wǔ wáng wèn tài gōng yuē yǐn bīng shēn rù zhū hóu zhī de yǔ dí zhī jūn xiāng dāng liǎng chén xiāng wàng zhòng guǎ qiáng ruò xiāng děng wèi gǎn xiān jǔ wú yù lìng dí rén jiàng shuài kǒng jù shì zú xīn shāng xíng chén bù gù hòu chén yù zǒu qián chén shù gù
武王问太公曰：“引兵深入诸侯之地，与敌之军相当，两陈相望，众寡强弱相等，未敢先举，吾欲令敌人将帅恐惧，士卒心伤，行陈不固，后陈欲走，前陈数顾；
gǔ zào ér chéng zhī dí rén suì zǒu wèi zhī nài hé
鼓噪而乘之，敌人遂走，为之奈何？
tài gōng yuē rú cǐ zhě fā wǒ bīng qù kòu shí lǐ ér fú qí liǎng páng chē qí bǎi lǐ ér yuè qián hòu duō qí jīng qí yì qí jīn gǔ
太公曰：“如此者，发我兵去寇十里而伏其两旁，车骑百里而越前后，多其旌旗，益其金鼓。
zhàn hé gǔ zào ér jù qǐ dí jiàng bì kǒng qí jūn jīng hài zhòng guǎ bù xiāng jiù guì jiàn bù xiāng dài dí rén bì bài
战合，鼓噪而俱起，敌将必恐，其军惊骇，众寡不相救，贵贱不相待，敌人必败。
wǔ wáng yuē dí zhī dì shì bù kě yǐ fú qí liǎng bàng chē qí yòu wú yǐ yuè qí qián hòu dí zhī wǒ lǜ xiān shī qí bèi wǒ shì zú xīn shāng jiàng shuài kǒng jù zhàn zé bù shèng wèi zhī nài hé
武王曰：“敌之地势，不可以伏其两傍，车骑又无以越其前后，敌知我虑，先施其备，我士卒心伤，将帅恐惧，战则不胜，为之奈何？
tài gōng yuē wēi zāi wáng zhī wèn yě
太公曰：“微哉，王之问也！
rú cǐ zhě xiān zhàn wǔ rì fā wǒ yuǎn hòu wǎng shì qí dòng jìng shěn hou qí lái shè fú ér dài zhī bì yú sǐ dì yǔ dí xiāng bì
如此者，先战五日，发我远候，往视其动静，审候其来，设伏而待之，必于死地，与敌相避。
yuǎn wǒ jīng qí shū wǒ xíng chén bì bēn qí qián yǔ dí xiāng dāng
远我旌旗，疏我行陈，必奔其前，与敌相当。
zhàn hé ér zǒu nán jī jīn wú zhǐ sān lǐ ér hái fú bīng nǎi qǐ huò xiàn qí liǎng páng huò jī qí qián hòu sān jūn jí zhàn dí rén bì zǒu
战合而走，南击金无止，三里而还，伏兵乃起，或陷其两旁，或击其前后，三军疾战，敌人必走。
wǔ wáng yuē shàn zāi
”武王曰：“善哉！