wù chè pú tí zhēn miào lǐ duàn mó guī běn hé yuán shén
悟彻菩提真妙理断魔归本合元神
huà biǎo měi hóu wáng dé le xìng míng yí rán yǒng yuè
话表美猴王得了姓名，怡然踊跃；
duì pú tí qián zuò lǐ qǐ xiè
对菩提前作礼启谢。
nà zǔ shī jí mìng dà zhòng yǐn wù kōng chū èr mén wài jiào tā sǎ sào yìng duì jìn tuì zhōu xuán zhī jié
那祖师即命大众引悟空出二门外，教他洒扫应对，进退周旋之节。
zhòng xian fèng xíng ér chū
众仙奉行而出。
wù kōng dào mén wài yòu bài le dà zhòng shī xiōng jiù yú láng wǔ zhī jiān ān pái qǐn chǔ
悟空到门外，又拜了大众师兄，就于廊庑之间，安排寝处。
cì zǎo yǔ zhòng shī xiōng xué yán yǔ lǐ mào jiǎng jīng lùn dào xí zì fén xiāng měi rì rú cǐ
次早，与众师兄学言语礼貌、讲经论道，习字焚香，每日如此。
xián shí jí sǎo dì chú yuán yǎng huā xiū shù xún chái rán huǒ tiāo shuǐ yùn jiāng
闲时即扫地锄园，养花修树，寻柴燃火，挑水运浆。
fán suǒ yòng zhī wù wú yī bù bèi
凡所用之物，无一不备。
zài dòng zhōng bù jué shū liù qī nián yī rì zǔ shī dēng tán gāo zuò huàn jí zhū xian kāi jiǎng dà dào
在洞中不觉倏六七年，一日，祖师登坛高坐，唤集诸仙，开讲大道。
zhēn gè shì
真个是：
tiān huā luàn zhuì de yǒng jīn lián
天花乱坠，地涌金莲。
miào yǎn sān shèng jiào jīng wēi wàn fǎ quán
妙演三乘教，精微万法全。
màn yáo zhǔ wěi pēn zhū yù xiǎng zhèn léi tíng dòng jiǔ tiān
慢摇麈尾喷珠玉，响振雷霆动九天。
shuō yī huì dào jiǎng yī huì chán sān jiā pèi hé běn rú rán
说一会道，讲一会禅，三家配合本如然。
kāi míng yī zì guī chéng lǐ zhǐ yǐn wú shēng le xìng xuán
开明一字皈诚理，指引无生了性玄。
sūn wù kōng zài páng wén tīng xǐ de tā zhuā ěr náo sāi méi huā yǎn xiào
孙悟空在旁闻听，喜得他抓耳挠腮，眉花眼笑。
rěn bu zhù shǒu zhī wǔ zhī zú zhī dǎo zhī
忍不住手之舞之，足之蹈之。
hū bèi zǔ shī kàn jiàn jiào sūn wù kōng dào nǐ zài bān zhōng zěn me diān kuáng yuè wǔ bù tīng wǒ jiǎng
忽被祖师看见，叫孙悟空道：“你在班中，怎么颠狂跃舞，不听我讲？
wù kōng dào dì zǐ chéng xīn tīng jiǎng tīng dào lǎo shī fu miào yīn chù xǐ bù zì shèng gù bù jué zuò cǐ yǒng yuè zhī zhuàng
”悟空道：“弟子诚心听讲，听到老师父妙音处，喜不自胜，故不觉作此踊跃之状。
wàng shī fu shù zuì
望师父恕罪！
zǔ shī dào nǐ jì shi miào yīn wǒ qiě wèn nǐ nǐ dào dòng zhōng duō shǎo shí le
”祖师道：“你既识妙音，我且问你，你到洞中多少时了？
wù kōng dào dì zǐ běn lái měng dǒng bù zhī duō shǎo shí jié
”悟空道：“弟子本来懵懂，不知多少时节。
zhǐ jì de zào xià wú huǒ cháng qù shān hòu dǎ chái jiàn yī shān hǎo táo shù wǒ zài nà lǐ chī le qī cì bǎo táo yǐ
只记得灶下无火，常去山后打柴，见一山好桃树，我在那里吃了七次饱桃矣。
zǔ shī dào nà shān huàn míng làn táo shān
”祖师道：“那山唤名烂桃山。
nǐ jì chī qī cì xiǎng shì qī nián le
你既吃七次，想是七年了。
nǐ jīn yào cóng wǒ xué xiē shèn me dào
你今要从我学些甚么道？
wù kōng dào dàn píng zūn zǔ jiào huì zhǐ shì yǒu xiē dào qì r dì zǐ biàn jiù xué le
”悟空道：“但凭尊祖教诲，只是有些道气儿，弟子便就学了。
zǔ shī dào dào zì mén zhōng yǒu sān bǎi liù shí bàng mén bàng mén jiē yǒu zhèng guǒ
祖师道：“‘道’字门中有三百六十傍门，傍门皆有正果。
bù zhī nǐ xué nà yī mén li
不知你学那一门哩？
wù kōng dào píng zūn shī yì sī
”悟空道：“凭尊师意思。
dì zǐ qīng xīn tīng cóng
弟子倾心听从。
zǔ shī dào wǒ jiào nǐ gè shù zì mén zhōng zhī dào rú hé
”祖师道：“我教你个‘术’字门中之道，如何？
wù kōng dào shù mén zhī dào zěn me shuō
”悟空道：“术门之道怎么说？
zǔ shī dào shù zì mén zhōng nǎi shì xiē qǐng xiān fú luán wèn bǔ dié shī néng zhī qū jí bì xiōng zhī lǐ
”祖师道：“术字门中，乃是些请仙扶鸾，问卜揲蓍，能知趋吉避凶之理。
wù kōng dào shì zhè bān kě de cháng shēng me
”悟空道：“似这般可得长生么？
zǔ shī dào bù néng
”祖师道：“不能！
bù néng
不能！
wù kōng dào bù xué
”悟空道：“不学！
bù xué
不学！
zǔ shī yòu dào jiào nǐ liú zì mén zhōng zhī dào rú hé
祖师又道：“教你‘流’字门中之道，如何？
wù kōng yòu wèn liú zì mén zhōng shì shèn yì lǐ
”悟空又问：“流字门中，是甚义理？
zǔ shī dào liú zì mén zhōng nǎi shì rú jiā shì jiā dào jiā yīn yáng jiā mò jiā yī jiā huò kàn jīng huò niàn fó bìng cháo zhēn jiàng shèng zhī lèi
”祖师道：“流字门中，乃是儒家、释家、道家、阴阳家、墨家、医家，或看经，或念佛，并朝真降圣之类。
wù kōng dào shì zhè bān kě de cháng shēng me
”悟空道：“似这般可得长生么？
zǔ shī dào ruò yào cháng shēng yě sì bì lǐ ān zhù
”祖师道：“若要长生，也似‘壁里安柱’。
wù kōng dào shī fu wǒ shì gè lǎo shí rén bù xiǎo de dǎ shì yǔ
”悟空道：“师父，我是个老实人，不晓得打市语。
zěn me wèi zhī bì lǐ ān zhù
怎么谓之‘壁里安柱’？
zǔ shī dào rén jiā gài fáng yù tú jiān gù jiāng qiáng bì zhī jiān lì yī dǐng zhù yǒu rì dà shà jiāng tuí tā bì xiǔ yǐ
”祖师道：“人家盖房，欲图坚固，将墙壁之间，立一顶柱，有日大厦将颓，他必朽矣。
wù kōng dào jù cǐ shuō yě bù cháng jiǔ
”悟空道：“据此说，也不长久。
bù xué
不学！
bù xué
不学！
zǔ shī dào jiào nǐ jìng zì mén zhōng zhī dào rú hé
祖师道：“教你‘静’字门中之道，如何？
wù kōng dào jìng zì mén zhōng shì shèn zhèng guǒ
”悟空道：“静字门中，是甚正果？
zǔ shī dào cǐ shì xiū liáng shǒu gǔ qīng jìng wú wéi cān chán dǎ zuò jiè yǔ chí zhāi huò shuì gōng huò lì gōng bìng rù dìng zuò guān zhī lèi
”祖师道：“此是休粮守谷，清静无为，参禅打坐，戒语持斋，或睡功，或立功，并入定坐关之类。
wù kōng dào zhè bān yě néng cháng shēng me
”悟空道：“这般也能长生么？
zǔ shī dào yě sì yáo tóu tǔ pī
”祖师道：“也似‘窑头土坯’。
wù kōng xiào dào shī fu guǒ yǒu xiē dī
”悟空笑道：“师父果有些滴j。
yī xíng shuō wǒ bú huì dǎ shì yǔ
一行说我不会打市语。
zěn me wèi zhī yáo tóu tǔ pī
怎么谓之‘窑头土坯’？
zǔ shī dào jiù rú nà yáo tóu shàng zào chéng zhuān wǎ zhī pī suī yǐ chéng xíng shàng wèi jīng shuǐ huǒ duàn liàn yī zhāo dà yǔ pāng tuó tā bì làn yǐ
”祖师道：“就如那窑头上，造成砖瓦之坯，虽已成形，尚未经水火煅炼，一朝大雨滂沱，他必滥矣。
wù kōng dào yě bù cháng yuǎn
”悟空道：“也不长远。
bù xué
不学！
bù xué
不学！
zǔ shī dào jiào nǐ dòng zì mén zhōng zhī dào rú hé
祖师道：“教你‘动’字门中之道，如何？
wù kōng dào dòng mén zhī dào què yòu zěn yàng
”悟空道：“动门之道，却又怎样？
zǔ shī dào cǐ shì yǒu wéi yǒu zuò cǎi yīn bǔ yáng pān gōng tà nǔ mó qí guò qì yòng fāng páo zhì shāo máo dǎ dǐng jìn hóng qiān liàn qiū shí bìng fú fù rú zhī lèi
”祖师道：“此是有为有作，采阴补阳，攀弓踏弩，摩脐过气，用方炮制，烧茅打鼎，进红铅，炼秋石，并服妇侞之类。
wù kōng dào shì zhè děng yě de cháng shēng me
”悟空道：“似这等也得长生么？
zǔ shī dào cǐ yù cháng shēng yì rú shuǐ zhōng lāo yuè
”祖师道：“此欲长生，亦如‘水中捞月’。
wù kōng dào shī fu yòu lái le
”悟空道：“师父又来了！
zěn me jiào zuò shuǐ zhōng lāo yuè
怎么叫做‘水中捞月’？
zǔ shī dào yuè zài cháng kōng shuǐ zhōng yǒu yǐng suī rán kàn jiàn zhǐ shì wú lāo mō chù dào dǐ zhǐ chéng kōng ěr
”祖师道：“月在长空，水中有影，虽然看见，只是无捞摸处，到底只成空耳。
wù kōng dào yě bù xué
”悟空道：“也不学！
bù xué
不学！
zǔ shī wén yán duō de yī shēng tiào xià gāo tái shǒu chí jiè chǐ zhǐ dìng wù kōng dào nǐ zhè hú sūn zhè bān bù xué nà bān bù xué què dài zěn me
祖师闻言，咄的一声，跳下高台，手持戒尺，指定悟空道：“你这猢狲，这般不学，那般不学，却待怎么？
zǒu shàng qián jiāng wù kōng tóu shàng dǎ le sān xià dào bèi zhe shǒu zǒu rù lǐ miàn jiāng zhōng mén guān le piē xia dà zhòng ér qù
”走上前，将悟空头上打了三下，倒背着手，走入里面，将中门关了，撇下大众而去。
hu de nà yī bān tīng jiǎng de rén rén jīng jù jiē yuàn wù kōng dào nǐ zhè po hóu shí fēn wú zhuàng
唬得那一班听讲的，人人惊惧，皆怨悟空道：“你这泼猴，十分无状！
shī fu chuán nǐ dào fǎ rú hé bù xué què yǔ shī fu dǐng zuǐ
师父传你道法，如何不学，却与师父顶嘴？
zhè fān chōng zhuàng le tā bù zhī jǐ shí cái chū lái a
这番冲撞了他，不知几时才出来啊！
cǐ shí jù shén bào yuàn tā yòu bǐ jiàn xián wù tā
”此时俱甚抱怨他，又鄙贱嫌恶他。
wù kōng yī xiē r yě bù nǎo zhǐ shì mǎn liǎn péi xiào
悟空一些儿也不恼，只是满脸陪笑。
yuán lái nà hóu wáng yǐ dǎ pò pán zhōng zhī mèi àn àn zài xīn suǒ yǐ bù yǔ zhòng rén zhēng jìng zhǐ shì rěn nài wú yán
原来那猴王，已打破盘中之谜，暗暗在心，所以不与众人争竞，只是忍耐无言。
zǔ shī dǎ tā sān xià zhě jiào tā sān gēng shí fēn cún xīn dào bèi zhe shǒu zǒu rù lǐ miàn jiāng zhōng mén guān shàng zhě jiào tā cóng hòu mén jìn bù mì chù chuán tā dào yě
祖师打他三下者，教他三更时分存心，倒背着手，走入里面，将中门关上者，教他从后门进步，秘处传他道也。
dāng rì wù kōng yǔ zhòng děng xǐ xǐ huān huān zài sān xīng xiān dòng zhī qián pàn wàng tiān sè jí bù néng dào wǎn
当日悟空与众等，喜喜欢欢，在三星仙洞之前，盼望天色，急不能到晚。
jí huáng hūn shí què yǔ zhòng jiù qǐn jiǎ hé yǎn dìng xī cún shén
及黄昏时，却与众就寝，假合眼，定息存神。
shān zhōng yòu méi dǎ gēng chuán jiàn bù zhī shí fēn zhī zì jiā jiāng bí kǒng zhōng chū rù zhī qì diào dìng
山中又没打更传箭，不知时分，只自家将鼻孔中出入之气调定。
yuē dào zǐ shí qián hòu qīng qīng de qǐ lái chuān le yī fú tōu kāi qián mén duǒ lí dà zhòng zǒu chū wài tái tóu guān kàn
约到子时前后，轻轻的起来，穿了衣服，偷开前门，躲离大众，走出外，抬头观看。
zhèng shì nà
正是那：
yuè míng qīng lù lěng bā jí jiǒng wú chén
月明清露冷，八极迥无尘。
shēn shù yōu qín sù yuán tóu shuǐ liù fén
深树幽禽宿，源头水溜汾。
fēi yíng guāng sàn yǐng guò yàn zì pái yún
飞萤光散影，过雁字排云。
zhèng zhí sān gēng hou yīng gāi fǎng dào zhēn
正直三更候，应该访道真。
nǐ kàn tā cóng jiù lù jìng zhì hòu mén wài zhī jiàn nà mén r bàn kāi bàn yǎn
你看他从旧路径至后门外，只见那门儿半开半掩。
wù kōng xǐ dào lǎo shī fu guǒ rán zhù yì yǔ wǒ chuán dào gù cǐ kāi zhe mén yě
悟空喜道：“老师父果然注意与我传道，故此开着门也。
jí yè bù jìn qián cè shēn jìn de mén lǐ zhǐ zǒu dào zǔ shī qǐn tà zhī xià
”即曳步近前，侧身进得门里，只走到祖师寝榻之下。
jiàn zǔ shī quán jú shēn qū cháo lǐ shuì zháo le
见祖师蜷局身躯，朝里睡着了。
wù kōng bù gǎn jīng dòng jí guì zài tà qián
悟空不敢惊动，即跪在榻前。
nà zǔ shī bù duō shí jué lái shū kāi liǎng zú kǒu zhōng zì yín dào
那祖师不多时觉来，舒开两足，口中自吟道：
nán
“难！
nán
难！
nán
难！
dào zuì xuán mò bǎ jīn dān zuò děng xián
道最玄，莫把金丹作等闲。
bù yù zhì rén chuán miào jué kōng yán kǒu kùn shé tou gàn
不遇至人传妙诀，空言口困舌头干！
wù kōng yīng shēng jiào dào shī fu dì zǐ zài cǐ guì hou duō shí
”悟空应声叫道：“师父，弟子在此跪候多时。
zǔ shī wén de shēng yīn shì wù kōng jí qǐ pī yī pán zuò hè dào zhè hú sūn
”祖师闻得声音是悟空，即起披衣，盘坐喝道：“这猢狲！
nǐ bù zài qián biān qù shuì què lái wǒ zhè hòu biān zuò shèn
你不在前边去睡，却来我这后边作甚？
wù kōng dào shī fu zuó rì tán qián duì zhòng xiāng yǔn jiào dì zǐ sān gēng shí hòu cóng hòu mén lǐ chuán wǒ dào lǐ gù cǐ dà dǎn jìng bài lǎo yé tà xià
”悟空道：“师父昨日坛前对众相允，教弟子三更时候，从后门里传我道理，故此大胆径拜老爷榻下。
zǔ shī tīng shuō shí fēn huān xǐ àn zì xún sī dào zhè sī guǒ rán shì gè tiān dì shēng chéng de
”祖师听说，十分欢喜，暗自寻思道：“这厮果然是个天地生成的！
bù rán hé jiù dǎ pò wǒ pán zhōng zhī àn mèi yě
不然，何就打破我盘中之暗谜也？
wù kōng dào cǐ jiān gèng wú liù ěr zhǐ zhǐ dì zǐ yī rén wàng shī fu dà shè cí bēi chuán yǔ wǒ cháng shēng zhī dào ba yǒng bù wàng ēn
”悟空道：“此间更无六耳，止只弟子一人，望师父大舍慈悲，传与我长生之道罢，永不忘恩！
zǔ shī dào nǐ jīn yǒu yuán wǒ yì xǐ shuō
”祖师道：“你今有缘，我亦喜说。
jì shí de pán zhōng àn mèi nǐ jìn qián lái zǐ xì tīng zhī dāng chuán yǔ nǐ cháng shēng zhī miào dào yě
既识得盘中暗谜，你近前来，仔细听之，当传与你长生之妙道也。
wù kōng kòu tóu xiè le xǐ ěr yòng xīn guì yú tà xià
”悟空叩头谢了，洗耳用心，跪于榻下。
zǔ shī yún
祖师云：
xiǎn mì yuán tōng zhēn miào jué xī xiū shēng mìng wú tā shuō
“显密圆通真妙诀，惜修生命无他说。
dōu lái zǒng shì jīng qì shén jǐn gù láo cáng xiū lòu xiè
都来总是精气神，谨固牢藏休漏泄。
xiū lòu xiè tǐ zhōng cáng rǔ shòu wú chuán dào zì chāng
休漏泄，体中藏，汝受吾传道自昌。
kǒu jué jì lái duō yǒu yì bǐng chú xié yù de qīng liáng
口诀记来多有益，屏除邪欲得清凉。
de qīng liáng guāng jiǎo jié hǎo xiàng dān tái shǎng míng yuè
得清凉，光皎洁，好向丹台赏明月。
yuè cáng yù tù rì cáng wū zì yǒu guī shé xiāng pán jié
月藏玉兔日藏乌，自有龟蛇相盘结。
xiāng pán jié xìng mìng jiān què néng huǒ lǐ zhǒng jīn lián
相盘结，性命坚，却能火里种金莲。
cuán cù wǔ xíng diān dǎo yòng gōng wán suí zuò fú hé xian
攒簇五行颠倒用，功完随作佛和仙。
cǐ shí shuō pò gēn yuán wù kōng xīn líng fú zhì qiē qiē jì le kǒu jué duì zǔ shī bài xiè shēn ēn jí chū hòu mén guān kàn
此时说破根源，悟空心灵福至，切切记了口诀，对祖师拜谢深恩，即出后门观看。
dàn jiàn dōng fāng tiān sè wēi shū bái xi lù jīn guāng dà xiǎn míng
但见东方天色微舒白，西路金光大显明。
yī jiù lù zhuǎn dào qián mén qīng qīng de tuī kāi jìn qù zuò zài yuán qǐn zhī chù gù jiāng chuáng pù yáo xiǎng dào tiān guāng le
依旧路，转到前门，轻轻的推开进去，坐在原寝之处，故将床铺摇响道：“天光了！
tiān guāng le
天光了！
qǐ yé
起耶！
nà dà zhòng hái zhèng shuì li bù zhī wù kōng yǐ dé le hǎo shì
”那大众还正睡哩，不知悟空已得了好事。
dāng rì qǐ lái dǎ hùn àn àn wéi chí zi qián wǔ hòu zì jǐ tiáo xī
当日起来打混，暗暗维持，子前午后，自己调息。
què zǎo guò le sān nián zǔ shī fù dēng bǎo zuò yǔ zhòng shuō fǎ
却早过了三年，祖师复登宝座，与众说法。
tán de shì gōng àn bǐ yǔ lùn de shì wài xiàng bāo pí
谈的是公案比语，论的是外像包皮。
hū wèn wù kōng hé zài
忽问：“悟空何在？
wù kōng jìn qián guì xià dì zǐ yǒu
”悟空近前跪下：“弟子有。
zǔ shī dào nǐ zhè yī xiàng xiū xiē shén me dào lái
”祖师道：“你这一向修些什么道来？
wù kōng dào dì zǐ jìn lái fǎ xìng pō tōng gēn yuán yì jiàn jiān gù yǐ
”悟空道：“弟子近来法性颇通，根源亦渐坚固矣。
zǔ shī dào nǐ jì tōng fǎ xìng huì de gēn yuán yǐ zhù shén tǐ què zhǐ shì fáng bèi zhe sān zāi lì hài
”祖师道：“你既通法性，会得根源，已注神体，却只是防备着‘三灾利害’。
wù kōng tīng shuō chén yín liáng jiǔ dào shī fu zhī yán miù yǐ
”悟空听说，沉吟良久道：“师父之言谬矣。
wǒ cháng wén dào gāo dé lóng yǔ tiān tóng shòu shuǐ huǒ jì jì bǎi bìng bù shēng què zěn me yǒu gè sān zāi lì hài
我常闻道高德隆，与天同寿，水火既济，百病不生，却怎么有个三灾利害？
zǔ shī dào cǐ nǎi fēi cháng zhī dào duó tiān dì zhī zào huà qīn rì yuè zhī xuán jī
”祖师道：“此乃非常之道：夺天地之造化，侵日月之玄机；
dān chéng zhī hòu guǐ shén nán róng
丹成之后，鬼神难容。
suī zhù yán yì shòu dàn dào le wǔ bǎi nián hòu tiān jiàng léi zāi dǎ nǐ xū yào jiàn xìng míng xīn yù xiān duǒ bì
虽驻颜益寿，但到了五百年后，天降雷灾打你，须要见性明心，预先躲避。
duǒ dé guò shòu yǔ tiān qí duǒ bù guò jiù cǐ jué mìng
躲得过，寿与天齐，躲不过，就此绝命。
zài wǔ bǎi nián hòu tiān jiàng huǒ zāi shāo nǐ
再五百年后，天降火灾烧你。
zhè huǒ bú shì tiān huǒ yì bú shì fán huǒ huàn zuò yīn huǒ
这火不是天火，亦不是凡火，唤做‘阴火’。
zì běn shēn yǒng quán xué xià shāo qǐ zhí tòu ní yuán gōng wǔ zàng chéng huī sì zhī jiē xiǔ bǎ qiān nián kǔ xíng jù wèi xū huàn
自本身涌泉袕下烧起，直透泥垣宫，五脏成灰，四肢皆朽，把千年苦行，俱为虚幻。
zài wǔ bǎi nián yòu jiàng fēng zāi chuī nǐ
再五百年，又降风灾吹你。
zhè fēng bú shì dōng nán xī běi fēng bú shì hé xūn jīn shuò fēng yì bú shì huā liǔ sōng zhú fēng huàn zuò fēng
这风不是东南西北风，不是和薰金朔风，亦不是花柳松竹风，唤做‘-风’。
zì xìn mén zhōng chuī rù liù fǔ guò dān tián chuān jiǔ qiào gǔ ròu xiāo shū qí shēn zì jiě
自囟门中吹入六腑，过丹田，穿九窍，骨肉消疏，其身自解。
suǒ yǐ dōu yào duǒ guò
所以都要躲过。
wù kōng wén shuō máo gǔ sǒng rán kòu tóu lǐ bài dào wàn lǎo yé chuí mǐn chuán yǔ duǒ bì sān zāi zhī fǎ dào dǐ bù gǎn wàng ēn
”悟空闻说，毛骨悚然，叩头礼拜道：“万老爷垂悯，传与躲避三灾之法，到底不敢忘恩。
zǔ shī dào cǐ yì wú nán zhǐ shì nǐ bǐ tā rén bù tóng gù chuán bù dé
”祖师道：“此亦无难，只是你比他人不同，故传不得。
wù kōng dào wǒ yě tóu yuán dǐng tiān zú fāng lǚ de yì bān yǒu jiǔ qiào sì zhī wǔ zàng liù fǔ hé yǐ bǐ rén bù tóng
”悟空道：“我也头圆顶天，足方履地，一般有九窍四肢，五脏六腑，何以比人不同？
zǔ shī dào nǐ suī rán xiàng rén què bǐ rén shǎo sāi
”祖师道：“你虽然像人，却比人少腮。
yuán lái nà hóu zi gū guǎi miàn āo liǎn jiān zuǐ
”原来那猴子孤拐面，凹脸尖嘴。
wù kōng shēn shǒu yī mō xiào dào shī fu méi chéng suàn
悟空伸手一摸，笑道：“师父没成算！
wǒ suī shǎo sāi què bǐ rén duō zhè gè sù dài yì kě zhǔn shé guò yě
我虽少腮，却比人多这个素袋，亦可准折过也。
zǔ shī shuō yě bà nǐ yào xué nà yì bān
”祖师说：“也罢，你要学那一般？
yǒu yì bān tiān gāng shù gāi sān shí liù bān biàn huà yǒu yì bān de shā shù gāi qī shí èr bān biàn huà
有一般天罡数，该三十六般变化，有一般地煞数，该七十二般变化。
wù kōng dào dì zǐ yuàn duō lǐ lāo mō xué yí gè dì shà biàn huà ba
”悟空道：“弟子愿多里捞摸，学一个地煞变化罢。
zǔ shī dào jì rú cǐ shàng qián lái chuán yǔ nǐ kǒu jué
”祖师道：“既如此，上前来，传与你口诀。
suì fù ěr dī yán bù zhī shuō le xiē shèn me miào fǎ
”遂附耳低言，不知说了些甚么妙法。
zhè hóu wáng yě shì yī qiào tōng shí bǎi qiào tōng dāng shí xí le kǒu jué zì xiū zì liàn jiāng qī shí èr bān biàn huà dōu xué chéng le
这猴王也是一窍通时百窍通，当时习了口诀，自修自炼，将七十二般变化，都学成了。
hū yī rì zǔ shī yǔ zhòng mén rén zài sān xīng dòng qián xì wán wǎn jǐng
忽一日，祖师与众门人在三星洞前戏玩晚景。
zǔ shī dào wù kōng shì chéng le wèi zēng
祖师道：“悟空，事成了未曾？
wù kōng dào duō méng shī fu hǎi ēn dì zǐ gōng guǒ wán bèi yǐ néng xiá jǔ fēi shēng yě
”悟空道：“多蒙师父海恩，弟子功果完备，已能霞举飞升也。
zǔ shī dào nǐ shì fēi jǔ wǒ kàn
”祖师道：“你试飞举我看。
wù kōng nòng běn shì jiāng shēn yī sǒng dǎ le gè lián chě gēn tou tiào lí de yǒu wǔ liù zhàng tà yún xiá qù gōu yǒu dùn fàn gōng fū fǎn fù bù shàng sān lǐ yuǎn jìn luò zài miàn qián chā shǒu dào shī fu zhè jiù shì fēi jǔ téng yún le
”悟空弄本事，将身一耸，打了个连扯跟头，跳离地有五六丈，踏云霞去勾有顿饭功夫，返复不上三里远近，落在面前，叉手道：“师父，这就是飞举腾云了。
zǔ shī xiào dào zhè gè suàn bù dé téng yún zhǐ suàn de pá yún ér yǐ
”祖师笑道：“这个算不得腾云，只算得爬云而已。
zì gǔ dào shén xiān cháo yóu běi hǎi mù cāng wú
自古道：‘神仙朝游北海暮苍梧。
shì nǐ zhè bàn rì qù bù shàng sān lǐ jí pá yún yě hái suàn bù dé li
’似你这半日，去不上三里，即爬云也还算不得哩！
wù kōng dào zěn me wèi cháo yóu běi hǎi mù cāng wú
”悟空道：“怎么为‘朝游北海暮苍梧’？
zǔ shī dào fán téng yún zhī bèi zǎo chén qǐ zì běi hǎi yóu guò dōng hǎi xī hǎi nán hǎi fù zhuǎn cāng wú cāng wú zhě què shì běi hǎi líng líng zhī yǔ huà yě
”祖师道：“凡腾云之辈，早辰起自北海，游过东海、西海、南海、复转苍梧，苍梧者却是北海零陵之语话也。
jiāng sì hǎi zhī wài yī rì dōu yóu biàn fāng suàn de téng yún
将四海之外，一日都游遍，方算得腾云。
wù kōng dào zhè gè què nán
”悟空道：“这个却难！
què nán
却难！
zǔ shī dào shì shàng wú nán shì zhǐ pà yǒu xīn rén
”祖师道：“世上无难事，只怕有心人。
wù kōng wén de cǐ yán kòu tóu lǐ bài qǐ dào shī fu wéi rén xū wèi chè suǒ xìng shě gè dà cí bēi jiāng cǐ téng yún zhī fǎ yī fà chuán yǔ wǒ ba jué bù gǎn wàng ēn
”悟空闻得此言，叩头礼拜，启道：“师父，‘为人须为彻’，索性舍个大慈悲，将此腾云之法，一发传与我罢，决不敢忘恩。
zǔ shī dào fán zhū xian téng yún jiē diē zú ér qǐ nǐ què bú shì zhè bān
”祖师道：“凡诸仙腾云，皆跌足而起，你却不是这般。
wǒ cái jiàn nǐ qù lián chě fāng cái tiào shàng
我才见你去，连扯方才跳上。
wǒ jīn zhǐ jiù nǐ zhè gè shì chuán nǐ gè jīn dǒu yún ba
我今只就你这个势，传你个‘筋斗云’罢。
wù kōng yòu lǐ bài kěn qiú zǔ shī què yòu chuán gè kǒu jué dào zhè duǒ yún niǎn zhe jué niàn dòng zhēn yán zǎn jǐn le quán duì shēn yī dǒu tiào jiāng qǐ lái yī jīn dǒu jiù yǒu shí wàn bā qiān lǐ lù li
”悟空又礼拜恳求，祖师却又传个口诀道：“这朵云，捻着诀，念动真言，攒紧了拳，对身一抖，跳将起来，一筋斗就有十万八千里路哩！
dà zhòng tīng shuō yī gè gè xī xī xiào dào wù kōng zào huà
”大众听说，一个个嘻嘻笑道：“悟空造化！
ruò huì zhè gè fǎ ér yú rén jiā dàng pù bīng sòng wén shū dì bào dān bù guǎn nà lǐ dōu xún le fàn chī
若会这个法儿，与人家当铺兵，送文书，递报单，不管那里都寻了饭吃！
shī tú men tiān hūn gè guī dòng fǔ
”师徒们天昏各归洞府。
zhè yī yè wù kōng jí yùn shén liàn fǎ huì le jīn dǒu yún
这一夜，悟空即运神炼法，会了筋斗云。
zhú rì jiā wú jū wú shù zì zài xiāo yáo cǐ yī cháng shēng zhī měi
逐日家无拘无束，自在逍遥此一长生之美。
yī rì chūn guī xià zhì dà zhòng dōu zài sōng shù xià huì jiǎng duō shí
一日，春归夏至，大众都在松树下会讲多时。
dà zhòng yuē wù kōng nǐ shì nà shì xiū lái de yuán fǎ
大众曰：“悟空，你是那世修来的缘法？
qián rì shī fu fǔ ěr dī yán chuán yǔ nǐ de duǒ sān zāi biàn huà zhī fǎ kě dōu huì me
前日师父拊耳低言，传与你的躲三灾变化之法，可都会么？
wù kōng xiào dào bù mán zhū xiōng zhǎng shuō yī zé shì shī fu chuán shòu èr lái yě shì wǒ zhòu yè yīn qín nà jǐ bān r dōu huì le
”悟空笑道：“不瞒诸兄长说，一则是师父传授，二来也是我昼夜殷勤，那几般儿都会了。
dà zhòng dào chèn cǐ liáng shí nǐ shì yǎn yǎn ràng wǒ děng kàn kàn
”大众道：“趁此良时，你试演演，让我等看看。
wù kōng wén shuō dǒu sōu jīng shén mài nòng shǒu duàn dào zhòng shī xiōng qǐng chū gè tí mù
”悟空闻说，抖搜精神，卖弄手段道：“众师兄请出个题目。
yào wǒ biàn huà shèn me
要我变化甚么？
dà zhòng dào jiù biàn kē sōng shù ba
”大众道：“就变棵松树罢。
wù kōng niǎn zhe jué niàn dòng zhòu yǔ yáo shēn yī biàn jiù biàn zuò yī kē sōng shù
”悟空捻着诀，念动咒语，摇身一变，就变做一棵松树。
zhēn gè shì
真个是：
yù yù hán yān guàn sì shí líng yún zhí shàng xiù zhēn zī
郁郁含烟贯四时，凌云直上秀贞姿。
quán wú yì diǎn yāo hóu xiàng jìn shì jīng shuāng nài xuě zhī
全无一点妖猴像，尽是经霜耐雪枝。
dà zhòng jiàn le gǔ zhǎng yā yā dà xiào
大众见了，鼓掌呀呀大笑。
dōu dào hǎo hóu ér
都道：“好猴儿！
hǎo hóu ér
好猴儿！
bù jué de rǎng nào jīng dòng le zǔ shī
”不觉的嚷闹，惊动了祖师。
zǔ shī jí yè zhàng chū mén lái wèn dào shì hé rén zài cǐ xuān huá
祖师急拽杖出门来问道：“是何人在此喧哗？
dà zhòng wén hū huāng máng jiǎn shù zhěng yī xiàng qián
”大众闻呼，慌忙检束，整衣向前。
wù kōng yě xiàn le běn xiàng zá zài cóng zhōng dào qǐ shàng zūn shī wǒ děng zài cǐ huì jiǎng gèng wú wài xìng xuān huá
悟空也现了本相，杂在丛中道：“启上尊师，我等在此会讲，更无外姓喧哗。
zǔ shī nù hè dào nǐ děng dà hū xiǎo jiào quán bù xiàng gè xiū xíng de tǐ duàn
”祖师怒喝道：“你等大呼小叫，全不像个修行的体段！
xiū xíng de rén kǒu kāi shén qì sàn shé dòng shì fēi shēng
修行的人，口开神气散，舌动是非生。
rú hé zài cǐ rǎng xiào
如何在此嚷笑？
dà zhòng dào bù gǎn mán shī fu shì cái sūn wù kōng yǎn biàn huà shuǎ zǐ
”大众道：“不敢瞒师父，适才孙悟空演变化耍子。
jiào tā biàn kē sōng shù guǒ rán shì kē sōng shù dì zǐ men jù chēng yáng hè cǎi gù gāo shēng jīng mào zūn shī wàng qǐ shù zuì
教他变棵松树，果然是棵松树，弟子们俱称扬喝采，故高声惊冒尊师，望乞恕罪。
zǔ shī dào nǐ děng qǐ qù
”祖师道：“你等起去。
jiào wù kōng guò lái
”叫：“悟空，过来！
wǒ wèn nǐ nòng shèn me jīng shén biàn shèn me sōng shù
我问你弄甚么精神，变甚么松树？
zhè gè gōng fū kě hǎo zài rén qián mài nòng
这个工夫，可好在人前卖弄？
jiǎ rú nǐ jiàn bié rén yǒu bú yào qiú tā
假如你见别人有，不要求他？
bié rén jiàn nǐ yǒu bì rán qiú nǐ
别人见你有，必然求你。
nǐ ruò wèi huò què yào chuán tā
你若畏祸，却要传他；
ruò bù chuán tā bì rán jiā hài nǐ zhī xìng mìng yòu bù kě bǎo
若不传他，必然加害：你之性命又不可保。
wù kōng kòu dào zhǐ wàng shī fu shù zuì
”悟空叩道：“只望师父恕罪！
zǔ shī dào wǒ yě bù zuì nǐ dàn zhǐ shì nǐ qù ba
”祖师道：“我也不罪你，但只是你去吧。
wù kōng wén cǐ yán mǎn yǎn duò lèi dào shī fu jiào wǒ wǎng nà lǐ qù
”悟空闻此言，满眼堕泪道：“师父教我往那里去？
zǔ shī dào nǐ cóng nà lǐ lái biàn cóng nà lǐ qù jiù shì le
”祖师道：“你从那里来，便从那里去就是了。
wù kōng dùn rán xǐng wù dào wǒ zì dōng shèng shén zhōu ào lái guó huā guǒ shān shuǐ lián dòng lái de
”悟空顿然醒悟道：“我自东胜神洲傲来国花果山水帘洞来的。
zǔ shī dào nǐ kuài huí qù quán nǐ xìng mìng ruò zài cǐ jiān duàn rán bù kě
”祖师道：“你快回去，全你性命，若在此间，断然不可！
wù kōng lǐng zuì shàng gào zūn shī wǒ yě lí jiā yǒu èr shí nián yǐ suī shì huí gù jiù rì ér sūn dàn niàn shī fu hòu ēn wèi bào bù gǎn qù
”悟空领罪，“上告尊师，我也离家有二十年矣，虽是回顾旧日儿孙，但念师父厚恩未报，不敢去。
zǔ shī dào nà lǐ shèn me ēn yì
”祖师道：“那里甚么恩义？
nǐ zhǐ shì bù rě huò bù qiān dài wǒ jiù bà le
你只是不惹祸不牵带我就罢了！
wù kōng jiàn mò nài hé zhǐ de bài cí yǔ zhòng xiāng bié
悟空见没奈何，只得拜辞，与众相别。
zǔ shī dào nǐ zhè qù dìng shēng bù liáng
祖师道：“你这去，定生不良。
píng nǐ zěn me rě huò xíng xiōng què bù xǔ shuō shì wǒ de tú dì
凭你怎么惹祸行凶，却不许说是我的徒弟。
nǐ shuō chū bàn ge zì lái wǒ jiù zhī zhī bǎ nǐ zhè hú sūn bāo pí cuò gǔ jiāng shén hún biǎn zài jiǔ yōu zhī chù jiào nǐ wàn jié bù dé fān shēn
你说出半个字来，我就知之，把你这猢狲剥皮锉骨，将神魂贬在九幽之处，教你万劫不得翻身！
wù kōng dào jué bù gǎn tí qǐ shī fu yī zì zhǐ shuō shì wǒ zì jiā huì de biàn ba
”悟空道：“决不敢提起师父一字，只说是我自家会的便罢。
wù kōng xiè le
悟空谢了。
jí chóu shēn niǎn zhe jué diū gè lián chě zòng qǐ jīn dǒu yún jìng huí dōng hǎi
即怞身，捻着诀，丢个连扯，纵起筋斗云，径回东海。
nà lǐ xiāo yí gè shí chén zǎo kàn jiàn huā guǒ shān shuǐ lián dòng
那里消一个时辰，早看见花果山水帘洞。
měi hóu wáng zì zhī kuài lè àn àn de zì chēng dào
美猴王自知快乐，暗暗的自称道：
qù shí fán gǔ fán tāi zhòng dé dào shēn qīng tǐ yì qīng
“去时凡骨凡胎重，得道身轻体亦轻。
jǔ shì wú rén kěn lì zhì lì zhì xiū xuán xuán zì míng
举世无人肯立志，立志修玄玄自明。
dāng shí guò hǎi bō nán jìn jīn rì lái huí shén yì xíng
当时过海波难进，今日来回甚易行。
bié yǔ dīng níng hái zài ěr hé qī qǐng kè jiàn dōng míng
别语叮咛还在耳，何期顷刻见东溟。
wù kōng àn xià yún tóu zhí zhì huā guǒ shān
”悟空按下云头，直至花果山。
zhǎo lù ér zǒu hū tīng de hè lì yuán tí hè lì shēng chōng xiāo hàn wài yuán tí bēi qiè shén shāng qíng
找路而走，忽听得鹤唳猿啼，鹤唳声冲霄汉外，猿啼悲切甚伤情。
jí kāi kǒu jiào dào hái ér men wǒ lái le yě
即开口叫道：“孩儿们，我来了也！
nà yá xià shí kǎn biān huā cǎo zhōng shù mù lǐ ruò dà ruò xiǎo zhī hóu tiào chū qiān qiān wàn wàn bǎ gè měi hóu wáng wéi zài dāng zhōng kòu tóu jiào dào dài wáng nǐ hǎo kuān xīn
”那崖下石坎边，花草中，树木里，若大若小之猴，跳出千千万万，把个美猴王围在当中，叩头叫道：“大王，你好宽心！
zěn me yī qù xǔ jiǔ
怎么一去许久？
bǎ wǒ men jù shǎn zài zhè lǐ wàng nǐ chéng rú jī kě
把我们俱闪在这里，望你诚如饥渴！
jìn lái bèi yī yāo mó zài cǐ qī nüè qiáng yào zhàn wǒ men shuǐ lián dòng fǔ shì wǒ děng shě sǐ wàng shēng yǔ tā zhēng dòu
近来被一妖魔在此欺虐，强要占我们水帘洞府，是我等舍死忘生，与他争斗。
zhèi xiē shí bèi nà sī qiǎng le wǒ men jiā huǒ zhuō le xǔ duō zǐ zhí jiào wǒ men zhòu yè wú mián kān shǒu jiā yè
这些时，被那厮抢了我们家火，捉了许多子侄，教我们昼夜无眠，看守家业。
xìng de dài wáng lái le
幸得大王来了！
dài wáng ruò zài nián zǎi bù lái wǒ děng lián shān dòng jǐn shǔ tā rén yǐ
大王若再年载不来，我等连山洞尽属他人矣！
wù kōng wén shuō xīn zhōng dà nù dào shì shèn me yāo mó zhé gǎn wú zhuàng
”悟空闻说，心中大怒道：“是甚么妖魔，辄敢无状！
nǐ qiě xì xì shuō lái dài wǒ xún tā bào chóu
你且细细说来，待我寻他报仇。
zhòng hóu kòu tóu gào shàng dài wáng nà sī zì chēng hùn shì mó wáng zhù jū zài zhí běi xià
”众猴叩头：“告上大王，那厮自称混世魔王，住居在直北下。
wù kōng dào cǐ jiān dào tā nà lǐ yǒu duō shǎo lù chéng
”悟空道：“此间到他那里，有多少路程？
zhòng hóu dào tā lái shí yún qù shí wù huò fēng huò yǔ huò léi huò diàn wǒ děng bù zhī yǒu duō shǎo lù
”众猴道：“他来时云，去时雾，或风或雨，或雷或电，我等不知有多少路。
wù kōng dào jì rú cǐ nǐ men xiū pà qiě zì wán shuǎ děng wǒ xún tā qù lái
”悟空道：“既如此，你们休怕，且自顽耍，等我寻他去来！
hǎo hóu wáng jiāng shēn yī zòng tiào qǐ qù yí lù jīn dǒu zhí zhì běi xià guān kàn jiàn yī zuò gāo shān zhēn shì shí fēn xiǎn jùn
好猴王，将身一纵，跳起去，一路筋斗，直至北下观看，见一座高山，真是十分险峻。
hǎo shān
好山：
bǐ fēng tǐng lì qū jiàn shēn chén
笔峰挺立，曲涧深沉。
bǐ fēng tǐng lì tòu kōng xiāo qū jiàn shēn chén tōng dì hù
笔峰挺立透空霄，曲涧深沉通地户。
liǎng yá huā mù zhēng qí jǐ chù sōng huáng dòu cuì
两崖花木争奇，几处松篁斗翠。
zuǒ biān lóng shú shú xún xún
左边龙，熟熟驯驯；
yòu biān hǔ píng píng fú fú
右边虎，平平伏伏。
měi jiàn tiě niú gēng cháng yǒu jīn qián zhǒng
每见铁牛耕，常有金钱种。
yōu qín shēng dān fèng cháo yáng lì
幽禽□-声，丹凤朝阳立。
shí lín lín bō jìng jìng gǔ guài qiāo qī zhēn è níng
石磷磷，波净净，古怪跷蹊真恶狞。
shì shàng míng shān wú shù duō huā kāi huā xiè fán hái zhòng
世上名山无数多，花开花谢繁还众。
zhēng rú cǐ jǐng yǒng cháng cún bā jié sì shí hún bù dòng
争如此景永长存，八节四时浑不动。
chéng wèi sān jiè kǎn yuán shān zī yǎng wǔ xíng shuǐ zàng dòng
诚为三界坎源山，滋养五行水脏洞！
zuǒ mù yòu jiàn
【□：左“目”右“见”；
měi hóu wáng zhèng mò kàn jǐng zhì zhǐ tīng de yǒu rén yán yǔ
】美猴王正默看景致，只听得有人言语。
jìng zì xià shān xún mì yuán lái nà dǒu yá zhī qián nǎi shì nà shuǐ zàng dòng
径自下山寻觅，原来那陡崖之前，乃是那水脏洞。
dòng mén wài yǒu jǐ gè xiǎo yāo tiào wǔ jiàn liǎo wù kōng jiù zǒu
洞门外有几个小妖跳舞，见了悟空就走。
wù kōng dào xiū zǒu
悟空道：“休走！
jiè nǐ kǒu zhōng yán chuán wǒ xīn nèi shì
借你口中言，传我心内事。
wǒ nǎi zhèng nán fāng huā guǒ shān shuǐ lián dòng dòng zhǔ
我乃正南方花果山水帘洞洞主。
nǐ jiā shèn me hùn shì niǎo mó lǚ cì qī wǒ ér sūn wǒ tè xún lái yào yǔ tā jiàn gè shàng xià
你家甚么混世鸟魔，屡次欺我儿孙，我特寻来，要与他见个上下！
nà xiǎo yāo tīng shuō jí máng pǎo rù dòng lǐ bào dào dài wáng
那小妖听说，疾忙跑入洞里，报道：“大王！
huò shì le
祸事了！
mó wáng dào yǒu shèn huò shì
”魔王道：“有甚祸事？
xiǎo yāo dào dòng wài yǒu hóu tóu chēng wéi huā guǒ shān shuǐ lián dòng dòng zhǔ
”小妖道：“洞外有猴头称为花果山水帘洞洞主。
tā shuō nǐ lǚ cì qī tā ér sūn tè lái xún nǐ jiàn gè shàng xià li
他说你屡次欺他儿孙，特来寻你，见个上下哩。
mó wáng xiào dào wǒ cháng wén de nèi xiē hóu jīng shuō tā yǒu gè dài wáng chū jiā xiū xíng qù xiǎng shì jīn fān lái le
”魔王笑道：“我常闻得那些猴精说他有个大王，出家修行去，想是今番来了。
nǐ men jiàn tā zěn shēng dǎ bàn yǒu shèn qì xiè
你们见他怎生打扮，有甚器械？
xiǎo yāo dào tā yě méi shèn me qì xiè guāng zhe gè tóu chuān yī lǐng hóng sè yī lēi yī tiáo huáng tāo zú xià tà yī duì wū xuē bù sēng bù sú yòu bù xiàng dào shì shén xiān chì shǒu kōng quán zài mén wài jiào li
”小妖道：“他也没甚么器械，光着个头，穿一领红色衣，勒一条黄绦，足下踏一对乌靴，不僧不俗，又不像道士神仙，赤手空拳，在门外叫哩。
mó wáng wén shuō qǔ wǒ pī guà bīng qì lái
”魔王闻说：“取我批挂兵器来！
nà xiǎo yāo jí shí qǔ chū
”那小妖即时取出。
nà mó wáng chuān le jiǎ zhòu chāo dāo zài shǒu yǔ zhòng yāo chū de mén lái jí gāo shēng jiào dào nà gè shì shuǐ lián dòng dòng zhǔ
那魔王穿了甲胄，绰刀在手，与众妖出得门来，即高声叫道：“那个是水帘洞洞主？
wù kōng jí zhēng jing guān kàn zhī jiàn nà mó wáng
”悟空急睁睛观看，只见那魔王：
tóu dài wū jīn kuī yìng rì guāng míng
头戴乌金盔，映日光明；
shēn guà zào luó páo yíng fēng piāo dàng
身挂皂罗袍，迎风飘荡。
xià chuān zhe hēi tiě jiǎ jǐn lēi pí tiáo
下穿着黑铁甲，紧勒皮条；
zú tà zhe huā dié xuē xióng rú shàng jiāng
足踏着花褶靴，雄如上将。
yāo guǎng shí wéi shēn gāo sān zhàng shǒu zhí yī kǒu dāo fēng rèn duō míng liàng
腰广十围，身高三丈，手执一口刀，锋刃多明亮。
chēng wéi hùn shì mó lěi luò xiōng mú yàng
称为混世魔，磊落凶模样。
hóu wáng hè dào zhè po mó zhè bān yǎn dà kàn bú jiàn lǎo sūn
猴王喝道：“这泼魔这般眼大，看不见老孙！
mó wáng jiàn le xiào dào nǐ shēn bù mǎn sì chǐ nián bù guò sān xún shǒu nèi yòu wú bīng qì zěn me dà dǎn chāng kuáng yào xún wǒ jiàn shèn me shàng xià
”魔王见了，笑道：“你身不满四尺，年不过三旬，手内又无兵器，怎么大胆猖狂，要寻我见甚么上下？
wù kōng mà dào nǐ zhè po mó yuán lái méi yǎn
”悟空骂道：“你这泼魔，原来没眼！
nǐ liàng wǒ xiǎo yào dà què yě bù nán
你量我小，要大却也不难。
nǐ liàng wǒ wú bīng qì wǒ liǎng zhī shǒu gōu zhe tiān biān yuè li
你量我无兵器，我两只手勾着天边月哩！
nǐ bú yào pà zhǐ chī lǎo sūn yī quán
你不要怕，只吃老孙一拳！
zòng yī zòng tiào shǎng qù pī liǎn jiù dǎ
”纵一纵，跳上去，劈脸就打。
nà mó wáng shēn shǒu jià zhù dào nǐ zhè bān cuó ǎi wǒ zhè bān gāo zhǎng nǐ yào shǐ quán wǒ yào shǐ dāo shǐ dāo jiù shā le nǐ yě chī rén xiào dài wǒ fàng xià dāo yǔ nǐ shǐ lù quán kàn
那魔王伸手架住道：“你这般矬矮，我这般高长，你要使拳，我要使刀，使刀就杀了你，也吃人笑，待我放下刀，与你使路拳看。
wù kōng dào shuō de shì
”悟空道：“说得是。
hǎo hàn zi
好汉子！
zǒu lái
走来！
nà mó wáng diū kāi jià zi biàn dǎ zhè wù kōng zuān jìn qù xiāng zhuàng xiāng yíng
”那魔王丢开架子便打，这悟空钻进去相撞相迎。
tā liǎng gè quán chuí jiǎo tī yī chōng yī zhuàng
他两个拳捶脚踢，一冲一撞。
yuán lái cháng quán kōng dà duǎn cù jiān láo
原来长拳空大，短簇坚牢。
nà mó wáng bèi wù kōng tāo duǎn lèi zhuàng le dāng jǐ xià jīn jié bǎ tā dǎ zhòng le
那魔王被悟空掏短肋，撞了裆，几下筋节，把他打重了。
tā shǎn guò ná qǐ nà bǎn dà de gāng dāo wàng wù kōng pī tóu jiù kǎn
他闪过，拿起那板大的钢刀，望悟空劈头就砍。
wù kōng jí chè shēn tā kǎn le yí gè kōng
悟空急撤身，他砍了一个空。
wù kōng jiàn tā xiōng měng jí shǐ shēn wài shēn fǎ bá yī bǎ háo máo diū zài kǒu zhōng jué suì wàng kōng zhōng pēn qù jiào yī shēng biàn
悟空见他凶猛，即使身外身法，拔一把毫毛，丢在口中嚼碎，望空中喷去，叫一声“变！
jí biàn zuò sān èr bǎi gè xiǎo hóu zhōu wéi cuán cù
”，即变做三二百个小猴，周围攒簇。
yuán lái rén de xiān tǐ chū shén biàn huà wú fāng bù zhī
原来人得仙体，出神变化，无方不知。
zhè hóu wáng zì cóng le dào zhī hòu shēn shàng yǒu bā wàn sì qiān máo yǔ gēn gēn néng biàn yìng wù suí xīn
这猴王自从了道之后，身上有八万四千毛羽，根根能变，应物随心。
nèi xiē xiǎo hóu yǎn guāi huì tiào dāo lái kǎn bù zháo qiāng qù bù néng shāng
那些小猴，眼乖会跳，刀来砍不着，枪去不能伤。
nǐ kàn tā qián yǒng hòu yuè zuān shǎng qù bǎ mó wáng wéi rào bào de bào chě de chě zuān dāng de zuān dāng bān jiǎo de bān jiǎo tī dǎ máo kōu yǎn jīng niǎn bí zi tái gǔ nòng zhí dǎ zuò yí gè zǎn pán
你看他前踊后跃，钻上去，把魔王围绕，抱的抱，扯的扯，钻裆的钻裆，扳脚的扳脚，踢打-毛，抠眼睛，捻鼻子，抬鼓弄，直打做一个攒盘。
zhè wù kōng cái qù duó de tā de dāo lái fēn kāi xiǎo hóu zhào dǐng mén yī xià kǎn wèi liǎng duàn
这悟空才去夺得他的刀来，分开小猴，照顶门一下，砍为两段。
lǐng zhòng shā jìn dòng zhōng jiāng nà dà xiǎo yāo jīng jìn jiē jiǎo miè
领众杀进洞中，将那大小妖精，尽皆剿灭。
què bǎ háo máo yī dǒu shōu shàng shēn lái
却把毫毛一抖，收上身来。
yòu jiàn nà shōu bù shàng shēn zhě què shì nà mó wáng zài shuǐ lián dòng zhōng qín qù de xiǎo hóu wù kōng dào rǔ děng hé wéi dào cǐ
又见那收不上身者，却是那魔王在水帘洞中擒去的小猴，悟空道：“汝等何为到此？
yuē yǒu sān wǔ shí gè dōu hán lèi dào wǒ děng yīn dài wáng xiū xiān qù hòu zhè liǎng nián bèi tā zhēng chǎo bǎ wǒ men dōu shè jiāng lái nà bú shì wǒ men dòng zhōng de jiā huǒ
”约有三五十个，都含泪道：“我等因大王修仙去后，这两年被他争吵，把我们都摄将来，那不是我们洞中的家火？
shí pén shí wǎn dōu bèi zhè sī ná lái yě
石盆、石碗都被这厮拿来也。
wù kōng dào jì shì wǒ men de jiā huǒ nǐ men dōu bān chū wài qù
”悟空道：“既是我们的家火，你们都搬出外去。
suí jí dòng lǐ fàng qǐ huǒ lái bǎ nà shuǐ zàng dòng shāo de kū gān jǐn guī le yī tǐ
”随即洞里放起火来，把那水脏洞烧得枯干，尽归了一体。
duì zhòng dào rǔ děng gēn wǒ huí qù
对众道：“汝等跟我回去。
zhòng hóu dào dài wáng wǒ men lái shí zhǐ tīng de ěr biān fēng shēng xū piāo piāo dào yú cǐ de gèng bù shí lù jìng jīn zěn de huí xiāng
”众猴道：“大王，我们来时，只听得耳边风声，虚飘飘到于此地，更不识路径，今怎得回乡？
wù kōng dào zhè shì tā nòng de gè shù fǎ r yǒu hé nán yě
”悟空道：“这是他弄的个术法儿，有何难也！
wǒ rú jīn yī qiào tōng bǎi qiào tōng wǒ yě huì nòng
我如今一窍通，百窍通，我也会弄。
nǐ men dōu hé le yǎn xiū pà
你们都合了眼，休怕！
hǎo hóu wáng niàn shēng zhòu yǔ jià zhèn kuáng fēng yún tóu là xià
好猴王，念声咒语，驾阵狂风，云头落下。
jiào hái ér men zhēng yǎn
叫：“孩儿们，睁眼。
zhòng hóu jiǎo xǐ shí dì rèn de shì jiā xiāng gè gè huān xǐ dōu bēn dòng mén jiù lù
”众猴脚屣实地，认得是家乡，个个欢喜，都奔洞门旧路。
nà zài dòng zhòng hóu dōu yī qí cù yōng tóng rù fēn bān chǐ xù lǐ bài hóu wáng
那在洞众猴，都一齐簇拥同入，分班齿序，礼拜猴王。
ān pái jiǔ guǒ jiē fēng hè xǐ qǐ wèn xiáng mó jiù zi zhī shì
安排酒果，接风贺喜，启问降魔救子之事。
wù kōng bèi xì yán le yī biàn zhòng hóu chēng yáng bù jìn dào dài wáng qù dào nà fāng bù yì xué de zhè bān shǒu duàn
悟空备细言了一遍，众猴称扬不尽道：“大王去到那方，不意学得这般手段！
wù kōng yòu dào wǒ dāng nián bié rǔ děng suí bō zhú liú piāo guò dōng yáng dà hǎi jìng zhì nán shàn bù zhōu xué chéng rén xiàng zhe cǐ yī chuān cǐ lǚ bǎi bǎi yáo yáo yún yóu bā jiǔ nián yú gèng bù céng yǒu dào
”悟空又道：“我当年别汝等，随波逐流，飘过东洋大海，径至南赡部洲，学成人像，着此衣，穿此履，摆摆摇摇，云游八九年馀，更不曾有道；
yòu dù xī yáng dà hǎi dào xī niú hè zhōu dì jiè fǎng wèn duō shí xìng yù yī lǎo zǔ chuán le wǒ yǔ tiān tóng shòu dí zhēn gōng guǒ bù sǐ cháng shēng de dà fǎ mén
又渡西洋大海，到西牛贺洲地界，访问多时，幸遇一老祖，传了我与天同寿的真功果，不死长生的大法门。
zhòng hóu chēng hè
”众猴称贺。
dōu dào wàn jié nán féng yě
都道：“万劫难逢也！
wù kōng yòu xiào dào xiǎo de men yòu xǐ wǒ zhè yī mén jiē yǒu xìng shì
”悟空又笑道：“小的们，又喜我这一门皆有姓氏。
zhòng hóu dào dài wáng hé xìng
”众猴道：“大王何姓？
wù kōng dào wǒ jīn xìng sūn fǎ míng wù kōng
”悟空道：“我今姓孙，法名悟空。
zhòng hóu wén shuō gǔ zhǎng xīn rán dào dài wáng shì lǎo sūn wǒ men dōu shì èr sūn sān sūn xì sūn xiǎo sūn yī jiā sūn yī guó sūn yī wō sūn yǐ
”众猴闻说，鼓掌忻然道：“大王是老孙，我们都是二孙、三孙、细孙、小孙、——一家孙、一国孙、一窝孙矣！
dōu lái fèng cheng lǎo sūn dà pén xiǎo wǎn de yē zi jiǔ pú táo jiǔ xian huā xiān guǒ zhēn gè shì hé jiā huān lè
”都来奉承老孙，大盆小碗的，椰子酒、葡萄酒、仙花、仙果，真个是合家欢乐！
yí
咦！
guàn tōng yī xìng shēn guī běn zhǐ dài róng qiān xian lù míng
贯通一姓身归本，只待荣迁仙录-名。
bì jìng bù zhī zěn shēng jié guǒ jū cǐ jiè zhōng shǐ rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟不知怎生结果，居此界终始如何，且听下回分解。