guō jí dù shī kǒng fèn zhāng kān lián fàn wáng táng sū zhāng zú sūn bù wéi yáng xù gǔ cóng lù kāng
郭伋杜诗孔奋张堪廉范王堂苏章族孙不韦羊续贾琮陆康
guō zì xì hòu fú fēng mào líng rén yě
郭B025字细侯，扶风茂陵人也。
gāo zǔ fù jiě wǔ dì shí yǐ rèn xiá wén
高祖父解，武帝时以任侠闻。
fù fàn wèi shǔ jùn tài shǒu
父梵，为蜀郡太守。
shǎo yǒu zhì xíng āi píng jiān pì dà sī kōng fǔ sān qiān wèi yú yáng dū wèi
B025少有志行，哀、平间辟大司空府，三迁为渔阳都尉。
wáng mǎng shí wéi shàng gǔ dà yǐn qiān bìng zhōu mù
王莽时为上谷大尹，迁并州牧。
gēng shǐ xīn lì sān fǔ lián bèi bīng kòu bǎi xìng zhèn hài qiáng zōng yòu xìng gè yōng zhòng bǎo yíng mò kěn xiān fù
更始新立，三辅连被兵寇，百姓震骇，强宗右姓各拥众保营，莫肯先附。
gēng shǐ sù wén míng zhēng bài zuǒ féng yì shǐ zhèn fǔ bǎi xìng
更始素闻B025名，征拜左冯翊，使镇抚百姓。
shì zǔ jí wèi bài yōng zhōu mù zài zhuǎn wéi shàng shū lìng shù nà zhōng jiàn zhēng
世祖即位，拜雍州牧，再转为尚书令，数纳忠谏争。
jiàn wǔ sì nián chū wèi zhōng shān tài shǒu
建武四年，出为中山太守。
míng nián péng chǒng miè zhuǎn wéi yú yáng tài shǒu
明年，彭宠灭，转为渔阳太守。
yú yáng jì lí wáng mǎng zhī luàn zhòng yǐ péng chǒng zhī bài mín duō huá è kòu zéi chōng chì
渔阳既离王莽之乱，重以彭宠之败，民多猾恶，寇贼充斥。
dào shì yǐ xìn shǎng jiū lù qú shuài dào zéi xiāo sàn
B025到，示以信赏，纠戮渠帅，盗贼销散。
shí xiōng nú shù chāo jùn jiè biān jìng kǔ zhī
时，匈奴数抄郡界，边境苦之。
zhěng lè shì mǎ shè gōng shǒu zhī lüè xiōng nú wèi dàn yuǎn jì bù gǎn fù rù sāi mín de ān yè
B025整勒士马，设攻守之略，匈奴畏惮远迹，不敢复入塞，民得安业。
zài zhí wǔ suì hù kǒu zēng bèi
在职五岁，户口增倍。
hòu yǐng chuān dào zéi qún qǐ jiǔ nián zhēng bài yǐng chuān tài shǒu
后颍川盗贼群起，九年，征拜颍川太守。
zhào jiàn cí yè dì láo zhī yuē xián néng tài shǒu qù dì chéng bù yuǎn hé rùn jiǔ lǐ jì jīng shī bìng méng fú yě
召见辞谒，帝劳之曰：“贤能太守，去帝城不远，河润九里，冀京师并蒙福也。
jūn suī jīng yú zhuī bǔ ér shān dào xiǎn è zì dòu dāng yī shì ěr shēn yi shèn zhī
君虽精于追捕，而山道险厄，自斗当一士耳，深宜慎之。
dào jùn zhāo huái shān zéi yáng jiǎ zhào hóng xiāng chéng zhào wú děng shù bǎi rén jiē shù shǒu yì jiàng xī qiǎn guī fù nóng
”B0 25到郡，招怀山贼阳夏赵宏、襄城召吴等数百人，皆束手诣B025降，悉遣归附农。
yīn zì hé zhuān mìng dì měi qí cè bù yǐ jiù zhī
因自劾专命，帝美其策，不以咎之。
hòu hóng wú děng dǎng yǔ wén wēi xìn yuǎn zì jiāng nán huò cóng yōu jì bù qī jù jiàng luò yì bù jué
后宏、吴等党与闻B025威信，远自江南，或从幽、冀，不期俱降，骆驿不绝。
shí yī nián shěng shuò fāng cì shǐ shǔ bīng zhōu
十一年，省朔方刺史属并州。
dì yǐ lú fāng jù běi tǔ nǎi diào wèi bīng zhōu mù
帝以卢芳据北土，乃调B025为并州牧。
guò jīng shī xiè ēn dì jí yǐn jiàn bìng zhào huáng tài zǐ zhū wáng yàn yǔ zhōng rì shǎng cì chē mǎ yī fú shí wù
过京师谢恩，帝即引见，并召皇太子诸王宴语终日，赏赐车马衣服什物。
yīn yán xuǎn bǔ zhòng zhí dāng jiǎn tiān xià xián jùn bù yí zhuān yòng nán yáng rén
B025因言选补众职，当简天下贤俊，不宜专用南阳人。
dì nà zhī
帝纳之。
qián zài bīng zhōu sù jié ēn dé jí hòu rù jiè suǒ dào xiàn yì lǎo yòu xiāng xié féng yíng dào lù
B025前在并州，素结恩德，及后入界，所到县邑，老幼相携，逢迎道路。
suǒ guò wèn mín jí kǔ pìn qiú qí dé xióng jùn shè jǐ zhàng zhī lǐ zhāo xī yǔ cān zhèng shì
所过问民疾苦，聘求耆德雄俊，设几杖之礼，朝夕与参政事。
shǐ zhì xíng bù dào xī hé měi jì yǒu tóng r shù bǎi gè qí zhú mǎ dào cì yíng bài
始至行部，到西河美稷，有童儿数百，各骑竹马，道次迎拜。
wèn r cáo hé zì yuǎn lái
B025问：“儿曹何自远来？
duì yuē wén shǐ jūn dào xǐ gù lái fèng yíng
”对曰：“闻使君到，喜，故来奉迎。
cí xiè zhī
”B025辞谢之。
jí shì qì zhū r fù sòng zhì guō wài wèn shǐ jūn hé rì dāng hái
及事讫，诸儿复送至郭外，问：“使君何日当还？
wèi bié jià cóng shì jì rì gào zhī
”B025谓别驾从事，计日告之。
xíng bù jì hái xiān qī yī rì wèi wéi xìn yú zhū r suì zhǐ yú yě tíng xū qī nǎi rù
行部既还，先期一日，B025为违信于诸儿，遂止于野亭，须期乃入。
shì shí cháo tíng duō jǔ kě wèi dà sī kōng dì yǐ bìng bù shàng yǒu lú fāng zhī jǐng qiě xiōng nú wèi ān yù shǐ jiǔ yú qí shì gù bù zhào
是时，朝廷多举B025可为大司空，帝以并部尚有卢芳之儆，且匈奴未安，欲使久于其事，故不召。
zhī lú fāng sù zéi nán zú yǐ lì zhì cháng yán fēng hòu míng gòu shǎng yǐ jié kòu xīn
B025知卢芳夙贼，难卒以力制，常严烽候，明购赏，以结寇心。
fāng jiāng duò yù suì móu xié fāng jiàng fāng jí wáng rù xiōng nú
芳将隋昱遂谋胁芳降B025，芳及亡入匈奴。
yǐ lǎo bìng shàng shū qǐ hái gǔ
B025以老病上书乞骸骨。
èr shí èr nián zhēng wèi tài zhōng dài fū cì zhái yī qū jí wéi zhàng qián gǔ yǐ chōng qí jiā zhé sàn yǔ zōng qīn jiǔ zú wú suǒ yí yú
二十二年，征为太中大夫，赐宅一区，及帷帐钱谷，以充其家，B025辄散与宗亲九族，无所遗余。
míng nián zú shí nián bā shí liù
明年卒，时年八十六。
dì qīn lín diào cì zhǒng yíng de
帝亲临吊，赐冢茔地。
dù shī zì jūn gōng hé nèi jí rén yě
杜诗字君公，河内汲人也。
shǎo yǒu cái néng shì jùn gōng cáo yǒu gōng píng chēng
少有才能，仕郡功曹，有公平称。
gēng shǐ shí pì dà sī mǎ fǔ
更始时，辟大司马府。
jiàn wǔ yuán nián suì zhōng sān qiān wèi shì yù shǐ ān jí luò yáng
建武元年，岁中三迁为侍御史，安集洛阳。
shí jiāng jūn xiāo guǎng fàng zòng bīng shì bào héng mín jiān bǎi xìng huáng rǎo shī chì xiǎo bù gǎi suì gé shā guǎng hái yǐ zhuàng wén
时，将军萧广放纵兵士，暴横民间，百姓惶扰，诗敕晓不改，遂格杀广，还以状闻。
shì zǔ zhào jiàn cì yǐ jǐ fù shǐ zhī hé dōng zhū jiàng nì zéi yáng yì děng
世祖召见，赐以C97D戟，复使之河东，诛降逆贼杨异等。
shī dào dà yáng wén zéi guī yù běi dù nǎi yǔ zhǎng shǐ jí fén qí chuán bù lè jùn bīng jiāng tū qí chèn jī zhǎn yì děng zéi suì jiǎn miè
诗到大阳，闻贼规欲北度，乃与长史急焚其船，部勒郡兵，将突骑趁击，斩异等，贼遂剪灭。
bài chéng gāo lìng shì shì sān suì jǔ zhèng yóu yì
拜成皋令，视事三岁，举政尤异。
zài qiān wèi pèi jùn dū wèi zhuǎn rǔ nán dū wèi suǒ zài chēng zhì
再迁为沛郡都尉，转汝南都尉，所在称治。
qī nián qiān nán yáng tài shǒu
七年，迁南阳太守。
xìng jié jiǎn ér zhèng zhì qīng píng yǐ zhū bào lì wēi shàn yú jì lüè shěng ài mín yì
性节俭而政治清平，以诛暴立威，善于计略，省爱民役。
zào zuò shuǐ pái zhù wèi nóng qì yòng lì shǎo jiàn gōng duō bǎi xìng biàn zhī
造作水排，铸为农器，用力少，见功多，百姓便之。
yòu xiū zhì bēi chí guǎng tuò tǔ tián jùn nèi bǐ shì yīn zú
又修治陂池，广拓土田，郡内比室殷足。
shí rén fāng yú zhào xìn chén gù nán yáng wèi zhī yǔ yuē qián yǒu zhào fù hòu yǒu dù mǔ
时人方于召信臣，故南阳为之语曰：“前有召父，后有杜母。
shī zì yǐ wú láo bù ān jiǔ jū dà jùn qiú yù jiàng bì gōng chén nǎi shàng shū yuē
诗自以无劳，不安久居大郡，求欲降避功臣，乃上疏曰：
bì xià liàng chéng tiān gōng kè jì dà yè yǎn bīng xiū wén qún shuài fǎn lǚ hǎi nèi hé hé wàn shì méng fú tiān xià xìng shèn
陛下亮成天工，克济大业，偃兵修文，群帅反旅，海内合和，万世蒙福，天下幸甚。
wéi xiōng nú wèi pì shèng dé wēi wǔ sān chuí líng nüè zhōng guó biān mín xū hào bù néng zì shǒu chén kǒng wǔ měng zhī jiāng suī qín yì wèi de jiě jiǎ gōng yě
唯匈奴未譬圣德，威侮三垂，陵虐中国，边民虚耗，不能自守，臣恐武猛之将虽勤，亦未得解甲EA72弓也。
fu qín ér bù xī yì yuàn láo ér bù xiū yì yuàn yuàn hèn zhī shī nán fù zé gōng
夫勤而不息亦怨，劳而不休亦怨，怨恨之师，难复责功。
chén fú dǔ jiàng shuài zhī qíng gōng chén zhī wàng jì yī xiū zú yú nèi jùn rán hòu jí róng chū mìng bù gǎn yǒu hèn
臣伏睹将帅之情，功臣之望，冀一休足于内郡，然后即戎出命，不敢有恨。
shì yú yǐ wéi shī kè zài hé bù zài zhòng bì xià suī chuí niàn běi biān yì dāng pō xiè yòng zhī
世愚以为“师克在和不在众”，陛下虽垂念北边，亦当颇泄用之。
xī tāng wǔ shàn yù zhòng gù wú fèn zhì zhī shī
昔汤、武善御众，故无忿鸷之师。
bì xià qǐ bīng shí yǒu sān nián jiàng shuài hé mù shì zú fú
陛下起兵十有三年，将帅和睦，士卒凫B24B。
jīn ruò shǐ gōng qīng jùn shǒu chū yú jūn lěi zé jiàng shuài zì lì
今若使公卿郡守出于军垒，则将帅自厉；
shì zú zhī fù bǐ yú sù wèi zé róng shì zì bǎi
士卒之复，比于宿卫，则戎士自百。
hé zhě
为什么呢？
tiān xià yǐ ān gè zhòng xìng mìng dà chén yǐ xià xián huái lè tǔ bù chóu qí gōng ér lì qí yòng wú yǐ quàn yě
天下已安，各重性命，大臣以下，咸怀乐土，不雠其功而厉其用，无以劝也。
bì xià chéng yi xū quē shù jùn yǐ jùn zhèn lǚ zhī chén chóng fù hòu shǎng jiā yú jiǔ yì zhī shì
陛下诚宜虚缺数郡，以俊振旅之臣，重复厚赏，加于久役之士。
rú cǐ yuán biān tún shù zhī shī jìng ér wàng sǐ chéng chéng jù sāi zhī lì bù cí qí láo zé fēng huǒ jīng míng shǒu zhàn jiān gù
如此，缘边屯戍之师，竞而忘死，乘城拒塞之吏，不辞其劳，则烽火精明，守战坚固。
shèng wáng zhī zhèng bì yīn rén xīn
圣王之政，必因人心。
jīn wěi yòng yú báo sāi gōng chén zhī wàng chéng fēi qí yi
今猥用愚薄，塞功臣之望，诚非其宜。
chén shī fú zì wéi cǔn běn yǐ shǐ lì yī jiè zhī cái zāo bì xià chuàng zhì dà yè xián jùn zài wài kōng fá zhī jiān chāo shòu dà ēn mù yǎng bù chēng fèng zhí wú xiào jiǔ qiè lù wèi lìng gōng chén huái yùn chéng huáng chéng kǒng
臣诗伏自惟忖，本以史吏一介之才，遭陛下创制大业，贤俊在外，空乏之间，超受大恩，牧养不称，奉职无效，久窃禄位，令功臣怀愠，诚惶诚恐。
bā nián shàng shū qǐ bì gōng dé bì xià shū ēn wèi xǔ fàng tuì
八年，上书乞避功德，陛下殊恩，未许放退。
chén shī méng ēn yóu shēn yì bù gǎn gǒu mào xū qǐng chéng bù shèng zhì yuàn yuàn tuì dà jùn shòu xiǎo zhí
臣诗蒙恩尤深，义不敢苟冒虚请，诚不胜至愿，愿退大郡，受小职。
jí chén chǐ zhuàng lì néng jīng yíng jù shì rú shǐ chén shī bì yǒu bǔ yì fù shòu dà wèi suī xī guī shòu jué suǒ bù cí yě
及臣齿壮，力能经营剧事，如使臣诗必有补益，复受大位，虽析珪授爵，所不辞也。
wéi bì xià āi jīn
惟陛下哀矜！
dì xī qí néng suì bù xǔ zhī
帝惜其能，遂不许之。
shī yǎ hǎo tuī xián shù jìn zhī míng shì qīng hé liú tǒng jí lǔ yáng zhǎng dǒng chóng děng
诗雅好推贤，数进知名士清河刘统及鲁阳长董崇等。
chū jìn wǎng shàng jiǎn dàn yǐ xǐ shū fā bīng wèi yǒu hǔ fú zhī xìn shī shàng shū yuē chén wén bīng zhě guó zhī xiōng qì shèng rén suǒ shèn
初，禁网尚简，但以玺书发兵，未有虎符之信，诗上疏曰：“臣闻兵者国之凶器，圣人所慎。
jiù zhì fā bīng jiē yǐ hǔ fú qí yú zhēng diào zhú shǐ ér yǐ
旧制发兵，皆以虎符，其余征调，竹使而已。
fú dì hé huì qǔ wèi dà xìn suǒ yǐ míng zhe guó mìng liǎn chí wēi zhòng yě
符第合会，取为大信，所以明著国命，敛持威重也。
jiān zhě fā bīng dàn yòng xǐ shū huò yǐ zhào lìng rú yǒu jiān rén zhà wěi wú yóu zhī jué
间者发兵，但用玺书，或以诏令，如有奸人诈伪，无由知觉。
yú yǐ wéi jūn lǚ shàng xìng zéi lǔ wèi tiǎn zhēng bīng jùn guó yi yǒu zhòng shèn kě lì hǔ fú yǐ jué jiān duān
愚以为军旅尚兴，贼虏未殄，征兵郡国，宜有重慎，可立虎符，以绝奸端。
xī wèi zhī gōng zǐ wēi qīng lín guó yóu jiǎ bīng fú yǐ jiě zhào wéi ruò wú rú jī zhī chóu zé qí gōng bù xiǎn
昔魏之公子，威倾邻国，犹假兵符，以解赵围，若无如姬之仇，则其功不显。
shì yǒu fán ér bù kě shěng fèi ér bù dé yǐ gài wèi cǐ yě
事有烦而不可省，费而不得已，盖谓此也。
shū zòu cóng zhī
”书奏，从之。
shī shēn suī zài wài jìn xīn cháo tíng dǎng yán shàn cè suí shì xiàn nà
诗身虽在外，尽心朝廷，谠言善策，随事献纳。
shì shì qī nián zhèng huà dà xíng
视事七年，政化大行。
shí sì nián zuò qiǎn kè wèi dì bào chóu bèi zhēng huì bìng zú
十四年，坐遣客为弟报仇，被征，会病卒。
sī lì xiào wèi bào yǒng shàng shū yán shī pín kùn wú tián zhái sàng wú suǒ guī
司隶校尉鲍永上书言诗贫困无田宅，丧无所归。
zhào shǐ zhì sāng jùn dǐ fù juàn qiān pǐ
诏使治丧郡邸，赙绢千匹。
kǒng fèn zì jūn yú fú fēng mào líng rén yě
孔奋字君鱼，扶风茂陵人也。
zēng zǔ bà yuán dì shí wéi shì zhōng
曾祖霸，元帝时为侍中。
fèn shǎo cóng liú xīn shòu chūn qiū zuǒ shì zhuàn xīn chēng zhī wèi mén rén yuē wú yǐ cóng jūn yú shòu dào yǐ
奋少从刘歆受《春秋左氏传》，歆称之，谓门人曰：“吾已从君鱼受道矣。
zāo wáng mǎng luàn fèn yǔ lǎo mǔ yòu dì bì bīng hé xī
遭王莽乱，奋与老母、幼弟避兵河西。
jiàn wǔ wǔ nián hé xī dà jiàng jūn dòu róng qǐng fèn shǔ yì cáo yuàn shǒu gū zāng zhǎng
建武五年，河西大将军窦融请奋署议曹掾，守姑臧长。
bā nián cì jué guān nèi hóu
八年，赐爵关内侯。
shí tiān xià rǎo luàn wéi hé xī dú ān ér gū zāng chēng wéi fù yì tōng huò qiāng hú shì rì sì hé měi jū xiàn zhě bù yíng shù yuè zhé zhì fēng jī
时天下扰乱，惟河西独安，而姑臧称为富邑，通货羌胡，市日四合，每居县者，不盈数月辄致丰积。
fèn zài zhí sì nián cái chǎn wú suǒ zēng
奋在职四年，财产无所增。
shì mǔ xiào jǐn suī wèi jiǎn yuē fèng yǎng jí qiú zhēn shàn
事母孝谨，虽为俭约，奉养极求珍膳。
gōng lǜ qī zi tóng gān cài rú
躬率妻、子，同甘菜茹。
shí tiān xià wèi dìng shì duō bù xiū jié cāo ér fèn lì xíng qīng jié wèi zhòng rén suǒ xiào huò yǐ wéi shēn chǔ zhī gāo bù néng yǐ zì rùn tú yì kǔ xīn ěr
时天下未定，士多不修节操，而奋力行清洁，为众人所笑，或以为身处脂膏，不能以自润，徒益苦辛耳。
fèn jì lì jié zhì guì rén píng tài shǒu liáng tǒng shēn xiāng jìng dài bù yǐ guān shǔ lǐ zhī cháng yíng yú dà mén yǐn rù jiàn mǔ
奋既立节，治贵仁平，太守梁统深相敬待，不以官属礼之，常迎于大门，引入见母。
lǒng shǔ jì píng hé xī shǒu lìng xián bèi zhēng zhào cái huò lián gū mí jìng chuān zé
陇蜀既平，河西守令咸被征召，财货连毂，弥竟川泽。
wéi fèn wú zī dān chē jiù lù
惟奋无资，单车就路。
gū zāng lì mín jí qiāng hú gēng xiāng wèi yuē kǒng jūn qīng lián rén xián jǔ xiàn méng ēn rú hé jīn qù bù gòng bào dé
姑臧吏民及羌胡更相谓曰：“孔君清廉仁贤，举县蒙恩，如何今去，不共报德！
suì xiāng fù liǎn niú mǎ qì wù qiān wàn yǐ shàng zhuī sòng shù bǎi lǐ
”遂相赋敛牛、马、器物千万以上，追送数百里。
fèn xiè zhī ér yǐ yī wú suǒ shòu
奋谢之而已，一无所受。
jì zhì jīng shī chú wǔ dū jùn chéng
既至京师，除武都郡丞。
shí lǒng xī yú zéi wěi mào děng yè gōng fǔ shè cán shā jùn shǒu zéi wèi fèn zhuī jí nǎi zhí qí qī zǐ yù yǐ wèi zhì
时，陇西余贼隗茂等夜攻府舍，残杀郡守，贼畏奋追急，乃执其妻子，欲以为质。
fèn nián yǐ wǔ shí wéi yǒu yī zi zhōng bù gù wàng suì qióng lì tǎo zhī
奋年已五十，唯有一子，终不顾望，遂穷力讨之。
lì mín gǎn yì mò bù bèi yòng mìng yān
吏民感义，莫不倍用命焉。
jùn duō dī rén biàn xí shān gǔ qí dà háo qí zhōng liú zhě wèi qún dǐ suǒ xìn xiàng
郡多氐人，便习山谷，其大豪齐钟留者，为群氐所信向。
fèn nǎi lǜ lì zhōng liú děng lìng yào zhē chāo jī gòng wèi biǎo lǐ
奋乃率厉钟留等令要遮抄击，共为表里。
zéi jiǒng jù bī jí nǎi tuī fèn qī zǐ yǐ zhì jūn qián jì dāng tuì què ér jī zhī yù lì suì qín miè mào děng fèn qī zi yì wèi suǒ shā
贼窘惧逼急，乃推奋妻子以置军前，冀当退却，而击之愈厉，遂禽灭茂等，奋妻、子亦为所杀。
shì zǔ xià zhào bāo měi bài wèi wǔ dū tài shǒu
世祖下诏褒美，拜为武都太守。
fèn zì wèi fǔ chéng yǐ jiàn jìng zhòng jí bài tài shǒu jǔ jùn mò bù gǎi cāo
奋自为府丞，已见敬重，及拜太守，举郡莫不改操。
wéi zhèng míng duàn zhēn shàn jí fēi jiàn yǒu měi dé ài zhī rú qīn qí wú xíng zhě fèn zhī ruò chóu jùn zhōng chēng wéi qīng píng
为政明断，甄善疾非，见有美德，爱之如亲，其无行者，忿之若仇，郡中称为清平。
dì qí yóu xué luò yáng
弟奇，游学洛阳。
fèn yǐ qí jīng míng dāng shì shàng bìng qù guān shǒu yuē xiāng lǘ zú yú jiā
奋以奇经明当仕，上病去官，守约乡闾，卒于家。
qí bó tōng jīng diǎn zuò chūn qiū zuǒ shì shān
奇博通经典，作《春秋左氏删》。
fèn wǎn yǒu zi jiā guān zhì chéng mén xiào wèi zuò zuǒ shì shuō yún
奋晚有子嘉，官至城门校尉，作《左氏说》云。
zhāng kān zì jūn yóu nán yáng wǎn rén yě wèi jùn zú xìng
张堪字君游，南阳宛人也，为郡族姓。
kān zǎo gū
堪早孤。
ràng xiān fù yú cái shù bǎi wàn yǔ xiōng zi
让先父余财数百万与兄子。
nián shí liù shòu yè cháng ān zhì měi xíng lì zhū rú hào yuē shèng tóng
年十六，受业长安，志美行厉，诸儒号曰“圣童”。
shì zǔ wēi shí jiàn kān zhì cāo cháng jiā yān
世祖微时，见堪志操，常嘉焉。
jí jí wèi zhōng láng jiàng lái xī jiàn kān zhào bài láng zhōng sān qiān wèi yè zhě
及即位，中郎将来歙荐堪，召拜郎中，三迁为谒者。
shǐ sòng wěi shū jiān bó bìng lǐng qí qī qiān pǐ yì dà sī mǎ wú hàn fá gōng sūn shù zài dào zhuī bài shǔ jùn tài shǒu
使送委输缣帛，并领骑七千匹，诣大司马吴汉伐公孙述，在道追拜蜀郡太守。
shí hàn jūn yú qī rì liáng yīn jù chuán yù dùn qù
时汉军余七日粮，阴具船欲遁去。
kān wén zhī chí wǎng jiàn hàn shuō shù bì bài bù yí tuì shī zhī cè
堪闻之，驰往见汉，说述必败，不宜退师之策。
hàn cóng zhī nǎi shì ruò tiāo dí shù guǒ zì chū zhàn sǐ chéng xià
汉从之，乃示弱挑敌，述果自出，战死城下。
chéng dū jì bá kān xiān rù jù qí chéng jiǎn yuè kù cáng shōu qí zhēn bǎo xī tiáo liè shàng yán qiū háo wú sī
成都既拔，堪先入据其城，捡阅库藏，收其珍宝，悉条列上言，秋毫无私。
wèi fǔ lì mín shǔ rén dà yuè
慰抚吏民，蜀人大悦。
zài jùn èr nián zhēng bài qí dū wèi hòu lǐng piào qí jiāng jūn dù mào yíng jī pò xiōng nú yú gāo liǔ bài yú yáng tài shǒu
在郡二年，征拜骑都尉，后领票骑将军杜茂营，击破匈奴于高柳，拜渔阳太守。
bǔ jī jiān huá shǎng fá bì xìn lì mín jiē lè wèi yòng
捕击奸猾，赏罚必信，吏民皆乐为用。
xiōng nú cháng yǐ wàn qí rù yú yáng kān lǜ shù qiān jì bēn jī dà pò zhī jùn jiè yǐ jìng
匈奴尝以万骑入渔阳，堪率数千骑奔击，大破之，郡界以静。
nǎi yú hú nú kāi dào tián bā qiān yú qǐng quàn mín gēng zhòng yǐ zhì yīn fù
乃于狐奴开稻田八千余顷，劝民耕种，以致殷富。
bǎi xìng gē yuē sāng wú fù zhī mài suì liǎng qí
百姓歌曰：“桑无附枝，麦穗两岐。
zhāng jūn wéi zhèng lè bù kě zhī
张君为政，乐不可支。
shì shì bā nián xiōng nú bù gǎn fàn sāi
”视事八年，匈奴不敢犯塞。
dì cháng zhào jiàn zhū jùn jì lì wèn qí fēng tǔ jí qián hòu shǒu lìng néng fǒu
帝尝召见诸郡计吏，问其风土及前后守令能否。
shǔ jùn jì yuàn fán xiǎn jìn yuē yú yáng tài shǒu zhāng kān xī zài shǔ qí rén yǐ huì xià wēi néng tǎo jiān
蜀郡计掾樊显进曰：“渔洋太守张堪昔在蜀，其仁以惠下，威能讨奸。
qián gōng sūn shù pò shí zhēn bǎo shān jī wò zhī wù zú fù shí shì ér kān qù zhí zhī rì chéng shé yuán chē bù bèi náng ér yǐ
前公孙述破时，珍宝山积，F8C7握之物，足富十世，而堪去职之日，乘折辕车，布被囊而已。
dì wén liáng jiǔ tàn xī bài xiǎn wéi yú fù zhǎng
”帝闻，良久叹息，拜显为鱼复长。
fāng zhēng kān huì bìng zú dì shēn dào xī zhī xià zhào bāo yáng cì bó bǎi pǐ
方征堪，会病卒，帝深悼惜之，下诏褒扬，赐帛百匹。
lián fàn zì shū dù jīng zhào dù líng rén yě zhào jiāng lián pō zhī hòu yě
廉范字叔度，京兆杜陵人也，赵将廉颇之后也。
hàn xìng yǐ lián shì háo zōng zì kǔ xíng xǐ yān
汉兴，以廉氏豪宗，自苦陉徙焉。
shì wèi biān jùn shǒu huò zàng lǒng xī xiāng wǔ gù yīn shì yān
世为边郡守，或葬陇西襄武，故因仕焉。
zēng zǔ fù bāo chéng āi jiān wèi yòu jiāng jūn zǔ fù dān wáng mǎng shí wéi dà sī mǎ yōng bù mù jiē yǒu míng qián shì
曾祖父褒，成、哀间为右将军，祖父丹，王莽时为大司马庸部牧，皆有名前世。
fàn fù zāo sàng luàn kè sǐ yú shǔ hàn fàn suì liú yù xī zhōu
范父遭丧乱，客死于蜀汉，范遂流寓西州。
xī zhōu píng guī xiāng lǐ
西州平，归乡里。
nián shí wǔ cí mǔ xi yíng fù sāng
年十五，辞母西迎父丧。
shǔ jùn tài shǒu zhāng mù dān zhī gù lì nǎi zhòng zī sòng fàn fàn wú suǒ shòu yǔ kè bù fù sàng guī jiā méng
蜀郡太守张穆，丹之故吏，乃重资送范，范无所受，与客步负丧归葭萌。
zài chuán chù shí pò méi fàn bào chí guān jiù suì jù chén nì zhòng shāng qí yì gōu qiú de zhī liáo jiù jǐn miǎn yú sǐ
载船触石破没，范抱持棺柩，遂俱沉溺，众伤其义，钩求得之，疗救仅免于死。
mù wén fù chí qiǎn shǐ chí qián zī wù zhuī fàn fàn yòu gù cí
穆闻，复驰遣使持前资物追范，范又固辞。
guī zàng fú jìng yì jīng shī shòu yè shì bó shì xuē hàn
归葬服竟，诣京师受业，事博士薛汉。
jīng zhào lǒng xī èr jùn gèng qǐng zhào jiē bù yīng yǒng píng chū lǒng xī tài shǒu shān róng bèi lǐ yè fàn wèi gōng cáo huì róng wèi zhōu suǒ jǔ àn fàn zhī shì qiǎn nán jiě yù yǐ quán xiāng jì nǎi tuō bìng qiú qù róng bù dá qí yì dà hèn zhī
京兆、陇西二郡更请召，皆不应，永平初，陇西太守邓融备礼谒范为功曹，会融为州所举案，范知事谴难解，欲以权相济，乃托病求去，融不达其意，大恨之。
fàn yú shì dōng zhì luò yáng biàn míng xìng qiú dài tíng wèi yù zú
范于是东至洛阳，变名姓，求代廷尉狱卒。
jū wú jǐ róng guǒ zhēng xià yù fàn suì de wèi shì zuǒ yòu jìn xīn qín láo
居无几，融果征下狱，范遂得卫侍左右，尽心勤劳。
róng guài qí mào lèi fàn ér shū bù yì nǎi wèi yuē qīng hé sì wǒ gù gōng cáo yá
融怪其貌类范而殊不意，乃谓曰：“卿何似我故功曹邪？
fàn hē zhī yuē jūn kùn è mào luàn yá
”范诃之曰：“君困厄瞀乱邪！
yǔ suì jué
”语遂绝。
róng xì chū yīn bìng fàn suí ér yǎng shì jí sǐ jìng bù yán shēn zì jiāng chē sòng sàng zhì nán yáng zàng bì nǎi qù
融系出因病，范随而养视，及死，竟不言，身自将车送丧致南阳，葬毕乃去。
hòu pì gōng fǔ huì xuē hàn zuò chǔ wáng shì zhū gù rén mén shēng mò gǎn shì fàn dú wǎng shōu liǎn zhī
后辟公府，会薛汉坐楚王事诛，故人门生莫敢视，范独往收敛之。
lì yǐ wén xiǎn zōng dà nù zhào fàn rù jié zé yuē xuē hàn yǔ chǔ wáng tóng móu jiāo luàn tiān xià fàn gōng fǔ yuàn bù yǔ cháo tíng tóng xīn ér fǎn shōu liǎn zuì rén hé yě
吏以闻，显宗大怒，召范入，诘责曰：“薛汉与楚王同谋，交乱天下，范公府掾，不与朝廷同心，而反收敛罪人，何也？
fàn kòu tóu yuē chén wú zhuàng yú zhuàng yǐ wéi hàn děng jiē yǐ fú zhū bù shèng shī zī zhī qíng zuì dāng wàn zuò
”范叩头曰：“臣无状愚戆，以为汉等皆已伏诛，不胜师资之情，罪当万坐。
dì nù shāo jiě wèn fàn yuē qīng lián pō hòu yá
”帝怒稍解，问范曰：“卿廉颇后邪？
yǔ yòu jiāng jūn bāo dà sī mǎ dān yǒu qīn shǔ hu
与右将军褒、大司马丹有亲属乎？
fàn duì yuē bāo chén zhī zēng zǔ
”范对曰：“褒，臣之曾祖；
dān chén zhī zǔ yě
丹，臣之祖也。
dì yuē guài qīng zhì dǎn gǎn ěr
帝曰：“怪卿志胆敢尔！
yīn shì zhī
”因贳之。
yóu shì xiǎn míng
由是显名。
jǔ mào cái shù yuè zài qiān wèi yún zhōng tài shǒu
举茂才，数月，再迁为云中太守。
huì xiōng nú dà rù sāi fēng huǒ rì tōng
会匈奴大入塞，烽火日通。
gù shì lǔ rù guò wǔ qiān rén yí shū bàng jùn
故事，虏入过五千人，移书傍郡。
lì yù chuán xí qiú jiù fàn bù tīng zì lǜ shì zú jù zhī
吏欲传檄求救，范不听，自率士卒拒之。
lǔ zhòng shèng ér fàn bīng bù dí
虏众盛而范兵不敌。
huì rì mù lìng jūn shì gè jiāo fù liǎng jù sān tóu huǒ yíng zhōng xīng liè
会日暮，令军士各交缚两炬，三头EB26火，营中星列。
lǔ yáo wàng huǒ duō wèi hàn bīng jiù zhì dà jīng
虏遥望火多，谓汉兵救至，大惊。
dài dàn jiāng tuì fàn nǎi lìng jūn zhōng rù shí chen wǎng fù zhī zhǎn shǒu shù bǎi jí lǔ zì xiāng lín jiè sǐ zhě qiān yú rén yóu cǐ bù gǎn fù xiàng yún zhōng
待旦将退，范乃令军中蓐食，晨往赴之，斩首数百级，虏自相辚藉，死者千余人，由此不敢复向云中。
hòu pín lì wǔ wēi wǔ dū èr jùn tài shǒu suí sú huà dǎo gè de zhì yí
后频历武威、武都二郡太守，随俗化导，各得治宜。
jiàn zhōng chū qiān shǔ jùn tài shǒu qí sú shàng wén biàn hǎo xiāng chí duǎn cháng fàn měi lì yǐ chún hòu bù shòu tōu báo zhī shuō
建中初，迁蜀郡太守，其俗尚文辩，好相持短长，范每厉以淳厚，不受偷薄之说。
chéng dū mín wù fēng shèng yì yǔ bī cè jiù zhì jìn mín yè zuò yǐ fáng huǒ zāi ér gēng xiāng yǐn bì shāo zhě rì shǔ
成都民物丰盛，邑宇逼侧，旧制禁民夜作，以防火灾，而更相隐蔽，烧者日属。
fàn nǎi huǐ xuē xiān lìng dàn yán shǐ chǔ shuǐ ér yǐ
范乃毁削先令，但严使储水而已。
bǎi xìng wèi biàn nǎi gē zhī yuē lián shū dù lái hé mù
百姓为便，乃歌之曰：“廉叔度，来何墓？
bù jīn huǒ mín ān zuò
不禁火，民安作。
píng shēng wú rú jīn wǔ kù
平生无襦今五绔。
zài shǔ shù nián zuò fǎ miǎn guī xiāng lǐ
”在蜀数年，坐法免归乡里。
fàn shì zài biān guǎng tián dì jī cái sù xī yǐ zhèn zōng zú péng yǒu
范世在边，广田地，积财粟，悉以赈宗族朋友。
sù zōng bēng fàn bēn fù jìng líng
肃宗崩，范奔赴敬陵。
shí lú jiāng jùn yuàn yán lín fèng zhāng diào guó jù huì yú lù
时庐江郡掾严麟奉章吊国，俱会于路。
lín chéng xiǎo chē tu shēn mǎ sǐ bù néng zì jìn fàn jiàn ér mǐn rán mìng cóng qí xià mǎ yǔ zhī
麟乘小车，涂深马死，不能自进，范见而愍然，命从骑下马与之。
bù gào ér qù
不告而去。
lín shì bì bù zhī mǎ suǒ guī nǎi yuán zōng fǎng zhī
麟事毕，不知马所归，乃缘踪访之。
huò wèi lín yuē gù shǔ jùn tài shǒu lián shū dù hǎo zhōu rén qióng jí jīn bēn guó sāng dú dān shì ěr
或谓麟曰：“故蜀郡太守廉叔度，好周人穷急，今奔国丧，独单是耳。
lín yì sù wén fàn míng yǐ wéi rán jí qiān mǎ zào mén xiè ér guī zhī
”麟亦素闻范名，以为然，即牵马造门，谢而归之。
shì fú qí hǎo yì rán yī yǐ dà jiàng jūn dòu xiàn yǐ cǐ wéi jī
世伏其好义，然依倚大将军窦宪，以此为讥。
zú yú jiā
他终于被诛杀。
chū fàn yǔ luò yáng qìng hóng wèi wěn jǐng jiāo shí rén chēng yuē qián yǒu guǎn bào hòu yǒu qìng lián
初，范与洛阳庆鸿为刎颈交，时人称曰：“前有管、鲍，后有庆、廉。
hóng kāng kǎi yǒu yì jié wèi zhì láng yá kuài jī èr jùn tài shǒu suǒ zài yǒu yì jì
”鸿慷慨有义节，位至琅邪、会稽二郡太守，所在有异迹。
lùn yuē zhāng kān lián fàn jiē yǐ qì xiá lì míng guān qí zhèn wēi jí fù xiǎn ě yǒu zú zhuàng zhě
论曰：“张堪、廉范皆以气侠立名，观其振危急，赴险厄，有足壮者。
kān zhī lín cái fàn zhī wàng shī yì zú yǐ xìn yì ér gǎn wù yǐ
堪之临财，范之忘施，亦足以信意而感物矣。
ruò fú gāo zǔ zhī zhào luán bù míng dì zhī yǐn lián fàn jiā nù yǐ fā qí zhì jiù lù gèng yán qí chǒng wén yì néng xǐ chéng jūn dào suǒ shàng rán qíng lǐ zhī shū yì yǒu kāi sāi zhī gǎn yān
若夫高祖之召栾布，明帝之引廉范，加怒以发其志，就戮更延其宠，闻义能徙，诚君道所尚，然情理之枢，亦有开塞之感焉。
wáng táng zì jìng bó guǎng hàn rén yě
王堂字敬伯，广汉C745人也。
chū jǔ guāng lù mào cái qiān gǔ chéng lìng zhì yǒu míng jī
初举光禄茂才，迁谷城令，治有名迹。
yǒng chū zhōng xī qiāng kòu ba jùn wèi mín huàn zhào shū qiǎn zhōng láng jiàng yǐn jiù gōng tǎo lián nián bù kè
永初中，西羌寇巴郡，为民患，诏书遣中郎将尹就攻讨，连年不克。
sān fǔ jǔ táng zhì jù bài ba jùn tài shǒu
三府举堂治剧，拜巴郡太守。
táng chí bīng fù zéi zhǎn lǔ qiān yú jí ba yōng qīng jìng lì mín shēng wèi lì cí
堂驰兵赴贼，斩虏千余级，巴、庸清静，吏民生为立祠。
cì shǐ zhāng qiáo biǎo qí zhì néng qiān yòu fú fēng
刺史张乔表其治能，迁右扶风。
ān dì xi xún ā mǔ wáng shèng zhōng cháng shì jiāng jīng děng bìng qǐng shǔ yú táng táng bù wéi yòng
安帝西巡，阿母王圣、中常侍江京等并请属于堂，堂不为用。
yuàn shǐ gù jiàn zhī táng yuē wú méng guó ēn qǐ kě wèi quán chǒng ē yì yǐ sǐ shǒu zhī
掾史固谏之，堂曰：“吾蒙国恩，岂可为权宠阿意，以死守之！
jí rì qiǎn jiā shǔ guī bì shàng bìng
”即日遣家属归，闭B441上病。
guǒ yǒu wū zòu táng zhě huì dì bēng jīng děng xī zhū táng yǐ shǒu zhèng jiàn chēng
果有诬奏堂者，会帝崩，京等悉诛，堂以守正见称。
yǒng jiàn èr nián zhēng rù wèi jiāng zuò dà chén
永建二年，征入为将作大臣。
sì nián zuò gōng shì zuǒ zhuǎn yì láng
四年，坐公事左转议郎。
fù bài lǔ xiāng zhèng cún jiǎn yī zhì shù nián wú cí sòng
复拜鲁相，政存简一，至数年无辞讼。
qiān rǔ nán tài shǒu sōu cái lǐ shì bù gǒu zì zhuān nǎi jiào yuàn shǐ yuē gǔ rén láo yú qiú xián yì yú rèn shǐ gù néng huà qīng yú shàng shì jī yú xià
迁汝南太守，搜才礼士，不苟自专，乃教掾史曰：“古人劳于求贤，逸于任使，故能化清于上，事缉于下。
qí xiàn zhāng cháo yòu jiǎn hé cái zhí wěi gōng cáo chén fán
其宪章朝右，简核才职，委功曹陈蕃。
kuāng zhèng lǐ wù shí yí bǔ quē rèn zhǔ bù yīng sì
匡政理务，拾遗补阙，任主簿应嗣。
zhù xún míng zé shí chá yán guān xiào yān
庶循名责实，察言观效焉。
zì shì wěi chéng qiú dāng bù fù wàng yǒu cí jiào jùn nèi chēng zhì
”自是委诚求当，不复妄有辞教，郡内称治。
shí dà jiàng jūn liáng shāng jí shàng shū lìng yuán tāng yǐ qiú shǔ bù xíng bìng hèn zhī
时大将军梁商及尚书令袁汤，以求属不行，并恨之。
hòu lú jiāng zéi bèng rù yì yáng jiè táng lè bīng zhuī tǎo jí biàn bēn sàn ér shāng tāng yóu yīn cǐ fēng zhōu zòu táng zài rèn wú jǐng miǎn guī jiā
后庐江贼迸入弋阳界，堂勒兵追讨，即便奔散，而商、汤犹因此风州奏堂在任无警，免归家。
nián bā shí liù zú
年八十六卒。
yí lìng báo liǎn wǎ guān yǐ zàng
遗令薄敛，瓦棺以葬。
zi zhì qīng xíng bù shì
子稚，清行不仕。
zēng sūn shāng yì zhōu mù liú yān yǐ wéi shǔ jùn tài shǒu yǒu zhì shēng
曾孙商，益州牧刘焉以为蜀郡太守，有治声。
sū zhāng zì rú wén fú fēng píng líng rén yě
苏章字孺文，扶风平陵人也。
bā shì zǔ jiàn wǔ dì shí wéi yòu jiāng jūn
八世祖建，武帝时为右将军。
zǔ fù chún zì huán gōng yǒu gāo míng xìng qiáng qiē ér chí huǐ yù shì yǒu xián dàn zhī zhì nǎi xiāng wèi yuē jiàn sū huán gōng huàn qí jiào zé rén bú jiàn yòu sī zhī
祖父纯，字桓公，有高名，性强切而持毁誉，士友咸惮之，至乃相谓曰：“见苏桓公，患其教责人，不见，又思之。
sān fǔ hào wèi dà rén
”三辅号为“大人”。
yǒng píng zhōng wèi fèng chē dū wèi dòu gù jūn chū jī běi xiōng nú chē shī yǒu gōng fēng zhōng líng xiāng hòu guān zhì nán yáng tài shǒu
永平中，为奉车都尉窦固军，出击北匈奴、车师有功，封中陵乡侯，官至南阳太守。
zhāng shǎo bó xué néng zhǔ wén
章少博学，能属文。
ān dì shí jǔ xián liáng fāng zhèng duì cè gāo dì wèi yì láng
安帝时，举贤良方正，对策高第，为议郎。
shù chén dé shī qí yán shén zhí
数陈得失，其言甚直。
chū wèi wǔ yuán lìng shí suì jī zhé kāi cāng lǐn huó sān qiān yú hù
出为武原令，时岁饥，辄开仓廪，活三千余户。
shùn dì shí qiān jì zhōu cì shǐ
顺帝时，迁冀州刺史。
gù rén wèi qīng hé tài shǒu zhāng xíng bù àn qí jiān zāng
故人为清河太守，章行部案其奸臧。
nǎi qǐng tài shǒu wèi shè jiǔ yáo chén píng shēng zhī hǎo shén cì
乃请太守，为设酒肴，陈平生之好甚次。
tài shǒu xǐ yuē rén jiē yǒu yī tiān wǒ dú yǒu èr tiān
太守喜曰：“人皆有一天，我独有二天。
zhāng yuē jīn xī sū rú wén yǔ gù rén yǐn zhě sī ēn yě
”章曰：“今夕苏孺文与故人饮者，私恩也；
míng rì jì zhōu cì shǐ àn shì zhě gōng fǎ yě
明日冀州刺史案事者，公法也。
suì jǔ zhèng qí zuì
”遂举正其罪。
zhōu jìng zhī zhāng wú sī wàng fēng wèi sù
州境知章无私，望风畏肃。
huàn wèi bīng zhōu cì shǐ yǐ tuī zhé quán háo wǔ zhǐ zuò miǎn
换为并州刺史，以推折权豪，忤旨，坐免。
yǐn shēn xiāng lǐ bù jiāo dāng shì
隐身乡里，不交当世。
hòu zhēng wèi hé nán yǐn bù jiù
后征为河南尹，不就。
shí tiān xià rì bì mín duō bēi kǔ lùn zhě jǔ zhāng yǒu gàn guó cái cháo tíng bù néng fù yòng zú yú jiā
时天下日敝，民多悲苦，论者举章有干国才，朝廷不能复用，卒于家。
xiōng zēng sūn bù wéi
兄曾孙不韦。
bù wéi zì gōng xiān
不韦字公先。
fù qiān chū wèi jùn dū yóu
父谦，初为郡督邮。
shí wèi jùn li gǎo wèi měi yáng lìng yǔ zhōng cháng shì jù yuàn jiāo tōng tān bào wèi mín huàn qián hòu jiān sī wèi qí shì yuán mò gǎn jiū wèn
时魏郡李暠为美阳令，与中常侍具瑗交通，贪暴为民患，前后监司畏其势援，莫敢纠问。
jí qiān zhì bù àn de qí zāng lùn shū zuǒ xiào
及谦至，部案得其臧，论输左校。
qiān lèi qiān zhì jīn chéng tài shǒu qù jùn guī xiāng lǐ
谦累迁至金城太守，去郡归乡里。
hàn fǎ miǎn bà shǒu lìng zì fēi zhào zhēng bù dé wàng dào jīng shī
汉法，免罢守令，自非诏征，不得妄到京师。
ér qiān hòu sī zhì luò yáng shí gǎo wèi sī lì xiào wèi shōu qiān jí lüè sǐ yù zhōng gǎo yòu yīn xíng qí shī yǐ bào xī yuàn
而谦后私至洛阳，时暠为司隶校尉，收谦诘掠，死狱中，暠又因刑其尸，以报昔怨。
bù wéi shí nián shí bā zhēng yì gōng chē huì qiān jiàn shā bù wéi zài sàng guī xiāng lǐ yì ér bù zàng yǎng tiān tàn yuē wǔ zǐ xū dú hé rén yě
不韦时年十八，征诣公车，会谦见杀，不韦载丧归乡里，瘗而不葬，仰天叹曰：“伍子胥独何人也！
nǎi cáng mǔ yú wǔ dū shān zhōng suì biàn míng xìng jǐn yǐ jiā cái mù jiàn kè yāo gǎo yú zhū líng jiān bù kè
”乃藏母于武都山中，遂变名姓，尽以家财募剑客，邀暠于诸陵间，不克。
huì gǎo qiān dà sī nóng shí yòu xiào chú zài sì běi yuán xià bù wéi yǔ qīn cóng xiōng dì qián rù zhōng yè zé záo de zhòu zé táo fú
会暠迁大司农，时右校刍B068在寺北垣下，不韦与亲从兄弟潜入B068中，夜则凿地，昼则逃伏。
rú cǐ jīng yuè suì de bàng dá gǎo zhī qǐn shì chū qí chuáng xià
如此经月，遂得傍达暠之寝室，出其床下。
zhí gǎo zài cè yīn shā qí qiè bìng jí xiǎo r liú shū ér qù
值暠在厕，因杀其妾并及小儿，留书而去。
gǎo dà jīng jù nǎi bù jí yú shì yǐ bǎn jí de yī xī jiǔ xǐ suī jiā rén mò zhī qí chù
暠大惊惧，乃布棘于室，以板籍地，一夕九徙，虽家人莫知其处。
měi chū zhé jiàn jǐ suí shēn zhuàng shì zì wèi bù wéi zhī gǎo yǒu bèi nǎi rì yè fēi chí jìng dào wèi jùn jué qí fù fù zhǒng duàn qǔ fù tóu yǐ jì fù fén yòu biāo zhī yú shì yuē li jūn qiān fù tóu
每出，辄剑戟随身，壮士自卫，不韦知暠有备，乃日夜飞驰，径到魏郡，掘其父阜冢，断取阜头，以祭父坟，又标之于市曰“李君迁父头”。
gǎo nì bù gǎn yán ér zì shàng tuì wèi guī xiāng lǐ sī yǎn sāi zhǒng guǒ
暠匿不敢言，而自上退位，归乡里，私掩塞冢椁。
bǔ qiú bù wéi lì suì bù néng de fèn huì gǎn shāng fā bìng ōu xuè sǐ
捕求不韦，历岁不能得，愤恚感伤，发病欧血死。
bù wéi hòu yù shè huán jiā nǎi shǐ gǎi zàng xíng sàng
不韦后遇赦还家，乃始改葬，行丧。
shì dà fū duō jī qí fā jué zhǒng mù guī zuì kū gǔ bù hé gǔ yì wéi rèn chéng hé xiū fāng zhī wu yuán
士大夫多讥其发掘冢墓，归罪枯骨，不合古义，惟任城何休方之伍员。
tài yuán guō lín zōng wén ér lùn zhī yuē zǐ xū suī yún táo mìng ér jiàn yòng qiáng wú píng hé lú zhī wēi yīn qīng hàn zhī zhòng xuě yuàn jiù yǐng céng bù zhōng zhāo ér dàn biān mù lù shī yǐ shū qí fèn jìng wú shǒu rèn hòu zhǔ zhī bào
太原郭林宗闻而论之曰：“子胥虽云逃命，而见用强吴，凭阖庐之威，因轻悍之众，雪怨旧郢，曾不终朝，而但鞭墓戮尸，以舒其愤，竟无手刃后主之报。
qǐ rú sū zǐ dān tè jié lì mǐ yīn mǐ zī qiáng chóu háo yuán jù wèi jiǔ qīng chéng què tiān zǔ gōng fǔ yōu jué āi chén suǒ bù néng guò wù lù suǒ bù néng zhān
岂如苏子单特孑立，靡因靡资，强仇豪援，据位九卿，城阙天阻，宫府幽绝，埃尘所不能过，雾露所不能沾。
bù wéi huǐ shēn jiāo lǜ chū yú bǎi sǐ mào chù yán jìn xiàn zú huò mén suī bù huò chěng wèi bào yǐ shēn
不韦毁身焦虑，出于百死，冒触严禁，陷族祸门，虽不获逞，为报已深。
kuàng fù fēn hái duàn shǒu yǐ dú shēng zhě shǐ gǎo huái fèn jié bù dé qí mìng yóu jiǎ shǒu shén líng yǐ bì zhī yě
况复分骸断首，以毒生者，使暠怀忿结，不得其命，犹假手神灵以毙之也。
lì wéi pǐ fū gōng lóng qiān shèng bǐ zhī yú yuán bù yǐ yōu hu
力惟匹夫，功隆千乘，比之于员，不以优乎？
yì zhě yú shì guì zhī
议者于是贵之。
hòu tài fù chén fán pì bù yīng wèi jùn wǔ guān yuàn
后太傅陈蕃辟，不应，为郡五官掾。
chū hóng nóng zhāng huàn mù yú sū shì ér wǔ wēi duàn jiǒng yǔ gǎo sù shàn hòu huàn jiǒng yǒu xì
初，弘农张奂睦于苏氏，而武威段颎与暠素善，后奂、颎有隙。
jí jiǒng wèi sī lì yǐ lǐ pì bù wéi bù wéi jù zhī chēng bìng bù yì
及颎为司隶，以礼辟不韦，不韦惧之，称病不诣。
jiǒng jì jī fèn yú huàn yīn fā nù nǎi zhuī jiù bù wéi qián bào gǎo shì yǐ wéi gǎo biǎo zhì qiān shì bèi bào jiàn zhū jūn mìng tiān yě ér bù wéi chóu zhī
颎既积愤于奂，因发怒，乃追咎不韦前报暠事，以为暠表治谦事，被报见诛，君命天也，而不韦仇之。
yòu lìng zhǎng ān nán zǐ gào bù wéi duō jiāng bīn kè duó jiù cái wù suì shǐ cóng shì zhāng xián děng jiù jiā shā zhī
又令长安男子告不韦多将宾客夺舅财物，遂使从事张贤等就家杀之。
nǎi xiān yǐ zhèn yǔ xián fù yuē ruò xián bù dé bù wéi biàn kě yǐn cǐ
乃先以鸩与贤父曰：“若贤不得不韦，便可饮此。
xián dào fú fēng jùn shǒu shǐ bù wéi fèng yè yíng xián jí shí shōu zhí bìng qí yī mén liù shí yú rén jǐn zhū miè zhī zhū sū yǐ shì shuāi pò
”贤到扶风，郡守使不韦奉谒迎贤，即时收执，并其一门六十余人尽诛灭之，诸苏以是衰破。
nǎi duàn jiǒng wèi yáng qiú suǒ zhū tiān xià yǐ wéi sū shì zhī bào yān
乃段颎为阳球所诛，天下以为苏氏之报焉。
yáng xù zì xìng zǔ tài shān píng yáng rén yě
羊续字兴祖，太山平阳人也。
qí xiān qī shì èr qiān dàn qīng xiào zǔ fù qīn ān dì shí sī lì xiào wèi
其先七世二千石卿校，祖父侵，安帝时司隶校尉。
fù rú huán dì shí wéi tài cháng
父儒，桓帝时为太常。
xù yǐ zhōng chén zǐ sūn bài láng zhōng qù guān hòu pì dà jiàng jūn dòu wǔ fǔ
续以忠臣子孙拜郎中，去官后，辟大将军窦武府。
jí wǔ bài zuò dǎng shì jìn gù shí yú nián yōu jū shǒu jìng
及武败，坐党事，禁锢十余年，幽居守静。
jí dǎng jìn jiě fù bì tài wèi fǔ sì qiān wèi lú jiāng tài shǒu
及党禁解，复辟太尉府，四迁为庐江太守。
hòu yáng zhōu huáng jīn zéi gōng shū fén shāo chéng guō xù fā xiàn zhōng nán zi èr shí yǐ shàng jiē chí bīng lēi chén qí xiǎo ruò zhě xī shǐ fù shuǐ guàn huǒ huì jí shù wàn rén bìng zhí lì zhàn dà pò zhī jùn jiè píng
后扬州黄巾贼攻舒，焚烧城郭，续发县中男子二十以上，皆持兵勒陈，其小弱者，悉使负水灌火，会集数万人，并执力战，大破之，郡界平。
hòu ān fēng zéi dài fēng děng zuò luàn xù fù jī pò zhī zhǎn shǒu sān qiān yú jí shēng huò qú shuài qí yú dǎng bèi yuán wèi píng mín fù yǔ tián qì shǐ jiù nóng yè
后安风贼戴风等作乱，续复击破之，斩首三千余级，生获渠帅，其余党辈原为平民，赋与佃器，使就农业。
zhōng píng sān nián jiāng xià bīng zhào cí fǎn pàn shā nán yáng tài shǒu qín jié gōng méi liù xiàn bài xù wèi nán yáng tài shǒu
中平三年，江夏兵赵慈反叛，杀南阳太守秦颉，攻没六县，拜续为南阳太守。
dāng rù jùn jiè nǎi léi fú jiān xíng shì tóng zǐ yī rén guān lì xiàn yì cǎi wèn fēng yáo rán hòu nǎi jìn
当入郡界，乃羸服间行，侍童子一人，观历县邑，采问风谣，然后乃进。
qí lìng zhǎng tān qiè lì mín liáng huá xī nì zhī qí zhuàng jùn nèi jīng sǒng mò bù zhèn shè
其令长贪挈，吏民良猾，悉逆知其状，郡内惊竦，莫不震慑。
nǎi fā bīng yǔ jīng zhōu cì shǐ wáng mǐn gòng jī cí zhǎn zhī huò shǒu wǔ qiān yú jí shǔ xiàn yú zéi bìng yì xù jiàng xù wéi shàng yán yòu qí zhī fù
乃发兵与荆州刺史王敏共击慈，斩之，获首五千余级，属县余贼并诣续降，续为上言，宥其枝附。
zéi jì qīng píng nǎi bān xuān zhèng lìng hou mín bìng lì bǎi xìng huān fú
贼既清平，乃班宣政令，候民病利，百姓欢服。
shí quán háo zhī jiā duō shàng shē lì xù shēn jí zhī cháng bì yī báo shí chē mǎ léi bài
时，权豪之家多尚奢丽，续深疾之，常敝衣薄食，车马羸败。
fǔ chéng cháng xiàn qí shēng yú xù shòu ér xuán yú tíng
府丞尝献其生鱼，续受而悬于庭；
chéng hòu yòu jìn zhī xù nǎi chū qián suǒ xuán zhě yǐ dù qí yì
丞后又进之，续乃出前所悬者以杜其意。
xù qī hòu yǔ zi mì jù wǎng jùn shě xù bì mén bù nèi qī zì jiāng mì xíng qí zī cáng wéi yǒu bù qīn bì zhī yán mài shù hú ér yǐ gù chì mì yuē wú zì fèng ruò cǐ hé yǐ zī ěr mǔ hu
续妻后与子秘俱往郡舍，续闭门不内妻，自将秘行，其资藏惟有布衾、敝祗B23B，盐、麦数斛而已，顾敕秘曰：“吾自奉若此，何以资尔母乎？
shǐ yǔ mǔ jù guī
”使与母俱归。
liù nián líng dì yù yǐ xù wèi tài wèi
六年，灵帝欲以续为太尉。
shí bài sān gōng zhě jiē shū dōng yuán lǐ qián qiān wàn lìng zhōng shǐ dū zhī míng wéi zuǒ zōu
时拜三公者，皆输东园礼钱千万，令中使督之，名为“左驺”。
qí suǒ zhī wǎng zhé yíng zhì lǐ jìng hòu jiā zèng lù
其所之往，辄迎致礼敬，厚加赠赂。
xù nǎi zuò shǐ rén yú dān xí jǔ yùn páo yǐ shì zhī yuē chén zhī suǒ zī wéi sī ér yǐ
续乃坐使人于单席，举缊袍以示之，曰：“臣之所资，惟斯而已。
zuǒ zōu bái zhī dì bú yuè yǐ cǐ gù bù dēng gōng wèi
”左驺白之，帝不悦，以此故不登公位。
ér zhēng wèi tài cháng wèi jí xíng huì bìng zú shí nián sì shí bā
而征为太常，未及行，会病卒，时年四十八。
yí yán báo liǎn bù shòu fèng yí
遗言薄敛，不受赗遗。
jiù diǎn èr qiān dàn zú guān fù bǎi wàn fǔ chéng jiāo jiǎn zūn xù xiān yì yī wú suǒ shòu
旧典，二千石卒官赙百万，府丞焦俭遵续先意，一无所受。
zhào shū bāo měi chì tài shān tài shǒu yǐ fǔ fù qián cì xù jiā yún
诏书褒美，敕太山太守以府赙钱赐续家云。
gǔ cóng zì mèng jiān dōng jùn liáo chéng rén yě
贾琮字孟坚，东郡聊城人也。
jǔ xiào lián zài qiān wèi jīng lìng yǒu zhèng lǐ jì
举孝廉，再迁为京令，有政理迹。
jiù jiāo zhǐ tǔ duō zhēn chǎn míng jī cuì yǔ xī xiàng dài mào yì xiāng měi mù zhī shǔ mò bù zì chū
旧交阯土多珍产，明玑、翠羽、犀、象、玳瑁、异香、美木之属，莫不自出。
qián hòu cì shǐ lǜ duō wú qíng xíng shàng chéng quán guì xià jī sī lù cái jì yíng gěi zhé fù qiú jiàn qiān dài gù lì mín yuàn pàn
前后刺史率多无情行，上承权贵，下积私赂，财计盈给，辄复求见迁代，故吏民怨叛。
zhōng píng yuán nián jiāo zhǐ tún bīng fǎn zhí cì shǐ jí hé pǔ tài shǒu zì chēng zhù tiān jiāng jūn
中平元年，交阯屯兵反，执刺史及合浦太守，自称“柱天将军”。
líng dì tè chì sān fǔ jīng xuǎn néng lì yǒu sī jǔ cóng wèi jiāo zhǐ cì shǐ
灵帝特敕三府精选能吏，有司举琮为交阯刺史。
cóng dào bù xùn qí fǎn zhuàng xián yán fù liǎn guò zhòng bǎi xìng mò bù kōng dān jīng shī yáo yuǎn gào yuān wú suǒ mín bù liáo shēng gù jù wèi dào zéi
琮到部，讯其反状，咸言赋敛过重，百姓莫不空单，京师遥远，告冤无所，民不聊生，故聚为盗贼。
cóng jí yí shū gào shì gè shǐ ān qí zī yè zhāo fǔ huāng sàn juān fù yáo yì zhū zhǎn qú shuài wèi dà hài zhě jiǎn xuǎn liáng lì shì shǒu zhū xiàn suì jiān dàng dìng bǎi xìng yǐ ān
琮即移书告示，各使安其资业，招抚荒散，蠲复徭役，诛斩渠帅为大害者，简选良吏试守诸县，岁间荡定，百姓以安。
xiàng lù wèi zhī gē yuē gǔ fù lái wǎn shǐ wǒ xiān fǎn
巷路为之歌曰：“贾父来晚，使我先反；
jīn jiàn qīng píng lì bù gǎn fàn
今见清平，吏不敢饭。
zài shì sān nián wèi shí sān zhōu zuì zhēng bài yì láng
”在事三年，为十三州最，征拜议郎。
shí huáng jīn xīn pò bīng xiōng zhī hòu jùn xiàn zhòng liǎn yīn yuán shēng jiān
时，黄巾新破，兵凶之后，郡县重敛，因缘生奸。
zhào shū shā tài cì shǐ èr qiān dàn gēng xuǎn qīng néng lì nǎi yǐ cóng wèi jì zhōu cì shǐ
诏书沙汰刺史、二千石，更选清能吏，乃以琮为冀州刺史。
jiù diǎn chuán chē cān jià chuí chì wéi shang yíng yú zhōu jiè
旧典，传车骖驾，垂赤帷裳，迎于州界。
jí cóng zhī bù shēng chē yán yuē cì shǐ dāng yuǎn shì guǎng tīng jiū chá měi è hé yǒu fǎn chuí wéi shang yǐ zì yǎn sāi hu
及琮之部，升车言曰：“刺史当远视广听，纠察美恶，何有反垂帷裳以自掩塞乎？
nǎi mìng yù zhě qiān zhī
”乃命御者褰之。
bǎi chéng wén fēng zì rán sǒng zhèn
百城闻风，自然竦震。
qí zhū zāng guò zhě wàng fēng jiě yìn shòu qù wéi yǐng táo cháng jì yīn dǒng zhāo guān jīn zhǎng liáng guó huáng jiù dāng guān dài cóng yú shì zhōu jiè xī rán
其诸臧过者，望风解印绶去，惟瘿陶长济阴董昭、观津长梁国黄就当官待琮，于是州界翕然。
líng dì bēng dà jiàng jūn hé jìn biǎo cóng wèi dù liáo jiāng jūn zú yú guān
灵帝崩，大将军何进表琮为度辽将军，卒于官。
lù kāng zì jì níng wú jùn wú rén yě
陆康字季宁，吴郡吴人也。
zǔ fù xù zài dú xíng chuán
祖父续，在《独行传》。
fù bāo yǒu zhì cāo lián zhēng bù zhì
父褒，有志操，连征不至。
kāng shǎo shì jùn yǐ yì liè chēng cì shǐ zāng mín jǔ wèi mào cái chú gāo chéng lìng
康少仕郡，以义烈称，刺史臧旻举为茂才，除高成令。
xiàn zài biān chuí lìng hù yī rén jù gōng nǔ yǐ bèi bù yú bù dé xíng lái
县在边垂，令户一人具弓弩以备不虞，不得行来。
zhǎng lì xīn dào zhé fā mín shàn xiū chéng guō
长吏新到，辄发民缮修城郭。
kāng zhì jiē bà qiǎn bǎi xìng dà yuè
康至，皆罢遣，百姓大悦。
yǐ ēn xìn wèi zhì kòu dào yì xi zhōu jùn biǎo shàng qí zhuàng
以恩信为治，寇盗亦息，州郡表上其状。
guāng hé yuán nián qiān wǔ líng tài shǒu zhuǎn shǒu guì yáng lè ān èr jùn suǒ zài chēng zhī
光和元年，迁武陵太守，转守桂阳、乐安二郡，所在称之。
shí líng dì yù zhù tóng rén ér guó yòng bù zú nǎi zhào diào mín tián mǔ liǎn shí qián
时，灵帝欲铸铜人，而国用不足，乃诏调民田，亩敛十钱。
ér bǐ shuǐ hàn shāng jia bǎi xìng pín kǔ
而比水旱伤稼，百姓贫苦。
kāng shàng shū jiàn yuē chén wén xiān wáng zhì shì guì zài ài mín
康上疏谏曰：“臣闻先王治世，贵在爱民。
shěng yáo qīng fù yǐ níng tiān xià chú fán jiù yuē yǐ chóng jiǎn yì gù wàn xìng cóng huà líng wù yìng dé
省徭轻赋，以宁天下，除烦就约，以崇简易，故万姓从化，灵物应德。
mò shì shuāi zhǔ qióng shē jí chǐ zào zuò wú duān xìng zhì fēi yī láo gē zì xià yǐ cóng gǒu yù gù lí mín yù jiē yīn yáng gǎn dòng
末世衰主，穷奢极侈，造作无端，兴制非一，劳割自下，以从苟欲，故黎民吁嗟，阴阳感动。
bì xià shèng dé chéng tiān dāng lóng shèng huà ér zú bèi zhào shū mǔ liǎn tián qián zhù zuò tóng rén fú dú chóu chàng dào xīn shī tú
陛下圣德承天，当隆盛化，而卒被诏书，亩敛田钱，铸作铜人，伏读惆怅，悼心失图。
fu shí yī ér shuì zhōu wèi zhī chè
夫十一而税，周谓之彻。
chè zhě tōng yě yán qí fǎ dù kě tōng wàn shì ér xíng yě
彻者通也，言其法度可通万世而行也。
gù lǔ xuān shuì mǔ ér zāi zì shēng
故鲁宣税亩，而DC41灾自生；
āi gōng zēng fù ér kǒng zǐ fēi zhī
哀公增赋，而孔子非之。
qǐ yǒu jù duó mín wù yǐ yíng wú yòng zhī tóng rén
岂有聚夺民物，以营无用之铜人；
juān shě shèng jiè zì dǎo wáng wáng zhī fǎ zāi
捐舍圣戒，自蹈亡王之法哉！
chuán yuē jūn jǔ bì shū shū ér bù fǎ hòu shì hé shù yān
传曰：‘君举必书，书而不法，后世何述焉？
bì xià yi liú shén xǐng chá gǎi bì cóng shàn yǐ sāi zhào mín yuàn hèn zhī wàng
’陛下宜留神省察，改敝从善，以塞兆民怨恨之望。
shū zòu nèi xìng yīn cǐ zèn kāng yuán yǐn wáng guó yǐ pì shèng míng dà bù jìng jiàn chē zhēng yì tíng wèi
”书奏，内幸因此谮康援引亡国，以譬圣明，大不敬，槛车征诣廷尉。
dài yù shǐ liú dài diǎn kǎo qí shì dài wèi biǎo chén jiě shì miǎn guī tián lǐ
待御史刘岱典考其事，岱为表陈解释，免归田里。
fù zhēng bài yì láng
复征拜议郎。
huì lú jiāng zéi huáng ráng děng yǔ jiāng xià mán lián jié shí yú wàn rén gōng méi sì xiàn bài kāng lú jiāng tài shǒu
会庐江贼黄穰等与江夏蛮连结十余万人，攻没四县，拜康庐江太守。
kāng shēn míng shǎng fá jī pò ráng děng yú dǎng xī jiàng
康申明赏罚，击破穰等，余党悉降。
dì jiā qí gōng bài kāng sūn shàng wèi láng zhōng
帝嘉其功，拜康孙尚为郎中。
xiàn dì jí wèi tiān xià dà luàn kāng méng xiǎn qiǎn xiào lián jì lì fèng gòng cháo tíng zhào shū cè láo jiā zhōng yì jiāng jūn zhì zhōng èr qiān dàn
献帝即位，天下大乱，康蒙险遣孝廉计吏奉贡朝廷，诏书策劳，加忠义将军，秩中二千石。
shí yuán shù tún bīng shòu chūn bù qǔ jī è qiǎn shǐ qiú wěi shū bīng jiǎ
时袁术屯兵寿春，部曲饥饿，遣使求委输兵甲。
kāng yǐ qí pàn nì bì mén bù tōng nèi xiū zhàn bèi jiāng yǐ yù zhī
康以其叛逆，闭门不通，内修战备，将以御之。
shù dà nù qiǎn qí jiāng sūn cè zhèng kāng wéi chéng shù zhòng
术大怒，遣其将孙策政康，围城数重。
kāng gù shǒu lì shì yǒu xiān shòu xiū jià zhě jiē dùn fú hái fù mù yè yuán chéng ér rù
康固守，吏士有先受休假者，皆遁伏还赴，暮夜缘城而入。
shòu dí èr nián chéng xiàn
受敌二年，城陷。
yuè yú fā bìng zú nián qī shí
月余，发病卒，年七十。
zōng zú bǎi yú rén zāo lí jī è sǐ zhě jiāng bàn
宗族百余人，遭离饥厄，死者将半。
cháo tíng mǐn qí shǒu jié bài zi jùn wèi láng zhōng
朝廷愍其守节，拜子俊为郎中。
shǎo zǐ jī shì wú wèi yù lín tài shǒu bó xué shàn zhèng jiàn chēng dāng shí
少子绩，仕吴为郁林太守，博学善政，见称当时。
yòu nián céng yè yuán shù huái jú duò dì zhě yě yǒu míng chēng
幼年曾谒袁术，怀橘堕地者也，有名称。
zàn yuē mù shuò fān xìn lì tóng hūn
赞曰：B025牧朔籓，信立童昏。
shī shǒu nán chǔ mín zuò yáo yán
诗守南楚，民作谣言。
fèn chí dān chéng kān jià huǐ yuán
奋驰单乘，堪驾毁辕。
fàn de qí péng táng rèn liáng gōng
范得其朋，堂任良肱。
èr sū jìng liè yáng gǔ lián néng
二苏劲烈，羊、贾廉能。
jì níng jù cè chéng yǔn chōng péng
季宁拒策，城陨冲輣。