yuán wén
【原文】
wǔ wáng lì zhòng quán zhī shù lìng yuē mín yǒu bǎi gǔ zhī sù zhě bù xíng
武王立重泉之戍，令曰：“民有百鼓之粟者不行。
mín jǔ suǒ zuì sù yǐ bì zhòng quán zhī shù ér guó gǔ èr shí bèi
”民举所最粟以避重泉之戍，而国谷二十倍。
píng jiǎ shè shù míng
〔评〕假设戍名，
yù rén dàn yì ér jìng shōu sù
欲人惮役而竟收粟，
tǎng yì quán yí zhī shù
倘亦权宜之术，
ér huò wèi shèng wáng bù yīng wèi shù yǐ yú mín
而或谓圣王不应为术以愚民，
gù yǐ zhì ruò hán fēi zǐ wèi
固矣!至若《韩非子》谓，
tāng fàng jié yù zì lì
汤放桀欲自立，
ér kǒng rén yì qí tān yě
而恐人议其贪也，
ràng yú wù guāng
让于务光，
yòu yú qí shòu
又虞其受，
shǐ rén wèi guāng yuē tāng shì qí jūn
使人谓光曰：“汤弑其君，
ér yù yǐ è míng yǔ zi
而欲以恶名予子。
guāng yīn zì tóu yú hé
”光因自投于河；
wén wáng zī fèi zhòng zhōu wǔ wáng ér yóu yú zhòu zhī páng lìng zhī jiān zhòu yǐ luàn qí xīn cǐ zé mèng shì suǒ wèi hào shì zhě wèi zhī
文王资费仲周武王而游于纣之旁，令之间纣以乱其心，此则孟氏所谓“好事者为之”。
fēi qí lì yě
非其例也。