dōng hàn zhēn dìng wáng yáng móu fǎn guāng wǔ shǐ gěng chún chí jié shōu yáng
东汉真定王扬谋反，光武使耿纯持节收扬。
chún jì shòu mìng ruò shǐ zhōu jùn zhě zhì zhēn dìng zhǐ chuán shè
纯既受命，若使州郡者至真定，止传舍。
yáng chēng jí bù kěn lái yǔ chún shū yù lìng chún wǎng
扬称疾不肯来，与纯书，欲令纯往。
chún bào yuē fèng shǐ jiàn hòu wáng mù shǒu bù dé xiān wǎng yi zì qiáng lái
纯报曰：“奉使见侯王牧守，不得先往，宜自强来！
shí yáng dì ràng cóng xiōng gàn jiē yōng bīng wàn yú
”时扬弟让、从兄绀皆拥兵万余。
yáng zì xiàn bīng qiáng ér chún yì ān jìng jí cóng guān shǔ yì chuán shè xiōng dì jiāng qīng bīng zài mén wài
扬自见兵强而纯意安静，即从官属诣传舍，兄弟将轻兵在门外。
yáng rù chún jiē yǐ lǐ yīn yán qǐng qí xiōng dì jiē zhì chún bì mén xī zhū zhī
扬入，纯接以礼，因延请其兄弟，皆至，纯闭门悉诛之。
lè bīng ér chū zhēn dìng zhèn bù wú gǎn dòng zhě
勒兵而出，真定震怖，无敢动者。