yuán wén
【原文】
liáo yáng dōng shān lǔ piāo lüè zhì yī jiā nán zǐ jù bù zài zài zhě wéi sān sì fù rén ěr
辽阳东山虏，剽掠至一家，男子俱不在，在者唯三四妇人耳。
lǔ bù zhī xū shí bù gǎn rù qí shì yú yuàn zhōng yǐ gōng shǐ kǒng zhī
虏不知虚实，不敢入其室，于院中以弓矢恐之。
shì zhōng liǎng fù yǐn shéng yī fù ān shǐ yú shéng zì chuāng běng ér shè zhī
室中两妇引绳，一妇安矢于绳，自窗绷而射之。
shù shǐ hòu zéi yóu bù tuì shǐ jié yǐ nǎi dà shēng guǐ hū yuē qǔ jiàn lái
数矢后，贼犹不退，矢竭矣，乃大声诡呼曰：“取箭来。
zì běng shàng yǐ má jí yī shù zhì zhī de zuò shǐ shēng zéi jīng yuē bǐ shǐ duō rú shì bù yì zhì yě
”自绷上以麻秸一束掷之地，作矢声，贼惊曰：“彼矢多如是，不易制也。
suì tuì qù
”遂退去。
píng fù yǐn shéng fā shǐ yóu néng tuì zéi
〔评〕妇引绳发矢，犹能退贼。
shǐ zhī zéi wèi cháng bù wèi rén rén zì guò qiè ràng zéi de lì ěr
始知贼未尝不畏人，人自过怯，让贼得利耳。