yǒu nóng rén gēng yú shān xià fù yǐ táo qì wèi xiǎng shí yǐ zhì qì lǒng pàn xiàng mù shì zhī qì zhōng yú zhōu jǐn kōng
有农人耕于山下，妇以陶器为饷，食已置器垄畔，向暮视之，器中余粥尽空。
rú shì zhě lǚ
如是者屡。
xīn yí zhī yīn nì zhù yǐ chān zhī
心疑之，因睨注以觇之。
yǒu hú lái tàn shǒu qì zhōng
有狐来，探首器中。
nóng rén hè chú qián wǎng lì jī zhī hú jīng cuàn zǒu
农人荷锄潜往，力击之，狐惊窜走。
qì náng tóu kǔ bù dé tuō hú diān juě chù qì suì luò chū shǒu jiàn nóng rén cuàn yì jí yuè shān ér qù
器囊头，苦不得脱，狐颠蹶触器碎落，出首，见农人，窜益急，越山而去。
hòu shù nián shān nán yǒu guì jiā nǚ kǔ hú chán suì chì lè wú líng
后数年，山南有贵家女，苦狐缠祟，敕勒无灵。
hú wèi nǚ yuē zhǐ shàng fú zhòu néng nài wǒ hé
狐谓女曰：“纸上符咒，能奈我何！
nǚ gěi zhī yuē rǔ dào shù liáng shēn kě xìng yǒng hǎo
”女给之曰：“汝道术良深，可幸永好。
gù bù zhī shēng píng yì yǒu suǒ wèi zhě fǒu
顾不知生平亦有所畏者否？
hú yuē wǒ wǎng suǒ bù
”狐曰：“我罔所怖。
dàn shí nián qián zài běi shān shí cháng qiè shí tián pàn bèi yī rén dài kuò lì chí qū xiàng bīng jǐ wèi suǒ lù zhì jīn yóu jì
但十年前在北山时，尝窃食田畔，被一人戴阔笠，持曲项兵，几为所戮，至今犹悸。
nǚ gào fù
”女告父。
fù sī tóu qí suǒ wèi dàn bù zhī xìng míng jū lǐ wú cóng wèn xùn
父思投其所畏，但不知姓名、居里，无从问讯。
huì pū yǐ gù zhì shān cūn xiàng rén ǒu dào
会仆以故至山村，向人偶道。
páng yī rén jīng yuē cǐ yǔ yǔ nǎng nián shì shì xiāng fú jiāng wú xiàng suǒ zhú hú jīn néng wéi guài yé
旁一人惊曰：“此与予曩年事适相符，将无向所逐狐，今能为怪耶？
pū yì zhī guī gào zhǔ rén
”仆异之，归告主人。
zhǔ rén xǐ jí mìng pū chí mǎ zhāo nóng rén lái jìng bái suǒ qiú
主人喜，即命仆持马招农人来，敬白所求。
nóng rén xiào yuē nǎng suǒ yù chéng yǒu zhī gù wèi bì jí wéi cǐ wù
农人笑曰：“曩所遇诚有之，顾未必即为此物。
qiě jì néng guài biàn qǐ fù wèi yī nóng rén
且既能怪变，岂复畏一农人？
guì jiā gù qiáng zhī shǐ pī dài rú ěr rì zhuàng rù shì yǐ chú zhuó dì zhà yuē wǒ rì mì rǔ bù kě de rǔ nǎi táo nì zài cǐ yé
”贵家固强之，使披戴如尔日状，入室以锄卓地：咤曰：“我日觅汝不可得，汝乃逃匿在此耶！
jīn xiāng zhí jué shā bù yòu
今相值，决杀不宥！
yán yǐ jí wén hú míng yú shì
”言已，即闻狐鸣于室。
nóng rén yì zuò wēi nù hú jí āi gào qǐ mìng nóng rén huà yuē sù qù shì rǔ
农人益作威怒，狐即哀告乞命，农人叱曰：“速去，释汝。
nǚ jiàn hú pěng tóu shǔ cuàn ér qù
”女见狐捧头鼠窜而去。
zì shì suì ān
自是遂安。