fán yǔ dí zhàn kě mì hou lín guó jūn chén jiāo jiē yǒu xì nǎi qiǎn dié zhě yǐ jiān zhī
凡与敌战，可密候邻国君臣交接有隙，乃遣谍者以间之。
bǐ ruò cāi èr wǒ yǐ jīng bīng chéng zhī bì děi suǒ yù
彼若猜贰，我以精兵乘之，必得所欲。
fǎ yuē qīn ér lí zhī
法曰：“亲而离之。
zhàn guó zhōu nǎn wáng sān shí yī nián yàn shàng jiàng yuè yì bìng jiāng qín wèi hán zhào zhī shī fá qí pò zhī mǐn wáng chū bēn yú jǔ
战国，周赧王三十一年，燕上将乐毅并将秦、魏、韩、赵之师伐齐，破之，泯王出奔于莒。
yàn jūn wén qí wáng zài jǔ hé bīng gōng zhī
燕军闻齐王在莒，合兵攻之。
chu jiāng nào chǐ jiàng bīng jiù qí
楚将淖齿将兵救齐。
yīn wèi qí xiāng yù yǔ yàn jiāng fēn qí de nǎi zhí wáng shù qí zuì ér zhū zhī
因为齐相，欲与燕将分齐地，乃执王数其罪而诛之。
fù jiān shǒu jǔ chéng jí mò yǐ jù yàn bīng shù yuè bù xià
复坚守莒城、即墨以拒燕兵，数月不下。
yuè yì bìng wéi zhī jí mò dài fū zhàn sǐ chéng zhōng tuī tián dān wèi jiāng jūn
乐毅并围之，即墨大夫战死，城中推田单为将军。
qǐng zhī yàn zhāo wáng hōng huì wáng lì wèi tài zǐ shí yǔ yì yǒu xì
顷之，〔燕〕昭王薨，惠王立，为太子时与毅有隙。
tián dān wén zhī nǎi zòng fǎn jiàn yuē yuè yì yǔ yàn xīn wáng yǒu xì wèi zhū yù lián bīng wáng qí qí rén wèi fù gù qiě huǎn gōng jí mò yǐ dài qí shì
田单闻之，乃纵反间曰：「乐毅与燕新王有隙，畏诛，欲连兵王齐，齐人未附，故且缓攻即墨以待其事。
qí rén wéi kǒng tā jiāng zhī lái jí mò cán yǐ
齐人唯恐他将之来，即墨残矣。
yàn wáng yǐ wéi rán nǎi shǐ qí jié dài yì
”燕王以为然，乃使骑劫代毅。
yì suì bēn zhào yàn jiàng shì yóu shì bù hé
毅遂奔赵，燕将士由是不和。
dān nǎi zhà yǐ zú wèi shén shī ér sì zhī liè huǒ niú zhèn dà pò yàn jūn
单乃诈以卒为神师而祀之，列火牛阵，大破燕军；
fù qí qī shí yú chéng yíng xiāng wáng zì jǔ rù lín zī
复齐七十余城，迎襄王自莒入临淄。