zǔ yǐ zhī shén xiù rù mén wèi de bú jiàn zì xìng
祖已知神秀入门未得，不见自性。
tiān míng zǔ huàn lú gòng fèng lái xiàng nán láng bì jiān huì huà tú xiāng hū jiàn qí jié
天明，祖唤卢供奉来，向南廊壁间绘画图相，忽见其偈。
bào yán gòng fèng què bù yòng huà láo ěr yuǎn lái
报言：“供奉却不用画，劳尔远来。
jīng yún fán suǒ yǒu xiāng jiē shì xū wàng
经云：凡所有相，皆是虚妄。
dàn liú cǐ jié yú rén sòng chí yī cǐ jié xiū miǎn duò è dào
只保留这篇偈语，让门人念诵修持，从这篇偈语获得启示，就能够避免堕落三恶道了。
yī cǐ jié xiū yǒu dà lì yì
依此偈修，有大利益。
lìng mén rén zhù xiāng lǐ jìng jǐn sòng cǐ jié jí de jiàn xìng
”令门人炷香礼敬，尽诵此偈，即得见性。
mén rén sòng jié jiē tàn shàn zāi
门人诵偈，皆叹善哉！
zǔ sān gēng huàn xiù rù táng wèn yuē jié shì rǔ zuò fǒu
祖三更唤秀入堂，问曰：“偈是汝作否？
xiù yán shí shì xiù zuò bù gǎn wàng qiú zǔ wèi wàng hé shàng cí bēi kàn dì zǐ yǒu shǎo zhì huì fǒu
”秀言：“实是秀作，不敢妄求祖位，望和尚慈悲，看弟子有少智慧否？
zǔ yuē rǔ zuò cǐ jié wèi jiàn běn xìng zhǐ dào mén wài wèi rù mén nèi
”祖曰：“汝作此偈，未见本性，只到门外，未入门内。
rú cǐ jiàn jiě mì wú shàng pú tí liǎo bù kě de wú shàng pú tí xū de yán xià shi zì běn xīn jiàn zì běn xìng bù shēng bù miè yú yī qiè shí zhōng niàn niàn zì xiàn wàn fǎ wú zhì
如此见解觅无上菩提，了不可得，无上菩提，须得言下识自本心，见自本性，不生不灭，于一切时中，念念自见，万法无滞；
yī zhēn yī qiè zhēn wàn jìng zì rú rú rú rú zhī xīn jí shì zhēn shí
一真一切真，万境自如如，如如之心，即是真实。
ruò rú shì jiàn jí shì wú shàng pú tí zhī zì xìng yě
若如是见，即是无上菩提之自性也。
rǔ qiě qù yī liǎng rì sī wéi gèng zuò yī jié jiāng lái wú kàn rǔ jié ruò rù de mén fù rǔ yī fǎ
汝且去一两日思惟，更作一偈，将来吾看，汝偈若入得门，付汝衣法。
shén xiù zuò lǐ ér chū yòu jīng shù rì zuò jié bù chéng xīn zhōng huǎng hū shén sī bù ān yóu rú mèng zhōng xíng zuò bù lè
”神秀作礼而出，又经数日，作偈不成，心中恍惚，神思不安，犹如梦中，行坐不乐。