wú xué jiū shuō sān yuán zhuàng chóu gōng sūn shèng yīng qī xīng jù yì
吴学究说三阮撞筹公孙胜应七星聚义
shī yuē
诗曰：
yīng xióng jù huì běn wú qī shuǐ hǔ shān yá rèn zhǐ huī
英雄聚会本无期，水浒山涯任指挥。
yù xiàng shēng chén yāo zhòng bǎo tè bān sān yuán xié shén jī
欲向生辰邀众宝，特扳三阮协神机。
yī shí háo xiá qī huáng wū qī sù guāng máng dòng zǐ wēi
一时豪侠欺黄屋，七宿光芒动紫微。
zhòng shǒu liáng shān tóng jù yì jǐ duō jīn bó jǐn fú guī
众守梁山同聚义，几多金帛尽俘归。
huà shuō dāng shí wú xué jiū dào wǒ xún sī qǐ lái yǒu sān gè rén yì dǎn bāo shēn wǔ yì chū zhòng gǎn fù tāng dǎo huǒ tóng sǐ tóng shēng yì qì zuì zhòng
话说当时吴学究道：“我寻思起来，有三个人，义胆包身，武艺出众，敢赴汤蹈火，同死同生，义气最重。
zhī chú fēi děi zhè sān gè rén fāng cái wán de zhè jiàn shì
只除非得这三个人，方才完得这件事。
zhāo gài dào zhè sān gè què shì shèn me yàng rén
”晁盖道：“这三个却是甚么样人？
xìng shèn míng shuí
姓甚名谁？
hé chǔ jū zhù
何处居住？
wú yòng dào zhè sān gè rén shì dì xiōng sān gè zài jì zhōu liáng shān pō biān shí jié cūn zhù rì cháng zhǐ dǎ yú wéi shēng yì céng zài pō zǐ lǐ zuò sī shāng gòu dàng
”吴用道：“这三个人是弟兄三个，在济州梁山泊边石碣村住，日常只打鱼为生，亦曾在泊子里做私商勾当。
běn shēn xìng yuán dì xiōng sān rén yí gè huàn zuò lì dì tài suì yuán xiǎo èr yí gè huàn zuò duǎn mìng èr láng yuán xiǎo wǔ yí gè huàn zuò huó yán luó yuán xiǎo qī
本身姓阮，弟兄三人：一个唤做立地太岁阮小二，一个唤做短命二郎阮小五，一个唤做活阎罗阮小七。
zhè sān gè shì qīn dì xiōng zuì yǒu yì qì
这三个是亲弟兄，最有义气。
xiǎo shēng jiù rì zài nà lǐ zhù le shù nián yǔ tā xiāng jiāo shí tā suī shì gè bù tōng wén mò de rén wèi jiàn tā yú rén jié jiāo zhēn yǒu yì qì shì gè hǎo nán zǐ yīn cǐ hé tā lái wǎng
小生旧日在那里住了数年，与他相交时，他虽是个不通文墨的人，为见他与人结交，真有义气，是个好男子，因此和他来往。
jīn yǐ èr sān nián yǒu yú bù céng xiāng jiàn
今已二三年有余，不曾相见。
ruò de cǐ sān rén dà shì bì chéng
若得此三人，大事必成。
zhāo gài dào wǒ yě zēng wén zhè ruǎn jiā sān dì xiōng de míng zì zhǐ bù céng xiāng huì
”晁盖道：“我也曾闻这阮家三弟兄的名字，只不曾相会。
shí jié cūn lí zhè lǐ zhǐ yǒu bǎi shí lǐ yǐ xià lù chéng hé bù shǐ rén qǐng tā men lái shāng yì
石碣村离这里只有百十里以下路程，何不使人请他们来商议？
wú yòng dào zhe rén qù qǐng tā men rú hé kěn lái
”吴用道：“着人去请，他们如何肯来。
xiǎo shēng bì xū zì qù nà lǐ píng sān cùn bù làn zhī shé shuō tā men rù huǒ
小生必须自去那里，凭三寸不烂之舌，说他们入伙。
zhāo gài dà xǐ dào xiān shēng gāo jiàn jǐ shí kě xíng
”晁盖大喜道：“先生高见，几时可行？
wú yòng dá dào shì bù yí chí zhī jīn yè sān gēng biàn qù míng rì shǎng wǔ kě dào nà lǐ
”吴用答道：“事不宜迟，只今夜三更便去，明日晌午可到那里。
zhāo gài dào zuì hǎo
”晁盖道：“最好。
dāng shí jiào zhuāng kè qiě ān pái jiǔ shí lái chī
”当时叫庄客且安排酒食来吃。
wú yòng dào běi jīng dào dōng jīng yě zēng xíng dào zhǐ bù zhī shēng chén gāng cóng nà tiáo lù lái
吴用道：“北京到东京也曾行到，只不知生辰纲从那条路来？
zài fán liú xiōng xiū cí shēng shòu lián yè qù běi jīng lù shàng tàn tīng qǐ chéng de rì qī duān dì cóng nà tiáo lù shàng lái
再烦刘兄休辞生受，连夜去北京路上探听起程的日期，端的从那条路上来。
liú táng dào xiǎo dì zhī jīn yè yě biàn qù
”刘唐道：“小弟只今夜也便去。
wú yòng dào qiě zhù
”吴用道：“且住。
tā shēng chén shì liù yuè shí wǔ rì rú jīn què shì wǔ yuè chū tóu shàng yǒu sì wǔ shí rì
他生辰是六月十五日，如今却是五月初头，尚有四五十日。
děng xiǎo shēng xiān qù shuō le sān yuán dì xiōng huí lái nà shí què jiào liú xiōng qù
等小生先去说了三阮弟兄回来，那时却叫刘兄去。
zhāo gài dào yě shì
”晁盖道：“也是。
liú xiōng dì zhī zài wǒ zhuāng shàng děng hou
刘兄弟只在我庄上等候。
huà xiū xù fán
话休絮烦。
dāng rì chī le bàn shǎng jiǔ shí zhì sān gēng shí fēn wú yòng qǐ lái xǐ shù ba chī le xiē zǎo fàn tǎo le xiē yín liǎng cáng zài shēn biān chuān shang cǎo xié
当日吃了半晌酒食，至三更时分，吴用起来洗漱罢，吃了些早饭，讨了些银两，藏在身边，穿上草鞋。
zhāo gài liú táng sòng chū zhuāng mén
晁盖、刘唐送出庄门。
wú yòng lián yè tóu shí jié cūn lái xíng dào shǎng wǔ shí fēn zǎo lái dào nà cūn zhōng
吴用连夜投石碣村来，行到晌午时分，早来到那村中。
dàn jiàn
但见：
qīng yù yù shān fēng dié cuì lǜ yī yī sāng zhè duī yún
青郁郁山峰叠翠，绿依依桑柘堆云。
sì biān liú shuǐ rào gū cūn jǐ chù shū huáng yán xiǎo jìng
四边流水绕孤村，几处疏篁沿小径。
máo yán bàng jiàn gǔ mù chéng lín
茅檐傍涧，古木成林。
lí wài gāo xuán gū jiǔ pèi liǔ yīn xián lǎn diào yú chuán
篱外高悬沽酒旆，柳阴闲缆钓鱼船。
wú xué jiū zì lái rèn de bù yòng wèn rén lái dào shí jié cūn zhōng jìng tóu yuán xiǎo èr jiā lái
吴学究自来认得，不用问人，来到石碣村中，径投阮小二家来。
dào de mén qián kàn shí zhī jiàn kū zhuāng shàng lǎn zhāo shù zhǐ xiǎo yú chuán shū lí wài shài zhe yī zhāng pò yú wǎng
到得门前看时，只见枯桩上缆着数只小渔船，疏篱外晒着一张破鱼网。
yǐ shān bàng shuǐ yuē yǒu shí shù jiān cǎo fáng
倚山傍水，约有十数间草房。
wú yòng jiào yī shēng dào èr gē zài jiā me
吴用叫一声道：“二哥在家么？
zhī jiàn yī gè rén cóng lǐ miàn zǒu chū lái shēng de rú hé
”只见一个人从里面走出来，生得如何？
dàn jiàn
但见：
kōu dōu liǎn liǎng méi shù qǐ lüè chuò kǒu sì miàn lián quán
眍兜脸两眉竖起，略绰口四面连拳。
xiōng qián yí dài gài dǎn huáng máo bèi shàng liǎng zhī héng shēng bǎn lèi
胸前一带盖胆黄毛，背上两枝横生板肋。
bì bó yǒu qiān bǎi jīn qì lì yǎn jīng shè jǐ wàn dào hán guāng
臂膊有千百斤气力，眼睛射几万道寒光。
rén chēng lì dì tài suì guǒ rán hùn shì mó wáng
人称立地太岁，果然混世魔王。
nà yuán xiǎo èr zǒu jiāng chū lái tóu dài yī dǐng pò tóu jīn shēn chuān yī lǐng jiù yī fú chì zhe shuāng jiǎo chū lái jiàn le shì wú yòng huāng máng shēng rě dào jiào shòu hé lái
那阮小二走将出来，头戴一顶破头巾，身穿一领旧衣服，赤着双脚，出来见了是吴用，慌忙声喏道：“教授何来？
shén fēng chuī dé dào cǐ
甚风吹得到此？
wú yòng dá dào yǒu xiē xiǎo shì tè lái xiāng měi èr láng
”吴用答道：“有些小事，特来相浼二郎。
yuán xiǎo èr dào yǒu hé shì
”阮小二道：“有何事？
dàn shuō bù fáng
但说不妨。
wú yòng dào xiǎo shēng zì lí le cǐ jiān yòu zǎo èr nián
”吴用道：“小生自离了此间，又早二年。
rú jīn zài yí gè dà cái zhǔ jiā zuò mén guǎn tā yào bàn yán xí yòng zhe shí shù wěi zhòng shí sì wǔ jīn de jīn sè lǐ yú
如今在一个大财主家做门馆，他要办筵席，用着十数尾重十四五斤的金色鲤鱼。
yīn cǐ tè dì lái xiāng tóu zú xià
因此特地来相投足下。
yuán xiǎo èr xiào le yī shēng shuō dào xiǎo rén qiě hé jiào shòu chī sān bēi què shuō
”阮小二笑了一声，说道：“小人且和教授吃三杯却说。
wú yòng dào xiǎo shēng de lái yì yě yù zhèng yào hé èr gē chī sān bēi
”吴用道：“小生的来意，也欲正要和二哥吃三杯。
yuán xiǎo èr dào gé hú yǒu jǐ chù jiǔ diàn wǒ men jiù zài chuán lǐ dàng jiāng guò qù
”阮小二道：“隔湖有几处酒店，我们就在船里荡将过去。
wú yòng dào zuì hǎo
”吴用道：“最好。
yě yào jiù yǔ wǔ láng shuō jù huà bù zhī zài jiā yě bù zài
也要就与五郎说句话，不知在家也不在？
yuán xiǎo èr dào wǒ men yī tóng qù xún tā biàn liǎo
”阮小二道：“我们一同去寻他便了。
liǎng gè lái dào pō àn biān kū zhuāng shàng lǎn de xiǎo chuán jiě le yī zhī biàn fú zhè wú yòng xià chuán zuò le
”两个来到泊岸边，枯桩上缆的小船解了一只，便扶这吴用下船坐了。
shù gēn tóu ná le yī bǎ huà qiū zhǐ gù dàng zǎo dàng jiāng kāi qù wàng hú pō lǐ lái
树根头拿了一把划楸，只顾荡，早荡将开去，望湖泊里来。
zhèng dàng zhī jiān zhī jiàn yuán xiǎo èr bǎ shǒu yī zhāo jiào dào qī gē céng jiàn wǔ láng me
正荡之间，只见阮小二把手一招，叫道：”七哥曾见五郎么？
wú yòng kàn shí zhī jiàn lú wěi cóng zhōng yáo chū yī zhī chuán lái
”吴用看时，只见芦苇丛中，摇出一只船来。
nà hàn shēng de rú hé
那汉生的如何？
dàn jiàn
但见：
gē dǎn liǎn héng shēng guài ròu líng lóng yǎn tū chū shuāng jing
疙疸脸横生怪肉，玲珑眼突出双睛。
sāi biān cháng duǎn dàn huáng xū shēn shàng jiāo jiā wū hēi diǎn
腮边长短淡黄须，身上交加乌黑点。
hún rú shēng tiě dǎ chéng yí shì wán tóng zhù jiù
浑如生铁打成，疑是顽铜铸就。
xiū yán yuè miào è sī shén guǒ shì rén jiān gāng zhí hàn
休言岳庙恶司神，果是人间刚直汉。
cūn zhōng huàn zuò huó yán luó shì shàng jiàng shēng zhēn wǔ dào
村中唤作活阎罗，世上降生真五道。
zhè yuán xiǎo qī tóu dài yī dǐng zhē rì hēi ruò lì shēn shàng chuān gè qí zǐ bù bèi xīn yāo xì zhe yī tiáo shēng bù qún bǎ nà chuán zhī dàng zhe wèn dào èr gē nǐ xún wǔ gē zuò shèn me
这阮小七头戴一顶遮日黑箬笠，身上穿个棋子布背心，腰系着一条生布裙，把那船只荡着，问道：“二哥，你寻五哥做甚么？
wú yòng jiào yī shēng qī láng xiǎo shēng tè lái xiāng yāng nǐ men shuō huà
”吴用叫一声：“七郎，小生特来相央你们说话。
yuán xiǎo qī dào jiào shòu shù zuì hǎo jǐ shí bù céng xiāng jiàn
”阮小七道：“教授恕罪，好几时不曾相见。
wú yòng dào yī tóng hé èr gē qù chī bēi jiǔ
”吴用道：“一同和二哥去吃杯酒。
yuán xiǎo qī dào xiǎo rén yě yù hé jiào shòu chī bēi jiǔ zhǐ shì yī xiàng bù céng jiàn miàn
”阮小七道：“小人也欲和教授吃杯酒，只是一向不曾见面。
liǎng zhǐ chuán sī gēn zhe zài hú pō lǐ bù duō shí huà dào yí gè qù chù tuán tuán dōu shì shuǐ gāo bù shàng yǒu bù qī bā jiān cǎo fáng
两只船厮跟着在湖泊里，不多时，划到一个去处，团团都是水，高埠上有不七八间草房。
yuán xiǎo èr jiào dào lǎo niáng wǔ gē zài me
阮小二叫道：“老娘，五哥在么？
nà pó pó dào shuō bù dé
”那婆婆道：“说不得。
yú yòu bù dé dǎ lián rì qù dǔ qián shū de méi le fēn wén què cái tǎo le wǒ tóu shàng chāi r chū zhèn shàng dǔ qù le
鱼又不得打，连日去赌钱，输得没了分文，却才讨了我头上钗儿，出镇上赌去了。
yuán xiǎo èr xiào le yī shēng biàn bǎ chuán huà kāi
”阮小二笑了一声，便把船划开。
yuán xiǎo qī biàn zài bèi hòu chuán shàng shuō dào gē ge zhèng bù zhī zěn dì dǔ qián zhǐ shì shū què bù huì qì
阮小七便在背后船上说道：“哥哥正不知怎地，赌钱只是输，却不晦气。
mò shuō gē ge bù yíng wǒ yě shū de chì tiáo tiáo de
莫说哥哥不赢，我也输得赤条条地。
wú yòng àn xiǎng dào zhōng le wǒ de jì
”吴用暗想道：“中了我的计。
liǎng zhǐ chuán sī bìng zhe tóu shí jié cūn zhèn shàng lái
两只船厮并着，投石碣村镇上来。
huà le bàn ge shí chén zhī jiàn dú mù qiáo biān yí gè hàn zi bǎ zhe liǎng chuàn tóng qián xià lái jiě chuán
划了半个时辰，只见独木桥边一个汉子，把着两串铜钱，下来解船。
yuán xiǎo èr dào wǔ láng lái le
阮小二道：“五郎来了。
wú yòng kàn shí dàn jiàn
”吴用看时，但见：
yī shuāng shǒu hún rú tiě bàng liǎng zhī yǎn yǒu sì tóng líng
一双手浑如铁棒，两只眼有似铜铃。
miàn pí shàng cháng yǒu xiē xiào róng xīn wō lǐ shēn cáng zhe zhèn dú
面皮上常有些笑容，心窝里深藏着鸩毒。
néng shēng hèng huò shàn jiàng fēi zāi
能生横祸，善降非灾。
quán dǎ lái shī zi xīn hán jiǎo tī chù yuán shé sàng dǎn
拳打来狮子心寒，脚踢处蚖蛇丧胆。
hé chǔ mì xíng wēn shǐ zhě zhī cǐ shì duǎn mìng èr láng
何处觅行瘟使者，只此是短命二郎。
nà yuán xiǎo wǔ xié dài zhe yī dǐng pò tóu jīn bìn biān chā duo shí liú huā pī zhe yī lǐng jiù bù shān lù chū xiōng qián cì zhe de qīng yù yù yí gè bào zi lái
那阮小五斜戴着一顶破头巾，鬓边插朵石榴花，披着一领旧布衫，露出胸前刺着的青郁郁一个豹子来；
lǐ miàn biǎn zhā qǐ kù zi shàng miàn wéi zhe yī tiáo jiàn dào qí zǐ bù shǒu jīn
里面匾扎起裤子，上面围着一条间道棋子布手巾。
wú yòng jiào yī shēng dào wǔ láng dé cǎi me
吴用叫一声道：“五郎得采么？
yuán xiǎo wǔ dào yuán lái què shì jiào shòu hǎo liǎng nián bù céng jiàn miàn
”阮小五道：“原来却是教授，好两年不曾见面。
wǒ zài qiáo shàng wàng nǐ men bàn rì le
我在桥上望你们半日了。
yuán xiǎo èr dào wǒ hé jiào shòu zhí dào nǐ jiā xún nǐ lǎo niáng shuō dào chū zhèn shàng dǔ qián qù le
”阮小二道：“我和教授直到你家寻你，老娘说道：‘出镇上赌钱去了。
yīn cǐ tóng lái zhè lǐ xún nǐ
’因此同来这里寻你。
qiě lái hé jiào shòu qù shuǐ gé shàng chī sān bēi
且来和教授去水阁上吃三杯。
yuán xiǎo wǔ huāng máng qù qiáo biān jiě xiǎo le chuán tiào zài cāng lǐ zhuō le huà jí zhǐ yī huà sān zhǐ chuán sī bìng zhe
”阮小五慌忙去桥边，解小了船，跳在舱里，捉了划楫，只一划，三只船厮并着。
huà le yī xiē zǎo dào nà gè shuǐ gé jiǔ diàn qián
划了一歇，早到那个水阁酒店前。
kàn shí dàn jiàn
看时，但见：
qián lín hú pō hòu yìng bō xīn
前临湖泊，后映波心。
shù shí zhū huái liǔ lǜ rú yān yī liǎng dàng hé huā hóng zhào shuǐ
数十株槐柳绿如烟，一两荡荷花红照水。
liáng tíng shàng sì miàn míng chuāng shuǐ gé zhōng shù bān qīng zhì
凉亭上四面明窗，水阁中数般清致。
dāng lú měi nǚ hóng qún yǎn yìng cuì shā shān
当垆美女，红裙掩映翠纱衫；
dí qì shān wēng bái fà piān yí má bù ǎo
涤器山翁，白发偏宜麻布袄。
xiū yán sān zuì yuè yáng lóu zhī cǐ biàn wèi péng dǎo kè
休言三醉岳阳楼，只此便为蓬岛客。
dāng xià sān zhǐ chuán chēng dào shuǐ tíng xià hé huā dàng zhōng sān zhǐ chuán dōu lǎn le
当下三只船撑到水亭下荷花荡中，三只船都缆了。
fú wú xué jiū shàng le àn rù jiǔ diàn lǐ lái dōu dào shuǐ gé nèi jiǎn yī fù hóng yóu zhuō dèng
扶吴学究上了岸，入酒店里来，都到水阁内拣一副红油桌凳。
yuán xiǎo èr biàn dào xiān shēng xiū guài wǒ sān gè dì xiōng cū sú qǐng jiào shòu shàng zuò
阮小二便道：“先生，休怪我三个弟兄粗俗，请教授上坐。
wú yòng dào què shǐ bù dé
”吴用道：“却使不得。
yuán xiǎo qī dào gē ge zhǐ gù zuò zhǔ wèi qǐng jiào shòu zuò kè xí wǒ xiōng dì liǎng gè biàn xiān zuò le
”阮小七道：“哥哥只顾坐主位，请教授坐客席，我兄弟两个便先坐了。
wú yòng dào qī láng zhǐ shì xìng kuài
”吴用道：“七郎只是性快。
sì gè rén zuò dìng le jiào jiǔ bǎo dǎ yī tǒng jiǔ lái
”四个人坐定了，叫酒保打一桶酒来。
diàn xiǎo èr bǎ sì zhǐ dà zhǎn zi bǎi kāi pù xià sì shuāng zhù fàng xià sì bān cài shū dǎ yī tǒng jiǔ fàng zài zhuō zi shàng
店小二把四只大盏子摆开，铺下四双箸，放下四般菜蔬，打一桶酒放在桌子上。
yuán xiǎo qī dào yǒu shèn me xià kǒu
阮小七道：“有甚么下口？
xiǎo èr gē dào xīn zǎi dé yī tóu huáng niú huā gāo yě xiāng sì hǎo féi ròu
”小二哥道：“新宰得一头黄牛，花糕也相似好肥肉。
yuán xiǎo èr dào dà kuài qiè shí jīn lái
”阮小二道：“大块切十斤来。
yuán xiǎo wǔ dào jiào shòu xiū xiào huà méi shén xiào shùn
”阮小五道：“教授休笑话，没甚孝顺。
wú yòng dào dào lái xiāng rǎo duō jī nǎo nǐ men
”吴用道：“倒来相扰，多激恼你们。
yuán xiǎo èr dào xiū nèn dì shuō
”阮小二道：“休恁地说。
cuī cù xiǎo èr gē zhǐ gù shāi jiǔ zǎo bǎ niú ròu qiè zuò liǎng pán jiāng lái fàng zài zhuō shàng
”催促小二哥只顾筛酒，早把牛肉切做两盘，将来放在桌上。
ruǎn jiā sān xiōng dì ràng wú yòng chī le jǐ kuài biàn chī bù dé le
阮家三兄弟让吴用吃了几块，便吃不得了。
nà sān gè láng cān hǔ shí chī le yī huí
那三个狼餐虎食，吃了一回。
yuán xiǎo wǔ dòng wèn dào jiào shòu dào cǐ guì gàn
阮小五动问道：“教授到此贵干？
yuán xiǎo èr dào jiào shòu rú jīn zài yí gè dà cái zhǔ jiā zuò mén guǎn jiào xué
”阮小二道：“教授如今在一个大财主家做门馆教学。
jīn lái yào duì fù shí shù wěi jīn sè lǐ yú yào zhòng shí sì wǔ jīn de tè lái xún wǒ men
今来要对付十数尾金色鲤鱼，要重十四五斤的，特来寻我们。
yuán xiǎo qī dào ruò shì měi cháng yào sān wǔ shí wěi yě yǒu mò shuō shí shù gè zài yào duō xiē wǒ dì xiōng men yě bāo bàn de
”阮小七道：“若是每常，要三五十尾也有，莫说十数个，再要多些，我弟兄们也包办得。
rú jīn biàn yào zhòng shí jīn de yě nán de
如今便要重十斤的也难得。
yuán xiǎo wǔ dào jiào shòu yuǎn lái wǒ men yě duì fù shí lái gè zhòng wǔ liù jīn de xiāng sòng
”阮小五道：“教授远来，我们也对付十来个重五六斤的相送。
wú yòng dào xiǎo shēng duō yǒu yín liǎng zài cǐ suí suàn jià qián
”吴用道：“小生多有银两在此，随算价钱。
zhǐ shì bù yòng xiǎo de xū de shí sì wǔ jīn zhòng de biàn hǎo
只是不用小的，须得十四五斤重的便好。
yuán xiǎo qī dào jiào shòu què méi tǎo chù
”阮小七道：“教授，却没讨处。
biàn shì wǔ gē xǔ wǔ liù jīn de yě bù néng gōu xū shì děng de jǐ rì cái de
便是五哥许五六斤的，也不能勾，须是等得几日才得。
wǒ de chuán lǐ yǒu yī tǒng xiǎo huó yú jiù bǎ lái chī jiǔ
我的船里有一桶小活鱼，就把来吃酒。
yuán xiǎo qī biàn qù chuán nèi qǔ jiāng yī tǒng xiǎo yú shàng lái
”阮小七便去船内取将一桶小鱼上来。
yuē yǒu wǔ qī jīn zì qù zào shàng ān pái shèng zuò sān pán bǎ lái fàng zài zhuō shàng
约有五七斤，自去灶上安排，盛做三盘，把来放在桌上。
yuán xiǎo qī dào jiào shòu hú luàn chī xiē gè
阮小七道：“教授，胡乱吃些个。
sì gè yòu chī le yī huí
四个又吃了一回。
kàn kàn tiān sè jiàn wǎn wú yòng xún sī dào zhè jiǔ diàn lǐ xū nán shuō huà
看看天色渐晚，吴用寻思道：“这酒店里须难说话。
jīn yè bì shì tā jiā quán sù dào nà lǐ què yòu lǐ huì
今夜必是他家权宿，到那里却又理会。
yuán xiǎo èr dào jīn yè tiān sè wǎn le qǐng jiào shòu quán zài wǒ jiā sù yī xiāo míng rì què zài jì jiào
”阮小二道：“今夜天色晚了，请教授权在我家宿一宵，明日却再计较。
wú yòng dào xiǎo shēng lái zhè lǐ zǒu yī zāo qiān nán wàn nán xìng de nǐ men dì xiōng jīn rì zuò yī chù yǎn jiàn de zhè xí jiǔ bù kěn yào xiǎo shēng huán qián
”吴用道：“小生来这里走一遭，千难万难，幸得你们弟兄今日做一处，眼见得这席酒不肯要小生还钱。
jīn wǎn jiè èr láng jiā xiē yī yè xiǎo shēng yǒu xiē xū yín zi zài cǐ xiāng fán jiù cǐ diàn zhōng gū yī wèng jiǔ mǎi xiē ròu cūn zhōng xún yī duì jī yè jiān tóng yī zuì rú hé
今晚借二郎家歇一夜，小生有些须银子在此，相烦就此店中沽一瓮酒，买些肉，村中寻一对鸡，夜间同一醉如何？
yuán xiǎo èr dào nà lǐ yào jiào shòu huài qián wǒ men dì xiōng zì qù zhěng lǐ bù fán nǎo méi duì fù chù
”阮小二道：“那里要教授坏钱，我们弟兄自去整理，不烦恼没对付处。
wú yòng dào jìng lái yào qǐng nǐ men sān wèi
”吴用道：“径来要请你们三位。
ruò hái bù yī xiǎo shēng shí zhī cǐ gào tuì
若还不依小生时，只此告退。
yuán xiǎo qī dào jì shì jiào shòu zhè bān shuō shí qiě shùn qíng chī le què zài lǐ huì
”阮小七道：“既是教授这般说时，且顺情吃了，却再理会。
wú yòng dào hái shì qī láng xìng zhí shuǎng kuài
”吴用道：“还是七郎性直爽快。
wú yòng qǔ chū yī liǎng yín zi fù yǔ yuán xiǎo qī jiù wèn zhǔ rén jiā gū le yī wèng jiǔ jiè gè dà wèng shèng le mǎi le èr shí jīn shēng shú niú ròu yī duì dà jī
”吴用取出一两银子，付与阮小七，就问主人家沽了一瓮酒，借个大瓮盛了，买了二十斤生熟牛肉，一对大鸡。
yuán xiǎo èr dào wǒ de jiǔ qián yī fà hái nǐ
阮小二道：“我的酒钱一发还你。
diàn zhǔ rén dào zuì hǎo zuì hǎo
”店主人道：“最好，最好。
sì rén lí le jiǔ diàn zài xià le chuán bǎ jiǔ ròu dōu fàng zài chuán cāng lǐ jiě le lǎn suǒ jìng huà jiāng kāi qù yī zhí tóu yuán xiǎo èr jiā lái
四人离了酒店，再下了船，把酒肉都放在船舱里，解了缆索，径划将开去，一直投阮小二家来。
dào de mén qián shàng le àn bǎ chuán réng jiù lǎn zài zhuāng shàng
到得门前，上了岸，把船仍旧缆在桩上。
qǔ le jiǔ ròu sì rén yī qí dōu dào hòu miàn zuò dì
取了酒肉，四人一齐都到后面坐地。
biàn jiào diǎn qǐ dēng zhú
便叫点起灯烛。
yuán lái ruǎn jiā dì xiōng sān gè zhǐ yǒu yuán xiǎo èr yǒu lǎo xiǎo yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī dōu bù céng hūn qǔ
原来阮家弟兄三个，只有阮小二有老小，阮小五、阮小七都不曾婚娶。
sì gè rén dōu zài yuán xiǎo èr jiā hòu miàn shuǐ tíng shàng zuò dìng
四个人都在阮小二家后面水亭上坐定。
yuán xiǎo qī zǎi le jī jiào ā sǎo tóng tǎo de xiǎo hóu zi zài chú xià ān pái
阮小七宰了鸡，叫阿嫂同讨的小猴子在厨下安排。
yuē yǒu yī gēng xiāng cì jiǔ ròu dōu bān lái bǎi zài zhuō shàng
约有一更相次，酒肉都搬来摆在桌上。
wú yòng quàn tā dì xiōng men chī le jǐ bēi yòu tí qǐ mǎi yú shì lái shuō dào nǐ zhè lǐ ruò dà yí gè qù chù què zěn dì méi le zhè děng dà yú
吴用劝他弟兄们吃了几杯，又提起买鱼事来，说道：“你这里偌大一个去处，却怎地没了这等大鱼？
yuán xiǎo èr dào shí bù mán jiào shòu shuō zhè bān dà yú zhī chú liáng shān pō lǐ biàn yǒu
”阮小二道：“实不瞒教授说，这般大鱼只除梁山泊里便有。
wǒ zhè shí jié hú zhōng xiá xiǎo cún bù dé zhè děng dà yú
我这石碣湖中狭小，存不得这等大鱼。
wú yòng dào zhè lǐ hé liáng shān pō yī wàng bù yuǎn xiāng tōng yī pài zhī shuǐ rú hé bù qù dǎ xiē
”吴用道：“这里和梁山泊一望不远，相通一派之水，如何不去打些？
yuán xiǎo èr tàn le yī kǒu qì dào xiū shuō
”阮小二叹了一口气道：“休说。
wú yòng yòu wèn dào èr gē rú hé tàn qì
”吴用又问道：“二哥如何叹气？
yuán xiǎo wǔ jiē le shuō dào jiào shòu bù zhī zài xiān zhè liáng shān pō shì wǒ dì xiōng men de yī fàn wǎn rú jīn jué bù gǎn qù
”阮小五接了说道：“教授不知，在先这梁山泊是我弟兄们的衣饭碗，如今绝不敢去。
wú yòng dào ruò dà qù chù zhōng bù chéng guān sī jìn dǎ yú xiān
”吴用道：“偌大去处，终不成官司禁打鱼鲜？
yuán xiǎo wǔ dào shèn me guān sī gǎn lái jìn dǎ yú xiān biàn shì huó yán wáng yě jìn zhì bù dé
”阮小五道：“甚么官司敢来禁打鱼鲜，便是活阎王也禁治不得！
wú yòng dào jì méi guān sī jìn zhì rú hé jué bù gǎn qù
”吴用道：“既没官司禁治，如何绝不敢去？
yuán xiǎo wǔ dào yuán lái jiào shòu bù zhī lái lì qiě hé jiào shòu shuō zhī
”阮小五道：“原来教授不知来历，且和教授说知。
wú yòng dào xiǎo shēng què bù lǐ huì de
”吴用道：“小生却不理会得。
yuán xiǎo qī jiē zhe biàn dào zhè gè liáng shān pō qù chù nán shuō nán yán
”阮小七接着便道：“这个梁山泊去处，难说难言！
rú jīn pō zǐ lǐ xīn yǒu yī huǒ qiǎng rén zhàn le bù róng dǎ yú
如今泊子里新有一伙强人占了，不容打鱼。
wú yòng dào xiǎo shēng què bù zhī yuán lái rú jīn yǒu qiǎng rén wǒ nà lǐ bìng bù céng wén de shuō
”吴用道：“小生却不知，原来如今有强人，我那里并不曾闻得说。
yuán xiǎo èr dào nà huǒ qiǎng rén wéi tóu de shì gè xiù cái luò kē jǔ zi huàn zuò bái yī xiù shì wáng lún
”阮小二道：“那伙强人，为头的是个秀才，落科举子，唤做白衣秀士王伦；
dì èr gè jiào zuò mō zhe tiān dù qiān
第二个叫做摸着天杜迁；
dì sān gè jiào zuò yún lǐ jīn gāng sòng wàn
第三个叫做云里金刚宋万；
yǐ xià yǒu gè hàn dì hū lǜ zhū guì jiàn zài lǐ jiā dào kǒu kāi jiǔ diàn zhuān yī tàn tīng shì qíng yě bù dǎ jǐn
以下有个旱地忽律朱贵，见在李家道口开酒店，专一探听事情，也不打紧。
rú jīn xīn lái yí gè hǎo hàn shì dōng jīng jìn jūn jiào tóu shèn me bào zi tóu lín chōng shí fēn hǎo wǔ yì
如今新来一个好汉，是东京禁军教头，甚么豹子头林冲，十分好武艺。
zhè huǒ rén hǎo shēng liǎo de dōu shì yǒu běn shi de
这伙人好生了得，都是有本事的。
zhè jǐ gè zéi nán nǚ jù jí le wǔ qī bǎi rén dǎ jiā jié shè qiǎng lǔ lái wǎng kè rén
这几个贼男女聚集了五七百人，打家劫舍，抢掳来往客人。
wǒ men yǒu yī nián duō bù qù nà lǐ dǎ yú
我们有一年多不去那里打鱼。
rú jīn pō zǐ lǐ bǎ zhù le jué le wǒ men de yī fàn yīn cǐ yī yán nán jìn
如今泊子里把住了，绝了我们的衣饭，因此一言难尽！
wú yòng dào xiǎo shēng shí shì bù zhī yǒu zhè duàn shì
”吴用道：“小生实是不知有这段事。
rú hé guān sī bù lái zhuō tā men
如何官司不来捉他们？
yuán xiǎo wǔ dào rú jīn nà guān sī yī chǔ chù dòng chán biàn hài bǎi xìng
”阮小五道：“如今那官司，一处处动掸便害百姓。
dàn yī shēng xià xiāng cūn lái dào xiān bǎ hǎo bǎi xìng jiā yǎng de zhū yáng jī é jìn dōu chī le yòu yào pán chán dǎ fā tā
但一声下乡村来，倒先把好百姓家养的猪羊鸡鹅，尽都吃了，又要盘缠打发他。
rú jīn yě hǎo jiào zhè huǒ rén nài hé
如今也好，教这伙人奈何。
nà bǔ dào guān sī de rén nà lǐ gǎn xià xiāng cūn lái
那捕盗官司的人，那里敢下乡村来。
ruò shì nà shàng sī guān yuán chà tā men jī bǔ rén lái dōu xià de niào shǐ qí liú zěn gǎn zhèng yǎn r kàn tā
若是那上司官员差他们缉捕人来，都吓得尿屎齐流，怎敢正眼儿看他。
yuán xiǎo èr dào wǒ suī rán bù dǎ de dà yú yě shěng le ruò gān kē chà
”阮小二道：“我虽然不打得大鱼，也省了若干科差。
wú yòng dào nèn dì shí nà sī men dào kuài huó
”吴用道：“恁地时，那厮们倒快活。
yuán xiǎo wǔ dào tā men bù pà tiān bù pà de bù pà guān sī lùn chèng fēn jīn yín yì yàng chuān chóu jǐn chéng wèng chī jiǔ dà kuài chī ròu rú hé bù kuài huó
”阮小五道：“他们不怕天，不怕地，不怕官司，论秤分金银，异样穿绸锦，成瓮吃酒，大块吃肉，如何不快活！
wǒ men dì xiōng sān gè kōng yǒu yī shēn běn shì zěn dì xué de tā men
我们弟兄三个空有一身本事，怎地学得他们。
wú yòng tīng le àn àn de huān xǐ dào zhèng hǎo yòng jì le
”吴用听了，暗暗地欢喜道：“正好用计了。
yuán xiǎo qī yòu dào rén shēng yī shì cǎo shēng yī qiū
阮小七又道：“人生一世，草生一秋。
wǒ men zhǐ guǎn dǎ yú yíng shēng xué de tā men guò yī rì yě hǎo
我们只管打鱼营生，学得他们过一日也好。
wú yòng dào zhè děng rén xué tā zuò shèn me
”吴用道：“这等人学他做甚么！
tā zuò de gòu dàng bú shì chī zhàng wǔ qī shí de zuì fàn kōng zì bǎ yī shēn hǔ wēi dōu piē xia
他做的勾当，不是笞杖五七十的罪犯，空自把一身虎威都撇下。
tǎng huò bèi guān sī ná zhù le yě shì zì zuò de zuì
倘或被官司拿住了，也是自做的罪。
yuán xiǎo èr dào rú jīn gāi guǎn guān sī méi shén fēn xiǎo yī piàn hú tū qiān wàn fàn le mí tiān dà zuì de dào dōu méi shì
”阮小二道：“如今该管官司没甚分晓，一片糊突，千万犯了迷天大罪的倒都没事。
wǒ dì xiōng men bù néng kuài huó ruò shì dàn yǒu kěn dài qiè wǒ men de yě qù le ba
我弟兄们不能快活，若是但有肯带挈我们的，也去了罢！
yuán xiǎo wǔ dào wǒ yě cháng cháng zhè bān sī liang wǒ dì xiōng sān gè de běn shì yòu bú shì bù rú bié rén shuí shì shi wǒ men de
”阮小五道：“我也常常这般思量：我弟兄三个的本事，又不是不如别人，谁是识我们的。
wú yòng dào jiǎ rú biàn yǒu shí nǐ men de nǐ men biàn rú hé kěn qù
”吴用道：“假如便有识你们的，你们便如何肯去？
yuán xiǎo qī dào ruò shì yǒu shí wǒ men de shuǐ lǐ shuǐ lǐ qù huǒ lǐ huǒ lǐ qù
”阮小七道：“若是有识我们的，水里水里去，火里火里去。
ruò néng gōu shòu yòng dé yī rì biàn sǐ le kāi méi zhǎn yǎn
若能勾受用得一日，便死了开眉展眼。
wú yòng àn dì xiǎng dào zhè sān gè dōu yǒu yì le
”吴用暗地想道：“这三个都有意了。
wǒ qiě màn màn de yòu tā
我且慢慢地诱他。
wú yòng yòu quàn tā sān gè chī le liǎng xún jiǔ
”吴用又劝他三个吃了两巡酒。
zhèng shì
正是：
zhǐ wèi jiān xié qū yǒu cái tiān jiào è yào xià fán lái
只为奸邪屈有才，天教恶曜下凡来。
shì kàn xiǎo ruǎn sān xiōng dì jié qǔ shēng chén bú yì cái
试看小阮三兄弟，劫取生辰不义财。
wú yòng yòu shuō dào nǐ men sān gè gǎn shàng liáng shān pō zhuō zhè huǒ zéi me
吴用又说道：“你们三个敢上梁山泊捉这伙贼么？
yuán xiǎo qī dào biàn zhuō de tā men nà lǐ qù qǐng shǎng yě chī jiāng hú shàng hǎo hàn men xiào huà
”阮小七道：“便捉的他们，那里去请赏，也吃江湖上好汉们笑话。
wú yòng dào xiǎo shēng duǎn jiàn jiǎ rú nǐ men yuàn hèn dǎ yú bù dé yě qù nà lǐ zhuàng chóu què bú shì hǎo
”吴用道：“小生短见，假如你们怨恨打鱼不得，也去那里撞筹却不是好。
yuán xiǎo èr dào xiān shēng nǐ bù zhī wǒ dì xiōng men jǐ biàn shāng liáng yào qù rù huǒ
”阮小二道：“先生你不知，我弟兄们几遍商量，要去入伙。
tīng de nà bái yī xiù cái wáng lún de shǒu xià rén dōu shuō dào tā xīn de zhǎi xiá ān bù dé rén
听得那白衣秀才王伦的手下人，都说道他心地窄狭，安不得人。
qián fān nà gè dōng jīng lín chōng shàng shān ǒu jǐn tā de qì
前番那个东京林冲上山，呕尽他的气。
wáng lún nà sī bù kěn hú luàn zhe rén
王伦那厮不肯胡乱着人。
yīn cǐ wǒ dì xiōng men kàn le zhè bān yàng yī qí dōu xīn lǎn le
因此我弟兄们看了这般样，一齐都心懒了。
yuán xiǎo qī dào tā men ruò shì lǎo xiōng zhè děng kāng kǎi ài wǒ dì xiōng men biàn hǎo
”阮小七道：“他们若似老兄这等慷慨，爱我弟兄们便好。
yuán xiǎo wǔ dào nà wáng lún ruò de sì jiào shòu zhè bān qíng fèn shí wǒ men yě qù le duō shí bú dào jīn rì
”阮小五道：“那王伦若得似教授这般情分时，我们也去了多时，不到今日。
wǒ dì xiōng sān gè biàn tì tā sǐ yě gān xīn
我弟兄三个便替他死也甘心！
wú yòng dào liàng xiǎo shēng hé zú dào zāi
”吴用道：“量小生何足道哉！
rú jīn shān dōng hé běi duō shǎo yīng xióng háo jié de hǎo hàn
如今山东、河北多少英雄豪杰的好汉。
yuán xiǎo èr dào hǎo hàn men jǐn yǒu wǒ dì xiōng zì bù céng yù zhe
”阮小二道：“好汉们尽有，我弟兄自不曾遇着。
wú yòng dào zhī cǐ jiān yùn chéng xiàn dōng xī cūn zhāo bǎo zhèng nǐ men céng rèn de tā me
”吴用道：“只此间郓城县东溪村晁保正，你们曾认得他么？
yuán xiǎo wǔ dào mò bú shì jiào zuò tuō tǎ tiān wáng de zhāo gài me
”阮小五道：“莫不是叫做托塔天王的晁盖么？
wú yòng dào zhèng shì cǐ rén
”吴用道：“正是此人。
yuán xiǎo qī dào suī rán yǔ wǒ men zhǐ gé de bǎi shí lǐ lù chéng yuán fèn qiǎn bó wén míng bù céng xiāng huì
”阮小七道：“虽然与我们只隔得百十里路程，缘分浅薄，闻名不曾相会。
wú yòng dào zhè děng yí gè zhàng yì shū cái de hǎo nán zǐ rú hé bù yǔ tā xiāng jiàn
”吴用道：“这等一个仗义疏财的好男子，如何不与他相见。
yuán xiǎo èr dào wǒ dì xiōng men wú shì yě bù céng dào nà lǐ yīn cǐ bù néng gōu yǔ tā xiāng jiàn
”阮小二道：“我弟兄们无事，也不曾到那里，因此不能勾与他相见。
wú yòng dào xiǎo shēng zhè jǐ nián yě zhī zài zhāo bǎo zhèng zhuāng shàng zuǒ jìn jiào xiē cūn xué
”吴用道：“小生这几年也只在晁保正庄上左近教些村学。
rú jīn dǎ tīng de tā yǒu yī tào fù guì dài qǔ tè dì lái hé nǐ men shāng yì wǒ děng jiù nà bàn lù lǐ lán zhù qǔ le rú hé
如今打听得他有一套富贵待取，特地来和你们商议，我等就那半路里拦住取了，如何？
yuán xiǎo wǔ dào zhè gè què shǐ bù dé
”阮小五道：“这个却使不得。
tā jì shì zhàng yì shū cái de hǎo nán zǐ wǒ men què qù huài tā de dào lù xū chī jiāng hú shàng hǎo hàn men zhī shí xiào huà
他既是仗义疏财的好男子，我们却去坏他的道路，须吃江湖上好汉们知时笑话。
wú yòng dào wǒ zhī dào nǐ men dì xiōng xīn zhì bù jiān yuán lái zhēn gè xī kè hǎo yì
”吴用道：“我只道你们弟兄心志不坚，原来真个惜客好义。
wǒ duì nǐ men shí shuō guǒ yǒu xié zhù zhī xīn wǒ jiào nǐ men zhī cǐ yī shì
我对你们实说，果有协助之心，我教你们知此一事。
wǒ rú jīn jiàn zài zhāo bǎo zhèng zhuāng shàng zhù bǎo zhèng wén zhī nǐ sān gè dà míng tè dì jiào wǒ lái qǐng nǐ men shuō huà
我如今见在晁保正庄上住，保正闻知你三个大名，特地教我来请你们说话。
yuán xiǎo èr dào wǒ dì xiōng sān gè zhēn zhēn shí shí de bìng méi bàn diǎn er jiǎ
”阮小二道：“我弟兄三个，真真实实地并没半点儿假。
zhāo bǎo zhèng gǎn yǒu jiàn shē zhē de sī shāng mǎi mài yǒu xīn yào dài qiè wǒ men yǐ dìng shì fán lǎo xiōng lái
晁保正敢有件奢遮的私商买卖，有心要带挈我们，以定是烦老兄来。
ruò hái duān dì yǒu zhè shì wǒ sān gè ruò shě bù dé xìng mìng xiāng bāng tā shí cán jiǔ wèi shì jiào wǒ men dōu zāo hèng shì è bìng lín shēn sǐ yú fēi mìng
若还端的有这事，我三个若舍不得性命相帮他时，残酒为誓，教我们都遭横事，恶病临身，死于非命。
yuán xiǎo wǔ hé yuán xiǎo qī bǎ shǒu pāi zhe bó xiàng dào zhè qiāng rè xuè zhǐ yào mài yǔ shí huò de
”阮小五和阮小七把手拍着脖项道：“这腔热血，只要卖与识货的！
wú yòng dào nǐ men sān wèi dì xiōng zài zhè lǐ bú shì wǒ huài xīn shù lái yòu nǐ men
”吴用道：“你们三位弟兄在这里，不是我坏心术来诱你们。
zhè jiàn shì fēi tóng xiǎo kě de gòu dàng
这件事，非同小可的勾当。
mù jīn cháo nèi cài tài shī shì liù yuè shí wǔ rì shēng chén tā de nǚ xù shì běi jīng dà míng fǔ liáng zhōng shū jí mù qǐ jiè shí wàn guàn jīn zhū bǎo bèi yǔ tā zhàng rén qìng shēng chén
目今朝内蔡太师是六月十五日生辰，他的女婿是北京大名府梁中书，即目起解十万贯金珠宝贝与他丈人庆生辰。
jīn yǒu yí gè hǎo hàn xìng liú míng táng tè lái bào zhī
今有一个好汉姓刘名唐，特来报知。
rú jīn yù yào qǐng nǐ men qù shāng yì jù jǐ gè hǎo hàn xiàng shān āo pì jìng qù chù qǔ cǐ yī tào fù guì bù yì zhī cái dà jiā tú gè yī shì kuài huó
如今欲要请你们去商议，聚几个好汉，向山凹僻静去处，取此一套富贵，不义之财，大家图个一世快活。
yīn cǐ tè jiào xiǎo shēng zhǐ zuò mǎi yú lái qǐng nǐ men sān gè jì jiào chéng cǐ yī shì
因此特教小生只做买鱼，来请你们三个计较，成此一事。
bù zhī nǐ men xīn yì rú hé
不知你们心意如何？
yuán xiǎo wǔ tīng le dào ba ba
”阮小五听了道：“罢，罢！
jiào dào qī gē wǒ hé nǐ shuō shèn me lái
”叫道：“七哥，我和你说甚么来？
yuán xiǎo tiào qǐ lái dào yī shì de zhǐ wàng jīn rì hái le yuàn xīn zhèng shì sāo zhe wǒ yǎng chù
”阮小跳起来道：“一世的指望，今日还了愿心，正是搔着我痒处。
wǒ men jǐ shí qù
我们几时去？
wú yòng dào qǐng sān wèi jí biàn qù lái
”吴用道：“请三位即便去来。
míng rì qǐ gè wǔ gēng yī qí dōu qù zhāo tiān wáng zhuāng shǎng qù
明日起个五更，一齐都去晁天王庄上去。
ruǎn jiā sān dì xiōng dà xǐ
”阮家三弟兄大喜。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
zhuàng zhì yān liú wèi de shēn jīn féng xué jiū qǐ qí xīn
壮志淹留未得伸，今逢学究启其心。
dà jiā qí rù liáng shān pō yāo qǔ shēng chén bǎo gòng jīn
大家齐入梁山泊，邀取生辰宝共金。
dàng yè guò le yī xiǔ
当夜过了一宿。
cì zǎo qǐ lái chī le zǎo fàn ruǎn jiā sān dì xiōng fēn fù le jiā zhōng gēn zhe wú xué jiū sì gè rén lí le shí jié cūn yè kāi jiǎo bù qǔ lù tóu dōng xī cūn lái
次早起来，吃了早饭，阮家三弟兄分付了家中，跟着吴学究，四个人离了石碣村，拽开脚步，取路投东溪村来。
xíng le yī rì zǎo wàng jiàn zhāo jiā zhuāng zhī jiàn yuǎn yuǎn de lǜ huái shù xià zhāo gài hé liú táng zài nà lǐ děng
行了一日，早望见晁家庄，只见远远地绿槐树下晁盖和刘唐在那里等。
wàng jiàn wú yòng yǐn zháo ruǎn jiā sān xiōng dì zhí dào huái shù qián liǎng xià dōu sī jiàn le
望见吴用引着阮家三兄弟，直到槐树前，两下都厮见了。
zhāo gài dà xǐ dào yuán shì sān xióng míng bù xū chuán
晁盖大喜道：“阮氏三雄，名不虚传。
qiě qǐng dào zhuāng lǐ shuō huà
且请到庄里说话。
liù rén què cóng zhuāng wài rù lái dào de hòu táng fēn bīn zhǔ zuò dìng
”六人却从庄外入来，到得后堂，分宾主坐定。
wú yòng bǎ qián huà shuō le
吴用把前话说了。
zhāo gài dà xǐ biàn jiào zhuāng kè zǎi shā zhū yáng ān pái shāo zhǐ
晁盖大喜，便叫庄客宰杀猪羊，安排烧纸。
ruǎn jiā sān dì xiōng jiàn zhāo gài rén wù xuān áng yǔ yán sǎ luò sān gè shuō dào wǒ men zuì ài jié shí hǎo hàn yuán lái zhī zài cǐ jiān
阮家三弟兄见晁盖人物轩昂，语言洒落，三个说道：“我们最爱结识好汉，原来只在此间。
jīn rì bù dé wú jiào shòu xiāng yǐn rú hé de huì
今日不得吴教授相引，如何得会！
sān gè dì xiōng hǎo shēng huān xǐ
”三个弟兄好生欢喜。
dàng wǎn qiě chī le xiē fàn shuō le bàn yè huà
当晚且吃了些饭，说了半夜话。
cì rì tiān xiǎo qù hòu táng qián miàn liè le jīn qián zhǐ mǎ bǎi le yè lái zhǔ de zhū yáng shāo zhǐ
次日天晓，去后堂前面，列了金钱纸马，摆了夜来煮的猪羊、烧纸。
sān yuán jiàn zhāo gài rú cǐ zhì chéng pái liè xiāng huā dēng zhú miàn qián gè gè shuō shì dào liáng zhōng shū zài běi jīng hài mín zhà de qián wù què bǎ qù dōng jīng yǔ cài tài shī qìng shēng chén cǐ yī děng zhèng shì bù yì zhī cái
三阮见晁盖如此志诚，排列香花灯烛面前，个个说誓道：“梁中书在北京害民，诈得钱物，却把去东京与蔡太师庆生辰，此一等正是不义之财。
wǒ děng liù rén zhōng dàn yǒu sī yì zhě tiān dì zhū miè shén míng jiàn chá
我等六人中，但有私意者，天地诛灭，神明鉴察。
liù rén dōu shuō shì le shāo huà qián zhǐ
”六人都说誓了，烧化钱纸。
liù chóu hǎo hàn zhèng zài hòu táng sàn fú yǐn jiǔ zhī jiàn yí gè zhuāng kè bào shuō mén qián yǒu gè xiān shēng yào jiàn bǎo zhèng huà zhāi liáng
六筹好汉正在后堂散福饮酒，只见一个庄客报说：“门前有个先生要见保正化斋粮。
zhāo gài nǐ hǎo bù xiǎo shì
”晁盖：“你好不晓事！
jiàn wǒ guǎn dài kè rén zài cǐ chī jiǔ nǐ biàn yǔ tā sān wǔ shēng mǐ biàn liǎo hé xū zhí lái wèn wǒ
见我管待客人在此吃酒，你便与他三五升米便了，何须直来问我。
zhuāng kè dào xiǎo rén bǎ mǐ yǔ tā tā yòu bú yào zhǐ yào miàn jiàn bǎo zhèng
”庄客道：“小人把米与他，他又不要，只要面见保正。
zhāo gài dào yǐ dìng shì xián shǎo nǐ biàn zài yǔ tā sān èr dòu mǐ qù
”晁盖道：“以定是嫌少，你便再与他三二斗米去。
nǐ shuō yǔ tā bǎo zhèng jīn rì zài zhuāng shàng qǐng rén chī jiǔ méi gōng fū xiāng jiàn
你说与他，保正今日在庄上请人吃酒，没工夫相见。
zhuāng kè qù le duō shí zhī jiàn yòu lái shuō dào nà xiān shēng yǔ le tā sān dòu mǐ yòu bù kěn qù
”庄客去了多时，只见又来说道：“那先生与了他三斗米，又不肯去。
zì chēng shì yī qīng dào rén
自称是一清道人。
bù wéi qián mǐ ér lái zhǐ yào qiú jiàn bǎo zhèng yī miàn
不为钱米而来，只要求见保正一面。
zhāo gài dào nǐ zhè sī bú huì dā yìng
”晁盖道：“你这厮不会答应。
biàn shuō jīn rì wěi shí méi gōng fū jiào tā gǎi rì què lái xiāng jiàn bài chá
便说今日委实没工夫，教他改日却来相见拜茶。
zhuāng kè dào xiǎo rén yě shì zhè bān shuō
”庄客道：“小人也是这般说。
nà gè xiān shēng shuō dào wǒ bù wéi qián mǐ zhāi liáng wén zhī bǎo zhèng shì gè yì shì tè qiú yī jiàn
那个先生说道：‘我不为钱米斋粮，闻知保正是个义士，特求一见。
zhāo gài dào nǐ yě zhè bān chán quán bù tì wǒ fēn yōu
’”晁盖道：“你也这般缠，全不替我分忧。
tā ruò zài xián shǎo shí kě yǔ tā sān sì dòu mǐ qù hé bì yòu lái shuō
他若再嫌少时，可与他三四斗米去，何必又来说。
wǒ ruò bù hé kè rén men yǐn shí biàn qù sī jiàn yī miàn dǎ shèn mǒ jǐn
我若不和客人们饮时，便去厮见一面，打甚么紧。
nǐ qù fā fù tā ba zài xiū yào lái shuō
你去发付他罢，再休要来说。
zhuāng kè qù le méi bàn ge shí zhǐ tīng de zhuāng mén wài rè nào
”庄客去了没半个时，只听得庄门外热闹。
yòu jiàn yí gè zhuāng kè fēi yě sì lái bào dào nà xiān shēng fā nù bǎ shí lái gè zhuāng kè dōu dǎ dǎo le
又见一个庄客飞也似来报道：“那先生发怒，把十来个庄客都打倒了。
zhāo gài tīng de chī le yī jīng huāng máng qǐ shēn dào zhòng wèi dì xiōng shǎo zuò zhāo gài zì qù kàn yī kàn
”晁盖听得，吃了一惊，慌忙起身道：“众位弟兄少坐，晁盖自去看一看。
biàn cóng hòu táng chū lái dào zhuāng mén qián kàn shí zhī jiàn nà gè xiān shēng shēn cháng bā chǐ dào mào táng táng wēi fēng lǐn lǐn shēng de gǔ guài
”便从后堂出来，到庄门前看时，只见那个先生，身长八尺，道貌堂堂，威风凛凛，生得古怪。
zhèng zài zhuāng mén wài lǜ huái shù xià dǎ nà zhòng zhuāng kè
正在庄门外绿槐树下，打那众庄客。
zhāo gài kàn nà xiān shēng shí dàn jiàn
晁盖看那先生时，但见：
tóu wǎn liǎng méi péng sōng shuāng yā jì shēn chuān yī lǐng bā shān duǎn hè páo yāo xì zá sè cǎi sī tāo bèi shàng sōng wén gǔ tóng jiàn
头绾两枚鬅松双丫髻，身穿一领巴山短褐袍，腰系杂色彩丝绦，背上松纹古铜剑。
bái ròu jiǎo chèn zhe duō ěr má xié jǐn náng shǒu ná zhe biē ké shàn zi
白肉脚衬着多耳麻鞋，锦囊手拿着鳖壳扇子。
bā zì méi yī shuāng xìng zǐ yǎn sì fāng kǒu yī bù luò sāi hú
八字眉一双杏子眼，四方口一部落腮胡。
nà xiān shēng yī tóu dǎ zhuāng kè yī tóu kǒu lǐ shuō dào bù shí hǎo rén
那先生一头打庄客，一头口里说道：“不识好人！
zhāo gài jiàn le jiào dào xiān shēng xī nù
”晁盖见了叫道：“先生息怒。
nǐ lái xún zhāo bǎo zhèng wú fēi shì tóu zhāi huà yuán
你来寻晁保正，无非是投斋化缘。
tā yǐ yǔ le nǐ mǐ hé gù chēn guài rú cǐ
他已与了你米，何故嗔怪如此？
nà xiān shēng hā hā dà xiào dào pín dào bù wéi jiǔ shí qián mǐ ér lái
”那先生哈哈大笑道：“贫道不为酒食钱米而来。
wǒ qū de shí wàn guàn rú tóng děng xián tè dì lái xún bǎo zhèng yǒu jù huà shuō
我觑得十万贯如同等闲，特地来寻保正有句话说。
pǒ nài cūn fū wú lǐ huǐ mà pín dào yīn cǐ xìng fā
叵耐村夫无礼，毁骂贫道，因此性发。
zhāo gài dào nǐ céng rèn de zhāo bǎo zhèng me
”晁盖道：“你曾认得晁保正么？
nà xiān shēng dào zhǐ wén qí míng bù céng huì miàn
”那先生道：“只闻其名，不曾会面。
zhāo gài dào xiǎo zi biàn shì
”晁盖道：“小子便是。
xiān shēng yǒu shèn huà shuō
先生有甚话说？
nà xiān shēng kàn le dào bǎo zhèng xiū guài pín dào qǐ shǒu
”那先生看了道：“保正休怪，贫道稽首。
zhāo gài dào xiān shēng shǎo qǐng dào zhuāng lǐ bài chá rú hé
”晁盖道：“先生少请到庄里拜茶如何？
nà xiān shēng dào duō gǎn
”那先生道：“多感。
liǎng rén rù zhuāng lǐ lái
”两人入庄里来。
wú yòng jiàn nà xiān shēng rù lái zì hé liú táng sān yuán yī chù duǒ guò
吴用见那先生入来，自和刘唐、三阮一处躲过。
qiě shuō zhāo gài qǐng nà xiān shēng dào hòu táng chī chá yǐ ba
且说晁盖请那先生到后堂吃茶已罢。
nà xiān shēng dào zhè lǐ bú shì shuō huà chù bié yǒu shèn me qù chù kě zuò
那先生道：“这里不是说话处，别有甚么去处可坐？
zhāo gài jiàn shuō biàn yāo nà xiān shēng yòu dào yī chù xiǎo xiǎo gé ér nèi fēn bīn zuò dìng
”晁盖见说，便邀那先生又到一处小小阁儿内，分宾坐定。
zhāo gài dào bù gǎn bài wèn xiān shēng gāo xìng
晁盖道：“不敢拜问先生高姓？
guì xiāng hé chǔ
贵乡何处？
nà xiān shēng dá dào pín dào fù xìng gōng sūn dān huì yí gè shèng zì dào hào yī qīng xiān shēng
”那先生答道：“贫道复姓公孙，单讳一个胜字，道号一清先生。
xiǎo dào shì jì zhōu rén shì zì yòu xiāng zhōng hǎo xí qiāng bàng xué chéng wǔ yì duō bān rén dàn hū wèi gōng sūn shèng dà láng
小道是蓟州人氏，自幼乡中好习枪棒，学成武艺多般，人但呼为公孙胜大郎。
yīn wèi xué dé yī jiā dào shù
因为学得一家道术。
yì néng hū fēng huàn yǔ jià wù téng yún jiāng hú shàng dōu chēng pín dào zuò rù yún lóng
亦能呼风唤雨，驾雾腾云，江湖上都称贫道做入云龙。
pín dào jiǔ wén yùn chéng xiàn dōng xī cūn bǎo zhèng dà míng wú yuán bù céng bài shí
贫道久闻郓城县东溪村保正大名，无缘不曾拜识。
jīn yǒu shí wàn guàn jīn zhū bǎo bèi zhuān sòng yǔ bǎo zhèng zuò jìn jiàn zhī lǐ wèi zhī yì shì kěn nà fǒu
今有十万贯金珠宝贝，专送与保正作进见之礼，未知义士肯纳否？
zhāo gài dà xiào dào xiān shēng suǒ yán mò fēi běi dì shēng chén gāng me
”晁盖大笑道：“先生所言，莫非北地生辰纲么？
nà xiān shēng dà jīng dào bǎo zhèng hé yǐ zhī zhī
”那先生大惊道：“保正何以知之？
zhāo gài dào xiǎo zi hú cāi wèi zhī hé xiān shēng yì fǒu
”晁盖道：“小子胡猜，未知合先生意否？
gōng sūn shèng dào cǐ yī tào fù guì bù kě cuò guò
”公孙胜道：“此一套富贵，不可错过！
gǔ rén yǒu yún dāng qǔ bù qǔ guò hòu mò huǐ
古人有云：当取不取，过后莫悔。
bǎo zhèng xīn xià rú hé
保正心下如何？
zhèng shuō zhī jiān zhī jiàn yī gè rén cóng gé zǐ wài qiǎng jiāng rù lái pī xiōng jiū zhù gōng sūn shèng shuō dào hǎo ya
正说之间，只见一个人从阁子外抢将入来，劈胸揪住公孙胜，说道：“好呀！
míng yǒu wáng fǎ àn yǒu shén líng nǐ rú hé shāng liáng zhè děng de gòu dàng
明有王法，暗有神灵，你如何商量这等的勾当？
wǒ tīng de duō shí yě
我听得多时也。
xià de zhè gōng sūn shèng miàn rú tǔ sè
”吓得这公孙胜面如土色。
zhèng shì jī móu wèi jiù zhēng nài chuāng wài rén tīng
正是：机谋未就，争奈窗外人听；
jì cè cái shī yòu zǎo xiāo qiáng huò qǐ
计策才施，又早箫墙祸起。
zhí jiào qī chóu hǎo hàn dāng shí jù wàn guàn zī cái zhǐ rì kōng
直教七筹好汉当时聚，万贯资财指日空。
bì jìng qiǎng lái jiū zhù gōng sūn shèng de què shì hé rén qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟抢来揪住公孙胜的却是何人，且听下回分解。