fán wèi jiāng zhī dào yào zài gān kǔ gòng zhòng
凡为将之道，要在甘苦共众。
rú yù wēi xiǎn zhī de bù kě shě zhòng ér zì quán bù kě lín nàn ér gǒu miǎn hù wèi zhōu xuán tóng qí shēng sǐ
如遇危险之地，不可舍众而自全，不可临难而苟免，护卫周旋，同其生死。
rú cǐ zé sān jūn zhī shì qǐ wàng jǐ zāi
如此，则三军之士岂忘己哉？
fǎ yuē jiàn wēi nàn wú wàng qí zhòng
法曰：“见危难，无忘其众。
wèi cáo cāo zhēng sūn quán hái shǐ zhāng liáo lè jìn li diǎn jiāng qī qiān yú rén tún hé féi
魏，曹操征孙权还，〔使〕张辽、乐进、李典将七千余人屯合肥。
cāo zhēng zhāng lǔ jiào yǔ hù jūn xuē tì shū tí qí hán yuē dí zhì nǎi fā
操征张鲁，教与护军薛悌书，题其函曰：“敌至乃发。
é ér quán shuài zhòng wéi hé féi nǎi fā cǐ jiào yuē ruò sūn quán zhì zhě zhāng li jiāng jūn chū zhàn lè jiāng jūn shǒu chéng hù jūn wù yǔ zhàn
”俄而，权帅众围合肥，乃发此教曰：“若孙权至者，张、李将军出战、乐将军守城，护军勿与战。
zhū jiāng jiē yí liáo yuē gōng yuǎn zhēng zài wài bǐ dí zhì cǐ pò wǒ bì yǐ shì yǐ zhǐ jiào
”诸将皆疑，辽曰：“公远征在外，比敌至此，破我必矣，是以指教。
jí qí wèi hé nì jī zhī zhé qí shèng shì yǐ ān zhòng xīn rán hòu kě shǒu yě
及其未合，逆击之，折其盛势，以安众心，然后可守也。
shèng fù zhī jī zài cǐ yī jǔ zhū jūn hé yí
胜负之机，在此一举，诸君何疑？
li diǎn yì yǔ liáo tóng
”李典意与辽同。
yú shì liáo yè mù gǎn cóng zhī shì de bā bǎi rén zhuī niú xiǎng shì míng rì dà zhàn
于是，辽夜募敢从〔之士〕，得八百人，椎牛享士，明日大战。
píng dàn liáo pī jiǎ chū zhàn xiān dēng xiàn zhèn shā zéi shù shí rén zhǎn èr jiāng dà hū zì míng chōng zhèn zhì quán huī xià
平旦，辽披甲出战，先登陷阵，杀贼数十人，斩二将，大呼自名，冲阵至权麾下。
quán dà jīng zhòng wèi zhī suǒ yǐ zǒu dēng gāo
权大惊，众未知所以，走登高。
quán yǐ cháng jǐ zì shǒu liáo huà quán xià quán bù gǎn dòng wàng jiàn liáo suǒ jiāng zhòng shǎo nǎi jù bīng wéi liáo shù zhòng liáo zuǒ yòu tū wéi zhí qián jí jī wéi kāi liáo jiāng huī xià shù shí rén dé chū yú zhòng hū háo yuē jiāng jūn qì shè wǒ yé
权以长戟自守，辽叱权下，权不敢动〔，望见辽所将众少〕，乃聚兵围辽数重，辽左右突围，直前急击，围开，辽将麾下数十人得出，余众呼号曰：“将军弃舍我耶？
liáo fù rù wéi bá chū yú zhòng quán jūn wú gǎn dāng zhě
”辽复入围，拔出余众，权军无敢当者。
zì dàn zhì rì zhōng wú rén duó qì
自旦至日中，吴人夺气。
liáo hái xiū shǒu bèi zhòng xīn nǎi ān zhū jiāng yuè fú
辽〔还〕修守备，众心乃安，〔诸将〕悦服。
quán shǒu hé féi xún rì chéng bù dé bá nǎi tuì
权守合肥旬日，城不得拔，乃退。
liáo lǜ zhū jiāng zhuī jī jǐ huò quán
辽率诸将追击，几获权。