ān qiū mǒu shēng tōng bǔ shì zhī shù qí wéi rén xié dàng bù jiǎn měi yǒu zuān xué yú xì zhī xíng zé bo zhī
安丘某生通卜筮之术，其为人邪荡不检，每有钻穴逾隙之行，则卜之。
yī rì hū bìng yào zhī bù yù yuē wú shí yǒu suǒ jiàn
一日忽病，药之不愈，曰：“吾实有所见。
míng zhōng nù wǒ xiá xiè tiān shù jiāng zhòng qiǎn yǐ yào hé néng wéi
冥中怒我狎亵天数，将重谴矣，药何能为！
wáng hé mù bào gǔ liǎng shǒu wú gù zì zhé
”亡何，目暴瞽，两手无故自折。
mǒu jiá zhě bó wú sì jiǎ lì qí yǒu yuàn wèi zhī hòu
某甲者伯无嗣，甲利其有，愿为之后。
bó jì sǐ tián chǎn xī wèi suǒ yǒu suì bèi qián méng
伯既死，田产悉为所有，遂背前盟。
yòu yǒu shū jiā pō yù yì wú zi jiǎ yòu fù zhī sǐ yòu bèi zhī
又有叔家颇裕，亦无子，甲又父之，死，又背之。
yú shì bìng sān jiā zhī chǎn fù jiǎ yī xiāng
于是并三家之产，富甲一乡。
yī rì bào bìng ruò kuáng zì yán yuē rǔ yù xiǎng fù hòu ér shēng yé
一日暴病若狂，自言曰：“汝欲享富厚而生耶！
suì yǐ lì rèn zì gē ròu piàn piàn zhì dì
”遂以利刃自割肉，片片掷地。
yòu yuē rǔ jué rén hòu shàng yù yǒu hòu yé
又曰：“汝绝人后，尚欲有后耶！
pōu fù liú cháng suì bì
”剖腹流肠，遂毙。
wèi jǐ zi yì sǐ chǎn yè guī rén yǐ
未几子亦死，产业归人矣。
guǒ bào rú cǐ kě wèi yě fū
果报如此，可畏也夫！