jí xiān fēng dōng guō zhēng gōng qīng miàn shòu běi jīng dòu wǔ
急先锋东郭争功青面兽北京斗武
shī yuē
诗曰：
dé zuì yōu yàn zuò pèi róng dāng chǎng bǐ shì jiào yīng xióng
得罪幽燕作配戎，当场比试较英雄。
qí féng dí shǒu nán cáng xìng jiàng yù liáng cái zěn yòng gōng
棋逢敌手难藏幸，将遇良才怎用功。
què huà gōng wān qī mǎn yuè diǎn gāng qiāng cì yào shuāng fēng
鹊画弓弯欺满月，点钢枪刺耀霜风。
zhí ráo shè hǔ chuān yáng shǒu jìn xīn shū yíng shèng fù zhōng
直饶射虎穿杨手，尽心输赢胜负中。
huà shuō dāng shí zhōu jǐn yáng zhì liǎng gè lè mǎ zài yú qí xià zhèng yù chū zhàn jiāo fēng
话说当时周谨、杨志两个勒马在于旗下，正欲出战交锋。
zhī jiàn bīng mǎ dōu jiān wén dá hè dào qiě zhù
只见兵马都监闻达喝道：“且住！
zì shàng tīng lái bǐng fù liáng zhōng shū dào fù ēn xiāng lùn zhè liǎng gè bǐ shì wǔ yì suī rán wèi jiàn běn shì gāo dī qiāng dāo běn shì wú qíng zhī wù zhǐ yi shā zéi jiǎo kòu
”自上厅来禀复梁中书道：“复恩相：论这两个比试武艺，虽然未见本事高低，枪刀本是无情之物，只宜杀贼剿寇。
jīn rì jūn zhōng zì jiā bǐ shì kǒng yǒu shāng sǔn qīng zé cán jí zhòng zé zhì mìng cǐ nǎi yú jūn bù lì
今日军中自家比试，恐有伤损，轻则残疾，重则致命，此乃于军不利。
kě jiāng liǎng gēn qiāng qù le qiāng tóu gè yòng zhān piàn bāo guǒ dì xià zhàn le shí huī zài gè shàng mǎ dōu yǔ zào shān chuān zhe
可将两根枪去了枪头，各用毡片包裹，地下蘸了石灰，再各上马，都与皂衫穿着。
dàn shì qiāng jiān sī shuò rú bái diǎn duō zhě dāng shū
但是枪尖厮搠，如白点多者当输。
cǐ lǐ rú hé
此理如何？
liáng zhōng shū dào yán zhī jí dāng
”梁中书道：“言之极当。
suí jí chuán lìng xià qù
”随即传令下去。
liǎng gè lǐng le yán yǔ xiàng zhè yǎn wǔ tīng hòu qù le qiāng jiān dōu yòng zhān piàn bāo le fù chéng gǔ duo shēn shàng gè huàn le zào shān
两个领了言语，向这演武厅后去了枪尖，都用毡片包了，缚成骨朵，身上各换了皂衫；
gè yòng qiāng qù shí huī tǒng lǐ zhàn le shí huī
各用枪去石灰桶里蘸了石灰；
zài gè shàng mǎ chū dào zhèn qián
再各上马，出到阵前。
yáng zhì héng qiāng lì mǎ kàn dào nà zhōu jǐn shí guǒ shì gōng mǎ shú xián
杨志横枪立马看到那周谨时，果是弓马熟闲。
zěn shēng jié shù
怎生结束？
tóu dài pí kuī zào shān lóng zhe yī fù shú tóng jiǎ xià chuān yī duì zhàn xuē xì yī tiáo fēi hóng bāo dù qí yì pǐ é huáng mǎ
头戴皮盔，皂衫笼着一副熟铜甲，下穿一对战靴，系一条绯红包肚，骑一匹鹅黄马。
nà zhōu jǐn yuè mǎ tǐng qiāng zhí qǔ yáng zhì zhè yáng zhì yě pāi zhàn mǎ niān shǒu zhòng qiāng lái zhàn zhōu jǐn
那周谨跃马挺枪直取杨志，这杨志也拍战马拈手中枪来战周谨。
liǎng gè zài zhèn qián lái lái wǎng wǎng fān fān fù fù jiǎo zuò yī tuán niǔ zuò yí kuài
两个在阵前来来往往，翻翻复复，搅做一团，扭做一块。
ān shàng rén dòu rén zuò xia mǎ dòu mǎ
鞍上人斗人，坐下马斗马。
liǎng gè dòu le sì wǔ shí hé
两个斗了四五十合。
kàn zhōu jǐn shí qià sì dǎ fān le dòu fǔ de bān bān diǎn diǎn yuē yǒu sān wǔ shí chù
看周谨时，恰似打翻了豆腐的，斑斑点点，约有三五十处。
kàn yáng zhì shí zhǐ yǒu zuǒ jiān jiǎ shàng yì diǎn bái
看杨志时，只有左肩胛上一点白。
liáng zhōng shū dà xǐ jiào huàn zhōu jǐn shàng tīng kàn le jī dào qián guān cān nǐ zuò gè jūn zhōng fù pái liàng nǐ zhè bān wǔ yì rú hé nán zhēng běi tǎo zěn shēng zuò de zhèng qǐng shòu de fù pái
梁中书大喜，叫唤周谨上厅看了迹，道：“前官参你做个军中副牌，量你这般武艺，如何南征北讨，怎生做的正请受的副牌？
jiào yáng zhì tì cǐ rén zhí yì
教杨志替此人职役。
guǎn jūn bīng mǎ dōu jiān li chéng shàng tīng bǐng fù liáng zhōng shū dào zhōu jǐn qiāng fǎ shēng shū gōng mǎ shú xián
管军兵马都监李成上厅禀复梁中书道：“周谨枪法生疏，弓马熟闲。
bù zhēng bǎ tā lái zhú le zhí shì kǒng pà màn le jūn xīn
不争把他来逐了职事，恐怕慢了军心。
zài jiào zhōu jǐn yǔ yáng zhì bǐ jiàn rú hé
再教周谨与杨志比箭如何？
liáng zhōng shū dào yán zhī jí dāng
”梁中书道：“言之极当。
zài chuán xià jiàng lìng lái jiào yáng zhì yǔ zhōu jǐn bǐ jiàn
”再传下将令来，叫杨志与周谨比箭。
liǎng gè dé le jiàng lìng dōu zhā le qiāng gè guān le gōng jiàn
两个得了将令，都扎了枪，各关了弓箭。
yáng zhì jiù gōng dài nèi qǔ chū nà zhāng gōng lái kòu de duān zhèng qíng le gōng tiào shàng mǎ pǎo dào tīng qián lì zài mǎ shàng qiàn shēn bǐng fù dào ēn xiāng gōng jiàn fā chù shì bù róng qíng kǒng yǒu shāng sǔn qǐ qǐng jūn zhǐ
杨志就弓袋内取出那张弓来，扣得端正，擎了弓，跳上马，跑到厅前，立在马上，欠身禀复道：“恩相，弓箭发处，事不容情，恐有伤损，乞请钧旨。
liáng zhōng shū dào wǔ fū bǐ shì hé lǜ shāng cán dàn yǒu běn shi shè sǐ wù lùn
”梁中书道：“武夫比试，何虑伤残，但有本事，射死勿论。
yáng zhì de lìng huí dào zhèn qián
”杨志得令，回到阵前。
li chéng chuán xià yán yǔ jiào liǎng gè bǐ jiàn hǎo hàn gè guān yǔ yī miàn zhē jiàn pái fáng hù shēn tǐ
李成传下言语，叫两个比箭好汉各关与一面遮箭牌，防护身体。
liǎng gè gè lǐng le zhē jiàn fáng pái wǎn zài bì shàng
两个各领了遮箭防牌，绾在臂上。
yáng zhì dào nǐ xiān shè wǒ sān jiàn hòu què hái nǐ sān jiàn
杨志道：“你先射我三箭，后却还你三箭。
zhōu jǐn tīng le hèn bù dé bǎ yáng zhì yī jiàn shè gè tòu míng
”周谨听了，恨不得把杨志一箭射个透明。
yáng zhì zhōng shì gè jūn guān chū shēn shí pò le tā shǒu duàn quán bù bǎ tā wéi shì
杨志终是个军官出身，识破了他手段，全不把他为事。
zěn jiàn de liǎng gè bǐ shì
怎见的两个比试？
yí gè tiān zī yīng fā yí gè ruì qì háo qiáng
一个天姿英发，一个锐气豪强。
yí gè céng xiàng shān zhōng shè hǔ yí gè guàn cóng fēng lǐ chuān yáng
一个曾向山中射虎，一个惯从风里穿杨。
gòu mǎn chǔ tù hú sàng mìng jiàn fā shí diāo è hún shāng
彀满处兔狐丧命，箭发时雕鹗魂伤。
jiào yì shù dāng chǎng bǐ bìng shī shǒu duàn duì zhòng yú yáng
较艺术当场比并，施手段对众揄扬。
yí gè mó qiū jiě shí nán dǐ dàng yí gè shǎn shēn jiě bù kě dī fáng
一个磨秋解实难抵当，一个闪身解不可提防。
qǐng kè nèi yào guān shèng fù shà shí jiān yào jiàn cún wáng
顷刻内要观胜负，霎时间要见存亡。
suī rán liǎng gè xiáng lóng shǒu bì dìng qí zhōng yǒu yī qiáng
虽然两个降龙手，必定其中有一强。
dāng shí jiāng tái shàng zǎo bǎ qīng qí mo dong
当时将台上早把青旗磨动。
yáng zhì pāi mǎ wàng nán biān qù
杨志拍马望南边去。
zhōu jǐn zòng mǎ gǎn lái jiāng jiāng shéng dā zài mǎ ān qiáo shàng zuǒ shǒu ná zhe gōng yòu shǒu dā shàng jiàn yè de mǎn mǎn de wàng yáng zhì hòu xīn sōu dì yī jiàn
周谨纵马赶来，将缰绳搭在马鞍鞒上，左手拿着弓，右手搭上箭，拽得满满地，望杨志后心飕地一箭。
yáng zhì tīng de bèi hòu gōng xián xiǎng huò dì yī shǎn qù dèng lǐ cáng shēn nà zhī jiàn zǎo shè gè kōng
杨志听得背后弓弦响，霍地一闪，去镫里藏身，那枝箭早射个空。
zhōu jǐn jiàn yī jiàn shè bù zháo què zǎo huāng le
周谨见一箭射不着，却早慌了。
zài qù hú zhōng jí qǔ dì èr zhī jiàn lái dā shàng gōng xián qū de yáng zhì jiào qīn wàng hòu xīn zài shè yī jiàn
再去壶中急取第二枝箭来，搭上弓弦，觑的杨志较亲，望后心再射一箭。
yáng zhì tīng de dì èr zhī jiàn lái què bù qù dèng lǐ cáng shēn
杨志听得第二枝箭来，却不去镫里藏身。
nà zhī jiàn fēng yě sì lái yáng zhì nà shí yě qǔ gōng zài shǒu yòng gōng shāo zhǐ yī bō nà zhī jiàn dī liū liū bō xià cǎo dì lǐ qù le
那枝箭风也似来，杨志那时也取弓在手，用弓梢只一拨，那枝箭滴溜溜拨下草地里去了。
zhōu jǐn jiàn dì èr zhī jiàn yòu shè bù zháo xīn lǐ yuè huāng
周谨见第二枝箭又射不着，心里越慌。
yáng zhì de mǎ zǎo pǎo dào jiào chǎng jìn tóu huò dì bǎ mǎ yī dōu nà mǎ biàn zhuǎn shēn wàng zhèng tīng shàng zǒu huí lái
杨志的马早跑到教场尽头，霍地把马一兜，那马便转身望正厅上走回来。
zhōu jǐn yě bǎ mǎ zhǐ yī lēi nà mǎ yě pǎo huí jiù shì lǐ gǎn jiāng lái
周谨也把马只一勒，那马也跑回，就势里赶将来。
qù nà lǜ róng róng fāng cǎo dì shàng bā gè mǎ tí fān zhǎn sā bó xiāng sì bó là là de fēng tuán r yě sì bān zǒu
去那绿茸茸芳草地上，八个马蹄翻盏撒钹相似，勃喇喇地风团儿也似般走。
zhōu jǐn zài qǔ dì sān zhī jiàn dā zài gōng xián shàng kòu de mǎn mǎn de jǐn píng shēng qì lì yǎn zhēng zhēng de kàn zhe yáng zhì hòu xīn wō shàng zhǐ yī jiàn shè jiāng lái
周谨再取第三枝箭，搭在弓弦上，扣得满满地，尽平生气力，眼睁睁地看着杨志后心窝上，只一箭射将来。
yáng zhì tīng de gōng xián xiǎng niǔ huí shēn jiù ān shàng bǎ nà zhī jiàn zhǐ yī chāo chāo zài shǒu lǐ biàn zòng mǎ rù yǎn wǔ tīng qián piē xia zhōu jǐn de jiàn
杨志听得弓弦响，扭回身，就鞍上把那枝箭只一绰，绰在手里，便纵马入演武厅前，撇下周谨的箭。
liáng zhōng shū jiàn le dà xǐ
梁中书见了大喜。
chuán xià hào lìng què jiào yáng zhì yě shè zhōu jǐn sān jiàn
传下号令，却叫杨志也射周谨三箭。
jiāng tái shàng yòu bǎ qīng qí mo dong
将台上又把青旗磨动。
zhōu jǐn piē le gōng jiàn ná le fáng pái zài shǒu pāi mǎ wàng nán ér zǒu
周谨撇了弓箭，拿了防牌在手，拍马望南而走。
yáng zhì zài mǎ shàng bǎ yāo zhǐ yī zòng lüè jiāng jiǎo yī pāi nà mǎ bó là là de biàn gǎn
杨志在马上把腰只一纵，略将脚一拍，那马勃喇喇的便赶。
yáng zhì xiān bǎ gōng xū chě yī chě zhōu jǐn zài mǎ shàng tīng de nǎo hòu gōng xián xiǎng niǔ zhuǎn shēn lái biàn bǎ fáng pái lái yíng què zǎo jiē gè kōng
杨志先把弓虚扯一扯，周谨在马上听得脑后弓弦响，扭转身来，便把防牌来迎，却早接个空。
zhōu jǐn xún sī dào nà sī zhǐ huì shǐ qiāng bú huì shè jiàn
周谨寻思道：“那厮只会使枪，不会射箭。
děng wǒ dài tā dì èr zhī jiàn zài xū zhà shí wǒ biàn hē zhù le tā biàn suàn wǒ yíng le
等我待他第二枝箭再虚诈时，我便喝住了他，便算我赢了。
zhōu jǐn de mǎ zǎo dào jiào chǎng nán jìn tóu nà mǎ biàn zhuǎn wàng yǎn wǔ tīng lái
”周谨的马早到教场南尽头，那马便转望演武厅来。
yáng zhì de mǎ jiàn zhōu jǐn mǎ pǎo zhuàn lái nà mǎ yě biàn huí shēn
杨志的马见周谨马跑转来，那马也便回身。
yáng zhì zǎo qù hú zhōng chè chū yī zhī jiàn lái dā zài gōng xián shàng
杨志早去壶中掣出一枝箭来，搭在弓弦上。
xīn lǐ xiǎng dào shè zhòng tā hòu xīn wō bì zhì shāng le tā xìng mìng
心里想道：“射中他后心窝，必至伤了他性命。
tā hé wǒ yòu méi yuān chóu sǎ jiā zhǐ shè tā bù zhì mìng chù biàn liǎo
他和我又没冤仇，洒家只射他不致命处便了。
zuǒ shǒu rú tuō tài shān yòu shǒu rú bào yīng hái gōng kāi rú mǎn yuè jiàn qù shì liú xīng
”左手如托泰山，右手如抱婴孩，弓开如满月，箭去似流星。
shuō shí chí nà shí kuài yī jiàn zhèng zhōng zhōu jǐn zuǒ jiān
说时迟，那时快，一箭正中周谨左肩。
zhōu jǐn cuò shǒu bù jí fān shēn luò mǎ
周谨措手不及，翻身落马。
nà pǐ kōng mǎ zhí pǎo guò yǎn wǔ tīng bèi hòu qù le
那匹空马直跑过演武厅背后去了。
zhòng jūn zú zì qù jiù nà zhōu jǐn qù le
众军卒自去救那周谨去了。
liáng zhōng shū jiàn le dà xǐ jiào jūn zhèng sī biàn chéng wén àn lái jiào yáng zhì jié tì le zhōu jǐn zhí yì
梁中书见了大喜，叫军政司便呈文案来，教杨志截替了周谨职役。
yáng zhì xǐ qì yáng yáng xià le mǎ biàn xiàng tīng qián lái bài xiè ēn xiāng chōng qí zhí yì
杨志喜气洋洋，下了马，便向厅前来拜谢恩相，充其职役。
zhī jiàn jiē xià zuǒ biān zhuǎn shàng yī ge rén lái jiào dào xiū yào xiè zhí
只见阶下左边转上一个人来，叫道：“休要谢职！
wǒ hé nǐ liǎng gè bǐ shì
我和你两个比试。
yáng zhì kàn nà rén shí
”杨志看那人时，
shēn cái lǐn lǐn
身材凛凛，
qī chǐ yǐ shàng cháng duǎn
七尺以上长短，
miàn yuán ěr dà
面圆耳大，
chún kuò kǒu fāng
唇阔口方，
sāi biān yī bù luò sāi hú xū
腮边一部落腮胡须，
wēi fēng lǐn lǐn
威风凛凛，
xiàng mào táng táng
相貌堂堂，
zhí dào liáng zhōng shū miàn qián shēng le rě
直到梁中书面前声了喏，
bǐng dào zhōu jǐn huàn bìng wèi quán
禀道：“周谨患病未痊，
jīng shén bù zài
精神不在，
yīn cǐ wù shū yǔ yáng zhì
因此误输与杨志。
xiǎo jiàng bù cái yuàn yǔ yáng zhì bǐ shì wǔ yì
小将不才，愿与杨志比试武艺。
rú ruò xiǎo jiàng zhé bàn diǎn pián yí yǔ yáng zhì xiū jiào jié tì zhōu jǐn biàn jiào yáng zhì tì le xiǎo jiàng zhí yì suī sǐ ér bù yuàn
如若小将折半点便宜与杨志，休教截替周谨，便教杨志替了小将职役，虽死而不怨。
liáng zhōng shū kàn shí bú shì bié rén què shì dà míng fǔ liú shǒu sī zhèng pái jūn suǒ chāo
”梁中书看时，不是别人，却是大名府留守司正牌军索超。
wéi shì tā xìng jí cuō yán rù huǒ wèi guó jiā miàn shàng zhǐ yào zhēng qì dāng xiān sī shā yǐ cǐ rén dōu jiào tā zuò jí xiān fēng
为是他性急，撮盐入火，为国家面上只要争气，当先厮杀，以此人都叫他做急先锋。
li chéng tīng de biàn xià jiāng tái lái zhí dào tīng qián bǐng fù dào xiàng gōng zhè yáng zhì jì shì diàn sī zhì shǐ bì rán hǎo wǔ yì
李成听得，便下将台来，直到厅前禀复道：相公，这杨志既是殿司制使，必然好武艺。
suī hé zhōu jǐn bú shì duì shǒu zhèng hǎo yǔ suǒ zhèng pái bǐ shì wǔ yì biàn jiàn yōu liè
虽和周谨不是对手，正好与索正牌比试武艺，便见优劣。
liáng zhōng shū tīng le xīn zhōng xiǎng dào wǒ zhǐ wàng yī lì yào tái jǔ yáng zhì zhòng jiāng bù fú
”梁中书听了，心中想道：“我指望一力要抬举杨志，众将不伏。
yī fà děng tā yíng le suǒ chāo tā men yě sǐ ér wú yuàn què wú huà shuō
一发等他赢了索超，他们也死而无怨，却无话说。
liáng zhōng shū suí jí huàn yáng zhì shàng tīng wèn dào nǐ yǔ suǒ chāo bǐ shì wǔ yì rú hé
”梁中书随即唤杨志上厅，问道：“你与索超比试武艺如何？
yáng zhì bǐng dào ēn xiāng jiàng lìng ān gǎn yǒu wéi
”杨志禀道：“恩相将令，安敢有违。
liáng zhōng shū dào jì rán rú cǐ nǐ qù tīng hòu huàn le zhuāng shù hǎo shēng pī guà
”梁中书道：“既然如此，你去厅后换了装束，好生披挂。
jiào jiǎ zhàng kù suí háng guān lì qǔ yìng yòng jūn qì gěi yǔ jiù jiào qiān wǒ de zhàn mǎ jiè yǔ yáng zhì qí
”教甲仗库随行官吏，取应用军器给与，就叫：“牵我的战马，借与杨志骑。
xiǎo xīn zài yì xiū qū de děng xián
小心在意，休觑得等闲。
yáng zhì xiè le zì qù jié shù
”杨志谢了，自去结束。
què shuō li chéng fèn fù suǒ chāo dào nǐ què nán bǐ bié rén zhōu jǐn shì nǐ tú dì xiān zì shū le
却说李成分付索超道：“你却难比别人，周谨是你徒弟，先自输了。
nǐ ruò yǒu xiē shū shī chī tā bǎ dà míng fǔ jūn guān dōu kàn de qīng le
你若有些疏失，吃他把大名府军官都看得轻了。
wǒ yǒu yì pǐ guàn zēng shàng zhèn de zhàn mǎ bìng yī fù pī guà dōu jiè yǔ nǐ
我有一匹惯曾上阵的战马并一副披挂，都借与你。
xiǎo xīn zài yì xiū jiào zhé le ruì qì
小心在意，休教折了锐气！
suǒ chāo xiè le yě zì qù jié shù
”索超谢了，也自去结束。
liáng zhōng shū qǐ shēn zǒu chū jiē qián lái
梁中书起身，走出阶前来。
cóng rén yí zhuǎn yín jiāo yǐ zhí dào yuè tái lán gàn biān fàng xià
从人移转银交椅，直到月台栏干边放下。
liáng zhōng shū zuò dìng
梁中书坐定。
zuǒ yòu zhī hòu liǎng xíng
左右祗候两行。
huàn dǎ sǎn de chēng kāi nà bǎ yín hú lú dǐng chá hè luō sān yán liáng sǎn lái gài dìng zài liáng zhōng shū bèi hòu
唤打伞的撑开那把银葫芦顶茶褐罗三檐凉伞来盖定在梁中书背后。
jiāng tái shàng chuán xià jiàng lìng zǎo bǎ hóng qí zhāo dòng
将台上传下将令，早把红旗招动。
liǎng biān jīn gǔ qí míng fā yī tòng léi
两边金鼓齐鸣，发一通擂。
qù nà jiào chǎng zhōng liǎng zhèn nèi gè fàng le gè pào
去那教场中两阵内各放了个炮。
pào xiǎng chù suǒ chāo pǎo mǎ rù zhèn nèi cáng zài mén qí xià
炮响处，索超跑马入阵内藏在门旗下。
yáng zhì yě cóng zhèn lǐ pǎo mǎ rù jūn zhōng zhí dào mén qí bèi hòu
杨志也从阵里跑马入军中，直到门旗背后。
jiāng tái shàng yòu bǎ huáng qí zhāo dòng yòu fā le yī tòng léi
将台上又把黄旗招动，又发了一通擂。
liǎng jūn qí ne yī shēng hǎn
两军齐呐一声喊。
jiào chǎng zhōng shuí gǎn zuò shēng jìng dàng dàng de
教场中谁敢做声，静荡荡的。
zài yī shēng luó xiǎng chě qǐ jìng píng bái qí
再一声锣响，扯起净平白旗。
liǎng xià zhòng guān méi yī gè gǎn zǒu dòng hú yán shuō huà jìng jìng de lì zhe
两下众官没一个敢走动胡言说话，静静的立着。
jiāng tái shàng yòu bǎ qīng qí zhāo dòng
将台上又把青旗招动。
zhī jiàn dì sān tōng zhàn gǔ xiǎng chù qù nà zuǒ biān zhèn nèi mén qí xià kàn kàn fēn kāi
只见第三通战鼓响处，去那左边阵内门旗下，看看分开。
luán líng xiǎng chù zhèng pái jūn suǒ chāo chū mǎ zhí dào zhèn qián dōu zhù mǎ ná jūn qì zài shǒu guǒ shì yīng xióng
鸾铃响处，正牌军索超出马，直到阵前兜住马，拿军器在手，果是英雄。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
dàn jiàn
但见：
tóu dài yī dǐng shú tóng shī zi kuī nǎo hòu dǒu dà lái yī kē hóng yīng
头戴一顶熟铜狮子盔，脑后斗大来一颗红缨；
shēn pī yī fù tiě yè zǎn chéng kǎi jiǎ yāo xì yī tiáo dù jīn shòu miàn shù dài qián hòu liǎng miàn qīng tóng hù xīn jìng
身披一副铁叶攒成铠甲，腰系一条镀金兽面束带，前后两面青铜护心镜；
shàng lóng zhe yī lǐng fēi hóng tuán huā páo shàng miàn chuí liǎng tiáo lǜ róng lǚ hàn dài
上笼着一领绯红团花袍，上面垂两条绿绒缕颔带；
xià chuān yī shuāng xié pí qì kuà xuē
下穿一双斜皮气跨靴。
zuǒ dài yī zhāng gōng yòu xuán yī hú jiàn shǒu lǐ héng zhe yī bǐng jīn zhàn fǔ
左带一张弓，右悬一壶箭，手里横着一柄金蘸斧。
zuò xia li dōu jiān nà pǐ guàn zhàn néng zhēng xuě bái mǎ
坐下李都监那匹惯战能征雪白马。
kàn nà pǐ mǎ shí yòu shì yì pǐ hǎo mǎ
看那匹马时，又是一匹好马。
dàn jiàn
但见：
liǎng ěr rú tóng yù zhù shuāng jing tū shì jīn líng
两耳如同玉箸，双睛凸似金铃。
sè àn gēng xīn fǎng fú nán shān bái é hǔ
色按庚辛，仿佛南山白额虎；
máo duī nì fěn rú tóng běi hǎi yù qí lín
毛堆腻粉，如同北海玉麒麟。
chōng de zhèn tiào de xī xǐ zhàn gǔ xìng rú jūn zi
冲得阵，跳得溪，喜战鼓性如君子；
fù de zhòng zǒu de yuǎn guàn sī fēng bì shì lóng méi
负得重，走得远，惯嘶风必是龙媒。
shèng rú wǔ xiāng lí huā mǎ sài guò qín wáng bái yù jū
胜如伍相梨花马，赛过秦王白玉驹。
zuǒ zhèn shàng jí xiān fēng suǒ chāo dōu zhù mǎ yà zhe jīn zhàn fǔ lì mǎ zài zhèn qián
左阵上急先锋索超兜住马，挜着金蘸斧，立马在阵前。
yòu biān zhèn nèi mén qí xià kàn kàn fēn kāi
右边阵内门旗下，看看分开。
luán líng xiǎng chù yáng zhì tí shǒu zhòng qiāng chū mǎ zhí zhì zhèn qián lēi zhù mǎ héng zhe qiāng zài shǒu guǒ shì yǒng měng
鸾铃响处，杨志提手中枪出马，直至阵前，勒住马，横着枪在手，果是勇猛。
zěn shēng jié shù
怎生结束？
dàn jiàn
但见：
tóu dài yī dǐng pù shuāng yào rì bīn tiě kuī shàng sā zhe yī bǎ qīng yīng
头戴一顶铺霜耀日镔铁盔，上撒着一把青缨；
shēn chuān yī fù gōu qiàn méi huā yú yè jiǎ xì yī tiáo hóng róng dǎ jiù lēi jiǎ tāo qián hòu shòu miàn yǎn xīn
身穿一副钩嵌梅花榆叶甲，系一条红绒打就勒甲绦，前后兽面掩心；
shàng lóng zhe yī lǐng bái luō shēng sè huā páo chuí zhe tiáo zǐ róng fēi dài
上笼着一领白罗生色花袍，垂着条紫绒飞带；
jiǎo dēng yī shuāng huáng pí chèn dǐ xuē
脚登一双黄皮衬底靴。
yī zhāng pí bà gōng shù gēn záo zǐ jiàn shǒu zhōng tǐng zhe hún tiě diǎn gāng qiāng
一张皮靶弓，数根凿子箭，手中挺着浑铁点钢枪。
qí de shì liáng zhōng shū nà pǐ huǒ kuài chì qiān lǐ sī fēng mǎ
骑的是梁中书那匹火块赤千里嘶风马。
kàn shí yòu shì yì pǐ wú dí de hǎo mǎ
看时，又是一匹无敌的好马。
dàn jiàn
但见：
zōng fēn huǒ yàn wěi bǎi zhāo xiá
鬃分火焰，尾摆朝霞。
hún shēn luàn sǎo yān zhī liǎng ěr duì zǎn hóng yè
浑身乱扫胭脂，两耳对攒红叶。
qīn chén lín zǐ sāi mǎ tí bèng sì diǎn hán xīng
侵晨临紫塞，马蹄迸四点寒星；
rì mù zhuǎn shā dī jiù dì gǔn yī tuán huǒ kuài
日暮转沙堤，就地滚一团火块。
xiū yán huǒ dé shén jū zhēn nǎi shòu tíng chì tù
休言火德神驹，真乃寿亭赤兔。
yí shì nán gōng lái měng shòu hún rú běi hǎi chū lí lóng
疑是南宫来猛兽，浑如北海出骊龙。
yòu zhèn shàng qīng miàn shòu yáng zhì niān shǒu zhòng qiāng lēi zuò xia mǎ lì yú zhèn qián
右阵上青面兽杨志，拈手中枪，勒坐下马，立于阵前。
liǎng biān jūn jiāng àn àn de hè cǎi
两边军将暗暗地喝采。
suī bù zhī wǔ yì rú hé xiān jiàn wēi chū zhòng zhèng nán shàng qí pái guān ná zhe xiāo jīn lìng zì qí jù mǎ ér lái hè dào fèng xiàng gōng jūn zhǐ jiào nǐ liǎng gè jù gè yòng xīn
虽不知武艺如何，先见威出众．正南上旗牌官拿着销金令字旗，聚马而来，喝道：“奉相公钧旨，教你两个俱各用心。
rú yǒu kuī wù chù dìng xíng zé fá
如有亏误处，定行责罚。
ruò shì yíng shí duō yǒu zhòng shǎng
若是赢时，多有重赏。
èr rén de lìng zòng mǎ chū zhèn dōu dào jiào chǎng zhōng xīn
”二人得令，纵马出阵，都到教场中心。
liǎng mǎ xiāng jiāo èr bān bīng qì bìng jǔ
两马相交，二般兵器并举。
suǒ chāo fèn nù lún shǒu zhōng dà fǔ pāi mǎ lái zhàn yáng zhì
索超忿怒，轮手中大斧，拍马来战杨志。
yáng zhì chěng wēi niān shǒu zhōng shén qiāng lái yíng suǒ chāo
杨志逞威，拈手中神枪，来迎索超。
liǎng gè zài jiào chǎng zhōng jiān jiāng tái qián miàn èr jiàng xiàng jiāo gè dǔ píng shēng shì
两个在教场中间，将台前面，二将相交，各赌平生事。
yī lái yī wǎng yī qù yī huí sì tiáo bì bó zòng héng bā zhǐ mǎ tí liáo luàn
一来一往，一去一回，四条臂膊纵横，八只马蹄撩乱。
dàn jiàn
但见：
zhēng qí bì rì shā qì zhē tiān
征旗蔽日，杀气遮天。
yí gè jīn zhàn fǔ zhí bèn dǐng mén yí gè hún tiě qiāng bù lí xīn kǎn
一个金蘸斧直奔顶门，一个浑铁枪不离心坎。
zhè gè shì fú chí shè jì pí shā mén tuō tǎ lǐ tiān wáng
这个是扶持社稷，毗沙门托塔李天王；
nà gè shì zhěng dùn jiāng shān zhǎng jīn què tiān péng dà yuán shuài
那个是整顿江山，掌金阙天蓬大元帅。
yí gè qiāng jiān shàng tǔ yī tiáo huǒ yàn yí gè fǔ rèn zhōng bèng jǐ dào hán guāng
一个枪尖上吐一条火焰，一个斧刃中迸几道寒光。
nà gè shì qī guó zhōng yuán dá chóng shēng zhè gè shì sān fēn nèi zhāng fēi chū shì
那个是七国中袁达重生，这个是三分内张飞出世。
yí gè shì jù líng shén fèn nù huī dà fǔ pī suì xī huá shān
一个似巨灵神忿怒，挥大斧劈碎西华山；
yí gè rú huá guāng cáng shēng chēn zhàng jīn qiāng shuò tòu suǒ mó guān
一个如华光藏生嗔，仗金枪搠透锁魔关。
zhè gè yuán biāo biāo zhēng kāi shuāng yǎn qì zhā zhā xié kǎn fǔ tóu lái
这个圆彪彪睁开双眼，肐查查斜砍斧头来；
nà gè bì bāo bāo yǎo suì yá guān huǒ yàn yàn yáo de qiāng gǎn duàn
那个必剥剥咬碎牙关，火焰焰摇得枪杆断。
zhè gè nòng jīng shén bù fàng xiē ér kōng
这个弄精神，不放些儿空；
nà gè qū pò zhàn ān róng bàn diǎn xián
那个觑破绽，安容半点闲。
dāng xià yáng zhì hé suǒ chāo liǎng gè dòu dào wǔ shí yú hé bù fēn shèng bài
当下杨志和索超两个斗到五十余合，不分胜败。
yuè tái shàng liáng zhōng shū kàn de dāi le
月台上梁中书看得呆了。
liǎng biān zhòng jūn guān kàn le hè cǎi bù dié
两边众军官看了，喝采不迭。
zhèn miàn shàng jūn shì men dì xiāng sī qù dào wǒ men zuò le xǔ duō nián jūn yě zēng chū le jǐ zāo zhēng hé zēng jiàn zhè děng yī duì hǎo hàn sī shā
阵面上军士们递相厮觑道：“我们做了许多年军，也曾出了几遭征，何曾见这等一对好汉厮杀！
li chéng wén dá zài jiāng tái shàng bú zhù shēng jiào dào hào dòu
”李成、闻达在将台上不住声叫道：“好斗！
wén dá xīn lǐ zhǐ kǒng liǎng gè nèi shāng le yí gè huāng máng zhāo hū qí pái guān ná zhe lìng zì qí yǔ tā fēn le
”闻达心里只恐两个内伤了一个，慌忙招呼旗牌官拿着令字旗，与他分了。
jiāng tái shàng hū de yī shēng luó xiǎng yáng zhì hé suǒ chāo dòu dào shì chù gè zì yào zhēng gōng nà lǐ kěn huí mǎ
将台上忽的一声锣响，杨志和索超斗到是处，各自要争功，那里肯回马。
qí pái guān fēi lái jiào dào liǎng gè hǎo hàn xiē le xiàng gōng yǒu lìng
旗牌官飞来叫道：“两个好汉歇了，相公有令。
yáng zhì suǒ chāo fāng cái shōu le shǒu zhōng jūn qì lēi zuò xia mǎ gè pǎo huí běn zhèn lái
”杨志、索超方才收了手中军器，勒坐下马，各跑回本阵来。
lì mǎ zài qí xià kàn dào liáng zhōng shū zhǐ děng jiàng lìng
立马在旗下，看到梁中书，只等将令。
li chéng wén dá xià jiāng tái lái zhí dào yuè tái xià bǐng fù liáng zhōng shū dào xiàng gōng jù zhè liǎng gè wǔ yì yì bān jiē kě zhòng yòng
李成、闻达下将台来，直到月台下禀复梁中书道：“相公，据这两个武艺一般，皆可重用。
liáng zhōng shū dà xǐ chuán xià jiàng lìng jiào huàn yáng zhì suǒ chāo
”梁中书大喜，传下将令，叫唤杨志、索超。
qí pái guān chuán lìng huàn liǎng gè dào tīng qián dū xià le mǎ xiǎo xiào jiē le èr rén de jūn qì
旗牌官传令，唤两个到厅前，都下了马，小校接了二人的军器。
liǎng gè dōu shàng tīng lái gōng shēn tīng lìng
两个都上厅来，躬身听令。
liáng zhōng shū jiào qǔ liǎng dìng bái yín liǎng fù biǎo lǐ lái shǎng cì èr rén
梁中书叫取两锭白银，两副表里来，赏赐二人。
jiù jiào jūn zhèng sī jiāng liǎng gè dōu shēng zuò guǎn jūn tí xiá shǐ biàn jiào tiē le wén àn cóng jīn rì biàn cān le tā liǎng gè
就叫军政司将两个都升做管军提辖使，便叫贴了文案，从今日便参了他两个。
suǒ chāo yáng zhì dōu bài xiè le liáng zhōng shū jiāng zhe shǎng cì xià tīng lái
索超、杨志都拜谢了梁中书，将着赏赐下厅来。
jiě le qiāng dāo gōng jiàn xiè le tóu kuī yī jiǎ huàn le yī shang
解了枪刀弓箭，卸了头盔衣甲，换了衣裳。
suǒ chāo yě zì qù le pī guà huàn le mián ǎo
索超也自去了披挂，换了棉袄。
dōu shàng tīng lái zài bài xiè le zhòng jūn guān rù bān zuò le tí xiá
都上厅来，再拜谢了众军官，入班做了提辖。
zhòng jūn zú dǎ zhe dé shèng gǔ bǎ zhe nà jīn gǔ qí xiān sàn
众军卒打着得胜鼓，把着那金鼓旗先散。
liáng zhōng shū hé dà xiǎo jūn guān dōu zài yǎn wǔ tīng shàng yán yàn
梁中书和大小军官，都在演武厅上筵宴。
kàn kàn hóng rì chén xi yán xí yǐ ba zhòng guān jiē huan
看看红日沉西，筵席已罢，众官皆欢。
liáng zhōng shū shàng le mǎ zhòng guān yuán dōu sòng guī fǔ
梁中书上了马，众官员都送归府。
mǎ tóu qián bǎi zhe zhè liǎng gè xīn cān de tí xiá shàng xià jiān dōu qí zhe mǎ tóu shàng dōu dài zhe huā hóng yíng rù dōng guō mén lái
马头前摆着这两个新参的提辖，上下肩都骑着马，头上都带着花红，迎入东郭门来。
liǎng biān jiē dào fú lǎo xié yòu dōu kàn le huān xǐ
两边街道扶老携幼，都看了欢喜。
liáng zhōng shū zài mǎ shàng wèn dào nǐ nà bǎi xìng huān xǐ wèi hé mò fēi shěn xiào xià guān
梁中书在马上问道：“你那百姓欢喜为何，莫非哂笑下官？
zhòng lǎo rén dōu guì xià bǐng dào lǎo hàn děng shēng zài běi jīng zhǎng zài dà míng fǔ bù céng jiàn jīn rì zhè děng liǎng gè hǎo hàn jiāng jūn bǐ shì
”众老人都跪下禀道：“老汉等生在北京，长在大名府，不曾见今日这等两个好汉将军比试。
jīn rì jiào chǎng zhōng kàn le zhè bān dí shǒu rú hé bù huān xǐ
今日教场中看了这般敌手，如何不欢喜！
liáng zhōng shū zài mǎ shàng tīng le dà xǐ
”梁中书在马上听了大喜。
huí dào fǔ zhōng zhòng guān gè zì sàn le
回到府中，众官各自散了。
suǒ chāo zì yǒu yī bān dì xiōng qǐng qù zuò qìng yǐn jiǔ
索超自有一班弟兄，请去作庆饮酒。
yáng zhì xīn lái wèi yǒu xiāng shí zì qù liáng fǔ sù xiē zǎo wǎn yīn qín tīng hòu shǐ huàn
杨志新来，未有相识，自去梁府宿歇，早晚殷勤，听候使唤。
dōu bù zài huà xià
都不在话下。
qiě bǎ zhè xián huà diū guò zhǐ shuō zhèng huà
且把这闲话丢过，只说正话。
zì dōng guō yǎn wǔ zhī hòu liáng zhōng shū shí fēn ài xī yáng zhì zǎo wǎn yǔ tā bìng bù xiāng lí
自东郭演武之后，梁中书十分爱惜杨志，早晚与他并不相离。
yuè zhōng yòu yǒu yī fēn qǐng shòu zì jiàn jiàn de yǒu rén lái jié shí tā
月中又有一分请受，自渐渐地有人来结识他。
nà suǒ chāo jiàn le yáng zhì shǒu duàn gāo qiáng xīn zhōng yě zì qīn fú
那索超见了杨志手段高强，心中也自钦伏。
bù jué guāng yīn xùn sù yòu zǎo chūn jǐn xià lái shí féng duān wǔ ruí bīn jié zhì
不觉光阴迅速，又早春尽夏来，时逢端午，蕤宾节至。
liáng zhōng shū yǔ cài fū rén zài táng jiā yàn qìng hè duān yáng
梁中书与蔡夫人在堂家宴，庆贺端阳。
dàn jiàn
但见：
pén zāi lǜ ài píng chā hóng liú
盆栽绿艾，瓶插红榴。
shuǐ jīng lián juǎn xiā xū jǐn xiù píng kāi kǒng què
水晶帘卷虾须，锦绣屏开孔雀。
chāng pú qiē yù jiā rén xiào pěng zǐ xiá bēi
菖蒲切玉，佳人笑捧紫霞杯；
jiǎo shǔ duī jīn měi nǚ gāo qíng biǎo yù àn
角黍堆金，美女高擎表玉案。
shí pēng yì pǐn guǒ xiàn shí xīn
食烹异品，果献时新。
xián guǎn shēng huáng zòu pài shēng qīng yùn měi
弦管笙簧，奏派声清韵美；
qǐ luó zhū cuì bǎi liǎng xíng wǔ nǚ gē ér
绮罗珠翠，摆两行舞女歌儿。
dāng yán xiàng bǎn sā hóng yá biàn tǐ wǔ qún tuō jǐn xiù
当筵象板撒红牙，遍体舞裙拖锦绣。
xiāo qiǎn hú zhōng xián rì yuè áo yóu shēn wài zuì qián kūn
消遣壶中闲日月，遨游身外醉乾坤。
dāng rì liáng zhōng shū zhèng zài hòu táng yǔ cài fū rén jiā yàn qìng shǎng duān yáng
当日梁中书正在后堂与蔡夫人家宴，庆赏端阳。
jiǔ zhì shù bēi shí gōng liǎng tào zhī jiàn cài fū rén dào xiàng gōng zì cóng chū shēn jīn rì wèi yī tǒng shuài zhǎng wò guó jiā zhòng rèn
酒至数杯，食供两套，只见蔡夫人道：“相公自从出身，今日为一统帅，掌握国家重任。
zhè gōng míng fù guì cóng hé ér lái
这功名富贵从何而来？
liáng zhōng shū dào shì jié zì yòu dú shū pō zhī jīng shǐ
”梁中书道：“世杰自幼读书，颇知经史。
rén fēi cǎo mù qǐ bù zhī tài shān zhī ēn tí xié zhī lì gǎn jī bù jìn
人非草木，岂不知泰山之恩，提携之力，感激不尽。
cài fū rén dào zhàng fū jì zhī wǒ fù qīn zhī ēn dé rú hé wàng le tā shēng chén
”蔡夫人道：“丈夫既知我父亲之恩德，如何忘了他生辰？
liáng zhōng shū dào xià guān rú hé bú jì dé tài shān shì liù yuè shí wǔ rì shēng chén
”梁中书道：“下官如何不记得泰山是六月十五日生辰。
yǐ shǐ rén jiāng shí wàn guàn shōu mǎi jīn zhū bǎo bèi sòng shàng jīng shī qìng shòu
已使人将十万贯收买金珠宝贝，送上京师庆寿。
yī yuè zhī qián gān rén dōu guān lǐng qù le jiàn jīn jiǔ fēn qí bèi
一月之前，干人都关领去了，见今九分齐备。
shù rì zhī jiān yě dài dǎ diǎn tíng dāng chāi rén qǐ chéng
数日之间，也待打点停当，差人起程。
zhǐ shì yī jiàn zài cǐ chóu chú shàng nián shōu mǎi le xǔ duō wán qì bìng jīn zhū bǎo bèi shǐ rén sòng qù bú dào bàn lù jǐn bèi zéi rén jié le wǎng fèi le zhè yī zāo cái wù zhì jīn yán bǔ zéi rén bù huò
只是一件，在此踌躇：上年收买了许多玩器并金珠宝贝，使人送去，不到半路，尽被贼人劫了，枉费了这一遭财物，至今严捕贼人不获。
jīn nián jiào shuí rén qù hǎo
今年教谁人去好？
cài fū rén dào zhàng qián jiàn yǒu xǔ duō jūn xiào nǐ xuǎn zé zhī xīn fù de rén qù biàn liǎo
”蔡夫人道：“帐前见有许多军校，你选择知心腹的人去便了。
liáng zhōng shū dào shàng yǒu sì wǔ shí rì zǎo wǎn cuī bìng lǐ wù wán zú nà shí xuǎn zé qù rén wèi chí
”梁中书道：“尚有四五十日，早晚催并礼物完足，那时选择去人未迟。
fū rén bù bì guà xīn shì jié zì yǒu lǐ huì
夫人不必挂心，世杰自有理会。
dāng rì jiā yàn wǔ pái zhì èr gēng fāng sàn
”当日家宴，午牌至二更方散。
zì cǐ bù zài huà xià
自此不在话下。
bù shuō liáng zhōng shū shōu mǎi lǐ wù wán qì xuǎn rén shàng jīng qù qìng hè cài tài shī shēng chén
不说梁中书收买礼物玩器，选人上京去庆贺蔡太师生辰。
qiě shuō shān dōng jì zhōu yùn chéng xiàn xīn dào rèn yí gè zhī xiàn xìng shí míng wén bīn dāng rì shēng tīng gōng zuò
且说山东济州郓城县新到任一个知县，姓时名文彬，当日升厅公座。
dàn jiàn
但见：
wèi guān qīng zhèng zuò shì lián míng
为官清正，作事廉明。
měi huái cè yǐn zhī xīn cháng yǒu rén cí zhī niàn
每怀恻隐之心，常有仁慈之念。
zhēng tián duó de biàn qū zhí ér hòu shī xíng
争田夺地，辨曲直而后施行；
dòu ōu xiāng zhēng fēn qīng zhòng fāng cái jué duàn
斗殴相争，分轻重方才决断。
xián xiá fǔ qín huì kè yě yīng fèn lǐ mín qíng
闲暇抚琴会客，也应分理民情。
suī rán xiàn zhì zǎi chén guān guǒ shì yī fāng mín fù mǔ
虽然县治宰臣官，果是一方民父母。
dāng xià zhī xiàn shí wén bīn shēng tīng gōng zuò zuǒ yòu liǎng biān pái zhe gōng lì rén děng
当下知县时文彬升厅公座，左右两边排着公吏人等。
zhī xiàn suí jí jiào huàn wèi sī bǔ dào guān yuán bìng liǎng gè xún bǔ dū tóu
知县随即叫唤尉司捕盗官员，并两个巡捕都头。
běn xiàn wèi sī guǎn xià yǒu liǎng gè dū tóu yí gè huàn zuò bù bīng dū tóu yí gè huàn zuò mǎ bīng dū tóu
本县尉司管下，有两个都头：一个唤做步兵都头，一个唤做马兵都头。
zhè mǎ bīng dū tóu guǎn zhe èr shí pǐ zuò mǎ gōng shǒu èr shí gè tǔ bīng
这马兵都头管着二十匹坐马弓手，二十个土兵；
nà bù bīng dū tóu guǎn zhe èr shí gè shǐ qiāng de tóu mù èr shí gè tǔ bīng
那步兵都头管着二十个使枪的头目，二十个土兵。
zhè mǎ bīng dū tóu xìng zhū míng tóng shēn cháng bā chǐ sì wǔ yǒu yī bù hǔ xū rán zhǎng yī chǐ wǔ cùn miàn rú zhòng zǎo mù ruò lǎng xīng shì guān yún cháng mú yàng mǎn xiàn rén dōu chēng tā zuò měi rán gōng
这马兵都头姓朱名仝，身长八尺四五，有一部虎须髯，长一尺五寸，面如重枣，目若朗星，似关云长模样，满县人都称他做美髯公。
yuán shì běn chǔ fù hù zhǐ yīn tā zhàng yì shū cái jié shí jiāng hú shàng hǎo hàn xué dé yī shēn hǎo wǔ yì
原是本处富户，只因他仗义疏财，结识江湖上好汉，学得一身好武艺。
zěn jiàn de zhū tóng qì xiàng
怎见的朱仝气象？
dàn jiàn
但见：
yì dǎn zhōng gān háo jié xiōng zhōng wǔ yì jīng tōng
义胆忠肝豪杰，胸中武艺精通。
chāo qún chū zhòng guǒ yīng xióng
超群出众果英雄。
wān gōng néng shè hǔ tí jiàn kě zhū lóng
弯弓能射虎，提剑可诛龙。
yī biǎo táng táng shén guǐ pà xíng róng lǐn lǐn wēi fēng
一表堂堂神鬼怕，形容凛凛威风。
miàn rú zhòng zǎo sè tòng hóng
面如重枣色通红。
yún zhǎng chóng chū shì rén hào měi rán gōng
云长重出世，人号美髯公。
nà bù bīng dū tóu xìng léi míng héng shēn cháng qī chǐ wǔ cùn zǐ táng sè miàn pí yǒu yī bù shàn quān hú xū
那步兵都头姓雷名横，身长七尺五寸，紫棠色面皮，有一部扇圈胡须。
wèi tā lǚ lì guò rén néng tiào èr sān zhàng kuò jiàn mǎn xiàn rén dōu chēng tā zuò chā chì hǔ
为他膂力过人，能跳二三丈阔涧，满县人都称他做插翅虎。
yuán shì běn xiàn dǎ tiě jiàng rén chū shēn hòu lái kāi zhāng duì fāng shā niú fàng dǔ
原是本县打铁匠人出身，后来开张碓坊，杀牛放赌。
suī rán zhàng yì zhǐ yǒu xiē xīn biǎn zhǎi
虽然仗义，只有些心匾窄。
yě xué dé yī shēn hǎo wǔ yì
也学得一身好武艺。
zěn jiàn de léi héng qì xiàng
怎见得雷横气象？
dàn jiàn
但见：
tiān shàng gāng xīng lín shì shàng jiù zhōng yí gè piān néng
天上罡星临世上，就中一个偏能。
dū tóu hǎo hàn shì léi héng
都头好汉是雷横。
yè quán shén bì jiàn fēi jiǎo diàn guāng shēng
拽拳神臂健，飞脚电光生。
jiāng hǎi yīng xióng dāng wǔ yǒng tiào qiáng guò jiàn shēn qīng
江海英雄当武勇，跳墙过涧身轻。
háo xióng shuí gǎn yǔ xiāng zhēng
豪雄谁敢与相争。
shān dōng chā chì hǔ huán hǎi jǐn wén míng
山东插翅虎，寰海尽闻名。
yīn nà zhū tóng léi héng liǎng gè fēi shì děng xián rén yě yǐ cǐ zhòng rén bǎo tā liǎng gè zuò le dū tóu zhuān guǎn qín ná zéi dào
因那朱仝、雷横两个，非是等闲人也，以此众人保他两个做了都头，专管擒拿贼盗。
dāng rì zhī xiàn hū huàn liǎng gè shàng tīng lái shēng le rě qǔ tái zhǐ
当日知县呼唤，两个上厅来，声了喏，取台旨。
zhī xiàn dào wǒ zì dào rèn yǐ lái wén zhī běn fǔ jì zhōu guǎn xià suǒ shǔ shuǐ xiāng liáng shān pō zéi dào jù zhòng dǎ jié jù dí guān jūn
知县道：“我自到任以来，闻知本府济州管下所属水乡梁山泊，贼盗聚众打劫，拒敌官军。
yì kǒng gè chù xiāng cūn dào zéi chāng kuáng xiǎo rén shén duō
亦恐各处乡村，盗贼猖狂，小人甚多。
jīn huàn nǐ děng liǎng gè xiū cí xīn kǔ yǔ wǒ jiāng dài běn guǎn tǔ bīng rén děng yí gè chū xī mén yí gè chū dōng mén fēn tóu xún bǔ
今唤你等两个，休辞辛苦，与我将带本管土兵人等，一个出西门，一个出东门，分投巡捕。
ruò yǒu zéi rén suí jí jiǎo huò shēn jiě bù kě rǎo dòng xiāng mín
若有贼人，随即剿获申解，不可扰动乡民。
tǐ zhī dōng xī cūn shān shàng yǒu zhū dà hóng yè shù bié chù jiē wú
体知东溪村山上有株大红叶树，别处皆无。
nǐ men zhòng rén cǎi jǐ piàn lái xiàn lǐ chéng nà fāng biǎo nǐ men céng xún dào nà lǐ
你们众人采几片来县里呈纳，方表你们曾巡到那里。
gè rén ruò wú hóng yè biàn shì rǔ děng xū wàng guān fǔ dìng xíng zé fá bù shù
各人若无红叶，便是汝等虚妄，官府定行责罚不恕。
liǎng gè dū tóu lǐng le tái zhǐ gè zì huí guī diǎn le běn guǎn tǔ bīng fēn tóu zì qù xún chá
”两个都头领了台旨，各自回归，点了本管土兵，分投自去巡察。
bù shuō zhū tóng yǐn rén chū xī mén zì qù xún bǔ
不说朱仝引人出西门自去巡捕。
zhǐ shuō léi héng dàng wǎn yǐn le èr shí gè tǔ bīng chū dōng mén rào cūn xún chá biàn dì lǐ zǒu yī liǎo zāo huí lái dào dōng xī cūn shān shàng zhòng rén cǎi le nà hóng yè jiù xià cūn lái
只说雷横当晚引了二十个土兵，出东门绕村巡察，遍地里走一了遭，回来到东溪村山上，众人采了那红叶，就下村来。
xíng bú dào sān èr lǐ zǎo dào líng guān miào qián jiàn diàn mén bù guān
行不到三二里，早到灵官庙前，见殿门不关。
léi héng dào zhè diàn lǐ yòu méi yǒu miào zhù diàn mén bù guān mò bù yǒu dǎi rén zài lǐ miàn me
雷横道：“这殿里又没有庙祝，殿门不关，莫不有歹人在里面么？
wǒ men zhí rù qù kàn yī kàn
我们直入去看一看。
zhòng rén ná zháo huǒ yī qí zhào jiāng rù lái
”众人拿着火，一齐照将入来。
zhī jiàn gòng zhuō shàng chì tiáo tiáo de shuì zháo yí gè dà hàn
只见供桌上赤条条地睡着一个大汉。
tiān dào yòu rè nà hàn zi bǎ xiē pò yī shang tuán zuò yí kuài zuò zhěn tou zhěn zài xiàng xià hōu hōu de chén shuì zhe le zài gòng zhuō shàng
天道又热，那汉子把些破衣裳团做一块作枕头，枕在项下，齁齁的沉睡着了在供桌上。
léi héng kàn le dào hǎo guài hǎo guài
雷横看了道：“好怪，好怪！
zhī xiàn xiàng gōng tè shén míng yuán lái zhè dōng xī cūn zhēn gè yǒu zéi
知县相公忒神明，原来这东溪村真个有贼。
dà hē yī shēng nà hàn què dài yào zhèng cuò bèi èr shí gè tǔ bīng yī qí xiàng qián bǎ nà hàn zi yī tiáo suǒ zǐ bǎng le yā chū miào mén tóu yí gè bǎo zhèng zhuāng shàng lái
”大喝一声，那汉却待要挣挫，被二十个土兵一齐向前，把那汉子一条索子绑了，押出庙门，投一个保正庄上来。
bú shì tóu nà gè qù chù yǒu fèn jiào zhí shǐ de dōng xī cūn lǐ jù sān sì chóu hǎo hàn yīng xióng
不是投那个去处，有分教：直使得东溪村里，聚三四筹好汉英雄；
yùn chéng xiàn zhōng xún shí wàn guàn jīn zhū bǎo bèi
郓城县中，寻十万贯金珠宝贝。
zhèng shì tiān shàng gāng xīng lái jù huì rén jiān dì shà de xiāng féng
正是：天上罡星来聚会，人间地煞得相逢。
bì jìng léi héng ná zhù nà hàn tóu jiě shén chù lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟雷横拿住那汉投解甚处来，且听下回分解。