第十九回 — 西游记 — 吴承恩

yún zhàn dòng wù kōng shōu bā jiè fú tú shān xuán zàng shòu xīn jīng

云栈洞悟空收八戒浮屠山玄奘受心经

què shuō nà guài de huǒ guāng qián zǒu zhè dà shèng de cǎi xiá suí gēn

却说那怪的火光前走，这大圣的彩霞随跟。

zhèng xíng chù hū jiàn yī zuò gāo shān nà guài bǎ hóng guāng jié jù xiàn le běn xiàng zhuàng rù dòng lǐ qǔ chū yī bǐng jiǔ chǐ dīng bǎ lái zhàn

正行处，忽见一座高山，那怪把红光结聚，现了本相，撞入洞里，取出一柄九齿钉钯来战。

xíng zhě hē yī shēng dào po guài

行者喝一声道：“泼怪！

nǐ shì nà lǐ lái de xié mó

你是那里来的邪魔？

zěn me zhī dào wǒ lǎo sūn de míng hào

怎么知道我老孙的名号？

nǐ yǒu shèn me běn shì shí shí gōng lái ráo nǐ xìng mìng

你有甚么本事，实实供来，饶你性命！

nà guài dào shì nǐ yě bù zhī wǒ de shǒu duàn

那怪道：“是你也不知我的手段！

shàng qián lái zhàn wěn zhe wǒ shuō yǔ nǐ tīng

上前来站稳着，我说与你听：

wǒ zì xiǎo shēng lái xīn xìng zhuō tān xián ài lǎn wú xiū xiē

我自小生来心性拙，贪闲爱懒无休歇。

bù céng yǎng xìng yǔ xiū zhēn hùn dùn mí xīn áo rì yuè

不曾养性与修真，混沌迷心熬日月。

hū rán xián lǐ yù zhēn xiān jiù bǎ hán wēn zuò xia shuō

忽然闲里遇真仙，就把寒温坐下说。

quàn wǒ huí xīn mò duò fán shāng shēng zào xià wú biān niè

劝我回心莫堕凡，伤生造下无边孽。

yǒu cháo dà xiàn mìng zhōng shí bā nàn sān tú huǐ bù dié

有朝大限命终时，八难三途悔不喋。

tīng yán yì zhuǎn yào xiū xíng wén yǔ xīn huí qiú miào jué

听言意转要修行，闻语心回求妙诀。

yǒu yuán lì dì bài wèi shī zhǐ shì tiān guān bìng de quē

有缘立地拜为师，指示天关并地阙。

de chuán jiǔ zhuàn dà huán dān gōng fū zhòu yè wú shí chuò

得传九转大还丹，工夫昼夜无时辍。

shàng zhì dǐng mén ní wán gōng xià zhì jiǎo bǎn yǒng quán xué

上至顶门泥丸宫，下至脚板涌泉袕。

zhōu liú shèn shuǐ rù huá chí dān tián bǔ de wēn wēn rè

周流肾水入华池，丹田补得温温热。

yīng ér chà nǚ pèi yīn yáng qiān gǒng xiāng tóu fēn rì yuè

婴儿姹女配陰阳，铅汞相投分日月。

婴儿姹女配阴阳，铅汞相投分日月。

lí lóng kǎn hǔ yòng tiáo hé líng guī xī jìn jīn wū xuè

离龙坎虎用调和，灵龟吸尽金乌血。

sān huā jù dǐng de guī gēn wǔ qì cháo yuán tōng tòu chè

三花聚顶得归根，五气朝元通透彻。

gōng yuán xíng mǎn què fēi shēng tiān xiān duì duì lái yíng jiē

功圆行满却飞升，天仙对对来迎接。

lǎng rán zú xià cǎi yún shēng shēn qīng tǐ jiàn cháo jīn què

朗然足下彩云生，身轻体健朝金阙。

yù huáng shè yàn huì qún xian gè fēn pǐn jí pái bān liè

玉皇设宴会群仙，各分品级排班列。

chì fēng yuán shuài guǎn tiān hé zǒng dū shuǐ bīng chēng xiàn jié

敕封元帅管天河，总督水兵称宪节。

zhǐ yīn wáng mǔ huì pán táo kāi yàn yáo chí yāo zhòng kè

只因王母会蟠桃，开宴瑶池邀众客。

nà shí jiǔ zuì yì hūn chén dōng dǎo xī wāi luàn sā pō

那时酒醉意昏沉，东倒西歪乱撒泼。

chěng xióng zhuàng rù guǎng hán gōng fēng liú xiān zǐ lái xiāng jiē

逞雄撞入广寒宫，风流仙子来相接。

jiàn tā róng mào xié rén hún jiù rì fán xīn nán de miè

见他容貌挟人魂，旧日凡心难得灭。

quán wú shàng xià shī zūn bēi chě zhù cháng é yào péi xiē

全无上下失尊卑，扯住嫦娥要陪歇。

zài sān zài sì bù yī cóng dōng duǒ xī cáng xīn bú yuè

再三再四不依从，东躲西藏心不悦。

sè dǎn rú tiān jiào shì léi xiǎn xiē zhèn dào tiān guān quē

色胆如天叫似雷，险些震倒天关阙。

jiū chá líng guān zòu yù huáng nà rì wú dāng mìng yùn zhuō

纠察灵官奏玉皇，那日吾当命运拙。

guǎng hán wéi kùn bù tōng fēng jìn tuì wú mén nán de tuō

广寒围困不通风，进退无门难得脱。

què bèi zhū shén ná zhù wǒ jiǔ zài xīn tóu hái bù qiè

却被诸神拿住我，酒在心头还不怯。

yā fù líng xiāo jiàn yù huáng yī lǜ wèn chéng gāi chǔ jué

押赴灵霄见玉皇，依律问成该处决。

duō kuī tài bái li jīn xīng chū bān fǔ xìn qīn yán shuō

多亏太白李金星，出班俯囟亲言说。

gǎi xíng zhòng zé èr qiān chuí ròu zhàn pí kāi gǔ jiāng zhé

改刑重责二千锤，肉绽皮开骨将折。

fàng shēng zāo biǎn chū tiān guān fú líng shān xià tú jiā yè

放生遭贬出天关，福陵山下图家业。

wǒ yīn yǒu zuì cuò tóu tāi sú míng huàn zuò zhū gāng liè

我因有罪错投胎，俗名唤做猪刚鬣。

xíng zhě wén yán dào nǐ zhè sī yuán lái shì tiān péng shuǐ shén xià jiè guài dào zhī wǒ lǎo sūn míng hào

”行者闻言道：“你这厮原来是天蓬水神下界，怪道知我老孙名号。

nà guài dào shēng gén

”那怪道声：哏！

nǐ zhè kuáng shàng de bì mǎ wēn dāng nián zhuàng nà huò shí bù zhī dài lèi wǒ děng duō shǎo jīn rì yòu lái cǐ qī rén

你这诳上的弼马温，当年撞那祸时，不知带累我等多少，今日又来此欺人！

bú yào wú lǐ chī wǒ yī bǎ

不要无礼，吃我一钯！

xíng zhě zěn kěn róng qíng jǔ qǐ bàng dāng tóu jiù dǎ

”行者怎肯容情，举起棒，当头就打。

tā liǎng gè zài nà bàn shān zhī zhōng hēi yè lǐ dǔ dòu

他两个在那半山之中黑夜里赌斗。

hǎo shā xíng zhě jīn jīng shì shǎn diàn yāo mó huán yǎn shì yín huā

好杀：行者金睛似闪电，妖魔环眼似银花。

zhè yí gè kǒu pēn cǎi wù nà yí gè qì tǔ hóng xiá

这一个口喷彩雾，那一个气吐红霞。

qì tǔ hóng xiá hūn chù liàng kǒu pēn cǎi wù yè guāng huá

气吐红霞昏处亮，口喷彩雾夜光华。

jīn gū bàng jiǔ chǐ bǎ liǎng gè yīng xióng shí kě kuā yí gè shì dà shèng lín fán shì yí gè shì yuán shuài jiàng tiān yá

金箍棒，九齿钯，两个英雄实可夸：一个是大圣临凡世，一个是元帅降天涯。

nà gè yīn shī wēi yí chéng guài wù zhè gè xìng táo kǔ nàn bài sēng jiā

那个因失威仪成怪物，这个幸逃苦难拜僧家。

bǎ qù hǎo sì lóng shēn zhǎo bàng yíng hún ruò fèng chuān huā

钯去好似龙伸爪，棒迎浑若凤穿花。

nà gè dào nǐ pò rén qīn shì rú shā fù

那个道你破人亲事如杀父！

zhè gè dào nǐ qiáng yòu nǚ zhèng gāi ná

这个道你强xx幼女正该拿！

xián yán yǔ luàn xuān huá wǎng wǎng lái lái bàng jià bǎ

闲言语，乱喧哗，往往来来棒架钯。

kàn kàn zhàn dào tiān jiàng xiǎo nà yāo jīng liǎng bo jué suān má

看看战到天将晓，那妖精两膊觉酸麻。

tā liǎng gè zì èr gēng shí fēn zhí dòu dào dōng fāng fā bái

他两个自二更时分，直斗到东方发白。

nà guài bù néng yíng dí bài zhèn ér táo yī rán yòu huà kuáng fēng jìng huí dòng lǐ bǎ mén jǐn bì zài bù chū tóu

那怪不能迎敌，败阵而逃，依然又化狂风，径回洞里，把门紧闭，再不出头。

xíng zhě zài zhè dòng mén wài kàn yǒu yī zuò shí jié shàng shū yún zhàn dòng sān zì jiàn nà guài bù chū tiān yòu dà míng xīn què sī liang kǒng shī fu děng hòu qiě huí qù jiàn tā yī jiàn zài lái zhuō cǐ guài bù chí

行者在这洞门外看有一座石碣，上书“云栈洞”三字，见那怪不出，天又大明，心却思量：“恐师父等候，且回去见他一见，再来捉此怪不迟。

suí tà yún diǎn yī diǎn zǎo dào gāo lǎo zhuāng

”随踏云点一点，早到高老庄。

què shuō sān zàng yǔ nà zhū lǎo tán jīn lùn gǔ yī yè wú mián

却说三藏与那诸老谈今论古，一夜无眠。

zhèng xiǎng xíng zhě bù lái zhī jiàn tiān jǐng lǐ hū rán zhàn xià xíng zhě

正想行者不来，只见天井里，忽然站下行者。

xíng zhě shōu cáng tiě bàng zhěng yī shàng tīng jiào dào

行者收藏铁棒，整衣上厅，叫道：

shī fu wǒ lái le

“师父，我来了。

huāng de nà zhū lǎo yī qí xià bài

”慌得那诸老一齐下拜。

xiè dào duō láo

谢道：“多劳！

duō láo

多劳！

sān zàng wèn dào wù kōng nǐ qù zhè yī yè ná de yāo jīng zài nà lǐ

三藏问道：“悟空，你去这一夜，拿得妖精在那里？

xíng zhě dào shī fu nà yāo bú shì fán jiān de xié suì yě bú shì shān jiān de guài shòu

”行者道：“师父，那妖不是凡间的邪祟，也不是山间的怪兽。

tā běn shì tiān péng yuán shuài lín fán zhǐ yīn cuò tóu le tāi zuǐ liǎn xiàng yí gè yě zhū mú yàng qí shí xìng líng shàng cún

他本是天蓬元帅临凡，只因错投了胎，嘴脸象一个野猪模样，其实性灵尚存。

tā shuō yǐ xiāng wéi xìng huàn míng zhū gāng liè

他说以相为姓，唤名猪刚鬣。

shì lǎo sūn cóng hòu zhái lǐ chè bàng jiù dǎ tā huà yī zhèn kuáng fēng zǒu le

是老孙从后宅里掣棒就打，他化一阵狂风走了。

bèi lǎo sūn zháo fēng yī bàng tā jiù huà dào huǒ guāng jìng zhuǎn tā nà běn shān dòng lǐ qǔ chū yī bǐng jiǔ chǐ dīng bǎ yǔ lǎo sūn zhàn le yī yè

被老孙着风一棒，他就化道火光，径转他那本山洞里，取出一柄九齿钉钯，与老孙战了一夜。

shì cái tiān sè jiāng míng tā qiè zhàn ér zǒu bǎ dòng mén jǐn bì bù chū

适才天色将明，他怯战而走，把洞门紧闭不出。

lǎo sūn hái yào dǎ kāi nà mén yǔ tā jiàn gè hǎo dǎi kǒng shī fu zài cǐ yí lǜ pàn wàng gù xiān lái huí gè xìn xī

老孙还要打开那门，与他见个好歹，恐师父在此疑虑盼望，故先来回个信息。

shuō ba nà lǎo gāo shàng qián guì xià dào zhǎng lǎo méi jí nài hé nǐ suī gǎn de qù le tā děng nǐ qù hòu fù lái què zěn qū chǔ

”说罢，那老高上前跪下道：“长老，没及奈何，你虽赶得去了，他等你去后复来，却怎区处？

suǒ xìng lèi nǐ yǔ wǒ ná zhù chú le gēn cái wú hòu huàn

索性累你与我拿住，除了根，才无后患。

wǒ lǎo fū bù gǎn dài màn zì yǒu zhòng xiè jiāng zhè jiā cái tián dì píng zhòng qīn yǒu xiě lì wén shū yǔ zhǎng lǎo píng fēn

我老夫不敢怠慢，自有重谢：将这家财田地，凭众亲友写立文书，与长老平分。

zhǐ shì yào jiǎn cǎo chú gēn mò jiào huài le wǒ gāo mén qīng dé

只是要剪草除根，莫教坏了我高门清德。

xíng zhě xiào dào

”行者笑道：

nǐ zhè lǎo ér bù zhī fēn xiàn

“你这老儿不知分限。

nà guài yě zēng duì wǒ shuō tā suī shì shí cháng dà chī le nǐ jiā xiē chá fàn tā yǔ nǐ gàn le xǔ duō hǎo shì

那怪也曾对我说，他虽是食肠大，吃了你家些茶饭，他与你干了许多好事。

zhè jǐ nián zhēng le xǔ duō jiā zī jiē shì tā zhī lì liàng

这几年挣了许多家资，皆是他之力量。

tā bù céng bái chī le nǐ dōng xī wèn nǐ qū tā zěn de

他不曾白吃了你东西，问你祛他怎的。

jù tā shuō tā shì yí gè tiān shén xià jiè tì nǐ ba jiā zuò huó yòu wèi zēng hài le nǐ jiā nǚ ér

据他说，他是一个天神下界，替你巴家做活，又未曾害了你家女儿。

xiǎng zhè děng yí gè nǚ xù yě mén dàng hù duì bù zěn me huài le jiā shēng rǔ le xíng zhǐ dàng zhēn de liú tā yě bà

想这等一个女婿，也门当户对，不怎么坏了家声，辱了行止，当真的留他也罢。

lǎo gāo dào zhǎng lǎo suī shì bù shāng fēng huà dàn míng shēng bù shèn hǎo tīng

”老高道：“长老，虽是不伤风化，但名声不甚好听。

dòng bù dòng zhe rén jiù shuō gāo jiā zhāo le yí gè yāo guài nǚ xù

动不动着人就说，高家招了一个妖怪女婿！

zhè jù huà r jiào rén zěn dāng

这句话儿教人怎当？

sān zàng dào wù kōng nǐ jì shì yǔ tā zuò le yī chǎng yī fà yǔ tā zuò gè jié jué cái jiàn shǐ zhōng

”三藏道：“悟空，你既是与他做了一场，一发与他做个竭绝，才见始终。

xíng zhě dào wǒ cái shì tā yī shì shuǎ zǐ cǐ qù yí dìng ná lái yǔ nǐ men kàn qiě mò yōu chóu

”行者道：“我才试他一试耍子，此去一定拿来与你们看，且莫忧愁。

jiào lǎo gāo nǐ hái hǎo shēng guǎn dài wǒ shī fù wǒ qù yě

”叫：“老高，你还好生管待我师父，我去也。

shuō shēng qù jiù wú xíng wú yǐng de tiào dào tā nà shān shàng lái dào dòng kǒu yī dùn tiě gùn bǎ liǎng shàn mén dǎ de fěn suì kǒu lǐ mà dào nà nǎng kāng de bèn huò kuài chū lái yǔ lǎo sūn dǎ me

说声去，就无形无影的，跳到他那山上，来到洞口，一顿铁棍，把两扇门打得粉碎，口里骂道：“那馕糠的夯货，快出来与老孙打么！

nà guài wáng chuǎn xū xū de shuì zài dòng lǐ tīng jiàn dǎ de mén xiǎng yòu tīng jiàn mà nǎng kāng de bèn huò tā què nǎo nù nán jìn zhǐ de tuō zhe bǎ dǒu sǒu jīng shén pǎo jiāng chū lái lì shēng mà dào nǐ zhè gè bì mǎ wēn zhuó shí bèi lǎn

”那怪王喘嘘嘘的睡在洞里，听见打得门响，又听见骂馕糠的夯货，他却恼怒难禁，只得拖着钯，抖擞精神，跑将出来，厉声骂道：“你这个弼马温，着实惫懒！

yǔ nǐ yǒu shèn xiāng gān nǐ bǎ wǒ dà mén dǎ pò

与你有甚相干，你把我大门打破？

nǐ qiě qù kàn kàn lǜ tiáo dǎ jìn dà mén ér rù gāi gè zá fàn sǐ zuì li

你且去看看律条，打进大门而入，该个杂犯死罪哩！

xíng zhě xiào dào zhè gè dāi zi

”行者笑道：“这个呆子！

wǒ jiù dǎ le dà mén hái yǒu gè biàn chù

我就打了大门，还有个辨处。

xiàng nǐ qiáng zhàn rén jiā nǚ zǐ yòu méi gè sān méi liù zhèng yòu wú xiē chá hóng jiǔ lǐ gāi wèn gè zhēn fàn zhǎn zuì li

象你强占人家女子，又没个三媒六证，又无些茶红酒礼，该问个真犯斩罪哩！

nà guài dào qiě xiū xián jiǎng kàn lǎo zhū zhè bǎ

”那怪道：“且休闲讲，看老猪这钯！

xíng zhě shǐ bàng zhī zhù dào nǐ zhè bǎ kě shì yǔ gāo lǎo jiā zuò yuán gōng zhù de zhòng cài de

”行者使棒支住道：“你这钯可是与高老家做园工筑地种菜的？

yǒu hé hǎo chù pà nǐ

有何好处怕你！

nà guài dào nǐ cuò rèn le

”那怪道：“你错认了！

zhè bǎ qǐ shì fán jiān zhī wù

这钯岂是凡间之物？

nǐ qiě tīng wǒ dào lái

你且听我道来：

cǐ shì duàn liàn shén bīng tiě mó zhuó chéng gōng guāng jiǎo jié

此是锻炼神冰铁，磨琢成工光皎洁。

lǎo jūn zì jǐ dòng qián chuí yíng huò qīn shēn tiān tàn xiè

老君自己动钤锤，荧惑亲身添炭屑。

wǔ fāng wǔ dì yòng xīn jī liù dīng liù jiǎ fèi zhōu zhé

五方五帝用心机，六丁六甲费周折。

zào chéng jiǔ chǐ yù chuí yá zhù jiù shuāng huán jīn zhuì yè

造成九齿玉垂牙，铸就双环金坠叶。

shēn zhuāng liù yào pái wǔ xīng tǐ àn sì shí yī bā jié

身妆六曜排五星，体按四时依八节。

duǎn cháng shàng xià dìng qián kūn zuǒ yòu yīn yáng fēn rì yuè

短长上下定乾坤，左右陰阳分日月。

短长上下定乾坤，左右阴阳分日月。

liù yáo shén jiāng àn tiān tiáo bā guà xīng chén yī dòu liè

六爻神将按天条，八卦星辰依斗列。

míng wéi shàng bǎo qìn jīn bǎ jìn yǔ yù huáng zhèn dān quē

名为上宝沁金钯，进与玉皇镇丹阙。

yīn wǒ xiū chéng dà luó xian wèi wú yǎng jiù cháng shēng kè fēng yuán shuài hào tiān péng qīn cì dīng bǎ wèi yù jié

因我修成大罗仙，为吾养就长生客-封元帅号天蓬，钦赐钉钯为御节。

jǔ qǐ liè yàn bìng háo guāng là xià měng fēng piāo ruì xuě

举起烈焰并毫光，落下猛风飘瑞雪。

tiān cáo shén jiāng jìn jiē jīng dì fǔ yán luó xīn dǎn qiè

天曹神将尽皆惊，地府阎罗心胆怯。

rén jiān nà yǒu zhè bān bīng shì shàng gèng wú cǐ děng tiě

人间那有这般兵，世上更无此等铁。

suí shēn biàn huà kě xīn huái rèn yì fān téng yī kǒu jué

随身变化可心怀，任意翻腾依口诀。

xiāng xié shù zài wèi zēng lí bàn wǒ jǐ nián wú rì bié

相携数载未曾离，伴我几年无日别。

rì shí sān cān bìng bù diū yè mián yī xiǔ hún wú piē

日食三餐并不丢，夜眠一宿浑无撇。

yě zēng pèi qù fù pán táo yě zēng dài tā cháo dì quē

也曾佩去赴蟠桃，也曾带他朝帝阙。

jiē yīn zhàng jiǔ què xíng xiōng zhǐ wèi yǐ qiáng biàn sā pō

皆因仗酒却行凶，只为倚强便撒泼。

shàng tiān biǎn wǒ jiàng fán chén xià shì jǐn wǒ zuò zuì niè

上天贬我降凡尘，下世尽我作罪孽。

shí dòng xīn xié céng chī rén gāo zhuāng qíng xǐ hūn yīn jié

石洞心邪曾吃人，高庄情喜婚姻结。

zhè bǎ xià hǎi xiān fān lóng tuó wō shàng shān zhuā suì hǔ láng xué

这钯下海掀翻龙鼍窝，上山抓碎虎狼袕。

zhū bān bīng rèn qiě xiū tí wéi yǒu wú dāng bǎ zuì qiè

诸般兵刃且休题，惟有吾当钯最切。

xiāng chí qǔ shèng yǒu hé nán dǔ dòu qiú gōng bú yòng shuō

相持取胜有何难，赌斗求功不用说。

hé pà nǐ tóng tóu tiě nǎo yī shēn gāng bǎ dào hún xiāo shén qì xiè

何怕你铜头铁脑一身钢，钯到魂消神气泄！

xíng zhě wén yán shōu le tiě bàng dào dāi zi bú yào shuō zuǐ

”行者闻言，收了铁棒道：“呆子不要说嘴！

lǎo sūn bǎ zhè tóu shēn zài nà lǐ nǐ qiě zhù yī xià er kàn kě néng hún xiāo qì xiè

老孙把这头伸在那里，你且筑一下儿，看可能魂消气泄？

nà guài zhēn gè jǔ qǐ bǎ zhe qì lì zhù jiāng lái pū de yī xià zuān qǐ bǎ de huǒ guāng yàn yàn gèng bù céng zhù dòng yī xiē r tóu pí

”那怪真个举起钯，着气力筑将来，扑的一下，钻起钯的火光焰焰，更不曾筑动一些儿头皮。

hu de tā shǒu má jiǎo ruǎn dào shēng hǎo tóu

唬得他手麻脚软，道声“好头！

hǎo tóu

好头！

xíng zhě dào nǐ shì yě bù zhī

”行者道：“你是也不知。

lǎo sūn yīn wèi nào tiān gōng tōu le xiān dān dào le pán táo qiè le yù jiǔ bèi xiǎo shèng èr láng qín zhù yā zài dòu niú gōng qián zhòng tiān shén bǎ lǎo sūn fǔ duò chuí qiāo dāo kǎn jiàn cì huǒ shāo léi dǎ yě bù céng sǔn dòng fēn háo

老孙因为闹天宫，偷了仙丹，盗了蟠桃，窃了御酒，被小圣二郎擒住，押在斗牛宫前，众天神把老孙斧剁锤敲，刀砍剑刺，火烧雷打，也不曾损动分毫。

yòu bèi nà tài shàng lǎo jūn ná le wǒ qù fàng zài bā guà lú zhōng jiāng shén huǒ duàn liàn liàn zuò gè huǒ yǎn jīn jīng tóng tóu tiě bì

又被那太上老君拿了我去，放在八卦炉中，将神火锻炼，炼做个火眼金睛，铜头铁臂。

bù xìn nǐ zài zhù jǐ xià kàn kàn téng yǔ bù téng

不信，你再筑几下，看看疼与不疼？

nà guài dào nǐ zhè hóu zi wǒ jì de nǐ nào tiān gōng shí jiā zhù zài dōng shèng shén zhōu ào lái guó huā guǒ shān shuǐ lián dòng lǐ dào rú jīn jiǔ bù wén míng nǐ zěn me lái dào zhè lǐ shàng mén zi qī wǒ

”那怪道：“你这猴子，我记得你闹天宫时，家住在东胜神洲傲来国花果山水帘洞里，到如今久不闻名，你怎么来到这里上门子欺我？

mò gǎn shì wǒ zhàng rén qù nà lǐ qǐng nǐ lái de

莫敢是我丈人去那里请你来的？

xíng zhě dào nǐ zhàng rén bù céng qù qǐng wǒ

”行者道：“你丈人不曾去请我。

yīn shì lǎo sūn gǎi xié guī zhèng qì dào cóng sēng bǎo hù yí gè dōng tǔ dà táng jià xià yù dì jiào zuò sān zàng fǎ shī wǎng xī tiān bài fó qiú jīng lù guò gāo zhuāng jiè sù nà gāo lǎo ér yīn huà shuō qǐ jiù qǐng wǒ jiù tā nǚ ér ná nǐ zhè nǎng kāng de bèn huò

因是老孙改邪归正，弃道从僧，保护一个东土大唐驾下御弟，叫做三藏法师，往西天拜佛求经，路过高庄借宿，那高老儿因话说起，就请我救他女儿，拿你这馕糠的夯货！

nà guài yī wén cǐ yán diū le dīng bǎ chàng gè dà rě dào nà qǔ jīng rén zài nà lǐ

”那怪一闻此言，丢了钉钯，唱个大喏道：“那取经人在那里？

lèi fán nǐ yǐn jiàn yǐn jiàn

累烦你引见引见。

xíng zhě dào

”行者道：

nǐ yào jiàn tā zěn de

“你要见他怎的？

nà guài dào wǒ běn shì guān shì yīn pú sà quàn shàn shòu le tā de jiè xíng zhè lǐ chí zhāi bǎ sù jiào wǒ gēn suí nà qǔ jīng rén wǎng xī tiān bài fó qiú jīng jiāng gōng zhé zuì hái de zhèng guǒ

”那怪道：“我本是观世音菩萨劝善，受了他的戒行，这里持斋把素，教我跟随那取经人往西天拜佛求经，将功折罪，还得正果。

jiào wǒ děng tā zhè jǐ nián bù wén xiāo xī

教我等他，这几年不闻消息。

jīn rì jì shì nǐ yǔ tā zuò le tú dì hé bù zǎo shuō qǔ jīng zhī shì zhǐ yǐ xiōng qiáng shàng mén dǎ wǒ

今日既是你与他做了徒弟，何不早说取经之事，只倚凶强，上门打我？

xíng zhě dào nǐ mò guǐ zhà qī xīn ruǎn wǒ yù wèi tuō shēn zhī jì

”行者道：“你莫诡诈欺心软我，欲为脱身之计。

guǒ rán shì yào bǎo hù táng sēng lüè wú xū jiǎ nǐ kě cháo tiān fā shì wǒ cái dài nǐ qù jiàn wǒ shī fù

果然是要保护唐僧，略无虚假，你可朝天发誓，我才带你去见我师父。

nà guài pū de guì xià wàng kōng shì dǎo duì de yì bān zhǐ guǎn kē tóu dào ē mí tuó fó nā mó fú wǒ ruò bù shì zhēn xīn shí yì hái jiào wǒ fàn le tiān tiáo pī shī wàn duàn

”那怪扑的跪下，望空似捣碓的一般，只管磕头道：“阿弥陀佛，南无佛，我若不是真心实意，还教我犯了天条，劈尸万段！

xíng zhě jiàn tā dǔ zhòu fā yuàn dào jì rán rú cǐ nǐ diǎn bǎ huǒ lái shāo le nǐ zhè zhù chù wǒ fāng dài nǐ qù

”行者见他赌咒发愿，道：“既然如此，你点把火来烧了你这住处，我方带你去。

nà guài zhēn gè bān xiē lú wěi jīng jí diǎn zháo yī bǎ huǒ jiāng nà yún zhàn dòng shāo de xiàng gè pò wǎ yáo duì xíng zhě dào wǒ jīn yǐ wú guà ài le nǐ què yǐn wǒ qù ba

”那怪真个搬些芦苇荆棘，点着一把火，将那云栈洞烧得象个破瓦窑，对行者道：我今已无挂碍了，你却引我去罢。

xíng zhě dào nǐ bǎ dīng bǎ yǔ wǒ ná zhe

”行者道：“你把钉钯与我拿着。

nà guài jiù bǎ bǎ dì yǔ xíng zhě

”那怪就把钯递与行者。

xíng zhě yòu bá le yī gēn háo máo chuī kǒu xiān qì jiào biàn

行者又拔了一根毫毛，吹口仙气，叫“变！

jí biàn zuò yī tiáo sān gǔ má shéng zǒu guò lái bǎ shǒu bèi bǎng jiǎn le

”即变做一条三股麻绳，走过来，把手背绑剪了。

nà guài zhēn gè dào bèi zhe shǒu píng tā zěn me bǎng fù

那怪真个倒背着手，凭他怎么绑缚。

què yòu jiū zhe ěr duǒ lā zhe tā jiào kuài zǒu

却又揪着耳朵，拉着他，叫：“快走！

kuài zǒu

快走！

nà guài dào qīng zhe xiē ér

”那怪道：“轻着些儿！

nǐ de shǒu zhòng jiū de wǒ ěr gēn zi téng

你的手重，揪得我耳根子疼。

xíng zhě dào qīng bù chéng gù nǐ bù dé

”行者道：“轻不成，顾你不得！

cháng yán dào shàn zhū è ná

常言道，善猪恶拿。

zhǐ děng jiàn le wǒ shī fù guǒ yǒu zhēn xīn fāng cái fàng nǐ

只等见了我师父，果有真心，方才放你。

tā liǎng gè bàn yún bàn wù de jìng zhuǎn gāo jiā zhuāng lái

”他两个半云半雾的，径转高家庄来。

yǒu shī wèi zhèng jīn xìng gāng qiáng néng kè mù xīn yuán jiàng de mù lóng guī

有诗为证：金性刚强能克木，心猿降得木龙归。

jīn cóng mù shùn jiē wèi yī mù liàn jīn rén zǒng fā huī

金从木顺皆为一，木恋金仁总发挥。

yī zhǔ yī bīn wú jiàn gé sān jiāo sān hé yǒu xuán wēi

一主一宾无间隔，三交三合有玄微。

xìng qíng bìng xǐ zhēn yuán jù tóng zhèng xī fāng huà bù wéi

性情并喜贞元聚，同证西方话不违。

qǐng kè jiān dào le zhuāng qián

顷刻间，到了庄前。

xíng zhě zhe tā de bǎ jiū zhe tā de ěr dào nǐ kàn nà tīng táng shàng duān zuò de shì shuí

行者-着他的钯，揪着他的耳道：“你看那厅堂上端坐的是谁？

nǎi wú shī yě

乃吾师也。

nà gāo shì zhū qīn yǒu yǔ lǎo gāo hū jiàn xíng zhě bǎ nà guài bèi bǎng jiū ěr ér lái yī gè gè xīn rán yíng dào tiān jǐng zhōng dào shēng zhǎng lǎo

”那高氏诸亲友与老高，忽见行者把那怪背绑揪耳而来，一个个欣然迎到天井中，道声“长老！

zhǎng lǎo

长老！

tā zhèng shì wǒ jiā de nǚ xù

他正是我家的女婿！

nà guài zǒu shàng qián shuāng xī guì xià bèi zhe shǒu duì sān zàng kòu tóu gāo jiào dào shī fu dì zǐ shī yíng zǎo zhī shì shī fu zhù zài wǒ zhàng rén jiā wǒ jiù lái bài jiē zěn me yòu shòu dào xǔ duō bō zhé

”那怪走上前，双膝跪下，背着手对三藏叩头，高叫道：“师父，弟子失迎，早知是师父住在我丈人家，我就来拜接，怎么又受到许多波折？

sān zàng dào wù kōng nǐ zěn me jiàng de tā lái bài wǒ

”三藏道：“悟空，你怎么降得他来拜我？

xíng zhě cái fàng le shǒu ná dīng bǎ bǐng r dǎ zhe hè dào dāi zi

”行者才放了手，拿钉钯柄儿打着，喝道：“呆子！

nǐ shuō me

你说么！

nà guài bǎ pú sà quàn shàn shì qíng xì chén le yī biàn

”那怪把菩萨劝善事情，细陈了一遍。

sān zàng dà xǐ biàn jiào gāo tài gōng qǔ gè xiāng àn yòng yòng

三藏大喜，便叫：“高太公，取个香案用用。

lǎo gāo jí máng tái chū xiāng àn

”老高即忙抬出香案。

sān zàng jìng le shǒu fén xiāng wàng nán lǐ bài dào duō méng pú sà shèng ēn

三藏净了手焚香，望南礼拜道：“多蒙菩萨圣恩！

nà jǐ gè lǎo ér yě yī qí tiān xiāng lǐ bài

”那几个老儿也一齐添香礼拜。

bài bà sān zàng shàng tīng gāo zuò jiào wù kōng fàng le tā shéng

拜罢，三藏上厅高坐，教：“悟空放了他绳。

xíng zhě cái bǎ shēn dǒu le yī dǒu shōu shàng shēn lái qí fù zì jiě

行者才把身抖了一抖，收上身来，其缚自解。

nà guài cóng xīn lǐ bài sān cáng yuàn suí xi qù

那怪从新礼拜三藏，愿随西去。

yòu yǔ xíng zhě bài le yǐ xiān jìn zhě wèi xiōng suì chēng xíng zhě wèi shī xiōng

又与行者拜了，以先进者为兄，遂称行者为师兄。

sān zàng dào jì cóng wú shàn guǒ yào zuò tú dì wǒ yǔ nǐ qǐ gè fǎ míng zǎo wǎn hǎo hū huàn

三藏道：“既从吾善果，要做徒弟，我与你起个法名，早晚好呼唤。

tā dào shī fu wǒ shì pú sà yǐ yǔ wǒ mó dǐng shòu jiè qǐ liǎo fǎ míng jiào zuò zhū wù néng yě

”他道：“师父，我是菩萨已与我摩顶受戒，起了法名，叫做猪悟能也。

sān zàng xiào dào hǎo

”三藏笑道：“好！

hǎo

好！

nǐ shī xiōng jiào zuò wù kōng nǐ jiào zuò wù néng qí shí shì wǒ fǎ mén zhōng de zōng pài

你师兄叫做悟空，你叫做悟能，其实是我法门中的宗派。

wù néng dào shī fu wǒ shòu le pú sà jiè xíng duàn le wǔ hūn sān yàn zài wǒ zhàng rén jiā chí zhāi bǎ sù gèng bù céng dòng hūn

”悟能道：“师父，我受了菩萨戒行，断了五荤三厌，在我丈人家持斋把素，更不曾动荤。

jīn rì jiàn le shī fu wǒ kāi le zhāi ba

今日见了师父，我开了斋罢。

sān zàng dào bù kě

”三藏道：“不可！

bù kě

不可！

nǐ jì shì bù chī wǔ hūn sān yàn wǒ zài yǔ nǐ qǐ gè bié míng huàn wèi bā jiè

你既是不吃五荤三厌，我再与你起个别名，唤为八戒。

nà dāi zi huān huān xǐ xǐ dào jǐn zūn shī mìng

”那呆子欢欢喜喜道：“谨遵师命。

yīn cǐ yòu jiào zuò zhū bā jiè

”因此又叫做猪八戒。

gāo lǎo jiàn zhè děng qù xié guī zhèng gèng shí fēn xǐ yuè suì mìng jiā tóng ān pái yán yàn chóu xiè táng sēng

高老见这等去邪归正，更十分喜悦，遂命家僮安排筵宴，酬谢唐僧。

bā jiè shàng qián chě zhù lǎo gāo dào ye qǐng wǒ zhuō jīng chū lái bài jiàn gōng gōng bó bo rú hé

八戒上前扯住老高道：“爷，请我拙荆出来拜见公公伯伯，如何？

xíng zhě xiào dào xián dì nǐ jì rù le shā mén zuò le hé shàng cóng jīn hòu zài mò tí qǐ nà zhuō jīng de huà shuō

”行者笑道：“贤弟，你既入了沙门，做了和尚，从今后，再莫题起那拙荆的话说。

shì jiān zhǐ yǒu gè huǒ jū dào shì nà lǐ yǒu gè huǒ jū de hé shàng

世间只有个火居道士，那里有个火居的和尚？

wǒ men qiě lái xù le zuò cì chī dùn zhāi fàn gǎn zǎo r wǎng xī tiān zǒu lù

我们且来叙了坐次，吃顿斋饭，赶早儿往西天走路。

gāo lǎo ér bǎi le zhuō xí qǐng sān zàng shàng zuò xíng zhě yǔ bā jiè zuò yú zuǒ yòu liǎng páng zhū qīn xià zuò

”高老儿摆了桌席，请三藏上坐，行者与八戒，坐于左右两旁，诸亲下坐。

gāo lǎo bǎ sù jiǔ kāi zūn mǎn zhēn yī bēi diàn le tiān dì rán hòu fèng yǔ sān zàng

高老把素酒开樽，满斟一杯，奠了天地，然后奉与三藏。

sān zàng dào bù mán tài gōng shuō pín sēng shì tāi lǐ sù zì yòu r bù chī hūn

三藏道：“不瞒太公说，贫僧是胎里素，自幼儿不吃荤。

lǎo gāo dào yīn zhī lǎo shī qīng sù bù céng gǎn dòng hūn

”老高道：“因知老师清素，不曾敢动荤。

cǐ jiǔ yě shì sù de qǐng yī bēi bù fáng

此酒也是素的，请一杯不妨。

sān zàng dào yě bù gǎn yòng jiǔ jiǔ shì wǒ sēng jiā dì yī jiè zhě

”三藏道：“也不敢用酒，酒是我僧家第一戒者。

wù néng huāng le dào shī fu wǒ zì chí zhāi què bù céng duàn jiǔ

”悟能慌了道：“师父，我自持斋，却不曾断酒。

wù kōng dào lǎo sūn suī liàng zhǎi chī bù shàng tán bǎ què yě bù céng duàn jiǔ

”悟空道：“老孙虽量窄，吃不上坛把，却也不曾断酒。

sān zàng dào jì rú cǐ nǐ xiōng dì men chī xiē sù jiǔ yě bà zhǐ shì bù xǔ zuì yǐn wù shì

”三藏道：“既如此，你兄弟们吃些素酒也罢，只是不许醉饮误事。

suì ér tā liǎng gè jiē le tóu zhōng

”遂而他两个接了头锺。

gè rén jù zhào jiù zuò xia bǎi xià sù zhāi shuō bù jìn nà bēi pán zhī shèng pǐn wù zhī fēng

各人俱照旧坐下，摆下素斋，说不尽那杯盘之盛，品物之丰。

shī tú men yàn ba lǎo gāo jiāng yī hóng qī dān pán ná chū èr bǎi liǎng sǎn suì jīn yín fèng sān wèi zhǎng lǎo wèi tú zhōng zhī fèi

师徒们宴罢，老高将一红漆丹盘，拿出二百两散碎金银，奉三位长老为途中之费；

yòu jiāng sān lǐng mián bù biǎn shān wéi shàng gài zhī yī

又将三领绵布褊衫，为上盖之衣。

sān zàng dào wǒ men shì xíng jiǎo sēng yù zhuāng huà fàn féng chǔ qiú zhāi zěn gǎn shòu jīn yín cái bó

三藏道：“我们是行脚僧，遇庄化饭，逢处求斋，怎敢受金银财帛？

xíng zhě jìn qián lún kāi shǒu zhuā le yī bǎ jiào gāo cái zuó rì lèi nǐ yǐn wǒ shī fù jīn rì zhāo le yí gè tú dì wú wù xiè nǐ bǎ zhèi xiē suì jīn suì yín quán zuò dài lǐng qián ná le qù mǎi cǎo xié chuān

”行者近前，轮开手，抓了一把，叫：“高才，昨日累你引我师父，今日招了一个徒弟，无物谢你，把这些碎金碎银，权作带领钱，拿了去买草鞋穿。

yǐ hòu dàn yǒu yāo jīng duō zuò chéng wǒ jǐ gè hái yǒu xiè nǐ chù li

以后但有妖精，多作成我几个，还有谢你处哩。

gāo cái jiē le kòu tóu xiè shǎng

”高才接了，叩头谢赏。

lǎo gāo yòu dào shī fu men jì bù shòu jīn yín wàng jiāng zhè cū yī xiào nà liáo biǎo cùn xīn

老高又道：“师父们既不受金银，望将这粗衣笑纳，聊表寸心。

sān zàng yòu dào wǒ chū jiā rén ruò shòu le yī sī zhī huì qiān jié nán xiū

”三藏又道：“我出家人，若受了一丝之贿，千劫难修。

zhǐ shì bǎ xí shàng chī bù liǎo de bǐng guǒ dài xiē qù zuò gān liáng zú yǐ

只是把席上吃不了的饼果，带些去做干粮足矣。

bā jiè zài páng biān dào shī fu shī xiōng nǐ men bú yào biàn bà wǒ yǔ tā jiā zuò le zhè jǐ nián nǚ xù jiù shì guà jiǎo liáng yě gāi sān shí li

”八戒在旁边道：“师父、师兄，你们不要便罢，我与他家做了这几年女婿，就是挂脚粮也该三石哩。

zhàng rén a wǒ de zhí duō zuó wǎn bèi shī xiōng chě pò le yǔ wǒ yī jiàn qīng jǐn jiā shā xié zǐ zhàn le yǔ wǒ yī shuāng hǎo xīn xié zǐ

丈人啊，我的直裰，昨晚被师兄扯破了，与我一件青锦袈裟，鞋子绽了，与我一双好新鞋子。

gāo lǎo wén yán bù gǎn bù yǔ suí mǎi yī shuāng xīn xié jiāng yī lǐng biǎn shān huàn xià jiù shí yī wù

”高老闻言，不敢不与，随买一双新鞋，将一领褊衫，换下旧时衣物。

nà bā jiè yáo yáo bǎi bǎi duì gāo lǎo chàng gè rě dào shàng fù zhàng mǔ dà yí èr yí bìng yí fū gū jiù zhū qīn wǒ jīn rì qù zuò hé shàng le bù jí miàn cí xiū guài

那八戒摇摇摆摆，对高老唱个喏道：“上复丈母、大姨、二姨并姨夫、姑舅诸亲：我今日去做和尚了，不及面辞，休怪。

zhàng rén a nǐ hái hǎo shēng kàn dài wǒ hún jiā zhǐ pà wǒ men qǔ bù chéng jīng shí hǎo lái huán sú zhào jiù yǔ nǐ zuò nǚ xù guò huó

丈人啊，你还好生看待我浑家，只怕我们取不成经时，好来还俗，照旧与你做女婿过活。

xíng zhě hè dào bèn huò què mò hú shuō

”行者喝道：“夯货，却莫胡说！

bā jiè dào gē ā bú shì hú shuō zhǐ kǒng yī shí jiān yǒu xiē r chā chí què bú shì hé shàng wù le zuò lǎo pó wù le qǔ liǎng xià lǐ dōu dān gē le

”八戒道：“哥呵，不是胡说，只恐一时间有些儿差池，却不是和尚误了做，老婆误了娶，两下里都耽搁了？

sān zàng dào shǎo tí xián huà wǒ men gǎn zǎo r qù lái

”三藏道：“少题闲话，我们赶早儿去来。

suì cǐ shōu shí le yī dān xíng lǐ bā jiè dān zhe

”遂此收拾了一担行李，八戒担着；

bèi le bái mǎ sān zàng qí zhe

背了白马，三藏骑着；

xíng zhě jiān dān tiě bàng qián miàn yǐn lù

行者肩担铁棒，前面引路。

yī xíng sān zhòng cí bié gāo lǎo jí zhòng qīn yǒu tóu xi ér qù

一行三众，辞别高老及众亲友，投西而去。

yǒu shī wèi zhèng shī yuē mǎn de yān xiá shù sè gāo táng cháo fó zǐ kǔ láo láo

有诗为证，诗曰：满地烟霞树色高，唐朝佛子苦劳劳。

jī cān yī bō qiān jiā fàn hán zhe qiān zhēn yī nà páo

饥餐一钵千家饭，寒着千针一衲袍。

yì mǎ xiōng tóu xiū fàng dàng xīn yuán guāi liè mò jiào háo

意马胸头休放荡，心猿乖劣莫教嚎。

qíng hé xìng dìng zhū yuán hé yuè mǎn jīn huá shì fá máo

情和性定诸缘合，月满金华是伐毛。

sān zhòng jìn xi lù tú yǒu gè yuè píng wěn

三众进西路途，有个月平稳。

xíng guò le wū sī cáng jiè měng tái tóu jiàn yī zuò gāo shān

行过了乌斯藏界，猛抬头见一座高山。

sān zàng tíng biān lè mǎ dào wù kōng wù néng qián miàn shān gāo xū suǒ zǐ xì zǐ xì

三藏停鞭勒马道：“悟空、悟能、前面山高，须索仔细，仔细。

bā jiè dào méi shì

”八戒道：“没事。

zhè shān huàn zuò fú tú shān shān zhōng yǒu yí gè wū cháo chán shī zài cǐ xiū xíng lǎo zhū yě zēng huì tā

这山唤做浮屠山，山中有一个乌巢禅师，在此修行，老猪也曾会他。

sān zàng dào tā yǒu xiē shèn me gòu dàng

”三藏道：“他有些甚么勾当？

bā jiè dào tā dào yě yǒu xiē dào héng

八戒道：“他倒也有些道行。

tā céng quàn wǒ gēn tā xiū xíng wǒ bù céng qù bà le

他曾劝我跟他修行，我不曾去罢了。

shī tú men shuō zhe huà bù duō shí dào le shān shàng

”师徒们说着话，不多时，到了山上。

hǎo shān

好山！

dàn jiàn nà shān nán yǒu qīng sōng bì guì shān běi yǒu lǜ liǔ hóng táo

但见那：山南有青松碧桧，山北有绿柳红桃。

nào guō guō shān qín duì yǔ

闹聒聒，山禽对语；

wǔ piān piān xiān hè qí fēi

舞翩翩，仙鹤齐飞。

xiāng fù fù zhū huā qiān yàng sè

香馥馥，诸花千样色；

qīng rǎn rǎn zá cǎo wàn bān qí

青冉冉，杂草万般奇。

jiàn xià yǒu tāo tāo lǜ shuǐ yá qián yǒu duo duo xiáng yún

涧下有滔滔绿水，崖前有朵朵祥云。

zhēn gè shì jǐng zhì fēi cháng yōu yǎ chù jì rán bú jiàn wǎng lái rén

真个是景致非常幽雅处，寂然不见往来人。

nà shī fu zài mǎ shàng yáo guān jiàn xiāng guì shù qián yǒu yī chái cǎo wō

那师父在马上遥观，见香桧树前，有一柴草窝。

zuǒ biān yǒu mí lù xián huā yòu biān yǒu shān hóu xiàn guǒ

左边有麋鹿衔花，右边有山猴献果。

shù shāo tóu yǒu qīng luán cǎi fèng qí míng xuán hè jǐn jī xián jí

树梢头，有青鸾彩凤齐鸣，玄鹤锦鸡咸集。

bā jiè zhǐ dào nà bú shì wū cháo chán shī

八戒指道：“那不是乌巢禅师！

sān zàng zòng mǎ jiā biān zhí zhì shù xià

”三藏纵马加鞭，直至树下。

què shuō nà chán shī jiàn tā sān zhòng qián lái jí biàn lí le cháo xué tiào xià shù lái

却说那禅师见他三众前来，即便离了巢袕，跳下树来。

sān zàng xià mǎ fèng bài nà chán shī yòng shǒu chān dào shèng sēng qǐng qǐ shī yíng shī yíng

三藏下马奉拜，那禅师用手搀道：“圣僧请起，失迎，失迎。

bā jiè dào lǎo chán shī zuō yī le

”八戒道：“老禅师，作揖了。

chán shī jīng wèn dào nǐ shì fú líng shān zhū gāng liè zěn me yǒu cǐ dà yuán de yǔ shèng sēng tóng háng

”禅师惊问道：“你是福陵山猪刚鬣，怎么有此大缘，得与圣僧同行？

bā jiè dào qián nián méng guān yīn pú sà quàn shàn yuàn suí tā zuò gè tú dì

”八戒道：“前年蒙观音菩萨劝善，愿随他做个徒弟。

chán shī dà xǐ dào hǎo hǎo hǎo

”禅师大喜道：“好，好，好！

yòu zhǐ dìng xíng zhě wèn dào

”又指定行者，问道：

cǐ wèi shì shuí

“此位是谁？

xíng zhě xiào dào zhè lǎo chán zěn me rèn de tā dào bù rèn de wǒ

”行者笑道：“这老禅怎么认得他，倒不认得我？

chán shī dào yīn shǎo shi ěr

”禅师道：“因少识耳。

sān zàng dào tā shì wǒ de dà tú dì sūn wù kōng

”三藏道：“他是我的大徒弟孙悟空。

chán shī péi xiào dào qiàn lǐ qiàn lǐ

”禅师陪笑道：“欠礼，欠礼。

sān zàng zài bài qǐng wèn xī tiān dà léi yīn sì hái zài nà lǐ

”三藏再拜，请问西天大雷音寺还在那里。

chán shī dào yuǎn li

禅师道：“远哩！

yuǎn li

远哩！

zhǐ shì lù duō hǔ bào nán xíng

只是路多虎豹难行。

sān zàng yīn qín zhì yì zài huí lù tú guǒ yǒu duō yuǎn

”三藏殷勤致意，再回：“路途果有多远？

chán shī dào lù tú suī yuǎn zhōng xū yǒu dào zhī rì què zhǐ shì mó zhàng nán xiāo

”禅师道：“路途虽远，终须有到之日，却只是魔瘴难消。

wǒ yǒu duō xīn jīng yī juàn fán wǔ shí sì jù gòng jì èr bǎi qī shí zì

我有《多心经》一卷，凡五十四句，共计二百七十字。

ruò yù mó zhàng zhī chù dàn niàn cǐ jīng zì wú shāng hài

若遇魔瘴之处，但念此经，自无伤害。

sān zàng bài fú yú de kěn qiú nà chán shī suì kǒu sòng chuán zhī

”三藏拜伏于地恳求，那禅师遂口诵传之。

jīng yún mó hē bō rě bō luó mì duō xīn jīng guān zì zài pú sà xíng shēn bō rě bō luó mì duō shí zhào jiàn wǔ yùn jiē kōng dù yī qiè kǔ è

经云《摩诃般若波罗蜜多心经》：观自在菩萨，行深般若波罗蜜多，时照见五蕴皆空，度一切苦厄。

shè lì zǐ sè bù yì kōng kōng bù yì sè

舍利子，色不异空，空不异色；

sè jí shì kōng kōng jí shì sè

色即是空，空即是色。

shòu xiǎng xíng shi yì fù rú shì

受想行识，亦复如是。

shè lì zǐ shì zhū fǎ kōng xiāng bù shēng bù miè bù gòu bù jìng bù zēng bù jiǎn

舍利子，是诸法空相，不生不灭，不垢不净，不增不减。

shì gù kōng zhōng wú sè wú shòu xiǎng xíng shi wú yǎn ěr bí shé shēn yì wú sè shēng xiāng wèi chù fǎ wú yǎn jiè nǎi zhì wú yì shí jiè wú wú míng yì wú wú míng jǐn nǎi zhì wú lǎo sǐ yì wú lǎo sǐ jǐn

是故空中无色，无受想行识，无眼耳鼻舌身意，无色声香味触法，无眼界，乃至无意识界，无无明，亦无无明尽，乃至无老死，亦无老死尽。

wú kǔ jì miè dào wú zhì yì wú de

无苦寂灭道，无智亦无得。

yǐ wú suǒ de gù pú tí sà jǐn

以无所得故，菩提萨尽

yī bō rě bō luó mì duō gù xīn wú guài ài wú guà ài gù wú yǒu kǒng bù

依般若波罗蜜多故，心无挂碍，无挂碍故，无有恐怖。

yuǎn lí diān dǎo mèng xiǎng jiū jìng niè sān shì zhū fú yī bō rě bō luó mì duō gù de ā nòu duō luó sān miǎo sān pú tí

远离颠倒梦想，究竟涅-，三世诸佛，依般若波罗蜜多故，得阿耨多罗三藐三菩提。

gù zhī bō rě bō luó mì duō shì dà shén zhòu shì dà míng zhòu shì wú shàng zhòu shì wú děng děng zhòu néng chú yī qiè kǔ zhēn shí bù xū

故知般若波罗蜜多，是大神咒，是大明咒，是无上咒，是无等等咒，能除一切苦，真实不虚。

gù shuō bō rě bō luó mì duō zhòu jí shuō zhòu yuē jiē dì

故说般若波罗蜜多咒，即说咒曰：‘揭谛！

jiē dì

揭谛！

bō luó jiē dì

波罗揭谛！

bō luó sēng jiē dì

波罗僧揭谛！

pú tí sà pó hē

菩提萨婆诃！

cǐ shí táng cháo fǎ shī běn yǒu gēn yuán ěr wén yī biàn duō xīn jīng jí néng jì yì zhì jīn chuán shì

’”此时唐朝法师本有根源，耳闻一遍《多心经》，即能记忆，至今传世。

cǐ nǎi xiū zhēn zhī zǒng jīng zuò fú zhī huì mén yě

此乃修真之总经，作佛之会门也。

nà chán shī chuán le jīng wén tà yún guāng yào shàng wū cháo ér qù bèi sān zàng yòu chě zhù fèng gào dìng yào wèn gè xi qù de lù chéng duān dì

那禅师传了经文，踏云光，要上乌巢而去，被三藏又扯住奉告，定要问个西去的路程端的。

nà chán shī xiào yún dào lù bù nán xíng shì tīng wǒ fēn fù qiān shān qiān shuǐ shēn duō zhàng duō mó chù

那禅师笑云：“道路不难行，试听我吩咐：千山千水深，多瘴多魔处。

ruò yù jiē tiān yá fàng xīn xiū kǒng bù

若遇接天崖，放心休恐怖。

xíng lái mó ěr yán cè zhe jiǎo zōng bù

行来摩耳岩，侧着脚踪步。

zǐ xì hēi sōng lín yāo hú duō jié lù

仔细黑松林，妖狐多截路。

jīng líng mǎn guó chéng mó zhǔ yíng shān zhù

精灵满国城，魔主盈山住。

lǎo hǔ zuò qín táng cāng láng wéi zhǔ bù

老虎坐琴堂，苍狼为主簿。

shī xiàng jǐn chēng wáng hǔ bào jiē zuò yù

狮象尽称王，虎豹皆作御。

yě zhū tiāo dàn zi shuǐ guài qián tou yù

野猪挑担子，水怪前头遇。

duō nián lǎo shí hóu nà lǐ huái chēn nù

多年老石猴，那里怀嗔怒。

nǐ wèn nà xiāng shí tā zhī xi qù lù

你问那相识，他知西去路。

xíng zhě wén yán lěng xiào dào wǒ men qù bù bì wèn tā wèn wǒ biàn liǎo

”行者闻言，冷笑道：“我们去，不必问他，问我便了。

sān zàng hái bù jiě qí yì nà chán shī huà zuò jīn guāng jìng shàng wū cháo ér qù

”三藏还不解其意，那禅师化作金光，径上乌巢而去。

zhǎng lǎo wǎng shàng bài xiè xíng zhě xīn zhōng dà nù jǔ tiě bàng wàng shàng luàn dǎo zhī jiàn lián huā shēng wàn duo xiáng wù hù qiān céng

长老往上拜谢，行者心中大怒，举铁棒望上乱捣，只见莲花生万朵，祥雾护千层。

xíng zhě zòng yǒu jiǎo hǎi fān jiāng lì mò xiǎng wǎn zhe wū cháo yī lǚ téng

行者纵有搅海翻江力，莫想挽着乌巢一缕藤。

sān zàng jiàn le chě zhù xíng zhě dào wù kōng zhè yàng yí gè pú sà nǐ dǎo tā wō cháo zěn de

三藏见了，扯住行者道：“悟空，”这样一个菩萨，你捣他窝巢怎的？

xíng zhě dào tā mà le wǒ xiōng dì liǎng gè yī chǎng qù le

”行者道：“他骂了我兄弟两个一场去了。

sān zàng dào tā jiǎng de xī tiān lù jìng hé cháng mà nǐ

”三藏道：“他讲的西天路径，何尝骂你？

xíng zhě dào nǐ nà lǐ xiǎo de

”行者道：“你那里晓得？

tā shuō yě zhū tiāo dàn zi shì mà de bā jiè

他说野猪挑担子，是骂的八戒；

duō nián lǎo shí hóu shì mà de lǎo sūn

多年老石猴，是骂的老孙。

nǐ zěn me jiě de cǐ yì

你怎么解得此意？

bā jiè dào shī xiōng xī nù

”八戒道：“师兄息怒。

zhè chán shī yě xiǎo de guò qù wèi lái zhī shì dàn kàn tā shuǐ guài qián tou yù zhè jù huà bù zhī yàn fǒu ráo tā qù ba

这禅师也晓得过去未来之事，但看他水怪前头遇这句话，不知验否，饶他去罢。

xíng zhě jiàn lián huā xiáng wù jìn nà cháo biān zhǐ de qǐng shī fu shàng mǎ xià shān wǎng xi ér qù

”行者见莲花祥雾，近那巢边，只得请师父上马，下山往西而去。

nà yī qù guǎn jiào qīng fú rén jiān shǎo zhì shǐ zāi mó shān lǐ duō

那一去：管教清福人间少，致使灾魔山里多。

bì jìng bù zhī qián chéng duān dì rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟不知前程端的如何，且听下回分解——