jīn lìng shǐ měi bì chou xiù tóng
金令史美婢酬秀童
sài wēng dé mǎ fēi wéi jí sòng zǐ shuāng máng qǐ shì xiōng
塞翁得马非为吉，宋子双盲岂是凶。
huò fú qián chéng rú qī àn dàn píng fāng cùn dá tiān gōng
祸福前程如漆暗，但平方寸答天公。
huà shuō sū zhōu fǔ chéng nèi yǒu gè xuán dōu guān nǎi shì liáng cháo suǒ jiàn
话说苏州府城内有个玄都观，乃是梁朝所建。
táng cì shǐ liú yǔ xī yǒu shī dào xuán dōu guān lǐ táo gàn shù jiù shì cǐ dì
唐刺史刘禹锡有诗道：“玄都观里桃干树”，就是此地。
yī míng wéi xuán miào guān
一名为玄妙观。
zhè guān jù jùn chéng zhī zhōng wèi gū sū zhī shèng
这观踞郡城之中，为姑苏之胜。
jī zhǐ kuān chǎng miào mào chóng hóng shàng zhì sān qīng xià zhì shí diàn wú suǒ bù bèi
基址宽敞，庙貌崇宏，上至三清，下至十殿，无所不备。
gè fáng huáng guān dào shì hé zhǐ shù bǎi
各房黄冠道士，何止数百。
nèi zhōng yǒu gè běi jí zhēn wǔ diàn sú míng zǔ shī diàn
内中有个北极真武殿，俗名祖师殿。
zhè yī fáng dào shì shì chuán zhèng yī dào jiào shàn néng shū fú qiǎn jiàng pōu duàn rén jiān huò fú
这一房道士，世传正一道教，善能书符遣将，剖断人间祸福。
yú zhōng dān biǎo yí gè dào shì shū jiā xìng zhāng shǒu zhōng guàn nòng yí gè pí què ér rén dōu huàn tā zuò zhāng pí què
于中单表一个道士，倏家姓张，手中惯弄一个皮雀儿，人都唤他做张皮雀。
qí rén yǒu xiē gǔ guài hūn jiǔ zì xià bì shuō piān hǎo chī yī jiàn dōng xī
其人有些古怪，荤酒自下必说，偏好吃一件东西。
shì shèn dōng xī
是甚东西？
fèi yuè huāng cūn lǐ bēn fēng là xuě tiān
吠月荒村里，奔风腊雪天。
fēn míng yī tài zì yí diǎn zài bàng biān
分明一太字，移点在傍边。
tā hǎo chī de shì gǒu ròu
他好吃的是狗肉。
tú gǒu diàn lǐ bǎ tā zuò gè hǎo zhǔ gù ruò dǎ dé yī zhǐ zhuàng gǒu dìng qù bào tā lái chī chī de kuài huó shí rén jiā sòng de qián lái dōu bǎ yǔ tā yě xià suàn zhàng
屠狗店里把他做个好主顾，若打得一只壮狗，定去报他来吃，吃得快活时，人家送得钱来，都把与他也下算帐。
huò yǒu guǐ suì zuò hào qiú tā shū fú zhèn zhái yù zhe chī gǒu ròu jiù bǎ zhù zhàn zhe gǒu ròu zhī xiě gè fú qù jiào rén tiē yú dà mén
或有鬼祟作耗，求他书符镇宅，遇着吃狗肉，就把箸蘸着狗肉汁，写个符去，教人贴于大门。
lín rén wǎng wǎng yè jiàn tiē fú zhī chù rú yǒu shén jiāng wǎng lái qí suì lì zhǐ
邻人往往夜见贴符之处，如有神将往来，其祟立止。
yǒu gè jiáo dà hù jiā jī nián kāi diǎn huò lì gǎn xiè tiān dì yù jiàn yī tán zhāi suān chóu dá yǐ qǐng guò le qīng zhēn guān lǐ zhōu dào tǔ zhǔ tán
有个矫大户家，积年开典获利，感谢天地，欲建一坛斋酸酬答，已请过了清真观里周道土主坛。
zhōu dào tǔ kuā zhāng pí què zhī gāo jiáo gōng yì mù qí míng mìng zhǔ guǎn jí shí xiāng qǐng
周道土夸张皮雀之高，矫公亦慕其名，命主管即时相请。
nà jiáo jiā yǎng yī zhī fáng zhái gǒu shèn shì féi zhuàng zhāng pí què píng xī kàn zài yǎn li jīn fān jiàn tā xiāng qǐng shuō dào nǐ ruò yào wǒ lái shí xū dǎ zhè zhǐ gǒu qǐng wǒ dài gǒu ròu zhǔ de xī làn jiǔ yě tàng rè le wǒ cái dào nǐ jiā lǐ
那矫家养一只防宅狗，甚是肥壮，张皮雀平昔看在眼里，今番见他相请，说道：“你若要我来时，须打这只狗请我，待狗肉煮得稀烂，酒也烫热了，我才到你家里。
biàn fú huí fù le jiáo gōng
”卞符回复了矫公。
jiáo gōng xiǎo de tā shì qiāo shà zhàn guài de rén zhǐ de yī yǔn
矫公晓得他是跷厦占怪的人，只得依允。
guǒ rán tàng rè le jiǔ zhǔ làn le gǒu ròu zhāng pí què dào mén
果然烫热了酒，煮烂了狗肉，张皮雀到门。
zhǔ rén yíng rén táng zhōng gào yǐ xiāng qǐng zhī yì
主人迎人堂中，告以相请之意。
dǎng zhōng xiāng rén dēng zhú bǎi de qí zhěng gōng yǎng zhe yī táng liǔ dào zhòng dào shì yǐ qǐ guò xiāng tóu le
党中香人灯烛，摆得齐整，供养着一堂柳道，众道士已起过香头了。
zhāng pí què áng rán ér rù yě xià zhá shén yě bù yǔ zhòng dào shì zuō yī kǒu zhōng zhǐ jiào kuài jiāng làn gǒu ròu lái chī jiǔ yào rè xiē
张皮雀昂然而入，也下札神，也不与众道士作揖，口中只叫：快将烂狗肉来吃，酒要热些！
jiáo gōng dào qiě kàn tā chī le jiǔ ròu rú hé zuò yòng
”矫公道：“且看他吃了酒肉，如何作用？
dāng xià dà pán zhuāng gǒu ròu dà hú shèng jiǔ yīng liè zhāng pí què miàn qián zì yì zhú zhī
当下大盘装狗肉，大壶盛酒，樱列张皮雀面前，恣意竹吱。
chī de pán wú yú gǔ jiǔ wú yú dī shí fēn zuì bǎo
吃得盘无余骨，酒无余滴，十分醉饱。
jiào dào guō zào
叫道：“聒噪！
chī de kuài huó zuǐ yě bù mǒ yī mǒ wàng zhe bài shén de pù zhān shàng dǎo tóu ér shuì
”吃得快活，嘴也不抹一抹，望着拜神的铺毡上倒头而睡。
bí xī rú léi zì xi pái zhí shuì zhì xià bàn yè
鼻息如雷，自西牌直睡至下半夜。
zhòng dào shì suān shì yǐ wán wū zì wèi xǐng yòu xià gǎn qù dòng chán tā
众道士酸事已完，兀自未醒，又下敢去动掸他。
jiáo gōng děng de bù nài fán dào mán yuàn zhōu dào shì qǐ lái zhōu dào tǔ zì jué wú chàn xià gǎn fēn biàn
矫公等得不耐烦，到埋怨周道士起来，周道土自觉无颤，下敢分辨。
xiǎng dào zhāng pí què shí cháng chī zuì le yī shuì liǎng sān rì bù qǐ jīn fān zhèng bù zhī jǐ shí cái xǐng
想道：“张皮雀时常吃醉了一睡两三日不起，今番正不知几时才醒？
zhǐ de jiāng biǎo zhāng fén huà le cí shén xiè jiāng shōu shí dào chǎng
”只得将表章焚化了，辞神谢将，收拾道场。
nòng dào wǔ gēng zhòng dào shì chī le jiǔ fàn gāng yù gào cí zhī jiàn zhāng pí què zài bài zhān shàng tiào jiāng qǐ lái tuán tuán yī zhuǎn luàn jiào shí rì shí rì wǔ rì wǔ rì
弄到五更，众道士吃了酒饭，刚欲告辞，只见张皮雀在拜毡上跳将起来，团团一转，乱叫：“十日十日，五日五日。
jiáo gōng hé zhòng dào tǔ jiàn tā fēng le dōu zǒu lái wéi zhe kàn
矫公和众道土见他风了，都走来围着看。
zhōu dào shì dǎn dà xiàng qián bào zhù jiāng tā huàn xǐng le
周道士胆大，向前抱住，将他唤醒了。
kǒu lǐ hái jiào wǔ rì wǔ rì
口里还叫：五日，五日。
zhōu dào shì wèn qí yuán gù
周道士问其缘故。
zhāng pí què dào shì cái biǎo zhāng shuí rén xiě de
张皮雀道：“适才表章，谁人写的？
zhōu dào tǔ dào shì xiǎo dào qīn shǒu shàn xiě de
”周道土道：“是小道亲手缮写的。
zhāng pí què dào zhōng jiān là le yī zì chà le liǎng zì
张皮雀道：“中间落了一字，差了两字。
jiáo gōng dào xué shēng yě qīn kǒu niàn guò jǐ biàn bìng wú chà luò nà yǒu cǐ huó
”矫公道：“学生也亲口念过几遍，并无差落，那有此活？
zhāng pí què xiù zhōng sù sù xiǎng chōu chū yī fú huáng zhǐ lái dào zhè bu shì biǎo zhāng
张皮雀袖中簌簌响，抽出一幅黄纸来，道：“这不是表章？
zhòng rén kàn jiàn gè gè hài rán dào zhè biǎo zhāng yǐ fén huà le rú hé què zài tā xiù zhōng zhǐ jiǎo r yě xià dòng bàn háo
”众人看见，各各骇然道：“这表章已焚化了，如何却在他袖中，纸角儿也下动半毫？
zǐ xì zài niàn yī biàn dào tiān zūn bǎo hào zhōng guǒ rán là le zì què kàn bu chū chà chù
”仔细再念一遍，到天尊宝号中，果然落了字，却看不出差处。
zhāng pí què zhǐ chū qí zhōng yī lián yún
张皮雀指出其中一联云：
chī kuī chī kǔ zhēng lái yí bèi zhī qián
“吃亏吃苦，挣来一倍之钱；
qīn duǎn lǐ zhǎng jǐn zuò qiān jīn zhī zǐ
亲短李长，仅作千金之子。
chī kuī chī kǔ gāi xiě xiù zì jīn xiě chī zì shì chī shé de chī zì le
‘吃亏吃苦，该写“嗅’字，今写‘吃’字，是‘吃舌’的“吃’字了。
xiù yīn chì chī yīn gé liǎng yīn yě bù tóng
‘嗅，音‘赤’，‘吃，音‘格，，两音也不同。
wěn zì shì li nài zhī sù
‘紊，字，是‘李奈’之‘素’；
nài zì shì nài hé zhī nài
‘奈’字是‘奈何，之‘奈’；
nài zì shì nài fán zhī nài qīn duǎn nài bǐ gāi xiě nài fán de nài zì qīn shì guǒ míng xī yòng bù dé
‘耐，字是‘耐烦’之“耐，“亲短奈匕’该写“耐烦，的‘耐，字，‘亲，是果名，惜用不得。
nǐ qī fù shàng dì bù shí zì me
你欺负上帝不识字么？
rú jīn shàng dì dà nù jiào wǒ yě nán chǔ
如今上帝大怒，教我也难处。
jiáo gōng hé zhòng dào shì jiàn le biǎo wén bù gǎn bù xìn
矫公和众道士见了表文，不敢不信。
qí dōu qiú gào dào rú jīn chóng xiū zhāng zòu zài jiàn zhāi tán bù zhī kě fǒu shén zhāng pí què dào méi yòng méi yòng
齐都求告道：“如今重修章奏，再建斋坛，不知可否什张皮雀道：“没用，没用！
nǐ biǎo wén shàng chà luò zì miàn hái shì xiǎo shì shàng dì yīn nǐ yǒu zhè dào zòu zhāng zài tiān cáo rì jì bù shàng chá nǐ de shàn è
你表文上差落字面还是小事，上帝因你有这道奏章，在天曹日记簿上查你的善恶。
nǐ zì kāi jiě kù wéi fù bù rén qīng duì chū zhòng duì rù shuǐ sī chū zú wén rù jiān jiāng jiě chǎng de zhū zāi dàn jiǎn hǎo de dōu huàn le zì yòng
你自开解库，为富不仁，轻兑出，重兑入，水丝出，足纹入，兼将解厂的珠灾，但拣好的都换了自用。
yòu jǐ zhì wù zhí qián zhě cái zú le nián shù jiù jiǎ tuō biàn mài guò le bù zhǔn shú qǔ
又几质物值钱者才足了年数，就假托变卖过了，不准赎取。
rú cǐ kè bāo pín hù yǐ zhì féi ráo
如此刻剥贫户，以致肥饶。
nǐ zòu zhāng zhōng quán wú huǐ zuì zhī yán duō shì zì kuā zhī yǔ yǐ mìng léi bù yú jí fén shāo rǔ wū dàng huǐ nǐ de jiā sī
你奏章中全无悔罪之言，多是自夸之语，已命雷部于即焚烧汝屋，荡毁你的家私。
wǒ zhǐ wèi gǎn nǐ yī gǒu zhī huì qiú kuān zhì shí rì shàng dì bù yǔn
我只为感你一狗之惠，求宽至十日，上帝不允。
zài sān kěn gào yǐ zhǔn dào wǔ rì le
再三恳告，已准到五日了。
nǐ kě chū gè xiǎo zì fán wǔ rì nèi lái shú diǎn zhě miǎn lì zhǐ shōu běn qián
你可出个晓字：“凡五日内来赎典者免利，只收本钱。
qí xiàng lái qī xīn huàn rén zhū bǎo lài rén zhì wù suī rán shì nán tǔ tuì fā xīn xǐ shě biàn shí wèi xiū qiáo bǔ lù zhī fèi
其向来欺心，换人珠宝，赖人质物，虽然势难吐退，发心喜舍，变实为修桥补路之费。
yǒu cǐ shàn xíng shàng dì bì rán huí shèn huò zhě shōu huí léi bù yě wèi kě zhī
有此善行，上帝必然回慎，或者收回雷部，也未可知。
jiáo gōng chū shí yě hái yǒu xìn cóng zhī yì tīng shuō dào shōu huí léi bù yě wèi kě zhī dào bù miǎn yǒu yí
”矫公初时也还有信从之意，听说到“收回雷部，也未可知”，到不免有疑。
zhè fēng dào shí bì rán jiǎ tuō cǐ yīn lái bù shī wǒ de cái wù
“这风道十必然假托此因，来布施我的财物。
nán dào léi bù rú cǐ yì shōu yì fàng
难道雷部如此易收易放？
kuàng fèng zhǎng cái de rén suàn běn suàn lì zěn kěn fàng sōng
”况凤掌财的人，算本算利，怎肯放松。
kǒu zhōng dā yìng xīn xià bù yǐ wéi rán
口中答应，心下不以为然。
zhāng pí què hé zhòng dào bǔ cí bié zì qù le
张皮雀和众道卜辞别自去了。
jiáo gōng jiāng cǐ huó gé qǐ bù xíng
矫公将此活阁起不行。
dào dì wǔ rì jiě kù lǐ huǒ qǐ qián táng hòu tīng shāo zuò bái dì
到第五日，解库里火起，前堂后厅，烧做白地。
dì èr rì zhèi xiē zhì dāng de rén jiā dōu lái tǎo dāng yòu bù kěn péi cháng jié qǐ sòng lái lián tián dì bù mài le
第二日，这些质当的人家都来讨当，又不肯赔偿，结起讼来，连田地部卖了。
jiáo dà hù yī pín rú xǐ
矫大户一贫如洗。
yǒu rén zhī dào zhāng pí què céng yù yán léi huǒ zhī qī cóng cǐ yì jìng ér wèi
有人知道张皮雀曾预言雷火之期，从此益敬而畏。
zhāng pí què zài xuán dōu guān wǔ shí yú nián hòu chū dù qián táng jiāng fēng nì nán xíng zhāng pí què qiǎn tiān jiàng dǎ lǎn qí qù rú fēi
张皮雀在玄都观五十余年，后出渡钱塘江，风逆难行，张皮雀遣天将打缆，其去如飞。
pí què hē hē dà xiào chù le tiān jiàng zhī nù wèi qí suǒ jī ér sǐ
皮雀呵呵大笑，触了天将之怒，为其所击而死。
hòu yǒu rén yú huī shāng jiā fú wù pí què jiàng bǐ zì chēng yuán shì dà shàng kē yuán shuài chén yuán yǐ mǎn zhòng jiāng qǐng tā shàng tiān guī bān fēi jī sǐ yě
后有人于徽商家扶骛，皮雀降笔，自称“原是大上苛元帅，尘缘已满，众将请他上天归班，非击死也。
huī shāng wén zhēn wǔ diàn zhī líng yì shě shī gàn jīn yú diàn qián duī yī shí jiǎ
”徽商闻真武殿之灵异，舍施干金，于殿前堆一石假！
yǐ wéi zhuàng guān zhī zhù zhè jiǎ shān suī zé měi guān fǎn pò le fēng shuǐ cóng cǐ běn fáng dào lǚ lì wú de dào zhě
以为壮观之助，这假山虽则美观，反破了风水，从此本房道侣，吏无得道者。
shī yún
诗云：
léi rén céng jiāng diǎn kù fén fú qū guǐ chóng guǒ rán zhēn
雷人曾将典库焚，符驱鬼崇果然真。
hài bù guān lǐ zhāng pí què mò dào wú shén yě yǒu shén
亥部观里张皮雀，莫道无神也有神。
wèi hé shuō zhè zhāng pí què de huà
为何说这张皮雀的话？
zhǐ wèi yì bān yǒu gè rén jiā xìn le shū fú zhào jiāng xiǎn xiē r yuān hài le rén de xìng mìng
只为一般有个人家，信了书符召将，险些儿冤害了人的性命。
nà rén xìng jīn míng mǎn yě shì sū zhōu fǔ kūn shān xiàn rén
那人姓金名满，也是苏州府昆山县人。
shǎo shí dú shū bù jiù jiāng yín yuán lì nà le gè lìng shǐ jiù sān zài běn xiàn hù fáng wèi lì
少时读书不就，将银援例纳了个令史，就叁在本县户房为吏。
tā yuán shì gè guāi qiǎo de rén dài rén jiē wù shí fēn kè jǐ tóng yì zhōng shèn shì de hé zuò bù shàng sān sì gè yuè lìng shǐ yá mén shàng xià méi yī gè bù xǐ huan tā
他原是个乖巧的人，待人接物，十分克己，同役中甚是得合，做不上三四个月令史，衙门上下，没一个不喜欢他。
yòu qù jié jiāo zhèi xiē mén zǐ yào tā zài zhī xiàn xiàng gōng miàn qián bāng chèn bù shí qǐng tā men chī jiǔ yòu sòng xiē xiǎo wù shì
又去结交这些门子，要他在知县相公面前帮衬，不时请他们吃酒，又送些小物事。
dàn yù zhī xiàn xiàng gōng bǐ jiào shěn wèn dào yè jìng gēng shēn shí tā biàn liú zài jiā zhōng sù xiē rì zhú dǎ hún nà mén zi yě dōu gǎn jī zài xiàn zhǔ miàn qián suī bù néng yòng lì měi shì què yě shí fēn zhōu quán
但遇知县相公比较，审问到夜静更深时，他便留在家中宿歇，日逐打浑，那门子也都感激，在县主面前虽不能用力，每事却也十分周全。
shí yù wǔ yuè zhōng xún jīn lìng shǐ zhī lì fáng yào kāi gè lì sòng jiān kù fáng ēn liàng yào móu zhè gè měi quē
时遇五月中旬，金令史知吏房要开各吏送间库房，恩量要谋这个美缺。
nà kù fáng jiù lì yī lì lún guǎn liǎng jì rèn píng xiàn zhǔ suí yì diǎn de
那库房旧例，一吏轮管两季，任凭县主随意点的。
zhòng lì yīn jiàn shì gè lì fāng rén rén sī xiǎng yào guǎn
众吏因见是个利芳，人人思想要管。
lǚ lǚ xiàn zhǔ diǎn lái dū xià kěn fú
屡屡县主点来，都下肯服。
què qù shàng sī jù chéng pī zhǔn yào liù fáng zhōng zé jiā dào yīn shí lǎo chéng yóu guò fàn de dāng táng niān yuè gè lì jù jié shēn bào bo sī fāng xīn sān jí yì jiāng mǎn zhě jù xià xǔ yuè
却去上司具呈批准，要六房中择家道殷实老成尤过犯的，当堂拈阅，各吏具结申报卜司，芳新叁及役将满者，俱下许阅。
rán suī rú cǐ qí quán chū zài lì fáng dàn píng rì yǔ lì fáng xiāng hòu de sòng xiē dōng dào tā biàn hùn zhàng kāi shǎng qù nà lǐ guǎn xīn sān yì mǎn
然虽如此，其权出在吏房，但平日与吏房相厚的，送些东道，他便混帐开上去，那里管新叁役满。
jiā dào yīn shí bù yīn shí
家道殷实不殷实？
zhè jiào zuò guān qīng sī àn
这叫做官清私暗。
què shuō jīn mǎn àn xiǎng dào wǒ suī shì xīn cān nà lì fáng liú lìng shǐ yǔ wǒ shén hòu huái sòng xiē dōng miàn yǔ tā zì rán sòng jiān de
却说金满暗想道：“我虽是新参，那吏房刘令史与我甚厚，怀送些东面与他，自然送间的。
ruò wǎng de zháo yě bù wǎng fèi zhè yī piàn xīn jī
若网得着，也不枉费这一片心机；
tǎng jiān bù zháo què xià kōng diū chǎng yín zi yòu bèi rén xiào huà
倘间不着，却下空丢厂银子，又被人笑话？
zěn de yí gè bì zhe zhī cè biàn hǎo
怎得一个必着之策便好！
hū rán xiǎng qǐ mén yú gōng wén yīng tā zài yá mén yǒu nián shén yǒu jiàn shi hé bù xún tā jì jiào
”忽然想起门于工文英，他在衙门有年，甚有见识，何不寻他计较。
yī jìng zǒu chū xiàn chuáng qià hǎo xiàn mén kǒu jiù yù zhe wáng wén yīng dào jīn ā shū máng máng de nà lǐ qù
一径走出县床，恰好县门口就遇着王文英道：“金阿叔，忙忙的那里去？
jīn mǎn dào hǎo xiōng dì zhèng lái xún nǐ shuō huà
”金满道：“好兄弟，正来寻你说话。
wáng wén yīng dào yǒu shén me shì zuò chéng wǒ
”王文英道：”有什么事作成我？
jīn mǎn dào wǒ yǔ nǐ zuò le fāng hǎo shuō
”金满道：“我与你坐了方好说。
èr rén lái dào cè biān yí gè jiǔ diàn lǐ zuò xia jīn mǎn yī tóu chī jiǔ yī tóu bǎ yào móu kù fáng de shì shuō yǔ wáng wén yīng zhī dào
”二人来到侧边一个酒店里坐下，金满一头吃酒，一头把要谋库房的事，说与王文英知道。
wáng wén yīng shuō cǐ shì zhǐ yào yóu fáng kāi de shǎng qù bāo zài wǒ shēn shang shǐ nǐ jiū zhe
王文英说：“此事只要由房开得上去，包在我身上，使你阄着。
jīn mǎn dào lì fáng shì bù bì shuō le dàn yǔ táng niān jiū zěn me zhè děng bǎ wěn
”金满道：“吏房是不必说了，但与堂拈阄怎么这等把稳？
wáng wén yīng fù ěr dī yán dào zhǐ xiāo rú cǐ rú cǐ hé nán zhī yǒu
”王文英附耳低言，道：“只消如此如此，何难之有！
jīn mǎn dà xǐ lián shēng chēng xiè ruò de rú cǐ zì dāng hòu xiè
”金满大喜，连声称谢：“若得如此，自当厚谢。
èr rén yòu chī le yī huí qǐ shēn huì chāo ér bié
二人又吃了一回，起身会钞而别。
jīn mǎn huí dào gōng xù lǐ mǎi dōng mǎi xī bèi xià yè fàn qǐng lì fáng lìng shǐ liú yún dào jiā jiāng shàng xiàng shì yǔ tā shuō zhī
金满回到公序里买东买西，备下夜饭，请吏房令史刘云到家，将上项事与他说知。
liú yún yīng yǔn
刘云应允。
jīn mǎn qǔ chū wǔ liǎng yín zi sòng yǔ liú yún dào xiē xiǎo bó lǐ xiān sòng ā gē mǎi guǒ chī dài shì chéng le zài zhǎo wǔ liǎng
金满取出五两银子，送与刘云道：“些小薄礼，先送阿哥买果吃，待事成了，再找五两。
liú yún jiǎ dài qiān ràng dào zì jǐ dì xiōng zěn me zhè yàng kè qì
”刘云假怠谦让道：“自己弟兄，怎么这样客气？
jīn mǎn dào ā gē cóng zhí xiē ba bù xián qīng jiù shì ā gē de shèng qíng le
”金满道：“阿哥从直些罢，不嫌轻，就是阿哥的盛情了。
liú yún dào jì rú cǐ wǒ quán shōu qù zài chǔ
刘云道：“既如此，我权收去再处。
bǎ yín xiù le
”把银袖了。
bǎi chū guǒ pǐn yáo zhuàn èr rén bēi lái zhǎn qù zhí yǐn zhì gēng shēn ér sàn
摆出果品肴撰，二人杯来盏去，直饮至更深而散。
míng rì yǒu yī lìng shǐ chá tīng le xiē fēng shēng lā le zhòng lì yǔ liú yún shuō jīn mǒu tā shì gè xīn cān wèi jí bàn nián zěn me jiù xiǎng yào zuò kù fáng
明日，有一令史察听了些风声，拉了众吏与刘云说：“金某他是个新参，未及半年，怎么就想要做库房？
zhè gè dìng fú bù chéng de
这个定伏不成的。
nǐ yào kāi zhǐ guǎn kāi shào bù dé yào dāng táng bǐng de kǒng pà lián nǐ yě méi qù
你要开只管开，少不得要当堂禀的，恐怕连你也没趣。
nà shí què bú yào jiàn guài
那时却不要见怪！
liú yún dào nǐ men bú yào luàn rǎng jǐ shì yě yào tōng gè qíng
”刘云道：“你们不要乱嚷，几事也要通个情。
jiù shì tā zài zhòng rén miàn shàng yī tuán hé qì jǐng wú yī háo bú dào zhī chù biàn kāi shǎng qù nán dào jiù shì tā wèn zhe le
就是他在众人面上，一团和气，井无一毫不到之处，便开上去难道就是他问着了？
zhè shì luò de zuò rén qíng de shì
这是落得做人情的事。
ruò qù yī xiǎng péng yǒu miàn shàng yòu bù hǎo kàn shuō qǐ lái zhǐ shì wǒ men bó qíng
若去一享，朋友面上又不好看，说起来只是我们薄情。
yòu yí gè dào zhēng míng zhēng lì gù de shén me péng yǒu xià péng yǒu bó qíng bù bó qíng liú yún dào jiē
”又一个道：“争名争利，顾得什么朋友下朋友，薄情不薄情”刘云道：“嗟！
bú yào yú rén zhēng zhǐ qù yǔ mìng zhēng
不要与人争，只去与命争。
shì zhè yàng shuō míng rì jiù shì nǐ jiān zhe biàn hǎo
是这样说，明日就是你间着便好；
ruò bù shì nǐ lián zhè jǐ jù huà yě shì duō de hái yào suàn zhǎng
若不是你，连这几句话也是多的，还要算长。
nèi zhōng yǒu liǎng gè lǎo chéng de jiàn liú yún shuō de yǒu lǐ biàn dào lǎo liú nǐ de huó suī shì dàn tā tè xìng jí le xiē
”内中有两个老成的，见刘云说得有理，便道：“老刘，你的活虽是，但他忒性急了些。
jiù shì zuò kù fáng wèi zhī shì huò shì fú zhí děng jié le jú fāng cái jiàn de hǎo dǎi
就是做库房，未知是祸是福，直等结了局，方才见得好歹。
shén me zhèng jīng
什么正经？
zuò yě bà bù zuò yě bà bú yào xián zhēng gè rén zì qù gān zhèng shì
做也罢，不做也罢，不要闲争，各人自去干正事。
suì gè sàn qù
”遂各散去。
jīn mǎn wén de zhòng rén yǒu yán kǒng pà bù wěn yòu qù jiē zhài yāng běn xiàn xiǎn yào shì fū xiě shū zhǔ tuō zhī xiàn xiàng gōng shuō tā zhě chéng míng lǐ jiā dào pō yù zhū shì kě tuō
金满闻得众人有言，恐怕不稳，又去揭债，央本县显要士夫，写书嘱托知县相公，说他“者成明理，家道颇裕，诸事可托”。
zhè fēn míng shì jiào bǎ kù fáng yǔ tā guǎn dàn bù hǎo míng yán ěr
这分明是叫把库房与他管，但不好明言耳。
huà xiū fán xù dào niān yān zhè rì liú yún jiāng yīng wèn gè lì míng zì kāi liè yī dān chéng yǔ zhī xiàn xiàng gōng kàn le
话休烦絮，到拈阉这日，刘云将应问各吏名字，开列一单，呈与知县相公看了。
huàn lǐ shū fáng yí yàng xiě xià tiáo zi yòu chéng shàng kàn ba mìng mén zi luàn luàn de zǒng zuò yī duī rán hòu chàng míng qǔ yān
唤里书房一样写下条子，又呈上看罢，命门子乱乱的总做一堆，然后唱名取阉。
nà juǎn zhá chuán dì de mén yú biàn shì wáng wén yīng yǐ zuò xià bì jīn mǎn yī qiān kū qǐ chě kāi qià hǎo zhèng shì
那卷闸传递的门于，便是王文英，已作下弊，金满一千枯起，扯开，恰好正是。
nǐ dào dāng táng niān jiū zěn me zuò de bì
你道当堂拈阄，怎么作得弊？
yuán lái liú yún kāi shǎng qù de míng dān què cóng lì hù lǐ bīng xíng gōng āi cì xiě de lì fáng yě yǒu guǎn guò de yě yǒu yì mǎn kuài de yǐ xià zài shù nèi
原来刘云开上去的名单，却从吏、户、礼、兵、刑、工挨次写的，吏房也有管过的，也有役满快的，已下在数内。
jīn mǎn shì hù fáng sī lì dān shàng biàn shì dì yì míng le
金满是户房司吏，单上便是第一名了。
nà gōng wén yīng juǎn zhá de shí jié yǐ zuò xià àn hào jīn mǎn dì yī gè shǎng qù niān shí què bù shì yì rú fǎn zhǎng
那工文英卷闸的时节，已做下暗号，金满第一个上去拈时，却不似易如反掌！
zhòng rén nǎ zhī jiù lǐ zhèng shì suí nǐ guān qīng shì shuǐ nán táo lì huá rú yóu
众人那知就里，正是：随你官清似水，难逃吏滑如油。
dāng shí zhòng lì jiàn jīn mǎn jiān zhe dōu guì xià xiǎng shuō tā shì gè xīn cān shàng bù gāi wèn kù
当时众吏见金满间着，都跪下享说：他是个新参，尚不该问库。
kuàng qiě qián liáng gān xì bú shì xiǎo shì jù yào jù jié shēn bào shàng kě de
况且钱粮干系，不是小事，俱要具结申报上可的。
ruò shì jīn mǎn guǎn le kù zhòng lì bù gǎn qīng yì zhí jié de
若是金满管了库，众吏不敢轻易执结的。
xiàn zhǔ dào jì shì xīn cān jiù bù gāi kāi zài dān shàng le
”县主道：“既是新参，就不该开在单上了。
zhòng lì dào zhè shì lì fáng liú yún dé le tā huì lù hùn kāi zài shàng miàn dī
”众吏道：“这是吏房刘云得了他贿赂，混开在上面的。
xiàn zhǔ dào lì fáng jì shì hùn kāi nǐ zhòng rén hé xià xiān lái mò míng zhí děng tā jiān zhe le fāng lái xiǎng huà
”县主道：“吏房既是混开，你众人何下先来莫明，直等他间着了方来享话？
míng míng shì gè dù jì zhī yì
明明是个妒忌之意。
zhòng rén jiàn běn guān zuò le zhǔ shuí gǎn zài dào gè bù zì fǎn tǎo le yī chǎng méi qù
”众人见本官做了主，谁敢再道个不字，反讨了一场没趣。
xiàn zhǔ luò de zài xiāng guān miàn shàng zuò gè rén qíng yòu qiě dāng táng jiū zhe gèng wú bān bó
县主落得在乡官面上做个人情，又且当堂阄着，更无班驳。
nèi xiē zhòng lì suī huái dù jì wú kě nài hé zuò hǎo zuò qiàn de shuō fā jīn mǎn bèi le yī xí xì jiǔ fāng chū jié zhuàng shēn bào shàng sī bù zài huà xià
那些众吏虽怀妒忌，无可奈何，做好做歉的说发金满备了一席戏酒，方出结状，申报上司，不在话下。
qiě shuō jīn mǎn zì liù yuè chū yī jiāo pán shàng kù jiē guǎn jiù bǎ wǔ liǎng yín zi xiè le liú yún
且说金满自六月初一交盘上库接管，就把五两银子谢了刘云。
nèi xiē mén zǐ yīn zuò bì chéng quán le tā dàng zuò ēn rén xiāng kàn bǐ qián yù jiā qīn mì
那些门子因作弊成全了他，当做恩人相看，比前愈加亲密。
tā suī zé guǎn le kù zhèng zài nóng máng zhī jì zhū shì jù tíng nà lǐ yǒu shén me qián liáng wán nà
他虽则管了库，正在农忙之际，诸事俱停，那里有什么钱粮完纳。
dào qī bā yuè lǐ què yòu gè bǎ yuè bù xià yǔ zuò le gè qiū hàn
到七八月里，却又个把月不下雨，做了个秋旱。
suī bù zhì quán zāi què yě shì gè bàn huāng xiāng jiān rén fēn fēn de dōu lái gào huāng
虽不至全灾，却也是个半荒，乡间人纷纷的都来告荒。
zhī xiàn xiàng gōng zhǐ de gè chù qù tà kān yě méi shén dà shēng yì
知县相公只得各处去踏勘，也没甚大生意。
yǎn jiàn de zhè bàn nián kù fáng chě de zhí jiù gōu le
眼见得这半年库房，扯得直就勾了。
shí guāng xùn sù bù jué dào le shí yī yuè lǐ qīn tiān jiàn zòu zhǔn běn yuè shí wǔ rì yuè shí xíng wén tiān xià jiù hù
时光迅速，不觉到了十一月里，钦天监奏准本月十五日月蚀，行文天下救护。
běn fǔ fèng wén tiè xià shǔ xiàn
本府奉文，帖下属县。
shì yè zhī xiàn xiàng gōng jù jí liáo shǔ shī shēng zēng dào rén děng zài xiàn jiù hù jiù lì kù fáng bèi bàn gōng yàn yú hòu táng kuǎn dài zhòng guān
是夜，知县相公聚集僚属师生憎道人等，在县救护，旧例库房备办公宴，于后堂款待众官。
jīn mǎn yīn wú rén xiāng bāng jiāng yín jiào chú fu bèi xià jiǔ xí zì jǐ què xià gǎn lí kù
金满因无人相帮，将银教厨夫备下酒席，自己却下敢离库。
zhuǎn yāng liú yún jí mén zi zài xí shàng diǎn guǎn jiǔ qì zhī chí zhū shì
转央刘云及门子在席上点管酒器，支持诸事。
zhòng guān bù guò bài jǐ bài yīng le gù shì dōu dào hòu táng yōu jiǔ
众官不过拜几拜，应了故事，都到后堂攸酒。
zhǐ liú zhèi xiē zēng dào zài qián biān dǎ yī tào náo jiǎo chuī yī fān xì lè zhí nào dào sì zhòng fāng sàn
只留这些憎道在前边打一套挠铰，吹一番细乐，直闹到四重方散。
gāng gāng shōu shí de wán qià yòu bào xīn àn yuàn dào rèn
刚刚收拾得完，恰又报新按院到任。
xiàn zhǔ jí máng máng xià chuán dào fǔ yíng jiē
县主急忙忙下船，到府迎接。
yòu yào zhī chí chuán shàng zhù hái gōng yìng zhǔn zhǔn de yī yè yǎn yě bù hé
又要支持船上，柱还供应，准准的一夜眼也不合。
tiān míng le chá diǎn dōng xī shí bú jiàn le sì dìng yuán bǎo
天明了，查点东西时，不见了四锭元宝。
jīn mǎn zì xiǎng zuó rì bìng bù céng lí kù yǒu chuí rén yòng zhàng yǎn fǎ tōu qù le
金满自想：“昨日并不曾离库，有椎人用障眼法偷去了？
zhǐ kǒng pà hái shī luò zài nà lǐ gè chù sōu xún nà lǐ jiàn gè fēn háo
只恐怕还失落在那里，”各处搜寻，那里见个分毫。
zhe le jí lián shēng jiào fāng dào zhè bān huì qì què shī le zhè èr bǎi liǎng yín zi rú jīn bǎ shén me lái péi bǔ
着了急，连声叫芳道：“这般晦气，却失了这二百两银子，如今把什么来赔补？
ruò bù péi shí yí dìng jīng guān chū chǒu rú hé shì xiā
若不赔时，一定经官出丑，如何是虾！
yī tóu jiào yán yī biān yòu chóng xīn xún qǐ jiù bǎ zhè jiān wū fān zhuǎn lái hé cháng yǒu gè yǐng er huāng zuò yī duī zhèng méi lǐ huì
”一头叫言，一边又重新寻起，就把这间屋翻转来，何尝有个影儿．慌做一堆，正没理会。
nà shí wài biān dōu xiǎo de kù lǐ shī le yín zi jǐn lái tàn tóng dào bàn de kǒu yú shé suì
那时外边都晓得库里失了银子，尽来探同，到拌得口于舌碎。
nèi zhōng dān xǐ huan de nà jǐ gè bù róng tā guǎn kù de lìng shǐ yī wèi shuō qīng huà zuò guǐ liǎn xǐ tán lè dào
内中单喜欢得那几个不容他管库的令史：一味说清话，做鬼脸，喜谈乐道。
zhèng shì běn zāi lè huò yú rén yǒu tì lì fēn yōu bàn ge wú
正是：本灾乐祸于人有，替力分优半个无！
guò le wǔ liù rì zhī xiàn xiàng gōng jiē le àn yuàn huí dào xiàn lǐ
过了五六日，知县相公接了按院，回到县里。
jīn mǎn zhǐ de jiāng cǐ shì bǐng zhī xiàn zhǔ
金满只得将此事禀知县主。
xiàn zhǔ hái wèi kāi kǒu nà jǐ gè lìng shǐ zài páng biān nǐ yī zuǐ wǒ yī jù dào zì jǐ guǎn kù méi le yín zi xià qù péi bǔ dào duì lǎo yé shuō nán dào lǎo yé péi bù chéng
县主还未开口，那几个令史在旁边，你一嘴，我一句，道：“自己管库没了银子，下去赔补，到对老爷说，难道老爷赔不成？
xiàn zhǔ yīn qián fān jiū kù shí yǒu xiē piān hù le jīn mǎn jīn rì méi le yín zi pō yǒu quán róng
县主因前番阄库时，有些偏护了金满，今日没了银子、颇有权容。
hè dào kù zhōng shì nǐ zhí zhǎng yòu méi xián rén dào lái zěn me méi le yín zi
喝道：库中是你执掌，又没闲人到来，怎么没了银子？
bì jìng jiāng qù piáo dǔ huā fèi le zài cǐ zhī wú jīn qiě ráo nǐ de dǎ xiàn shí rì nèi jiāng yín bǔ kù rú wú dìng rán cān jiū shì mǎn qì mèn mèn de zǒu chū xiàn lái
必竟将去嫖赌花费了，在此支吾，今且饶你的打，限十日内将银补库，如无，定然参究／士满气闷闷地，走出县来。
jí shí xún xiàn zhōng yīn bǔ shāng yì
即时寻县中阴捕商议。
jiāng nán rén shuō yīn bǔ jiù shì běi fāng jiào fān zǐ shǒu yì bān
江南人说阴捕，就是北方叫番子手一般。
qí zài guān yǒu míng hán wèi zhī guān bǔ bāng shǒu wèi zhī bái bǔ
其在官有名含谓之官捕，帮手谓之白捕。
jīn gè shǐ xià jū guān bǔ bái bǔ dōu yāo guò lái dào jiǔ diàn zhōng chī sān bēi
金个史下拘官捕、白捕，都邀过来，到酒店中吃三杯。
shuō dào jīn mǒu jīn rì láo dòng liè wèi fēi wéi jǐ sī sì dìng yuán bǎo xún cháng rén jiā kě yǒu
说道：“金某今日劳动列位，非为己私，四锭元宝寻常人家可有？
xià bǐ sǎn suì de hǎo yòng shào bù dé bài lù chū lái
下比散碎的好用，少不得败露出来。
zhǐ yào liè wèi yòng xīn ruò jī fǎng de shí ná huò zāng dào shí xiǎo zi yuàn chū bái jīn èr shí liǎng chóu láo
只要列位用心，若缉访得实，拿获赃盗时，小子愿出白金二十两酬劳。
bǔ rén qí dā yìng dào dāng de dāng de
捕人齐答应道：当得，当得！
yī rì sān sān rì jiǔ kàn kàn shí rì xiàn zú bǔ rén yě chī le jǐ biàn jiǔ shuǐ quán wú yǐng xiǎng
”一日三，三日九，看看十日限足，捕人也吃了几遍酒水，全无影响。
zhī xiàn xiàng gōng jiào jīn mǎn jiān yín zi yǒu le me
知县相公叫金满间：“银子有了么？
jīn mǎn bǐng dào xiǎo de tóng bǔ rén jī fǎng shàng wú zōng jì
”金满禀道：“小的同捕人缉访，尚无踪迹。
zhī xiàn hè dào wǒ xiàn nǐ shí rì nèi péi bǔ nà děng de nǐ jī fǎng
”知县喝道：”我限你十日内赔补，那等得你缉访！
jiào zuǒ yòu chuāi xià qù dǎ
”叫左右：“揣下去打！
jīn mǎn kòu tóu qiú ráo dào xiǎo de yuàn péi zhǐ qiú lǎo yé zài kuān shí rì kè biàn mài jiā sī shí wù
”金满叩头求饶，道：小的愿赔，只求老爷再宽十日，客变卖家私什物。
zhī xiàn zhǔn le zhuǎn yǎn
”知县准了转眼。
jīn mǎn guǎn kù yòu xià céng chèn de jǐ duō dōng xī jīn rì píng bái de yào lù zhè èr bǎi liǎng yín zi shén fèi cuò zhì jiā zhōng shǒu bù yī fú zhī lèi jìn shù biàn mài yě hái bù gōu shēn biān yán dé yī bì xiǎo míng jīn xìng nián fāng yī shí wǔ suì shēng de shén yǒu zī sè
金满管库又下曾趁得几多东西，今日平白地要赂这二百两银子，甚费措置，家中首怖衣服之类，尽数变卖也还不勾，身边言得一婢、小名金杏，年方一十五岁，生得甚有姿色：
bí duān miàn zhèng chǐ bái chún hóng liǎng dào xiù méi yī shuāng jiāo yǎn
鼻端面正，齿白唇红，两道秀眉，一双娇眼。
bìn shì niǎo yún fā wěi dì shǒu rú jiān sǔn ròu níng zhī
鬓似鸟云发委地，手如尖笋肉凝脂。
fēn míng dòu méng shàng hán xiāng yí sì yāo táo chū fā ruǐ
分明豆蒙尚含香，疑似夭桃初发蕊。
jīn lìng shǐ píng xī ài rú jǐ nǚ yù yào bǎ zhè bì yú lái chū tuō sī xiǎng zài děng yī èr nián yù gè guì rén gōng zǐ huò xiǎo qī huò tōng fáng jià tā chū qù yě tǎo de bǎi lái liǎng yín zi
金令史平昔爱如己女，欲要把这婢于来出脱，思想再等一二年，遇个贵人公子，或小妻，或通房，嫁他出去，也讨得百来两银子。
rú jīn máng bù zé jià qǐ xià kě xī
如今忙不择价，岂下可惜！
zuǒ sī yòu xiǎng zhǐ de bǎ zhù shēn de jǐ wèn fáng zi quán jiě yú rén
左思右想，只得把住身的几问房子，权解与人。
jiāng yín zi còu zú èr bǎi liǎng zhī shù qīng chéng sì gè yuán bǎo dāng táng duì zhǔn fēng zhù kù shàng
将银子凑足二百两之数，倾成四个元宝，当堂兑准，封贮库上。
fēn fù tā xià cì xiǎo xīn
分付他：“下次小心。
jīn lìng shǐ xīn zhōng hǎo shēng bù lè bǎ kù mén suǒ le huí dào gōng ér lǐ dú zuò zài mén shǒu yuè xiǎng yuè nǎo zhe shèn lái yóu yòng le zhè zhǔ qū cái què bú shì qīng bái huì qì
金令史心中好生不乐，把库门锁了，回到公而里，独坐在门首，越想越恼，着甚来由，用了这主屈财，却不是青白晦气！
zhèng nà mèn jiān
正纳闷间。
zhī jiàn jiā lǐ xiǎo sī jiào zuò xiù tóng chī de bàn zuì cóng wài zǒu lái
只见家里小厮叫做秀童，吃得半醉，从外走来。
jiàn le jiā zhǎng dào tuì fán bù
见了家长，倒退凡步。
jīn lìng shǐ mà dào chǔn nú cái jiā zhǎng qì mèn nǐ dào kuài huó chī jiǔ
金令史骂道：“蠢奴才，家长气闷，你到快活吃酒？
wǒ qiān lǐ méi qián shǐ yòng nǐ dào yǒu xián qián mǎi jiǔ chī
我千里没钱使用，你到有闲钱买酒吃？
xiù tóng dào wǒ jiàn ā diē liǎng rì qì mèn lián wǒ yě bù xǐ huan cháng tīng jiàn rén shuō jiǔ kě wàng yōu shēn biān ǒu rán jī de jǐ fēn yín zi mǎi bēi zhōng wù lái sàn mèn
秀童道：“我见阿爹两日气闷，连我也不喜欢，常听见人说酒可忘忧，身边偶然积得几分银子，买杯中物来散闷。
ā diē ruò méi qián mǎi jiǔ shí wǒ hái yú de yǒu yī hú jiǔ qián zài diàn shàng qǔ lái jiù shì
阿爹若没钱买酒时，我还余得有一壶酒钱在店上，取来就是。
jīn lìng shǐ hè dào shuí yào nǐ de chī
金令史喝道：“谁要你的吃！
yuán lái sū zhōu yǒu jiàn fēng sú dà fán zuò lìng shǐ de bù jū nèi wài rén dōu chēng hū wèi xiàng gōng
”原来苏州有件风俗，大凡做令史的，不拘内外人都称呼为“相公”。
xiù tóng shì jiǔ suì shí mài zài jīn jiā de zì xiǎo fǔ yǎng jīn yǐ èr shí yú suì zhǐ dāng guò jì de yì nán gù chēng ā diē nà xiù tóng yào qǔ hú jiǔ yǔ ā diē sàn mèn shì yī tuán xiào shùn zhī xīn
秀童是九岁时卖在金家的，自小抚养，今已二十余岁，只当过继的义男，故称“阿爹”，那秀童要取壶酒与阿爹散闷，是一团孝顺之心。
shéi zhī rén xīn bù tóng dào tiǎo dòng le jiā zhǎng de yí gè jī kuò xiǎn xiē r sòng le xiù tóng de xìng mìng
谁知人心不同，到挑动了家长的一个机括，险些儿送了秀童的性命。
zhèng shì lǎo guī pēng bù làn yí huò gān kū sāng
正是：老龟烹不烂，移祸干枯桑。
dāng shí xiù zhòng zì jìn qù le
当时秀重自进去了。
jīn lìng shǐ mó rán xiǎng dào zhè yī yè yǎn yě bù céng hé nà lǐ yǒu wài rén jìn lái tōu le qù
金令史摹然想道：“这一夜眼也不曾合，那里有外人进来偷了去？
zhǐ yǒu xiù tóng ná dì dōng xī jìn lái jǐ cì nán dào zhè yín zi shì tā tōu le
只有秀童拿递东西，进来几次，难道这银子是他偷了？
yòu xiǎng dào zhè xiǎo sī zì yòu gēn suí bēn zǒu shèn shì dé lì cóng bù jiàn tā shǒu jiǎo yǒu shèn máo bìng rú hé dǒu rán shēng qǐ dào xīn chǎng yì xiǎng dào zhè gè sī píng xī hǎo jiǔ fán wèi dào de dōu cóng jiǔ dǔ qián liǎng jiàn shàng qǐ
”又想道：“这小厮自幼跟随奔走，甚是得力，从不见他手脚有甚毛病，如何抖然生起盗心厂义想道：“这个厮平昔好酒，凡为盗的，都从酒赌钱两件上起。
tā chī liū le kǒu méi chù lái fāng jiàn le dà dìng yín zi yòu qiě shǒu biān fāng biàn rú hé bù ài
他吃溜了口，没处来方，见了大锭银子，又且手边方便，如何不爱？
xià rán zhōng rì mǎi jiǔ chī nà lǐ lái zhè xǔ duō qián guǎng yòu xiǎng dào bú shì tā
下然，终日买酒吃，那里来这许多钱广又想道：“不是他。
tā jiù yào tōu shí huò zhě liū jǐ kuài sǎn suì yín zi zhè dà dìng yuán bǎo méi yǒu zhè gè lì liàng
他就要偷时，或者溜几块散碎银子，这大锭元宝没有这个力量。
jiù yú le shí nà lǐ chū chì
就愉了时，那里出饬？
zhōng bù rán fàng zài qián guì shàng líng zhī qián
终不然，放在钱柜上零支钱？
shào bù dé yě lù rén yǎn mù
少不得也露人眼目。
jiù shì ná chū qù shí zhǐ hǎo yī dìng hái liú dīng sān dìng zài jiā wǒ jīn yè bǎ tā chuáng pù sōu jiǎn yī fān biàn zhī fēn xiǎo
就是拿出去时，只好一锭，还留丁三锭在家，我今夜把他床铺搜检一番，便知分晓。
yòu xiǎng dào zhè yě bú shì cháng fǎ tā ruò guǒ tōu le zhè dà yín bì rán jì dùn zài jiā zhōng fù mǔ chù zěn kěn hái fàng zài shēn biān
”又想道：“这也不是常法，他若果偷了这大银，必然寄顿在家中父母处，怎肯还放在身边？
sōu bù zháo shí fǎn rě tā xiào
搜不着时，反惹他笑。
ruò xià shì tā tōu de yuān le tā yī chǎng fǎn lěng le tā de xīn cháng
若下是他偷的，冤了他一场，反冷了他的心肠。
ó
哦！
yǒu jì le
有计了。
gāng ài jùn chéng yǒu gè mò dào rén zhào jiāng duàn shì jí xiōng rú dǔ
冈碍郡城有个莫道人，召将断事，吉凶如睹。
jiàn yù zài yù fēng sì zhōng hé bù qǐng tā lái yī wèn yǐ jué xiōng zhōng zhī yí
见寓在玉峰寺中，何不请他来一问，以决胸中之疑？
guò le yī yè cì rì jīn mǎn zǎo qǐ fēn fù xiù tóng mǎi xiē xiāng zhú zhǐ mǎ guǒ pǐn zhī lèi yě yào mǎi xiē jiǔ ròu wèi xiè jiāng zhī yòng zì jǐ què dào yù fēng sì qù qǐng mò dào rén
”过了一夜，次日金满早起，分付秀童买些香烛纸马果品之类，也要买些酒肉，为谢将之用，自己却到玉峰寺去请莫道人。
què shuō jīn lìng shǐ jiù lín yǒu gè xián hàn jiào zuò jì qī guān
却说金令史旧邻有个闲汉，叫做计七官。
ǒu zài jiē shàng kàn jiàn xiù tóng mǎi le xǔ duō dōng xī qì fèn fèn de zǒu lái wèn qí yuán gù
偶在街上看见秀童买了许多东西，气忿忿的走来，问其缘故。
xiù tóng dào shuō yě hǎo xiào wǒ diē zhēn shì jiāo le bài yùn gàn zhè yàng méi zhèng jīng shì èr bǎi liǎng yín zi yǐ zì péi qù le rèn le huì qì bà xiū
秀童道：“说也好笑，我爹真是交了败运，干这样没正经事二百两银子已自赔去了，认了晦气罢休。
què yòu tīng le bié rén yán yǔ qǐng shén me dào rén lái zhào jiāng
却又听了别人言语，请什么道人来召将。
shān zéi dào jīn rì guǐ hùn hōng le xiē jiǔ ròu chī le míng rì shào bù dé hái yào suǒ xiè
邓贼道今日鬼混，哄了些酒肉吃了，明日少不得还要索谢。
chéng bù chéng chī sān píng běn qián qù de xià shuǎng lì yòu tiān xiē lì qián shǎng qù hǎo méi yào jǐn
成不成，吃三瓶，本钱去得下爽利，又添些利钱上去，好没要紧。
qī guān rén
七官人！
nǐ xiǎng zhèi xiē dào rén kě yǒu zhēn zhèng huó shén xiān zài lǐ miàn me
你想这些道人，可有真正活神仙在里面么？
yǒu zhè hǎo jiǔ hǎo ròu dào bǎ yǔ xiù tóng chī le hái tì wǒ diē chū de xiē qì lì
有这好酒好肉到把与秀童吃了，还替我爹出得些气力。
zhāi le zhè zéi dào de zuǐ niǎn zào yě kě xiè nǐ yī shēng me
斋了这贼道的嘴，‘碾噪，也可谢你一声么？
zhèng shuō zhī jiān qià hǎo jīn lìng shǐ cóng yù fēng sì zhuàn lái xiù tóng jiàn jiā zhǎng lái le zì qù le
”正说之间，恰好金令史从玉峰寺转来“秀童见家长来了，自去了。
jīn mǎn yǔ jì qī guān xiāng jiàn wèn dào nǐ yǔ xiù tóng shuō shèn me
金满与计七官相见问道：“你与秀童说甚么？
zhī qī guān yě bù xìn zhào jiāng zhī shì de jiù bǎ xiù chóng shì cái suǒ yán shù le yī biàn yòu dào zhè xiǎo sī dào yě yǒu xiē jiàn shí
”汁七官也不信召将之事的，就把秀重适才所言，述了一遍，又道：“这小厮到也有些见识。
jīn mǎn chén yín wú yǔ shān jì qī guān yě zhǐ dāng xián huó xù guò bù xiǎng yòu tiǎo dòng le jiā zhǎng yí gè jī kuò
金满沉吟无语，邓计七官也只当闲活叙过，不想又挑动了家长一个机括。
zhǐ yīn jiā zhǎng xīn yí xiǎn shǐ tóng ér mìng sàng
只因家长心疑，险使童儿命丧！
jīn lìng shǐ bié le jì qī guān zì huí xiàn lǐ fù nèi chóu chú zhè huà yī fà kě yí tā ruò bù céng tōu yín zi yóu wǒ zhào jiāng biàn liǎo rú hé yào tā guài nà gè dào shì
金令史别了计七官自回县里，腹内踌躇，这话一发可疑：“他若不曾偷银子，由我召将便了，如何要他怪那个道士？
kǒu suī bù yán fēn míng shì tǔ zhōng qū há mǎn dù ní xīn
”口虽不言，分明是”土中曲蛤，满肚泥心。
shǎo tíng mò dào rén dào le pái shè tán chǎng què jiāng lín jiā yí gè xiǎo xué shēng fù tǐ
少停莫道人到了，徘设坛场，却将邻家一个小学生附体。
mò dào rén zuò zhāng zuò zhì bù gāng tà dǒu niàn zhòu shū fú
莫道人做张做智，步罡踏斗，念咒书符。
xiǎo xué shēng jiù wǔ jiāng qǐ lái xiàng yí gè pěng jiàn zhī shì kǒu chēng shān jiāng jūn xià tán
小学生就舞将起来，像一个捧剑之势，口称”邓将军下坛”。
qí shēng pō hóng bù shì xiǎo xué shēng kǒu qì shì mǎn jiàn zhēn jiāng xià jiàng kòu shǒu xià dié zhì xīn tōng chén qiú pàn tōu yín zhī zéi
其声颇洪，不似小学生口气”士满见真将下降，叩首下迭，志心通陈，求判偷银之贼。
tiān jiàng yáo shǒu dào bù kě shuō bù kě shuō
天将摇首道：“不可说，不可说。
jīn mǎn zài sān kòu qiú yuàn qǐ dà jiàng zhǐ shì zhēn dào xìng míng mò dào rén yòu jiāng líng pái shī shè hè dào guǐ shén wú sī míng yǐ bào yìng
”金满再三叩求、愿乞大将指示真盗姓名，莫道人又将灵牌施设，喝道：“鬼神无私，明已报应。
yǒu kòu jí dá jí jí rú jīn
有叩即答，急急如今！
jīn mǎn kòu zhī xià yǐ tiān jiàng dào bǐng tuì xián rén wú dāng gào rǔ
”金满叩之下已，天将道：“屏退闲人，吾当告汝。
qí shí zhèi xiē lìng shǐ men jiā rén jí yá mén nèi zuò gōng de wén de mò dào rén zài jīn jiā zhào jiāng zuò yī jiàn xī qí zhī shì dōu zǒu lái kàn sāi zuò yī wū
”其时这些令史们家人、及衙门内做公的，闻得莫道人在金家召将，做一件希奇之事，都走来看，塞做一屋。
jīn mǎn hǎo yán hǎo yǔ dōu qǐng chū qù le zhǐ shèng de xiù tóng yī rén zài bàng dā yìng
金满好言好语都请出去了，只剩得秀童一人在傍答应。
tiān jiàng jiào dào hái yǒu xián rén
天将叫道：“还有闲人。
mò dào rén duì jīn lìng shǐ shuō lián xiù tóng dōu qiǎn chū wū wài qù
”莫道人对金令史说：“连秀童都遣出屋外去。
tiān jiàng jiào jīn mǎn shū chū shǒu lái jīn mǎn guì ér shū qí zuǒ shǒu
”天将教金满舒出手来，金满跪而舒其左手。
tiān jiàng shēn zhǐ tou zhàn jiǔ zài jīn mǎn shǒu xīn nèi xiě chū xiù tóng èr zì hè dào jì zhe
天将伸指头蘸酒在金满手心内，写出秀童二字，喝道：“记着！
jīn mǎn dà jīng zhèng hé tā xīn zhōng suǒ yí yóu kǒng wèi de kòu tóu hēi hēi zhù gào dào jīn mǎn fǔ yǎng xiù tóng yǐ shí yú nián cóng wú tōu qiè zhī xíng
”金满大惊，正合他心中所疑、犹恐未的，叩头嘿嘿祝告道：“金满抚养秀童已十余年，从无偷窃之行。
ruò cǐ yín guǒ rán shì tā suǒ dào biàn dāng yán xíng jiū xùn cǐ fēi qīng yì zhī shì
若此银果然是他所盗，便当严刑究讯，此非轻易之事。
shén míng zài shàng qǐ zài jiā xiáng chá mò suí rén xīn mò suí rén yì tiān jiàng yòu zhàn zhe jiǔ zài zhuō shàng xiě chū xiù tóng èr zì
神明在上，乞再加详察，莫随人心，莫随人意／天将又蘸着酒在桌上写出秀童二字。
yòu xiàng kōng zhōng zhǐ huà xiáng qí zì shì yì cǐ èr zì
又向空中指画，详其字势，亦此二字。
jīn mǎn yǐ wéi shí rán gèng wú yí yǐ
金满以为实然，更无疑矣。
dāng xià mò dào rén shū le tuì fú xiǎo xué shēng wàng hòu biàn dào
当下莫道人书了退符，小学生望后便倒。
fú qǐ liáng jiǔ fāng xǐng wèn zhī yī wú suǒ zhī
扶起，良久方醒，问之一无所知。
jīn mǎn bǎ xiè jiāng de sān shēng yǔ mò dào rén sàn le fú
金满把谢将的三牲与莫道人散了福。
zhǐ tuī sòng tā yī bù lián yè qù huàn yīn bǔ ná zéi
只推送他一步，连夜去唤阴捕拿贼。
wéi tóu de zhāng yīn bǔ jiào zuò zhāng èr gē
为头的张阴捕，叫做张二哥。
dāng xià kòu qí suǒ yǐ
当下叩其所以。
jīn lìng shǐ jiāng xiù tóng kǒu zhōng suǒ yán jí tiān jiàng sān biàn zhǐ míng zhī shì bèi xì shuō le
金令史将秀童口中所言，及天将三遍指名之事，备细说了。
lián yīn bǔ yě yǒu bā jiǔ fēn dào shì zhǐ bú shì tā jī fǎng lái de xià qù dān zhè yú jì
连阴捕也有八九分道是，只不是他缉访来的，下去担这于纪。
tuī cí dào wèi jīng dào guān nán yǐ diào kǎo
推辞道：“未经到官，难以吊拷。
gu mǎn shì yá mén zhōng chū rù de qǐ bù huì yì biàn dào cǐ shì yǒu wǒ zuò zhǔ yǔ liè wèi wú shè
咕满是衙门中出入的，岂不会意，便道：此事有我做主，与列位无涉。
zhǐ yào yán xíng jiū kǎo kǎo de zhēn zāng chū lái xiàng shí suǒ xǔ èr shí liǎng xià gǎn duǎn shǎo fēn háo
只要严刑究拷，拷得真赃出来，向时所许二十两，下敢短少分毫。
zhāng yīn bǔ yīng yǔn tóng xiōng dì sì gē qù jiào le bāng shǒu jí shí suí jīn lìng shǐ xíng zǒu
”张阴捕应允，同兄弟四哥，去叫了帮手，即时随金令史行走。
cǐ shí yǐ yǒu qǐ gēng shí fēn xiù tóng shōu shí le táng zhōng jiā huǒ chī le yè fàn zhèng tí wàn xíng dēng chū xiàn lái yíng hòu jiā zhǔ
此时已有起更时分，秀童收拾了堂中家伙，吃了夜饭，正提腕行灯出县来迎候家主。
cái chū de xiàn mén bǐ sān sì gè yīn bǔ jiāng má shéng wàng jǐng shàng biàn tào
才出得县门，彼三四个阴捕，将麻绳望颈上便套。
xià yóu fēn shuō zhí tuō zhì chéng wài yí gè lěng pù lǐ lái
下由分说，直拖至城外一个冷铺里来。
xiù tóng què hé kāi kǒu bǐ yīn bǔ jiāng tiě chǐ xiàng jiān xiā shàng tòng dǎ yī xià dà hè dào nǐ gàn de hǎo shì
秀童却荷开口，彼阴捕将铁尺向肩呷上痛打一下，大喝道：“你干得好事！
xiù kōng fù tòng jiào dào wǒ qiān hé xiǎng lái
”秀空负痛叫道：“我千何享来？
yīn bǔ dào nǐ tōu kù nèi zhè sì dìng yuán bǎo cáng yú hé chù
”阴捕道：“你偷库内这四锭元宝，藏于何处？
wō zài nà jiā
窝在那家？
nǐ jiā zhǔ yǐ fǎng shí le bǎ nǐ jiāo fù wǒ děng
你家主已访实了，把你交付我等。
nǐ kuài kuài zhāo le tù chī tòng kǔ
你快快招了，兔吃痛苦。
xiù tóng jiào tiān jiào de de kū jiāng qǐ lái
”秀童叫天叫地的哭将起来。
zhòu gǔ dào yǒu lǐ yán zì zhuàng fù qū shēng bì gāo
宙古道：有理言自壮，负屈声必高。
xiù tóng qí shí bù céng zuò zéi bèi yīn bǔ rú fǎ diào kǎo
秀童其实不曾做贼，被阴捕如法吊拷。
xiù tóng téng tòng nán rěn yǎo yá qiè chǐ zhǐ shì bù zhāo
秀童疼痛难忍，咬牙切齿，只是不招。
yuán lái dà míng lǜ yī kuǎn bǔ dào bù xǔ sī xíng diào kǎo
原来大明律一款，捕盗不许私刑吊拷。
ruò shěn chū zhēn dào jiě guān yǒu gōng
若审出真盗，解官有功。
tǎng ruò bù kěn zhāo rèn fàng le qù shí míng rì bèi tā gào guān shuō wū xiàn píng mín zuì dāng fǎn zuò
倘若不肯招认，放了去时，明日被他告官，说诬陷平民，罪当反坐。
bā bǔ dào diào dǎ shān jiā yù yǐ xíng guò
八捕盗吊打衫夹，郁已行过。
jiàn xiù tóng bù zhāo xīn xià yě zhe le huāng
见秀童不招，心下也着了慌。
shāng yì zhǐ yǒu jiū wáng tiě xī kù liǎng jiàn wèi shì
商议只有阄王，铁膝裤两件未试。
yán gōng shì nǎo gū shàng le gū yǎn jīng nèi niǎo zhū dōu zhǎng chū cùn xǔ tiě xī kù shì jiāng shí xiè fàng yú jiā gùn zhī nèi wèi zēng shōu jǐn tòng yǐ yì cháng
阎工是脑箍上了箍，眼睛内鸟珠都涨出寸许”铁膝裤是将石屑放于夹棍之内，未曾收紧，痛已异常。
zhè shì kǎo zéi de jí xíng le
这是拷贼的极刑了。
xiù tóng shàng le nǎo gū wù ér fù sū zhě shù cì hūn zhài zhōng chéng rèn le xǐng lái yī jiù shuō méi yǒu
秀童上了脑箍，兀而复苏者数次，昏债中承认了，醒来依旧说没有。
yīn bǔ yòu yào shàng tiě xī kù xiù tóng rěn tòng bù qǐ zhǐ de zhāo dào shì wǒ yī shí jiàn cái qǐ yì tōu lái cáng zài jiě fū li dà jiā chuáng xià hái bù céng dòng
阴捕又要上铁膝裤，秀童忍痛不起，只得招道：“是我一时见财起意，偷来藏在姐夫李大家床下，还不曾动。
yīn bǔ jiāng bǎn mén tái xiù zhòng dào yú jiā zhōng yòng zhōu yáng jiāng xī děng hòu tiān míng dào jīn lìng shǐ gōng xù lǐ lái bào xìn
阴捕将板门抬秀重到于家中，用粥杨将息，等候天明，到金令史公序里来报信。
cǐ shí xiù tóng yǎn qīng yī xī pá zǒu bù dòng le
此时秀童奄氢一息，爬走不动了。
jīn lìng shǐ jiào le chuán zhī qǐ tóng bǔ yì dào li dà jiā qù qǐ zāng
金令史叫了船只，启同捕役到李大家去起赃。
li dà jiā zhù xiāng wèn yǔ xiù tóng diē niáng jiā xiāng qù bù yuǎn
李大家住乡问，与秀童爹娘家相去不远。
yīn bǔ dào shí li dà yòu bù zài jiā xià de xiù tóng dī jiě r miàn rú shàng sè zhèng xià zhī shèn me yuán gù kāi le hòu mén wàng diē niáng jiā bēn qù chǎng
阴捕到时，李大又不在家，吓得秀童的姐儿面如上色，正下知甚么缘故，开了后门，望爹娘家奔去厂。
yīn zhāi zǒu rén wò fáng fā kāi chuáng jiǎo kàn dì xià tǔ shí gè sōng yǐ zhī xū yán
阴摘走人卧房，发开床脚，看地下土实个松，已知虚言。
jīn lìng shǐ dìng yào jiāng chú tou kěn qǐ qǐ tǔ chǐ yú bìng wú yī wù
金令史定要将锄头垦起，起土尺余，并无一物。
zhòng rén dào yǒu xīn dào zhè lǐ hāo nǎo yī fān le
众人道：“有心到这里蒿恼一番了。
fān xiāng dǎo lóng
”翻箱倒笼。
mǎn wū xún yí gè biàn nà yǒu xiē yǐng er
满屋寻一个遍，那有些影儿。
jīn lìng shǐ zhǐ de yòu tóng yīn bǔ zhuàn lái qīn qù kòu wèn xiù tóng
金令史只得又同阴捕转来，亲去叩问秀童。
xiù tóng lèi rú ér xià dá dào wǒ shí bù céng wèi dào nǐ men fēi xíng diào kǎo wù yào wǒ zhāo rèn
秀童泪如而下，答道：我实不曾为盗，你们非刑吊拷，务要我招认。
wú chī kǔ bù guò yòu xià rěn wàng bān tā rén zhǐ de zì rèn le
吾吃苦不过，又下忍妄扳他人，只得自认了。
shuō jiě fū chuáng xià zāng wù shí shì hún huà háo bù xiāng gān
说姐夫床下赃物，实是混话，毫不相干。
wú zì jiǔ suì shí méng diē fǔ yǎng chéng rén jīn yǐ èr shí duō suì zài jiā wèi zēng yǒu bàn diǎn chā cuò
吾自九岁时蒙爹抚养成人，今已二十多岁，在家未曾有半点差错。
qián rì kàn jiàn wǒ diē fèi chǎn wán guān àn dì xīn tòng zhī yòu jiàn diē xìn le yě dào zhào jiāng fèi qián yù jiā bù lè bù xiǎng dào diē yí dào wǒ shēn shàng
前日看见我爹费产完官，暗地心痛之又见爹信了野道，召将费钱，愈加不乐，不想道爹疑到我身上。
jīn rì wǒ zhǐ qiàn diē yī sǐ gèng wú bié huà
今日我只欠爹一死，更无别话。
shuō ba mèn jué qù le zhòng yīn bǔ jiào huàn fāng cái xǐng lái wū zì āi āi de kū gè bú zhù
”说罢闷绝去了，众阴捕叫唤，方才醒来，兀自唉唉的哭个不住。
jīn lìng shǐ xīn xià yì jué cǎn rán
金令史心下亦觉惨然。
xū yú xiù tóng de diē niáng hé jiě fū li dà dū dào le
须臾，秀童的爹娘和姐夫李大都到了。
jiàn xiù tóng tǎng zài bǎn mén shàng liù fēng bā shāng yī sī liǎng qì dà kū le yī chǎng bēn dào xiàn qián jiào hǎn
见秀童躺在板门上，六枫八伤，一丝两气，大哭了一场，奔到县前叫喊。
zhī xiàn xiàng gōng zhèng zhí zuò táng wèn le kǒu tóng máng chāi rén huàn jīn mǎn dào lái wèn dào nǐ zì bù xiǎo xīn shī le kù nèi yín liǎng rú hé tōng tóng yīn bǔ wàng shā qiān rén fēi xíng diào kǎo
知县相公正值坐堂，问了口同，忙差人唤金满到来，问道：“你自不小心，失了库内银两，如何通同阴捕，妄杀千人，非刑吊拷？
jīn mǎn xiǎng dào xiǎo de pò jiā wán kù zì zhú yào jī fǎng cǐ shì
”金满享道，“小的破家完库，自竹要缉访此事。
tǎo gè míng bái
讨个明白。
yǒu mò dào rén shàn yú zhào jiāng tiān jiàng jiàng tán sān biàn xiě chū xiù tóng míng zì xiǎo de yòu jiàn tā yán yǔ kě yí suǒ yǐ xìn le chú le cǐ nú gèng wú yǐng xiǎng xiǎo de yě shì chū hū wú nài bú shì gù yì
有莫道人善于召将，天将降坛，三遍写出秀童名字，小的又见他言语可疑，所以信了，除了此奴，更无影响，小的也是出乎无奈，不是故意。
zhī xiàn yě xiǎo de tā péi bǔ de kǔ le cǐ qíng wèi zhī zhēn wěi yòu bèi xiù tóng de diē niáng zuǒ xiǎng yòu xiǎng wú kě nài hé
”知县也晓得他赔补得苦了，此情未知真伪，又被秀童的爹娘左享右享，无可奈何。
cǐ shí yǐ shì là yuè shí bā le
此时已是腊月十八了。
zhī xiàn fēn fù dào suì dǐ shì máng qiě guò le xīn nián chū shí hòu miàn wǒ yǔ nǐ qīn shěn gè míng bái
知县分付道：“岁底事忙，且过了新年，初十后面，我与你亲审个明白。
zhòng rén zhǐ de bù sàn le jīn mǎn huí jiā dào bào zhe yí gè guǐ tāi zhǐ kǒng xiù tóng sǐ le
”众人只得部散了，金满回家，到抱着一个鬼胎，只恐秀童死了。
dào liú xiù tóng de diē niáng fú shì ér zi yòu qǐng yī rén qù tiáo zhì měi rì dà jiǔ dà ròu sòng qù jiāng xī
到留秀童的爹娘伏侍儿子，又请医人去调治，每日大酒大肉送去将息。
nà xiù tóng de diē niáng wū zì kū kū tí tí xù xù nà tiē de bú zhù jǐ zhèng shì qīng yóu gòng zì hǔ tóng háng jí xiōng shì quán chuī wèi bǎo
那秀童的爹娘，兀自哭哭啼啼絮絮那贴的不住己正是：青尤共自虎同行，吉凶事全炊未保。
què shuō bǔ dào zhī de xiù tóng de jiā shǔ jiào hǎn zhǔn le shí fēn zháo máng shāng yì dào wǒ děng rú cǐ bēng diào hái xià kěn tǔ lù zhēn qíng míng rì xiàn táng shàng kě zhī tā bù zhāo de
却说捕盗知得秀童的家属叫喊准了，十分着忙，商议道：“我等如此绷吊，还下肯吐露真情，明日县堂上可知他不招的。
ruò bù zhāo shí wǒ bèi sī jiā diào kǎo zuì bù néng miǎn
若不招时，我辈私加吊拷，罪不能免。
nǎi qíng chéng huáng zhǐ gōng yú kù zhōng xiāng huā dēng zhú měi rì cān bài dǎo gào yè jiān jiù tóng jīn lìng shǐ zài kù lǐ xiē sù qiú yī bào yìng
”乃情城隍纸供于库中，香花灯烛，每日参拜祷告，夜间就同金令史在库里歇宿，求一报应。
jīn lìng shǐ shǎo xià de yòu yào pò xiē lǐ zài tā men miàn shàng
金令史少下得又要破些俚在他们面上。
dào le chú yè zhī xiàn bǎ kù zhú yī pán guò zhī fù xīn kù lì zhǎng guǎn
到了除夜，知县把库逐一盘过，支付新库吏掌管。
jīn mǎn yǐ tuō le gàn jì zhǐ yǒu shī dào shì wèi gěi tóng qīng zhāng yīn bǔ xiàng xīn kù lì shuō zhī yuán jiào zhāng èr gē zài kù lǐ ān xiē
金满已脱了干纪，只有失盗事未给，同青张阴捕向新库吏说知：“原教张二哥在库里安歇。
nà xīn kù lì yě shì běn xiàn rén yǔ zhǔ lìng shǐ píng xī xiāng hǎo de wú bù yīng jiǔ
”那新库吏也是本县人，与主令史平昔相好的，无不应九。
shì yè jīn mǎn gè xià èr shēng xiāng zhǐ xié dào kù zhōng bài xiàn chéng huáng lǎo yé
是夜，金满各下二牲香纸，携到库中，拜献城隍老爷。
jiù jiāng fú wù qǐng xīn kù lì hé zhāng èr gē tóng zhuó
就将福物请新库吏和张二哥同酌。
sān bēi yǐ hòu xīn kù lì shuō jiā zhōng shì máng dào yāng jīn mǎn tì tā zhào guǎn zì jǐ yào xiān bié
三杯以后，新库吏说家中事忙，到央金满替他照管，自己要先别。
jīn mǎn wéi shì dà jié yè bù gǎn qiǎng liú
金满为是大节夜，不敢强留。
xīn kù lì jiāng chú guì děng dōu jiǎn kàn fēng suǒ yòu jiāng kù mén suǒ yuè fù yǔ zhǔ mǎn jiào shēng xiāng rǎo zì qù le
新库吏将厨柜等都检看封锁，又将库门锁钥付与主满，叫声“相扰”，自去了。
jīn mǎn yòu chī le jǐ bēi yě jiù qǐ shēn duì zhāng èr gē shuō jīn yè chú yè lái zǎo shì xīn nián duō chī jǐ bēi zuò gè líng mèng zài chǎng bù dé xiāng péi le
金满又吃了几杯，也就起身，对张二哥说：“今夜除夜，来早是新年，多吃几杯，做个灵梦，在厂不得相陪了。
shuō ba jiāng kù mén dài shàng là le suǒ dài le yào shi zì huí
”说罢，将库门带上落了锁，带了钥匙自回。
zhāng èr gē bèi jīn mǎn fǎn suǒ zài nèi tàn kǒu qì dào zhè jié yè nà yī jiā bù fū fù tuán yuán piān wǒ huì qì zài zhè lǐ tì tā men shǒu kù
张二哥被金满反锁在内，叹口气道：“这节夜，那一家不夫妇团圆，偏我晦气，在这里替他们守库！
mèn shàng xīn lái zhǐ gù zì shāi zì yǐn bù jué mǐng dǐng dà zuì hé yī ér qǐn
”闷上心来，只顾自筛自饮，不觉酩酊大醉，和衣而寝。
shuì zhì sì gēng mèng jiàn shén dào shēn zhǐ xuē jiǎo tī tā qǐ lái dào yín yú yǒu le chén dà shòu jiāng lái fàng zài chú guì dǐng shàng hú lú nèi le
睡至四更，梦见神道伸只靴脚踢他起来道：“银于有了，陈大寿将来放在厨柜顶上葫芦内了。
zhāng yīn bǔ mèng zhōng jīng jué huāng máng pá qǐ lái xiàng chú guì dǐng shàng mō gè biàn nà lǐ yǒu shén me hú lú
”张阴捕梦中惊觉，慌忙爬起来，向厨柜顶上摸个遍，那里有什么葫芦。
nán dào shén dào yě zuō nòng rén
“难道神道也作弄人？
hái shì wǒ zì jǐ xīn shén huǎng liú zhī gù
还是我自己心神恍馏之故？
xū yú zhī jiān yòu shuì qù le
”须臾之间，又睡去了。
mèng lǐ yòu tīng de shén dào shuō yín zi zài hú lú lǐ miàn rú hé bù qǔ
梦里又听得神道说：“银子在葫芦里面，如何不取？
zhāng yīn bǔ jīng xǐng zuò zài chuáng pù shàng tīng lì gǔ qià hǎo fā lèi
张阴捕惊醒，坐在床铺上，听吏鼓，恰好发擂。
pá qǐ lái tuī kāi chuāng zi wēi wēi yǒu guāng
爬起来，推开窗子，微微有光。
zài xiàng chú shū shàng xià kàn shí jǐng wú xiē zi wù shì
再向厨枢上下看时，井无些子物事。
yù yào qù bào yǔ jīn lìng shǐ kù mén què dàn suǒ zhe zhǐ de yòu qù shuì le
欲要去报与金令史，库门却旦锁着，只得又去睡了。
shǎo qǐng tīng de wài biān rén shēng rè nào gǔ yuè xuān mǐn nǎi shì zhī xiàn chū lái tóng zhòng guān bài pái hè jié qù zhàng miào xíng xiāng
少顷，听得外边人声热闹，鼓乐喧闽，乃是知县出来同众官拜牌贺节，去丈庙行香。
tiān yǐ jiāng míng jīn mǎn jǐ zì jiāng kù mén shàng yào shi jiāo huán xīn kù lì le
天已将明，金满己自将库门上钥匙交还新库吏了。
xīn kù lì kāi mén jìn lái qǔ hóng zhǐ yòng yìn
新库吏开门进来，取红纸用印。
zhāng yīn pǔ yǐ shì děng de bù nài fán jí máng de dài le mào yú zǒu chū kù lái
张阴浦已是等得不耐烦，急忙的戴了帽于，走出库来。
qià hǎo zhī xiàn huí xiàn zài nà lǐ pái yá gōng zuò
恰好知县回县，在那里排衙公座。
nà jīn mǎn yǐ shì zhěng zhěng qí qí chuān zhe gōng fú tóng zhòng lìng shǐ zhàn lì zài táng shàng cì hou zuō yī
那金满已是整整齐齐，穿着公服，同众令史站立在堂上，伺候作揖。
zhāng yīn bǔ zǒu jìn qián bǎ tā chě dào páng biān shuō mèng zhōng shén dào rú cǐ rú cǐ yī lián liǎng cì shèn shì qí yì shì lái bào nǐ nǐ kě chá xiàn zhōng yǒu zhè chén dà shòu de míng zì fǒu
张阴捕走近前把他扯到旁边说梦中神道，如此如此：“一连两次，甚是奇异，侍来报你，你可查县中有这陈大寿的名字否？
shuō ba zhāng yīn bǔ zì huí jiā qù bù tí
”说罢，张阴捕自回家去不题。
què shuō jīn mǎn shì rì cān yè guò le zhī xiàn
却说金满是日参谒过了知县，
yòu dào kù zhōng chéng huáng miàn qián kē le sì gè tóu
又到库中城隍面前磕了四个头，
huí jiā chī le fàn
回家吃了饭，
yě bù qù bài nián
也不去拜年，
zhī zài xiàn zhōng lǔ chá míng xìng
只在县中橹查名姓，
fán wài láng shū yú zào kuài mén zǐ jí jìn zǐ yè dà
凡外郎、书于、皂快、门子及禁子、夜大，
céng zài xiàn lǐ zǒu dòng de
曾在县里走动的，
wú bù chá dào
无不查到，
bìng wú chén dà zhuān míng zì
并无陈大专名字。
zhěng zhěng de máng le sān rì cháng guī nián jié jiǔ dōu bù céng chī de qì de miàn hóng fù zhàng dào qù mán yuàn nà zhāng yīn bǔ shuō huǎng
整整的忙了三日，常规年节酒，都不曾吃得，气得面红腹胀，到去埋怨那张阴捕说谎。
zhāng yīn bǔ dào wǒ shì zhēn mèng chú shì shén dào hōng wǒ
张阴捕道：“我是真梦，除是神道哄我。
jīn mǎn yòu xiǎng qǐ qián rì zhào jiāng zhī shì nà tiān jiāng xià lín hái méi jù shí huà xiāng gào kuàng mèng zhōng zhī yán zěn biàn yǒu zhǔn
”金满又想起前日召将之事，那天将下临，还没句实话相告，况梦中之言，怎便有准？
shuō ba diū zài yī biān qù chǎng
说罢，丢在一边去厂。
yòu guò le liǎng rì shì zhèng yuè chū wǔ sū zhōu fēng sú shì rì jiā jiā hù hù jì xiàn wǔ lù dà shén wèi zhī shāo lì shì
又过了两日，是正月初五，苏州风俗，是日家家户户，祭献五路大神，谓之烧利市。
chī guò le lì shì fàn fāng cái chū mén zuò mǎi mài
吃过了利市饭，方才出门做买卖。
jīn mǎn zhèng zài jiā zhōng chī lì shì fàn hū jiàn lǎo mén yú lù yǒu ēn lái bài nián jiào dào jīn ā shū gōng xǐ le
金满正在家中吃利市饭，忽见老门于陆有恩来拜年，叫道：“金阿叔恭喜了！
yǒu lì shì jiǔ qǐng wǒ chī wǎn
有利市酒，请我吃碗！
jīn lìng shǐ dào xiōng dì zǒng shì jié wù xià hǎo tè dì lái qǐng de jīn rì lái de jí miào qiě chī sān bēi
”金令史道：“兄弟，总是节物，下好特地来请得，今日来得极妙，且吃三杯。
jí máng jiào sǎo zi nuǎn yī hú jiǔ ān pái xiē jiàn chéng yú ròu zhī lèi yǔ lù mén zi duì zhuó
”即忙教嫂子暖一壶酒，安排些见成鱼肉之类，与陆门子对酌。
xián huà zhōng jiān lù mén zǐ dào jīn ā shū tōu yín yú de zéi yǒu xiē mén lù me
闲话中间，陆门子道：“金阿叔，偷银于的贼有些门路么？
jīn mǎn yáo shǒu nà lǐ yǒu
金满摇首：“那里有！
lù mén zǐ dào yào zāng lù wèn yīn bǔ nǐ ruò duō xǔ yīn bǔ jǐ liǎng yín zi suí nǐ fēi lái zéi yě tì nǐ fǎng zhe le
”陆门子道：“要赃露，问阴捕，你若多许阴捕几两银子，随你飞来贼，也替你访着了。
jīn mǎn dào wǒ yě xǔ guò tā èr shí liǎng yín zi zhǐ hèn tā méi běn shì zhuàn wǒ de qián
金满道：“我也许过他二十两银子，只恨他没本事赚我的钱。
lù mén zǐ dào jiǎ rú jīn rì yǒu gè rén jī fǎng de zéi rén zhēn xìn lái bào nǐ shí nǐ hái shè de zhè èr shí liǎng yín zi me
”陆门子道：“假如今日有个人缉访得贼人真信，来报你时，你还舍得这二十两银子么？
jīn mǎn dào zěn me xià kěn
金满道：“怎么下肯？
lù mén zǐ dào jīn ā shū nǐ fāng zhēn gè bǎ èr shí liǎng yín zi yǔ wǒ wǒ jiù tì nǐ ná chū zéi lái
”陆门子道：“金阿叔，你芳真个把二十两银子与我，我就替你拿出贼来。
jīn mǎn dào hǎo xiōng dì nǐ guǒ rán rú cǐ yě jiào wǒ míng bái le zhè zhuāng guān sī chū tuō le xiù tóng
”金满道：“好兄弟，你果然如此，也教我明白了这桩官司，出脱了秀童。
hǎo xiōng dì nǐ xū shì yǎn jiàn de shí mò yòu zuò cāi mèi de huó
好兄弟，你须是眼见的实，莫又做猜谜的活！
lù mén yú dào wǒ bú shì shí fēn kàn de de shí zěn gǎn duō kǒu
”陆门于道：“我不是十分看得的实，怎敢多口！
jīn lìng shǐ jí máng tuō xià mào zi xiàng pì shàng qǔ xià liǎng qián zhòng de yī gēn jīn wā ěr lái dì yǔ lù yǒu ēn dào zhè jiàn xiǎo yì sī quán lì xìn wù zhuī chū zāng lái mò shuō yǒu yú jiù shì zhǐ shèng dé èr shí liǎng yě dōu yǔ nǐ
”金令史即忙脱下帽子，向譬上取下两钱重的一根金挖耳来，递与陆有恩道：“这件小意思权力信物，追出赃来，莫说有余，就是止剩得二十两，也都与你。
lù yǒu ēn dào bù gāi yào jīn ā shū de jīn rì shì chū wǔ yě de zuò xiōng dì de fā gè lì shì
”陆有恩道：“不该要金阿叔的，今日是初五、也得做兄弟的发个利市。
lù yǒu ēn shì yǐ guān de mén zǐ jiù jiāng wā ěr chā yú wǎng zhōng zhī nèi jiào jīn ā shū qiě guān le mén yǔ nǐ xì jiǎng
”陆有恩是已冠的门子，就将挖耳插于网中之内，教：“金阿叔且关了门，与你细讲！
jīn mǎn jiāng dà mén bì le liǎng gè cù xī xì tán
”金满将大门闭了，两个促膝细谈。
zhèng shì tà pò tiě xié wú mì chù de lái shàng xià fèi gōng fu
正是：踏破铁鞋无觅处，得来上下费工夫！
yuán lái lù yǒu ēn jiàn bì zhù de yě shì gè mén zǐ xìng hú míng měi nián shí bā suì
原来陆有恩间壁住的，也是个门子，姓胡，名美，年十八岁。
yǒu gè jie dà jiào zuò lú zhì gāo
有个姐大叫做卢智高。
nà lú zhì gāo yīn sǐ le lǎo pó jiù yǔ xiǎo jiù tóng zhù
那卢智高因死了老婆，就与小舅同住。
zhè hú měi shēng de qí zhěng duō yǒu rén tiáo xì tā dào yě shì gè běn fèn de xiǎo sī
这胡美生得齐整，多有人调戏他，到也是个本分的小厮。
bái cóng fù mǔ shuāng wáng quán kuī zhe jiě jie jū guǎn
白从父母双亡，全亏着姐姐拘管。
yī cóng jiě jie sǐ le gēn zhe jiě fū biàn xué bù chū hǎo yàng guàn shú de shì nà qī zì jīng r duò qián chī jiǔ yǎng pó niáng
一从姐姐死了，跟着姐夫，便学不出好样，惯熟的是那七字经儿：隋钱、吃酒、养婆娘。
qù nián là yuè xià xún lù mén zi yī rì chū qù le hún zì wén de jiàn bì yǒu fǔ záo zhī shēng chū cì yě bù yǐ wèi yì
去年腊月下旬，陆门子一日出去了，浑字闻得间壁有斧凿之声，初次也不以为异。
yǐ hòu dàn shì jiē mén xià chū qù le jiù tīng de tā jiā guān mén dǎ dé yī piàn xiǎng
以后，但是阶门下出去了，就听得他家关门，打得一片响。
lù mén zi huí jiā jiù zhù le shēng
陆门子回家，就住了声。
hún jiā dào chú yè yǔ shàng fu yǐn jiǔ shuō jí cǐ shì zhèng bù zhī záo shèn me dōng xī
浑家到除夜，与上夫饮酒，说及此事，正不知凿甚么东西；
lù mén zi yǒu xīn guò le chū yī pō chū èr chū sān yī lián zài jiā zhù liǎng rì cè ěr ér tīng jì rán wú shēng
陆门子有心，过了初一泊初二初三一连在家住两日，侧耳而听，寂然无声。
dào chū sì rì jiǎ zuò chū mén wǎng qīn qī jiā bài jié què yuǎn yuǎn zhàn zhe děng jiàn bì guān mén zhī hòu qiāo dì huí lái cáng zài jiā lǐ
到初四日假做出门往亲戚家拜节，却远远站着，等间壁关门之后，悄地回来，藏在家里。
guǒ tīng dé jiàn bì tùn záo zhī shēng cóng bì fèng lǐ zhāng kàn zhī jiàn hú měi yǔ lú zhì gāo jù dūn zài dì xià
果听得间壁褪凿之声，从壁缝里张看，只见胡美与卢智高俱蹲在地下。
hú měi ná zhe yī dìng dà yín lú zhì gāo jiāng fǔ qiāo nà dìng biān xià lái
胡美拿着一锭大银，卢智高将斧敲那锭边下来。
lù mén yǔ kàn zài yǎn li wǎn jiān yǔ èr rén xiāng è wèn dào nǐ jiā cháng cháng kuí záo shén me dōng xī
陆门予看在眼里，晚间与二人相遏问道：“你家常常葵凿什么东西？
hú měi miàn hóng bù yǔ
”胡美面红不语。
lú zhì gāo dào zǔ shàng chuán xià yí kuài hǎo tiě tiáo yào qiāo duàn dǎ chú dāo lái yòng
卢智高道：“祖上传下一块好铁条，要敲断打厨刀来用。
lù yǒu ēn àn xiǎng dào bú shì nà huó jǐ shì shén me
”陆有恩暗想道：”不是那活几是什么？
tā liǎng gè nà lǐ lái yǒu zhè yuán bǎo
他两个那里来有这元宝？
dàng yè liú zài dù lǐ cì rì liào de jīn lìng shǐ zài jiā shāo kān shì suǒ yǐ tè dì lái bào
”当夜留在肚里，次日料得金令史在家烧刊市，所以特地来报。
jīn mǎn tīng le zhè xí huà jiù tóng lù yǒu ēn lái xún zhāng èr gē bù yù qí yè jiù liú lù yǒu ēn guò sù míng rì chū liù qǐ gè zǎo yòu wǎng zhāng èr gē jiā bìng lā le sì gē jǐng sì gè rén sì dào hú měi jiā lái
金满听了这席话，就同陆有恩来寻张二哥不遇，其夜就留陆有恩过宿，明日初六，起个早，又往张二哥家，并拉了四哥，井四个人，饲到胡美家来。
zhī jiàn mén shàng luò suǒ méi rén zài nèi lù mén zi jiào hún jiā chū gè wèn qí yuán gù
只见门上落锁，没人在内，陆门子叫浑家出个问其缘故。
hún jiā dào zuó rì tīng jiàn shuō yào jiào chuán wǎng háng zhōu jìn xiāng jīn zǎo shuāng shuāng chū mén
浑家道：“昨日听见说要叫船往杭州进香，今早双双出门。
qià cái qù de cǐ shí jiù kāi le chuán yě qù bù yuǎn
恰才去得，此时就开了船，也去不远。
sì gè rén fēi xīng gǎn qù gāng gāng shàng sì mǎ qiáo zhī jiàn xiǎo yóu chuán shàng de shàng liū r zài qiáo jùn xià mǎi jiǔ lái mǐ
四个人飞星赶去，刚刚上驷马桥，只见小游船上的上溜儿，在桥俊下买酒来米。
lìng shǐ men shí cháng jiào tā de chuán dōu shì xiāng shú de wáng liū r dào jīn xiàng gōng jīn rì qǐ de hǎo zǎo
令史们时常叫他的船，都是相熟的，王溜儿道：“金相公今日起得好早！
jīn lìng shǐ wèn dào lí r nǐ gǎn zǎo mǎi jiǔ zhǔ mǐ zài nà lǐ qù
金令史问道：“漓儿，你赶早买酒主米，在那里去？
liū jǐ dào tuō lài lǎn gè háng zhōu de zài yào shàng yǒu gè bǎ yuè shēng yì jīn mǎn pāi zhe jiān wèn shì shuí
”溜几道：“托赖揽个杭州的载，要上有个把月生意／金满拍着肩问：“是谁？
wáng liū r fù ěr dī yán dào shì hú mén yán tóng tā xìng lú de qīn juàn hé jiào de chuán jīn mǎn dào rú jīn tā èr rén kě zài chuán lǐ
”王溜儿附耳低言道：“是胡门”言同他姓卢的亲眷合叫的船：金满道：“如今他二人可在船里？
gōng liū jǐ dào nà lú jiā zài chuán shuǎi hú shě hái zài àn shàng jiē biǎo zǐ wèi lái
”工溜几道：“那卢家在船甩，胡舍还在岸上接表子未来。
zhāng yīn bǔ tīng shuō gāo xiān bǎ gān hé r kòu zhù
”张阴捕听说，膏先把干涸儿扣住。
liū r dào wǒ de hé zuì chǎng jīn mǎn dào bù gàn nǐ shì zhǐ yào nǐ yǐn wǒ dào chuán
溜儿道，“我得何罪厂金满道：“不干你事，只要你引我到船。
jiù fàng nǐ
就放你。
liū r lián miè de jiǔ lái de mǐ dōu jì zài diàn shàng yǐn zháo sì gè rén xià qiáo lái bā zhī shǒu zhǔn bèi ná zéi
”溜儿连灭的酒来的米，都寄在店上，引着四个人下桥来，八只手准备拿贼。
zhè zhèng shì xián shí bù xué hǎo jīn rì huǐ yīng chí
这正是：闲时不学好，今日悔应迟。
què shuō lú zhì gāo zài chuán zhōng kào zhe lán qiān yǎn pàn pàn wàng nà hú měi jiē biǎo zǐ xià lái tóng lè
却说卢智高在船中，靠着栏千，眼盼盼望那胡美接表子下来同乐。
què yī yǎn qiáo jiàn jīn lìng shǐ yòu jiàn wáng liū r jǐng shàng má shéng dài zhe xīn tóu tiào dòng liào dào yǒu xiē chà yì yě bù gù pū gài tiào zài àn shàng shě mìng bēn zǒu
却一眼瞧见金令史，又见王溜儿颈上麻绳带着，心头跳动，料道有些诧异，也不顾铺盖，跳在岸上，舍命奔走。
gōng liū r zhǐ dào nà dài xiào tóu jīn de jiù shì xìng lú de
工溜儿指道：“那戴孝头巾的就是姓卢的。
zhòng rén fàng kāi jiǎo qù gǎn kǒu zhōng zhǐ jiào dào kù de zéi xiū zǒu
”众人放开脚去赶，口中只叫：“盗库的贼休走！
lú zhì gāo zhāo le máng diē shàng yī jiāo bèi zhòng rén gǎn shàng yī bǎ ná zhù
”卢智高着了忙，跌上一交，被众人赶上，一把拿住。
yě bǎ má juàn kòu jǐng wèn dào hú měi zài nà lǐ
也把麻绢扣颈，问道：“胡美在那里？
lú zhì gāo dào zài biǎo zǐ liú chǒu jie jiā lǐ
卢智高道，“在表子刘丑姐家里。
zhòng rén jiào lú zhì gāo zuò yǎn qí bēn liú chǒu jie jiā lái
”众人教卢智高作眼，齐奔刘丑姐家来。
hú měi xiān qián tīng dé rén shuō wài miàn ná dào kù de tǔ dǎ zhe xīn tóu bú duì biǎo zǐ shuō yù xiān zǒu le bù zhī qù xiàng
胡美先前听得人说外面拿盗库的吐，打着心头，不对表子说，预先走了，不知去向。
zhòng rén zhǐ de ná liú chǒu jie qù
众人只得拿刘丑姐去。
dōu dào zhāng èr gē jiā lǐ sōu lú zhì gāo shēn biān bìng wú yī wù jí sōu dào zhān wà lǐ sōu chū yī dìng tū yuán bǎo
都到张二哥家里，搜卢智高身边，并无一物及搜到毡袜里，搜出一锭秃元宝。
dìng biān fán dōu qiāo qù le
锭边凡都敲去了。
zhāng èr gē yào dài tā dào chéng wài lěng pù lǐ qù diào kǎo lú zhì gāo dào xià bì yòng xíng wǒ biàn zhāo le
张二哥要带他到城外冷铺里去吊拷，卢智高道：“下必用刑，我便招了。
qù nián shí míng jiān wǒ tóng hú měi dōu dǔ jí le méi chù shè fǎ
去年十明间，我同胡美都赌极了，没处设法。
hú měi duì wǒ shuō zhǐ yǒu kù lǐ yǒu xǔ duō yuán bǎo kōng zài nà lǐ wǒ jiào tā qiě ná jǐ gè lái yòng yòng
胡美对我说：‘只有库里有许多元宝空在那里，’我教他：‘且拿几个来用用。
tā chèn zhe shí wǔ yuè shí zhè yè tōu chǎng sì dìng chū lái měi rén gè fēn èr dìng
，他趁着十五月蚀这夜，偷厂四锭出来，每人各分二锭。
yīn bù gǎn chū chì zhǐ qiāo de dìng biān shǐ yòng
因不敢出饬，只敲得锭边使用。
nà yī dìng cáng zài mǐ tǒng zhōng mǐ shàng fàng xiē pò yī fú gài zhe hái zài jiā lǐ
那一锭藏在米桶中，米上放些破衣服盖着，还在家里。
nà liǎng dìng què zài hú měi shēn biān
那两锭却在胡美身边。
jīn mǎn yòu wèn nà yī yè wǒ yǎn yě bù céng hé tā zěn me ná de zhè yàng jí liū
金满又问：“那一夜我眼也不曾合，他怎么拿得这样即溜？
lú zhì gāo dào hú měi fán biàn jìn lái jiàn nǐ zuò zhe bù hǎo dòng shǒu
”卢智高道：“胡美凡遍进来，见你坐着，不好动手。
nà yī yè shǎn rù lái qià hǎo nǐ men xiǎo sī zài lǐ miàn chú zhōng qǔ là zhú dǎ fān le má yóu nǐ qǐ shēn qù kàn fāng de qí biàn
那一夜闪入来，恰好你们小厮在里面厨中取蜡烛，打翻了麻油，你起身去看，方得其便。
zhòng rén dé le kǒu cí yě jiù bù dài qù diào kǎo le
众人得了口词，也就不带去吊拷了。
cǐ shí xiù tóng zài zhāng èr gē jiā jiāng xi hái dòng chán bù dé jiàn ná zhe le zhēn zāng zhēn zéi yǎo yá qiè chǐ de mà dào zhè kǎn tóu zéi
此时秀童在张二哥家将息，还动掸不得，见拿着了真赃真贼，咬牙切齿的骂道：“这砍头贼！
nǐ biàn dào le yín zi què hài de wǒ hǎo kǔ
你便盗了银子，却害得我好苦。
rú jīn wǒ yě méi chù shēn yuān zhǐ yào yǎo xià tā yí kuài ròu lái xiāo zhè kǒu qì
如今我也没处伸冤，只要咬下他一块肉来，消这口气。
biàn zài cǎo pù shàng yào pá qǐ lái kě lián nà lǐ zhēng zhá de dòng
”便在草铺上要爬起来，可怜那里挣扎得动。
zhòng rén jǐn lái ān wèi quàn zhù le tā xīn zhōng zhuǎn tòng wū wū yè yè de tí kū
众人尽来安慰，劝住了他，心中转痛，呜呜咽咽的啼哭。
jīn lìng shǐ shí fēn guò yì bù qù bù jué yě diào xià xiàn lèi lián máng jiào rén tái huí jiā zhōng diào yǎng
金令史十分过意不去，不觉也吊下限泪，连忙叫人抬回家中调养。
zì jǐ què tóng zhòng rén dào hú měi jiā zhōng dǎ kāi suǒ sōu kàn
自己却同众人到胡美家中，打开锁搜看。
jiāng mǐ jú lǐ mǐ qīng zài dì shàng gǔn chū yī dìng méi biān de yuán bǎo lái
将米橘里米倾在地上，滚出一锭没边的元宝来。
dāng rì zhòng rén jiù dài lú zhì gāo dào xiàn bǐng míng le zhī xiàn xiàng gōng
当日众人就带卢智高到县，禀明了知县相公。
zhī xiàn yàn le yín zi xiǎo de bù zài jí jiāng lú zhì gāo zhòng zé wǔ shí bǎn qǔ le kǒu cí shōu jiān
知县验了银子，晓得不在，即将卢智高重责五十板，取了口词收监。
děng ná huò hú měi shí yī tóng nǐ zuì
等拿获胡美时，一同拟罪。
chū gè guǎng bǔ wén shū jī fǎng hú měi wu zài bì huò
出个广捕文书，缉访胡美，务在必获。
chuán hù wáng liū r lè fù liú chǒu jie yuán bù zhī qíng qiě zāng wù wèi jiàn pò sàn zàn shí fù bǎo zài wài
船户王溜儿，乐妇刘丑姐，原不知情，且赃物未见破散，暂时付保在外。
xiān huò yuán bǎo èr gè běn dāng hái kù dàn kù yín yǐ jīng jīn mǎn biàn chǎn péi bǔ gū zhào gěi zhǔ zāng lì gěi hái jīn mǎn
先获元宝二个，本当还库，但库银已经金满变产赔补，姑照给主赃例，给还金满。
zhè yī duàn mǎn kūn shān rén wú yǒu bù fú
这一断，满昆山人无有不服。
zhèng shì guó zhèng tiān xīn shùn guān qīng mín zì ān
正是：国正天心顺，官清民自安。
què shuō jīn lìng shǐ lǐng le liǎng gè tū yuán bǎo huí jiā jiù zài yín jiàng pù lǐ jiāng yín zàn kāi bǎ èr bā yī shí liù liǎng bái yín sòng yǔ lù mén zi xià shī qián yán
却说金令史领了两个秃元宝回家，就在银匠铺里，将银錾开，把二八一十六两白银，送与陆门子，下失前言。
què jiāng shí liǎng sòng yǔ zhāng èr gē hou huò zhù hú měi shí hái yǒu fèng xiè
却将十两送与张二哥，候获住胡美时，还有奉谢。
cì rì jīn mǎn hou zhī xiàn chū táng kòu xiè
次日金满候知县出堂，叩谢。
zhī xiàn yǒu lián mǐn zhī xīn shēn hèn hú měi
知县有怜悯之心，深恨胡美。
nǎi chū guān shǎng yín shí liǎng lì xiàn yǎng bǔ yá jī huò
乃出官赏银十两，立限，仰捕衙缉获。
guò le bàn nián zhī hòu zhāng sì gē ǒu yǒu shì dào hú zhōu shuāng lín dì fāng chuán cóng sū zhōu lóu mén guò qù hū jiàn hú měi zài lóu mén táng shàng xíng zǒu
过了半年之后，张四哥偶有事到湖州双林地方，船从苏州娄门过去，忽见胡美在娄门塘上行走。
zhāng sì gē jí lǒng chuán shàng àn jiào dào hú ā dì màn zǒu
张四哥急拢船上岸，叫道：“胡阿弟，慢走！
hú měi huí tóu rèn de shì yīn bǔ máng zǒu yī bù zhuǎn wān wàng yí gè dòu fǔ diàn lǐ tou jiù duǒ
”胡美回头认得是阴捕，忙走一步，转湾望一个豆腐店里头就躲。
mài dòu fǔ de zhě r cái yào shēng zhāng hú měi xiàng dōu dù lǐ mō chū xuě bái guāng liàng shuǐ mó bān de yī dìng dà yín duì jiǔ gāng cǎo gài shang yī diū shuō dào róng wǒ duǒ guò jīn yè shí zhè dìng yín zi yǔ nǐ píng fēn
卖豆腐的者儿，才要声张，胡美向兜肚里摸出雪白光亮水磨般的一锭大银，对酒缸草盖上一丢说道：“容我躲过今夜时，这锭银子与你平分。
zhě r tān le zhè dìng yín zi huāng máng jiǎn guò le zhǐ yí gè qù chù jiào tā cáng le
”者儿贪了这锭银子，慌忙检过了，指一个去处，教他藏了。
zhāng sì gē gǎn dào zhuǎn wān chù bú jiàn le hú měi yǒu gè duō zuǐ de xián hàn
张四哥赶到转湾处，不见了胡美，有个多嘴的闲汉。
zhǐ diǎn tā zài dòu fǔ diàn lǐ qù xún
指点他在豆腐店里去寻。
zhāng sì gē jìn diàn tóng shí nà nǚ ér zhǐ tuī méi yǒu
张四哥进店同时，那女儿只推没有。
zhāng sì gē mǎn wū kàn le yī zhōu zāo guǒ rán méi yǒu
张四哥满屋看了一周遭，果然没有。
zhāng sì gē shēn biān qǔ chū yí kuài yín zi yuē yǒu sān sì qián zhòng bǎ yǔ lǎo ér shuō dào zhè xiǎo sī shì kūn shān xiàn mén yú dào le guān kù chū lái de dà lǎo yé chū guǎng bǔ ná tā
张四哥身边取出一块银子，约有三四钱重，把与老儿说道：“这小厮是昆山县门于，盗了官库出来的，大老爷出广捕拿他。
nǐ ruò shí shí wù shí yǐn tā chū lái zhè jǐ qián yín zi sòng nǐ lǎo rén jiā mǎi guǒ zǐ chī
你若识时务时，引他出来，这几钱银子送你老人家买果子吃。
nǐ ruò cáng liú zhǎo xiǎng zhī xiàn zhǔ ná chū qù shí jiān nǐ gè tóng dào
你若藏留，找享知县主，拿出去时，间你个同盗。
lǎo ér huāng le lián yín zi yě bù kěn jiē jiāng shǒu wàng shàng yī zhǐ
老儿慌了，连银子也不肯接，将手望上一指。
nǐ dào shén me qù chù
你道什么去处？
shàng bù zhì tiān xià bù zhì de
上不至天，下不至地。
duǒ de ān wěn shuō chū huì qì
躲得安稳，说出晦气。
nà lǎo ér hé mā ma liǎng kǒu zhǐ zhù dé yī jiān wū yòu zuò dòu fǔ yòu zuò bái jiǔ xiá zhǎi méi chù shuì jiāng mù tou jià yí gè xiǎo xiǎo gé ér qià hǎo dǎ gè pù r lín shuì shí bǎ duǎn tī pá bo qù què yǒu yí gè diàn chú r yǐn zhe
那老儿和妈妈两口只住得一间屋，又做豆腐，又做白酒，侠窄没处睡，将木头架一个小小阁儿，恰好打个铺儿，临睡时把短梯爬卜去，却有一个店橱儿隐着。
hú měi zhèng duǒ de wěn què bèi zhāng sì gē yī shǒu tuō jiāng xià lái jiù bǎ má shéng fù zhù mà dào hài rén zéi
胡美正躲得稳，却被张四哥一手拖将下来，就把麻绳缚住，骂道：“害人贼！
yín zi cáng zài nà lǐ
银子藏在那里？
hú měi zhàn zhàn jīng jīng dā yìng dào yī dìng yòng wán le yī dìng zài jiǔ gāng gài shang
胡美战战兢兢答应道，“一锭用完了，一锭在酒缸盖上。
lǎo zhě zěn gǎn yǐn mán yú de shuài lǐ qǔ chū
”老者怎敢隐瞒，于地蟀里取出。
zhāng sì gē jiān lǎo zhě hé xìng hé míng
张四哥间老者：“何姓何名？
lǎo zhě jù pà xià gǎn dā yìng
”老者惧怕，下敢答应。
páng biān yī gè rén tì tā dá dào cǐ lǎo xìng chén míng dà shòu
旁边一个人替他答道：“此老姓陈名大寿。
zhāng sì gē diǎn tóu biàn bǎ nà sān sì qián yín zi piē zài lǎo ér guì shàng
”张四哥点头，便把那三四钱银子，撇在老儿柜上。
dài le hú měi tà zài chuán tóu lǐ miàn lián yè huí kūn shān xiàn lái
带了胡美，踏在船头里面，连夜回昆山县来。
zhèng shì mò dào kuī xīn shì kě zuò è rén zì yǒu è rén mó
正是：莫道亏心事可做，恶人自有恶人磨！
cǐ shí lú zhì gāo yǐ bìng sǐ yú yù zhōng
此时卢智高已病死于狱中。
zhī xiàn jiàn lèi sǐ le yī rén xīn zhōng pō cǎn yòu lìng shǐ zhōng duō yǒu yǔ hú měi yǒu gōu dā de dōu lái juàn tā jīn mǎn miàn qián tǎo ráo yòu yāng mén yǔ tou er wáng wén yīng lái shuō
知县见累死了一人，心中颇惨，又令史中多有与胡美有勾搭的，都来眷他金满面前讨饶，又央门予头儿王文英来说。
jīn mǎn xiǎng qǐ tóng kù de shì kuī tā zhǐ de bǎ rén qíng mài zài zhòng rén miàn shàng bǐng zhī xiàn dào dào yín suī shì hú měi zào móu mài chū jie dà kuàng yuán yín suǒ shī bù duō qiú lǎo yé cóng kuān fā luò
金满想起同库的事亏他，只得把人情卖在众人面上，禀知县道：盗银虽是胡美，造谋卖出姐大，况原银所失不多，求老爷从宽发落。
zhī xiàn jiāng zuì míng dōu tuī zài sǐ zhě shēn shàng zhǐ jiāng hú měi zhòng zé sān shí jiān gè tú zuì yǐ wèi hòu lái
”知县将罪名都推在死者身上，只将胡美重责三十，间个徒罪，以位后来。
yuán bǎo yī dìng réng gěi hái jīn mǎn lǐng qù
元宝一锭，仍给还金满领去。
jīn mǎn yòu jiāng shí liǎng yín zi xiè le zhāng sì gē
金满又将十两银子，谢了张四哥。
zhāng sì gē yīn shuō qǐ fǔ jiǔ diàn lǎo zhě shǐ wèi zhòng rén gè gè hài rán
张四哥因说起腐酒店老者始未，众人各各骇然。
fāng zhī qù nián zhāng èr gē chú yè mèng chéng huáng fēn fù chén dà shòu yǐ jiāng yín zi fàng zài chú dǐng shàng hú lú nèi le
方知去年张二哥除夜梦城隍分付：“陈大寿已将银子放在橱顶上葫芦内了。
hú zhě hú měi
”“葫”者，胡美；
lú zhě lú zhì gāo
“芦”者，卢智高；
chén dà shòu nǎi lǎo zhě zhī xìng míng hú měi zài diàn chú dǐng shàng sōu chū
“陈大寿”乃老者之姓名，胡美在店橱顶上搜出。
shén míng zhī yǔ yī zì wú qī
神明之语，一字无欺。
guǒ rán shì àn shì kuī xīn shén mù rú diàn
果然是：暗室亏心，神目如电。
guò le jǐ rì bèi xià zhū yáng tái zhù chéng huáng miào zhōng sài shén chóu xiè
过了几日，备下猪羊，抬住城隍庙中赛神酬谢。
jīn mǎn huí ēn qū le xiù tóng shòu cǐ kǔ chǔ kuàng cǐ tóng chú yǐn jiǔ zhī wài bìng wú shī dé gēng jiān lì xīn zhōng hòu sǐ ér wú yuàn gèng méi yǒu shèn me hǎo chù huí dá de tā
金满回恩屈了秀童，受此苦楚，况此童除饮酒之外，并无失德，更兼立心忠厚，死而无怨，更没有甚么好处回答得他。
nǎi gǎi xiù tóng míng jīn xiù yòng jǐ zhī xìng shì rú qīn zǐ
乃改秀童名金秀，用己之姓，视如亲子。
jiāng měi bì jīn xìng xǔ tā wèi hūn dài shēn tǐ tiáo zhì de qiáng wàng le biàn pèi wèi fū fù
将美婢金杏许他为婚，待身体调治得强旺了，便配为夫妇。
jīn xiù de fù mǔ jù gè huān xǐ wú yán
金秀的父母俱各欢喜无言。
hòu lái jīn mǎn wú zi jiā yè jiù shì jīn xiù chéng dǐng
后来金满无子，家业就是金秀承顶。
jīn xiù yě nà gè lì quē rén chēng wèi xiǎo jīn lìng shǐ sān kǎo mǎn le shì zhì àn chá sī jīng lì
金秀也纳个吏缺，人称为小金令史，三考满了，仕至按察司经历。
hòu rén yǒu shī tàn jīn xiù zhī wang shī yún
后人有诗叹金秀之枉，诗云：
yí rén wú yòng yòng wú yí ěr pàn xiū tīng shì yǔ fēi
疑人无用用无疑，耳畔休听是与非。
fán shì yào píng zhēn shí jiàn gǔ jīn yuān qū yǒu shéi zhī
凡事要凭真实见，古今冤屈有谁知？