wén wáng wèn tài gōng yuē yuàn wén wèi guó zhī dà wù yù shǐ zhǔ zūn rén ān wèi zhī nài hé
文王问太公曰：“愿闻为国之大务，欲使主尊人安，为之奈何？
tài gōng yuē ài mín ér yǐ
太公曰：“爱民而已。
wén wáng yuē ài mín nài hé
文王曰：“爱民奈何？
tài gōng yuē lì ér wù hài chéng ér bù bài shēng ér wù shā yǔ ér wù duó lè ér wù kǔ xǐ ér wù nù
太公曰：“利而勿害，成而不败，生而勿杀，与而勿夺，乐而勿苦，喜而勿怒。
wén wáng yuē gǎn qǐng shì qí gù
文王曰：“敢请释其故。
tài gōng yuē mín bù shī wu zé lì zhī
太公曰：“民不失务，则利之；
nóng bù shī shí zé chéng zhī
农不失时，则成之；
shěng xíng fá zé shēng zhī
省刑罚，则生之；
báo fù liǎn zé yǔ zhī
薄赋敛，则与之；
jiǎn gōng shì tái xiè zé lè zhī
俭宫室台榭，则乐之；
lì qīng bù kē rǎo zé xǐ zhī
吏清不苛扰，则喜之。
mín shī qí wu zé hài zhī
民失其务，则害之；
nóng shī qí shí zé bài zhī
农失其时，则败之；
wú zuì ér fá zé shā zhī
无罪而罚，则杀之；
zhòng fù liǎn zé duó zhī
重赋敛，则夺之；
duō yíng gōng shì tái xiè yǐ pí mín lì zé kǔ zhī
多营宫室台榭以疲民力，则苦之；
lì zhuó kē rǎo zé nù zhī
吏浊苛扰，则怒之。
gù shàn wèi guó zhě yù mín rú fù mǔ zhī ài zǐ rú xiōng zhī ài dì
故善为国者，驭民如父母之爱子，如兄之爱弟。
jiàn qí jī hán zé wèi zhī yōu jiàn qí láo kǔ zé wèi zhī bēi
见其饥寒则为之忧，见其劳苦则为之悲；
shǎng fá rú jiā yú shēn fù liǎn rú qǔ jǐ wù
赏罚如加于身，赋敛如取己物。
cǐ ài mín zhī dào yě
此爱民之道也。