zhū fú féng fáng yú yán zhèng hóng zhōu zhāng
朱浮冯鲂虞延郑弘周章
zhū fú zì shū yuán pèi guó xiāo rén yě
朱浮字叔元，沛国萧人也。
chū cóng guāng wǔ wèi dà sī mǎ zhǔ bù qiān piān jiàng jūn cóng pò hán dān
初从光武为大司马主簿，迁偏将军，从破邯郸。
guāng wǔ qiǎn wú hàn zhū gēng shǐ yōu zhōu mù miáo céng nǎi bài fú wèi dà jiàng jūn yōu zhōu mù shǒu jì chéng suì tǎo dìng běi biān
光武遣吴汉诛更始幽州牧苗曾，乃拜浮为大将军幽州牧，守蓟城，遂讨定北边。
jiàn wǔ èr nián fēng wǔ yáng hóu shí sān xiàn
建武二年，封舞阳侯，食三县。
fú nián shǎo yǒu cái néng pō yù lì fēng jī shōu shì xīn bì zhào zhōu zhōng míng sù zhuō jùn wáng cén zhī shǔ yǐ wéi cóng shì jí wáng mǎng shí gù lì èr qiān dàn jiē yǐn zhì mù fǔ nǎi duō fā zhū jùn cāng gǔ bǐng shàn qí qī zǐ
浮年少有才能，颇欲厉风迹，收士心，辟召州中名宿涿郡王岑之属，以为从事，及王莽时故吏二千石，皆引置幕府，乃多发诸郡仓谷，禀赡其妻子。
yú yáng tài shǒu péng chǒng yǐ wéi tiān xià wèi dìng shī lǚ fāng qǐ bù yí duō zhì guān shǔ yǐ sǔn jūn shí bù cóng qí shí
渔阳太守彭宠以为天下未定，师旅方起，不宜多置官属，以损军实，不从其实。
fú xìng jīn jí zì duō pō yǒu bù píng yīn yǐ jùn wén dǐ chǒng yì hěn qiáng qiàn fù qí gōng xián yuàn zhuǎn jī
浮性矜急自多，颇有不平，因以峻文诋，宠亦很强，歉负其功，嫌怨转积。
fú mì zòu chǒng qiǎn lì yíng qī ér bù yíng qí mǔ yòu shòu huò huì shā hài yǒu rén duō jù bīng gǔ yì jì nán liàng
浮密奏宠遣吏迎妻而不迎其母，又受货贿，杀害友人，多聚兵谷，意计难量。
chǒng jì jī yuàn wén zhī suì dà nù ér jǔ bīng gōng fú
宠既积怨，闻之，遂大怒，而举兵攻浮。
fú yǐ shū zhì zé zhī yuē
浮以书质责之曰：
gài wén zhī zhě shùn shí ér móu yú zhě nì lǐ ér dòng cháng qiè bēi jīng chéng tài shū yǐ bù zhī zú ér wú xián fǔ zú zì qì yú zhèng yě
盖闻知者顺时而谋，愚者逆理而动，常窃悲京城太叔以不知足而无贤辅，卒自弃于郑也。
bó tōng yǐ míng zì diǎn jùn yǒu zuǒ mìng zhī gōng lín rén qīn zhí ài xī cāng kù ér fú bǐng zhēng fá zhī rèn yù quán shí jiù jí èr zhě jiē wèi guó ěr
伯通以名字典郡，有佐命之功，临人亲职，爱惜仓库，而浮秉征伐之任，欲权时救急，二者皆为国耳。
jí yí fú xiāng zèn hé bù yì què zì chén ér wèi zú miè zhī jì hu
即疑浮相谮，何不诣阙自陈，而为族灭之计乎？
cháo tíng zhī yú bó tōng ēn yì hòu yǐ wěi yǐ dà jùn rèn yǐ wēi wǔ shì yǒu zhù shí zhī jì qíng tóng zǐ sūn zhī qīn
朝廷之于伯通，恩亦厚矣，委以大郡，任以威武，事有柱石之寄，情同子孙之亲。
pǐ fū yìng mǔ shàng néng zhì mìng yī cān qǐ yǒu shēn dài sān shòu zhí diǎn dà bāng ér bù gù ēn yì shēng xīn wài pàn zhě hu
匹夫媵母尚能致命一餐，岂有身带三绶，职典大邦，而不顾恩义，生心外畔者乎！
bó tōng yǔ lì rén yǔ hé yǐ wèi yán
伯通与吏人语，何以为颜？
xíng bù bài qǐ hé yǐ wéi róng
行步拜起，何以为容？
zuò wò niàn zhī hé yǐ wèi xīn
坐卧念之，何以为心？
yǐn jìng kuī yǐng hé shī méi mù
引镜窥影，何施眉目？
jǔ cuò jiàn gōng hé yǐ wéi rén
举措建功，何以为人？
xī hu qì xiū lìng zhī jiā míng zào xiāo chī zhī nì móu juān chuán shì zhī qìng zuò zhāo pò bài zhī zhòng zāi gāo lùn yáo shùn zhī dào bù rěn jié zhòu zhī xìng shēng wèi shì xiào sǐ wèi yú guǐ bù yì āi hu
惜乎弃休令之嘉名，造枭鸱之逆谋，捐传世之庆祚，招破败之重灾，高论尧、舜之道，不忍桀、纣之性，生为世笑，死为愚鬼，不亦哀乎！
bó tōng yǔ gěng xiá yóu jù qǐ zuǒ mìng tóng bèi guó ēn
伯通与耿侠游俱起佐命，同被国恩。
xiá yóu lián ràng lǚ yǒu jiàng yì zhī yán
侠游廉让，屡有降挹之言；
ér bó tōng zì fá yǐ wéi gōng gāo tiān xià
而伯通自伐，以为功高天下。
wǎng shí liáo dōng yǒu shǐ shēng zǐ bái tóu yì ér xiàn zhī xíng zhì hé dōng jiàn qún shǐ jiē bái huái cán ér hái
往时辽东有豕，生子白头，异而献之，行至河东，见群豕皆白，怀惭而还。
ruò yǐ zi zhī gōng lùn yú cháo tíng zé wèi liáo dōng shǐ yě
若以子之功论于朝廷，则为辽东豕也。
jīn nǎi yú wàng zì bǐ liù guó
今乃愚妄，自比六国。
liù guó zhī shí qí shì gè shèng kuò tǔ shù qiān lǐ shèng bīng jiāng bǎi wàn gù néng jù guó xiāng chí duō lì nián shì
六国之时，其势各盛，廓土数千里，胜兵将百万，故能据国相持，多历年世。
jīn tiān xià jǐ lǐ liè jùn jǐ chéng nài hé yǐ qū qū yú yáng ér jié yuàn tiān zǐ
今天下几里，列郡几城，奈何以区区渔阳而结怨天子？
cǐ yóu hé bīn zhī rén pěng tǔ yǐ sāi mèng jīn duō jiàn qí bù zhī liàng yě
此犹河滨之人捧土以塞孟津，多见其不知量也！
fāng jīn tiān xià shì dìng hǎi nèi yuàn ān shì wú xián bù xiào jiē lè lì míng yú shì
方今天下适定，海内愿安，士无贤不肖，皆乐立名于世。
ér bó tōng dú zhòng fēng kuáng zǒu zì juān shèng shí nèi tīng jiāo fù zhī shī jì wài xìn chán xié zhī yú yán zhǎng wèi qún hòu è fǎ yǒng wèi gōng chén jiàn jiè qǐ bù wù zāi
而伯通独中风狂走，自捐盛时，内听骄妇之失计，外信谗邪之谀言，长为群后恶法，永为功臣鉴戒，岂不误哉！
dìng hǎi nèi zhě wú sī chóu wù yǐ qián shì zì wù yuàn liú yì gù lǎo mǔ yòu dì
定海内者无私仇，勿以前事自误，愿留意顾老母幼弟。
fán jǔ shì wú wéi qīn hòu zhě suǒ tòng ér wèi jiàn chóu zhě suǒ kuài
凡举事无为亲厚者所痛，而为见仇者所快。
chǒng de shū yù nù gōng fú zhuǎn jí
宠得书愈怒，攻浮转急。
míng nián zhuō jùn tài shǒu zhāng fēng yì jǔ bīng fǎn
明年，涿郡太守张丰亦举兵反。
shí èr jùn pàn lì běi zhōu yōu kǒng fú yǐ wéi tiān zǐ bì zì jiāng bīng tǎo zhī ér dàn qiǎn yóu jī jiāng jūn shān lóng yīn zhù fú
时，二郡畔戾，北州忧恐，浮以为天子必自将兵讨之，而但遣游击将军邓隆阴助浮。
fú huái jù yǐ wéi dì dài yú dí bù néng jiù zhī nǎi shàng shū yuē
浮怀惧，以为帝怠于敌，不能救之，乃上疏曰：
xī chu sòng liè guó jù wèi zhū hóu zhuāng wáng yǐ sòng zhí qí shǐ suì yǒu tóu mèi zhī shī
昔楚、宋列国，俱为诸侯，庄王以宋执其使，遂有投袂之师。
wèi gōng zǐ gù péng yǒu zhī yào chù mào qiáng qín zhī fēng
魏公子顾朋友之要，触冒强秦之锋。
fu chu wèi fēi yǒu fèn zhí kuāng zhèng zhī dà yì yě zhuāng wáng dàn wèi zhēng qiáng ér fā fèn gōng zǐ yǐ yī yán ér lì xìn ěr
夫楚、魏非有分职匡正之大义也，庄王但为争强而发忿，公子以一言而立信耳。
jīn péng chǒng fǎn pàn zhāng fēng nì jié yǐ wéi bì xià bì qì juān tā shì yǐ shí miè zhī jì lì shí yuè jì mò wú yīn
今彭宠反畔，张丰逆节，以为陛下必弃捐它事，以时灭之，既历时月，寂寞无音。
cóng wéi chéng ér bù jiù fàng nì lǔ ér bù tǎo chén chéng huò zhī
从围城而不救，放逆虏而不讨，臣诚惑之。
xī gāo zǔ shèng wǔ tiān xià jì dìng yóu shēn zì zhēng fá wèi cháng níng jū
昔高祖圣武，天下既定，犹身自征伐，未尝宁居。
bì xià suī xìng dà yè hǎi nèi wèi jí ér dú yì yù bù gù běi chuí bǎi xìng huáng huáng wú suǒ xì xīn
陛下虽兴大业，海内未集，而独逸豫，不顾北垂，百姓遑遑，无所系心。
sān hé jì zhōu hé zú yǐ chuán hòu zāi
三河、冀州，曷足以传后哉！
jīn qiū jià yǐ shú fù wèi yú yáng suǒ lüè
今秋稼已熟，复为渔阳所掠。
zhāng fēng kuáng bèi jiān dǎng rì zēng lián nián jù shǒu lì shì pí láo jiǎ zhòu shēng jī shī gōng nǔ bù dé shī shàng xià jiāo xīn xiāng wàng jiù hù yǎng xī bì xià shēng huó zhī ēn
张丰狂悖，奸党日增，连年拒守，吏士疲劳，甲胄生虮虱，弓弩不得施，上下焦心，相望救护，仰希陛下生活之恩。
zhào bào yuē wǎng nián chì méi bá hù cháng ān wú cè qí wú gǔ bì dōng guǒ lái guī jiàng
诏报曰：“往年赤眉跋扈长安，吾策其无谷必东，果来归降。
jīn dù cǐ fǎn lǔ shì wú jiǔ quán qí zhōng bì yǒu nèi xiāng zhǎn zhě
今度此反虏，势无久全，其中必有内相斩者。
jīn jūn zī wèi chōng gù xū hòu mài ěr
今军资未充，故须后麦耳。
fú chéng zhōng liáng jǐn rén xiāng shí
”浮城中粮尽，人相食。
huì shàng gǔ tài shǒu gěng kuàng qiǎn qí lái jiù fú fú nǎi de dùn zǒu
会上谷太守耿况遣骑来救浮，浮乃得遁走。
nán zhì liáng xiāng qí bīng cháng fǎn zhē zhī fú kǒng bù dé tuō nǎi xià mǎ cì shā qí qī jǐn yǐ shēn miǎn chéng jiàng yú chǒng shàng shū lìng hóu bà zòu fú bài luàn yōu zhōu gòu chéng chǒng zuì tú láo jūn shī bù néng sǐ jié zuì dāng fú zhū
南至良乡，其兵长反遮之，浮恐不得脱，乃下马刺杀其妻，仅以身免，城降于宠，尚书令侯霸奏浮败乱幽州，构成宠罪，徒劳军师，不能死节，罪当伏诛。
dì bù rěn yǐ fú dài gǔ fù wèi zhí jīn wú xǐ fēng fù chéng hóu
帝不忍，以浮代贾复为执金吾，徙封父城侯。
hòu fēng chǒng bìng zì bài
后丰、宠并自败。
dì yǐ èr qiān dàn zhǎng lì duō bù shèng rèn shí yǒu xiān wēi zhī guò zhě bì jiàn chì bà jiāo yì fēn rǎo bǎi xìng bù níng
帝以二千石长吏多不胜任，时有纤微之过者，必见斥罢，交易纷扰，百姓不宁。
liù nián yǒu rì shí zhī yì fú yīn shàng shū yuē
六年，有日食之异，浮因上疏曰：
chén wén rì zhě zhòng yáng zhī suǒ zōng jūn shàng zhī wèi yě
臣闻日者众阳之所宗，君上之位也。
fán jū guān zhì mín jù jùn diǎn xiàn jiē wèi yáng wéi shàng wèi zūn wèi zhǎng
凡居官治民，据郡典县，皆为阳为上，为尊为长。
ruò yáng shàng bù míng zūn zhǎng bù zú zé gàn dòng sān guāng chuí shì wáng zhě
若阳上不明，尊长不足，则干动三光，垂示王者。
wǔ diǎn jì guó jiā zhī zhèng hóng fàn bié zāi yì zhī wén jiē xuān míng tiān dào yǐ zhēng lái shì zhě yě
五典纪国家之政，《鸿范》别灾异之文，皆宣明天道，以征来事者也。
bì xià āi mǐn hǎi nèi xīn lí huò dú bǎo yòu shēng rén shǐ de sū xī
陛下哀愍海内新罹祸毒，保宥生人，使得苏息。
ér jīn mù rén zhī lì duō wèi chèn zhí xiǎo wéi lǐ shí zhé jiàn chì bà qǐ bù càn rán hēi bái fēn míng zāi
而今牧人之吏，多未称职，小违理实，辄见斥罢，岂不粲然黑白分明哉！
rán yǐ yáo shùn zhī shèng yóu rú sān kǎo dà hàn zhī xìng yì lèi gōng xiào lì jiē jī jiǔ yǎng lǎo yú guān zhì míng zǐ sūn yīn wèi shì xìng
然以尧、舜之盛，犹如三考，大汉之兴，亦累功效，吏皆积久，养老于官，至名子孙，因为氏姓。
dāng shí lì zhí hé néng xī lǐ
当时吏职，何能悉理；
lùn yì zhī tú qǐ bù xuān huá
论议之徒，岂不喧哗。
gài yǐ wéi tiān dì zhī gōng bù kě cāng cù jiān nán zhī yè dāng lěi rì yě
盖以为天地之功不可仓卒，艰难之业当累日也。
ér jiān zhě shǒu zǎi shù jiàn huàn yì yíng xīn xiāng dài pí láo dào lù
而间者守宰数见换易，迎新相代，疲劳道路。
xún qí shì shì rì qiǎn wèi zú zhāo jiàn qí zhí jì jiā yán qiē rén bù zì bǎo gè zì gù wàng wú zì ān zhī xīn
寻其视事日浅，未足昭见其职，既加严切，人不自保，各自顾望，无自安之心。
yǒu sī huò yīn yá zì yǐ chěng sī yuàn gǒu qiú cháng duǎn qiú mèi shàng yì
有司或因睚眦以骋私怨，苟求长短，求媚上意。
èr qiān dàn jí zhǎng lì pò yú jǔ hé jù yú cì jī gù zhēng shì zhà wěi yǐ xī xū yù
二千石及长吏迫于举劾，惧于刺讥，故争饰诈伪，以希虚誉。
sī jiē qún yáng sāo dòng rì yuè shī xíng zhī yīng
斯皆群阳骚动，日月失行之应。
fu wù bào cháng zhě bì shǐ zhé gōng zú chéng zhě bì jí huài rú cuī cháng jiǔ zhī yè ér zào sù chéng zhī gōng fēi bì xià zhī fú yě
夫物暴长者必矢折，功卒成者必亟坏，如摧长久之业，而造速成之功，非陛下之福也。
tiān xià fēi yī shí zhī yòng yě hǎi nèi fēi yī dàn zhī gōng yě
天下非一时之用也，海内非一旦之功也。
yuàn bì xià yóu yì yú jīng nián zhī wài wàng huà yú yī shì zhī hòu tiān xià xìng shèn
愿陛下游意于经年之外，望化于一世之后，天下幸甚。
dì xià qí yì qún chén duō tóng yú fú zì shì mù shǒu yì dài pō jiǎn
帝下其议，群臣多同于浮，自是牧守易代颇简。
jiù zhì zhōu mù zòu èr qiān dàn zhǎng lì bù rèn wèi zhě shì jiē xiān xià sān gōng sān gōng qiǎn yuàn shǐ àn yàn rán hòu chù tuì
旧制，州牧奏二千石长吏不任位者，事皆先下三公，三公遣掾史案验，然后黜退。
dì shí yòng míng chá bù fù wěi rèn sān fǔ ér quán guī cì jǔ zhī lì
帝时用明察，不复委任三府，而权归刺举之吏。
fú fù shàng shū yuē bì xià qīng míng lǚ yuē shuài lǐ wú wéi zì zōng shì zhū wáng wài jiā hòu qīn jiē fèng zūn shéng mò wú dǎng shì zhī míng
浮复上疏曰：“陛下清明履约，率礼无违，自宗室诸王、外家后亲，皆奉遵绳墨，无党势之名。
zhì huò chéng niú chē qí yú biān rén
至或乘牛车，齐于编人。
sī gù fǎ lìng zhěng qí xià wú zuò wēi zhě yě
斯固法令整齐，下无作威者也。
qiú zhī yú shì yi yǐ hé píng ér zāi yì yóu jiàn zhě ér qǐ tú rán
求之于事，宜以和平，而灾异犹见者，而岂徒然？
tiān dào xìn chéng bù kě bù chá
天道信诚，不可不察。
qiè jiàn bì xià jí wǎng zhě shàng wēi bù xíng bù zhuān guó mìng jí wèi yǐ lái bù yòng jiù diǎn xìn lài jǔ zhī gōng chù dǐng fǔ zhī rèn zhì yú yǒu suǒ hé zòu biàn jiā miǎn tuì fù àn bù guān sān fǔ zuì qiǎn bù méng chéng chá
我见陛下恨以前上威不行，下专国命，即位以来，不用旧典，信任州牧之官，废除三公之职，以至只要有人弹劾二千石之大吏，就加以免退，覆案不由三府，罪谴不经澄察。
bì xià yǐ shǐ zhě wèi fù xīn ér shǐ zhě yǐ cóng shì wèi ěr mù shì wèi shàng shū zhī píng jué yú bǎi shí zhī lì gù qún xià kē kè gè zì wèi néng
陛下以使者为腹心，而使者以从事为耳目，是为尚书之平，决于百石之吏，故群下苛刻，各自为能。
jiān yǐ sī qíng róng cháng zēng ài zài zhí jiē jìng zhāng kōng xū yǐ yào shí lì gù yǒu zuì zhě xīn bù yàn fú wú jiù zhě zuò bèi kōng wén bù kě jīng shèng shuāi yí hòu wáng yě
兼以私情容长，憎爱在职，皆竞张空虚，以要时利，故有罪者心不厌服，无咎者坐被空文，不可经盛衰，贻后王也。
fu shì jī jiǔ zé zì zhòng lì ān zé rén zì jìng
夫事积久则自重，吏安则人自静。
chuán yuē wǔ nián zài rùn tiān dào nǎi bèi
传曰：‘五年再闰，天道乃备。
fu yǐ tiān dì zhī líng yóu wǔ zài yǐ chéng qí huà kuàng rén dào zāi
’夫以天地之灵，犹五载以成其化，况人道哉！
chén fú yú zhuàng bù shèng xin juǎn yuàn bì xià liú xīn qiān lǐ zhī rèn xǐng chá piān yán zhī zòu
臣浮愚戆，不胜忄卷々，愿陛下留心千里之任，省察偏言之奏。
qī nián zhuǎn tài pú
七年，转太仆。
fú yòu yǐ guó xué jì xìng yi guǎng bó shì zhī xuǎn nǎi shàng shū yuē
浮又以国学既兴，宜广博士之选，乃上书曰：
fu tài xué zhě lǐ yì zhī guān jiào huà suǒ yóu xìng yě
夫太学者，礼义之官，教化所由兴也。
bì xià zūn jìng xiān shèng chuí yì gǔ diǎn guān shì wèi shì gān gē wèi xiū ér xiān jiàn tài xué jìn lì héng shě bǐ rì chē jià qīn lín guān xiǎng jiāng yǐ hóng shí yōng zhī huà xiǎn miǎn jìn zhī gōng yě
陛下尊敬先圣，垂意古典，官室未饰，干戈未休，而先建太学，进立横舍，比日车驾亲临观飨，将以弘时雍之化，显勉进之功也。
xún bó shì zhī guān wèi tiān xià zōng shī shǐ kǒng shèng zhī yán chuán ér bù jué
寻博士之官，为天下宗师，使孔圣之言传而不绝。
jiù shì cè shì bó shì bì guǎng qiú xiáng xuǎn yuán zì jī xià yán jí sì fāng shì yǐ bó jǔ míng jīng wéi xián shì dēng xué zhě jīng lì yuǎn jìn tóng mù fú wén zhào shū gèng shì wǔ rén wéi qǔ jiàn zài luò yáng chéng zhě
旧事，策试博士，必广求详选，爰自畿夏，延及四方，是以博举明经，惟贤是登，学者精励，远近同慕，伏闻诏书更试五人，惟取见在洛阳城者。
chén kǒng zì jīn yǐ wǎng jiāng yǒu suǒ shī
臣恐自今以往，将有所失。
qiú zhī mì ěr róng huò wèi jǐn ér sì fāng zhī xué wú suǒ quàn lè
求之密迩，容或未尽，而四方之学，无所劝乐。
fán cè shì zhī běn guì de qí zhēn fēi yǒu qī huì bù jí yuǎn fāng yě
凡策试之本，贵得其真，非有期会，不及远方也。
yòu zhū suǒ zhēng shì jiē sī zì fā qiǎn fēi yǒu shāng fèi fán rǎo yú shì yě
又诸所征试，皆私自发遣，非有伤费烦扰于事也。
yǔ yuē zhōng guó shī lǐ qiú zhī yú yě
语曰：“中国失礼，求之于野。
chén fú xìng de yǔ jiǎng tú chèn gù gǎn yuè zhí
”臣浮幸得与讲图谶，故敢越职。
dì rán zhī
皇帝同意了王浑的奏章。
èr shí nián dài dòu róng wèi dà sī kōng èr shí èr nián zuò mài nòng guó ēn miǎn
二十年，代窦融为大司空，二十二年，坐卖弄国恩免。
èr shí wǔ nián xǐ fēng xīn xī hóu
二十五年，徙封新息侯。
dì yǐ fú líng lì tóng liè měi xián zhī xī qí gōng néng bù rěn jiā zuì
帝以浮陵轹同列，每衔之，惜其功能，不忍加罪。
yǒng píng zhōng yǒu rén dān cí gào fú shì zhě xiǎn zōng dà nù cì fú sǐ
永平中，有人单辞告浮事者，显宗大怒，赐浮死。
zhǎng shuǐ xiào wèi fán yán yú dì yuē táng yáo dà shèng zhào rén huò suǒ shàng yōu yóu sì xiōng zhī yù yàn fú hǎi nèi zhī xīn shǐ tiān xià xián zhī rán hòu jí fá
长水校尉樊B34A言于帝曰：“唐尧大圣，兆人获所，尚优游四凶之狱，厌服海内之心，使天下咸知，然后殛罚。
fú shì suī zhāo míng ér wèi dá rén tīng yi xià tíng wèi zhāng zhe qí shì
浮事虽昭明，而未达人听，宜下廷尉，章著其事。
dì yì huǐ zhī
”帝亦悔之。
lùn yuē wú qǐ yǔ tián wén lùn gōng wén bù jí zhě sān zhū mǎi chén nán gōng sūn hóng shí cè hóng bù dé qí yī zhōng zhī tián wén xiāng wèi gōng sūn zǎi hàn chéng zhī zǎi xiàng zì yǒu tǐ yě
论曰：吴起与田文论功，文不及者三，朱买臣难公孙弘十策，弘不得其一，终之田文相魏，公孙宰汉，诚知宰相自有体也。
gù zēng zǐ yuē jūn zǐ suǒ guì hu dào zhě sān biān dòu zhī shì zé yǒu sī cún
故曾子曰：“君子所贵乎道者三，笾豆之事则有司存。
ér guāng wǔ míng dì gōng hǎo lì shì yì yǐ kè hé sān gōng qí rén huò shī ér qí lǐ shāo báo zhì yǒu zhū chì jié rǔ zhī lèi
”而光武、明帝躬好吏事，亦以课核三公，其人或失而其礼稍薄，至有诛斥诘辱之累。
rèn zhí zé guò yī zhì yú cǐ zhuī gǎn jiǎ shēng zhī lùn bù yì dǔ hu
任职责过，一至于此，追感贾生之论，不亦笃乎！
zhū fú jī fěng kē chá yù sù zhī bì rán yǐ yān de zhǎng zhě zhī yán zāi
朱浮讥讽苛察欲速之弊，然矣，焉得长者之言哉！
féng fáng zì xiào sūn nán yáng hú yáng rén yě
冯鲂字孝孙，南阳湖阳人也。
qí xiān wèi zhī zhī bié shí cài féng chéng yīn yǐ shì yān
其先魏之支别，食菜冯城，因以氏焉。
qín miè wèi qiān yú hú yáng wèi jùn zú xìng
秦灭魏，迁于湖阳，为郡族姓。
wáng mǎng mò sì fāng kuì pàn fáng nǎi jù bīn kè zhāo háo jié zuò yíng qiàn yǐ dài suǒ guī
王莽末，四方溃畔，鲂乃聚宾客，招豪桀，作营堑，以待所归。
shì shí hú yáng dà xìng yú dū wèi fǎn chéng chēng bīng xiān yǔ tóng xiàn shēn tú jì yǒu chóu ér shā qí xiōng móu miè jì zú
是时湖阳大姓虞都尉反城称兵，先与同县申屠季有仇，而杀其兄，谋灭季族。
jì wáng guī fáng fáng jiāng jì yù hái qí gōng dào féng dū wèi cóng dì zhǎng qīng lái yù zhí jì
季亡归鲂，鲂将季欲还其宫，道逢都尉从弟长卿来，欲执季。
fáng huà zhǎng qīng yuē wǒ yǔ jì suī wú sù gù shì qióng xiǎng guī yào dāng yǐ sǐ rèn zhī qīng wèi hé yán
鲂叱长卿曰：“我与季虽无素故，士穷想归，要当以死任之，卿为何言？
suì yǔ jù guī
”遂与俱归。
jì xiè yuē méng ēn de quán sǐ wú yǐ wéi bào yǒu niú mǎ cái wù yuàn xī xiàn zhī
季谢曰：“蒙恩得全，死无以为报，有牛马财物，愿悉献之。
fáng zuò sè yuē wú lǎo qīn ruò dì jiē zài zéi chéng zhōng jīn rì xiāng yǔ shàng wú suǒ gù hé yún cái wù hu
”鲂作色曰：“吾老亲弱弟皆在贼城中，今日相与，尚无所顾，何云财物乎？
jì cán bù gǎn fù yán
”季惭不敢复言。
fáng zì shì wèi xiàn yì suǒ jìng xìn gù néng jù yíng zì gù
鲂自是为县邑所敬信，故能据营自固。
shí tiān xià wèi dìng ér sì fāng zhī shì yōng bīng jiǎo chēng zhě shén zhòng wéi fáng zì shǒu jiān yǒu fāng lüè
时天下未定，而四方之士拥兵矫称者甚众，唯鲂自守，兼有方略。
guāng wǔ wén ér jiā zhī jiàn wǔ sān nián zhēng yì xíng zài suǒ jiàn yú yún tái bài yú lìng
光武闻而嘉之，建武三年，征诣行在所，见于云台，拜虞令。
wéi zhèng gǎn shā fá yǐ wēi xìn chēng
为政敢杀伐，以威信称。
qiān jiá lìng
迁郏令。
hòu chē jià xī zhēng wěi áo yǐng chuān zī zéi qún qǐ jiá zéi yán bāo děng zhòng sān qiān yú rén gōng wéi xiàn shě fáng lǜ lì shì qī shí xǔ rén lì zhàn lián rì nǔ shǐ jǐn chéng xiàn fáng nǎi dùn qù
后车驾西征隗嚣，颍川资贼群起，郏贼延褒等众三千余人，攻围县舍，鲂率吏士七十许人，力战连日，弩矢尽，城陷，鲂乃遁去。
dì wén jùn guó fǎn jí chí fù yǐng chuān fáng yì xíng zài suǒ
帝闻郡国反，即驰赴颍川，鲂诣行在所。
dì àn xíng dòu chù zhī fáng lì zhàn nǎi jiā zhī yuē cǐ jiàn lìng yě
帝案行斗处，知鲂力战，乃嘉之曰：“此健令也。
suǒ dāng tǎo jī wù jū zhōu jùn
所当讨击，勿拘州郡。
bāo děng wén dì zhì jiē zì kūn tī fù fū zhì jiāng qí zhòng qǐng zuì
”褒等闻帝至，皆自髡剔，负𫓧锧，将其众请罪。
dì qiě shè zhī shǐ fáng zhuǎn jiàng zhū jù luò xiàn zhōng píng dìng zhào nǎi xī yǐ bāo děng hái fáng zhū zhī
帝且赦之，使鲂转降诸聚落，县中平定，诏乃悉以褒等还鲂诛之。
fáng zé ràng yǐ xíng jūn fǎ jiē kòu tóu yuē jīn rì shòu zhū sǐ wú suǒ hèn
鲂责让以行军法，皆叩头曰：“今日受诛，死无所恨。
fáng yuē rǔ zhī huǐ guò fú zuì jīn yī qiè xiāng shè tīng gè fǎn nóng sāng wèi lìng zuò ěr mù
”鲂曰：“汝知悔过伏罪，今一切相赦，听各反农桑，为令作耳目。
jiē chēng wàn suì
”皆称万岁。
shì shí měi yǒu dào zéi bìng wèi bāo děng suǒ fā wú gǎn dòng zhě xiàn jiè qīng jìng
是时每有盗贼，并为褒等所发，无敢动者，县界清静。
shí sān nián qiān wèi jùn tài shǒu
十三年，迁魏郡太守。
èr shí qī nián yǐ gāo děng rù dài zhào xǐ wèi tài pú
二十七年，以高等入代赵憙为太仆。
zhōng yuán yuán nián cóng dōng fēng dài zōng xíng wèi wèi shì
中元元年，从东封岱宗，行卫尉事。
hái dài zhāng chún wèi sī kōng cì jué guān nèi hóu
还，代张纯为司空，赐爵关内侯。
èr nián dì bēng shǐ fáng chí jié qǐ yuán líng gèng fēng yáng yì xiāng hòu shí sān bǎi wǔ shí hù
二年，帝崩，使鲂持节起原陵，更封杨邑乡侯，食三百五十户。
yǒng píng sì nián zuò kǎo lǒng xī tài shǒu shān róng tīng rèn jiān lì cè miǎn xuē jué shì
永平四年，坐考陇西太守邓融，听任奸吏，策免，削爵士。
liù nián xiǎn zōng xìng lǔ fù xíng wèi wèi shì
六年，显宗幸鲁，复行卫尉事。
qī nián dài yīn sōng wèi zhí jīn wú
七年，代阴嵩为执金吾。
fáng xìng qín yán gōng zhèng zài wèi shù jìn zhōng yán duō jiàn nà yòng
鲂性矜严公正，在位数进忠言，多见纳用。
shí sì nián zhào fù jué shì
十四年，诏复爵士。
míng nián dōng xún jùn guó liú fáng sù wèi nán gōng
明年，东巡郡国，留鲂宿卫南宫。
jiàn chū sān nián yǐ lǎo bìng qǐ shēn sù zōng xǔ zhī
建初三年，以老病乞身，肃宗许之。
qí dōng wèi wǔ gēng zhào fáng cháo hè jiù liè hóu wèi
其冬为五更，诏鲂朝贺，就列侯位。
yuán hé èr nián zú shí nián bā shí liù
元和二年，卒，时年八十六。
zi zhù sì
子柱嗣。
shàng xiǎn zōng nǚ huò jiā cháng gōng zhǔ shǎo wèi shì zhōng yǐ gōng sù qiān yuē chēng wèi zhì jiāng zuò dà jiàng
尚显宗女获嘉长公主，少为侍中，以恭肃谦约称，位至将作大匠。
zhù zú zi dìng sì guān zhì yǔ lín zhōng láng jiàng
柱卒，子定嗣，官至羽林中郎将。
dìng zú wú zi guó chú
定卒，无子，国除。
dìng dì shí xí mǔ gōng zhǔ fēng huò jiā hóu yì wèi shì zhōng shāo qiān wèi wèi
定弟石，袭母公主封获嘉侯，亦为侍中，稍迁卫尉。
néng qǔ yuè dāng shì wèi ān dì suǒ chǒng
能取悦当世，为安帝所宠。
dì cháng xìng qí fǔ liú yǐn shí xǔ rì cì bó xī jù jiàn pèi dāo zǐ ài shòu yù gè yī bài zi shì wèi huáng mén shì láng shì dì èr rén jiē láng zhōng
帝尝幸其府，留饮十许日，赐驳犀具剑、佩刀、紫艾绶、玉B94B各一，拜子世为黄门侍郎，世弟二人皆郎中。
zì yǒng chū bīng huāng wáng hóu zū zhì duō bù chōng yú shì tè zhào yǐ tā xiàn zū shuì zú shí jīn rú jiù xiàn suì rù gǔ sān wàn hú qián sì wàn
自永初兵荒，王侯租秩多不充，于是特诏以它县租税足石，今如旧限，岁入谷三万斛，钱四万。
qiān guāng lù xūn suì dài yáng zhèn wèi tài wèi
迁光禄勋，遂代杨震为太尉。
jí běi xiāng hóu lì qiān tài fù yǔ tài wèi dōng lái liú xǐ cān lù shàng shū shì
及北乡侯立，迁太傅，与太尉东莱刘喜参录尚书事。
shùn dì jì lì shí yǔ xǐ jiē yǐ ē dǎng yán xiǎn jiāng jīng děng cè miǎn fù wèi wèi wèi
顺帝既立，石与喜皆以阿党阎显、江京等策免，复为卫尉。
zú zǐ dài sì
卒，子代嗣。
dài zú dì chéng sì wèi bù bīng xiào wèi
代卒，弟承嗣，为步兵校尉。
shí dì guāng hé dì shí zhào fēng yáng yì hòu yì yǐ shí chǒng guān zhì chéng mén xiào wèi
石弟珖，和帝时诏封杨邑侯，亦以石宠，官至城门校尉。
zú zi sù sì wèi huáng mén shì láng
卒，子肃嗣，为黄门侍郎。
yú yán zì zi dà chén liú dōng hūn rén yě
虞延字子大，陈留东昏人也。
yán chū shēng qí shàng yǒu wù ruò yì pǐ liàn suì shàng shēng shàng zhàn zhě yǐ wéi jí
延初生，其上有物若一匹练，遂上升上，占者以为吉。
jí zhǎng zhǎng bā chǐ liù cùn yào dài shí wéi lì néng gāng dǐng
及长，长八尺六寸，要带十围，力能扛鼎。
shǎo wèi hù yǒu tíng cháng
少为户牖亭长。
shí wáng mǎng guì rén wèi shì bīn kè fàng cóng yán lǜ lì zú tū rù qí jiā bǔ zhī yǐ cǐ jiàn yuàn gù wèi bù shēng
时王莽贵人魏氏宾客放从，延率吏卒突入其家捕之，以此见怨，故位不升。
xìng dūn piáo bù jū xiǎo jié yòu wú xiāng qū zhī yù
性敦朴，不拘小节，又无乡曲之誉。
wáng mǎng mò tiān xià dà luàn yán cháng yīng jiǎ zhòu yōng wèi qīn zú yù chāo dào lài qí quán zhě shén zhòng
王莽末，天下大乱，延常婴甲胄，拥卫亲族，B473御抄盗，赖其全者甚众。
yán cóng nǚ dì nián zài hái rǔ qí mǔ bù néng huó zhī qì yú gōu zhōng yán wén qí hào shēng āi ér shōu zhī yǎng zhì chéng rén
延从女弟年在孩乳，其母不能活之，弃于沟中，延闻其号声，哀而收之，养至成人。
jiàn wǔ chū shì zhí jīn wú fǔ chú xì yáng lìng
建武初，仕执金吾府，除细阳令。
měi zhì suì shí fú là zhé xiū qiǎn tú xì gè shǐ guī jiā bìng gǎn qí ēn dé yìng qī ér hái
每至岁时伏腊，辄休遣徒系，各使归家，并感其恩德，应期而还。
yǒu qiú yú jiā bèi bìng zì zài yì yù jì zhì ér sǐ yán lǜ yuàn shǐ bìn yú mén wài bǎi xìng gǎn yuè zhī
有囚于家被病，自载诣狱，既至而死，延率掾史，殡于门外，百姓感悦之。
hòu qù guān huán xiāng lǐ tài shǒu fù zōng wén yán míng zhào shǔ gōng cáo
后去官还乡里，太守富宗闻延名，召署功曹。
zōng xìng shē mí chē fú qì wù duō bù zhōng jié
宗性奢靡，车服器物，多不中节。
yán jiàn yuē xī yàn yīng fǔ qí lù qiú bù wán jì wén zi xiāng lǔ qiè bù yī bó yǐ yuē shī zhī zhě xiān yǐ
延谏曰：“昔晏婴辅齐，鹿裘不完，季文子相鲁，妾不衣帛，以约失之者鲜矣。
zōng bú yuè yán jí cí tuì
”宗不悦，延即辞退。
jū yǒu qǐng zōng guǒ yǐ chǐ cóng bèi zhū lín dāng fú xíng lǎn tì ér tàn yuē hèn bù yòng gōng cáo yú yán zhī jiàn
居有顷，宗果以侈从被诛，临当伏刑，揽涕而叹曰：“恨不用功曹虞延之谏！
guāng wǔ wén ér qí zhī
”光武闻而奇之。
èr shí nián dōng xún lù guò xiǎo huáng gāo dì mǔ zhāo líng hòu yuán líng zài yān shí yán wèi bù dū yóu zhào hū yǐn jiàn wèn yuán líng zhī shì
二十年东巡，路过小黄，高帝母昭灵后园陵在焉，时延为部督邮，诏呼引见，问园陵之事。
yán jìn zhǐ cóng róng zhàn bài kě guān qí líng shù zhū niè jiē ān qí shù zǔ dòu xī shēng pō xiǎo qí lǐ
延进止从容，占拜可观，其陵树株蘖，皆谙其数，俎豆牺牲，颇晓其礼。
dì shàn zhī chì yán cóng jià dào lǔ
帝善之，敕延从驾到鲁。
hái jīng fēng qiū chéng mén mén xià xiǎo bù róng yǔ gài dì nù shǐ tà shì yù shǐ yán yīn xià jiàn yǐn jiù yǐ wéi zuì zài dū yóu
还经封丘城门，门下小，不容羽盖，帝怒，使挞侍御史，延因下见引咎，以为罪在督邮。
yán cí jī yáng yǒu gǎn dì yì nǎi zhì gào yuē yǐ chén liú dū yóu yú yán gù shì yù shǐ zuì
言辞激扬，有感帝意，乃制诰曰：“以陈留督邮虞延故，贳御史罪。
yán cóng sòng chē jià xi jǐn jùn jiè cì qián jí jiàn dài pèi dāo hái jùn yú shì shēng míng suì zhèn
”延从送车驾西尽郡界，赐钱及剑带佩刀还郡，于是声名遂振。
èr shí sān nián sī tú yù kuàng pì yān
二十三年，司徒玉况辟焉。
shí yuán zhèng cháo hè dì wàng ér shi yán qiǎn xiǎo huáng mén chí wèn zhī jí rì zhào bài gōng chē lìng
时元正朝贺，帝望而识延，遣小黄门驰问之，即日召拜公车令。
míng nián qiān luò yáng lìng
明年，迁洛阳令。
shì shí yīn shì yǒu kè mǎ chéng zhě cháng wèi jiān dào yán shōu kǎo zhī
是时，阴氏有客马成者，常为奸盗，延收考之。
yīn shì lǚ qǐng huò yī shū zhé jiā èr bǎi
阴氏屡请，获一书辄加E054二百。
xìn yáng hóu yīn jiù nǎi su dì zèn yán duō suǒ yuān wǎng
信阳侯阴就乃诉帝，谮延多所冤枉。
dì nǎi lín yù dào zhī guǎn qīn lù qiú tú
帝乃临御道之馆，亲录囚徒。
yán chén qí yù zhuàng kě lùn zhě zài dōng wú lǐ zhě jū xi
延陈其狱状可论者在东，无理者居西。
chéng nǎi huí yù qū dōng yán qián zhí zhī wèi yuē ěr rén zhī jù dù jiǔ yī chéng shè bù wèi xūn shāo
成乃回欲趋东，延前执之，谓曰：“尔人之巨蠹，久依城社，不畏熏烧。
jīn kǎo shí wèi jìng yí dāng jìn fǎ
今考实未竟，宜当尽法！
chéng dà hū chēng wang bì jǐ láng yǐ jǐ cì yán huà shǐ zhì zhī
”成大呼称枉，陛戟郎以戟刺延，叱使置之。
dì zhī yán bù sī wèi chéng yuē rǔ fàn wáng fǎ shēn zì qǔ zhī
帝知延不私，谓成曰：“汝犯王法，身自取之！
ā shǐ sù qù
”呵使速去。
hòu shù rì fú zhū yú shì wài qī liǎn shǒu mò gǎn gàn fǎ
后数日伏诛，于是外戚敛手，莫敢干法。
zài xiàn sān nián qiān nán yáng tài shǒu
在县三年，迁南阳太守。
yǒng píng chū yǒu xīn yě gōng cáo shān yǎn yǐ wài qi xiǎo hòu měi yù cháo huì ér róng zī qū bù yǒu chū yú zhòng xiǎn zōng mù zhī gù zuǒ yòu yuē zhèn zhī yí mào qǐ ruò cǐ rén
永平初，有新野功曹邓衍，以外戚小侯每豫朝会，而容姿趋步，有出于众，显宗目之，顾左右曰：“朕之仪貌，岂若此人！
tè cì yú mǎ yī fú
”特赐舆马衣服。
yán yǐ yǎn suī yǒu róng yí ér wú shí xíng wèi cháng jiā lǐ
延以衍虽有容仪而无实行，未尝加礼。
dì jì yì zhī nǎi zhào yǎn lìng zì chēng nán yáng gōng cáo yì què
帝既异之，乃诏衍令自称南阳功曹诣阙。
jì dào bài láng zhōng qiān xuán wǔ sī mǎ
既到，拜郎中，迁玄武司马。
yǎn zài zhí bù fú fù sāng dì wén zhī nǎi tàn yuē zhī rén zé zhé wéi dì nán zhī
衍在职不服父丧，帝闻之，乃叹曰：“‘知人则哲，惟帝难之。
xìn zāi sī yán
’信哉斯言！
yǎn cán ér tuì yóu shì yǐ yán wèi míng
”衍惭而退，由是以延为明。
sān nián zhēng dài zhào xǐ wèi tài wèi
三年，征代赵憙为太尉；
bā nián dài fàn qiān wèi sī tú lì wèi èr fǔ shí yú nián wú yì zhèng jì
八年，代范迁为司徒，历位二府，十余年无异政绩。
huì chǔ wáng yīng móu fǎn yīn shì yù zhòng shāng zhī shǐ rén sī zhī chu móu gào yán yán yǐ yīng fān qi zhì qīn bù rán qí yán yòu yù pì yōu zhōu cóng shì gōng sūn hóng yǐ hóng jiāo tōng chǔ wáng ér zhǐ bìng bù zòu wén
会楚王英谋反，阴氏欲中伤之，使人私之楚谋告延，延以英籓戚至亲，不然其言，又欲辟幽州从事公孙弘，以弘交通楚王而止，并不奏闻。
jí yīng shì fā jué zhào shū qiē ràng yán suì zì shā
及英事发觉，诏书切让，延遂自杀。
jiā zhì qīng pín zǐ sūn bù miǎn hán wèi
家至清贫，子孙不免寒𫗪。
yán cóng zēng sūn fàng zì zi zhòng
延从曾孙放，字子仲。
shǎo wèi tài wèi yáng zhèn mén tú jí zhèn bèi chán zì shā shùn dì chū fàng yì què zhuī sòng zhèn zuì yóu shì zhī míng
少为太尉杨震门徒，及震被谗自杀，顺帝初，放诣阙追讼震罪，由是知名。
huán dì shí wéi shàng shū yǐ yì zhū dà jiàng jūn liáng jì gōng fēng dū tíng hóu hòu wèi sī kōng zuò shuǐ zāi miǎn
桓帝时为尚书，以议诛大将军梁冀功封都亭侯，后为司空，坐水灾免。
xìng jí wù huàn guān suì wèi suǒ xiàn líng dì chū yǔ cháng lè shào fǔ li yīng děng jù yǐ dǎng shì zhū
性疾恶宦官，遂为所陷，灵帝初，与长乐少府李膺等俱以党事诛。
zhèng hóng zì jù jūn kuài jī shān yīn rén yě
郑弘字巨君，会稽山阴人也。
cóng zǔ jí xuān dì shí wéi xī yù dū hù
从祖吉，宣帝时为西域都护。
hóng shǎo wèi xiāng sè fū tài shǒu dì wǔ lún xíng chūn jiàn ér shēn qí zhī zhào shǔ dū yóu jǔ xiào lián
弘少为乡啬夫，太守第五伦行春，见而深奇之，召署督邮，举孝廉。
hóng shī tóng jùn hé dōng tài shǒu jiāo kuàng
弘师同郡河东太守焦贶。
chǔ wáng yīng móu fǎn fā jué yǐ shū yǐn kuàng kuàng bèi shōu bǔ jí bìng yú dào wáng méi qī zǐ bì xì zhào yù lüě kǎo lián nián
楚王英谋反发觉，以疏引贶，贶被收捕，疾病于道亡没，妻子闭系诏狱，掠考连年。
zhū shēng gù rén jù xiāng lián jí jiē gǎi biàn míng xìng yǐ táo qí huò hóng dú kūn tóu fù fū zhì yì què shàng zhāng wèi kuàng sòng zuì
诸生故人惧相连及，皆改变名姓，以逃其祸，弘独髡头负𫓧锧，诣阙上章，为贶讼罪。
xiǎn zōng jué wù jí shè qí jiā shǔ hóng gōng sòng kuàng sàng jí qī zǐ huán xiāng lǐ yóu shì xiǎn míng
显宗觉悟，即赦其家属，弘躬送贶丧及妻子还乡里，由是显名。
bài wèi zōu lìng zhèng yǒu rén huì mín chēng sū xī
拜为驺令，政有仁惠，民称苏息。
qiān huái yáng tài shǒu
迁淮阳太守。
sì qiān jiàn chū chū wèi shàng shū lìng
四迁，建初初，为尚书令。
jiù zhì shàng shū láng xiàn mǎn bǔ xiàn zhǎng lìng shǐ chéng wèi
旧制，尚书郎限满补县长令史丞尉。
hóng zòu yǐ wéi tái zhí suī zūn ér chóu shǎng shén báo zhì yú kāi xuǎn duō wú lè zhě qǐng shǐ láng bǔ qiān dàn lìng lìng shǐ wèi zhǎng
弘奏以为台职虽尊，而酬赏甚薄，至于开选，多无乐者，请使郎补千石令，令史为长。
dì cóng qí yì
帝从其议。
hóng qián hòu suǒ chén yǒu bǔ yì wáng zhèng zhě jiē zhe zhī nán gōng yǐ wéi gù shì
弘前后所陈有补益王政者，皆著之南宫，以为故事。
chū wèi píng yuán xiāng zhēng bài shì zhōng
出为平原相，征拜侍中。
jiàn chū bā nián dài zhèng zhòng wèi dà sī nóng
建初八年，代郑众为大司农。
jiù jiāo zhǐ qī jùn gòng xiàn zhuǎn yùn jiē cóng dōng yě fàn hǎi ér zhì fēng bō jiān zǔ chén nì xiāng xì
旧交阯七郡贡献转运，皆从东冶泛海而至，风波艰阻，沉溺相系。
hóng zòu kāi líng líng guì yáng qiáo dào yú shì yí tōng zhì jīn suì wèi cháng lù
弘奏开零陵、桂阳峤道，于是夷通，至今遂为常路。
zài zhí èr nián suǒ xi shěng sān yì wàn jì
在职二年，所息省三亿万计。
shí suì tiān xià zāo hàn biān fāng yǒu jǐng rén shí bù zú ér tǎng cáng yīn jī
时岁天下遭旱，边方有警，人食不足，而帑藏殷积。
hóng yòu zòu yi shěng gòng xiàn jiǎn yáo fèi yǐ lì jī rén
弘又奏宜省贡献，减徭费，以利饥人。
dì shùn qí yì
帝顺其议。
yuán hé yuán nián dài shān biāo wèi tài wèi
元和元年，代邓彪为太尉。
shí jǔ jiāng dì wǔ lún wèi sī kōng bān cì zài xià měi zhēng shuò cháo jiàn hóng qǔ gōng ér zì bēi
时举将第五伦为司空，班次在下，每正朔朝见，弘曲躬而自卑。
dì wèn zhī qí gù suì tīng zhì yún mǔ píng fēng fēn gé qí jiān yóu cǐ yǐ wéi gù shì
帝问知其故，遂听置云母屏风，分隔其间，由此以为故事。
zài wèi sì nián zòu shàng shū zhāng lín ē fù shì zhōng dòu xiàn ér sù xíng zāng huì yòu shàng luò yáng lìng yáng guāng xiàn zhī bīn kè zài guān tān cán bìng bù yi chù wèi
在位四年，奏尚书张林阿附侍中窦宪，而素行臧秽，又上洛阳令杨光，宪之宾客，在官贪残，并不宜处位。
shū zòu lì yǔ guāng gù jiù yīn yǐ gào zhī
书奏，吏与光故旧，因以告之。
guāng bào xiàn xiàn zòu hóng dà chén lòu xiè mì shì
光报宪，宪奏弘大臣漏泄密事。
dì jié ràng hóng shōu shàng yìn shòu
帝诘让弘，收上印绶。
hóng zì yì tíng wèi zhào chì chū zhī yīn qǐ hái gǔ guī wèi xǔ
弘自诣廷尉，诏敕出之，因乞骸骨归，未许。
bìng dǔ shàng shū chén xiè bìng yán dòu xiàn zhī duǎn
病笃，上书陈谢，并言窦宪之短。
dì shěng zhāng qiǎn yī zhàn hóng bìng bǐ zhì yǐ zú
帝省章，遣医占弘病，比至已卒。
lín mò xī hái cì wù chì qī zǐ hè jīn bù yī sù guān bìn liàn yǐ huán xiāng lǐ
临殁悉还赐物，敕妻子褐巾布衣素棺殡殓，以还乡里。
zhōu zhāng zi cì shū nán yáng suí rén yě
周章子次叔，南阳随人也。
chū shì jùn wèi gōng cáo
初仕郡为功曹。
shí dà jiàng jūn dòu xiàn miǎn fēng guàn jūn hóu jiù guó
时大将军窦宪免，封冠军侯就国。
zhāng cóng tài shǒu xíng chūn dào guàn jūn tài shǒu yóu yù yè zhī
章从太守行春到冠军，太守犹欲谒之。
zhāng jìn jiàn yuē jīn rì gōng xíng chūn qǐ kě yuè yí sī jiāo
章进谏曰：“今日公行春，岂可越仪私交。
qiě xiàn jiāo fáng zhī qīn shì qīng wáng shì ér tuì jiù fān guó huò fú nán liàng
且宪椒房之亲，势倾王室，而退就籓国，祸福难量。
míng fǔ pōu fú dà chén qiān lǐ zhòng rèn jǔ zhǐ jìn tuì qí kě qīng hu
明府剖符大臣，千里重任，举止进退，其可轻乎？
tài shǒu bù tīng suì biàn shēng chē
”太守不听，遂便升车。
zhāng qián bá pèi dāo jué mǎ yāng yú shì nǎi zhǐ
章前拔佩刀绝马鞅，于是乃止。
jí xiàn bèi zhū gōng qīng yǐ xià duō yǐ jiāo guān dé zuì tài shǒu xìng miǎn yǐ cǐ zhòng zhāng
及宪被诛，公卿以下多以交关得罪，太守幸免，以此重章。
jǔ xiào lián liù qiān wèi wǔ guān zhōng láng jiàng
举孝廉，六迁为五官中郎将。
yán píng yuán nián wèi guāng lù xūn
延平元年，为光禄勋。
yǒng chū yuán nián dài wèi bà wèi tài cháng
永初元年，代魏霸为太常。
qí dōng dài yǐn qín wèi sī kōng
其冬，代尹勤为司空。
shì shí zhōng cháng shì zhèng zhòng cài lún děng jiē bǐng shì yù zhèng zhāng shù jìn zhí yán
是时中常侍郑众，蔡伦等皆秉势豫政，章数进直言。
chū hé dì bēng shān tài hòu yǐ huáng zǐ shèng yǒu gù jí bù kě fèng cheng zōng miào tān shāng dì hái bào yǎng wèi jǐ zi gù lì zhī yǐ shèng wèi píng yuán wáng
初，和帝崩，邓太后以皇子胜有痼疾，不可奉承宗庙，贪殇帝孩抱，养为己子，故立之，以胜为平原王。
jí shāng dì bēng qún chén yǐ shèng jí fēi gù yì xián guī zhī tài hòu yǐ qián jì bù lì kǒng hòu wèi yuàn nǎi lì hé dì xiōng qīng hé xiào wáng zi yòu shì wèi ān dì
及殇帝崩，群臣以胜疾非痼、意咸归之，太后以前既不立，恐后为怨，乃立和帝兄清河孝王子祐，是为安帝。
zhāng yǐ zhòng xīn bù fù suì mì móu bì gōng mén zhū chē qí jiāng jūn shān zhì xiōng dì jí zhèng zhòng cài lún jié shàng shū fèi tài hòu yú nán gōng fēng dì wèi yuǎn guó wáng ér lì píng yuán wáng shèng
章以众心不附，遂密谋闭宫门，诛车骑将军邓骘兄弟及郑众、蔡伦，劫尚书，废太后于南宫，封帝为远国王，而立平原王胜。
shì jué cè miǎn zhāng zì shā
事觉，策免，章自杀。
jiā wú yú cái zhū zǐ yì yī ér chū bìng rì ér shí
家无余财，诸子易衣而出，并日而食。
lùn yuē kǒng zǐ chēng kě yǔ lì wèi kě yǔ quán
论曰：孔子称“可与立，未可与权”。
quán yě zhě fǎn cháng zhě yě
权也者，反常者也。
jiāng cóng fǎn cháng zhī shì bì zī fēi cháng zhī huì shǐ fu jǔ wú wéi wàng zhì xíng míng quán
将从反常之事，必资非常之会，使夫举无违妄，志行名全。
zhōu zhāng shēn fēi fù tú zhī tuō dé fá wàn fū zhī wàng zhǔ wú jué tiān zhī
周章身非负图之托，德乏万夫之望，主无绝天之EE3A？
de yǒu jì ān zhī zhí ér chuàng lǜ yú nán tú xī gōng yú lǐ jué bù yǐ bèi hu
地有既安之执，而创虑于难图，希功于理绝，不已悖乎！
rú lìng jūn qì yì yǐ xià yì jí dǒu shāo bì néng tāo tiān yè kuáng fū shù chén yì zì fèn yǐ
如令君器易以下议，即斗筲必能叨天业，狂夫竖臣亦自奋矣。
mèng kē yǒu yán yuē yǒu yī yǐn zhī xīn zé kě wú yī yǐn zhī xīn zé cuàn yǐ
孟轲有言曰：“有伊尹之心则可，无伊尹之心则篡矣。
wū xì fāng lái zhī rén jiè zhī zāi
”于戏，方来之人戒之哉！
zàn yuē zhū dìng běi zhōu jī chéng chǒng yóu
赞曰：朱定北州，激成宠尤。
fáng yòng jiàng tǎng yán gǎn guī qiú
鲂用降帑，延感归囚。
zhèng dòu yuàn ǒu dài xiāng wéi chóu zhōu zhāng fǎn dào xiǎo zhì dà móu
郑、窦怨偶，代相为仇，周章反道，小智大谋。