎ wèi jiāng jūn bà cháo yù hou hù qí zhǔ bù jiàn jiāng jūn zhì zūn bù yí rù lǘ xiàng
时成都侯商为大司马卫将军，罢朝，欲候护，其主簿谏：“将军至尊，不宜入闾巷。
shāng bù tīng suì wǎng zhì hù jiā
”商不听，遂往至护家。
jiā xiá xiǎo guān shǔ lì chē xià jiǔ zhù yí shí tiān yù yǔ zhǔ bù wèi xī cáo zhū yuàn yuē bù kěn qiáng jiàn fǎn yǔ lì lǘ xiàng
家狭小，官属立车下，久住移时，天欲雨，主簿谓西曹诸掾曰：“不肯强谏，反雨立闾巷！
shāng hái huò bái zhǔ bù yǔ shāng hèn yǐ tā zhí shì qù zhǔ bù zhōng shēn fèi gù
”商还，或白主簿语，商恨，以他职事去主簿，终身废锢。
hòu hù fù yǐ jiàn wèi guǎng hàn tài shǒu
后护复以荐为广汉太守。
yuán shǐ zhōng wáng mǎng wèi ān hàn gōng zhuān zhèng mǎng zhǎng zǐ yǔ yǔ qī xiōng lǚ kuān móu yǐ xuè tu mǎng dì mén yù jù mǎng lìng guī zhèng
元始中，王莽为安汉公，专政，莽长子宇与妻兄吕宽谋以血涂莽第门，欲惧莽令归政。
fā jué mǎng dà nù shā yǔ ér lǚ kuān wáng
发觉，莽大怒，杀宇，而吕宽亡。
kuān fù sù yǔ hù xiāng zhī kuān zhì guǎng hàn guò hù bù yǐ shì shí yǔ yě
宽父素与护相知，宽至广汉过护，不以事实语也。
dào shù rì míng bǔ kuān zhào shū zhì hù zhí kuān
到数日，名捕宽诏书至，护执宽。
mǎng dà xǐ zhēng hù rù wèi qián huī guāng fēng xi xiāng hòu liè zǐ jiǔ qīng
莽大喜，征护入为前𪸩光，封息乡侯，列子九卿。
mǎng jū shè huái lǐ dà zéi zhào péng huò hóng děng qún qǐ yán rù qián huī guāng jiè hù zuò miǎn wèi shù rén
莽居摄，槐里大贼赵朋、霍鸿等群起，延入前𪸩光界，护坐免为庶人。
qí jū wèi jué lù lù yí suǒ de yì yuán shǒu jǐn
其居位，爵禄赂遗所得亦缘手尽。
jì tuì jū lǐ xiàng shí wǔ hòu jiē yǐ sǐ nián lǎo shī shì bīn kè yì shuāi
既退居里巷，时五侯皆已死，年老失势，宾客益衰。
zhì wáng mǎng cuàn wèi yǐ jiù ēn zhào jiàn hù fēng wèi lóu jiù lǐ fù chéng
至王莽篡位，以旧恩召见护，封为楼旧里附城。
ér chéng dū hóu shāng zi yì wèi dà sī kōng guì zhòng shāng gù rén jiē jìng shì yì wéi hù zì ān rú jiù jié yì yì fù shì zhī bù gǎn yǒu quē
而成都侯商子邑为大司空，贵重，商故人皆敬事邑，唯护自安如旧节，邑亦父事之，不敢有阙。
shí qǐng zhào bīn kè yì jū zūn xià chēng jiàn zǐ shàng shòu
时请召宾客，邑居樽下，称“贱子上寿”。
zuò zhě bǎi shù jiē lí xí fú hù dú dōng xiāng zhèng zuò zì wèi yì yuē gōng zǐ guì rú hé
坐者百数，皆离席伏，护独东乡正坐，字谓邑曰：“公子贵如何！
chū hù yǒu gù rén lǚ gōng wú zi guī hù
初，护有故人吕公，无子，归护。
hù shēn yǔ lǚ gōng qī yǔ lǚ yù tóng shí
护身与吕公、妻与吕妪同食。
jí hù jiā jū qī zǐ pō yàn lǚ gōng
及护家居，妻子颇厌吕公。
hù wén zhī liú tì zé qí qī zǐ yuē lǚ gōng yǐ gù jiù qióng lǎo tuō shēn yú wǒ yì suǒ dāng fèng
护闻之，流涕责其妻子曰：“吕公以故旧穷老托身于我，义所当奉。
suì yǎng lǚ gōng zhōng shēn
”遂养吕公终身。
hù zú zǐ sì qí jué
护卒，子嗣其爵。
chén zūn zì mèng gōng dù líng rén yě
陈遵字孟公，杜陵人也。
zǔ fù suì zì zhǎng zǐ xuān dì wēi shí yǔ yǒu gù xiāng suí bó yì shù fù jìn
祖父遂，字长子，宣帝微时与有故，相随博弈，数负进。
jí xuān dì jí wèi yòng suì shāo qiān zhì tài yuán tài shǒu nǎi cì suì xǐ shū yuē zhì zhào tài yuán tài shǒu guān zūn lù hòu kě yǐ cháng bó jìn yǐ
及宣帝即位，用遂，稍迁至太原太守，乃赐遂玺书曰：“制诏太原太守：官尊禄厚，可以偿博进矣。
qī jūn níng shí zài páng zhī zhuàng
妻君宁时在旁，知状。
suì yú shì cí xiè yīn yuē shì zài yuán píng yuán nián shè lìng qián
”遂于是辞谢，因曰：“事在元平元年赦令前。
qí jiàn hòu rú cǐ
”其见厚如此。
yuán dì shí zhēng suì wèi jīng zhào yǐn zhì tíng wèi
元帝时，征遂为京兆尹，至廷尉。
zūn shǎo gū yǔ zhāng sǒng bó sōng jù wèi jīng zhào shǐ
遵少孤，与张竦伯松俱为京兆史。
sǒng bó xué tōng dá yǐ lián jiǎn zì shǒu ér zūn fàng zòng bù jū cāo xíng suī yì rán xiāng qīn you āi dì zhī mò jù zhù míng zì wèi hòu jìn guān
竦博学通达，以廉俭自守，而遵放纵不拘，操行虽异，然相亲友，哀帝之末俱著名字，为后进冠。
bìng rù gōng fǔ gōng fǔ yuàn shǐ lǜ jiē léi chē xiǎo mǎ bù shàng xiān míng ér zūn dú jí yú mǎ yī fú zhī hǎo mén wài chē qí jiāo cuò
并入公府，公府掾史率皆羸车小马，不上鲜明，而遵独极舆马衣服之好，门外车骑交错。
yòu rì chū zuì guī cáo shì shù fèi
又日出醉归，曹事数废。
xī cáo yǐ gù shì shì zhī shì cáo zhé yì sì shè bái zūn yuē chén qīng jīn rì yǐ mǒu shì shì
西曹以故事适之，侍曹辄诣寺舍白遵曰：“陈卿今日以某事适。
zūn yuē mǎn bǎi nǎi xiāng wén
”遵曰：“满百乃相闻。
gù shì yǒu bǎi shì zhě chì mǎn bǎi xī cáo bái qǐng chì
”故事，有百适者斥，满百，西曹白请斥。
dà sī tú mǎ gōng dà rú yōu shì yòu zhòng zūn wèi xī cáo cǐ rén dà dù shì nài hé yǐ xiǎo wén zé zhī
大司徒马宫大儒优士，又重遵，谓西曹：“此人大度士，奈何以小文责之？
nǎi jǔ zūn néng zhì sān fǔ jù xiàn bǔ yù yí lìng
”乃举遵能治三辅剧县，补郁夷令。
jiǔ zhī yǔ fú fēng xiāng shī zì miǎn qù
久之，与扶风相失，自免去。
huái lǐ dà zéi zhào péng huò hóng děng qǐ zūn wèi xiào wèi jī péng hóng yǒu gōng fēng jiā wēi hóu
槐里大贼赵朋、霍鸿等起，遵为校尉，击朋、鸿有功，封嘉威侯。
jū cháng ān zhōng liè hóu jìn chén guì qī jiē guì zhòng zhī
居长安中，列侯近臣贵戚皆贵重之。
mù shǒu dāng zhī guān jí jùn guó háo jié zhì jīng shī zhě mò bù xiāng yīn dào zūn mén
牧守当之官，及郡国豪桀至京师者，莫不相因到遵门。
zūn shì jiǔ měi dà yǐn bīn kè mǎn táng zhé guān mén qǔ kè chē xiá tóu jǐng zhōng suī yǒu jí zhōng bù dé qù
遵嗜酒，每大饮，宾客满堂，辄关门，取客车辖投井中，虽有急，终不得去。
cháng yǒu bù cì shǐ zòu shì guò zūn zhí qí fāng yǐn cì shǐ dà qióng hou zūn zhān zuì shí tū rù jiàn zūn mǔ kòu tóu zì bái dāng duì shàng shū yǒu qī huì zhuàng mǔ nǎi lìng cóng hòu gé chū qù
尝有部刺史奏事，过遵，值其方饮，刺史大穷，候遵沾醉时，突入见遵母，叩头自白当对尚书有期会状，母乃令从后阁出去。
zūn dà shuài cháng zuì rán shì yì bù fèi
遵大率常醉，然事亦不废。
zhǎng bā chǐ yú cháng tóu dà bí róng mào shén wěi
长八尺余，长头大鼻，容貌甚伟。
lüè shè zhuàn jì shàn yú wén cí
略涉传记，赡于文辞。
xìng shàn shū yú rén chǐ dú zhǔ jiē cáng qù yǐ wéi róng
性善书，与人尺牍，主皆藏去以为荣。
qǐng qiú bù gǎn nì suǒ dào yì guān huái zhī wéi kǒng zài hòu
请求不敢逆，所到，衣冠怀之，唯恐在后。
shí liè hóu yǒu yǔ zūn tóng xìng zì zhě měi zhì rén mén yuē chén mèng gōng zuò zhōng mò bù zhèn dòng jì zhì ér fēi yīn hào qí rén yuē chén jīng zuò yún
时列侯有与遵同姓字者，每至人门，曰陈孟公，坐中莫不震动，既至而非，因号其人曰陈惊坐云。
wáng mǎng sù qí zūn cái zài wèi duō chēng yù zhě yóu shì qǐ wèi hé nán tài shǒu
王莽素奇遵材，在位多称誉者，由是起为河南太守。
jì zhì guān dāng qiǎn cóng shǐ xi zhào shàn shū lì shí rén yú qián zhì sī shū xiè jīng shī gù rén
既至官，当遣从史西，召善书吏十人于前，治私书谢京师故人。
zūn féng jǐ kǒu zhàn shū lì qiě shěng guān shì shū shù bǎi fēng qīn shū gè yǒu yì hé nán dà jīng
遵冯几，口占书吏，且省官事，书数百封，亲疏各有意，河南大惊。
shù yuè miǎn
数月免。
chū zūn wèi hé nán tài shǒu ér dì jí wèi jīng zhōu mù dāng zhī guān jù guò cháng ān fù rén gù huái yáng wáng wài jiā zuǒ shì yǐn shí zuò yuè
初，遵为河南太守，而弟级为荆州牧，当之官，俱过长安富人故淮阳王外家左氏饮食作乐。
hòu sī zhí chén chóng wén zhī hé zòu zūn xiōng dì xìng de méng ēn chāo děng lì wèi zūn jué liè hóu bèi jùn shǒu jí zhōu mù fèng shǐ jiē yǐ jǔ zhí chá wang xuān yáng shèng huà wèi zhí bù zhèng shēn zì shèn
后司直陈崇闻之，劾奏：“遵兄弟幸得蒙恩超等历位，遵爵列侯，备郡守，级州牧奉使，皆以举直察枉宣扬圣化为职，不正身自慎。
shǐ zūn chū chú chéng fān chē rù lǘ xiàng guò guǎ fù zuǒ ā jūn zhì jiǔ gē ōu zūn qǐ wǔ tiào liáng dùn pú zuò shàng mù yīn liú sù wèi shì bì fú wò
始遵初除，乘藩车入闾巷，过寡妇左阿君置酒歌讴，遵起舞跳梁，顿仆坐上，暮因留宿，为侍婢扶卧。
zūn zhī yǐn jiǔ yù yàn yǒu jié lǐ bù rù guǎ fù zhī mén ér chén jiǔ hùn yáo luàn nán nǚ zhī bié qīng rǔ jué wèi xiū wū yìn fú è bù kě rěn wén
遵知饮酒饫宴有节，礼不入寡妇之门，而湛酒混肴，乱男女之别，轻辱爵位，羞污印韨，恶不可忍闻。
chén qǐng jiē miǎn
臣请皆免。
zūn jì miǎn guī cháng ān bīn kè yù shèng yǐn shí zì ruò
”遵既免，归长安，宾客愈盛，饮食自若。
jiǔ zhī fù wèi jiǔ jiāng jí hé nèi dū wèi fán sān wèi èr qiān dàn
久之，复为九江及河内都尉，凡三为二千石。
ér zhāng sǒng yì zhì dān yáng tài shǒu fēng shū dé hóu
而张竦亦至丹阳太守，封淑德侯。
hòu jù miǎn guān yǐ liè hóu guī cháng ān
后俱免官，以列侯归长安。
sǒng jū pín wú bīn kè shí shí hào shì zhě cóng zhī zhì yí wèn shì lùn dào jīng shū ér yǐ
竦居贫，无宾客，时时好事者从之质疑问事，论道经书而已。
ér zūn zhòu yè hū háo chē qí mǎn mén jiǔ ròu xiāng zhǔ
而遵昼夜呼号，车骑满门，酒肉相属。
xiān shì huáng mén láng yáng xióng zuò jiǔ zhēn yǐ fěng jiàn chéng dì qí wén wèi jiǔ kè nán fǎ dù shì pì zhī yú wù yuē zi yóu píng yǐ
先是，黄门郎扬雄作《酒箴》以讽谏成帝，其文为酒客难法度士，譬之于物，曰：“子犹瓶矣。
guān píng zhī jū jū jǐng zhī méi chǔ gāo lín shēn dòng cháng jìn wēi
观瓶之居，居井之眉，处高临深，动常近危。
jiǔ láo bù rù kǒu zāng shuǐ mǎn huái bù dé zuǒ yòu qiān yú mò huī
酒醪不入口，臧水满怀，不得左右，牵于𬙊徽。
yī dàn ài wèi suǒ léi shēn tí huáng quán gǔ ròu wèi ní
一旦■碍，为■所𫐙，身提黄泉，骨肉为泥。
zì yòng rú cǐ bù rú chī yí
自用如此，不如鸱夷。
chī yí huá jī fù rú dà hú jìn rì shèng jiǔ rén fù jiè gū
鸱夷滑稽，腹如大壶，尽日盛酒，人复借酤。
cháng wèi guó qì tuō yú shǔ chē chū rù liǎng gōng jīng yíng gōng jiā
常为国器，托于属车，出入两宫，经营公家。
yóu shì yán zhī jiǔ hé guò hu
由是言之，酒何过乎！
zūn dà xǐ zhī cháng wèi zhāng sǒng wú yǔ ěr yóu shì yǐ
”遵大喜之，常谓张竦：“吾与尔犹是矣。
zú xià fěng sòng jīng shū kǔ shēn zì yuē bù gǎn chà diē ér wǒ fàng yì zì zì fú zhàn sú jiān guān jué gōng míng bù jiǎn yú zi ér chà dú lè gù bù yōu yá
足下讽诵经书，苦身自约，不敢差跌，而我放意自恣，浮湛俗间，官爵功名，不减于子，而差独乐，顾不优邪！
sǒng yuē rén gè yǒu xìng cháng duǎn zì cái
”竦曰：“人各有性，长短自裁。
zi yù wèi wǒ yì bù néng wú ér xiào zi yì bài yǐ
子欲为我亦不能，吾而效子亦败矣。
suī rán xué wǒ zhě yì chí xiào zi zhě nán jiāng wú cháng dào yě
虽然，学我者易持，效子者难将，吾常道也。
jí wáng mǎng bài èr rén jù kè yú chí yáng sǒng wèi zéi bīng suǒ shā
及王莽败，二人俱客于池阳，竦为贼兵所杀。
gēng shǐ zhì cháng ān dà chén jiàn zūn wèi dà sī mǎ hù jūn yǔ guī dé hóu liú sà jù shǐ xiōng nú
更始至长安，大臣荐遵为大司马护军，与归德侯刘飒俱使匈奴。
chán yú yù xié qū zūn zūn chén lì hài wéi yán qū zhí chán yú dà qí zhī qiǎn hái
单于欲胁诎遵，遵陈利害，为言曲直，单于大奇之，遣还。
huì gēng shǐ bài zūn liú shuò fāng wèi zéi suǒ bài shí zuì jiàn shā
会更始败，遵留朔方，为贼所败，时醉见杀。
yuán shè zì jù xiān
原涉字巨先。
zǔ fù wǔ dì shí yǐ háo jié zì yáng dí xǐ mào líng
祖父武帝时以豪桀自阳翟徙茂陵。
shè fù āi dì shí wéi nán yáng tài shǒu
涉父哀帝时为南阳太守。
tiān xià yīn fù dà jùn èr qiān dàn liè guān fù liǎn sòng zàng jiē qiān wàn yǐ shàng qī zǐ tōng gòng shòu zhī yǐ dìng chǎn yè
天下殷富，大郡二千石列官，赋敛送葬皆千万以上，妻子通共受之，以定产业。
shí yòu shǎo xíng sān nián sàng zhě
时又少行三年丧者。
jí shè fù sǐ ràng hái nán yáng fù sòng xíng sàng zhǒng lú sān nián yóu shì xiǎn míng jīng shī
及涉父死，让还南阳赙送，行丧冢庐三年，由是显名京师。
lǐ bì fú fēng yè qǐng wèi yì cáo yì guān mù zhī fú còu
礼毕，扶风谒请为议曹，衣冠慕之辐辏。
wèi dà sī tú shǐ dān jǔ néng zhì jù wèi gǔ kǒu lìng shí nián èr shí yú
为大司徒史丹举能治剧，为谷口令，时年二十余。
gǔ kǒu wén qí míng bù yán ér zhì
谷口闻其名，不言而治。
xiān shì shè jì fù wèi mào líng qín shì suǒ shā shè jū gǔ kǒu bàn suì suǒ zì hé qù guān yù bào chóu
早先，原涉的叔父被茂陵的秦氏杀害，原涉在谷口呆了半年多，因为自己去审理了此案而被免官，于是打算报仇。
gǔ kǒu háo jié wèi shā qín shì wáng mìng suì yú féng shè chū
谷口豪桀为杀秦氏，亡命岁余，逢赦出。
jùn guó zhū háo jí cháng ān wǔ líng zhū wéi qì jié zhě jiē guī mù zhī
郡国诸豪及长安、五陵诸为气节者皆归慕之。
shè suì qīng shēn yǔ xiāng dài rén wú xián bù xiào tián mén zài suǒ lǘ lǐ jǐn mǎn kè
涉遂倾身与相待，人无贤不肖阗门，在所闾里尽满客。
huò jī shè yuē zǐ běn lì èr qiān dàn zhī shì jié fà zì xiū yǐ xíng sàng tuī cái lǐ ràng wèi míng zhèng fù chóu qǔ chóu yóu bù shī rén yì hé gù suì zì fàng zòng wèi qīng xiá zhī tú hu
或讥涉曰：“子本吏二千石之世，结发自修，以行丧推财礼让为名，正复雠取仇，犹不失仁义，何故遂自放纵，为轻侠之徒乎？
shè yīng yuē zi dú bú jiàn jiā rén guǎ fù yá
”涉应曰：“子独不见家人寡妇邪？
shǐ zì yuē chì zhī shí yì nǎi mù sòng bó jī jí chén xiào fù bù xìng yī wèi dào zéi suǒ wū suì xíng yín shī zhī qí fēi lǐ rán bù néng zì hái
始自约敕之时，意乃慕宋伯姬及陈孝妇，不幸一为盗贼所污，遂行淫失，知其非礼，然不能自还。
wú yóu cǐ yǐ
吾犹此矣！
shè zì yǐ wéi qián ràng nán yáng fù sòng shēn de qí míng ér lìng xiān rén fén mù jiǎn yuē fēi xiào yě
涉自以为前让南阳赙送，身得其名，而令先人坟墓俭约，非孝也。
nǎi dà zhì qǐ zhǒng shě zhōu gé chóng mén
乃大治起冢舍，周阁重门。
chū wǔ dì shí jīng zhào yǐn cáo shì zàng mào líng mín wèi qí dào wèi jīng zhào qiān shè mù zhī nǎi mǎi de kāi dào lì biǎo shǔ yuē nán yáng qiān rén bù kěn cóng wèi zhī yuán shì qiān
初，武帝时，京兆尹曹氏葬茂陵，民谓其道为京兆仟，涉慕之，乃买地开道，立表署曰南阳仟，人不肯从，谓之原氏仟。
fèi yòng jiē yǎng fù rén zhǎng zhě rán shēn yī fú chē mǎ cái jù qī zǐ nèi kùn
费用皆仰富人长者，然身衣服车马才具，妻子内困。
zhuān yǐ zhèn shī pín qióng fù rén zhī jí wèi wu
专以振施贫穷赴人之急为务。
rén cháng zhì jiǔ qǐng shè shè rù lǐ mén kè yǒu dào shè suǒ zhī mǔ bìng bì jí zài lǐ zhái zhě
人尝置酒请涉，涉入里门，客有道涉所知母病避疾在里宅者。
shè jí wǎng hou kòu mén
涉即往候，叩门。
jiā kū shè yīn rù diào wèn yǐ sāng shì
家哭，涉因入吊，问以丧事。
jiā wú suǒ yǒu shè yuē dàn jié sǎo chú mù yù dài shè
家无所有，涉曰：“但洁扫除沐浴，待涉。
hái zhì zhǔ rén duì bīn kè tàn xī yuē rén qīn wò de bù shōu shè hé xīn xiāng cǐ
”还至主人，对宾客叹息曰：“人亲卧地不收，涉何心乡此！
yuàn chè qù jiǔ shí
愿撤去酒食。
bīn kè zhēng wèn suǒ dāng de shè nǎi cè xí ér zuò xuē dú wèi shū jù jì yì pī guān mù xià zhì fàn hán zhī wù fēn fù zhū kè
”宾客争问所当得，涉乃侧席而坐，削牍为疏，具记衣被棺木，下至饭含之物，分付诸客。
zhū kè bēn zǒu shì mǎi zhì rì diè jiē huì
诸客奔走市买，至日昳皆会。
shè qīn yuè shì yǐ wèi zhǔ rén yuàn shòu cì yǐ
涉亲阅视已，谓主人：“愿受赐矣。
jì gòng yǐn shí shè dú bù bǎo nǎi zài guān wù cóng bīn kè wǎng zhì sàng jiā wèi guān liǎn láo lái bì zàng
”既共饮食，涉独不饱，乃载棺物，从宾客往至丧家，为棺敛劳俫毕葬。
qí zhōu jí dài rén rú cǐ
其周急待人如此。
hòu rén yǒu huǐ shè zhě yuē jiān rén zhī xióng yě sàng jiā zǐ jí shí cì shā yán zhě
后人有毁涉者曰“奸人之雄也”，丧家子即时刺杀言者。
bīn kè duō fàn fǎ zuì guò shù shàng wén
宾客多犯法，罪过数上闻。
wáng mǎng shù shōu xì yù shā zhé fù shè chū zhī
王莽数收系欲杀，辄复赦出之。
shè jù qiú wèi qīng fǔ yuàn shǐ yù yǐ bì kè
涉惧，求为卿府掾史，欲以避客。
wén mǔ tài hòu sàng shí shǒu fù tǔ xiào wèi
文母太后丧时，守复土校尉。
yǐ wèi zhōng láng hòu miǎn guān
已为中郎，后免官。
shè yù shàng zhǒng bù yù huì bīn kè mì dú yǔ gù rén qī huì
涉欲上冢，不欲会宾客，密独与故人期会。
shè dān chē qū shàng mào líng tóu mù rù qí lǐ zhái yīn zì nì bú jiàn rén
涉单车驱上茂陵，投暮，入其里宅，因自匿不见人。
qiǎn nú zhì shì mǎi ròu nú chéng shè qì yǔ tú zhēng yán zhuó shāng tú zhě wáng
遣奴至市买肉，奴乘涉气与屠争言，斫伤屠者，亡。
shì shí mào líng shǒu lìng yǐn gōng xīn shì shì shè wèi yè yě wén zhī dà nù
是时，茂陵守令尹公新视事，涉未谒也，闻之大怒。
zhī shè míng háo yù yǐ shì zhòng lì sú qiǎn liǎng lì xié shǒu shè
知涉名豪，欲以示众厉俗，遣两吏胁守涉。
zhì rì zhōng nú bù chū lì yù biàn shā shè qù
至日中，奴不出，吏欲便杀涉去。
shè pò jiǒng bù zhī suǒ wéi
涉迫窘不知所为。
huì shè suǒ yǔ qī shàng zhǒng zhě chē shù shí chéng dào jiē zhū háo yě gòng shuō yǐn gōng
会涉所与期上冢者车数十乘到，皆诸豪也，共说尹公。
yǐn gōng bù tīng zhū háo zé yuē yuán jù xiān nú fàn fǎ bù dé shǐ ròu tǎn zì fù jiàn guàn ěr yì tíng mén xiè zuì yú jūn wēi yì zú yǐ
尹公不听，诸豪则曰：“原巨先奴犯法不得，使肉袒自缚，箭贯耳，诣廷门谢罪，于君威亦足矣。
yǐn gōng xǔ zhī
”尹公许之。
shè rú yán xiè fù fú qiǎn qù
涉如言谢，复服遣去。
chū
初，
shè xiě xīn fēng fù rén qí tài bó wèi you
涉写新丰富人祁太伯为友，
tài bó tóng mǔ dì wáng yóu gōng sù jí shè
太伯同母弟王游公素嫉涉，
shí wéi xiàn mén xià yuàn
时为县门下掾，
shuō yǐn gōng yuē jūn yǐ shǒu lìng rǔ yuán shè rú shì
说尹公曰：“君以守令辱原涉如是，
yī dàn zhēn lìng zhì
一旦真令至，
jūn fù dān chē guī wèi fǔ lì
君复单车归为府吏，
shè cì kè rú yún
涉刺客如云，
shā rén jiē bù zhī zhǔ míng
杀人皆不知主名，
kě wèi hán xīn
可为寒心。
shè zhì zhǒng shè shē tiě yú zhì zuì è bào zhe zhǔ shàng zhī zhī
涉治冢舍，奢僣逾制，罪恶暴著，主上知之。
jīn wèi jūn jì mò ruò duò huài shè zhǒng shè tiáo zòu qí jiù è jūn bì děi zhēn lìng
今为君计，莫若堕坏涉冢舍，条奏其旧恶，君必得真令。
rú cǐ shè yì bù gǎn yuàn yǐ
如此，涉亦不敢怨矣。
yǐn gōng rú qí jì mǎng guǒ yǐ wéi zhēn lìng
”尹公如其计，莽果以为真令。
shè yóu cǐ yuàn wáng yóu gōng xuǎn bīn kè qiǎn zhǎng zǐ chū cóng chē èr shí chéng jié wáng yóu gōng jiā
涉由此怨王游公，选宾客，遣长子初从车二十乘劫王游公家。
yóu gōng mǔ jí qí tài bó mǔ yě zhū kè jiàn zhī jiē bài chuán yuē wú jīng qí fū rén
游公母即祁太伯母也，诸客见之皆拜，传曰“无惊祁夫人”。
suì shā yóu gōng fù jí zi duàn liǎng tóu qù
遂杀游公父及子，断两头去。
shè xìng lüè shì guō jiě wài wēn rén qiān xùn ér nèi yǐn hǎo shā
涉性略似郭解，外温仁谦逊，而内隐好杀。
yá zì yú chén zhōng chù sǐ zhě shén duō
睚眦于尘中，触死者甚多。
wáng mǎng mò dōng fāng bīng qǐ zhū wáng zǐ dì duō jiàn shè néng de shì sǐ kě yòng
王莽末，东方兵起，诸王子弟多荐涉能得士死，可用。
mǎng nǎi zhào jiàn zé yǐ zuì è shè shì bài zhèn róng dà yǐn
莽乃召见，责以罪恶，赦贳，拜镇戎大尹。
shè zhì guān wú jǐ cháng ān bài jùn xiàn zhū jiǎ hào qǐ bīng gōng shā èr qiān dàn zhǎng lì yǐ yīng hàn
涉至官无几，长安败，郡县诸假号起兵攻杀二千石长吏以应汉。
zhū jiǎ hào sù wén shè míng zhēng wèn yuán yǐn hé zài bài yè zhī
诸假号素闻涉名，争问原尹何在，拜谒之。
shí mǎng zhōu mù shǐ zhě yī fù shè zhě jiē de huó
时莽州牧使者依附涉者皆得活。
chuán sòng zhì shè cháng ān gēng shǐ xi píng jiāng jūn shēn tú jiàn qǐng shè yǔ xiāng jiàn dà zhòng zhī
原涉被他们用驿车送到长安，更始帝的西屏将军申屠建请求原涉与他相见，对原涉大为器重。
gù mào líng lìng yǐn gōng huài shè zhǒng shè zhě wèi jiàn zhǔ bù shè běn bù yuàn yě
故茂陵令尹公坏涉冢舍者为建主簿，涉本不怨也。
shè cóng jiàn suǒ chū yǐn gōng gù zhē bài shè wèi yuē yì shì yǐ yi wù fù xiāng yuàn
涉从建所出，尹公故遮拜涉，谓曰：“易世矣，宜勿复相怨！
shè yuē yǐn jūn hé yī yú ròu shè yě
”涉曰：“尹君，何一鱼肉涉也！
shè yòng shì nù shǐ kè cì shā zhǔ bù
”涉用是怒，使客刺杀主簿。
shè yù wáng qù shēn tú jiàn nèi hèn chǐ zhī yáng yán wú yù yǔ yuán jù xiān gòng zhèn sān fǔ qǐ yǐ yī lì yì zhī zāi
涉欲亡去，申徒建内恨耻之，阳言“吾欲与原巨先共镇三辅，岂以一吏易之哉！
bīn kè tōng yán lìng shè zì xì yù xiè jiàn xǔ zhī
”宾客通言，令涉自系狱谢，建许之。
bīn kè chē shù shí chéng gòng sòng shè zhì yù
宾客车数十乘共送涉至狱。
jiàn qiǎn bīng dào jiǎo qǔ shè yú chē shàng sòng chē fēn sǎn chí suì zhǎn shè xuán zhī cháng ān shì
建遣兵道徼取涉于车上，送车分散驰，遂斩涉，悬之长安市。
zì āi píng jiān jùn guó chǔ chù yǒu háo jié rán mò zú shù
自哀、平间，郡国处处有豪桀，然莫足数。
qí míng wén zhōu jùn zhě bà líng dù jūn áo chí yáng hán yòu rú mǎ lǐng xiù jūn bīn xī hé cáo zhōng shū jiē yǒu qiān tuì zhī fēng
其名闻州郡者，霸陵杜君敖、池阳韩幼孺、马领绣君宾、西河漕中叔，皆有谦退之风。
wáng mǎng jū shè zhū chú háo xiá míng bǔ cáo zhōng shū bù néng de
王莽居慑，诛锄豪侠，名捕漕中叔，不能得。
sù shàn qiáng nǔ jiāng jūn sūn jiàn mǎng yí jiàn cáng nì fàn yǐ wèn jiàn
素善强弩将军孙建，莽疑建藏匿，泛以问建。
jiàn yuē chén míng shàn zhī zhū chén zú yǐ sè zé
建曰：“臣名善之，诛臣足以塞责。
mǎng xìng guǒ zéi wú suǒ róng rěn rán chóng jiàn bù jìng wèn suì bù dé yě
”莽性果贼，无所容忍，然重建，不竟问，遂不得也。
zhōng shū zi shǎo yóu fù yǐ xiá wén yú shì yún
中叔子少游，复以侠闻于世云。