zhū guì shuǐ tíng shī hào jiàn lín chōng xuě yè shàng liáng shān
朱贵水亭施号箭林冲雪夜上梁山
cí yuē
词曰：
tiān dīng zhèn nù xiān fān yín hǎi sǎn luàn zhū bó
天丁震怒，掀翻银海，散乱珠箔。
liù chū qí huā fēi gǔn gǔn píng tián le shān zhōng qiū hè
六出奇花飞滚滚，平填了山中丘壑。
hào hǔ diān kuáng sù lín chāng jué chè duàn zhēn zhū suǒ
皓虎颠狂，素麟猖獗，掣断珍珠索。
yù lóng hān zhàn lín jiá mǎn tiān piāo luò
玉龙酣战，鳞甲满天飘落。
shuí niàn wàn lǐ guān shān zhēng fū jiāng lì gǎo dài zhān qí jiǎo
谁念万里关山，征夫僵立，缟带沾旗脚。
sè yìng gē máo guāng yáo jiàn jǐ shā qì héng róng mù
色映戈矛，光摇剑戟，杀气横戎幕。
pí hǔ háo xióng piān pí yīng yǒng gòng yǔ tán bīng lüè
貔虎豪雄，偏裨英勇，共与谈兵略。
xū biàn yī zuì kàn qǔ bì kōng liáo kuò
须拚一醉，看取碧空寥廓。
huà shuō zhè piān cí zhāng míng bǎi zì lìng nǎi shì dà jīn wán yán liàng suǒ zuò dān tí zhe dà xuě zhuàng nà xiōng zhōng shā qì
话说这篇词章名《百字令》，乃是大金完颜亮所作，单题着大雪，壮那胸中杀气。
wéi shì zì jiā suǒ shuō dōng jīng nà chóu hǎo hàn xìng lín míng chōng chuò hào bào zi tóu zhǐ yīn tiān jiàng dà xuě xiǎn xiē r sòng le xìng mìng
为是自家所说东京那筹好汉，姓林名冲，绰号豹子头，只因天降大雪，险些儿送了性命。
nà lín chōng dàng yè zuì dào zài xuě lǐ dì shàng zhēng zhá bù qǐ bèi zhòng zhuāng kè xiàng qián bǎng fù le jiè sòng lái yí gè zhuāng yuàn
那林冲当夜醉倒在雪里地上，挣扎不起，被众庄客向前绑缚了，解送来一个庄院。
zhī jiàn yí gè zhuāng kè cóng yuàn lǐ chū lái shuō dào dà guān rén wèi qǐ
只见一个庄客从院里出来，说道：“大官人未起。
zhòng rén qiě bǎ lín chōng gāo diào qǐ zài mén lóu xià
”众人且把林冲高吊起在门楼下。
kàn kàn tiān sè xiǎo lái lín chōng jiǔ xǐng dǎ yī kàn shí guǒ rán hǎo gè dà zhuāng yuàn
看看天色晓来，林冲酒醒，打一看时，果然好个大庄院。
lín chōng dà jiào dào shèn me rén gǎn diào wǒ zài zhè lǐ
林冲大叫道：“甚么人敢吊我在这里？
nà zhuāng kè tīng de jiào shǒu ná chái gùn cóng mén fáng lǐ zǒu chū lái hè dào nǐ zhè sī hái zì hào kǒu
”那庄客听得叫，手拿柴棍，从门房里走出来，喝道：“你这厮还自好口！
nà gè bèi shāo le zī xū de lǎo zhuāng jiā shuō dào xiū yào wèn tā zhǐ gù dǎ
”那个被烧了髭须的老庄家说道：“休要问他，只顾打。
děng dà guān rén qǐ lái hǎo shēng tuī wèn
等大官人起来，好生推问。
zhòng zhuāng kè yī qí shàng
”众庄客一齐上。
lín chōng bèi dǎ zhēng zhá bù dé zhǐ jiào dào bù fáng shì wǒ yǒu fèn biàn chù
林冲被打，挣扎不得，只叫道：“不妨事，我有分辨处。
zhī jiàn yí gè zhuāng kè lái jiào dào dà guān rén lái le
”只见一个庄客来叫道：“大官人来了。
lín chōng kàn shí jiàn nà gè guān rén bèi chā zhuó shǒu xíng jiāng chū lái zài láng xià wèn dào nǐ děng zhòng rén dǎ shèn me rén
”林冲看时，见那个官人背叉着手，行将出来，在廊下问道：“你等众人打甚么人？
zhòng zhuāng kè dá dào zuó yè zhuō de gè tōu mǐ zéi rén
”众庄客答道：“昨夜捉得个偷米贼人。
nà guān rén xiàng qián lái kàn shí rèn de shì lín chōng huāng máng hē tuì zhuāng kè qīn zì jiě xià wèn dào jiào tóu yuán hé bèi diào zài zhè lǐ
”那官人向前来看时，认得是林冲，慌忙喝退庄客，亲自解下，问道：“教头缘何被吊在这里？
zhòng zhuāng kè kàn jiàn yī qí zǒu le
”众庄客看见，一齐走了。
lín chōng kàn shí bú shì bié rén què shì chái jìn
林冲看时，不是别人，却是柴进。
lián máng jiào dào dà guān rén jiù wǒ
连忙叫道：“大官人救我。
chái jìn dào jiào tóu wèi hé dào cǐ bèi cūn fū chǐ rǔ
”柴进道：教头为何到此，被村夫耻辱？
lín chōng dào yī yán nán jìn
”林冲道：“一言难尽。
liǎng gè qiě dào lǐ miàn zuò xia bǎ zhè huǒ shāo cǎo liào chǎng yī shì bèi xì gào sù
”两个且到里面坐下，把这火烧草料场一事，备细告诉。
chái jìn tīng ba dào xiōng zhǎng rú cǐ mìng jiǎn
柴进听罢，道：“兄长如此命蹇！
jīn rì tiān jiǎ qí biàn dàn qǐng fàng xīn
今日天假其便，但请放心。
zhè lǐ shì xiǎo dì de dōng zhuāng qiě zhù jǐ shí què zài shāng yì
这里是小弟的东庄，且住几时，却再商议。
jiào zhuāng kè qǔ yī lóng yī shang chū lái jiào lín chōng chè lǐ zhì wài dōu huàn le qǐng qù nuǎn gé lǐ zuò dì ān pái jiǔ shí bēi pán guǎn dài
”叫庄客取一笼衣裳出来，叫林冲彻里至外都换了，请去暖阁里坐地，安排酒食杯盘管待。
zì cǐ lín chōng zhī zài chái jìn dōng zhuāng shàng zhù le wǔ qī rì
自此林冲只在柴进东庄上，住了五七日。
cāng zhōu láo chéng yíng lǐ guǎn yíng shǒu gào lín chōng shā sǐ chāi bō lù yú hòu fù ān děng sān rén fàng huǒ yán shāo dà jūn cǎo liào chǎng
沧州牢城营里管营，首告林冲杀死差拨、陆虞候、富安等三人，放火延烧大军草料场。
zhōu yǐn dà jīng suí jí yā le gōng wén tiē yǎng jī bǔ rén yuán jiāng dài zuò gōng de yán xiāng lì yì dào diàn cūn fāng huà yǐng tú xíng chū sān qiān guàn xìn shǎng qián zhuō ná zhèng fàn lín chōng
州尹大惊，随即押了公文帖，仰缉捕人员，将带做公的，沿乡历邑，道店村坊，画影图形，出三千贯信赏钱，捉拿正犯林冲。
kàn kàn āi bǔ shèn jǐn gè chù cūn fāng jiǎng dòng le
看看挨捕甚紧，各处村坊讲动了。
qiě shuō lín chōng zài chái dà guān rén dōng zhuāng shàng tīng de zhè huà rú zuò zhēn zhān
且说林冲在柴大官人东庄上，听得这话，如坐针毡。
cì hou chái jìn huí zhuāng lín chōng biàn shuō dào fēi shì dà guān rén bù liú xiǎo dì zhēng nài guān sī zhuī bǔ shèn jǐn pái jiā sōu zhuō tǎng huò xún dào dà guān rén zhuāng shàng shí xū fù lèi dà guān rén bù hǎo
伺候柴进回庄，林冲便说道：“非是大官人不留小弟，争奈官司追捕甚紧，排家搜捉，倘或寻到大官人庄上时，须负累大官人不好。
jì méng dà guān rén zhàng yì shū cái qiú jiè lín chōng xiē xiǎo pán chán tóu bèn tā chǔ qī shēn
既蒙大官人仗义疏财，求借林冲些小盘缠，投奔他处栖身。
yì rì bù sǐ dāng yǐ quǎn mǎ zhī bào
异日不死，当以犬马之报。
chái jìn dào jì shì xiōng zhǎng yào xíng xiǎo rén yǒu gè qù chù
”柴进道：“既是兄长要行，小人有个去处。
zuò shū yī fēng yǔ xiōng zhǎng qù rú hé
作书一封与兄长去，如何？
háo jié cuō tuó yùn wèi tōng xíng cáng suí chù bèi láo lóng
豪杰蹉跎运未通，行藏随处被牢笼。
bù yīn chái jìn xiū shū jiàn yān de chí míng shuǐ hǔ zhōng
不因柴进修书荐，焉得驰名水浒中？
lín chōng dào ruò de dà guān rén rú cǐ zhōu jì jiào xiǎo rén ān shēn lì mìng zhǐ bù zhī tóu hé chǔ qù
林冲道：“若得大官人如此赒济，教小人安身立命，只不知投何处去？
chái jìn dào shì shān dōng jì zhōu guǎn xià yí gè shuǐ xiāng dì míng liáng shān pō fāng yuán bā bǎi yú lǐ zhōng jiān shì wǎn zǐ chéng liǎo r wā
”柴进道：“是山东济州管下一个水乡，地名梁山泊，方圆八百余里，中间是宛子城、蓼儿洼。
rú jīn yǒu sān gè hǎo hàn zài nà lǐ zhā zhài
如今有三个好汉在那里扎寨。
wéi tóu de huàn zuò bái yī xiù shì wáng lún dì èr gè huàn zuò mō zhe tiān dù qiān dì sān gè huàn zuò yún lǐ jīn gāng sòng wàn
为头的唤做白衣秀士王伦，第二个唤做摸着天杜迁，第三个唤做云里金刚宋万。
nà sān gè hǎo hàn jù jí zhe qī bā bǎi xiǎo lóu luō dǎ jiā jié shè duō yǒu zuò xià mí tiān dà zuì de rén dōu tóu bèn nà lǐ duǒ zāi bì nàn tā dōu shōu liú zài bǐ
那三个好汉聚集着七八百小喽啰，打家劫舍，多有做下迷天大罪的人，都投奔那里躲灾避难，他都收留在彼。
sān wèi hǎo hàn yì yǔ wǒ jiāo hòu cháng jì shū jiān lái
三位好汉亦与我交厚，常寄书缄来。
wǒ jīn xiū yī fēng shū yǔ xiōng zhǎng qù tóu nà lǐ rù huǒ rú hé
我今修一封书与兄长，去投那里入伙如何？
lín chōng dào ruò de rú cǐ gù pàn zuì hǎo
”林冲道：“若得如此顾盼，最好。
shēn xiè zhǔ méng
深谢主盟。
chái jìn dào zhǐ shì cāng zhōu dào kǒu jiàn jīn guān sī zhāng guà bǎng wén yòu chà liǎng gè jūn guān zài nà lǐ sōu jiǎn bǎ zhù dào kǒu
”柴进道：“只是沧州道口，见今官司张挂榜文，又差两个军官，在那里搜检，把住道口。
xiōng zhǎng bì yòng cóng nà lǐ jīng guò
兄长必用从那里经过。
chái jìn dī tóu yī xiǎng dào zài yǒu gè jì cè sòng xiōng zhǎng guò qù
”柴进低头一想道：“再有个计策，送兄长过去。
lín chōng dào ruò méng zhōu quán sǐ ér bù wàng
”林冲道：“若蒙周全，死而不忘。
chái jìn dāng rì xiān jiào zhuāng kè bèi le bāo guǒ chū guān qù děng
”柴进当日先叫庄客背了包裹出关去等。
chái jìn què bèi le sān èr shí pǐ mǎ dài le gōng jiàn qí qiāng jià le yīng diāo qiān zhe liè gǒu yī xíng rén mǎ dōu dǎ bàn le què bǎ lín chōng zá zài lǐ miàn yī qí shàng mǎ dōu tóu guān wài
柴进却备了三二十匹马，带了弓箭旗枪，驾了鹰雕，牵着猎狗，一行人马都打扮了，却把林冲杂在里面，一齐上马，都投关外。
què shuō bǎ guān jūn guān zuò zài guān shàng kàn jiàn shì chái dà guān rén què dōu rèn de
却说把关军官坐在关上，看见是柴大官人，却都认得。
yuán lái zhè jūn guān wèi xí zhí shí céng dào chái jìn zhuāng shàng yīn cǐ shí shú
原来这军官未袭职时，曾到柴进庄上，因此识熟。
jūn guān qǐ shēn dào dà guān rén yòu qù kuài huó
军官起身道：“大官人又去快活。
chái jìn xià mǎ wèn dào èr wèi guān rén yuán hé zài cǐ
”柴进下马问道：“二位官人缘何在此？
jūn guān dào cāng zhōu dà yǐn xíng yí wén shū huà yǐng tú xíng zhuō ná fàn rén lín chōng tè chà mǒu děng zài cǐ shǒu bǎ
”军官道：“沧州大尹行移文书，画影图形，捉拿犯人林冲，特差某等在此守把。
dàn yǒu guò wǎng kè shāng yī yī pán wèn cái fàng chū guān
但有过往客商，一一盘问，才放出关。
chái jìn xiào dào wǒ zhè yī huǒ rén nèi zhōng jiān jiā dài zhe lín chōng nǐ yuán hé bù rèn de
”柴进笑道：“我这一伙人内，中间夹带着林冲，你缘何不认得？
jūn guān yě xiào dào dà guān rén shì shi fǎ dù de bú dào de kěn xié dài le chū qù
”军官也笑道：“大官人是识法度的，不到得肯挟带了出去。
qǐng zūn biàn shàng mǎ
请尊便上马。
chái jìn yòu xiào dào zhī nèn de xiāng tuō dé guò ná de yě wèi huí lái xiāng sòng
”柴进又笑道：“只恁地相托得过，拿得野味回来相送。
zuò bié le yī qí shàng mǎ chū guān qù le
”作别了，一齐上马出关去了。
xíng de shí sì wǔ lǐ què jiàn xiān qù de zhuāng kè zài nà lǐ děng hòu
行得十四五里，却见先去的庄客在那里等候。
chái jìn jiào lín chōng xià le mǎ tuō qù dǎ liè de yī fú què chuān shang zhuāng kè dài lái de zì jǐ yī shang xì le yāo dāo dài shang hóng yīng zhān lì bèi shàng bāo guǒ tí le gǔn dāo xiāng cí chái jìn bài bié le biàn xíng
柴进叫林冲下了马，脱去打猎的衣服，却穿上庄客带来的自己衣裳，系了腰刀，戴上红缨毡笠，背上包裹，提了衮刀，相辞柴进，拜别了便行。
lín chōng yǔ chái dà guān rén bié hòu shàng lù xíng le shí shù rì shí yù mù dōng tiān qì tóng yún mì bù shuò fēng jǐn qǐ yòu zǎo fēn fēn yáng yáng xià zhe mǎn tiān dà xuě
林冲与柴大官人别后，上路行了十数日，时遇暮冬天气，彤云密布，朔风紧起，又早纷纷扬扬下着满天大雪。
xíng bú dào èr shí yú lǐ zhī jiàn mǎn de rú yín
行不到二十余里，只见满地如银。
dàn jiàn
但见：
dōng shēn zhèng qīng lěng hūn huì lù xíng nán
冬深正清冷，昏晦路行难。
cháng kōng jiǎo jié zhēng kàn yíng jìng mái mò yáo shān
长空皎洁，争看莹净，埋没遥山。
fǎn fù fēng fān xù fěn bīn fēn qīng diǎn lín luán
反复风翻絮粉，缤纷轻点林峦。
qīng qìn chá yān shī píng pù pú shuǐ chuán
清沁茶烟湿，平铺濮水船。
lóu tái yín yā wǎ sōng hè yù lóng pán
楼台银压瓦，松壑玉龙蟠。
cāng sōng rán fā hào gǒng xīng zǎn shān hú yuán
苍松髯发皓，拱星攒，珊瑚圆。
qīng kē miǎo mò tīng tān gū tǐng dú diào xuě màn màn
轻柯渺漠，汀滩孤艇，独钓雪漫漫。
cūn xū qíng lěng luò qī cǎn shǎo xīn huān
村墟情冷落，凄惨少欣欢。
lín chōng tà zhe xuě zhǐ gù zǒu kàn kàn tiān sè lěng de jǐn qiē jiàn jiàn wǎn le
林冲踏着雪只顾走，看看天色冷得紧切，渐渐晚了。
yuǎn yuǎn wàng jiàn zhěn xī kào hú yí gè jiǔ diàn bèi xuě màn màn de yā zhe
远远望见枕溪靠湖一个酒店，被雪漫漫地压着。
dàn jiàn
但见：
yín mí cǎo shè yù yìng máo yán
银迷草舍，玉映茅檐。
shù shí zhū lǎo shù chà yē sān wǔ chù xiǎo chuāng guān bì
数十株老树杈枒，三五处小窗关闭。
shū jīng lí luò hún rú nì fěn qīng pù
疏荆篱落，浑如腻粉轻铺；
huáng tǔ rào qiáng què shì qiān huá bù jiù
黄土绕墙，却似铅华布就。
qiān tuán liǔ xù piāo lián mù wàn piàn é máo wǔ jiǔ qí
千团柳絮飘帘幕，万片鹅毛舞酒旗。
lín chōng kàn jiàn bēn rù nà jiǔ diàn lǐ lái jiē qǐ lú lián fú shēn rù qù
林冲看见，奔入那酒店里来，揭起芦帘，拂身入去。
dào cè shǒu kàn shí dōu shì zuò tóu jiǎn yī chù zuò xia
到侧首看时，都是座头，拣一处坐下。
yǐ le gǔn dāo jiě fàng bāo guǒ tái le zhān lì bǎ yāo dāo yě guà le
倚了衮刀，解放包裹，抬了毡笠，把腰刀也挂了。
zhī jiàn yí gè jiǔ bǎo lái wèn dào kè guān dǎ duō shǎo jiǔ
只见一个酒保来问道：“客官打多少酒？
lín chōng dào xiān qǔ liǎng jiǎo jiǔ lái
”林冲道：“先取两角酒来。
jiǔ bǎo jiāng gè tǒng r dǎ liǎng jiǎo jiǔ jiāng lái fàng zài zhuō shàng
”酒保将个桶儿，打两角酒，将来放在桌上。
lín chōng yòu wèn dào yǒu shèn me xià jiǔ
林冲又问道：“有甚么下酒？
jiǔ bǎo dào yǒu shēng shú niú ròu féi é nèn jī
”酒保道：“有生熟牛肉、肥鹅、嫩鸡。
lín chōng dào xiān qiè èr jīn shú niú ròu lái
”林冲道：“先切二斤熟牛肉来。
jiǔ bǎo qù bù duō shí jiāng lái pù xià yī dà pán niú ròu shù bān cài shū fàng gè dà wǎn yī miàn shāi jiǔ
”酒保去不多时，将来铺下一大盘牛肉，数般菜蔬，放个大碗，一面筛酒。
lín chōng chī le sān sì wǎn jiǔ zhī jiàn diàn lǐ yī gè rén bèi chā zhuó shǒu zǒu chū lái mén qián kàn xuě
林冲吃了三四碗酒，只见店里一个人背叉着手，走出来门前看雪。
nà rén wèn jiǔ bǎo dào shèn me rén chī jiǔ
那人问酒保道：“甚么人吃酒？
lín chōng kàn nà rén shí tóu dài shēn yán nuǎn mào shēn chuān diāo shǔ pí ǎo jiǎo zhe yī shuāng zhāng pí zhǎi yào xuē shēn cái zhǎng dà mào xiāng kuí hóng shuāng quán gǔ liǎn sān yā huáng rán zhǐ bǎ tóu lái mō zhe kàn xuě
”林冲看那人时，头戴深檐暖帽，身穿貂鼠皮袄，脚着一双獐皮窄靿靴，身材长大，貌相魁宏，双拳骨脸，三丫黄髯，只把头来摸着看雪。
lín chōng jiào jiǔ bǎo zhǐ gù shāi jiǔ
林冲叫酒保只顾筛酒。
lín chōng shuō dào jiǔ bǎo nǐ yě lái chī wǎn jiǔ
林冲说道：“酒保，你也来吃碗酒。
jiǔ bǎo chī le yī wǎn
”酒保吃了一碗。
lín chōng wèn dào cǐ jiān qù liáng shān pō hái yǒu duō shǎo lù
林冲问道：“此间去梁山泊还有多少路？
jiǔ bǎo dá dào cǐ jiān yào qù liáng shān pō suī zhǐ shù lǐ què shì shuǐ lù quán wú hàn lù
”酒保答道：“此间要去梁山泊，虽只数里，却是水路，全无旱路。
ruò yào qù shí xū yòng chuán qù fāng cái dù dé dào nà lǐ
若要去时，须用船去，方才渡得到那里。
lín chōng dào nǐ kě yǔ wǒ mì zhǐ chuán r
”林冲道：“你可与我觅只船儿。
jiǔ bǎo dào zhè bān dà xuě tiān sè yòu wǎn le nà lǐ qù xún chuán zhī
”酒保道：“这般大雪，天色又晚了，那里去寻船只？
lín chōng dào wǒ yǔ nǐ xiē qián yāng nǐ mì zhǐ chuán lái dù wǒ guò qù
”林冲道：“我与你些钱，央你觅只船来，渡我过去。
jiǔ bǎo dào què shì méi tǎo chù
”酒保道：“却是没讨处。
lín chōng xún sī dào zhè bān zěn de hǎo
”林冲寻思道：“这般怎的好？
yòu chī le jǐ wǎn jiǔ mèn shàng xīn lái mò rán jiān xiǎng qǐ yǐ xiān zài jīng shī zuò jiào tóu jìn jūn zhōng měi rì liù jiē sān shì yóu wán chī jiǔ shuí xiǎng jīn rì bèi gāo qiú zhè zéi kēng xiàn le wǒ zhè yī chǎng wén le miàn zhí duàn sòng dào zhè lǐ
”又吃了几碗酒，闷上心来，蓦然间想起：“以先在京师做教头，禁军中每日六街三市游玩吃酒，谁想今日被高俅这贼坑陷了我这一场，文了面，直断送到这里。
shǎn de wǒ yǒu jiā nán bēn yǒu guó nán tóu shòu cǐ jì mò
闪得我有家难奔，有国难投，受此寂寞。
yīn gǎn shāng huái bào wèn jiǔ bǎo jiè bǐ yàn lái chéng zhe yī shí jiǔ xìng xiàng nà bái fěn bì shàng xiě xià bā jù wǔ yán shī
”因感伤怀抱，问酒保借笔砚来，乘着一时酒兴，向那白粉壁上写下八句五言诗。
xiě dào
写道：
zhàng yì shì lín chōng wéi rén zuì pò zhōng
“仗义是林冲，为人最朴忠。
jiāng hú chí wén wàng kāng kǎi jù yīng xióng
江湖驰闻望，慷慨聚英雄。
shēn shì bēi fú gěng gōng míng lèi zhuǎn péng
身世悲浮梗，功名类转蓬。
tā nián ruò dé zhì wēi zhèn tài shān dōng
他年若得志，威镇泰山东！
lín chōng tí ba shī piē xia bǐ zài qǔ jiǔ lái
林冲题罢诗，撇下笔，再取酒来。
zhèng yǐn zhī jiān zhī jiàn nà hàn zi zǒu xiàng qián lái bǎ lín chōng pī yāo jiū zhù shuō dào nǐ hǎo dà dǎn
正饮之间，只见那汉子走向前来，把林冲劈腰揪住，说道：“你好大胆！
nǐ zài cāng zhōu zuò xià mí tiān dà zuì què zài zhè lǐ
你在沧州做下迷天大罪，却在这里。
jiàn jīn guān sī chū sān qiān guàn xìn shǎng qián zhuō nǐ què shì yào zěn de
见今官司出三千贯信赏钱捉你，却是要怎的？
lín chōng dào nǐ dào wǒ shì shuí
”林冲道：“你道我是谁？
nà hàn dào nǐ bú shì lín chōng
”那汉道：“你不是林冲！
lín chōng dào wǒ zì xìng zhāng
”林冲道：“我自姓张。
nà hàn xiào dào nǐ mò hú shuō
”那汉笑道：“你莫胡说。
jiàn jīn bì shàng xiě xià míng zì nǐ liǎn shàng wén zhe jīn yìn rú hé shuǎ lài dé guò
见今壁上写下名字，你脸上文着金印，如何耍赖得过。
lín chōng dào nǐ zhēn gè yào ná wǒ
”林冲道：“你真个要拿我？
nà hàn xiào dào wǒ què ná nǐ zuò shèn me
”那汉笑到：“我却拿你做甚么。
nǐ gēn wǒ jìn lái dào lǐ miàn hé nǐ shuō huà
你跟我进来，到里面和你说话。
nà hàn fàng le shǒu lín chōng gēn zhe dào hòu miàn yí gè shuǐ tíng shàng jiào jiǔ bǎo diǎn qǐ dēng lái hé lín chōng shī lǐ duì miàn zuò xia
”那汉放了手，林冲跟着，到后面一个水亭上，叫酒保点起灯来，和林冲施礼，对面坐下。
nà hàn wèn dào què cái jiàn xiōng zhǎng zhǐ gù wèn liáng shān pō lù tóu yào xún chuán qù
那汉问道：“却才见兄长只顾问梁山泊路头，要寻船去。
nà lǐ shì qiǎng rén shān zhài nǐ dài yào qù zuò shèn me
那里是强人山寨，你待要去做甚么？
lín chōng dào shí bù xiāng mán rú jīn guān sī zhuī bǔ xiǎo rén jǐn jí wú ān shēn chù tè tóu zhè shān zhài lǐ hǎo hàn rù huǒ yīn cǐ yào qù
”林冲道：“实不相瞒，如今官司追捕小人紧急，无安身处，特投这山寨里好汉入伙，因此要去。
nà hàn dào suī rán rú cǐ bì yǒu gè rén jiàn xiōng zhǎng lái rù huǒ
”那汉道：“虽然如此，必有个人荐兄长来入伙。
lín chōng dào cāng zhōu héng hǎi jùn gù yǒu jǔ jiàn jiāng lái
”林冲道：“沧州横海郡故友举荐将来。
nà hàn dào mò fēi chái jìn me
”那汉道：“莫非柴进么？
lín chōng dào zú xià hé yǐ zhī zhī
”林冲道：“足下何以知之？
nà hàn dào chái dà guān rén yǔ shān zhài zhōng dà wáng tóu lǐng jiāo hòu cháng yǒu shū xìn wǎng lái
”那汉道：“柴大官人与山寨中大王头领交厚，常有书信往来。
yuán lái wáng lún dāng chū bù dé de zhī shí yǔ dù qiān tóu bèn chái jìn duō de chái jìn liú zài zhuāng zi shàng zhù le jǐ shí
”原来王伦当初不得地之时，与杜迁投奔柴进，多得柴进留在庄子上住了几时；
lín qǐ shēn yòu jī fā pán chán yín liǎng yīn cǐ yǒu ēn
临起身又赍发盘缠银两，因此有恩。
lín chōng tīng le biàn bài dào yǒu yǎn bù shí tài shān
林冲听了便拜道：“有眼不识泰山。
yuàn qiú dà míng
愿求大名。
nà hàn huāng máng dá lǐ shuō dào xiǎo rén shì wáng tóu lǐng shǒu xià ěr mù
”那汉慌忙答礼，说道：“小人是王头领手下耳目。
xiǎo rén xìng zhū míng guì yuán shì yí zhōu yí shuǐ xiàn rén shì
小人姓朱名贵，原是沂州沂水县人氏。
shān zhài lǐ jiào xiǎo dì zài cǐ jiān kāi jiǔ diàn wèi míng zhuān yī tàn tīng wǎng lái kè shāng jīng guò
山寨里教小弟在此间开酒店为名，专一探听往来客商经过。
dàn yǒu cái bó zhě biàn qù shān zhài lǐ bào zhī
但有财帛者，便去山寨里报知。
dàn shì gū dān kè rén dào cǐ wú cái bó de fàng tā guò qù
但是孤单客人到此，无财帛的放他过去；
yǒu cái bó de lái dào zhè lǐ qīng zé méng hàn yào má fān zhòng zé dēng shí jié guǒ jiāng jīng ròu piàn wèi bā zi féi ròu jiān yóu diǎn dēng
有财帛的来到这里，轻则蒙汗药麻翻，重则登时结果，将精肉片为羓子，肥肉煎油点灯。
què cái jiàn xiōng zhǎng zhǐ gù wèn liáng shān pō lù tóu yīn cǐ bù gǎn xià shǒu
却才见兄长只顾问梁山泊路头，因此不敢下手。
cì hòu jiàn xiě chū dà míng lái céng yǒu dōng jīng lái de rén chuán shuō xiōng zhǎng de háo jié bù qī jīn rì de huì
次后见写出大名来，曾有东京来的人，传说兄长的豪杰，不期今日得会。
jì yǒu chái dà guān rén shū jiān xiāng jiàn yì shì xiōng zhǎng míng zhèn huán hǎi wáng tóu lǐng bì dāng zhòng yòng
既有柴大官人书缄相荐，亦是兄长名震寰海，王头领必当重用。
suí jí jiào jiǔ bǎo ān pái fēn lì jiǔ lái xiāng dài
”随即叫酒保安排分例酒来相待。
lín chōng dào hé gù zhòng cì fēn lì jiǔ shí
林冲道：“何故重赐分例酒食？
bài rǎo bù dàng
拜扰不当。
zhū guì dào shān zhài zhōng liú xià fēn lì jiǔ shí dàn yǒu hǎo hàn jīng guò bì jiào xiǎo dì xiāng dài
”朱贵道：“山寨中留下分例酒食，但有好汉经过，必教小弟相待。
jì shì xiōng zhǎng lái cǐ rù huǒ zěn gǎn yǒu shī zhī yìng
既是兄长来此入伙，怎敢有失祗应。
suí jí ān pái yú ròu pán zhuàn jiǔ yáo dào lái xiāng dài
”随即安排鱼肉盘馔酒肴，到来相待。
liǎng gè zài shuǐ tíng shàng chī le bàn yè jiǔ
两个在水亭上吃了半夜酒。
lín chōng dào rú hé néng gōu chuán lái dù guò qù
林冲道：“如何能勾船来渡过去？
zhū guì dào zhè lǐ zì yǒu chuán zhī xiōng zhǎng fàng xīn
”朱贵道：“这里自有船只，兄长放心。
qiě zàn sù yī xiāo wǔ gēng què qǐng qǐ lái tóng wǎng
且暂宿一霄，五更却请起来同往。
dāng shí liǎng gè gè zì qù xiē xī
当时两个各自去歇息。
shuì dào wǔ gēng shí fēn zhū guì zì lái jiào lín chōng qǐ lái
睡到五更时分，朱贵自来叫林冲起来。
xǐ shù ba zài qǔ sān wǔ bēi jiǔ xiāng dài chī le xiē ròu shí zhī lèi
洗漱罢，再取三五杯酒相待，吃了些肉食之类。
cǐ shí tiān shàng wèi míng
此时天尚未明。
zhū guì bǎ shuǐ tíng shàng chuāng zi kāi le qǔ chū yī zhāng què huà gōng dā shàng nà yī zhī xiǎng jiàn qū zhe duì gǎng bài lú zhé wěi lǐ miàn shè jiāng qù
朱贵把水亭上窗子开了，取出一张鹊画弓，搭上那一枝响箭，觑着对港败芦折苇里面射将去。
lín chōng dào cǐ shì hé yì
林冲道：“此是何意？
zhū guì dào cǐ shì shān zhài lǐ de hào jiàn
”朱贵道：“此是山寨里的号箭。
shǎo kè biàn yǒu chuán lái
少刻便有船来。
méi duō shí zhī jiàn duì guò lú wěi pō lǐ sān wǔ gè xiǎo lóu luō yáo zhe yī zhī kuài chuán guò lái jìng dào shuǐ tíng xià
”没多时，只见对过芦苇泊里，三五个小喽啰摇着一只快船过来，径到水亭下。
zhū guì dāng shí yǐn le lín chōng qǔ le dāo zhàng xíng lǐ xià chuán
朱贵当时引了林冲，取了刀仗、行李下船。
xiǎo lóu luō bǎ chuán yáo kāi wàng pō zǐ lǐ qù
小喽啰把船摇开，望泊子里去。
bēn jīn shā tān lái
奔金沙滩来。
lín chōng kàn shí jiàn nà bā bǎi lǐ liáng shān shuǐ pō guǒ rán shì gè xiàn rén qù chù
林冲看时，见那八百里梁山水泊，果然是个陷人去处。
dàn jiàn
但见：
shān pái jù làng shuǐ jiē yáo tiān
山排巨浪，水接摇天。
luàn lú zǎn wàn wàn duì dāo qiāng guài shù liè qiān qiān céng jiàn jǐ
乱芦攒万万队刀枪，怪树列千千层剑戟。
háo biān lù jiǎo jù jiāng hái gǔ zǎn chéng
濠边鹿角，俱将骸骨攒成；
zhài nèi wǎn piáo jǐn shǐ kū lóu zuò jiù
寨内碗瓢，尽使骷髅做就。
bō xià rén pí méng zhàn gǔ jié lái tou fā zuò jiāng shéng
剥下人皮蒙战鼓，截来头发做缰绳。
zǔ dāng guān jūn yǒu wú xiàn duàn tóu gǎng mò
阻当官军，有无限断头港陌；
zhē lán dào zéi shì xǔ duō jué jìng lín luán
遮拦盗贼，是许多绝径林峦。
é luǎn shí dié dié rú shān kǔ zhú qiāng sēn sēn rú yǔ
鹅卵石叠叠如山，苦竹枪森森如雨。
zhàn chuán lái wǎng yī zhōu huí mái fú yǒu lú huā
战船来往，一周回埋伏有芦花；
shēn gǎng tíng cáng sì bì xià wō pán duō cǎo mù
深港停藏，四壁下窝盘多草木。
duàn jīn tíng shàng chóu yún qǐ jù yì tīng qián shā qì shēng
断金亭上愁云起，聚义厅前杀气生。
dāng shí xiǎo lóu luō bǎ chuán yáo dào jīn shā tān àn biān
当时小喽啰把船摇到金沙滩岸边。
zhū guì tóng lín chōng shàng le àn xiǎo lóu luō bèi le bāo guǒ ná le dāo zhàng liǎng gè hǎo hàn shàng shān zhài lái
朱贵同林冲上了岸，小喽啰背了包裹，拿了刀仗，两个好汉上山寨来。
nà jǐ gè xiǎo lóu luō zì bǎ chuán yáo qù xiǎo gǎng lǐ qù le
那几个小喽啰自把船摇去小港里去了。
lín chōng kàn àn shàng shí liǎng biān dōu shì hé bào de dà shù bàn shān lǐ yī zuò duàn jīn tíng zi
林冲看岸上时，两边都是合抱的大树，半山里一座断金亭子。
zài zhuǎn jiāng shàng lái jiàn zuò dà guān
再转将上来，见座大关。
guān qián bǎi zhe dāo qiāng jiàn jǐ gōng nǔ gē máo sì biān dōu shì léi mù pào shí
关前摆着刀枪剑戟，弓弩戈矛，四边都是擂木炮石。
xiǎo lóu luō xiān qù bào zhī
小喽啰先去报知。
èr rén jìn de guān lái liǎng biān jiā dào biàn bǎi zhe duì wǔ qí hào
二人进得关来，两边夹道遍摆着队伍旗号。
yòu guò le liǎng zuò guān ài fāng cái dào zhài mén kǒu
又过了两座关隘，方才到寨门口。
lín chōng kàn jiàn sì miàn gāo shān sān guān xióng zhuàng tuán tuán wéi dìng zhōng jiān lǐ jìng miàn yě sì yī piàn píng dì kě fāng sān wǔ bǎi zhàng
林冲看见四面高山，三关雄壮，团团围定，中间里镜面也似一片平地，可方三五百丈；
kào zhe shān kǒu cái shì zhèng mén liǎng biān dōu shì ěr fáng
靠着山口才是正门，两边都是耳房。
zhū guì yǐn zháo lín chōng lái dào jù yì tīng shàng
朱贵引着林冲来到聚义厅上。
zhōng jiān jiāo yǐ shàng zuò zhe wáng lún zuǒ biān jiāo yǐ shàng zuò zhe dù qiān yòu biān jiāo yǐ shàng zuò zhe sòng wàn
中间交椅上坐着王伦，左边交椅上坐着杜迁，右边交椅上坐着宋万。
zhū guì lín chōng xiàng qián shēng rě le
朱贵、林冲向前声喏了。
lín chōng lì zài zhū guì cè biān
林冲立在朱贵侧边。
zhū guì biàn dào zhè wèi shì dōng jīng bā shí wàn jìn jūn jiào tóu xìng lín míng chōng
朱贵便道：“这位是东京八十万禁军教头，姓林名冲。
yīn bèi gāo tài wèi xiàn hài cì pèi cāng zhōu nà lǐ yòu bèi huǒ shāo le dà jūn cǎo liào chǎng
因被高太尉陷害，刺配沧州，那里又被火烧了大军草料场。
zhēng nài shā sǐ sān rén táo zǒu zài chái dà guān rén jiā hǎo shēng xiāng jìng
争奈杀死三人，逃走在柴大官人家，好生相敬。
yīn cǐ tè xiě shū lái jǔ jiàn rù huǒ
因此特写书来，举荐入伙。
lín chōng huái zhōng qǔ shū dì shàng
”林冲怀中取书递上。
wáng lún jiē lái chāi kāi kàn le biàn qǐng lín chōng lái zuò dì sì wèi jiāo yǐ zhū guì zuò le dì wǔ wèi
王伦接来拆开看了，便请林冲来坐第四位交椅，朱贵坐了第五位。
yī miàn jiào xiǎo lóu luō qǔ jiǔ lái bǎ le sān xún
一面叫小喽啰取酒来，把了三巡。
dòng wèn chái dà guān rén jìn rì wú yàng
动问柴大官人近日无恙。
lín chōng dá dào měi rì zhī zài jiāo wài liè jiào lè qíng
林冲答道：“每日只在郊外猎较乐情。
wáng lún dòng wèn le yī huí mò dì xún sī dào wǒ què shì gè bù jí dì de xiù cái yīn niǎo qì hé zhe dù qiān lái zhè lǐ luò cǎo xù hòu sòng wàn lái jù jí zhè xǔ duō rén mǎ bàn dāng
王伦动问了一回，蓦地寻思道：“我却是个不及第的秀才，因鸟气合着杜迁来这里落草，续后宋万来，聚集这许多人马伴当。
wǒ yòu méi shí fēn běn shì dù qiān sòng wàn wǔ yì yě zhǐ píng cháng
我又没十分本事，杜迁、宋万武艺也只平常。
rú jīn bù zhēng tiān le zhè gè rén tā shì jīng shī jìn jūn jiào tóu bì rán hǎo wǔ yì
如今不争添了这个人，他是京师禁军教头，必然好武艺。
tǎng ruò bèi tā shí pò wǒ men shǒu duàn tā xū zhàn qiáng wǒ men rú hé yíng dí rén
倘若被他识破我们手段，他须占强，我们如何迎敌人。
bù ruò zhǐ shì yī guài tuī què shì gù fā fù tā xià shān qù biàn liǎo miǎn zhì hòu huàn
不若只是一怪，推却事故，发付他下山去便了，免致后患；
zhǐ shì chái jìn miàn shàng què bù hǎo kàn wàng le rì qián zhī ēn rú jīn yě gù tā bù dé
只是柴进面上却不好看，忘了日前之恩，如今也顾他不得。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
yīng yǒng duō tuī lín jiào tóu jiàn xián chái jìn yì nán chóu
英勇多推林教头，荐贤柴进亦难俦。
dǒu shāo kě xiào wáng lún liàng dǐ sǐ tuī cí bù kěn liú
斗筲可笑王伦量，抵死推辞不肯留。
dāng xià wáng lún jiào xiǎo lóu luō yī miàn ān pái jiǔ shí zhěng lǐ yán yàn qǐng lín chōng fù xí
当下王伦叫小喽啰一面安排酒食，整理筵宴，请林冲赴席。
zhòng hǎo hàn yī tóng chī jiǔ
众好汉一同吃酒。
jiāng cì xí zhōng wáng lún jiào xiǎo lóu luō bǎ yí gè pán zi tuō chū wǔ shí liǎng bái yín liǎng pǐ zhù sī lái
将次席终，王伦叫小喽啰把一个盘子托出五十两白银，两匹纻丝来。
wáng lún qǐ lái shuō dào chái dà guān rén jǔ jiàn jiāng jiào tóu lái bì zhài rù huǒ zhēng nài xiǎo zhài liáng shí quē shǎo wū yǔ bù zhěng rén lì guǎ bó kǒng rì hòu wù le zú xià yì bù hǎo kàn
王伦起来说道：“柴大官人举荐将教头来敝寨入伙，争奈小寨粮食缺少，屋宇不整，人力寡薄，恐日后误了足下，亦不好看。
lüè yǒu xiē bó lǐ wàng qǐ xiào liú xún gè dà zhài ān shēn xiē mǎ qiē wù jiàn guài
略有些薄礼，望乞笑留，寻个大寨安身歇马，切勿见怪。
lín chōng dào sān wèi tóu lǐng róng fù xiǎo rén qiān lǐ tóu míng wàn lǐ tóu zhǔ píng tuō chái dà guān rén miàn pí jìng tóu dà zhài rù huǒ
”林冲道：“三位头领容复：小人千里投名，万里投主，凭托柴大官人面皮，径投大寨入伙。
lín chōng suī rán bù cái wàng cì shōu lù dāng yǐ yī sǐ xiàng qián bìng wú chǎn nìng shí wèi píng shēng zhī xìng
林冲虽然不才，望赐收录，当以一死向前，并无谄佞，实为平生之幸。
bù wéi yín liǎng jī fā ér lái qǐ tóu lǐng zhào chá
不为银两赍发而来，乞头领照察。
wáng lún dào wǒ zhè lǐ shì gè xiǎo qù chù rú hé ān zhe de nǐ
”王伦道：“我这里是个小去处，如何安着得你。
xiū guài xiū guài
休怪，休怪！
zhū guì jiàn le biàn jiàn dào gē ge zài shàng mò guài xiǎo dì duō yán
”朱贵见了，便谏道：“哥哥在上，莫怪小弟多言。
shān zhài zhōng liáng shí suī shǎo jìn cūn yuǎn zhèn kě yǐ qù jiè
山寨中粮食虽少，近村远镇，可以去借。
shān chǎng shuǐ pō mù zhí guǎng yǒu biàn yào gài qiān jiān fáng wū què yě wú fáng
山场水泊，木植广有，便要盖千间房屋却也无妨。
zhè wèi shì chái dà guān rén lì jǔ jiàn lái de rén rú hé jiào tā bié chù qù
这位是柴大官人力举荐来的人，如何教他别处去。
yì qiě chái dà guān rén zì lái yǔ shān shàng yǒu ēn rì hòu dé zhī bù nà cǐ rén xū bù hǎo kàn
抑且柴大官人自来与山上有恩，日后得知不纳此人，须不好看。
zhè wèi yòu shì yǒu běn shi de rén tā bì rán lái chū qì lì
这位又是有本事的人，他必然来出气力。
dù qiān dào shān zhài zhōng nà zhēng tā yí gè
”杜迁道：“山寨中那争他一个。
gē ge ruò bù shōu liú chái dà guān rén zhī dào shí jiàn guài xiǎn de wǒ men wàng ēn bèi yì
哥哥若不收留，柴大官人知道时见怪，显的我们忘恩背义。
rì qián duō zēng kuī le tā jīn rì jiàn gè rén lái biàn rèn tuī què fā fù tā qù
日前多曾亏了他，今日荐个人来，便恁推却，发付他去。
sòng wàn yě quàn dào chái dà guān rén miàn shàng kě róng tā zài zhè lǐ zuò gè tóu lǐng yě hǎo
”宋万也劝道：“柴大官人面上，可容他在这里做个头领也好。
bù rán jiàn de wǒ men wú yì qì shǐ jiāng hú shàng hǎo hàn jiàn xiào
不然见的我们无意气，使江湖上好汉见笑。
wáng lún dào xiōng dì men bù zhī
”王伦道：“兄弟们不知。
tā zài cāng zhōu suī shì fàn le mí tiān dà zuì jīn rì shàng shān què bù zhī xīn fù
他在沧州虽是犯了迷天大罪，今日上山，却不知心腹。
tǎng huò lái kàn xū shí rú zhī nai hé
倘或来看虚实，如之奈何？
lín chōng dào xiǎo rén yī shēn fàn le sǐ zuì yīn cǐ lái tóu rù huǒ hé gù xiāng yí
”林冲道：“小人一身犯了死罪，因此来投入伙，何故相疑。
wáng lún dào jì rán rú cǐ nǐ ruò zhēn xīn rù huǒ shí bǎ yí gè tóu míng zhuàng lái
”王伦道：“既然如此，你若真心入伙时，把一个投名状来。
lín chōng biàn dào xiǎo rén pō shí jǐ zì qǐ zhǐ bǐ lái biàn xiě
”林冲便道：“小人颇识几字，乞纸笔来便写。
zhū guì xiào dào jiào tóu nǐ cuò le
”朱贵笑道：“教头，你错了。
dàn fán hǎo hàn men rù huǒ xū yào nà tóu míng zhuàng
但凡好汉们入伙，须要纳投名状。
shì jiào nǐ xià shān qù shā dé yī gè rén jiāng tóu xiàn nà tā biàn wú yí xīn
是教你下山去杀得一个人，将头献纳，他便无疑心。
zhè gè biàn wèi zhī tóu míng zhuàng
这个便谓之投名状。
lín chōng dào zhè shì yě bù nán
”林冲道：“这事也不难。
lín chōng biàn xià shān qù děng zhǐ pà méi rén guò
林冲便下山去等，只怕没人过。
wáng lún dào yǔ nǐ sān rì xiàn
”王伦道：“与你三日限。
ruò sān rì nèi yǒu tóu míng zhuàng lái biàn róng nǐ rù huǒ
若三日内有投名状来，便容你入伙；
ruò sān rì nèi méi shí zhǐ de xiū guài
若三日内没时，只得休怪。
lín chōng yìng chéng le zì huí fáng zhōng sù xiē
”林冲应承了，自回房中宿歇。
mèn mèn bù yǐ
闷闷不已。
zhèng shì
正是：
chóu huái yù yù kǔ nàn kāi kě hèn wáng lún tè nòng guāi
愁怀郁郁苦难开，可恨王伦忒弄乖。
míng rì zǎo xún shān lù qù bù zhī nà gè sòng tóu lái
明日早寻山路去，不知那个送头来？
dàng wǎn xí sàn
当晚席散。
zhū guì xiāng bié xià shān zì qù shǒu diàn
朱贵相别下山，自去守店。
lín chōng dào wǎn qǔ le dāo zhàng xíng lǐ xiǎo lóu luō yǐn qù kè fáng nèi xiē le yī yè
林冲到晚，取了刀仗、行李，小喽啰引去客房内歇了一夜。
cì rì zǎo qǐ lái chī xiē chá fàn dài le yāo dāo tí le pō dāo jiào yí gè xiǎo lóu luō lǐng lù xià shān bǎ chuán dù guò qù pì jìng xiǎo lù shàng děng hou kè rén guò wǎng
次日早起来，吃些茶饭，带了腰刀，提了朴刀，叫一个小喽啰领路下山，把船渡过去，僻静小路上等候客人过往。
cóng cháo zhì mù děng le yī rì bìng wú yí gè gū dān kè rén jīng guò
从朝至暮，等了一日，并无一个孤单客人经过。
lín chōng mèn mèn bù yǐ hé xiǎo lóu luō zài guò dù lái huí dào shān zhài zhōng
林冲闷闷不已，和小喽啰再过渡来，回到山寨中。
wáng lún wèn dào tóu míng zhuàng hé zài
王伦问道：“投名状何在？
lín chōng dá dào jīn rì bìng wú yí gè guò wǎng yǐ cǐ bù céng qǔ de
”林冲答道：“今日并无一个过往，以此不曾取得。
wáng lún dào nǐ míng rì ruò wú tóu míng zhuàng shí yě nán zài zhè lǐ le
”王伦道：“你明日若无投名状时，也难在这里了。
lín chōng zài bù gǎn dā yìng xīn nèi zì yǐ bù lè
”林冲再不敢答应，心内自已不乐。
lái dào fáng zhōng tǎo xiē fàn chī le
来到房中，讨些饭吃了。
yòu xiē le yī yè
又歇了一夜。
cì rì qīng zǎo qǐ lái hé xiǎo lóu luō chī le zǎo fàn ná le pō dāo yòu xià shān lái
次日清早起来，和小喽啰吃了早饭，拿了朴刀，又下山来。
xiǎo lóu luō dào ǎn men jīn rì tóu nán shān lù qù děng
小喽啰道：“俺们今日投南山路去等。
liǎng gè lái dào lín lǐ qián fú děng hòu bìng bù jiàn yí gè kè rén guò wǎng
”两个来到林里潜伏等候，并不见一个客人过往。
fú dào wǔ shí hòu yī huǒ kè rén yuē yǒu sān bǎi yú rén jié zōng ér guò
伏到午时后，一伙客人约有三百余人，结踪而过。
lín chōng yòu bù gǎn dòng shǒu ràng tā guò qù
林冲又不敢动手，让他过去。
yòu děng le yī xiē kàn kàn tiān sè wǎn lái yòu bú jiàn yí gè kè rén guò
又等了一歇，看看天色晚来，又不见一个客人过。
lín chōng duì xiǎo lóu luō dào wǒ nèn dì huì qì děng le liǎng rì bú jiàn yí gè gū dān kè rén guò wǎng hé yǐ shì hǎo
林冲对小喽啰道：“我恁地晦气，等了两日，不见一个孤单客人过往，何以是好？
xiǎo lóu luō dào gē ge qiě kuān xīn
”小喽啰道：“哥哥且宽心。
míng rì hái yǒu yī rì xiàn wǒ hé gē gē qù dōng shān lù shàng děng hòu
明日还有一日限，我和哥哥去东山路上等候。
dàng wǎn yī jiù shàng shān
”当晚依旧上山。
wáng lún shuō dào jīn rì tóu míng zhuàng rú hé
王伦说道：“今日投名状如何？
lín chōng bù gǎn dā yìng zhǐ tàn le yī kǒu qì
”林冲不敢答应，只叹了一口气。
wáng lún xiào dào xiǎng shì jīn rì yòu méi le
王伦笑道：“想是今日又没了。
wǒ shuō yǔ nǐ sān rì xiàn jīn yǐ liǎng rì le
我说与你三日限，今已两日了。
ruò míng rì zài wú bù bì xiāng jiàn le biàn qǐng nà bù xià shān tóu bié chù qù
若明日再无，不必相见了，便请那步下山，投别处去。
lín chōng huí dào fáng zhōng duān dì shì xīn nèi hǎo mèn
”林冲回到房中，端的是心内好闷。
yǒu lín jiāng xiān cí yī piān yún
有《临江仙》词一篇云：
mèn shì jiāo lóng lí hǎi dǎo chóu rú měng hǔ kùn huāng tián bēi qiū sòng yù lèi lián lián
闷似蛟龙离海岛，愁如猛虎困荒田，悲秋宋玉泪涟涟。
jiāng yān chū qù bǐ bà wáng hèn wú chuán
江淹初去笔，霸王恨无船。
gāo zǔ xíng yáng zāo kùn ě zhāo guān wǔ xiāng shòu yōu jiān cáo gōng chì bì huǒ lián tiān
高祖荥阳遭困厄，昭关伍相受忧煎，曹公赤壁火连天。
lǐ líng tái shàng wàng sū wǔ xiàn jū yán
李陵台上望，苏武陷居延。
dàng wǎn lín chōng yǎng tiān cháng tàn dào bù xiǎng wǒ jīn rì bèi gāo qiú nà zéi xiàn hài liú luò dào cǐ zhí rú cǐ mìng jiǎn shí guāi
当晚林冲仰天长叹道：“不想我今日被高俅那贼陷害，流落到此，直如此命蹇时乖！
guò le yī yè cì rì tiān míng qǐ lái tǎo xiē fàn shí chī le dǎ shuān le nà bāo guǒ piē zài fáng zhōng kuà le yāo dāo tí le pō dāo yòu hé xiǎo lóu luō xià shān guò dù tóu dōng shān lù shàng lái
”过了一夜，次日天明起来，讨些饭食吃了，打拴了那包裹，撇在房中，跨了腰刀，提了朴刀，又和小喽啰下山过渡，投东山路上来。
lín chōng dào wǒ jīn rì ruò hái qǔ bù dé tóu míng zhuàng shí zhǐ de qù bié chù ān shēn lì mìng
林冲道：“我今日若还取不得投名状时，只得去别处安身立命。
liǎng gè lái dào shān xià dōng lù lín zi lǐ qián fú děng hòu
”两个来到山下东路林子里潜伏等候。
kàn kàn rì tou zhōng le yòu méi yī gè rén lái
看看日头中了，又没一个人来。
shí yù cán xuě chū qíng rì sè míng lǎng
时遇残雪初晴，日色明朗。
lín chōng tí zhe pō dāo duì xiǎo lóu luō dào yǎn jiàn de yòu bù jì shì le bù rú chèn zǎo tiān sè wèi wǎn qǔ le xíng lǐ zhǐ de wǎng bié chù qù xún gè suǒ zài
林冲提着朴刀，对小喽啰道：“眼见得又不济事了，不如趁早，天色未晚，取了行李，只得往别处去寻个所在。
xiǎo xiào yòng shǒu zhǐ dào hǎo le wù de bú shì yī gè rén lái
”小校用手指道：“好了，兀的不是一个人来！
lín chōng kàn shí jiào shēng cán kuì
”林冲看时，叫声：“惭愧！
zhī jiàn nà gè rén yuǎn yuǎn zài shān pō xià wàng jiàn xíng lái
”只见那个人远远在山坡下，望见行来。
dài tā lái de jiào jìn lín chōng bǎ pō dāo gān jiǎn le yī xià mò dì tiào jiāng chū lái
待他来得较近，林冲把朴刀杆剪了一下，蓦地跳将出来。
nà hàn zi jiàn le lín chōng jiào shēng ā yě
那汉子见了林冲，叫声：“阿也！
piē le dàn zi zhuǎn shēn biàn zǒu
”撇了担子，转身便走。
lín chōng gǎn jiāng qù nà lǐ gǎn děi shàng nà hàn zi shǎn guò shān pō qù le
林冲赶将去，那里赶得上，那汉子闪过山坡去了。
lín chōng dào nǐ kàn wǒ mìng kǔ me
林冲道：“你看我命苦么！
děng le sān rì fǔ néng děng de yī gè rén lái yòu chī tā zǒu le
等了三日，甫能等得一个人来，又吃他走了。
xiǎo xiào dào suī rán bù shā dé rén zhè yī dān cái bó kě yǐ dǐ dàng
”小校道：“虽然不杀得人，这一担财帛可以抵当。
lín chōng dào nǐ xiān tiāo le shàng shān qù wǒ zài děng yī děng
”林冲道：“你先挑了上山去，我再等一等。
xiǎo lóu luō xiān bǎ dān ér tiāo shàng shān qù
”小喽啰先把担儿挑上山去。
zhī jiàn shān pō xià zhuǎn chū yí gè dà hàn lái
只见山坡下转出一个大汉来。
lín chōng jiàn le shuō dào tiān cì qí biàn
林冲见了，说道：“天赐其便！
zhī jiàn nà rén tǐng zhe pō dāo dà jiào rú léi hè dào pō zéi shā bù jìn de qiáng tú
”只见那人挺着朴刀，大叫如雷，喝道：“泼贼，杀不尽的强徒！
jiāng ǎn xíng lǐ nà lǐ qù
将俺行李那里去！
sǎ jiā zhèng zài zhuō nǐ zhè sī men dào lái bá hǔ xū
洒家正在捉你这厮们，倒来拔虎须！
fēi yě sì yǒng yuè jiāng lái
”飞也似踊跃将来。
lín chōng jiàn tā lái de shì měng yě shǐ bù yíng tā
林冲见他来得势猛，也使步迎他。
bú shì zhè gè rén lái dòu lín chōng yǒu fèn jiào liáng shān pō nèi tiān zhè gè nòng fēng bái é dà chóng
不是这个人来斗林冲，有分教：梁山泊内，添这个弄风白额大虫；
shuǐ hǔ zhài zhōng còu jǐ zhī tiào jiàn jīn qíng měng shòu
水浒寨中，辏几只跳涧金晴猛兽。
zhí jiào xiān fān tiān dì zhòng fú qǐ chuō pò cāng qióng zài bǔ wán
直教掀翻天地重扶起，戳破苍穹再补完。
bì jìng lái yǔ lín chōng dòu de zhèng shì shèn rén qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟来与林冲斗的正是甚人，且听下回分解。