zhāng zōng fǎ xióng téng fǔ féng gǔn dù shàng yáng xuán
张宗法雄滕抚冯绲度尚杨琁
zhāng zōng zì zhū jūn nán yáng lǔ yáng rén yě
张宗字诸君，南阳鲁阳人也。
wáng mǎng shí wèi xiàn yáng quán xiāng zuǒ
王莽时，为县阳泉乡佐。
huì mǎng bài yì bīng qǐ zōng nǎi lǜ yáng quán mín sān sì bǎi rén qǐ bīng lüè dì xi zhì cháng ān gēng shǐ yǐ zōng wèi piān jiàng jūn
会莽败，义兵起，宗乃率阳泉民三四百人起兵略地，西至长安，更始以宗为偏将军。
zōng jiàn gēng shǐ zhèng luàn yīn jiāng jiā zhǔ kè ān yì
宗见更始政乱，因将家属客安邑。
jí dà sī tú dèng yǔ xī zhēng dìng hé dōng dìng yì yǔ zì guī
及大司徒邓禹西征，定河东，定诣禹自归。
yǔ wén zōng sù duō quán móu nǎi biǎo wèi piān jiàng jūn
禹闻宗素多权谋，乃表为偏将军。
yǔ jūn dào xún yì chì méi dà zhòng qiě zhì yǔ yǐ xún yì bù zú shǒu yù yǐn shī jìn jiù jiān chéng ér zhòng rén duō wèi zéi zhuī dàn wèi hòu jù
禹军到栒邑，赤眉大众且至，禹以栒邑不足守，欲引师进就坚城，而众人多畏贼追，惮为后拒。
yǔ nǎi shū zhū jiāng míng yú zhú jiǎn shǔ qí qián hòu luàn zhe sì zhōng lìng gè tàn zhī
禹乃书诸将名于竹简，署其前后，乱著笥中，令各探之。
zōng dú bù kěn tàn yuē sǐ shēng yǒu mìng zhāng zōng qǐ cí nán jiù yì hu yǔ tàn xī wèi yuē jiāng jūn yǒu qīn ruò zài yíng nài hé bù gù zōng yuē yú wén yī zú bì lì bǎi rén bù dàng
宗独不肯探，曰“死生有命，张宗岂辞难就逸乎”禹叹息谓曰“将军有亲弱在营，奈何不顾”宗曰“愚闻一卒毕力，百人不当。
wàn fū zhì sǐ kě yǐ héng xíng
万夫致死，可以横行。
zōng jīn yōng bīng shù qiān yǐ chéng dà wēi hé jù qí bì bài hu suì liú wèi hòu jù
宗今拥兵数千，以承大威，何遽其必败乎”遂留为后拒。
zhū yíng jì yǐn bīng zōng fāng lēi lì jūn shì jiān lěi bì yǐ sǐ dàng zhī
诸营既引兵，宗方勒厉军士，坚垒壁，以死当之。
yǔ dào qián xiàn yì yuē yǐ zhāng jiāng jūn zhī zhòng dāng bǎi wàn zhī shī yóu yǐ xiǎo xuě tóu fèi tāng suī yù lù lì qí shì bù quán yě nǎi qiǎn bù qí èr qiān rén fǎn hái yíng zōng
禹到前县，议曰“以张将军之众，当百万之师，犹以小雪投沸汤，虽欲戮力，其势不全也”乃遣步骑二千人反还迎宗。
zōng yǐn bīng shǐ fā ér chì méi zú zhì zōng yǔ zhàn què zhī nǎi de guī yíng yú shì zhū jiāng fú qí yǒng
宗引兵始发，而赤眉卒至，宗与战，却之，乃得归营，于是诸将服其勇。
jí hái dào cháng ān zōng yè jiāng ruì shì rù chéng xí chì méi zhōng máo guàn jiǎ yòu zhuǎn gōng zhū yíng bǎo wèi liú shǐ suǒ jī jiē jī zhì yú sǐ
及还到长安，宗夜将锐士入城袭赤眉，中矛贯胛，又转攻诸营保，为流矢所激，皆几至于死。
jí dèng yǔ zhēng hái guāng wǔ yǐ zōng wèi jīng fǔ dū wèi jiāng tū qí yǔ zhēng xi dà jiàng jūn féng yì gòng jī guān zhōng zhū yíng bǎo pò zhī hái hé nán dū wèi
及邓禹征还，光武以宗为京辅都尉，将突骑与征西大将军冯异共击关中诸营保，破之，还河南都尉。
jiàn wǔ liù nián dū wèi guān shěng bài tài zhōng dài fū
建武六年，都尉官省，拜太中大夫。
bā nián yǐng chuān sāng zhōng dào zéi qún qǐ zōng jiàng bīng jī dìng zhī
八年，颍川桑中盗贼群起，宗将兵击定之。
hòu qīng jì dào zéi tún jù shān zé zōng yǐ yè zhě dū zhū jùn bīng tǎo píng zhī
后青、冀盗贼屯聚山泽，宗以谒者督诸郡兵讨平之。
shí liù nián láng yá běi hǎi dào zéi fù qǐ zōng dū èr jùn bīng tǎo zhī nǎi shè fāng lüè míng gòu shǎng jiē xī pò sàn yú shì pèi chu dōng hǎi lín huái qún zéi jù qí wēi wǔ xiāng bǔ zhǎn zhě shù qiān rén qīng xú zhèn lì
十六年，琅邪、北海盗贼复起，宗督二郡兵讨之，乃设方略，明购赏，皆悉破散，于是沛、楚、东海、临淮群贼惧其威武，相捕斩者数千人，青、徐震栗。
hòu qiān láng yá xiāng qí zhèng hǎo yán měng gǎn shā fá
后迁琅邪相，其政好严猛，敢杀伐。
yǒng píng èr nián zú yú guān
永平二年，卒于官。
fǎ xióng zì wén qiáng fú fēng méi rén yě qí xiāng wáng fǎ zhāng zhī hòu
法雄字文彊，扶风郿人也，齐襄王法章之后。
qín miè qí zǐ sūn bù gǎn chēng tián xìng gù yǐ fǎ wèi shì
秦灭齐，子孙不敢称田姓，故以法为氏。
xuān dì shí xǐ sān fǔ shì wèi èr qiān dàn
宣帝时，徙三辅，世为二千石。
xióng chū shì jùn gōng cáo pì tài fù zhāng yǔ fǔ jǔ xióng gāo dì chú píng shì zhǎng
雄初仕郡功曹，辟太傅张禹府，举雄高第，除平氏长。
shàn zhèng shì hǎo fā tī jiān fú dào zéi xī fā lì rén wèi ài zhī
善政事，好发擿奸伏，盗贼稀发，吏人畏爱之。
nán yáng tài shǒu bào de shàng qí lǐ zhuàng qiān wǎn líng lìng
南阳太守鲍得上其理状，迁宛陵令。
yǒng chū sān nián hǎi zéi zhāng bó lù děng sān qiān yú rén guān chì zé fú jiàng yī zì chēng jiāng jūn kòu bīn hǎi jiǔ jùn shā èr qiān dàn lìng zhǎng
永初三年，海贼张伯路等三千馀人，冠赤帻，服绛衣，自称“将军”，寇滨海九郡，杀二千石令长。
chū qiǎn shì yù shǐ páng xióng dū zhōu jùn bīng jī zhī bó lù děng qǐ xiáng xún fù tún jù
初，遣侍御史庞雄督州郡兵击之，伯路等乞降，寻复屯聚。
míng nián bó lù fù yǔ píng yuán liú wén hé děng sān bǎi yú rén chēng shǐ zhě gōng yàn cì chéng shā zhǎng lì zhuǎn rù gāo táng shāo guān sì chū xì qiú qú shuài jiē chēng jiāng jūn gòng cháo yè bó lù
明年，伯路复与平原刘文河等三百馀人称“使者”，攻厌次城，杀长吏，转入高唐，烧官寺，出系囚，渠帅皆称“将军”，共朝谒伯路。
bó lù guān wǔ liáng guān pèi yìn shòu dǎng zhòng jìn shèng
伯路冠五梁冠，佩印绶，党众浸盛。
nǎi qiǎn yù shǐ zhōng chéng wáng zōng chí jié fā yōu jì zhū jùn bīng hé shù wàn rén nǎi zhēng xióng wèi qīng zhōu cì shǐ yǔ wáng zōng bìng lì tǎo zhī
乃遣御史中丞王宗持节发幽、冀诸郡兵，合数万人，乃征雄为青州刺史，与王宗并力讨之。
lián zhàn pò zéi zhǎn shǒu nì sǐ zhě shù bǎi rén yú jiē bēn zǒu shōu qì xiè cái wù shén zhòng
连战破贼，斩首溺死者数百人，馀皆奔走，收器械财物甚众。
huì shè zhào dào zéi yóu yǐ jūn jiǎ wèi jiě bù gǎn guī xiáng
会赦诏到，贼犹以军甲未解，不敢归降。
yú shì wáng zōng zhào cì shǐ tài shǒu gòng yì jiē yǐ wéi dāng suì jī zhī
于是王宗召刺史太守共议，皆以为当遂击之。
xióng yuē bù rán bīng xiōng qì
雄曰“不然，兵，凶器。
zhàn wēi shì
战，危事。
yǒng bù kě shì shèng bù kě bì
勇不可恃，胜不可必。
zéi ruò chéng chuán fú hǎi shēn rù yuǎn dǎo gōng zhī wèi yì yě
贼若乘船浮海，深入远岛，攻之未易也。
jí yǒu shè lìng kě qiě bà bīng yǐ wèi yòu qí xīn shì bì jiě sàn rán hòu tú zhī kě bù zhàn ér dìng yě zōng shàn qí yán jí bà bīng
及有赦令，可且罢兵，以慰诱其心，势必解散，然后图之，可不战而定也”宗善其言，即罢兵。
zéi wén dà xǐ nǎi hái suǒ lüè rén
贼闻大喜，乃还所略人。
ér dōng lái jùn bīng dú wèi jiě jiǎ zéi fù jīng kǒng dùn zǒu liáo dōng zhǐ hǎi dǎo shàng
而东莱郡兵独未解甲，贼复惊恐，遁走辽东，止海岛上。
wǔ nián chūn fá shí fù chāo dōng lái jiān xióng lǜ jùn bīng jī pò zhī zéi táo hái liáo dōng liáo dōng rén li jiǔ děng gòng zhǎn píng zhī yú shì zhōu jiè qīng jìng
五年春，乏食，复抄东莱间，雄率郡兵击破之，贼逃还辽东，辽东人李久等共斩平之，于是州界清静。
xióng měi xíng bù lù qiú tú chá yán sè duō de qíng wěi zhǎng lì bù fèng fǎ zhě jiē jiě yìn shòu qù
雄每行部，录囚徒，察颜色，多得情伪，长吏不奉法者皆解印绶去。
zài zhōu sì nián qiān nán jùn tài shǒu duàn yù shěng shǎo hù kǒu yì zēng
在州四年，迁南郡太守，断狱省少，户口益增。
jùn bīn dài jiāng miǎn yòu yǒu yún mèng sǒu zé yǒng chū zhōng duō hǔ láng zhī bào qián tài shǒu shǎng mù zhāng bǔ fǎn wèi suǒ hài zhě shén zhòng
郡滨带江沔，又有云梦薮泽，永初中，多虎狼之暴，前太守赏募张捕，反为所害者甚众。
xióng nǎi yí shū shǔ xiàn yuē fán hǔ láng zhī zài shān lín yóu rén zhī jū chéng shì
雄乃移书属县曰“凡虎狼之在山林，犹人之居城市。
gǔ zhě zhì huà zhī shì měng shòu bù rǎo jiē yóu ēn xìn kuān zé rén jí fēi zǒu
古者至化之世，猛兽不扰，皆由恩信宽泽，仁及飞走。
tài shǒu suī bù dé gǎn wàng sī yì
太守虽不德，敢忘斯义。
jì dào qí huǐ huài kǎn jǐng bù dé wàng bǔ shān lín shì hòu hǔ hài shào xī rén yǐ yù ān
记到，其毁坏槛阱，不得妄捕山林”是后虎害稍息，人以狱安。
zài jùn shù suì suì cháng fēng rěn
在郡数岁，岁常丰稔。
yuán chū zhōng zú guān
元初中卒官。
zǐ zhēn zài yì rén chuán
子真，在《逸人传》。
téng fǔ zì shū fǔ běi hǎi jù rén yě
滕抚字叔辅，北海剧人也。
chū shì zhōu jùn shāo qiān wèi zhuō lìng yǒu wén wǔ cái yòng
初仕州郡，稍迁为涿令，有文武才用。
tài shǒu yǐ qí néng wěi rèn jùn zhí jiān lǐng liù xiàn
太守以其能，委任郡职，兼领六县。
fēng zhèng xiū míng liú ài yú rén zài shì qī nián dào bù shí yí
风政修明，流爱于人，在事七年，道不拾遗。
shùn dì mò yáng xú dào zéi qún qǐ pán yá lián suì
顺帝末，扬、徐盗贼群起，磐牙连岁。
jiàn kāng yuán nián jiǔ jiāng fàn róng zhōu shēng děng xiāng jù fǎn luàn tún jù lì yáng wèi jiāng huái jù huàn qiǎn yù shǐ zhōng chéng féng gǔn jiàng bīng dū yáng zhōu cì shǐ yǐn yào jiǔ jiāng tài shǒu shān xiǎn tǎo zhī
建康元年，九江范容、周生等相聚反乱，屯据历阳，为江淮巨患，遣御史中丞冯绲将兵督扬州刺史尹燿、九江太守邓显讨之。
yào xiǎn jūn bài wèi zéi suǒ shā
燿、显军败，为贼所杀。
yòu yīn líng rén xú fèng mǎ miǎn děng fù kòu jùn xiàn shā lüè lì rén
又阴陵人徐凤、马勉等复寇郡县，杀略吏人。
fèng yī jiàng yī dài hēi shòu chēng wú shàng jiàng jūn miǎn pí guān huáng yī dài yù yìn chēng huáng dì zhù yíng yú dāng tú shān zhōng
凤衣绛衣，带黑绶，称“无上将军”，勉皮冠黄衣，带玉印，称“黄帝”，筑营于当涂山中。
nǎi jiàn nián hào zhì bǎi guān qiǎn bié shuài huáng hǔ gōng méi hé féi
乃建年号，置百官，遣别帅黄虎攻没合肥。
míng nián guǎng líng zéi zhāng yīng děng fù jù zhòng shù qiān rén fǎn jù guǎng líng
明年，广陵贼张婴等复聚众数千人反，据广陵。
cháo tíng bó qiú jiàng shuài sān gōng jǔ fǔ yǒu wén wǔ cái bài wèi jiǔ jiāng dū wèi yǔ zhōng láng jiàng zhào xù zhù féng gǔn hé zhōu jùn bīng shù wàn rén gòng tǎo zhī
朝廷博求将帅，三公举抚有文武才，拜为九江都尉，与中郎将赵序助冯绲合州郡兵数万人共讨之。
yòu guǎng kāi shǎng mù qián yì gè yǒu chà
又广开赏募，钱、邑各有差。
liáng tài hòu lǜ qún zéi tún jié zhū jiāng bù néng zhì yòu yì qiǎn tài wèi li gù
梁太后虑群贼屯结，诸将不能制，又议遣太尉李固。
wèi jí xíng huì fǔ děng jìn jī dà pò zhī zhǎn mǎ miǎn fàn róng zhōu shēng děng qiān wǔ bǎi jí xú fèng suì jiāng yú zhòng gōng shāo dōng chéng xiàn
未及行，会抚等进击，大破之，斩马勉、范容、周生等千五百级，徐凤遂将馀众攻烧东城县。
xià pī rén xiè ān yìng mù lǜ qí zōng qīn shè fú jī fèng zhǎn zhī fēng ān wèi píng xiāng hóu yì sān qiān hù
下邳人谢安应募，率其宗亲设伏击凤，斩之，封安为平乡侯，邑三千户。
bài fǔ zhōng láng jiàng dū yáng xú èr zhōu shì
拜抚中郎将，督扬、徐二州事。
fǔ fù jìn jī zhāng yīng zhǎn huò qiān yú rén
抚复进击张婴，斩获千馀人。
zhào xù zuò wèi nuò bù jìn zhà zēng shǒu jí zhēng hái qì shì
赵序坐畏懦不进，诈增首级，征还弃市。
yòu lì yáng zéi huá mèng zì chēng hēi dì gōng jiǔ jiāng shā jùn shǒu
又历阳贼华孟自称“黑帝”，攻九江，杀郡守。
fǔ chéng shèng jìn jī pò zhī zhǎn mèng děng sān qiān bā bǎi jí lǔ huò qī bǎi yú rén niú mǎ cái wù bù kě shèng suàn
抚乘胜进击，破之，斩孟等三千八百级，虏获七百馀人，牛、马、财物不可胜算。
yú shì dōng nán xī píng zhèn lǚ ér hái
于是东南悉平，振旅而还。
yǐ fǔ wèi zuǒ féng yì chú yī zi wèi láng
以抚为左冯翊，除一子为郎。
fǔ suǒ de shǎng cì jǐn fēn yú huī xià
抚所得赏赐，尽分于麾下。
xìng fāng zhí bù jiāo quán shì huàn guān huái fèn
性方直，不交权势，宦官怀忿。
jí lùn gōng dāng fēng tài wèi hú guǎng shí lù shàng shū shì chéng zhǐ zòu chù fǔ tiān xià yuàn zhī
及论功当封，太尉胡广时录尚书事，承旨奏黜抚，天下怨之。
zú yú jiā
他终于被诛杀。
féng gǔn zì hóng qīng ba jùn dàng qú rén yě shǎo xué chūn qiū sī mǎ bīng fǎ
冯绲字鸿卿，巴郡宕渠人也，少学《春秋》、《司马兵法》。
fù huàn ān dì shí wéi yōu zhōu cì shǐ jí jì jiān è shù zhì qí zuì
父焕，安帝时为幽州刺史，疾忌奸恶，数致其罪。
shí xuán tú tài shǒu yáo guāng yì shī rén hé
时玄菟太守姚光亦失人和。
jiàn guāng yuán nián yuàn zhě nǎi zhà zuò xǐ shū qiǎn zé huàn guāng cì yǐ ōu dāo
建光元年，怨者乃诈作玺书谴责焕、光，赐以欧刀。
yòu xià liáo dōng dū wèi páng fèn shǐ sù xíng xíng fèn jí zhǎn guāng shōu huàn
又下辽东都尉庞奋使速行刑，奋即斩光收焕。
huàn yù zì shā gǔn yí zhào wén yǒu yì zhǐ huàn yuē dà rén zài zhōu zhì yù qù è shí wú tā gù bì shì xiōng rén wàng zhà guī sì jiān dú
焕欲自杀，绲疑诏文有异，止焕曰“大人在州，志欲去恶，实无他故，必是凶人妄诈，规肆奸毒。
yuàn yǐ shì zì shàng gān zuì wú wǎn huàn cóng qí yán shàng shū zì sòng guǒ zhà zhě suǒ wéi zhēng fèn dǐ zuì
愿以事自上，甘罪无晚”焕从其言，上书自讼，果诈者所为，征奋抵罪。
huì huàn bìng sǐ yù zhōng dì mǐn zhī cì huàn guāng qián gè shí wàn yǐ zi wèi láng zhōng
会焕病死狱中，帝愍之，赐焕、光钱各十万，以子为郎中。
gǔn yóu shì zhī míng
绲由是知名。
jiā fù hào shī zhèn fù qióng jí wèi zhōu lǐ suǒ guī ài
家富好施，赈赴穷急，为州里所归爱。
chū jǔ xiào lián qī qiān wèi guǎng hàn shǔ guó dū wèi zhēng bài yù shǐ zhōng chéng
初举孝廉，七迁为广汉属国都尉，征拜御史中丞。
shùn dì mò yǐ gǔn chí jié dū yáng zhōu zhū jùn jūn shì yǔ zhōng láng jiàng téng fǔ jī pò qún zéi qiān lǒng xī tài shǒu
顺帝末，以绲持节督扬州诸郡军事，与中郎将滕抚击破群贼，迁陇西太守。
hòu xiān bēi kòu biān yǐ gǔn wèi liáo dōng tài shǒu xiǎo yù jiàng jí lǔ jiē mǐ sàn
后鲜卑寇边，以绲为辽东太守，晓喻降集，虏皆弭散。
zhēng bài jīng zhào yǐn zhuǎn sī lì xiào wèi suǒ zài lì wēi xíng
征拜京兆尹，转司隶校尉，所在立威刑。
qiān tíng wèi tài cháng
迁廷尉、太常。
shí cháng shā mán kòu yì yáng tún jù jī jiǔ zhì yán xī wǔ nián zhòng zhuǎn shèng ér líng líng mán zéi fù fǎn yīng zhī hé èr wàn yú rén gōng shāo chéng guō shā shāng zhǎng lì
时，长沙蛮寇益阳，屯聚积久，至延熹五年，众转盛，而零陵蛮贼复反应之，合二万馀人，攻烧城郭，杀伤长吏。
yòu wǔ líng mán yí xī fǎn kòu lüě jiāng líng jiān jīng zhōu cì shǐ liú dù nán jùn tài shǒu li sù bìng bēn zǒu jīng nán jiē méi
又武陵蛮夷悉反，寇掠江陵间，荆州刺史刘度、南郡太守李肃并奔走荆南，皆没。
yú shì bài gǔn wèi chē qí jiāng jūn jiàng bīng shí yú wàn tǎo zhī zhào cè gǔn yuē mán yí huá xià jiǔ bù tǎo shè gè fén dū chéng dǎo jí guān rén
于是拜绲为车骑将军，将兵十馀万讨之，诏策绲曰“蛮夷猾夏，久不讨摄，各焚都城，蹈籍官人。
zhōu jùn jiāng lì sǐ zhí zhī chén xiāng zhú bēn cuàn céng bù fǎn gù kě kuì yán yě
州郡将吏，死职之臣，相逐奔窜，曾不反顾，可愧言也。
jiāng jūn sù yǒu wēi měng shì yǐ zhuó shòu liù shī
将军素有威猛，是以擢授六师。
qián dài chén tāng féng fu zhī tú yǐ guǎ jī zhòng zhì zhī yè láng lóu lán zhī róng tóu xuán dōu jiē wèi huò běi zhēng gōng liè jīn shí shì jiē jiāng jūn suǒ jiū lǎn yě
前代陈汤、冯、傅之徒，以寡击众，郅支、夜郎、楼兰之戎，头悬都街，卫、霍北征，功列金石，是皆将军所究览也。
jīn fēi jiāng jūn shuí yǔ xiū fù qián jī
今非将军，谁与修复前迹。
jìn fù zhī yi quán shí zhī cè jiāng jūn yī zhī chū jiāo zhī shì bù fù nèi yù
进赴之宜，权时之策，将军一之，出郊之事，不复内御。
yǐ mìng yǒu sī zǔ yú guó mén
已命有司祖于国门。
shī bù yún hū jìn jué hǔ chén hǎn rú xiāo hǔ fū dūn huái pēn réng zhí chǒu lǔ
《诗》不云乎：进厥虎臣，阚如虓虎，敷敦淮𣸣，仍执丑虏。
jiāng jūn qí miǎn zhī
将军其勉之”
shí tiān xià jī jǐn tǎng cáng xū jǐn měi chū zhēng fá cháng jiǎn gōng qīng fèng lù jiǎ wáng hóu zū fù qián hòu suǒ qiǎn jiàng shuài huàn guān zhé xiàn yǐ shé hào jūn zī wǎng wǎng dǐ zuì
时，天下饥馑，帑藏虚尽，每出征伐，常减公卿俸禄，假王侯租赋，前后所遣将帅，宦官辄陷以折耗军资，往往抵罪。
gǔn xìng liè zhí bù xíng huì lù jù wèi suǒ zhōng nǎi shàng shū yuē shì de róng jiān bó yí kě yí
绲性烈直，不行贿赂，惧为所中，乃上疏曰“势得容奸，伯夷可疑。
xún yuē wú cāi dào zhí kě xìn
荀曰无猜，盗跖可信。
gù lè yáng chén gōng wén hóu shì yǐ bàng shū
故乐羊陈功，文侯示以谤书。
yuàn qǐng zhōng cháng shì yī rén jiān jūn cái fèi shàng shū zhū mù zòu gǔn yǐ cái zì xián shī dà chén zhī jié
愿请中常侍一人监军财费”尚书朱穆奏绲以财自嫌，失大臣之节。
yǒu zhào wù hé
有诏勿劾。
gǔn jūn zhì cháng shā zéi wén xī yì yíng dào qǐ xiáng
绲军至长沙，贼闻，悉诣营道乞降。
jìn jī wǔ líng mán yí zhǎn shǒu sì qiān yú jí shòu xiáng shí yú wàn rén jīng zhōu píng dìng
进击武陵蛮夷，斩首四千馀级，受降十馀万人，荆州平定。
zhào shū cì qián yī yì gù ràng bù shòu
诏书赐钱一亿，固让不受。
zhèn lǚ hái jīng shī tuī gōng yú cóng shì zhōng láng yìng fèng jiàn yǐ wéi sī lì xiào wèi ér shàng shū qǐ hái gǔ cháo tíng bù xǔ
振旅还京师，推功于从事中郎应奉，荐以为司隶校尉，而上书乞骸骨，朝廷不许。
jiān jūn shǐ zhě zhāng chǎng chéng huàn guān zhǐ zòu gǔn jiāng fù bì èr rén róng fú zì suí yòu zhé yú jiāng líng kè shí jì gōng qǐng xià lì àn lǐ
监军使者张敞承宦官旨，奏绲将傅婢二人戎服自随，又辄于江陵刻石纪功，请下吏案理。
shàng shū lìng huáng jùn zòu yì yǐ wéi zuì wú zhèng fǎ bù hé zhì jiū
尚书令黄俊奏议，以为罪无正法，不合致纠。
huì cháng shā zéi fù qǐ gōng guì yáng wǔ líng gǔn yǐ jūn hái dào zéi fù fā cè miǎn
会长沙贼复起，攻桂阳、武陵，绲以军还盗贼复发，策免。
qǐng zhī bài jiàng zuò dà jiang zhuǎn hé nán yǐn
顷之，拜将作大匠，转河南尹。
shàng yán jiù diǎn zhōng guān zǐ dì bù dé wèi mù rén zhí dì bù nà
上言“旧典，中官子弟不得为牧人职”，帝不纳。
fù wèi tíng wèi
复为廷尉。
shí shān yáng tài shǒu dān qiān yǐ zuì xì yù gǔn kǎo zhì qí sǐ
时山阳太守单迁以罪系狱，绲考致其死。
qiān gù chē qí jiāng jūn dān chāo zhī dì zhōng guān xiāng dǎng suì gòng fěi zhāng wū gǔn zuò yǔ sī lì xiào wèi li yīng dà sī nóng liú yòu jù shū zuǒ xiào
迁，故车骑将军单超之弟，中官相党，遂共诽章诬绲，坐与司隶校尉李膺、大司农刘祐俱输左校。
yìng fèng shàng shū lǐ gǔn děng de miǎn
应奉上疏理绲等，得免。
hòu bài tún qí xiào wèi fù wèi tíng wèi zú yú gōng
后拜屯骑校尉，复为廷尉，卒于宫。
gǔn dì yǔn qīng bái yǒu xiào xíng néng lǐ shàng shū shàn tuī bù zhī shù
绲弟允，清白有孝行，能理《尚书》，善推步之术。
bài jiàng lǔ xiào wèi zhōng yú jiā
拜降虏校尉，终于家。
dù shàng zì bó píng shān yáng hú lù rén yě
度尚字博平，山阳湖陆人也。
jiā pín bù xiū xué xíng bù wéi xiāng lǐ suǒ tuī jǔ
家贫，不修学行，不为乡里所推举。
jī kùn qióng nǎi wèi huàn zhě tóng jùn hòu lǎn shì tián de wèi jùn shàng jì lì bài láng zhōng chú shàng yú zhǎng
积困穷，乃为宦者同郡侯览视田，得为郡上计吏，拜郎中，除上虞长。
wéi zhèng yán jùn míng yú fā tī jiān fēi lì rén wèi zhī shén míng
为政严峻，明于发擿奸非，吏人谓之神明。
qiān wén ān lìng yù shí jí yì gǔ guì rén jī shàng kāi cāng lǐn gěi yíng jiù jí zhě bǎi xìng méng qí jì
迁文安令，遇时疾疫，谷贵人饥，尚开仓廪给，营救疾者，百姓蒙其济。
shí jì zhōu cì shǐ zhū mù xíng bù jiàn shàng shén qí zhī
时冀州刺史朱穆行部，见尚甚奇之。
yán xī wǔ nián cháng shā líng líng zéi hé qī bā qiān rén zì chēng jiāng jūn rù guì yáng cāng wú nán hǎi jiāo zhǐ jiāo zhǐ cì shǐ jí cāng wú tài shǒu wàng fēng táo bèn èr jùn jiē méi
延熹五年，长沙、零陵贼合七八千人，自称“将军，入桂阳、苍梧、南海、交阯，交阯刺史及苍梧太守望风逃奔，二郡皆没。
qiǎn yù shǐ zhōng chéng shèng xiū mù bīng tǎo zhī bù néng kè
遣御史中丞盛修募兵讨之，不能克。
yù zhāng ài xiàn rén liù bǎi yú rén yìng mù ér bù dé shǎng zhí yuàn huì suì fǎn fén shāo cháng shā jùn xiàn kòu yì yáng shā xiàn lìng zhòng jiàn shèng
豫章艾县人六百馀人，应募而不得赏直，怨恚，遂反，焚烧长沙郡县，寇益阳，杀县令，众渐盛。
yòu qiǎn yè zhě mǎ mù dū jīng zhōu cì shǐ liú dù jī zhī jūn bài mù dù bēn zǒu
又遣谒者马睦，督荆州刺史刘度击之，军败，睦、度奔走。
huán dì zhào gōng qīng jǔ rèn dài liú dù zhě shàng shū zhū mù jǔ xiàng zì yòu xiào lìng zhuó wèi jīng zhōu cì shǐ
桓帝诏公卿举任代刘度者，尚书朱穆举向，自右校令擢为荆州刺史。
shàng gōng lǜ bù qǔ yǔ tóng láo yì guǎng mù zá zhǒng zhū mán yí míng shè gòu shǎng jìn jī dà pò zhī jiàng zhě shù wàn rén
尚躬率部曲，与同劳逸，广募杂种诸蛮夷，明设购赏，进击，大破之，降者数万人。
guì yáng sù zéi qú shuài bo yáng pān hóng děng wèi shàng wēi liè xǐ rù shān gǔ
桂阳宿贼渠帅卜阳、潘鸿等畏尚威烈，徙入山谷。
shàng qióng zhuī shù bǎi lǐ suì rù nán hǎi pò qí sān zhūn duō huò zhēn bǎo
尚穷追数百里，遂入南海，破其三屯，多获珍宝。
ér yáng hóng děng dǎng zhòng yóu shèng shàng yù jī zhī ér shì zú jiāo fù mò yǒu dòu zhì
而阳、鸿等党众犹盛，尚欲击之，而士卒骄富，莫有斗志。
shàng jì huǎn zhī zé bù zhàn bī zhī bì táo wáng nǎi xuān yán bo yáng pān hóng zuò zéi shí nián xí yú gōng shǒu jīn bīng guǎ shǎo wèi yì kě jìn dāng xū zhū jùn suǒ fā xī zhì ěr nǎi bìng lì gōng zhī
尚计缓之则不战，逼之必逃亡，乃宣言卜阳、潘鸿作贼十年，习于攻守，今兵寡少，未易可进，当须诸郡所发悉至，尔乃并力攻之。
shēn lìng jūn zhōng zì tīng shè liè bīng shì xǐ yuè dà xiǎo jiē xiāng yǔ cóng qín
申令军中，恣听射猎，兵士喜悦，大小皆相与从禽。
shàng nǎi mì shǐ suǒ qīn kè qián fén qí yíng zhēn jī jiē jǐn
尚乃密使所亲客潜焚其营，珍积皆尽。
liè zhě lái huán mò bù qì tì
猎者来还，莫不泣涕。
shàng rén rén wèi láo shēn zì jiù zé yīn yuē bo yáng děng cái bǎo zú fù shù shì zhū qīng dàn bù bìng lì ěr
尚人人慰劳，深自咎责，因曰“卜阳等财宝足富数世，诸卿但不并力耳。
suǒ wáng shǎo shǎo hé zú jiè yì zhòng wén xián fèn yǒng shàng chì lìng mò mǎ rù shí míng dàn jìng fù zéi zhūn
所亡少少，何足介意”众闻咸愤踊，尚敕令秣马蓐食，明旦，径赴贼屯。
yáng hóng děng zì yǐ shēn gù bù fù shè bèi lì shì chéng ruì suì dà pò píng zhī
阳、鸿等自以深固，不复设备，吏士乘锐，遂大破平之。
shàng chū bīng sān nián qún kòu xī dìng
尚出兵三年，群寇悉定。
qī nián fēng yòu xiāng hòu qiān guì yáng tài shǒu
七年，封右乡侯，迁桂阳太守。
míng nián zhēng hái jīng shī
明年，征还京师。
shí jīng zhōu bīng zhū gài děng zhēng shù yì jiǔ cái shǎng bù shàn fèn huì fù zuò luàn yǔ guì yáng zéi hú lán děng sān qiān yú rén fù gōng guì yáng fén shāo jùn xiàn tài shǒu rèn yìn qì chéng zǒu zéi zhòng suì zhì shù wàn
时荆州兵朱盖等，征戍役久，财赏不赡，忿恚，复作乱，与桂阳贼胡兰等三千馀人复攻桂阳，焚烧郡县，太守任胤弃城走，贼众遂至数万。
zhuǎn gōng líng líng tài shǒu chén qiú gù shǒu jù zhī
转攻零陵，太守陈球固守拒之。
yú shì yǐ shàng wèi zhōng láng jiàng jiāng yōu jì lí yáng wū huán bù qí èr wàn liù qiān rén jiù qiú yòu yǔ cháng shā tài shǒu kàng xú děng fā zhū jùn bīng bìng shì tǎo jī dà pò zhī zhǎn lán děng shǒu sān qiān wǔ bǎi jí yú zéi zǒu cāng wú
于是以尚为中郎将，将幽、冀、黎阳、乌桓步骑二万六千人救球，又与长沙太守抗徐等发诸郡兵，并势讨击，大破之，斩兰等首三千五百级，馀贼走苍梧。
zhào cì shàng qián bǎi wàn yú rén gè yǒu chà
诏赐尚钱百万，馀人各有差。
shí kàng xú yǔ shàng jù wèi míng jiàng shù yǒu gōng
时抗徐与尚俱为名将，数有功。
xú zì bó xú dān yáng rén xiāng bāng chēng qí dǎn zhì
徐字伯徐，丹阳人，乡邦称其胆智。
chū shì shǒu xuān chéng zhǎng xī yí shēn lín yuǎn sǒu zhuī jì niǎo yǔ zhī rén zhì yú xiàn xià yóu shì jìng nèi wú fù dào zéi
初试守宣城长，悉移深林远薮椎髻鸟语之人置于县下，由是境内无复盗贼。
hòu wèi zhōng láng jiàng zōng zī bié bù sī mǎ jī tài shān zéi gōng sūn jǔ děng pò píng zhī zhǎn shǒu sān qiān yú jí fēng wū chéng dōng xiāng hóu wǔ bǎi hù
后为中郎将宗资别部司马，击太山贼公孙举等，破平之，斩首三千馀级，封乌程东乡侯五百户。
qiān tài shān dū wèi kòu dào wàng fēng bēn wáng
迁太山都尉，寇盗望风奔亡。
jí zài cháng shā sù zéi jiē píng
及在长沙，宿贼皆平。
zú yú guān
卒于官。
huán dì xià zhào zhuī zēng fēng xú wǔ bǎi hù bìng qián qiān hù
桓帝下诏追增封徐五百户，并前千户。
fù yǐ shàng wèi jīng zhōu cì shǐ
朝廷又派度尚做荆州刺史。
shàng jiàn hú lán yú dǎng nán zǒu cāng wú jù wèi yǐ fù nǎi wěi shàng yán cāng wú zéi rù jīng zhōu jiè yú shì zhēng jiāo zhǐ cì zhòng zhāng pán xià tíng wèi
尚见胡兰馀党南走苍梧，惧为已负，乃伪上言苍梧贼入荆州界，于是征交阯刺中张磐下廷尉。
cí zhuàng wèi zhèng huì shè jiàn yuán
辞状未正，会赦见原。
pán bù kěn chū yù fāng gèng láo chí xiè jié yù lì wèi pán yuē tiān ēn kuàng rán ér jūn bù chū kě hu pán yīn zì liè yuē qián cháng shā zéi hú lán zuò nán jīng zhōu yú dǎng sàn rù jiāo zhǐ
磐不肯出狱，方更牢持械节，狱吏谓磐曰“天恩旷然而君不出，可乎”磐因自列曰“前长沙贼胡兰作难荆州，馀党散入交阯。
pán shēn yīng jiǎ zhòu shè wēi lǚ xiǎn tǎo jī xiōng huàn zhǎn tiǎn qú shuài yú jǐn niǎo cuàn mào dùn hái bēn jīng zhōu
磐身婴甲胄，涉危履险，讨击凶患，斩殄渠帅，馀尽鸟窜冒遁，还奔荆州。
cì shǐ dù shàng jù pán xiān yán bù wèi zuì lì fú zòu jiàn wū
刺史度尚惧磐先言，怖畏罪戾，伏奏见诬。
pán bèi wèi fāng bó wèi guó zhǎo yá ér wèi shàng suǒ wang shòu zuì láo yù
磐备位方伯，为国爪牙，而为尚所枉，受罪牢狱。
fu shì yǒu xū shí fǎ yǒu shì fēi
夫事有虚实，法有是非。
pán shí bù gū shè wú suǒ chú
磐实不辜，赦无所除。
rú rěn yǐ gǒu miǎn yǒng shòu qīn rǔ zhī chǐ shēng wèi è lì sǐ wèi bì guǐ
如忍以苟免，永受侵辱之耻，生为恶吏，死为敝鬼。
qǐ chuán shàng yì tíng wèi miàn duì qū zhí zú míng zhēn wěi
乞传尚诣廷尉，面对曲直，足明真伪。
shàng bù zhēng zhě pán mái gǔ láo kǎn zhōng bù xū chū wàng chén shòu wang tíng wèi yǐ qí zhuàng shàng zhào shū zhēng shàng dào tíng wèi cí qióng shòu zuì yǐ xiān yǒu gōng de yuán
尚不征者，磐埋骨牢槛，终不虚出，望尘受枉”廷尉以其状上，诏书征尚到廷尉，辞穷受罪，以先有功得原。
pán zì zǐ shí dān yáng rén yǐ qīng bái chēng zhōng yú lú jiāng tài shǒu
磐字子石，丹阳人，以清白称，终于庐江太守。
shàng hòu wèi liáo dōng tài shǒu shù yuè xiān bēi lǜ bīng gōng shàng yǔ zhàn pò zhī róng dí dàn wèi
尚后为辽东太守，数月，鲜卑率兵攻尚，与战，破之，戎狄惮畏。
nián wǔ shí yán xī jiǔ nián zú yú guān
年五十，延熹九年，卒于官。
yáng xuán zì jī píng kuài jī wū shāng rén yě
杨璇字机平，会稽乌伤人也。
gāo zǔ fù mào běn hé dōng rén cóng guāng wǔ zhēng fá wèi wēi kòu jiāng jūn fēng wū shāng xīn yáng xiāng hòu
高祖父茂，本河东人，从光武征伐，为威寇将军，封乌伤新阳乡侯。
jiàn wǔ zhōng jiù guó chuán fēng sān shì yǒu zuì guó chú yīn ér jiā yān
建武中就国，传封三世，有罪国除，因而家焉。
fù fú jiāo zhǐ cì shǐ yǒu lǐ néng míng
父扶，交阯刺史，有理能名。
xiōng qiáo wèi shàng shū róng yí wěi lì shù shàng yán zhèng shì huán dì ài qí cái mào zhào qī yǐ gōng zhǔ qiáo gù cí bù tīng suì bì kǒu bù shí qī rì ér sǐ
兄乔，为尚书，容仪伟丽，数上言政事，桓帝爱其才貌，诏妻以公主，乔固辞不听，遂闭口不食，七日而死。
xuán chū jǔ xiào lián shāo qiān líng dì shí wéi líng líng tài shǒu
璇初举孝廉，稍迁，灵帝时为零陵太守。
shì shí cāng wú guì yáng huá zéi xiāng jù gōng jùn xiàn zéi zhòng duō ér xuán lì ruò lì rén yōu kǒng xuán nǎi tè zhì mǎ chē shù shí chéng yǐ pái náng shèng shí huī yú chē shàng xì bù suǒ yú mǎ yǐ yòu wèi bīng chē zhuān gòu gōng nú kè qī huì zhàn
是时苍梧、桂阳猾贼相聚，攻郡县，贼众多而璇力弱，吏人忧恐，璇乃特制马车数十乘，以排囊盛石灰于车上，系布索于马尾，又为兵车，专彀弓驽，克期会战。
nǎi lìng mǎ chē jū qián shùn fēng gǔ huī zéi bù dé shì yīn yǐ huǒ shāo bù bù rán mǎ jīng bēn tū zéi zhèn yīn shǐ hòu chē gōng nǔ luàn fā zhēng gǔ míng zhèn
乃令马车居前，顺风鼓灰，贼不得视，因以火烧布，布然马惊，奔突贼阵，因使后车弓弩乱发，钲鼓鸣震。
qún dào bō hài pò sàn zhuī zhú shāng zhǎn wú shù xiāo qí qú shuài jùn jìng yǐ qīng
群盗波骇破散，追逐伤斩无数，枭其渠帅，郡境以清。
jīng zhōu cì shǐ zhào kǎi wū zòu xuán shí fēi shēn pò zéi ér wàng yǒu qí gōng
荆州刺史赵凯，诬奏璇实非身破贼，而妄有其功。
xuán yǔ xiāng zhāng zòu kǎi yǒu dǎng zhù suì jiàn chē zhēng xuán
璇与相章奏，凯有党助，遂槛车征璇。
fáng jìn yán mì wú yóu zì sòng nǎi shì bì chū xuè shū yī wèi zhāng jù chén pò zéi xíng shì jí yán kǎi suǒ wū zhuàng qián lìng qīn shǔ yì què tōng zhī
防禁严密，无由自讼，乃噬臂出血，书衣为章，具陈破贼形势，及言凯所诬状，潜令亲属诣阙通之。
zhào shū yuán xuán bài yì láng kǎi fǎn shòu wū rén zhī zuì
诏书原璇，拜议郎，凯反受诬人之罪。
xuán sān qiān wèi bó hǎi tài shǒu suǒ zài yǒu yì zhèng yǐ shì miǎn
璇三迁为勃海太守，所在有异政，以事免。
hòu shàng shū lìng zhāng wēn tè biǎo jiàn zhī zhēng bài shàng shū pú yè
后尚书令张温特表荐之，征拜尚书仆射。
yǐ bìng qǐ hái gǔ zú yú jiā
以病乞骸骨，卒于家。
lùn yuē ān shùn yǐ hòu fēng wēi shāo báo kòu rǎng jìn héng yuán xì ér shēng piào rén dào yì zhě bù què shí yuè jiǎ shǔ huáng wáng zhě yì yǐ shí shù
论曰：安、顺以后，风威稍薄，寇攘浸横，缘隙而生，剽人盗邑者不阕时月，假署皇王者益以十数。
huò tuō yàn shén dào huò jiǎo wàng miǎn fú
或托验神道，或矫妄冕服。
rán qí xióng qú kuí zhǎng wèi yǒu wén yān yóu zhì lěi yíng sì jiāo bèn mìng shǒu wěi
然其雄渠魁长，未有闻焉，犹至垒盈四郊，奔命首尾。
ruò fú shù jiāng zhě bìng xuān lì qín lǜ yǐ láo dìng gōng ér jǐng fēng zhī shǎng wèi zhēn fū shòu zhī yán hù jí
若夫数将者，并宣力勤虑，以劳定功，而景风之赏未甄，肤受之言互及。
yǐ cǐ ér tuī zhèng dào nán hu yǐ miǎn
以此而推，政道难乎以免。
zàn yuē zhāng zōng bì yǔ gǎn diàn hòu jù
赞曰：张宗裨禹，敢殿后拒。
jiāng huái hǎi dài qián liú kòu zǔ
江、淮、海、岱，虔刘寇阻。
qí shuí qīng zhī
其谁清之。
xióng shàng gǔn fǔ
雄、尚、绲、抚。
xuán néng yòng jué yì yún zhèn lǚ
璇能用谲，亦云振旅。